장음표시 사용
251쪽
mine diu. E. S nagogae item eorum a metati onere immunes fuere L a. de metatis: neque Christianis eas violare, inuolare, destruere, exurere licuit i p. v. ao. at. 2s. assi 27. h. t. do nariaue expilare d I. u. h. t. s. Ipsos Iudaeos obterere vel laedere contumelia Ue afficere, manu Sque inferre impune non licuit, L ai. a6. h. t. Σ4. de Paganis, ut & eorum bona diripere d. l. . multo minus illustrium Patriarcharum contumeliosam in publico facere mentionem l. v. h. t. fi Disciplina quoque his sua seruata relictaque. Proiecti quippe a primatibus suis ut reciperentur rursum a Iudicibus cogi non potuere L δ. h. t. Confugientes etiam ad Christianam religionem ad euitanda tantum crimina aliasque necessitates, recuperauere, t. 23. b. t. l. a. de his, qui ad Eceles confug, r. Priuilegia etiam Archisynagogis, Patriarchis & caeteris in huius religionis Sacramento versantibus eadem, quae Cloricis concessa fuere L 13. Is. h. t. puta ciuilium, curialium , pers, natium munerum immuni tas I. a. q. U. h. t. 8. Primatum item & Patriarcharum de religione, seu quae ad eorum superstitionem pertinent, sententia seu iudicium fuit i. g. h. t. & argum. I. Io. de iurisdict. De caeteris, ut & si inter Christianos & Iudaeos contentio esset, Rectoris Prouinciae forum so titi d. l. Io. & I. 22. hoe tit. st. Pretium rerum venalium his, non discussores, moderatores statuere, sed ipsorum proceres i. o. hoc tis. Io. Liberalibus etiam studiis instituti exercendae Advocationis licentiam habuere L ao. hoc tit. Ii. Postremum Apostolatus seu auri coronarii Hierosolymam ex omni orbe Romano ad Patriarchas ct ad Primates exigendi mittendique ius eis fuit LIψ. r. vis. hoc tit. Viceversa, Iudaeorum audaciae 1 44. svr. de haereticis: ne aut increscerent, aut in Christianos forte insolesterent varia subinde in hos constituta: i. Synagogas scilicet nouas condere prohibiti l. 22. u. 27. hoc tis. 2. Nuptiae item inter Christianum & Iudaeum vetitae
ab Honorio exclusi LILa.. hoc tit. 4. Muneribus vicissim publicis, curiis, corporibusque obnoxii erant, & ad ea vocari poterant l. 2. I. aδ. hoc ιit. i. n. 07. 38. I sis. de Decuriouib. Inter alia idonei facultatibus ad functionem nauiculariam vocari poterant L ιδ. de nauicular. s. Etiam quoad nuptias contrahendas: de quo est lex A Cod. BA. de Iudaeis, Romano &communi iure vivere iussi l. N. de Iurisdict. 6. Iudicandi in Christianos Patriarchis copia non fui I a1.hoeiit. 7. Ex ChristianiS ludaei essecti, poenis affecti LI.hoetis. veluti bonoriam proscriptionis l. 7. hoc tit. vide &LI.de Apostriis 8.Contra Christis Iae religionis odio, filiumChristianum ex Iudaeo factum pater,ideo exhaeredare non potuit: imo quamlibet ingrato Falcidiam re- ' 'linquere tenebatur l. rδ.hoc.ιit. Sed S alium ex ludaeo Christianum factum inquietantes supplicio affecti Las. hoc tit. 9. Vetiti ite Christianum circi cideres. 22.a hoc Iit. io. Imo Christianum mancipium habere L aa. d. tit. de quo tit. Jecialis prox. u. Denique vetiti quidquam in Christianae religionis contemtum admittere, veluti Crucem incendere in solemni festiuitate Amanis l. II. hoc tis. vel quicquam Praeceps in Christianae cultionis reuerentiam admittere LM. inst. hoc tit.
II. Coelicolae quoque erant de quibus agitur in Rubrica , hoc tit. ubi medio loco positi hi inter udaeos & Samaritanos: & tribus legibus huius Codicis, puta I. I9. hoc tit. & I. M.
M . de haereticis. III. Samaritani; de his agitur, praeter Rubricam, tribus legibus: puta LIA II. hoc tis. & l iID . de nauiculariCaeterum quorum Imperatorum de Iildaeis vel in Iudaeos constitutiones hoc titulo eratent aliaeque, quae hoc Codice Occurrunt, hoc syllabo exhibere iuvat: ut ita historiae Iudaiciae pars inde iam consteipo t.
Constantini Magni est lex l. a. 3. q. s. hoc tis. t. l. isse. tis. pro Constantii lex G. 7. hoc tit. l. 2. tit. prox
Valentiniani Senioris lex a. svr. de metatis. Valentiniani Iun. I. n. svr. de Decurionib. l. 3. de Apostatis. Theodosii Magni lex δ. p. hoc tit. I. u. supro de nauicular. I. a. de nuptiis, I. s. ad L. Lucde adulter. adde & l. 7. Coae L. de Iudaeis.
Arcadii lex io. u. - ου. in hoc tis. I. Io. supra de Drisdict. L a. de his. qui ad Eectes. LI s. de Decurionib. Honorii
252쪽
Ηonorii lex lM. LII. N. ao. 0 2 . hoc ιit. L 37. rujur. de Deeurion. l. 8 supr. de σαμψαι LIupiride feriis l. s. tit. prox. Theodosii Iun. lex ly. ar. aa. as. 21. n. 29. seu vis. hoc tis. I. a . inst. de Passanis' I 4 S. 10r. tis. prox. Valentiniani Tertii lex zy. hoc tit. Et se in uniuersiuiti sunt hoc Codice quadraginta octo constitutiones de Iudaeis, ex qui bus, ut dixi Historiae Iudaicie parte in breue que Chronicon centum quindecim annorum, ab Anno D. 3is . ad 429. conficere licet.
vos is', sc) & Maioribus eorum, & Patriarchis, volumus intimari, quod si qui, post 3 hanc legem, aliquem, qui eorum feralem d) sugerit sectam , & ad Dei curiim respexerit,
saxis aut alio furoris genere, quod nunc se fieri cognouimus, aulus fuerit adtemptare, mox flammis dedendus est, 0 & cum omnibus suis participibus concremandus. Si ' quis vero ex populo g) ad eorum nefariam sectam accesserit, & conciliabulis eorum se adplica uerit, cum ipsis poenas meritas sustinebit. Dat. xv. Kalend. Nou. Murgillo, ch Constam lino A. iὶ iv. & Licinio iv. coss. bis.
O) Leaea. Od. U. eod. tu. hinc desuriata est. Hanc Annalibus quoque suis inseruit recte Baronius Anno D. 3is GOTHOR ba I)R P ita Codex lustin. vi I ge .supr. δε Centonor. er invisos, quae hoc ipso anno data est ante mensein. Et Eelus tamen legibus discere non licet ullo argumento, quamnam praefecturam generit. Si vera est coniectu aeolum, qui hane legem ad Iosephum ex ludaeo christianum esse tum reserunt, tum dicendum fuerit. Evi gritim PP. orientis fuisse, in qua A Pal.estina erat. ID. o D C. Dolis, haee uerba addita in Cod. Ius. etsi a quibusdam manuscriptis absilit. Sane Constitui ui neu b
haec non tonueniunt, ut ad I. 19. λ'. notabitur. ID. Q n, lis secta luisorum: sinit iter heodosius Guella de Iu is cur Samaritanis 3. Vc s. Quamo erub vi moχ
e) l osteaquam nos Christiante fidei vexillum ereximus. m. cc Danuus, Od. I. ID. . seeundum eapuit quod recidit Tribonianus ih a Codice sura bestς voluit ι propter L 7. infr. Metit. &c MN δεν,. e . satis, quas praeti alit. m. st, populo Christibilo tantum, an vero di Gentili illud puto. SRRς α Ductorum const/ns est sententia, Ahris, tim diei non poste, si quis ab improba lecta ad aliam e probaram is trai' se Ri; Veluti de Iudaismo ad P,ι. 4; rnuin, ct vi euella, vide iacto respin derunt musicior m Dm 3,VtAlςiatu', ρλυπ- 'Id quibus astentitue cithu, in praxierim ii. vlt. q. 7. n. q. Alber. in Rubr. Cod. de Ddaeis, Cumpegius ιι q. 7. vers ex bis. ID. ' hi , . Mis Uu: quod in Pannonia superiore, proPςΜu sein, Eius memi it Antonin in itinerario p. 161. E D. ingseueni vid et iis not. ibid My um est o minor , ut vocatur in itin. Peuting. m. i) ita quoque habet subscripti Cod. lust. d. t. 3. Vt inirer Vnde , aut quo Rrgumcnto, Baronius Anno D. 31 . - 1ς. hane subseriptionem exhibet. DG V. Kσι, μN. Cons ηαννοβ QN ntino A. μἰIL O missisu,;, n. coss. Ex qua tamen eolligit, hunc lex. hoς quidem temporς Primum Gncitam, postea vero relatavi ct quidem Constantinopoli; quae tamen etiam eo tempore tum nulla erat. m.
