장음표시 사용
201쪽
p. iis, ΟNF1RMANτvR leges iv poenae in Donatistis, haerericos alios, Iudaeos irem & Gentiles hae rursum Honoris constitutione initio Anni 4o9. 'oena iudicibus amissione dignitatis, quin&grauiore indicta pro motu Principis . Ossicialibus & Curialibus ea ipsa, quam iam antea constituerat.
Atque haee illa ipsa mihi Honorii eo nili tutio vid
tur potius, quam 4 . & 44. quae ad Patrum Asricanorum postulationem & querelam data fuit. Cuius rem iecturae ratio, quam etiam ad eam legem reddidi. Nempe quod Augustinus epis. IV. siu.s7. Edis. Beneiumn. ad Olympium Com. & Mag. Seiorum testetur, priuatorum querelas media 9eme, id est, fine Anni praecedentis 4o8. ad Comitatum seu Honorium perlatas quo utique tempore datae L 4 . s. svr. etenim secutas demum Patrum Africanorum querelas, hanc demum. Atis enim eodem semper fine: nemps quo liqueret, leges antea aduersus haereticos oc similes latas, non Stilichoni acceptas serendas, 3c sic eo caeso antiquatas quod haeretici Gentiles iactabant) verum in vigore suo manere oportere, atque eo spectantilla l. o. Omnia quae a nobis generalium legum
auctoritare decreta sunt, non solum manere decernimus, verum in executionem plenissimam effetactumque deduci. Pariter eodem pertinent illa huiusce legis. Ne Donat illae, &c. arbitrentur, legum ante aduersus sedatarum constituta tepuisse, nouerint iudices uniuersi praeceptis eorum fideli deuotione parendum: & inter praecipua, quicquid aduersus eos decrevimus, non ambigant exequendum.
CI qui S contra ea, quae multipliciter, pro salute communi, hoc est, pro utilitatibus Ca- tholicae lacrofamstae Ecclesiae, aduersus haereticos, ct diuersi dogmatis sectatores, Constituta sunt, etiam cum Adnotationis nostrae beneficio, venire temptauerit, Careat imPetratis,
Q omisit hane legem Baronius. Iungenda autem ei lex est. svr. de Aenunciat. veI edit. G OTHO Rcb Italiae : de quo vide Zosimum lib. eas. 48. p. st. Sozotnenum lib. 9. eap. 7. Eidem, Praeter banc tet .st i vis. inscripta quoque L is. inst. de Iudaeis. ID.
Ese RIPT A specialia seu Adnotationes suas Ho. ecepisse, atque etiam ab Honorio Per nonnullos norius aduersus leges in haereticos fle diuersi a huiusmodi rescriptae meruisse.Sane SOZOmen usqIO- Catholica Ecclesia dogmatis Iectatores, valere vetat que hoc ipso anno lib.ρ. cap. p. excisatas Arianorum hac constitutione, Pariter ut L31.1a. in . ut vetitum & Paganorum spes per Attalum memorat. QVare, Rhinde a Thyodosio M. Arcadio I s. sit .iffsupr. reprimere eas Honorio viii,m, atque haereses nihil a Theodosio lun. t. s. inst. II. o. in . de quo secius oppugnaret. s. infr. de Iudaeis. quae & ipsa lovi Vide etiam quae notaui ad i. vhim. svri de consit. huic PP. italiae quod Zosimus& Suetomenus testan- Princip. Nempe ita coniicio, turhato italiae nomi- tur) inseribitur: atque in summam Catholicis Eccle-natim statu hoc anno, atque Alarico ei urbique Ro- si is consulere, quod etiam ostendit l. Ph. svr. demae imminente, haereticos & similes caput efferre denunciatione: quae huis nostrae iungenda et t.
AN asTAs, & Priscillianistas, & alia huiuscemodi genera nefariae superstiti O
nis, per multiplicata scita Diualia, diuersa vitionum supplicia contemnentes, ad Sacramen ra quidem Militiae, quae nostris obsecundat imperiis, nequaquam admitti censemus. Si quos vero ex his Curialis origo, vel Ordinum nexus, aut Cohortalinae militiae inligat obsequiis & functionibus, his adstringi praecipimus: ne sub colore damnatae religionis, eli- Ciant vacationis cupitae sibi suffragia. Nec enim placet ex Lege, din quae in Occidenta-ibus partibus promulgata, praedictas caerimonias e) ita insecuta est, ut ab omni contractu eos & propemodum Romana conuersatione submouerit, Cohortalis o in ilitiae, vel Curiarum eos necessitatibus liberari. ig) Dat. ix. Kalend. Martii Constantinop. Vara ne v. c, COS. qio.J
202쪽
p. I6y. d) γ' de lex. inlaenam autem ea mox disquiro. m. cc cerimoniae pro haeresibus hie: sine di de Iudaera L 13.1 fri de Iudaeis. m. f) D cohortatis. ID. g Liberauit. ID.
Agono mi Iunioris constitutiones in haereti-λ eos hinc incipiunt, quae in uniuersum hoc titulo sunt decem : puta hae lex & lex prox. s. Fo. II. u. 19. D. M. θ. μ. seu uti. Et cum in haereticos in genere duae constitutiones scriptae sint, puta lex G. & θ. reliquae octo in singulares haereticos nominatim directie sunt: puta, in Montanistas
haec, dc lex17.9. in Priscillianistas, haec lex pariter &
cedonianos, LFδ. vio. in Apollinaria nox, Valentinianos, Marcioni stas, Borborianos, Messalia nos, Euchitas, Enthusiastas, Donatistas, Audianos, Hydroparastatas. Ascodrogitas, Fotinianos, Paulianos, Marcellianos, d. l. s. denique in Nestorium, L sies seu ultim.. E quibus octo priores datae 1 unt, Attico Constantinopoli Episcopante: ab Anno D. Αο6. in Annum D. 426. duae postremae post eius mortem. Quod quidem moneri sum num operae Pretium; quandoquidem illae proculdubio Leges Attico ferme auctore dc suasore latae sunt, viro pietate dc prudentia insigni, ut eum describit Socrates lib. K. cap. ao. & lib. I. cap. a. sub quo Ecclesia in maius prouecta est,ut idem Socrates ait: σιο κώ τας Lκκλησιας ἐπὶ άυτου συνεβη εἰς ιιεγα ἐπιδῆνα, unde e tum Ecclesia Ibb eius Pontificatum maximum
incrementum cepere e vhi subiicit eum nonmodo tuae fidei fautores seu orthodoxos concordia deuin-Xisse. verum etiam haereticos prudentia sua obstupefecisse, neque illis molestiae quidquam exhibuisse,
Verum perterruisse tantum, mox mansuetum & faci
lem sese his exhibuisse. De quo ferme ad i. s.fφν. de Episcopis. Nunc de hac leg.
libusque nefariae superstitionis haereticis, MILI- Tl A Palatina Theodosius Iun. hae constitutione A.
