장음표시 사용
271쪽
hJ Ita quoque Cod. Iust. Sed omnino reponendum I o C I s : de quo m x. ID. lo Ita quoque manu scripti nonnulli Codices Iust. Nam vulgati exhibent elixa. m. cm An potius. Ian. In Edit. Qtiari. editum III. Lat. Iul. ID.
Tullo nos i I lun. in Iudaeos, veI de Iudaeis, septem constitutiones sequuntur: puta haec lex II. lex aI. aa. U. 21 v. v. seu vis . quihus addenda & octaua l. a . infr. de Paganιν, nona, puta Nouella eius Tertia de Iudaeis Samaritanis, &c. Hac lege in commune a CONTEMTu Christianae religionis F E s T I v ι T A T E s & solemnia seu solemnitates & celebritates Iudaeorum vindicat. A qua ipsa mente est, quoque eiusdem Imperatoris sex aI. in . hoc rit. Hactenus scilicet ritus suos retinere, exercere ludaeis permittendum permissumque, ut infra contemtum legis Christianae consisterent.
Quod tamen hae tempestate facere soliti, in hac, quae sequitur. hypothesi. Notissimum est, ex thro.h8γis & exinde ex lib. II. Iosephi cap. L nma:
nis supplicium, in eo ipso patibialo, quod Mardo. chaeo parauerat: post quod supplicium deinceps
vindicati ludaei, eorum salus in tuto locata. Qua .re in huiusce rei memoriam instituta festiuitas decima quarta di decima quinta mensis duodecimi Adar, qui Februario & Martio nothro respondet: Qtiam Purim, id est, sortium dixere: nempe a sorte, quam Aman ad temporis huic rei patrandae
Prospere, pro more Persarum Ac vicinarum gentium , explorotionem, quo ludaei perdendi erant, lactari curauerat Esther s. ν I. Nam Iosephi interpri tis gra
uis error et , qui non inspecto cro Codice, dies istos φρουραους dictos, ct conseruatoria festa interpre. tatus est: Ibi quippe legendum c ρωους, pariter ut in additamentOGra co ad historiam Estheris legendum phoia non φρουροω Dies quoque vocantur a. Maccabaeorum νθλ. νύ ) Μαρδοχαὶ κω ημεραι. uod festum instituti im a Ioachimo de quo Nehemiae cap. 12. Vicario Pontifice summo, teste Philone Mar. p.23 .dochaei & Estheris auctoritate, Estheris e. p. Haec
ei si verissima sint: attamen verius, non de iis die.
bus hic agi, verum intelligi proprie Festum separatum a Festo illo Purim Somum; quod videlicet ad liberationis populi Iudaici memoriam institutum: Nem. pe quod separatim ad poenae Amanis rccordationem institutum, quod in mentem Maium Siloam incid: t, ut liqiret ex Eltheris c. 7.δ. Et vero hanc legem appetente mense Dnio latam notandum est. Nisi putemus Amanis recordationem in Purim seu Mardochia
Sane Festum istud cum gaudio laetitia & iocis &conuiuiis seu epulis celebratum, sic ut Bachanalia Iudaeorum essent, ut & hodie sunt; quin & munerum missitationibus, Other ρ. & apud Iose phum lib. I . cap. c. de quo vide Anton. Marga. ritam haptigatum Iudaeum l. de ceremoniis Iu Lorum. Hoc Festo noctu candelae testandi gaudii causi. accense, & historia Estherae per aedituum legi solet, cui lectioni mulieres & pueri adsunt: "ies Amanis fit mentio, pugnis & malleis scamna ludaei pulsare solent, Amanemque maximo strepitu explodunt 3 cui similem consuetudinem retinet hodie Ecclesia Romana ipsa passionis Dominicae nocte in Iudae detestationem. omitto alios ritus;
certe festi illi dies locis, ut dixi, transacti: Iocis, inquam, nam ita hie reponendum pro locis: ibi, ne iocis suis mei nosνa signum ιmmisceant, quod Burgius quoque iam indicauit, EDEI. V. nempe Iudaei , ut dixi, Festo Aman solebant gaudio & artitia operari, ut traditur Iibro Eser cap. II. iocisque: unde socrates in simili re παιγνια dixit. Cui si .milem plane errorem sustuli lib. I. Tertulliani ad nationes cap. o. ibi, dispicite apud vos Lentulorum smini orum sacrisigas venustates, utrum Mimos a ιt
Deos vesros, in strophis c iocis rideatis, ubi Μs. hahebat locio quod confirmat Apologetici cap. U.
Inter caetera vero solemnia iocosque docet haec lex, Iudaeos solitos ad poenae recordationem Amanem incendere, & ad simulatam lanci e Crucis speciem seu patibulum quoddam exurere. rimanem. inisquam, incendere; vhi malit quis inscendere, id est, in crucem agere, sulpendere, sustollere, leuare, erigere essigiem Amanis; in auras tollere, ut Prudentius: in cruce scilicet, excelsa tollere, quae vil-que Mardochaeo parata erat So. cubitorum, Esther cap. L 7. Denique Crucifixi alti, υιηλος ο ομυ- ρω ἰς, Artemidorus Onisocritie. m. a. c. 1δ. Certe apud Plautum dicitur quis ascendere crucem, sic &apud Prudentium ascendere in patibulum ; cytisi ire in crucem, & inde, Cruci salus, in Baccm,i'us.
Forte etiam hic incendere, pro celebrare accipiat quis, quo alioquin sensu voccm incendere, accipi
aliquando ostendit losephus Scaliger Helvam pax.
IO. Verum nihil mutandum : Incendere est incendio cremare apud Victorem Vticensem non ienici,
& quidem lib. a. Ergo Iudaei solemni isto, Arnanem in crucem ageret oliti, mox crucem exurere, Drae
se quidem ferentes, id fieri ad recordationem poenae Amanis, publici quondam hollis sui, tuteri in vero & Dcrilega mente. ut hic dicitur, Occulta malitia, in contem in Christianae fidei ex per hoc Christo velut alteri hosti gentis suae, illudentes, utpote cruce exusta. in qua Saluator noster posteri dii: Da qua duo praeterea hic dicuntur: Nempe sicli, Chrisiana signum, de quo plura ad i. vltim. infr. de Paganis. Item funcIa crux & hic dicitur, commutatis pro more nominibus signi & signati. Sane ab eadem mente est, quod crucis supplicium omnino sustulit CGnstantinus M. sic ut 3e nunc eam iocis ludaeorum misceri Iheodosius lun. vetat. Huc tandem omn no facit, imo forte illud ipsum
est, quod huic legi occasionem dedit, quod memorat Socrates, lib. 7. cap. rL Eν Dμες- tri. ἐν
&c. In loco inter Antiochiam Sstriae , Chalci Amsuo
qui Inmesar nominatur, Iu i dum ex more ludiocνis se quibusdam oblecta ent, multaque inter luden
dendum absurda facerem, tem sentia abrepti ci si anis ipsique adeo Gripo istudere coeperunt, re crucem deridentes, re eos, q*i in cruce spem Dam collocarunt. Quae illic recit-t de puero Christiano eruci alligato, de ab his ad necem verberibus caedi solito: ut & de exitu eius sceleris; & quomodo in p. ad μου, iis Magistratus scripserit de facinoris huius auctoribus conquirendis puniendisque. Et certe hae quoque lex. Rectores Prouinciarum haec prohibete & vindicare iubentur.