CossTANTINI Magni tum in ludisos, tum proludaeis, quinque priores huius tituli sunt con stitutiones; quihus addenda & sexta eiusdem i. t. is P. tit. prox. septimam non admitto , quam alio. quin memorare videtur L aa. hoc tit. Ut ad eamor. Ostendo. Sane omnes illae leges Constantini Magni studium a guunt tum in propaganda Christiana religione, viceversa in pessundanda ludatorum superstione, iam inde a primis susceptae a se fidei hristianae primordiis, tum in retundenda Iudaeorum audacia: partim denique, quia simul & semel extirpari non prateran ζ. intuendis& protegendis ludaeis, quantum noui imperii, deque nouo susceptae teligionis ratio vel desiderabat vel ferebat.
Inter c tera vero, bonae etiam mentis & ad fidem Christianam conuersionis, ' in ea manendi sie ut dicam, impedimenta quaedam Constantinus M. e medio amolienda credidit, quo pertinet haec lex de l. s. Huius legis duo sunt capita. Pe mum cavetur, ut si quis ludaeus, Iudaeum Οριοῖυλον, Pgos ELYTu Μ, id est, ex Iudaeo, Christianum tactum . saxis, vel alio furoris genere appetierit tum factu in flammae supplicio puniatur: Cui simi lis constitutio est l. s. isse. 5ceundo capite vie uersi, APos Ta Tas, id est, .d ludatorum sectam ex populo Christiano accedentes, meritis poenis eum ipsis assici iuber. De quo sostatarum genere est quoque Constantii sex Π ins . Me tie. quae ali is
253쪽
lentiniani Iun. - lex I. supra de Apostatis. Neque
plures, quam hae tres constitutiones hoc Codice oe currunt de hoc Apostatarum, qui scilicet e Chri stianis ludaei fiunt, genere. Cum autem aitConstantinus M. meritu paenis hos Apostatas afficiendos, arbitrariam poenam constituit. Uerum postea mitior aliquanto certaque poena placuit Constantio d. l. p. infri hoc rit. nempe bonorum proscriptionis: vi &Valentiniano Iun. l. 3. Apr. de Apo t. qui eos in intestabilium numerum redegit. Et has quidem leges Iustinianus praetulit, omisa hac huius L
Ad primum huius legis caput redeamus. Ex hac constitutione & t. s. infr. quae eiusdem Constantini Magni est:) videre licet, quanto Iudaei furore ipsi iudicium zeli vocabant, de quo Seldenus de
Iure natura es gentium secundum Hebraeos m. q. hac tempestate ferrentur, Christianae religionis incrementis indolentes, & ad eam passim, ludaeis
quoque ipsis meliore consilio transeuntibus: tanta etiam procacia, ut quemadmodum caeteroquin proselytos, οαοίυλους, Iudaei atrocius semper insecuti sunt, quam gentiles Christianos ex Gentilibus fa ctos, ut tellatur Chrysostomus in cast. a. epist. ad Galatas ei Comel. p. g. yIρ. Ac pag. GK Tom. X. M. Benedictin. sub Coni tantino M. furentibus propiores, saxis alioue furoris & iniuriarum genere hos appeterent. Sane Epiphanius quoque in hae. res sionitarum io. n. q. & II. & Ia. eius rei exemplum apponit, sub hoc ipso mei Constantino,nem. pe Iosephi cuiusdam ex Apostolo Iudaeorum: de quo munere dicam ad i. 1 . inf.ὶ ad Christianam religionem inclinantis, mox &conuersi, variis appetiti a Iudaeis iniuriis. Locus dignus est, qui totus legatur. Nam tu ex eo apparet, Constanti. num Magnum hoste proselytos dignitatibus auxisse. Quinimo sunt, qui haud improbabiliter censent, eundem Iosephum huic leg. ferendae Constantino causam praebuisse. Nunc de Maioribus & Patriarchis Iudaeorum, quorum hac leg. mentio fit, dispiciendum est. MA-iOREs Iudaeorum, non hic tantum memorantur,
verum ti in inscriptione legis V. inst. hoc tit. & LI. inst. ne Grastian. mancip. Iudaeus hab. ubi Dida. scalo proxime subiiciuntur d. I. u. & d. l. 3. his ver. his, Annati Didascalo s Mai tribus Iudaeorum. Vnde apparet, maiorem Didascari suisse dignitatem inter Iudaeos, minorem fuisse Maiorum. Q. id
autem muneris eorum fuerit, hae leges ex parte edo.
Cent, nempe, fuisse eos Iudaeorum disciplinae &modestiae inspectores, & quotidianis Iudaeorum actibus praefuisse. Ideo scilicet hanc confli tutio. nem Constantinus his intimari iubet, qua Iudaeorum furori, proselytos, id est, ex Iudaeis Christinos iam factos appetentium, occurritur. Hinc ut
Didascalo, ita & Maioribus Iudaeorum duae illae leges inscribuntur, quibus eis permittitur, criminis
tantum aliarumve nccessitatum euuandarum causa, Iudaeos ad Ecclesiam simulate transeuntes, retra in
here ad propriam legem: iisdemque hoe negotii datur, ut ne Christianos seruos a ludaeis dominis a Christiana religione abduci patiantur. Sane &interpres ad Iro. Dpm de Iurisdictione, Iudices eorum fuisse ostendit Maiores, quae ad religionis di. sciplinam pertinebant. Quanquam ibi ea appellatione abutitur. Igitur fuerunt hi pars Synedrii Iudaici, neque duhito eosdem videri cum iis, qui
Proceres Iudaeorum vocantur , L Io. infri hoc rit.
quorum muneus id quoque erat, ut Iudaeis retia statuerent, cum venalia proponebant. Et m de Maioribus ludaeorum; quos cum Presbteris, de quibus ad cprox. aequari non sero: etsi alioquin
Presbyteros & Maiores dictos stio , ut apud CD
prianum Testimonio . ad Quirinum lib. I. cap. L& interpretes ad Timoth. I. cap. F. P. s. & can. 7.