4io. interdieit: atenim Curiali conditioni vel eohoe
talinae militiae eos inhaerere iubet. Quae omnia concordant leg. U. v. s. svr. & t. v. s. θ. inst. Nempe ut eleganter ait, sub colore damnata religionis eliceνe haereticos Pacationis cupitas retia, absuriadum forti: neque supplicia vitionum, necessitati bus liberari quemquam sinunt. Denique poena nousoret, si nexu originali, & militia graui, per poenam quis liberaretur; cuiusmodi utique Curialis seu ordinum nexus & militia cohortalina est: de quo suis tit. svr. ac nominatim de cohortalina militia, ad i. 16. svr. de cohortalib. quae coniungenda cum L In hoc tit. & eodem pertinet quo lex1δ. dc M. & 6. inse. quarum eadem sententia est. Porro hae Ieg. indicatur lex quaedam Honorii Theodosii in Imperio collegae occidentalis Imperatoris : qua is superiores haereticos ab omni contra ctu & propemodum Romana conuersatione ita submouit, ut cohortalis militia vel Curiaruml eos necessitatibus liberauerit. Qilaenam autem illa lex sit, in obscuro sorte videri posset, eo magis, quod expresse Honorius ante quindecim mentes, fine
Anni 4o8. Catholicae sectae inimicos intra Palatium militare prohibuit t. a svr. Quare legem Honorii l. Q. svri intelligi dicendum est, ubi pariter in Manichaeos & Frygas siue Priscillianistas seueritatem exercens, Huic hominum, inquit, generi nibiι ex moribus, nihil ex legibus fit commune cum ceteris.
Item, praeterea non donandi, non emendi, non postremo contrahendi cuique conuicto relinquimus statista em. Λccedat eiusdem Honorii sex 4. in . ne functum baptisma. Nulla tamen a cohortalina militia immunitatis mentione, quae hic facta. Ne-ue enim putem dictae t. o. sustr. id de Montanii, de Priscillianistis subdi, fuisse & ea parte
decurtatam eam legem a Theodosiani Codicis eon. ditoribus.
A N p N r 3 n us his, quae in Eunomianos L .ex b) Diui Patris Cleinentiae Nostrae iamdu dum constituit, nihil deinceps inuicem sibi vel donare, vel ipsos donatione conseia
qui: nihil item relinquere, nec capere testamento decernimuS. Careant emolumentis, quae ex donationibus, vel morientium voluntate alternis solebant inlecebris sc) fraude &Circumuentione percipere: ut in totum viri uSque Φ iuri S communione Priventur: tantumque eis ab intestato succedant, quos ad succedendi ius proditus veteribus se legibus ordo praescribsit: ita ut si nullus ex his superstes fuerit, qui iure ab intestato ad hereditatem vocantur, tune bona in hac superstitione defuncti ad fiscum nostrum pertineant. Donationes etiam praedicto more prohibitae sacrarii fὶ nostri incrementis accedant: Ita tamen, ut nulli ex hisquicquam a nostra munificentia dcposcere g liceat, neminique percipere, etsi quid forte voluerimuq vltro largiri: hὶ sed in iure fisci maneant semper: Nisi ea publicae uti. litatis ratio venditioni subiecerit. Dat. Kalend. Mart. Varane V.C. CONS S. IO. J
203쪽
IT A ut Officium rerum priuatarum aperte cognoscat, ad proprium periculum redundare, si quid unquam ex praedictis bonis dissimulatione sua cuiquam passum suerit tradi: cum nullo modo nullaque ratione huius legis auctoritatem circumueniri oporteat. Dat. Κah Mart. m Varane v. c. cos. IqIPI
v. ca Meminit quoque harum duarum legem Baronius Anno Io. n. D. Iungenda autem utraque, mox Vt Osten. dani. GOTHO F. b3 Intelligit Theudosius Iun. ut puto Arcadii Patris sui constitutionem antε Annos quindecim latam, nempe I. as. svr. ID. o Alioquin alternis inlecebris prouoeare in se iudicium alicuius Postremum, eriminosum non est. I. vhim. C. IV. si Ois aliquem ιesari probib. m. d Donationum , testamenti. m.
so Petitionum hac parte usis sublatus de quo vide tis. de Peritionis. sur. Lib. io. ID chi Et ultro data hoe calii prohiberi nota: de quo vide sit. de Praisionis. ει ιυνι istis. ID ita sungenda ut dixi haec lex superiori: de quo mox plura. m. hin Nempe de Eunotnianorum bonis rei priuatae, perpetuo iure sociandis Melet agitur; ideo ad Comitem Rerum Privatatum quoque Iex haec directa. ID. cl) Quid sibi haee velint, in Prolet eno iam semel ostendi ct aliquid mox in Commentario. Addiro autem, id est. hoe addito : Quare perperam id mutant nonnulli in additum. m. m Sola postrema editio Pari sensis hie inserit Rau. perperam: data eni in haec lex ab Arcario, re ad Anthemium Praesectum Praetorio Orientis, ct Strategium Comitem iterum Privatarum per Orientem. Chronos. THM ID.
D et E v No Mi Arris sunt hae leges, quae inter se
coniungendae veniunt, imo eaedem sunt & de eadem re e nin quod amplius aliquid posteriore addi. tum: pro ratione eius,cui lex haec inscribitur. Nempe eadem constitutio ad diuersos data, cuius rei exempla hoc Codice complurima, ut docet inter alias vel hoc ipso titulo lex a a. svr. quia eiusdem rei dispositio & cura saepe ad varios Magistratus spectabat. Quare etiam, prout res erat, aliquid constitutioni ad unum Magistratum directae adde. hatur, quod alteri non item. Atque hic sensus est
liorum verborum, ad Strategium Comitem Rerum 'iuatarum, de eadem νer addito. Quae omnia recte ad inscriptionem retracta, cum in anterioribus editionibus ista de eadem re addito, initium ipsius lcgis occuparent. De quo vide Prostgomena. Nunc de sententia harum legum. EvNOM AN is donationum & testamentorum ius utrumque a Iheodosio Iun. Anno D. 4IO. conis
firmata Patris sui Arcadii constitutione adimitur: solisque ah intestim successoribus exceptis, bonis ab his hisdem ue donata, relicta fisco adsignantur. Λ deo quidem, ut neque ea petere a Principe priuato fas sit. neque ultro data accipere, Petitionibus igitur & vltro datis hac parte prohibitis, de quibus fuit supri tit. de Peritionib. re puro datis
aut aliter quam venditionis titulo consequi. Nempe haereticorum hona, priuatorum praedam esse noluit Theodosius Iun. ne Catholici alioquin, ut Puto, in inuidiam vocarentur: quasi Eunomianos nonnisi spe praedae dc consequendorum per donaistionem honorum, eruerent. Quae utique cessat
in venditione, qui onerosus est titulus. Sane hoc ipso tempore imo anno si recte supputat Baronius Synesius Eunomianos quidem erui magno animo iubehat: sic tamen ut a rapina ipsorum honorum abstineretur: epistola in eam rem expressa ad Hesisbteros s. Sed & Socrates lib. I. cap. s. memorat Macedonianos hoc ipso tempore a Theodosio Synadorum Phrygiae Pacatianae Ep. grauiter exagitatos . turpis quaestus causa, ut ex iis pecuniam cogeret. Fauces igitur quam plurimorum hac tempestate in haereticos apertas hinc liquet, non
fidei studio, sed pecuniae. Osare eas Theodosius
Iun. etiam hac leg. praeclusium ivit. Adeo etiam ut ossicialibus Comitis Rerum Privatarum quos priuatianos dicebant) poenam minitetur, ab his vide-
Iicet reddendum, quicquid ipsi passi suerint cuiquam,
ex praedictis honis tradi. Patris sui Arcadii constitutionem hae parte conis firmare se Theodosius Iun. profitetur: quae Procuti dubio est lex G. posteriores enim , puta lex a . t . contrariae sunt. Potuerit sorte dc postrema quaedam post eam 27. des . ab Λrcadio in hanc senistentiam lata suisse. Tandem hae duae leges proculdubio pars sunt eius legis, qua seuerissimum supplicium, Catholi ea fide imhutos rehaptizantibus impositum ipse Τheodosius Iun. memorat L Minfri nefanctum θοι. puo utique rebaptisantium numero Eunomiani fuerant.