272쪽
Caeterum qui videre volet, qua Iicentia ima OIent Glossa solemnia i hi seu solemnes nugas agat: hie nonnulli in huius Codicis leges, quamque misere vera Iechio continetur solemni Amaποῦ mdceas urant secentque, is videat Franc. Haureserre, ipsam Paratilla Graeca exhibent: οἱ hauram μ' ἐν in canones Cresconii p. I . ubi hanc legern miserrimς ωἡ ατι το A ααν τιν τυ αν et u ταυ- κα-τωσαν lacunis de foedatam uit, & ipse sic emendat. tu Itid..isjmain crucis in Avianis specie non comburant daeos quondam festiuitatis suae solemni Aman ad p - u. iod mendum diu est cum recte lustulit Cia iacius li. nae quondam irrogata recordationem incendere, dc οωγυ ρ. & post eum Leonia auius lib. t. Notat. in anctae crucis adsimulatam speciem in contemtum G=ie Parisiit. pag. ao. & pag. II. Tom. II. Bibl. Christianae fidei sacrilega mente exurere audiam , Iis, talis Hen D li Mirum vero quod idem quod Prouinciarum Rectores prohibeant: ne sacri on nauius addit, Codicem Theodosianum hac lem sui, fidei nostrae signum immisceant, sed ritur suos prini resistem --, cum tamen constanter Omnes citra contemptum Christianae legis obtineant, amis editione, Codici, Theodosiani Titiana . Cuiaciana, suri. &e. Parisiensi, habeant diserresoli mni Aman, velsonen-Tandem vel ex hac leg. discant Codicis huius sipte. ni Aman. In eo quoque grauiter peccat Hugo Grotores, quantum illi debeatur ad Iullinianei illustra. tiusndnotatis ad Epherιs cap. s. pag. v . ride adnotationem, veramque lectionem; nam cum ibi vulgo ad Epheris adit. cap. ro. pag. 3o cum dies Pur m ah leg/tur solemnia, &c. omissa voce Aman, eisi Λ mane Aman vocatos esse, discere nos ait ex hac iam meliores Codices eam habent:) atque adeo leg. nam sane ipsa Amanis persona lic designatur.
COELico LARvM nomen, inauditum quodammodo nouum crimen superstitionis vina dicauit. Hii nisi infra anni terminos ad Dei cultum venerationemque Christanam conuersi fuerint, his legibus, c) quibus pretecepimus haereticos adstringi, se quoque noue p., s rint attinendos. Certum est enim, quidquid id) a fide Christianorum discrepat, legi Christiante elle contrarium. Quam se quidam adhuc, vitae suae etiam & iuris ix memores, adtrectare ita a b dent, ut de Christianis quosdam foedum cogant tetrumque G Iudaeo rum nomen induere. Et quamuis qui haec admiserint, priscorum Principum legibus sρὶ iure damnati sint, non tamen poenitet saepius sit in admonere, ne mysteriis Christianis is buti, peruersitatem Iudaicam, & alienam Romano imperio, post Christianitatem, cogan tur arripere: Ac si quisquam id crediderit esse temptandum, auelares facti cum consciis ad poenam praeteritis legibus cautam praecipimus constringi: Quippe cum grauius morte sit, &is mitius caede, si quis ex Christiana fide incredulitate Iudaica polluatur. Et ' idcirco tu hemus, ne Ecclesiis quisquam nocens, Vel cuiusquam abducere fideli ac deuota Deo praece ptione sancimus: sub hac videlicet definitione, ut si quisquam contra hanc legem venire temptauerit, sciat se ad maiestatis ti) crimen esse retinendum. Dat. Kalend. April. Rau. Honorio viri. &Theod. ι M. A A. COSS. fgO9.J
a) Lex ia. Cod. IV. eod. tis. hine desumpta est. Eius quoque meminit Baronius anno II. ηορ. num.aa. GOT F b, uis is, sub Honorio, PP. sellieri ceu ius diaeetis inter alias fuit Asrica, vide ZOsimum lib. e. 4 . Soromenuin lib. 9. cap. 7. vide Prosopogr. ID. ei intelligit Ierem l. q. ct M . Dpr, de berraici quarum duae priores etiam ad Caesitatas pertinent. m.
an vero de aliis, qui Apostatas taeerent ex Christianis Iud Pos, de eo mox. m.
t a. Cod. IV. de his, qui ad Eccus cyno . hine interpolata est, atque in alium plane sensum traducta; ambi guitate vocis abdueexe. Sed & quia hRe sententia corr iptissima est, quam sic interim restituor Et ideir aubamus , me quouans e Carticolis nocen , Netis quemquam abducere Haetem a deuota Deo praeeptione, sanetentet sub hae cte. Ε C Iidolis, pro Feclinis: risit abducere, formula legum solemni, de qua ad ι. a. fustr. M in sem. bis qua sub Dνaan. ubi similem mendam sustuIi. Fidelem pro sisti. m.
273쪽
Iu Colli leo LAs,' eos qui Christianos ad super
stitionem Iudaicam adigebant est haec Honorii constitutio data Anno D. 4o9. De Coelicolis istis
videamus. Coelicolarum, quorum noua hoc tempore super sttio fuit nouum superstitionis crimen, praeter Rubricam huius tituli, duabus tantum hoc odice iisque eiusdem Honorii imp. legi hus ex. pressim mentio fit, puta Anno D. οδ. t. H. de ha- reticis, & hac leg. Anno D. 4O9. Qitanquam &eodem pertinet lex δ . su . de haereticis. Quinam vero hi fuerint, anxie hactenus inquiritur. Nos hic veritatis vestigia gradatim prememus: ad quae eruenda non aliud nobis su hsidium suppetit, quam ex huius tituli Rubrica & duabus illis quas dixi legibus. & tertia insuper, quae ad eosdem pertinet, Puta leae. - . supra de haeret. tandem ex Augustini epist. ἰσου. siu. - . Edit. Γωeditim. Haec scilicet quinque loca tantum de Coelicolis mihi hactenus
Occurrunt. Nam quod Coelicolarum quoque men.
tio fit in L 3. Cod. IV. de Iudaeis, id vel Triboniani vel librarii est: unde tamen multa absurda δέ historicae veritati repugnantia Viri alio. quin D chi efficiunt: quale illud quoque Baronii,
quod Maiores in ea leg. Coelicolis tribuantur, sicut Patriarcha: lud is quod ut ex ea leg. non efficitur, ita falsum est. Maiores enim quoque ludaeis fuere, ut ostendit t. I. & 6. hoc tis. 6c t. i. ne Chrisian mancip. Dd. hab. Primum igitur, Coelicolas neque Iudaeos ah tu te, neque Samaritanos fuisse docet vel Ruhrica huius rituli: & utrisque tamen proximos & adfines; cum inter hos medii collocentur: similiter ut in Cod. Iustin. titulus conceptus est, de Iudaeis re coelicolis. Et tamen Coelicolas Iudaeorum appellatione latius accepta, designat Imp. d. l. - .supr. de haeretiri se nempe quia ex lud i is orti & qua dant enus Apost a. tae nouis atque inusitatis dogmatis Catholicae fidei
Sacramenta turharent: de quo mox.
Secundo, Coelicolas haereticis affines fuisse, docent duae de his leges sub titulo de haeresicis supr. collocatae, puta kX 6. Sc ψ . docent & Basilica, in quibus sub titulo de haereticis, Manichaeis, Samaritis. de iisdem ag tur. Sane hac leg.
quoad poenas cum haereticis coniunguntur. .