Cod. Africam pagina δεν. Iro. Tom I. Concit. Harduin. videndus &Suidas, item Benedictus Levitatib. s. cap. IOZ. & Flotii da in visionibns. Maiores enim fuerunt pars ut dixi Synedrii: Presbyteri vero pars Synagogae, Ut probatur l. a. II. I infr. Sane& haereticis quoqne nonnullis sui Maiores fuere: ut apud phryges οι μεγια ι λέγοντω, ut testatur can. δ. Laod. Tom. I. Concit. pq 7St. Sequuntur hac teg. PATRIARCHAE' Iudaeorum: quorum multa hoc titulo, & quidem decem legibus
mentio fit: puta hac leg. & l. a. g. II. U. I . U. ιδ.aa. vllim. hoc tu. ac praeterea cro. svri de Iurisdict.
qui 3c Principes Iudaeis ipsis dicti α'N R . Quomodo Origenes περὶ ἁρχων lib. . cap. I. & Hiero
Patriarchis inquam hae leges omnes sunt. Atenim, quod primo omnium loco obseruandum est, non unum Patriarcharum genus fuit, alii aliis
superiores: alii contra ditioni aliorum subiecti, quod ostendit diserte lex s. isse. hoc tit. I riuilegia, inquit, his, qui Inlustrium Patriarcharum di.
tioni subiecti sunt, Archionagogis, Patriarchisque, ac Presbyteris caterisque, qui in eius religionis Sacramento versantur, nutu nostri numinis perfuerent ea, qua veneranda Christianae legis primis Geriacis sanctimonia deseruntur. Minores igitur hi Pa triarchae . seu pisini, sub inlustrium Patriarcharum ditione fuerunt: nempe Archisynagogis inferiores. Presbyteris Superiores; denique similes primis inter Christianos Clericis. De iisdem patriarchig Minoribus accipio & hanc ipsem legem , vhi Maioribus Iudaeorum coniunguntur. De iisdem accipio dilegem a. ubi pariter Synagogis, patriarchis, Prcs-hyteris dediti coniung mtur. haud aliter atque dicta lege II. eodem prorsus ordine & in eodem argu-ptas mento. Qui, inquit I. a. devotione tota θnagogis Iudaeorum, Patriarchis, vel Presbyter Is se dederunt,
o in memorata secta degentes Legi ipse praefident, immunes ab omnibus tam personatibus, quam ciuilibus muneribus perseuerent, &c. cum oporteat siusmodi homines a locis in quibus sunt, nulla comtelli ratione dscedere. Ex his iam apparet, errasse Virum Doctum , qui ex d. l. 13. patriarchas illos submouendos putabat sollicitata eius legis lectione. Ex hac interim quoque lege apparet, ut synago gas ita & Patriarchias & Pre1hyteria loca I ter di ista. Itaque mox d. t a. a locis in qtimus sunt. Nempe Patriarcharum horum certus districtus fuit: certis άποδα σ3κοις & πατριως praepositi erant. Ateri mde Maioribus Patriarchis intelligenda est lex δ. II. I. in prisc. I . II. & lex v. seu ultim. hoc tit. de quibus i Equentia observentur, praeter id, quod de
eorum munere docuit iam Paralition. Primum, magnam eorum sub Christianis Imperatoribus dignitatem suisse, unde Clarissimi & inlustres Patriarchae vocantur l. I. II. N. vel etiam spectabiles t. N. adeo quidem, ut Gamalielis Patriarchaementio fiat Laa. hoc tit. faligo dignitatum erecti, collatis ei codi cillis honorariae Praefecturae. Quinimo Iulianus Imp. in Epist. ad Iudaeos G. suo semper fine Patriaris cham Iulum, fratrem omni obseruatione dignum, voeat: τον ἀδελ ta ντον πι ιμιωτατον Πα- τριαρχην παρηνσαν fratrem Iulum Patriarcham omni obseruantia dignum, hortatus sum. Secundo notandum, horum Patriarcharum arbitrio Synagogas paruisse, constituosque ab his Primates legis Iudaicae L S. Me tit. id est, horum ditioni subiectos fuisse Archisynagogos, patriarchas. Minoin res scilieet de quibus imp. ae Presbyteros caeterosque,qui in eius religionissacramento vorlahantur, ut docet
254쪽
ut docet lex II. inst. hoc sis. eius missionibus paruisse
ut docet lex I . II. & phim. hoc tiι. ah his praepositos, qui eae teris praeessent l. N. hoc tis. Tertio tenendum, adsiel Iores suos habuisse, quos Apostolo vocabant, ut docet L r . hoc tit. vhi de his Apostolis dieam plenissime. Sed & Epiphanius in
hares Gionitarumio .n. s. Quarto tenendum, cert tempore hos Patriarchas a singulis Synagogis certam summam exegisse anniuersario canone auri coronarii nomine: Ita quidem, vi cum Patriarcha:
hi in Oriente essent, nihilominus ex occidentalibus patribus id exigerent, ut docent tres huius tituli constitutiones, puta lex ι . I. vltim. hoc tit. de quo, ubi ad eas ventum erit, dicam prolixe. Quinto Patriarchas in sola Palaestina fuisse, docet LL Pit. t r. hoc tit. non alibi in oriente, multo minus in Occidense, quod tamen ex l. vltim. hoc tit. male nonnulli colligunt. de quo ad eam legem, quod etiam Doctissimus Marea de concordia Sacerdotii.Imperii, recte monuit p. v. Et inanis est Obseruatio Scriptoris nuperi, qui Patriarcham
Huillum cuius ex Origene meminit Hieronymus Apologia t.aduers Rusin. pag.137. Tom. II. Operum Edit. Eramue apud Christ. Gensch. Alexandriae n
minatim patriarcham fuisse scribit. Item He Ileli qui sub Constantino Magno & Iudae Tiberia- densium Patriarcharum meminisse Epiphanium
κατά Eβιωνήων 3O. unde etiam discere liceat, Ciliciam attributam Praefecturae Patriarchar Tiberia densium: quorum neutrum tamen aut ab Hieronymo , aut ab Epiphanio dicitur. Sexto tenen. dum, ab initio non nisi unum fuisse & Catholicum, sic ut dicam, patriarcham, & quid em adhuc Anno D. 399. ut docet lex I . infr. Quod Hadriani imp. epistola apertiisi me ostendit apud Phlegontem referente Vopisco in rita sumini c. I. cuius haec ii ni verba, de aegypto agentis: Illi, inquit, qui Serapin colunt, Cbr Danistini, cae deuotisunt Sera. pi, qui se Chrisi Episopos dicunt. Nemo illicAreh/θ-nagogus Iudaeorum, nemo Samarites, nemo G anorum Presbyter, non Mathematicus, non Arugpex,
non Aliptes. IPSE ILLE PATRIARCHA, quum Auraptum venerit, ab aliis Serapidem adorare, ab abis cogitur Chroitam. Vides ti1τως ipse illa Pacha, quod non nisi de uno recte dicitur. Qui, quod qNintae obseruationi addendum, etsi in Palaeti inasei lem suam haheret; attamen vicinas prouincias si ibinde perlustrabat, ac nominatim 2EEyptum, ut
docet insignis ille Hadriani locus. Ipse ilis, inquit, Patriariba cum δου tum VENRERIT. Itaque ita locus ille deinceps intelligendus est, quem Viri Docti ferme non cepere. Vnus Philippus
Berterius hac parte cepit. In eo sane vel maxime hallucinati sunt, quod haec accepere de Patriarcha Christiano Episcopo Alexandrino. Nam ut omitis tam argumenta alia, certissimum est, Patriarchaenomen inEcclesia Christiana non nisi diu postHadria. ni tempora in Ecclesia auditum, quod alibi pluribus ostendi. Sane & Origenes πεμι ἀζχων lib. M. cap.
st aperte unum Patriarcham fuisse indicat. Dieune permanere adhuc Principem ex genere Iuda, sum videlicet, qui est gentis eorum Princeps, quem nominant Patriarcham. Septimo notandum, inter varias hoc Codice constitutiones. praeter Hadrianum, Epiphanium. Origenem, patriarcharum meminissedi alios. Hieronymus, Apologia I. aduersus Rusinum pag. ρ . Tom.IL Oper. Ei .eir. eo Origene patri. archam Huillum memorat: Certe, inquit , etiam Origenes Patriarcham Huillum, qui temporibus eius fuit, nominat. Atenim fallitur Vir Doctissimus Canonum Vagogicorum lib. s. pae. T. si u. pag. 3U. Edit. uθδ. qui hunc Origenis Huillum miscet cum
Hellete, cuius meminit Epiphanius in hares sio.