204쪽
RACVLo c) penitus remoto, quo ad ritus d) suos haereticae e superstitiones obre-M pserant, sciant omnes Melae si legis inimici ig) plectendos se poena & proscriptionis & sanguinis, si ultra conuenire per h publicum execranda ci) sceleris sui temeritate,
sa Hane legem inseruit Annalibus suis Baronius L deque ea rectum eius iudicium est A mo to. num. 47. 43. 49. Caeterum cum bae Iez. eandem esse l. s6. ino. ubi eo venero , ostendam. Tandem huius legis suae meminit paulo post Honorius in actis eost. Carrbam de quo mox. ID. b) Eidem inseribitur H L 16. inst. Hic est , qui r ostea Tyrannidem arripuit, de quo I. ai. de parnis: I. s. de infirm. his , quae sub ori forte an ct hic, de quo Synesius misi. ι 4. ID. e) id est. Lege, rescripto, Edicto: de quo mox. ID. d) Exercendos, atque adeo conueniendi. m. e) missis of Dpersisi is quidam hie te triant male. In Edit. Quart. est , haereticae supersi ιionis. In d. l. s6. quae eadem est se legitur, in Edit. Quart. beresis sepe stilonis , & in ultim. Paris. haeresis superfiιιismus: ν, heroii eae supersitiones, ut hie editum. m. P. I 1. cs lta l. 4 a. svr. Catholicae. m. ach Et in his Donatistae. m. hin in publicum. m.
ii Exercendi d. t. s6. utrumque sustineri potest. ID. λ) Ne qua, vera diuinoque rexeremia, eo uagione remeretur. Hoc amplius aflditum L L s6. In
IuriRMAT hac constitutione Honorius Imp. Anno D. 4 Io. fine mensis Augusti Vara ne Cos. per Africam oraculum, id est, Edictum, legem,
rescriptum, quo haereticis rituum suorum exercen. dorum, conueniendique seu coeundi publice pote.
statem iecerat, poena proscriptionis & sangkinis roposita. Nempe hoc est illud ipsum Edictumae lege infirmatum, cuius meminere Patres Africani , hoc ipso Anno 4Io. ante bimestre & quod excurrit: Cuius haec verba sunt, ut habetur Codice Ecclesiae Africanae can. ror. pag. stari Tong. I. Conis rii. Harduin. Pos Consulatum gloriosissimorum Imperatorum Honorii VIII. Theodosii III. A A. XVIII. Kalend. Iulias Carthagine, in Basilica regionis secunda. In hoc Concilio legationem susceperant contra Donatistar, Florentius, Possidius, Prae fus, es Benenatus Episcopi, eo tempore, quo Lex data es, pi libera rotuntate quis cultum Christianitatis exciperet. Quae verba Balsamo perperam intellexit. eodemque traxit, quo duodecimum Canonern Neo- exsatientem. Λtenim Patrum haec mens est, paulo ante latam ab Honorio Legem; qua haereticis ac Donatistis rituum suorum exercendorum copia facta fuerat. Et hoc illud est Oraculum , quod hae lege memoratur, simul & abrogatur. Et sane ipsemet Honorius, duobus serme post mensibus, in Mandatis suis, Marcellino Tribuno & Notario ad Carthaginensem collationem destinato quorum Pars est l. s. infri de rel*ione utriusque Legis meminit & huius, & illius, simul & hanc confirismat. Me sane laret, inquit,confitenriam nostram sermo
suo posse proficere saeua Donatistarum interpretaIio profitetur, qui quamuis depr uasos animos ad correis ctionem mitius inustare , ABOLERI eum tamen
etiam AN TE nempe hae lege iussimus, ne quas esitionibu prastayetur ocessio. Nunc quoque e cladendam SVB REPTIO N EM , simili auctoriarate censemus, illudque merito pνostiemur, libenter nos ea, qua STATUTA FUERANTsubmouere, ne in diuinum cultum nobis se qMsquam auctoribus Tom. H. aestimet posse peceare; ut habetur in Actis eoIlat.
cit. Haν in. Quare & in L s. inre. de religione,
quae & ipsa pars est Mandatorum illorum quae dixi, nouella subreptio nam ita legendum ibi ostendam: cuius ibi mentio fit, est illod ipsum Uraculum,. quod ut hac leg. ita & praedictis Mandatis insitis
Caeterum hac lex, ut indicio sunt superiora e Cois dice Africano, atque ipsa insuper temporum ratio, ad patrum Africanorum postulationem lata, vid tur, Honorius scilicet & extremis superioris Anni o9. & primis huius anni mentibus, in hareticos remissior fuerat, ac nominatim Donatistas, quorum deprauatos animos ad correctionem mitius inuitandos crediderat, ut ipsemet superiore loco
ait. Quinimo & in paganos: Nam & Zosimus s. cap. o. Legem, qua Catholicae sectae inimici id est, ut haeretici ita & pagani in intra palatium militare prohibiti fuerant & sic t. a. supri eo quo
dixi tempore abrogatam, tellatur. Coniicit etiam Baronius causas utriusque legis per Africam. Nempe priorem illam quae hae abro gatur, ab Honorio ipsa rerum necessitate extortam, ne alioquin Donatistae tot legibus exasperati, a partibus Attali Tyranni starent, qui Africam tentaturus videbatur: Cum autem periculum illud cecsasset, Attalo videlicet exa' orato, ad Patrum Asricanorum petitionem ea πλεac lege abrogatam. Qaod valde probabile facit praeter i piam temporum ratio. nem Heracliani Comitis Affrica nomen, cui haec lex inscribitur: Nempe hic ille Heraclianuqest, aduersus quem Honorii partes sectantem atque Africam sub Imperio Honorii retinentem, Λttalus Tyrannus Constantinum cum exercitu in Asticam superioris iam anni fine misit, Afri eae potiundae spe, tanto terrore & timore Honorio Imperatori iniecto quem etiam ipse quodammodo Prodit L I. svr. de terris limis. ut si Africana haec expeditio Attalo feliciteri cederet, Imperio cedere atque in Orientem fugere in animum induceret. Verum hic ab exercitu He-
205쪽
racliani mox eum ibis intersectus. Eo acrius Heracliatius Africam tueri coepit, littorum & portuum Africae custodibus admotis, atque annonam Romam subvehi vetuit. Vnde Romae fames exorta :Mox Attalo Imperium ab Alarico abrogatum, ut memorant ZOsimus lib. α. cap. 7. δ. ρ. M. Sc SOZomenus lib. q. cap. 3. verum de hoc Attalo plura ad legem penuhim. & vltimJupr. de indulgent.eram. & ad legem I. supra de terris limitianeis, & l. a. supra de littorum LN itinerum culod. S L 1 su . de indui. gent. debit rum. Repetita porro haec lex Anno Domini 4I6. totidem verbis, nonnullis tamen auctior l, FAE. infrivbi dicam. In utraque lege notanda est poena I anguinis, quam Honorius comminatur illicitos coetus agitantibus haereticis: nempe id ita in animum induxit suum, post frequentes haereticorum conatus, Obreptiones, factionesque. Alioquin in haereticos poena sanguinis haud adeo sancita, nisi in cle testabiles & execrabiles nonnullos, in sp. ι ρ. iv Τι. supr. verum de hoc plura in Paratillis, de ad L aδ. hoc tis. Errat certe vir Doctus, qui hac lear. poenam proscriptionis & sanguinis impositam successive ait, puta ut primum haeretici Proscriptione plectantur, quam poenam si contempserint, demde Poena sanguinis plectantur : nam utraque poena simul hic imponitur verbis constitutionis. Intendit porro hac leg. Honorius poenam in Donatistas. quod mitioribus edictis inuitati, vel poenis etiam affecti, furorem suum quotidie augerent&exererent; unde valido metu Opus visum.