Tertio, Coelicolae cum Donatistis nominatim inter alios h.er. ticis coniunguntur d. t. s. & - .supr. de haereticis. iisdemque in poen: s exaequantur d. i. s. eo quod viriqi e circa baptismum erra. rent: de quo mox. Neque frustra etiam est, quod
hie titulus de Iudaeis. Coelicolis & Ramaritanis positus est ordine post tres titulos de haereticis. de sanctum baptisma iterantibus, 'et de Apostatis. Nam ct haec tria vel saltem adfinia his conueniunt. Et haec de Coelicolis in genere, unde videlicet prodierint, oe cum quibus affinitatem habuerint. Nunc videndum est de Tempore, quando ii prodierint: igitur si h Honorio Imp. primum exortos hos Coelicolas docent tres eius leges, puta haec lex, Ac t. M. Ae .supr. de haeretis. Coelicolarum, inquit hae lege Honorius, nonisn inauditum quodammodo NO V VM crimen supersitionis vindicauit. Idem lege M. Anno D. 4og. Caelicolarum, inquit, aedificia. quae nescio euius dogmatis NOVI conuentus habent. Idem Honorius lege seqv. - . de haeretis. Iudaeorum , inquit, NOVA atque inusitata detexit audacia. quod Catholicae fidei velint
Sacramenta turbare. Nam quod Coelicolarum mentio fit. ut iam monui in I. I. Cod. IV. de Iudaei1, quae alioquin Constantinum Magnum auctorem
h hel δε desumta est ex lege r. hoc ιθὰ id ut dixi, a mala Triboniani vel librarii manu est, vi docet lex r. boc tit. unde illa desumta est. Tertio, Wipus. haec Coelicolarum superstitio prodierit, docent
quoque eadem Honorii constitutiones.' Scilicet per fisticam hos Coelicolas fuisse expressissime do cet, praeter argumentum huius legi/, & Deem M. de haeretie. lex AEt . eiusdem tu . quae Donato i'ro.
consuli Africar inscribitur. Docet idem & Augustinus stub O. epis. 10. stu. ψ . Edit. Benedicti n.
Iam tenemus igitur & tempus, & locum quo Coeheolae innotuere vel inualuere: tenemus eos ludaeis, Samaritanis, Haereticis, Gentilibus proximos fuisse, imo ludeos.
Supersunt igitur duo inquirenda: cuiusmodi ea
secta, Ac unde nomen ei inditum fuerit. Primum igitur generaliter inclaruisse eos nous dogmate, ait l. 6. supra de bare ic. nouo superstionis crimine, ait hac lex: noua atque inulitata
audacia L U . svri de hoeticis. Secundo, Christianos sese esse simulasse, docere videtur dicta lex μι de haeretici Quamuis, inquit,
Tertio, Catholicorum communionem refugisse dicta lex M. docet. Catholicae sectae contrarium, aduersum tentasse d. L . a fide Christianorum discrepasse hac leg. generalius quoque Ostenditur. Item peculiares a Catholicis conuentus hahi, iste d. l. 6. 'Quarto specialius, Scaeuam reIigionem vocat d. l. i. vi Proinde atrox crimen fuerit neces e sit. Quare & pestem & contagionem vocat d. l. . Sc atrocibus poenis eos leges illae omnes insectantur.
Quinto, Coelicolarum crimen & si perstitio Dei
cultui & venerationi Chrastiana Opponitur. Sexto, circa Catholicae fidei Sacramenta hanc
superstitionem versa tam , pariter ut Donatistam imhaereticorum, docti dia. . svr. de haret. ibi: quod Catholicae fidei velint Sacramenta turbare: vht Iaia, en Sacramentorum vox pro articulis, ut loquuntur,
quibuscunq; fide Christianae accipi pi Isint. Et ni gustinus Epist. s. siu. yy. Edis. Benedietin, nominatim circa bst mum superstitionem eorum versata in ostendit. Iam mistramus, inquit. ad Matorem coelicolarum, quem audieramus NOVI apud eos
BAPTISMI institutorem ex=tisse. re multos illo scrilegio seduxisse, Quare & Donatistae de Coelicolae eiusdem Criminis & haereseos circa baptismum videlicet rei fuere, qua causa & coniunguntur& crimine & poenis. Neque enim audiendii, est Fi- Iesiacus, Selectoram ra. qui ita Augustini ve rha accepit, quasi Maior Coelicolarum ille apud Donatistas,& inter eos nouum induxisset haptismum. Quem Vossus iam lib. ιδ. de baptismo cap. r. recte res ta uit. Iam tenemus igitur praecipuum, huius criminis & superstitionis titulum seu reatum, nempe Sacramenta, ac nominatim baptismum, ab iis turiabatum. Q amquam neque hoc fine stetim , indu cunt illa huiu, legis. Nisi, inquit, ad DEI CVL-TVM, penerationemque Christianam, conues fuerint. Quare impegisse eos oportet in Dei Christique cultum.
Tertia iam sequitur inquisitio de nomine crilicolaνum. Nonnulli ita drictos a rhitrantur a cultu Coelestis Deae. Petitus Ιl. Var. u. p. III. suspicacatur ob immutatam baptismi figuram, nempe
quod contra praecopium Christi, quo haptietari iussit in nomine Patris, Filii re Spisitus sandri, Coelicolae baptizauerint in nomine Coeli, id est, Dei. qui per Coelum intelligitur: vel etiam, quia Deinum colerent, Pt ab eo eriistis praeceptum fuerat
per Moysςm, dc simul secundumnoui Foederis At Euangelii
274쪽
uangelii praeeepta. Et addit quaedam isti coniecturae firmandae. Forte ita dicti a coeli vel Dei caeli cultu: asi media quadam sententia & dogmate inter Iudaismum & Christianismum, statuerent,
non Iehouam, aut Christum, verum Deum caeli inuocandum , miscella religione conflata ex Christiana & Iudaica, forte & Pagana. Vt proinde de his iam vere dictum fuerit, quod olim de Iudaica religione ipse in uniuersum olim falso a Strabone lib. Is pag. IIo . Erit Almeloueen. Dione lib. IC pagina 37. Edit. Mechel. 6c a Iuvenale Savra
Quidam sortiti metuentem Subba ba Patrem Nil praeter nubes s COELI Numen est qui te.
gat, Lumen' adorant. ubi vetus Scholiastes, nuda contemplatione colentes. Petronius in Catalectis: pag. ιοι. Esset. Moulper. Iudaeus licet re portinam numen adoret, Et corti summus advocet auriculas. Quanquam sunt, qui ibi legant non coeli, verum cilli, ΚιΛλος Dorice idem eum σνος, indeque Κιλλα lης, M./μ. Quod quidem de Iudaeis in commune olim proditum. Alii quidam a rhitrantur, ut Seldenus de iure naturali, lib. a. tap. r. pag. 33ssi quod solemni Hebricorum locutione numen lanistissimum quod stolum volebant adorandum α'Div. id est, coelum
sit nuncupatum: uti &in foedere nouo MMIO. al. P.ST. Luc. Is. P. Iy. Peccaui in caelum, per metonymi -rniam scilicet continentis pro contento : unde intellecta male vox hic in cauia fuit, cur numen iis eo e Coelum, gentex dicerent. Scimus sane Iudaeos aliquando militiae coelesti aras erexisse & d. dicasse, quos etiam Sophonias Ae passim prophetae ob hanc idololatriam reprehendunt, quod eorum Proseu chae essent εν υπικωψω ἀερι, seu preces sunderent sub dio in aperto, vide Epiphanium in Milfana haeres. Tertullianum de pudicitia cap. 16 Cum semissis, inquit, remplis per omne litus, quocunque in aperto, aliquando iam precem ad COELUM mit.