nit. Nam tempora omnino refragantur. S3 ne lex ultim inst. pltires fuisse Iudaeotum patriarchas innuit,ut & l heodoretus in άτρεα rias Erant Patriarchae Iudaeorum Babylonientes, Tiberiadentes, de quibusSederoIam , Rabbi Abruham, Rabbi David in
Zemach. Beniamin Itιnerario. Octauo, neque illud ex Epiphanio C mittendum 3patriarchas non delectu,verum generis successione hanc dignitatem sortitos natos aut factos, non creatos: Sic ut filius Patrem exciperet eique succederet, etiam puer, qNod Epiphanius testatur, tutoribus ab eo asceptis sorte
Apostolis. Nono, istos Patriarchas videri voluisse esse de tribu Iuda, telle Origene lib. περιάρχων
. cap. t. Quod Cyrillus catechest la. negat, ut ictheodoretus, qui eos ad Stirpem Herodis refert. Epiphanius ad Gamalielem, de quidem eum, cuius mentio fit in actis Apostolorum , resert, neque illud
omittendum, quod idem addit de Iuda patriarcha luxui de deliciis dedito: Quod Hieronymus in commune de Patriarchis scribit comηnent. ιnc.J. Esaiae, ad haec verba, & esseminati dominabamur eis: Confido mus, inquit, Patriarchas Iudaeorum Iuvenes e pueros emmina osque, ac idelictis Uuentes s impletam Propoetiam esse cernemus. Sed & Chrysostomus,
orat. c. aduers. Iuctios, pag. Osi Πώ. I. Oper. M. Benedictis Patriarchar Iudaeorum, caupones, negotiatores, atque omni iniquitate plenox, vocat. καπήλους, ἐμπορους, γογ, πασος παρανομίας γέμοντας. Non igitur de Iuda solum id verum, verum etiam de aliis, ut proinde Vir Doestus perperam id ad Iudam restringat, qui forte ne de ludaquidem sensit, qui Constantini Magni temporibus
fuit. Quae causa etiam forte abolendor lim illorum.
de quo ad i. vlt. inst. Non omittendum hic quod Chrysostomus superioribus subiicit, de hisce patri archis Iudaeorum pag. 67. 7ναμαθ', οτι sum Oi
νt inielistas, quod qui nunc apud Pos dicuntur Pistri. archa , non ι Sacerdotes, sed per ularonem Sacerdotum agant personam , nec aliter ludant, quam
histriones in senas imo Pt Perius dicam, nee susin re possint sacerdotis personam: tam promi non solum
a veritate, verum etiam ab Vfa simulasione sate
dotii absume & haec quidem ae pag. OTI Edic fisnetriin. nam deinceps id repetit postea rursum, &in sequentibus pluribus argumentis probat pag. θρ. . Edit. cit. ubi & denuo de his: ορο πῶς τοπαλ-ον οἱ kρεις εχειροτονοῦντο, νυνὶ δε πωγνια τα παρὰ
olim Siscerdotes crearentur nunc Pero lusu merifunerisusque, qua fiunt apud Iudaeos omnia, pudoν σeauponario plena immensa impietatis. Quinimo nec illud omittendum, errorem esse quoque viri Docti, ut suos Gentilibus quoque Patriarchas suisse pro-idit. Nam Gamaliel Patriarcha, cuius mentio apud Marcellum Empiricum cap. V. is non alius est, quam Patriarcha Iudaeorum, Ut & nomen eius ostendit, quod utique inter paganos nunquam usurpatum est. Et vero is ille Gamaliel est, qui memoratur sub Theodosio Iuniore L ea. in . Boetis. 6e cuius etiam Hieronymua meminit Epist. ad
Frans apud Christ. Gensib. Sed & alii pasIim Gamalities non tantum Inter Didascalos, cuiusmodi
255쪽
est ille, de quo Actη Apostolor. verum etiam Pa. num. . pagina raδ. Tom. L. Oper. Gil. Coloni- triarchae Iudaeorum fuere, ut is quoque cuius ens. apud Ierem. Schro. Verum de eo ad L aZ.
meminit Epiphanius in hares mionitarum Io. inst. plenius.
Qui deuotione tota Synagogis Iudaeorum, Patriarchis, c vel Presbyteris se dederunt,& in memorata dὶ secta degentes se) legi ipsi prie sident, iNmunes ab omnibus, ta in Personalibus, quam ciuilibus muneribus perseuerent: Ita ut illi qui iam forsitan Decuriones sunt, nequaquam ad prosecutiones 0 aliquas destinentur: g cum oporteat istiusmodi homines a locis h in quibus sunt, nulla coNpelli ratione disicedere. Hii autem, qui
minime Curiales sunt, perpetua Decurionatus immunitate potiantur. Dat III. Kalend
a) Abest haee lex a Cod. Iust. Meminit eius Baronitis Anno D. Iis. n. p. ct I3. Hane legem quoque indicat Arcadius, L il. infr. hoe tit. Porro υτερον προτερον hic adnaissum ab huius Codicis concinnatoribus i haec enim x, tertia hoc titulo esse debuit: tertia vero in hune loeum retrudi. GOT F. Conflant in ut a M. Augustet imperii quinta Quin quennalia hoc anno edidisse, demonstrat dedicatio urbis Constantinopolitanae,de qua PAGI-vsim Critie. ad Annal. Baron. b au. Annis autem quibus ea festa edebantur, eoncessa esse priiii legia, aut immunitates datas, notum est. Illii strari itaque Quinquennalium horum ope haee potest constitutio. RIT TER.
h) Abutilum hune Plaefeetum Praetorio suiste comperio ex variis huius Cod. constitiitioniblia, iam inde ab Anno D. 326. in Anmilii usque 333. de quo mox plura. G OTHO Fco τι. Patriarchis: & mox quoque Presbterti. Ite spondent enim haee Sonagogis. Quare mox sequitur a Iocii in quibus sunt. Se. m. d) Editio Quartan & prima Cuiae ii habebant: memoνatas sectar. ID. e) Degenιis Lege 'si prae ent, ita emendabat Doch. Petitus II. Har. Iot49. I O. minus recte. ID. D Prosecutiones , de his suo iit. m. tr Al. signentur. ID.ch, Id est Synagogis, Patriarchiis . Presbyteriis. m. ia Prima haee omnium constitutioitum Cons tinopoli data ac proinde primum hoc isto Codice vestigium Coii- stantini morae Constantinopoli exstat. Sane Lucaenia Constantinopoleos in huius Anni aio. mensem Maium ineidunt, de quo vide Confutaris Deo inania. m. tha Al. Bassor male. Vid. Commentarn ID.
PRAE sin ENTEs Legi Iudaicae, veluti Archisynagogos, Patriarchas, Presbyteros, aliosque, ab omnibus omnino muneribus ciuilibus & perlbnalibus manere, atque a Curiali functione Omni immunes, hac constitutione Constantinus Magnus iubet: & rursum l. . in . imo & l. i qNadam tenus. Quas Constantini Magni constitutiones intelligit Arcadius, ι. s. in .hoc tit. Quod & ipsum iusserunt postea Constantius, Valentinianus & Ualens, quorum constitutiones hoc Codice desiderantur, quarum lataen eadem lex Ii meminit.
Imo & Theodosius M. ut idem Arcadius docet l. . hoc tit. cum alias Iudaeos Curiales in Curia retineri voluerit t. v. svr. de Decurionib. Denique & Ar eadius ipse d. t. l3. & σε . .