AssAT is, quae pragmatici, vel ad notatione manus nostrae, potuerint impetrari, & manentibus his, quae etiam dudum i super hoc definita sunt, & veterum Principum sanctione seruata, nisi ex die prolatae id) Legis omnes Donatis , tam Sacerdotes e quam Clerici, laicique, Catholicis ea, qua 0 sacrilege desciuere, reddiderint, tunc inlustres singillatim i0 poenae nomine fisco nostro auri pondo quinquaginta cogantur inserre: Spectabiles,auri pondo quadraginta: Senatores, fg auri pondo triginta: Clarissimi, auri pondo viginti: Sacerdotales,auri pondo triginta: Principales, hi auri pondo viginti: Decuriones, auri pondo quinque: Negotiatores, i) auri pondo quinque : Plebei,auri pondo quinque: Circumcel liones, sic argenti pondo decem. 2.Qui nisi a Condue toribus, sub quibus coNmanent, vel Procuratoribus, Executori, l) exigendi m) fuerint praesentati, inin ipsi teneantur ad poenam: ita ut ne o Domus Nostrae homines ab limiuscemodi censura habeantur iNmunes. 3. UxoreS quoque eorum, maritalis sp) segrcgatim multa constringat. q. Eos enim, q) quos nequaquam
inlata damna cr) correxerint, facultatum omnium publicatio subsequetur. s. Seruos etiam dominorum admonitio: vel Colonos, verberum Crebrior ictus a praua religione reuocabit:
ni malunt ipsi ad praedicta disipendia setiamsi sunt Catholici retineri. 6. Clerici vero mini. strique eorum ac perniciosissimi Sacerdotales ablati de Africano solo, s) quod iii tu sacrilego polluerunt, in exilium viritim ad singulas quasque regiones sub idonea prosecutione si mittantur. 7. Ecclesiis eorum, vel conuenticulis, praediisque, si qua in corum Ecclesias haereticorum largitas praua contulit, proprietati potestatique Catholicae tu sicut iam dudum i statuimus vindicatis. Dat. m. Kalend. Febr Rau. Honor. IX. & Theod. v. ΑΛ. coss. Γqir.J
Q Inseruit & hane legem Annalibus siris flaronius, deque ea agit Anno Ora . num. r. a. 3. Eiusque partem Hunne. tieus Rex Edicto suo indidit, ct retorsit aduersus Catholleos apud Uictorem Vticensent Iib. 4. de perseeut. tan
cb Italiae sciliret sub qua Praefectura fuit Asriea. ID.ce H. pragmatica, vel praematteis. De Pro M ticis sunt adhue duae leges: puta I. a. supr. ad De r. 9 silem. I. 34.
de annona 8c trib. Quid ea, v. t. r. Coa. IUt, re Aia. rescripsi ID. t Leges anteriores memorat. ID.
d) Prolata lex, est promu Igata. In te Saee Ges, id est. Episeopi, Presbyteri, DiaconL ID. D Locum hune ita restituo, qui a Corbosiris sacrileTe desciuere, redierim i vel . ad Catholicam, O g a sacrilege des Mera redierim, vel, Caιhoneae se, a qua saeriuge descivere, reddiderina, quod postremum omnium Inaxia e plaeer. Catholica vero vox hic, & in . t. absolute pro Catholiea Eeciesia, pariter Ut t. q. svr. Murseop. l. a. ne sanctum M'. ID. 0 Dignitates obserua, illustres, Spectabiles, Senatores, Clarissimos, ae proinci ct multae modum, pro eo ina iorem vel dedumorem. ID in Senatores ct Clarissimi hie distinguuntur: de quo mox. m. th De Principalibus do euit plene ric supri ad Decurionibus. Hinc emendandum Edictum IIunnetiei, ubi male populares pro principatis. m. Oὶ Moiiatores, a Plebeis distincti fuere. ut hie locus doeet δέ docuit, Dpri titulus de 'ati eo utione. ID
206쪽
M cireumeelliones quinam suerint mox dieam. m. lin ForteDulcitium intelligit. ID. m) id est, pellendi ex agris. Io
n Ira Augristinus epis. is'. siu. i33. Eitis. Reuerisio. ad Marcellinum: qui illorum nraoria, ad quos uenda publieast is vigilantia pertinebat, praesentari videantur examini. m. o) Id est, Nee, nequi dem. ID. cpὶ me. Maritali: de quo mox. m. qὶ Sustine i potest' pro quo alii tentant, vero, vel, deiηde. m. . . - r Damna hie ct L sq. in'. pro inulta. Sie ct apud Augustimam in hac ipsa re D. so. su. l8s. ad Bonifaciam. Vid.
s) Solum Africa . imi. U. o De Pi Uegistione reorum dixi supri titi de exhibendis vel ιμπsmittendist item tit. ae en dia remum. ID. v Carbolica , hic S supr. I. 4. ue Discopis et L a. ne sanctum but. absolute Pro Ecelesia Catholica. m.
l Legem anteriorem memorat. ID.
I IONATH Tis ad Catholicam fidem reuocano is, atque resecandis enixe incumbit Honorius Imp. hac constitutione . quae data statim pol collationem Capthaginensem Anno D. 6 II. Primo capite Donat illis poenae seu multor imponuntur, n si ad Catholicam Ecclesiam redierint, non obstante quacunque tandem Principis pragmatica vel ad notatione. Eo inquam pertinet huius legis initium, quod ita restituo: Nisi, &c. Catholica Ie a qua sacrilege desciuere, reddiderint. De eo quippe quod dixi agi ostendit manifeste vox DE sc IVERE, quae omnino pertinet ad personas, non ad res ablatas. Et totus deinceps legis contextus id euincit, agi de Donatisti a praua religione reuocandis, quod &diserte eodem loco dcatur. De Ecclesiis enim demum agitur fine legis : idque ipsum argumento dictae legis 1 . infr. firmari potest. Pinnae autem, quod secundum, per singula hominum genera proponuntur, siue in dignitate positorum , siue Popularium, sive 'Circumcellionum de quibus postea plenius.