eunt: cuius rei ratio restetenda ex ι Reg. g. vide&vxemplum in D.miele cap. 6. Ita Iacobug, quia verum coelorum Deum adorabat, ideo sors in
Jιουράνιοζ dictus est, Philoni Bibliensi apud Euse-hi na, de praepar. Euang. lib. I. pag. 6. siu. ρag. F. M. Colon. su. Liu. Sane & Sophonias east. I. ves. F. Iudaeos olim reprehendit, quasi militiam coeli co
lentes. Tandem & Coelicolas Synopsis Basil. de
Parat illa, Graeca τον ανον σεβο λίνους vertunt. Sed tamen cum his Coelicolis nil commune habent illa luenalis & Petronii loca, praesertim cum Coelicole exorti primum sint sub Honorio Imp. Quanquam neque audiendi sunt, qui rem hanc ita expediunt: Olim quidem Iudaeos acculatos quod coelum, eosque, qui in coelo sunt, Angelos vene. rarentur, quod Celsus his obtrectabat apud Orige. nem contra Cestim lib. s. pag. a o. Edit. Hoschelii: τμτον eυν των D J ων Θαυα α ιν αξιον, si τινμεν ήρανὸν καὶ τους ἐν τωδε ἀγγελους σεβουσι'.
ac primum Iudaeos merito cemiror, si, cum coetum is caelites angelos venerenIure fit negabat Origenes pag. it. & a l. e τι et κατα etes Ma υ τέως νομον βι-ὼντες DΨοπιοι, τονουθανὸν i. φησ1 σιν έναι Θεον, Η συσσεβουσι r*Θεφ ὸν ah ρα νον , quod Iudas secundum Mosis legem Piuentes, neque coelum Deum esse profiteantur, neque psum coelam pari cum Deo honore dignentur. Additque, hune morem suisse παρα βατικόν τὼ νομc igitur putant illi fuisse alios Iudaeos, q i de illa. in quam maiores eorum saepe ceciderunt, superstitione vide Amos s. V. Ierem. 7. P. II. . U. U. Actor. 7. P. qa P mul in m retinebant: Tom. VI.
rteque illos esse, quos in AEgypti d criptione
vocat Beniaminus Tu delensis: absque hixortum habuisse videri Elcelaitas & Samiaeos, quoiarum meminit Epiphanius. Ex his tandem conficitur , Iudaica, δe Christia. na religione commixtam fuisse superstitionem, denique miscellam et & ipsos proculdubio Iudaeos, Sacramentis Ecclesiae Catholicae perturbatis, sic tamen ut se Chri litanos simularent. Ex quibus simul, apparet, Coelicolas non fuisse, quod Baronius credidit, eos,qui ex Christiana fide adludaismum transibant, & sic Apostatatas non fuisisse, idque a. argumentit. Nam&ds his alioquin superiore titulo actu in oportuisset; neque enim p pn peculiari nomine. & hoe quidem quo nil tale in . dicatur ad eos designandos opus fuisset, neque nouum dogma id recte diceretur, . aut Notium crimen
supersitionis, cum ludaismus non esset dogma nouum, aut nouum cclmen superlimonis. I andem
Coelicolas aperte a ludaeis separat hic titulus. Ne que quidquam facit, quod Haronius addit, ideo Coelicolas potius dici se voluisse quam ludaeos, ut
Iudaicum tantom nomen, cunctis abominabile euitarent. Id enim est quod negatur. Et tamen
Iudaeis proximos fuisse hinc liquet. Rursum liquet. neque Gnosticos hos fuisse. aut baturninianos, qui innumeris coelis, non sine amigmate, fictis, supremum eorum ipsum esse Deum Opt. Max. nuga hantur: utraque quippe haeresis sub Honorio noua& inaudita non fuit, verum eius tempora longe anteuertit. imo t. quet, neque Christianos fuisse, neque hereticos proprie. Error enim est Varia rum Lectionum scriptoris nuperi, lib. a. cap. n. p. Irsi qui Haeretico . Iudaeos vocati scripsit t. - .supri de haeretic. interpuncta male l. illa: nam illa cnon Iudaei Haeretici. sed Donatistae haeretici vocantur: Donatistarum, inquit, haereticorum Iudaeorum noua, Alc. Nempe, quod latuit Virum illum Doctum, Heo haereticorum nomine Honorio visum Donatistas ea lege donare , pariter ut tribtis aliis legibus cf. σI. si eod. tit. quo scilic t legem in haereticos promulgatam ad Donatistas haereticos expressi ut extenderet. Q iod egregie ostendit Augustinus epist. G. de epist. ι σε ιυ. siti. epist. δῖ. tue. M. Edit. Benedictis. Ac Possidonius in vita Augustini e. II. quorum verba retuli ad d. l. v. & 46. Igitur tandem coni jcere datur, Coelicolas fuisse, quasi inter lud eos Ac Christianos medios seu erciscundos. Deum coeli, & utriusque legis Sacramenta adsci iascebant, Circumcisionem & Baptismum, unde de nouus Bapti uὶ eit tribuitur. Tandem Maho meistit mo proxima superstitio fuit. Ab his quoque non multum differre videntur tinιιταριοι, quibus D παν- κρατω μονος σεβάναρμος, omnipotens s lus peneratione dignus est. de quibus Gregor. Nagianaenus, Orat. N. P. ZD. Edis. Paris. ae Liu. & in eius vita Gregorius Presbyter, quorum sectam absurdum ait
coagmentum fuisse, συγκε κραι ενην ex duobus inter se contrariis, puta ex Gentili errore At legali vanitate, quarum utriusque partes quasdam fugiens ex partibus nonnullis conssata erat. Etenim, illorum
idola &iacrificia reiicientes, ipnem de lucernas in is quit, colunt Τ τα πυρ κ' τά τιμακτιζ horum autem Sabbathum. κοή την περὶ τα προβατα
ες τινα μικρολογίαν την περιτομὴν ατ talia ν, id est, ieiunam quandam a nonnulos cibis abstinentiam veneranter Circumcisionem QPernantur. Misustarii, quasi diceret Supremuoia. Sic & Nagarae. orum haeresis miscella fuit, qui volebant esse Itidaei& Christiani. Nam Se Dei filium confitebstitutesse Christum & omnia veteris leg:s obseruabant &circumcisionem Iudaeorum habebant, simul& ba-
275쪽
ptismum Christianum, ut testantur Augustinus &Hieronymus. illud admonere Operae pretium, Coeis
LeoIas a Coeli cultu dictos, aliter atque Dii Creti Ma coeli incolatu. Nempe Τheologi Gentiles Deos suos diuidebant in υχ ρκοσμιους, seu ὐχ ερ ανιμα ἐγκιπμίους, ut ex Sallustio philosopho l que trap. 6. de diis cs mundo, & Proclo 29. A Theolog.
Plat. cap. p. de Io. seu in ultra mundanos, seu supra. coelestes. & intramundanos; quos postremos Apuis eius Caelicolas vocat, nempe astra caeteraque numina, quae mundum condiderunt. qui de Consentes di complices ex Etruscorum disciplina Romanis: de quo plene Salmasius in epis. ad Menetium. Eiusdem vero sei tentia non placet. qui putat Iudaeos omnes Coelicolas appellatos, quod inpνoseuchis sineteile ad coelum manus tollerent: posteaque notathoe pecul ariter Samaritanis, ceu uni generi Iudaeo.
rum adhaesisse, qui in solis proseuchis sub dio patentihus semper orarent. Tandem Sampsaei de quibus Epiphanius hareni cum his aliquid commune hahebant: Sampsaei enim ηλιακοι , ηλιάγντες, soliis coli, sie dicti, quod solerent τον ηλιον αι ροντα με τευειν, orientem selem adorare, eique ut facilius
oriretur πατροους-ν patria Pota, funderent,vid. losephus ά ocri lib. a. cap. Ia. & Epiphanius harest Offenor. N. n. a.