Et hoc quidem priuilegium his quos dixi m futurum trihuit Constantinus Magnus in tantum,
quae Ampliatio hic adiicitur, ut si qui ex illis iam
Decuriones sint, a profectitionis onere tamen immunes esse velit, de quo prosecutionis onere Curiali-hus imminente, fidem quoque fagit lex IM. svr. de Deeurionis. & de eo plenissime dictum supr. lib. ra. tit. 3. de auri publici prosecuti Ratio hic adsignator, cuius aperta sententia est, quaeque etiam ex parte edocςt. quod sit prosecutionis onus. Priuilegium hoc igitur immunitatis Iudaeorum Primatibus tributum: Quo utique ipso supponitur lv. daeos muneribus publicis, Curiisque obnoxios, conditioni suae inhaerere oportuisse: de quo praeter hanc se . & proximam & . infri testes quoque siunt lex n. t I. Uδ. IGF. de DEcurion:b. & Nouella Theodosii de Iudaeis, I. vers. re quoniam: ubi Th-dositas: Ne videamur, inquit, hominthus execrandis contumelioso ambitu immunitatis beneficium prae-yros volumus huius Constitutionis aiuhori. tale damnari.
Nunc de Praesidentibus illis Legi ips, videndum est; nam ita tetinenda hic lectio eis. in his memorantur Archisynagogi, qui fuere & ante J-πο- ραν ultimam, ut patet ex historia Euangelica &Λctibus Apostolorum, cap. U. vers. U. ubi munus iv ossicium eorum satis indicatur, ut & Lucae cap. s. vers r . In magnis Vrbibus plurei erant Synagogae & singulis sui Archisynagogi; quomodo &olim in maximis urbibus, Veluti Romae, Antiochiae . excepta AleXandria, plures fuere Epistopi, pro diuersis Urbium regionibus, ut testatur Epipha nius. quod in posterum vetuit Nicaena Synodus: eisi quidem aliud nonnullis aliis plaeet. Notum est autem Synagogae ludaicae praepositos fuisὰ viros spectatae probitatis, qui Chaldaico vocabulo dicebantur, quod Volebat ποι μοντες, Archisynagogi, ast. U.ν. U. ubi plurium Λrchisynagogorum p.rao
256쪽
Vnitu eiusdemque Synagogae si mentio. Sed inter
eos eminebat unus eruditionis nomine caetetis Pr latus, cuius proprium munus erat legem interpre
tari, & Preces concipere, ut testinus aduerths Tryphonem nos docet: de quo vide plura apud Grotium in N. T. pag. 3II. De Archisynagogis nominatim fit mentio in Hadriani ad Servianum Cos. Epistola apud Vopiseum in Saturnino : c.δ.tribus Praeterea hoc tri. legibus, puta l. . s. ι . Sane hi Presbyteris, ut hac leg. ita d. f. s. & ι . prAferun
tur: imo & Patriarchis minoribu, scilicetὶ ut hac leg. ita & diet. l. b. in qua idem ordo eδdem
que sententia occurrit: inchisnagogis, inquit, Patriarchisque ac Presbyteris, caeterisque, qui iueius religionιs Sacramento versentur. Quinimo &Patribus Synagogarum praemittuntur, tum in inscriptione, tum in corpore legis φ. infri hoc tit. qui Patres quinam fuerint, inquiro ad e,m og.
Atenim iidem subiiciunt ut Hiereis d. l. . Quidam ita hos distinguunt. Archisynagogos, Princi
Pes fuisse Synagogarum omnium totius Prouinciae, haud aliter atque Archiepiscopi totius prouinciae Principes & Exarchae: nam Iudaicam Ecclesiam imitata est Christianar Patriarabas vero Pili nnos videlicet) eosdem cum Patribus Synagogarum fuit se,
id est, sic ut dicam. Regionarios, qui 1 cilicet uni
alicui regioni seu Prouinciae parti piaeerant. Et vero haec eiusce nominis ratio : πατρὶς eni in regio 'nem significat, quod iam est notillimum. Tandem Presbyteros de quibus & l. II. M. quorum meminit quoque Iustinianus Novella ι si pariter ut
apud Chri ilianos, qui Iudaeo, hac in re imitati de quibus c. II. ALI. υ3o fuisse aiunt, qui singulis Synagogis Per ciuitates praeerant, qui dicti ludaeis: am illorum dialecto. Epiphanius in haeres Ebio.
Naeorum Zo. nu ero II. de his quoque Presbyteris agit, in historia, quae iis Constantini temporibus
υπηρετων, phro1que improbos Θnagogis pr.efentos, s Sacerdotes acPres byteros, LN Azanitas, quo nomme diaconos ammia,fros appellant. Sed petitus II. Vari Io. pag. i s. IO. hos presbyteros eosdem facit cum
Senioribus, de quibus Tribonianus l. N. Cod. Iust. de Imuis, &nobilis limos ait fuisse &sapientissimos, qui una cum suae Synagogar Archisynagogo , patre byn gogae, Archiereo & Hiereo, Synagogae suae praeerant, resiponitebantque illis, qui de populo in
Synedrium των 72. legebantur, ut constat ex Mai. monide. Grotius item Presbyeros. quorum
in Novo scedere fit mentio, Senatores τὼ συνεδρίου interpretatur , quomodo & συεπιον, rJρεσβυτεριον
v. f. dc 1 . P. ao. Epi phanius quoque Ehionitis suos fuisse Πρεσβυτερους κω APDσυναλ ωγει testatur. Tandem agendum nobis est, ad quem annum haee lex reserenda sit. Nam si ipsiarum legum ordini , qui hoe tit. o seruatus, standum est, tum dicendum suerit, hanc legem referendam ad Annum3 p. ac maxime cum Auctor Fastorum Siculorum,
siue Chronici Alexandrini Anno 317. eos ipsos Coss. designet, puta Gallicanum re Θmmachum, qui huic legi subnotati sunt. Verum sicut auctor Chronici Alexandrini in eo lapsus est, cum adsignare debuerit Gallicanum s Bassum COSS. & simili lapsu in eo incurrerant huius Codicis condiutores ita hanc legem ad Annum 33o. reserendam,& sic praeposterationem ab huiusce Codicis conditoribus admissam, hic non uno argumento mihiliquet. Primum ex Ablavii PF. P. nomine & dignitate id coniicio : ea quippe dignitate iunctus Tom. n.
Ablauius circa haeo tempora, ut et huius Codi eis legibus compluribus liquet. Atenim illis tempori. bus Ahiauium nonnisi vicatium . fuisse, suadet sex r. furi de aliment. quae inopes parentes &c, De hoc alioquin Ablauio plura apud Euna pium, in Pila AEdes p. I. a. M. Common. apud Zosimum lib.