Tertio, proponit poenam occultantibus eos et-
p. I73.iam Conductoribus, Procurator hus & hominibus Domus Principis, uxoribusque eorum. Quarto, post multam inflictam contumacibus bonorum pro scriptionem minatur. Quinto, I dominis etiam Catholicis eandem mulctam imponit, nisi seruos& colonos a praua religione reuocauerint. Sexto,
Honorius Clericos Ministros Sacerdotales Donatistarum in exilium singulos per singulas regiones initti sub fida persecutione iubet. Pol tremo capite, Ecclisae, Conventicula, Pr diaque, haereticorum largitate in eorum Ecclesias collata. Catholicis Ec. clei iis iuxta priores constitutiones id est iuxta l. s. svr. vindicare iubentur. Et hae quidem teptem rationes sunt, quibus Donatistas ad fidem Catholicam traducere eorumque pertinax institutum frangere. resecare hoc temporettuduit Honorius , quibus validiores fingi rationes
non possint. I. Metus damni pecuniarii. a. Conductores & Procuratores in eos excitati ad eos detegendos. 3. imo & uxoreI. q. Bonorum Proscriptionis metus post contumaciam. S. Domini in seruo S dc colonos concitati. 6. Clerici in exilioum missi. 7. Ecclesiae & donaria Catholicae Eccle- sue vindicari iussa. Quihu, similia iam complurial. 1 . infris di nonnulla addita. Vt haec huiusce legis in uniuersum est sententia, ita Augustinus eius vim sie breuiter expressit epist.
ni a is haeresis Dona istarum, cui erudelius parci vid batur, quam i a solebat, non tantum piolenta
esse, sed OMNINO ESSE NON SINERE
TVR 1 ane, haec prima est huius leg. sententia. Non tamen supplicio capitali, propter seruandam etiam circa indignos mansue udine moed P EC MN IA RII S D AM N IS propositis, secundum hoc caput huius legis ubi pariter vox damna. ut et ιI .
occurrit.) re in EPISCOρOS, MINISTRO seorum exitio constreuto. Tertium hoc caput est. Quanquam etsi ordinem verborum Augiistini spectes, videatur de alia lege anteriore multo sentire, sed tamen in eandem sententiam. idem Augustinus certe eadem epis. yo. siti. UT. ad Bonifacium postremum huius legis caput memorat num. ILEdit. Benedictin. Quicquid ergo nomine Ecclesi rum partis Donati possidebatur, C inani Imperatores legibus religiosis eum ipsis Ecelsis ad Catholicam
transire iugserunt, &c. ubi aequitatem etiam eius rei pluri hus subiicit. Idem Augustinus in Dan. tracta tu L in M. Leguntur, inquit, manifestae leges, νbi preceperunt Imperatores, ut qui praeter Ecclesiae Catholica communionem porpant μι nomen Christimnum . nec νolunt in pace colere pacis auctorem, nihil nomine Ecclesia audeant possi serae & in finc veniant ad Catholicam, σ nobiscum habebunt nonsolam serram, sed etiam illum, qui fecit caelum s terram: Et vi huius legis, remque legis I . inst. & l. . inst. ne sanctum bapt. relicta testamento Donatistis, Catholicis vindicata idem testatur, Dcinatistas loquen-.tes inducens: Modo deficientes ubique quid nobis proponunt , non inuenientes quid dicanI 8 Vitur nosis stule uni, fundosnsros tulerunt, proferunt testameninta hominum. Ecce ubi Caius eis donanis fundum Ecclesia, cui praerat Fausinus. Cui Discopus praerat
Fausinus Z Ecclesiae Z Quid est Ecclesiae ' Ecclesia dixi cui
praeerat Faustinus. Sed non Ecclesia praeerat Faustinus, sed par ι praeerat. Columba autem Ecclesa est. Et hae quidem sententiae Augustini spectant postr mum huiusce legis caput. Sequitur sententia Augustini de irrogato exilio Clericis, quod tertium caput huiusce legis est quod de LX . repetitum exstat. Mitiora, inquit, in vos constituit Imperator propteν mansuetudinem Christianam, exilium vobis Polute inferre, non mortem, sed vos homines docti considerantes quid debeatur misito, ο quid minus fit in supplicio, non de iudicio illius, sed de Pesro addia
Caeterum huius legis serendae causa repetenda est, ab exitu seu euentu Collationis Carthaginensis, quae superiore anno habita suit, ante septem de quod excurrit menses quo alioquin spectant L ID in . hoc rit. ubi dicam plene, & l. νθ. inst. δε re Qioned Nempe cum pendente ea Lollatione Marcellinus
207쪽
eellinua Tribunus & Notarius in ea collatione eo gnitor, Donatistis, qui ad eam sele pollicebantur venturos. ex humanitate sua absque imperiali praecepto Ecclesias seu Basilicas ad diem sententiae τDque indulsisset: Atque adeo eis Ecclesias cum omni Iure suo, quae a Catholicis iuxta praeceptum Imperiale retinebantur, reddi seu reformari iussisset: quod ex eius Edicto liquet, in actis collationis Carthaginensis, p. 1ys. δέ ex sententia, P. 1 o. T. I. Comi
Ha d. & ex Augustino in Meviculociliationisin princ. Tandem ultima definitione ab eo damnati Dona. time. eas rursum Catholicis tradere sine ulla dila. tione iussi fuere. Quinimo dc Circumcellionum insania di insolentia reprimi iusta. Quin dc Decurioni hus, Dominis fundorum, Actoribus, Conducto. ribus, non priuatarum possesssionum modo, sed& domus diuinae, mandatum, ut conuenticula Donatistarum in omnibus ciuitati hus & locis prohiberent. imo & fine sententiae seu Edicti Ohlari.
ones, collationes, largitates in Ecclesias Donatista
rum factas Episcopis Catholicis tradi iussit. Quae
omnia huic legi apprime conueniunt. Et vero ilia Iam sententiam diecox impe Iatoris secuta est. Veiarum huic sentiae non adeo ubique dc hac parte, ut haec lex Sc F . testatur, paritiam. De caetero, quis collationis istius Carthaginensis euentus fuerit, docet Augustinus Epistola lay. σδ. ἰυ. D. & ιο.stu. Epist. too. Ust. III. U . dc ID Eit. Ben die Iin. Ac aliis locis. Quare ad hanc seueriorem legem Honorii s processit: ubi singularia multa Rhlegenda
sunt: primo notanda sunt hie varia admodum de. cem numero, personarum, & quidem laicarum, dignitatumque genera, gradusque, quibus Prouinciales constabant, quos ordine hic decorrit Ho. norius, dist nctisque adeo multis & pinnis gradat: N persequ tur, quod omne ex hac leo mutuarum Hunnericus ilio Ed cto ad oerius Callirilicos uase .ri: it, quod ref rturas, Victore Vticensi lib. . deperse. f. Vrmi. t. cap. a. I. Id rex, inquam, a. Spectarios, I. Sentitores, . Ciari mi, T. Sale dolares,o. Principatra . 7. Decuriones, X. Meotiatores, P. Pieriit,io Onmκces ms: llul tribus imposita multa, auri pondo So. , ectabilibus, 4o. Senatoribus, 3o. Claru limis , eo. Sas erdotalibus, 3o. Principalibus,aci. Deciarion hus, S. Negotiatoribus, r.elehelis, S.