Nunc ad ipsam legis sententiam. Nempe Ho-itorius CoelicoIis anni spatium indulget ad Catholicam fidem amplectendam, alioquin eadem poena plectendis cum haereticis. Addita ratione, quM non adeo seria videri possit, quin potius inanis τιολογία, cuiusmodi plures collegit peculiari capite R. Fornerius 3. Quotid. U. Quis enim dubitat, quicquid a Fide Christianorum discrepat, legi Christianae esse contrariumst Verum eius hic, ut puto, sensus est: Haereticis. Coelicolas haud male connumerari, etsi non in praecipuis religionis capiti hus a Catholica fide dissentiant. Huius rationis sensum alium prodit Leoninus ti Emend. ιδε
Altero capite multis verborum ambagibus Iudaeisorum & Coelicolarum audaciam Christianos ad superstitionem sua tu adigentes Honorius sic damnat, ut maiestatis poenam intentet: male statis inquam, id est sacrilegii. Caeterum error est Baronii, qui hanc alteram quoque huius teg. Parintem ad Coelicolas pertinere puta hat. Nam imo seiunctum hoc alterum eaput est a priore. Et certe quod Vir Doctus nuper recte monuit, non agitur hac postrema parte de Coelicolis, priscorum enim Principutn Leges hac parte allegat Honorius: qu
neque in coelicolas conueniunt, cum nouum dogma, nouum 1 uperstitionis crimen Coelicolarum fuerit, quod diserte idem Honorius scribit hac teg. s. & l. 6. Iuri de haret.
Qv K. Iudaeorum frequentari conventiculis Constat, quaeque S nagogarum vocabulis nuncupantur, nulluS audeat violare, vel occupata detinere: cum, sine intcntione te religionis & cultus, omnes quieto iure sua debeant retinere. At cum vero Iudaeorum me morato populo sacratum diem Sobbothi vetus mos &consuetudo seruauit, d) id quoque inhibendum esse censemus, ne sub obtentu negotii publici, vel priuati, eὶ memoratae obseruartionis to hominem adstringat ulla conuentio: cum reliquum omne tempus satis publicis legibus suffcere videatur: sitque seculi moderatione gi dignissimum, ne delata priuilegia violentur: quamuis retro Principum generalibus constitutis h setis de hac parte statutum esse videatur. Dat. vn. Kal. Aug. Rau. Honor. ix. i & Theod. v. AA. cos S. qir.J
ab Abest hae lex a Cod. Ius. quia in eum relata est sex 3. D'. de seriis, squae huie quoque iungenda est Sed S
hane legem Orndit Baronius in annum suum reserre. iungenda denique huic a. I. 3. seu vis. Der. de feriis, quae repetita alio titulo, ubi est lex 8. svri de executori Gora R
ib) Ioannes ΗΡ. sub Honorio Italiae post Meletium, hoe anno. Vide plures ad eum constitutiones in Prosopogr. ID. Q Sustineri potest st dein haee vox a Nempe hoe vuIt, non ideo Iudaeorum religionem de eultum probari: vel pro sine Auferentia, ID. d) Seruauerit. D. ea id est, Conuentionibus. 8c altionibus. m. 0 Do. aiionis habet postrenia Parisiensis editio: sed ut pKto, mendo Typographieo. m. ς Meuli sui moderationem lisserunt saepe Principes, ut hic Honorius. m. th) Non extant hae veteres constitutiones: Nam ct quae lex st. Cod. IV. de Diali, hodie est, non alὶa est a letata. eiusdem tituli, quicquid apud Photium in Nomocanone tis. 7. cap. 4. velut secunda allegatur. ιD. i) Iis d. l. inini δ: a. l. 3. UL L ct raeda. LII. Verum illarum legum subseriptiones ex hac einendandae. Ioannes enim evi lares hae inscribuntur post Meletium Praefectus Praetorio fuit hoe anno, vide plures ad eume astitutiones hoc ipso anno ι rouolog. m.
276쪽
CvNAGOGAs Iudaeis suas, suum item saa B Α-O TMvM hae constitutione Anno D. 4ia. Honorius I p. relinquit: hae let. ΛΚ vltim. de feriis, de LX. in . de execusoribus, quae huic coniungendae
Synagogas, inquam, suas, atque ideo violaricas vel occupari vetate pariter ut Theodosius Magnus vetuit t. ν. ra,sUri & Theodosius Iun. f. ati as ac infr. Et rationem addit, quod sine intentione religionis & cultus omnes quieto iure sua debeant retineIe, id est, ut maxime religio & cultus ali. quis publice concessiis. non tamen receptus sit, semel tamen concessam religionem suam quieto iure tinere debere. Quae ratio obseruanda est.
Sabbathi pariter diem, quem pro veteri moro Obseruant, Iudaeis relinquit hae let. Honorius: sicut eo die conueniri ludaei, neque pusal ce neqv priuatim possint: quod ipsam adhuc expressius insequentibus Honorius expresserat diei. L p t. seu d. t. δ. quae . huic subiicienda est: Vbi & alii diesiasti ludaeorum adiunguntur, eodemque iure haberi iubentur. Die Sabbathi, ae reliquis, inquit, sub tempore qus Iudaei eultur sui seuerentiam seruant, & Et duas rationes addit. Prima, quod abunde dierum aliorum sit, quibus Iudaei conueniri pollini. Secunda, a moderatione saeculi atque Imperii sui, ut ne cuiquam priuilegialem et concessa ab anterioribus Principibus detrahantur.
NvLLus tamquam Iudaeus, cum sit innocens, obteratur, ne expositum eum ad eontumeliam religio qualiscunque perficiat. . Non Pasiim eorum Synagogae, vel habitacula concrementur, vel perperam sine ulla ratione laedantur: Cum alioquin, etiam, si sit aliquis
seleribus implicarus, sci idcirco tamen iudiciorum vigor, in isque Dblisi autela videtur in medio constituta, ne qui uam sibi irae dὶ permittere valeat ultionem. Sed ut hoc e) Iudaeorum personis volumus este prouisum, ita illud D quoque monendum esse censemus, ne Iudaei forsitan insolestanti, elatique, tui securitate, quicquam praeceps g) in Christianae reuerentiam cultionis hὶ admittant. Dati v ii I. Id. Aug. Constantinop. Honorio ι x &
Agono II Iunioris secunda haec, hoc titulo, de ludaeis constitutio est eaque per Illyricum Orientale id est, Macedoniam & Daciam) pariter ut Arcadii l. ra. sup . partim ad eorum tutelam, Partim seu retro aduersus eorum insolentiam. Priustum ad Personarum ipsam tutelam, tum ad Synago
Nempe primo loco. Nullum tanquam Iudaeum, cum sit innocens obteri vult, nullum sine ulla ra. tione & perperam laedi. Et rationem addit, aris gumento desumto a minori ad maius.' quae etsi apertum habeat sensum, sui tamen elegηntia sese commendat: Cum alioquiis, inquit, etiam fi litatiquis sceleribus implicatiar, idciνco tamen iuditiorum vigor iurisque publicι tutela videtur in medio constituta. ne quisquam sibi ipse permittere Paleat viis p.139.tionem, de quo affatim alibi. Quintiliani locus decla. mat tri non abludit. με ideo Met ratus leges, que a maioribus nos i accepimus, ne sui quisque δε-
lex, forum, Iudex, ni I vos rure vindirari pudet. Similis ille apud Calliodorum iv. ν. Ist. Hinc est, quod legum reperta essecra reuerentia, ut nιfumanu, nihil proprio Veretur impulsu. lam olim Lucretius lib. F. P. G 7. seqv.