que ipsa legis subscript o, quae dicit ut data Consantinopoli, cuius utique Encaenia, antea nuspia in , in hunc annum 33 o. incidunt, & quidem v. ld. Maii, ut docent Fasti Siculi, aliique. Tertium argumentum educo ex ipsa lege, collata cum tege '. proxima inst. Nam cum ad eius legis tempus vique itidaei a Curia immunes fuerint, quod illa primum lege abrogatum est, utique hanc legem illa posteriorem esse omnino necesse est: quandoquidem hac seq. praeis supponitur, id priuilegiunt, iam ludae ix in commune ademtum, cum Ar .hisynagogis tantis m& Patriarchis & Presbyteris id pro singulati priuilegio deseratur. His addatur & postremum argumentum, quod educi potest ex iis, quae ad legem prox. dicam. Tandem si bene iudico, videri possit Constantinus Magnus hac quoque inter
caeteras ratione, replendae ciuitali suae Conllantinopo. litanae prospexisse: quo libent. us videlicet Iudaeorum
Patriarchae, presbyteti Constantinopoli manerent. Duo interim ad hanc legem observentur. Pri .mo, h*c lege legendum : Patriarchis .vel PresbFrern se dediderint. Secundo, hac leg. dici omne
illos in Iudaeorum s illa d gentes seripsi prasedispo
Quomodo & Clerici inter Chri ilianos legi Iiraeu-dere dicti sunt. Uriare hunc locum sollicitare non debuit, eumque ad Iudicia reserre vir Doctus Petitus it. Var. Io. pag. Is Ido. Archisynagogi enim, Patriarchar, Prcsbyteri, omnino legi Iudaic e pr.esidebant; Levi, id est, sectae ludaeorum, quod Petitum fugit: qui adeo putauit Legi praesidere, este
iudicia reddere. Quando vero prima nobis haec Synagogorum hoc titulo mentici Occurrit, non OPPΟrtuniore occasione per excessirin , locum Actorum A. v. p. de Synagogis, quae Hierosolymis erant, illust a re dc emendare mihi posse videor. Memorantur ibi scilicet Synagoge d istae, Λιβερτινων, MI K γ
ἡ Ασιας ἰ ubi hactenus ferme etiam a Ch ylostomo, nescio quid de libertinis, qui ex serui, i heri facti, ad illam Libertinorum Synagogam refertur. Quod nunquam mihi placere potuit: multo minus ea quae de Transtiberinis Iudaeis libertinis Romae adferuntur, ex Philone legat.ad Caiumst. OI .M. amfAlii certe, hominis alicui his, & sorte Conditionis, ex emplo eius, quae a Centurione condita dicitur. Synagogar, Lucar. PF. ibi latere putant, quod interpretesSyrus, tu Arabs credidere. Franci lcus lunius nescio quid
suspicatus est de Labris, de quibus Epiphanius satque adeo de Labratisin qua voce tota παρρικία inaclicetur: quasi scriptum ibi fuerit Labratorum. Quod recte Petauius refellit. Melius illi, qui populi seu gentis nomen ibi latere crediderunt: Quod omnino ibadent aliae Synagogae ihi nominata. Et hoc . vero Primum argumento, multa indaganti mihi, illud succurriti reponendum ibi, loco Λιcim τινων, vocem Λιβυρῶινων, id est, Λιλςίνων nam
ferme modo exprimuntur: Λιβυῶνα porro Iudaei nihil aliud sunt, quam Iab; enses: ex Libya orti Nam ut Stephanus docet, invoce Λιβυς:a λιβυι, λυβιος, δέ pleonasmo dicitur Λυβυτι , & Λιβυματικον ἐκ Λιβυρινος, tu Λιβυς c, d c. sie & Li. hystinus Apollo, a Libya apud Macrobium I. Saturna I. I. pag. aay. Sic Libystini, Avieno in δε- script. orae maritιma. Eadem sorma Lybistis vrsa
257쪽
ν ara duobus Ioeis apud Virgilium lib. F. AEMν.s . &lib. I. AEneid. v. iv. Egregie vero id huc conuenit: Nempe cum post reditum e Babylonia Iudaei peregrini per vicinas prouincias dispersi, peculiares nihilominusHierosol Imis suae cuiusque gentis SynagO-
suetudine Synagogas habebant, inquit Chrysostomus, ad hune locum isomit. U. in AII. Ap . pag. Πν. Tom. IX. Oper. Edit. Benedictis. de mox: ωσπερ δὲ ωκουνεκει πολλοι ξενοι, ἡ κοίἰ Συναγωγας ει ν ενΘαεδει τον νομα ἀναγινωσκεBω, κω λ π γίνεθα ἰωt autem abi multiper*νini habitabant, ita σSynagogas habebant, in quibus opoν ebat s lutiones sorationes fieri. Sic quidem etiam, ut in uniuersum 48o. Synagogae a Rabbinis memorentur, ut testatur Sigonius de repub Hebraeortim, lib. a. cap. I. inter alias gentes suas ibi Synagogas habuere e Proximiori hus prouinciis, Hierololymam & Iudaeam a dextra & a sinistra ambientibus: puta Libyenses, ceu Liboini, Cyrene es, Alexandrini, Cilices, inani. Libystini, inquam Libyae siccae AEgypto 'roximae, quae & ipsa una cum Cyrenaica postea AEgypti dioecesii adiecta. in has sane tres Prouincias Priscis temporibus AEgyptum diuisam, docet vel
Rmmianus Marcellinus lib. aa. cap. 16. & canon. 6. Nicenus pag. VI. Tom. L. Concit. Harduis. In has etiam prouincias Iudaei sub Alexandro Magno & Ptolemaeo Lagi translati, in AEgypti, inquam Alexandriam, Cyrenen, Libyam, &e. ut discimus ex Iosepho, lib. II. Antiq. eap. Φ. de contra Apionem D. M
a. cap. 23. a pa . ZIA siu. 2IL Edit. Gνiens qui addit pag. MLIV. siu. pag. ara. au. Edit. cu. ludaeos hos, etsi quotannis venirent vel mitterent, cum donariis Hierosolymam, tamen efficere non potuisso, ut communes haherent Synagogas , odiumque auxisse patriae linguae neglectum, & Graecae usum. unde Helleni=e . dicti.
Non temere vero est, quod Synagogarum istarum Iudaei, in Stephanum insurrexerunt, eumque accusauerunt. quod verba blasphema aduersus locum
hunc sanctum. Hierosolymam, inquam & legem protulisset, & quod Iesus Nararenus destructurus
esset hune locum, & mutaturus ritus, quos Moses tradiderat . ut ita scilicet quamlibet peregrini, Iudaeis Hierosolymitanis ostenderent, quam Lelotae essent& Vrbis Hierosolymitanae & legis Mosaicae, atque ita palpum ipsis iniicerent. Ex his tandem apparet, quam male plerique hoc Actorum loco unam tantum Synagogam ex tot illis generi bus collectam suisse putant. item quam innanis labor sit eorum, qui quaerunt, cur primi ex istis a status
conditione cognominentur, reliqui vero a Patria.
Post haec ita scripta, incidi in Docti T. Cornelium a Lapide, qui & ipse ita a nonnullis hunc Actorum locum, ut ipse feci, emendari tantum refert.
II l. sa) Idem A. Decurionibus Agrippiniensibus. b
v No TIs ordinibus scin generali lege concedimus, Iudaeos vocare ad Curiam. Uerum, ut aliquid ipsis, ad solatium pristi me obseruationis, relinquatur, binos vel ternos, priuilegio perpeti, d) patimur nullis nominationibus occupari. Dat III. Id. Dec.Crisp. Ii. R Constantino u. cC. COSS. bai.J
ain Et hane Ietem Tribonianus omisit: omi fit ct Barcinius in Annum suum resurre. Iam supr. autem ostendimus havo DP superiori praelatam oportuisse. GO THOR h Agrippiniensibus : ita omnes editiones, uniea Parisiensi postrerna excepta, quae habet, Agrippinensium. ID. Q Ordinibus, id est, Curiis. ID. d) Ita omnes editiones, uniea Parisiensi postrema excepta , in qua legitur priuilegis perpetimur nullis. Neque quicquam hie immutandum, priuilegis perpeti, id est , quod perpes eme dc stare volumus, ut stetit hactenus. Sollicitandum hune locum, ideo nonnulli crediderunt, quia perpeti hie, pro pusi accepere. Qiraret di inter pungendus hie loeus, ut seci, ct patimur nullis, pro, non patimur ustis. ID.
v Ri A seu Deeurionatu Iudaei iam olim I MM v. NEs fuere; pristina, ut loquitur haec lex, ob se atione. Sane ab Vlpiano refertur in L s. g. Pit. D. de Decurionib. Seueri & Antonini constitutio, qua, iis, qui Iudaicam supersitionem sequuntur, bo. nores adipisci permiserunt, sed π necespuates eis imposuerunt, qua supergιtionem eorum non Dderem. I mo& Lampridius scribit, Alexandrium Seuerum Iudaeis priuilegia reseruasse. Fuit igitur hoc pνiuilegi.um, ut haec lex loquitur, perpes, vi qe ad honores Curiales ludaei adigi posse ut; si vellent, honores eis municipales adipisci permissum erat. Atenim priuilegium hoe pristinum, hac Constantini Magni constitutione Anno Domini 32I. Iudaeis non adimitur; proeuldubio non tantum ob Curialium infrequentiam, verum ae potissimum
quidem ludaicae superstitionis odio, fatigandis proinde Iudaeis, & sic pessundandae pauIatim eo.
rum superstitioni. Duos tantum vel tres qui hoc priuilegio perpeti, pristinoque potiri possent, excipit in una ciuitate. Quae verba postea indefinita neque expressa satis visa sunt. Itaque idem Constantinus clarius & laxius de hoc constituit La. Apr. dcl. . infr. vhi vide. Singularis autem & haec lex eo nomine est, quod ad Gallieunum historiam spectat, & ad Iudaeos, ac Curiam celeberrimae ciuitytis Grippinensis, quae Coloniens, hodie audit. EX inde interim liquet, Iudaeos, per Gasitas hac adhuc tempestate, & quidem per Galliam Acsticam fuisse. Eodemque perintinere, puto legem a. Apr. de metatis: Caeteroquin ex eadem urbe Agrippina Anno Domini gra. data ab eodem Constantino M. lex I. supri ne censu Petreliquis. Quinimo dc a Valentiniano ibidem data lex unica sum ne damna, Proseriasi L.