Circumcelilonibus, argenti pondo decem. Qui-hus adiice, qui c. biiciuntur Conductores, & Pro. curatores, Seruos, & Colonos: Cui haud absimi lis perlonarum Notitia continetur L s . infr. hoc rit. quie alioquin dc in aliis quamplurimis huic similis est. Secundo obseruandum, in illo personarum reis
censu de Senatoribus: eos non tantum ab Illustri.
bus de Spectabilibus separari & post eos nominari verum etiam a clari itimis distingui: Sic quoque
d. l. 1 . mo. quae huic in quam plurimis pariat, Se . natores post eos, qui succincti Pioconsulari, aut Vicariano vel Com: tiuae primi ordinis honore, id est, post Spectabiles, primi inter Honoratos nominantur: dc ita descri huntur, qui nullo muniti .extrinsecus priuilegio dignisatis sum: dc post eos Sa. ' 'cerdotales statim ponuntur, nulla Clarissimorum mentione. ubi vides multa equidem congruentia eum hac leg. contineri: Quinam igitur Senatoresisti a Clarissimis d uersi esse possunt 8 Certe Codiee
Iusti an eo quoque titulus exstat, ubi Senatores pel
tabat Cui acius hae quoque lege Senatores dici exispertes omnis dignitatis : Clarissimos vero qui indignitate erant , eoque etiam sensu distingui eos, eo titulo Codicis lustinianei. Verum ut illo quo. que ipso titulo Senatores iidem eum Clarissi. missunt, &vero παρα-νώσμω, ibi coniunguntur: Ac l. r. eius tituli Clarissimi non alii sunt quam Senatores, ut manifestius adhuc discere est ex t. r. hoc Coae inst. de accusit. unde lex illa desumta est :ita hae teg. Senatores Clarissimis praemittuntur, at inque adeo velut maioris iam dignitatis. de maiori quoque poenae subiiciuntur: uti viceversa, non illus res tantum, sed de Spectabiles maiori, quam
Tertio obseruandi Sacerdotales, qui hae lag. de
d. l. F . nominantur, post Senatores, ante Principales seu Decem primos Curiales. Nempe Sacerdotales hi erant primi inter Decuriones, qui Sacerdotales ludos procurabant: de quibus plene supra tit. de Decurionibus: Sc tie. de Paganis infr. Hinc illud interea discimus Christianos eos quoque fuisse, saltem Donatistas. Quarto, tarcumcellionum nomen hic notandum, quorum frequens mentio in historia Donatistarum apud Optatum Mileuitanum, Augustinum in Collatione Carthaginensi d. s. cap. 73. Ac in sententia Marcellini, in Codice Canonum Ecel. Africanae, itidorum 8. Eumol. cap. I. Possidonium in pila Augustini. Hi vero erant inter Donatistas velut Saotellites, qui per nundinas, villas, vicosque dc cum cedas unde iis nomen) vagantes, armis instructi, intentatum nihil relinquebant, nihil non
audebant, omnia furore implentes: denique in Catholicos insaniebant, saeuiebacit, grassabantur: Quorum etiam hoc ipso tempore, dc ante Collationem Carthaginensem meminit Λugustinus epis. Iaa, si u. III. Edit. Benedict. de post Collationem, idem epis. Ust. ιυ. su. III. II. Eo, dem vero a Donato sego-nstcos, eorumque Pr fectos Sanctorum duces nominatos , tradit Optatus, hb. s. cap. q.
Quinto obseruandum latebram Donatistis, ScCircumcellionibus praebuisse Conductores re Procuratores , etiam Domus principis, quod & ipium
dicta sententia Marcellini Tribuni Jc Notarii, Ac LF . in D. indicatur: ubi de triplici istorum Conductoriam genere dicetur. Certe de ex Augustino variis locis id quoque discere est. Vt 8d caeteroquin aliorum criminum reis latebram praebebant; ut passim ex huius Codicis constitutionibus videre est. Sexto, fit hae De. mentio Executoris, qui Donatistas & Circumcelliones inquirebat, exigebat, ciai
que illi praesentandi erant. Quod quidem si de
certo quodam Executore accipiendum est, tum fuerit hic omnino Dulcitius Tribunus de Notarius, ut ferine Iribuni & Notarii ad huiusmodi executiones missi: de quo ad i. νn. fi*ν. de Mandatis Principuνὰ quem imperialium iustionum in Africa contra
Donatistas datarum executorem ait Augustinus, lib. a. Reιractationum cap. XV. Per idem tempus Dulci ius Tribunus'Notarius hic erat in Africa EXECUTOR INDialium iussionum conIra Donatistas datarum 6ce. Ad eundem exstat eiusdem epistola s. si u. ao . Edit. Benedictis. qua inter alia alti Non enim tu in eos ius gladis ussis legibus accepisti, aut Imperialibus constitutis, quorum tibi amunis
Lla es EXECUTIO, hoc praeceptum est Ut necenis ture Ibidem testatur, Dulcitium istum Honorii scilicet) Imperatoris posestate e terrendo siue plectendo eoνrigendis praefectum erroνibure duobus Edi ctis Donatistas admonuisse. Quod si ita est, tum perperam Barcinius haec de Dulcitio Executore ad
Annum 414. retulerit n. I. st.
Septimo n6ietur, quod de Vio ibus additur
Uxores quoque eorum maritalis segνegatim multa coniningat. Quod de uxoribus Conductorum de Procuratorum, qui latebrem Donatistis 5c Circumcellionibus praeberent, accipi posse videatur: via potius in genere, de omnibus uxoribus Donatistarum
208쪽
starum, di Cirtameellionum i Nam di perditi hi
utriusque sexus erant, teste Augustino epist. 1 . si υρ. M. Benedict. vhi de Macrobio Ep. Donati starum agit m M. Igitur neque uxoribua parci voluit Honorius hae te . ita ut peculiari eas multa mu- stringeret a maritorum multa separata marisai egre rarim: nam ita lego, id est, a maritali separatim. Octauo notetur, seruosa dominis, admoniti ne colonos de quorum conditione dixi plene Paratillo tituli de Fugiticis colonis, verberum crebriore ieri a Donatistarum religione reuocari iuberi et alioquin ipsos dominos licet Catholicos multandos. Quod utique singulare & ipsum continetur L . infri Vbi interim obseruandum, primo admoniatronis vota, castigationem significare, .e quo in
GDF Deod. Secundo. δt in colonos idem casti. gandi ius dominis tribui quod in servos quod de
ipsum tribuitur L phim. Cocis de Agricolis, Lyn.
Cod. eod. de se. a M. u. n. eap. V. hine fle pro poena ferro a dominatis ligati t. r. de fugito colo De tamen ut illi admonitione ut dixit hi verberum ictu castigarentur: unde apparet, admonitionem in seruos, de verberum ictum hic distate. Certe coercisionis verbo utrumque fignificatur a is . quae
mox colonos speciatim verberibus coactos paria ter ait.