Acrius ex ira, quod enim se qui1q E parabat Vlcisci, quam nune concessum es legibus aequis τHanc ob rem γ homines perrasum vi lare auum. Et hactenus quidem de ipsorum Iudaeorum tutela aduersus iniurias, parier ut Arcadii lax tae. svr. Secundo, Synagogarum quoque tutelae bacis consulit Theodosius Iun. vetito ne Synagogis ipsorum vel habitaculis iniuria fiat a Christianis; incendendo forte eas, quod insaniente plebe interdum factum discimus non tantum ex hac leo Merum etiam ex L o. inst. & a1. Ambrosio tib. 1. O ciorum cap. sto.& ex Cassi odoro IV. Var 6. de quo Pl
277쪽
perperam sine ulla ratione eas laedendo. veluti deis quam prore eps in Christianae cultionis, id est, reli. struendo, expoliando, violando, occupando, eri gionis reuerentiam admittant; cuiusmodi hoc ipsopiendo, Ecclesiis vindicando. Quod omne saepe tempore, post Annum Domini 4 I s. ante Annum vetitum non hac tantum lege, sed α I. p. a. ao. 419. Iudeorum factum aduersus Christiani cultus f r. l. V. H. v. inst. De quo semel ad L L p. reuerentiam in loco quodam interiacente inter viceversa ΛvD AC in Iudaeorum occurritur hac leg. Chalcidem dc tintiochiam memorat Socrates tib. I. ne videlicet insolescentes elatique sui securitati quic- cap. IL
Qvo N i AM Gamalielus sc) existimauit, se posse ispune delinquere, quod d) magis est
erectus fastigio e) dignitatum, Inlustris Auctoritas Tua sciat, Nostram Serenitatem ad Uirum inlustrem Magistrum ossiciorum . si direxisse praecepta, ut ab eo codicilli de ima tur g) honorariae Praefecturae: ita ut in eo sit honore, in quo ante Praelecturam fuerat constitutus, ac deinceps nullas condi faciat Synagogas o Et si quae sint in solitudine, si sine seditione hὶ possint deponi, perficiat. Et ut Christianos nullam habeat copiam iudicandi: Et si ' qua inter eos ac iudae i S sit contentio, i) a RectoribusProuinc te d. iii matur. Si Christianum, vel cuiuslibet laetae hominem ingenuum seruum ue, Iudaica nota chi foedare tem plauerit, vel ipse, vel quisquam Iudaeorum, legum seueritati subdatur. Mancipia quoque Christiante sanctitatis, si qua aput se retinet, secundum Constantinianam li legem Ecclesiae mancipentur. Dat. Xui. Kalend. Nov. Constantinop . Honor. x. in &Theod. vi. A A. coss. S.J
a) Hane quoque ter. Annalibus sitis inseruit Baronius Anno 4is. n. so. GOTHORcbi id est secundum, seu secunda viee, pariter xt l. voim. fustr. ιle erint. pe lat. I. 8. svri de donatis n. l. 4 DPr.δε inees. nu . I. s7. ct 8. svr. aer hora. hoc ipso anno. ID. ein Patriarcha, ut & sequentis Ostenduxit: ct in sequelitibus ipse ostendam. ID. di , . quor similem mendam sustuli tib i. ad Nationes east. 7. fag. 8. m. ei Praefectura, fastigiuin dignitatum: de quo lain alibi sepe . ID. io id est Helionem, hic enim hae tetrapestate Uagister Oisciorum fuit e quod docet lex i7. H. Dp . de medieis: αι. i . ι8. 19 ao. svr. Me rigentibus d l. Unie. fur. de ricanis. I. i7. de proximis: lex i . de metatis. ID. ιὶ meax ad haec suit Museria haec, ut dicitur l. a. svr. de questor. matri D. obf. ct eui pleιaque huiuscemodi a Principe committebamur, utpote litb quo Agentes in rebus essent: vid. lib. 6. svr. tit. s. ID. h) Vide quae scripsi ad L i6. in . de Petauis. ID. Lex is. Cod. Iust. eo . hinc desumia est. ID. ia Nou a Senioribus Iu ον um , sed ab OP inariis Iudicibus dirimiatur. Ita Cod. Iust. ID. hi ld est , Cirei meisione. ID. Uὶ τ . ConstanιMnom. III. m) Honorio . or Theod. VIII Cod. Iust. male. ID.
PATRIARCHAE G a M A Ll E L is variis delictis,
ausibus. παρανομιρως aduersus religionem Christianam admissis, Theodosius iunior hac constitutione Anno D. 41 . enixe occurrit, audaciamque eius reprimit: in quam siete erigere, atque adeo impune delinquendi sibi commeatum facere is ausus fuerat, eo quod honoratus fuisset Codicillis PM-fectura honorariae, quod fasigium dignitatum ut fuit quod alibi probatum ita de hic vocatur. Quod & ipsum argumento est maxima dignitate Patriarchas hos in commune habitos. De quo plenissime dixi ad L. I. hoc titὰ & hunc Gamalielem nominatim maxima dignatione apud Theodo. sium lun. extitisse, eaque etiam delinquendi ei occasio fuit cum vix quisquam contra hiscere
De ipso primum Gamaliele isto videndum est. Hie igitur ille ipse Gamaliel Patriarcha Iudaeorum
est: cuius meminit Marcellus Empiricus coaetaneus,
paulo antea Magister ossiciorum quod etiam osten.dit lex δ. svr. de Griosis quae Anno D. 39 s. ei inscripta eii,3 cap. 29. his verbis: Ad splenem remedium sngviare, quod de experimentis probatis Ga- mahelus Patriarcha proxime ostendit. Errant enim, quod dc antea ostendi ad i. I. supra qui Patriarcham illum Paganorum mille tradunt. Nam ut Paganorum Patriarchae nulli fuere: ita non alius ille Marcelli Gaasaliel est, quam is ipse cuius hac lege mentio fit: quod temPOra offendunt. Imo eiusdem meminit & Hie Onymus epist. adui . Pammachirum Io . tomo t.fol. Ita. ιιt. D. si u. pae. 'aes Tom. II. Edit. Francos. Dudum, inquit, missFemum pirum Consularcm, contra quem Patriarcha Gamalielerauusimas exercuit inimicitiai, Theodosius Princeps capite dam uit, quod soli citato Notario, chartas illius inuolist. Atenim alius ab hoc δc anterior fuit Gamaliel, & quidem ante Constantinum Magnum, cuius Epiphanius meminit haeresi Ebiomtar. yo. Num. 1. o σε Πατριαρχης καῆ εκεε
278쪽
isios tenuit. Quem etiam suspicari merito yossumus, Pt a plerisque proditum est, e primi istius Gamalielis genere esse prognatum, qui sub Christi Domini ρassionem, auctor eius con πιι Iudae/s fuis, ut a persequendis Apostolis abstinerent. Scilicet, ut et in familiis ferme solet, transmissum istud nomen saepe cum Patriarcham in polleros: auctor enim est Epiphanius d. haeres num. r. init. in Patriarcharusilium successisse: de luda quippe Elelli filio:
qQ ad spem Patriarcoatus educisatur: neque enim
magistratus apud Iudaeos psius praeripit, sed parentibus filii succedunt. Sed & Hieronymus suuenes siue pueros, emce minatosque ac deliciis assi uentes Patriarchas dixit. Nunc de ipsis Patriarchae istius Gama Iielis ausi hus, de quomodo eos Theodosius Iun. hac lex reprimat. Ante omnia igitur, quia dignitate sua Pra se lotia abusus fuerat; eam ei adimi iubet. Et quidem per Magistrum ossiciorum, qui ei adi meret Codicillos Praefectura , quod quidem aliis Magistri L ssic orum titulis addend: m est: nempe,
ut per Magistim Ossiciorum, si qui dignitate
aliqua sumina spoliarentur, exuerentur; fuit enim ad haec essicax Magisterium, ut vocatur l. a de quaestor. & M iser. Ucδ quique sacrario Principis explorata sedulitate obedi: bat t. l. thct. tit. subque eius dispositione erant Palatina Ossicia, de quo ad ilium titulum fuse semel: Huc primum. S cundo, idem Patriarcha SynMogas nouas condi fecerat; quod utique Iudaeis interdictum fuisse ostendent praeterea lex U. ap. infr. hoe ιιIὰ igitur deinceps id ab eo fieri vetat Theodosius luta. baciet. quin & in solitudine positas Synagogas deponere iubet, si sine seditione possint deponi: cui si ha vide circa paganorum templa l. 1σ. inst de Planis, veteres proinde tantum Synagogas tueri seu reficere Permittitur, quomodo & Theodoricus Rex Iudaeis Genuensibus permittit apud Cassi odorum II. Variar. assi Tertio, iudicare inter Christianos & Iudaeos Patriarcha hic praesumpserat; forte quando Iudaeus reus erat, ut ita Christianus cum Iudaeo litigans rei forum sequi necesse habet et.