258쪽
IV. ia Idem A. Hiere is, & Archisynagogis, & Patribus Synagogarum& ceteris, qui in eodem loco hb deserui utar.
Hlen Eos, &Archisynagogos, & Patres Synagogarum, & ceteros, qui Synagogis desie uiunt, ab omni corporali munere liberos esse praecipimus. Dat. Kalend, Decemb. Copstantinop. Ballo & Ablauio coss. bῖi.J
O Et bane legem Tribonianus omisit: omisit & Baronius in annum sumn referre. GnTHΟ F. vi Id est, Synagogis, ut in ipso legis eorpore in. Ita quoque t. a. svr. a locis in quibus sunt. ID.
IJE Hi EREOR vM, A geHIs T NAGOGORVM& PATRvM Synagogarum, immunis a te, h.cciam tertia Constant: ni Magni constitutio est. Nam de eadem fuit quoque eiusdem lex a. i. svr. ubi Ac de Archis et Mis, iam dictu in fuit. itaque de Hiereis, & Patribus Θnagogarum agendum lil pereli. Sane mereorum hoc Codice hae tantum lege mentio fit, ita tamen ut eadem Ostendat, Potiores eosdem fuisse Archisynagogis, & Patribus Synagogarum; quandoquidem iis Praemittuntur, non tantum in corpore legis; verum in ipsa legis inlcri, Ptione, quod utique praerogatiuae certis limum est argumentum. Etsi Epiphanius Archisynagcgos primos nominet, &Hiereis praemittat. ' Quare exinde apparet, labi eos, qui mereos cum Presbyteris e .sdem faciunt, qui sane Presbyteri Archisynagogis cedunt, ut docuit iam lex ain, pr. docebit lex IJ.t hoc tit. Alioquin Λrchitrei fit mentio apud Lampridium in Alexandro qui Syrus erat. Lacessiverant, inquit c.aό. zeum convittetis, Syrum Archisynagogum eum vocantes, re Archierea. Et veroEpiphanius iars onus o. pertissimeHiere os&Presbyteros distinguit num. I.ubi de
Patriarcha Iuda, deque Iosepho Apostolo in Cilicii
id eli, mulios improbos A chionagogos, G me eos, re Presbyteros, s Azanitas, quι Diaconos apud
ipsos in cant. seu mimstros, deponens s ab u*io
remouens, mulIorum in se odia cynuertit. Porro plenissima hec eli Constantini Magni hoe in argumento constitutio. Nam non Hiereis ianiatum & Archilynagogis, Patribusque Synagogarum immunitatem tribuit, verum et .am caeteris, qui in eodem is o des miunt, ut habet inlcriptio Legis, vel ut ipsa lex, caeteris qui Synagogis deserurunt. Quibυs verbis intelligendi procialdubio sunt nrani. t r. id est, ut interpret. tur Epiphanius, haeresso. ionitarum, διάκονοι-υzo ρετ . Sic scin . I. s.
terrique, qui in eius religionis Sacramenἰo Persmiatur, vide quae notantur ad i. S. I r.
ΠvM, qui ex Iudaeo Christianus factus est, inquietare ludaeos, sd non liceat, vel aliqua pulsare e iniuria: pro qualitate commissi istiusmodi contumelia punienda, sis &e. Dat. XI. fg Kalend. Nouemb. Constantinop. Pp. viii. Id. Mai. la) Nepotiano & Facundo COSS. f336.JI N Τ E R Ρ R E T A Τi o: Haee lex interpresatione sal. Explicatione) non eget.
a Et hane Legem Annalthus suis recte inseruit Barcinius Anno D. 336. n. 7i. Iungenda autem huic Lex I. inst. Christian. mmaeip. Iudaeus habeat. Ex hae utraque lege eonflata, scit interpolata est sarrago, quam ex Codi. e Anteiensi ad me olim transmisi Cl. Puteanus sester. postea edidit Sirmondus, in Adipend ut vocat Theod. ..
. GOTHO F. Ii Sichard in. ct MS.C. hie lex est' seeunda tituli de Apostatis. XIT TE R. in Italiae sellieet; in qua Praefectura Asriea erat, ut ostendit diserte lex et r. fustr. de Deorion. ct quae dicam ad subis seriptionem: vide S quae dixi ad ι. r. supr. εω ex μι. arat . ct I. o. supr. de naui I. GOTHOR e Quae continentur a. I. i. cui haee subiicienda sunt. ID. d) Melius, Iud is Sed tamen & hoc rectum. M . e Pul Iare iniuriar de hae formula vid. Gloss. Deod. m. D Punienua es. MS. G. RIPΤER. ιὶ XII. in dict sarragine. GOTHOE. hJ VII. M. Martias in Cod. Anie. seu farrag. praedicta. In Stehard. ct M S. Goth PP. Prid. M. Mor. Supplenda autem hie VOX Carrhae. ex ae. I. i. qu e hiate, ut dixi, coniungenda est Quod A in Cod. Anteiensi additum Vnde etiam apparet, quod initio dixi , Felicem P. P. cui haec Ier inseribitur, luisse P. P. Italiae: ae protre ea bane Ieg. ad Asrieam spectare, ct Iudaeos, qui in Afriea erant. ID.
259쪽
A a Is iuxta Iudaeorum Christianos per Africam
hae constitutione, Ac leg.I.inst. ne ChrisMn.man. cip. quae huic coniungenda est , eodemque collineat Constantinua Magnus Anno 336. vindicatum it. Ac nominatim, hac prolixioris constitutionis particula. PROs ELT Tos, id est, ex ludaeis Christianos factos a Iudaeorum contumelia vindicat: pariter ut lege I. svr. hoc tit. iam vindicaue. rat. Fallitur enim Baronius, qui conuersum seuhio contrarium Plane sensum huic Iegi assingebat, quasia Proselytorum iniuria Constantinus ludaeos hac leg. vindicaret; cuius rei factique ut nulla satis ratio singi potest, cur videlicet conuersi ad fidem ex Iu
daeis, persecutionem in Iudaeos excitare voluerint, ita refutat eum non tantum, quod Epiphanius ha-resso. Gionisar. de Iosepho quodam sub Constantino Magno scribit, de quo ad i. r. svr.
non tantum argumentum ae legis r. supra hoc eod. tit. verum etiam arg. d. legis t. inst. ne Chri an. man.
0. ex qua, cum hac lem coniuncta, de Constantini mente satis liquere potest. Nam fle ibi a Iudaeorum iniuria Christiana mancipia vindicat. Si quis Iudaeorum raristianum mancipium, vel tutuslibet alterius secta mercatus, circumcideris, minime instrui tute retineat circumcisum: sed libertatis priuilegiis, qui hoc sustissuris, potiatur. Sed Baronium in er-r rem induxit insolens constructio, quae tamen nihil vitii continet, si modo eum in modum, Vti Dei, interpungatur, & verba, non liceat, imperionali. ter accipiantur. Quomodo Plautut in Pseud. AILI. Men. r. vers. l . licet me id scire quid sit. Et Virg. sib. F. AEneid. x . Πo. Me liceat casus mserari insontis amici. Mitto nunc alia. Poena tantum huius leg. notanda venit alia, quam lege r. supν Illa scilicet nominatim grauissimum ignis supplicium Constantinus minitatur: hac iam vero arbitrariam 8c extraordinariam, indicit, pro qualitate commissi. Illam priorem protulit Trbonianus,
quo fit, ut hac teg. spreta, illam in Codicem suum intulerit.