Nono observetur, de hac lem de d. ι M. exiligenus in Donatistarum Clericos, Ministros de Saacerdotales: nempe, m in exiliam viritim ad sing Ias quasque regiones sub idonea prosecutione mitis tantur , ut hac lem dicitur: vel ut dict. L s . ad si gulas quasque insulas, atque Prouincias exulandia gratia, dirigantur. Quod solitarii exilii genus de alias imperatum, diuellendis illis, quod manufacta furorem suum exercerent, seditioniburque omnia complerent. Cuius etiam solitarii exempli in simili re eodem sine alibi exempla occurrunt.
ovi ANvΜ 0 sacrilegos agere conuentus extra muros Vrbis d Sacratissimae, Epist porum querela deplorat. Quare supra memoratum corripi precipimus, & contusium plumbo, cum ceteris suis participibus exilio coherceri: Ipsum autem machina. torem se in Insulam Boam D sestina celeritate deduci: ceteris, prout libuerit, g dum- p. in modo superstititiosa coniuratio exilii h ipsus discretione soluatur, solitarii tiὶ & longo spatio inter se positis insulis in perpetuum deportatis. Si qui autem pertinaci iNprobitate, vetita & damnata repetiuerit, sciat se austeriorem sententiam subiturum. Dati Pria Non. Mart. Med. o Honorio in. & Theod. v. M. Coss. t ia.I
c. Memorat hane legem Baronius Anno AII. num. 26. ct Anna 3s . n. 4'. GOTHORO An potius P. U. nam hoc tempore Seleueus erat P. P. Italiae, ut do et prater Legem ρυα sa. Apr. vel hoe ipso die L 3s. fustr. εω mulauiaνiis. m. e) Duintagium omnes alii serine vorant. m.
da urbis Romae. In se Id est, ipsum Iouinianum Haeresarcham. m. D Male id quidam tentabant rutilare in Oa . m. εὶ Tibi videlicet. ID. hὶ Similiter L 32. supr. in M. m. i) sustineri potest, si videlicet ad exitii vocem referas: alias reponendum, solitoriis, ut habet Ed. Quare. m. ch) Irreptilia vox videtur, vel argum. α L Is. Sed di Consularia 'Πιοδεμ- edorent, Honorium per haee tempora non substitisse Mediolaui. m.
IN Iovi si AsvΜΗRRETI cu Mest haec Honorii eonstitutio data Anno D. 4la. ad Felicem Praesectum Praetorio, vel potius Vrbi quod existimo: de quo dc in quem alioquin Ambrouus eps. Ι . siu. Pist. 7. Edit. Paris. us . f Hieronymus, Augustinus, alii: in Dinnsanum, inquam. qui haere. s. iam ante damnatus a Romana, tum de Mediis olanensi Synodo de qua videnda est epist. D. siu. 7. Ambrosii iam inde ab Λnno 39o. Mediolanensi Urbe profugus ad dioecesin Romanae Urbis sese conis tulerat: ib demque adeo extra muros eius urbis, conuentus h c tempestate quadam coniurationis specie, ut haec lex ait, id est, non sine aliqua de i genti turba, undς dc participes eius de ministri hiememorantur. ageb/τοῦ de quo eum querela Epistoporum ad aures Honorii aetassisset, hae constitutione eum cum P rtici Pibus de ministris insectatus est. Tom. n.
Fuit tempus eum crederem pro Episcopisum hielegendum Episivi Romani, eo quod in peeuliari
eius dioecesi Romana Iovinianus hos coetus agitaret. veruntamen nil temere mutandum. Quin exeo, quod Honorius hac seg. dicit Di porum querelam deplorasse lovinianum conuentus agere extra muros, colligi posse videtur, habitam hoe tempore suisse Roma Synodum Episcoporum, haud aliter atque Synodus Carthagine hoc ipso anno habita suit aduersus Coelestium huius Ioviniani gregalem. Nunc de ipsemet lege. Sententia huius legis haee est. luhet stilicet Ho norius i plum Iovinianum in Insulam Mam deportari, plumbatis prius caesium: sde quo supplicii genere dixi δευν. ad eis de Wris.ὰ Ministros eius de parti ei pes in alias pariter insulas inter se diuisas. Nempe quod obseruandum Pt ita exitii ipsius diffratione conis Ito supersitis sol rur, quam cau-
209쪽
causam nomidatim hie profitetur: euius sane exilii ad soluendam haereticorum coniurationem solitarii, re longo inter se spatio dissiti alterum superior Daesa. exemplum suppeditari & tertium inluper lex prox. νε infr. Additur & comminatio seuerioris pinnae si coetus vetitos repetierint in Boam autem Insulam Dalmatiae nominatimIovinianus deportari iubetur: quae hac tempestate exiliis clara, seu famosa fuit. Quod iuxta hane legem Ammianus quoque Marcellinus duobus locis offendit: Nempe lib. aa. cap. I. in Anno 36 I. Florentius, inquit, contrusus in Insulam
Dalmatia Boas: Et lib. aδ. cap. r. in Anno 37 l . Senatus cum Hymetιum ad Boas Dalmatiae locum existeνminasset. Ne de ea insula hic alia congeram ad rem non pertinentia, deue nominis ratione; di de Boa serpente Dalmatiae familiari, de quo HieroΠymus in Pita Hilarroms pae. ID. Tom. I. Oper. Eit.
Francf. apud Christ. Genoch. itinerarium quod vulgo Peuringeri seii Velseri tabulam votanld e mdesignat Segmenso M. Quare falluntur, qui O,. hic suspicantur & reponendum putant. Alioqui etiam in insuIam aliquam Dalmatiae in exilium mitti iulsi exemplum habet i'hiloliorgius, lib. q.
.ln hac quoque lege obseruandum, ab Honorio Imperatore speciatim insulam Boam ioviniano pro exilio adsignari. Hienim in Felicis arbitrium mmistrorum δέ participum loviniani exiliuin confertur, prout , inquit, obuerit. QIOd nouum , nam etsi P. V. deportandi in Insulam ius & olim fuerit quod docet t. l. g. s. D. de scio Pris . Ibb. & t. o. F. I. D. de interietis relegaιis, La. S. I. D. de poenis, post deportationis sententiam Praetecti, ipsam Insulam Princeps adsignabat, ut docet di t. Tandem de hoe Ioviniano vide nonnulla ad LPP.