Quare id ei de eaetero interdicitur, ae proinde siqua inter Christianos & Iudaeos sit contentio,. Rectoris proii inciae haec cognitio sit. Et probo. quod Salycetus ait, ludaeum etiam reum sorum sequi Christiani, quod haee lex, omnino indieae: Sed & ratio: ne alioquin Patriarchae in suos gratiosi sint, uti facturos eos omnino verisimile est. Denique Chr. stianus ludaei forum nunquam sortitur, sed sori Christiani praescriptionem hahet. Caeterum interpolatione sua Tribonianus mulis tum detraxit huie sentent aer Nam quod ille in I. . Cod. IV. de Iudais, quae hinc alioquin desumptae it) ait, contentiones ιnteν Christianos cT Iudaeos a Santoribus Iudaeorum dirimi non posse: de eo nunquam debitatum , neque id a L nioribus attentatum reperio, Verum a Patriarcha tant tim. Quod
hac lex ostendit; Cuius & inter Christianos , haud
vilis dignitas fuit: quod docti erunt iam lex δ. II. U. T. Apr. hoc tit. Q bare quae ex t Is. Cod. Iust. quae hinc desumta est, alia nuper colligebat vir eruditus lib. II. I ar. Dct. e. to. p. t S. erronea Omnia sunt, ac nominatim qita si ex illa l. id constet, ubi inriter ipsos, Iudaeos est contentio, a Iudaeorum pri- matthus, earn dirimi posse; atque adeo iac temahrogata sit lex to. Apr. de Iurisdictione. Primum enim de solo Patriarcha hic agitur. Secundo, huic ipsi denegatur omnis iurisdιello, omne iudicium in Christianos: cum contra aliquod saltem inter Iudaeos dari possit in rebus scilicet, quae ad super
Quarto, idem Gamaliel ut Christiani aliique ei
cumciderentur curare ausus fuerat, est eius etiam,
ut videtur exemplo, alii: Quod ipsum seuerit et hac leg. prohibetur, legurnque adeo seueritati subdi id facientes tu hel. Quod & ipsum idem & Lari tor. interdicit, proposita Poena bonorum proscriptionis & perpetui exili . Imo & tertia constitiitione Ra NouePr de Iudaeis: &c. 3. sub poena capitis & honoriam proscriptionis. Postremo, & christiana mancipia apud se retinuerat. Verum ho3 Ecclesi. mancip iri iubet Theodosius luci. Meundum Constantinianam legem, in quit: Et tamen nulla huiusmodi Constantini lex fuit. Sed LI. ne Christian. mancip. quae huius ipsius Theodosti lun. est, & 4. quidem eius fit. Pro ximci .ib hinc anno lata. Ergo neque patriarchae mancipia habere licia t. vii opertinent etiam forte illa Theodosii Magni l. s. svri de contris. e t. Ne qtiis OMNINO Iudaeorum Chrisianum compa rei seruum & Ad hane legem Omittere non possum, Iudaeos circa h.hc tempora Alexandria pulsos, de quo vide Socratem lib. I. cap. 13. U. ιά. Q io forte, haec ipsa lex pertinet.
Tandem in hoc Gamaliele Patriarchas desecisse autumo, de quo ad L Pit . infr.
FI T M veteribus, e & nostris sanctionibus, constitutum est, cum propter euitationem Criminum, & pro diuersis necessitatibus, Iudaicae religionis is homines obligatos, Eeclesiae se consortio sociare voluisse didicerimus, non g) id deuotione fidei, sed obreptione simulandum ' fieri, unde si) Prouinciarum ludices, in quibus talia commissa perhiben tur, ita nostris famulatum statutis deserendum esse cognoscant, ut hos, quos neque constantia religiosae confessionis in hoc codem cultu inhaerere perspexerint, neque venerabilis baptismatis fide & myst. riis iκhutos esse, ad legem propriam squia magis Christianitati con
279쪽
CONFUGIENTgs ad Ecclesiam Iudaeos. simulata tantum professione religionis Christia At criminum euitandorum, vel aliarum necessitatum deis fugiendarum causa, & sic non constantia religio. se consessionis: de quo apud Honorin m Imp. hoe tempore Ann. - Didascalus de maiores Iu deorum conquesti fuerant) Rectores Prouinciarum ad tuam &Iudaicam legem retrahere, reuocare iubentur: de quo plenius aliquantum dixi ad l a svr.de his, qui ad ecclesconfug. quae huic omnmo concordat, annotato etiam loco ex Socrate v. p. cap. II. Tria tantum bac leg. Oh seruanda. Primum, suis per hae ipsa re & veteres fit alias Honorii constitu. tiones promulgatas, quarum alibi nullum, quod sciam, praeterea vestigium occurrit. Sane exinde liquet, saepius huic fraudi oecurrendum fuisse. Se cundo, Ratio hic addita notetur: Θιia magis Chrsis ianitati cousubtur. Non expedit scilicet hos in Ecclesia serti, qui Ecclesiam matrem reuera non agnoscunt. Postremum , obseruetur Iudaeos ad fidem Christianam accedentes, non antea temere
de fide sua fidem fecisse, quam bapti sima te Ae myster is imbuti fuissent: quo pertinet etiam exemplum illud, quod apud Socratem extat. Notetur tandem in . inseriptione Didascali inter
Iudaeos nomen, quod & Maioribus ludaeorum sociatur bacleg. Ac l. s. ι r. ne Christian. mancip. Quem cum Hiereo confudit vir alias eruditus. Nam Hiereus sacra celebrabat, Didascalas vero docendi munere fungebatur: qui ideo ad curam suam reuocabat, naqui reuera confessione Iudaei erant, ullo Oh tentu alege sua abducerentur. Haec inquam causa est, cur Didascalo & Maioribus ludaeorum haec lex inscribatur; pariter ut inscribitur Ly. infr. ne Christian manc . qua Iudaeis servos 'imianos habere Permittitur, dummodo ne a Christiana religione abducerentur per ipsos dominos, vel Didascalos.