Qvo D pertinet ad mulieres, quas Iudaei in turpitudinis suae duxere consortium, in onecio
. nostro ante versatas, Placet easdem restitui in gynecio: idque in reliquom obserua
ri, ne Christianas mulieres suis iungant flagitiis: vel, si hoc fecerint, capitali periculo subiugentur. Dat. Id. Aug. Constantio A. Il. e) coNλ 339. J
b Constant insu in ae. t. a. male. m. cc PE P. vide Anno 3I6. legem 2a. svri de Deeurion. m. id) Quae continentur H I. a. quam huic coni ungendam dixi. m. e Et consante COSS. ita MS. nonnulli. m.
ossTANTII duae tantum constitutiones in Iudaeos hoc titulo sequuntur. Qui & cxteroquin in Iudaeos iniquior fuit, quod testatur quoque Iuliani Ep. U. Eius sane hae leg. & l. a. isse. ne Christian. mancip. quae huic coniungenda est, & cuius meminit Sozomenus, Cedrenus, anno Constantii III.) mens & intentio fuit, inter Christianos &Iudaeos commercio interdicere, unde iustus metus exoriretur, ne Christiani ad Iudaicam sis perstitio. Nem adigerentur. Quare &. mancipium Christianum I udaro mercari seu comparare d. l. a. interdicit sub poena bonorum proscriptionis, ac multo magis emptum circumcidere proposita poena capitali. Et hac lege eadem capitali poena proposita NUPTI Λs contrahere Iudaeum cum Christiana interdicit. Iudaeum, inquam, cum Christiana. At non exprimit virum & Christiano Iudaeam ducere liceat. Et vero si Constantii mentem bene ea pio, id haud aeque prohibuisse videtur, hac ut puto ratio ne, quod hic seductionis metus cessare videatur, qui utique iustus est, Christiana Iudaeo nubente,& sie maritali vi facile cessura, haud aliter atque seruum Chri itianum potestati dominicae cessii rummetus est. At non tam facile est, ut uxorius ambitus virilem subigat vigorem. Ou cquid huius sit, id ex aequo postea prohibitum verbis disertis a Theodosio Magno Christianae honestatis religiosissimo l. I. D . de nuptiis, quae Aerepetita totidem verbis t. I. svr. ad L. Iul. de adulteri ubi hanc ad rem plura notavi. Quod hypothesin huiur let attinet, id est, Gy- nectarias mulieres Christianas a Iudaeis abductas. lucem capiet ex tit. de murilegulis es gynectariis.
Si quis, lege venerabili constituta, di ex Christiano Iudaeus essectus, sacrilegis coetibus adgregetur, cum accusatio fuerit comprobata, e secultates eius 0 dominio fisci
260쪽
Haec lex interpretatione luel Eeplicatione) non eget.
rex r. Cod. v. de P satis. Hane legem in annum suum non retulit Baronius. GΟΤΗΟR: bl At non ct Iulianus C. etsi pro more tum recepto, huius quoque nomen legi inscribatur. ID. e Talassi huius Praefecti Praetorio in gessis A. D. 33 s. ct 3s . meminit Amm. Mareellinus. Ita. 4. eap. l. & punde etiam apparet P. P. Orientis suisse. Meiuinit eiusdem Talassii Epiphanius, hexesi ride plura in Prois sopogr. ID. Malos ut in n. lust. Talasius in MS. N. Talusus in MS. G. ct Stehatd. Talissus in Edit. Quart& prim. Culac. scribitur. RITTER
Λpos TATAM. ex Christiano Iudaeum effectum bonorum proscriptione hae lege multari iubet Constantius I inp. Anno D. 337. de quo alioquin Apostatarum genere luit quoque Constantini Magni lex r. in M. Apr. hoc rit. qua poenas meritas eis imponit. Est & tertia & postrema omnium hoc Codice Valentiniani Iun. ex parte lex I. supra de Apo-f.rtis: vl3i testandi tantum ius eis adimitur. Quare recte etiam haec lex collata Cod. Iust. sub tit. de Apostatis: sic quidem, ut hanc ter illit. I. Iustinia
nus praelatam , velut mitiorem, voluerit, qua ca
pitalis videlicet poena sancita vi)etur a Constantino Magno aduersus hoc ipsum Apostatarum genus. Cauerum Ohseri an dcm, hane leg. Anno Domini3ς7. emissam ad TatasOιm PP. de quo cum alia & plu.ra habeat Prosopogν hia, illud hactenus notandum, eiusdem Talasiti meminisse Epiplianium, haeresi t. in negotio rhotini, quo tempore Synodus Sirmii habita fuit, hoc ipso Anno 3s7. cui inter . fuit una cum Datiano, Cereale, & Tauro. isto. modo vero utrumque hoc etiam hae leg. & in Epiphanii loco stare possit, cum Ammianus Marcellinus lib. I . cap. 7. hunc Talas Ilum P P. abiisse lige communi Anno Domini 3s . scribat, si eum locum ut nuper edidit Docti T. Valesius, legendum putemus. Verum lectioni veteri standum omnino puto, ubi legitur: Quem mouisse iam compererat. DRe communiscνibens ad Caesarem blandius. Mouisse scilicet ait, proprie, aduersus Persas, ut doceant ea, quae dicuntur paulo anter lege vero communi scyibens, id est, ut alioquin adsolet familiariter. Ad hanc quoque Legem pertinentia nonnulla vide, quae notaui ad i. I supra de Mosatis. De huius letis
lectione postremum videamus: quae Corrupta videiatur, ibi: squis lege venerabili constituta: Pro quo Coὸ ex Iullin. habet: si quis lege Penerab se constiuis tui. Nihila melius: quid enim est illud consis ι-ttis lege venerabilio aut quae ratio Grammatica id sui fine ais' Itaque putet quis his legendum pνosituta, vel desituta, quod omnium probabilissimum. vel constituta , prodestituta, sic sane I pr. l. a deso. flatis,uenerabili religione neglecta :& l. s.eossitis.Christianae religionis & nominis dignitate neglecta Neiaque enim placet, quasi consιtuta sententia Imperator, pro apud se firmiter semel proposita, ohfirmata animo susceptaque: quo sentia constituta res de
definita dicitur propositaque, & sic lege peneνabili constituta, id est, posteaquam semel eam obfirmato animo suscepit: posteaquam sanc issimae religionis& in perenne seruandae Christianae legis secretorum reuerentia suae fidei vindicauit t. F. descenicis. Quod si ita est, tum fideles hac voce indicentur. Catechumenis oppositi. Quomodo sane hi in argamento Apostasiae distinguuntur: l. a. s. F. svris de Apostilis: ubi plene dixi: Erites. inquam, qui scilicet fidem Deo iam dicauerant L L q. qui gratiam communionis adepti d. t 3. qui sanctam fidem professi, qui sanctum baptisma iam acceperunt, LI. . denique metes iam dicuntur d. l. a.
ΙvDNost v si querelae, quosdam s d) auctoritate Iudicum te recipi in sectam suam, reela
mantibus legis h seae Primatibus, adseuerant, quos ipsi iudicio suo ac voluntate proiiciunt: ig Quam omnino submoueri iubemus iniuriam: Nec hὶ eorum in ea superstitione, sedulus i) coetus , aut per vim iudicum, aut rescripti subreptione, i nullis Primatibus suis, quos, Virorum Clarissimorum S Inlustrium h, Patriarcharum a bitrio , manifestum est habere suam de religione sententiam si) opem reconciliationis merean tur indebitae. Dat xv Kalend. MaI, ConstantinOP. Arc/dio A. ii. di Rufino coss. twa.J