Γ O N A T i s Τ A s atque haereticos, c) quos patientia Clementiae Nostrae nunc usque seruauit, Co Npetenti constituimus auctoritate percelli: 1. Quatenus ' euidenti praeceptione se agnostant& intestabiles, si S nullam potestatem alicuius se in ineundi habere, lud Perpetua inustos infamia coetibus honestis, si & a conuentu publico segregandoS. 2. ' 'Ea vero loca, in qui biis dira superstitio nunc usque seruata est, Catholicae venerabili EC'clesiae socientur. 3 Ita ut Episcopi, Presbyteri, Omnesque Antistites eorum, & Ministri spoliati omnibus facultatibus, ad singulas g, quasque hin insulas udque Prouincias exulandi gratia dirigantur. 4. Quisquis ' ' ' ' autem hos, fugientes propositam ultionem, occultandi causa susceperit. lciat, & patrimonium suum fiici nostri coNpendiis adgregan- ijs.dum, & se ptamam quae his proposita est, lubiturum. s. Damna ' '' ' quoque patrimonii, poenasque pecuniarias euidenter ir ponimus Viris, mulieribus, personis lingulis, &Dignitatibus, pro qualitate sui, quae debeant inrogari. Igitur Proconsulari, aut Vicariano, vel Comitiuae si) primi ordinis quisque th) fuerit honore succinctus, nisi ad obseruantiam Catholicam, mentem propolitumque conuerterit, ducentas argenti libras cogetur extatuere fisci nostri utilitatibu, adgregandas. Ac ne id solum putetur ad resecandam intentionem si) polle sufficere, quotiescumque ad communionem tm talem accessisse fuerit confutatus, n) totiens multam foὶ exigatur: & si quinquies sp) eundem constiterit nec damnis ιq i ab errore reuocari, tunc ad Nostra in Clementiam referatur, r ut de solida eius substantia ac de statu acerbius iudicemus. s) Huiusmodi autem condicionibus etiam Honoratos tὶ reliquos obligamus: scilicet, ut Senator, cu) qui nullo munitus extrinsecus priuilegio dignitatis inuentus in grege x Donatistarum, contum libras sol ubi argenti: Sacerdotales sy) eandem summam cogantur exsoluere: Decem primi Zὶ Curiales quinquaginta libras sa a) argenti addicantur: reliqui Decuriones decem solitant libras argenti, quicumque in haeresi maluerint bb permanere. 6. Conductores 'autem domus nostrae, si haec in praediis Venerabilis cc substantiae uti dd) p rmiserint, tantam pensionem poenae nomine cogantur inferre, quantum seest in conductione pensitare consuerunt. Eadem quoque Emphyleuticarios auctoritas sacrae definitionis adstringet. Conductores vero priuatorum, si permiserint in hisdem praediis conuenticula haberi, vel eorum pati nita sacrum mysterium cssi fuerit inquinatum gM referetur lihin per ludices ad scientiam dominorum , quorum intererit, s poenam volunt Lacrae ivlsonis euadere, aut certanteS iij corrigere, aut perseuerantes commutare: ac tales praediis suis praebere Rectores, lscὶ qui diuina praecepta custodiant. QuDd si procurare neglexerint, hi quoque in pensioneS, quas accipere consuerunt, Prolatae Pr ceptionis auctoritate multentur, ut quod ad coΝpendia eorum peruenire potergi, sacro iungatur aerario, 8. '' metales autem diuersorum iudicum, si in hoc errore fuerint deprehensi, ad triginta librarum argenti illationem pinnae nomine teneantur: ita ut si quinquies condemnati
abstinere noluerint, coherciti verberibus exilio mancipentur. 9. Servos
vero & colonos couitio ab huiusmodi ausibus seuerissima vindicabit. Ac si Coloni ver-
210쪽
beribus coacti in proposito perdurauerint, tunc tertia peculii di in sui parte multentur. io. ' '' ' '' Adque omnia, quae ex huiusmodi generibus hominum locisque colligi poterunt, ad Largitiones Sacras ilico dirigantur. . Dat. xv. Kal. Iul. Rau. Constantio &Constante coss. Ai .l '
a Ahest bee lex a Cori usin. Multaque ex Me tu. Hiinnerieiis Rex Edicto suo aduersus Catholleos indidit &retorsit apud Victorem Uticensem lib. 4. G perseeut. Vandat. cap. a. Inseruit veru earn recte Isaronius, ct ad eam plura commentatur Anno D. 4i . num a. s. q. s. 6. 7. 8. 9. Praemisit eandem re Fr. Balduinus in Optato suo. GOTHO F. b) Iuliano huie Proeonsuli Asrieae inseribitur non tantum mense Proximo lex prox. ys. quae ct ipsa aduersus Do. natistas lata est , verum etiam eodem Anno lex I. svr. cle interri resilui ct I. vltim υnde vir quἡ ostendunt. eum hoe anno secundum Proconstitem Africae fuisse : Ante biennium enim iani Proeonsul Asrieae fuerat, vi, ostendit lex 64. svr. de Appellationib. III. ς) iideni & Donatistae haeretici e vers. s. in D. vid. I. O . supr. Et sorte vox atque comparate hie aeeipienda: ita Dεω isas atque, id est, vellit uberet eos, cte. ID. ' Prima sententia huius legis: Iui stabitis S infames habendos Donatis as: vers. Quatenus. I. m. db Simi iter L A. in . ne sannam bari. ID. ς) Alicuius contractus sellieeti Alii aecipiunt hoe de dignitate seu militia. m.
eatu. III. o neunis sententia i Conuenileuia Donatistarum Catholicae Eeelesiae sociari oporterer vers. ea vero Ioea 2. ID.
f Recte habet hae e vox, neque mutanda in quisque'. vid. GDUC Theod. m. Quarta sententia, de Oe IOD. um, qui scilicut Sacerdotes vel ministros Donatistarum occultatierint poena : vers uuisquis autem 4. ID. uinta sententia, de Donat sis in commune, viris, mulieribus : deqlte Mulca his irroganda , pro cuius. que eonditione ct dignitate : vers. Damna quoque . ID.
iὶ De Comitiua primi ordinis plene dictum ad L unicam supra de Comitibus 9 Tribunis Ieholarum. m. uJ uuisque, pro quisquis, hic & passint vid. Ghus Iraeos. ID.
l) Intentionem, vocat instituti in haereticorum, propositum tenax. ID. m) Communionem, id est, eorum conuentiam, κοήνωνέαν, συνουσiαν. ID. n Confutatus, id est, refutatus, eonti ictiis: quod in computatus In utari non oportet, ut ad marginem additum aput Baronium. vid. Glossar. Theod. Ii .
co) Miatam exigi, Antiptosi: Quomodo & apud Caecilium Nonio reserente eat. a. num. sty . Ego illud minus nullo exigor portorium. ID. p Ita quoque rursum infra vers. O tales. 8. ID. q Damna, sunt inultae Proilineiae, de gula. svr. Male vero nonnulli hie insarciunt voces, mutatum esse, post eonfiserit. ID. i Referendum, ad Mincipem , si de viris in dignitate seu honore positis agatur, iisque contumaei s. m. s id est i bonorum proscriptione ct deportatione seriamus, ut g. 8. ID. t) De Honoratis dixi ad i. i. svr. de ineio Iudicum civilium: ct ad tit. de Honoratorum verieulis. m. v) De Senatore iam dixi ad I. a. svr. ID. xὶ Grex Donatistarum. ID. yὶ De Sacerdotalibus dixi ad eandem IV. ct plene TDulo de Paeanis. In De Decemprmis Curialibus e paraιitis de Deeurionibus. II ciaὶ Seio equidem quid ferat huius aeui stilus: verum malim libris: quid enim alioquin suerit, libras addiearinyNist vulgata alias ellips. supplenda vox ad , ad libras addicatur. ID. bbὶ Protulerint, voluerint. ID. Maera sententia, de poena eorum , qui in alienis predis locum praebent eomientieulis Donatistarum. v.6 Conductores autem 6. Quam Hunneris us Rex Edicto suo in Catholicos indidit re retorsit apud victor. Vticent IIb. 4. eop 2. ID. te Henerabilis substantia , pro re priuata Printipis. ID. dd Hri, ἔ----- p,ssuo signifieatu, qualia multa, Nonius apud Gellium Noa. ID eap. i3. SU Eo multa qua non utitur , emitis ramis. Et rursum, uti pro usurpari, fieri. Uid. Lexieographos. ID. ee: ferri potest, adverbiali prolatu. III. u. . Septima sententia, de poena Domi rum: Conductores praediorum suoruin non inhibentium: vers