T v Iudaica superstitione uiuentibus adtemptandae de cetero Militiae aditus obstruatur. Quicunque igitur, vel inter Agentes in rebus, vel inter Palatinos militiae Sacramenta sortiti sunt, percurrendae eius & legitimis stipendiis terminandae remittimus d) facultatem, ignoscentes facto potius, quam fauentes: in posterum vero non liceat, quod in praesentia paucis volumus relaxari. illos autem, qui, gentis huius peruersitate deuincti, armatam probantur adpetisse militiam, abstaui cingulo sine ambiguitate decernimus, nullo veterum meritorum patrocinante sumagi O. Sane ludaeis, liberalibus studiis institutis, exercendae aduocationis non intercludimus libertatem: & uti eos Curialium munerum honore permittimus, quem praerogatiua natalium, & splendore familiae sortiuntur. Quibus eum debeant ista sufficere, interdictam militiam pro nota non debent aestimare: Dat. vi. Id. Mart. Rauennae Honorio xu. & Theod. vii I. AA. coNs. f i8 J
ea Superstitio, de Iudaici hae seg. ct L ak infri DI. is7. ls8 supri de Duarion. t. Io. Iun. M linia dict. Se iam olim Iuriseonsulti in L. 3. ρ. vltim. D. de Decurionib. Vid. ct Quintilian. Inst. lib. I. C. 8. ID. di Remitiimus. permittimus, relaxamus, indulΚemus. ut mox, relaxari. m.
280쪽
non accessis, habere non potes Princtur,rm. D AEum
in cimitem non licet, Senatum tibi introire prohibetur, Praef. cturam nescis, ad militiam non admira
Tria tamen. iisdem permittit hae let. Honorius primum, iis, qui in pra senti Agentes in rebus vel ea ,.lasini sunt, percurrendae eius militiae & legitimis stipendiis terminandae facultatem permittit: facti
Potius gratiam faciens. quam tauens. Secundo, Advocationis munere Iudaeis fungi permittit Liberalibus studiit inititutis. Cum tamen aduocatio Seminarium sit dignitatum. Ex quo interim a pDaret, Iudaeos hae tempestate non artium rudes false: verum artibus & studiis imbutos, etiam Iuris disciplina: quin imo & Socrates hb. 7. cap. s. meminit Adamantii ludaei Alexandriae, qui medicinam docebat, ἰατρικχυν λογω σοίγςης. Tertio curia. lium saltem munere sungi iis permittit: de quo ad i. a. s. F. svr. est I. I. Uy. de Decurion. quae de ipsae Honorii imp. sunt. Ex his interim & ex hac tet. tota a P paret, quantopere hac adhuc tempestate , Iudaeorum ratio ha hita fuerit: ut qui ad omnes promiscue militias admitterentur: usque quo id rursum Honorius hac DE. prohibere necesse habuit: imo quibus & ipse non in totum muneri hus pus,licis interdixit, verum nonnulla reliquit: idque satis timide. Quibus cum
debeant, inquit, isa sincere, interdictam militiam pro nota hon debent Uimare. Quare l& huc facit,
qPod Rutilius Numatianus itinerarii lib. I. v.ΠT. hoc ipso tempore scribit, cum agit de Faleria, cuius loci curam Iudaeus agebat.
Atque utinam nunquam Iudaea suba fuisset, Pompeii bellis, imperioque Titi. Latius extis psis contagia serpunt, Victoresque suos Natio victa premit. Quem Rutilii Numatiani locum, qui de Christianis accipiunt, & per latus Iudaeorum Chr ltis nos
Peti credunt, a vero a herrant. 4. Od Baronius deludatis Insulae Mitiori censis. & de Theodoro ludaeo summae avistortatis etiam inter Christianos, belloque inter Iudaeos & Christianos conflato hoci plo a no memorate ex Vaticani Seuera Epstola, non adeo hinc abludit. De luda is, qui olim immuni, talem a militia subinde non una causa vel sith certa lege postularunt, alitis duendi Iocus est: videndus losephus. interim notandae hac seg duae singulares differentiae. Prior, inter Palatinam militiam Ac armatam: illam Iudaeus retinere, de terminare potest: hanc non item. Posterior, in tar militiam quamcunque siue Palatinam siue militarem, S Advocationis
Curiaeque munus: illa ludaeus arcetur, at non illa.
Et postea tamen Catholica: religionis mysterus non imbuti, at proinde ludaei. & Samaritani ad Togatorum conlbrtium accedere veliti t. phim. Od. Ius.
de post, L F. Cod. eod. de Episcopali auae Nouella Iustini de Samaritanis I q.
DLA ET in posterum nullas omnino Synagogas Iudaeoriam, vel auferri passim, vel flammis exuri. Et si quae sunt post legem, ibὶ recenti molimine, vel ereptae Synagogae, vel Ecclesiis vindicatae, aut certe venerandis mystcriis consecratae, pro his, loca eis in
quibus possint extruere, ad mensuram videlicet sublatarum, praeberi. Sed & Donaria , c)siqua sunt sublata. eisdem, si nec dum se cris mysteriis sunt dedicata, reddantur: Sin redhibi
tionem dὶ consecratio veneranda non sinit, pro his eiusdem quantitatis pretium tribuatur. Synagogae decetero nullae protinus se) extruantur: veteres in sua forma permaneant. Dat. xv. Kal. Mart. Constantinop. Asclepiodoto & Mariniano coss. tq23.J
ca te legem alieno lo eo Baronius retulit, puta Auno ig. num. 7 . huius idem Theodosius hoe ipso anno me minit l. 27. in . hoc tis. Iungenda autem hiile est lex visim. svr. de Dinere muniendo: ct forte etiam lex si
h) Quam legem intelligit 3 An legem suam ii. supri verum ea ad Illyricum pertinet, haec ad Orientem: quare simi lis altera quaerenda est: in putem intelligi Theodosianam l. s. s r. m. o Donavia, hae De. ct L sy svr. de haeretieis: ubi dixi. ID. da Id est, restit itionem. VI. ς Protinus, id eli, Omnino. m.
E S YN A Go Gis Iudaeorum & earum D NA-Riis est haec Theod .sii lun. constitutio. At in uniuersum liare lex cum duabus sequentibus hoc hoc anno 423. quae ad eundem Aselepiodotum P p. datae sunt ad miterabiles preces seu querelas ludaeorum a Theodosio iun. latae sunt, quos passim γ,stiani hac tempestate laedebant, persuq ehan -- tur, Synagraea, eG Lim exurebant qnod etiam testatur lex ar. svr. DX af ιn . de quo ad
Ecdlesias vertebant, donaria eorum expilabant. Quae Christianorum nimietas multis Principibus visa : & ideo subinde repressa a Theodotio Mauno l. s. ab Arcadio s. ta. ab Honorio L ao. ab eodem Theodosio lun. & l. a . svr. hoc tis & hisce ινι si*ibus. Sic tamen, Vt 6r ipsis vicissim Iudaeis modum imponat Huiusmodi vero Iheo. dosi Iunioris constitutionem memorat Euagrius histor. Eccles ob. l. cap. s. mox dc ab eo abrogatam confilio Symeonis Stilitae: τοπω σῖ-