장음표시 사용
241쪽
Tugo D Osii Magni Secunda constitutio in Apostatas, qui ex Chri-- fanis P AGANi facti sunt. II. a Iidem A A A. Posthumiano pri Ρ. b
HRisTiANis ac Fidelibus, qui ad Paganos ritus Cultusque migrarunt, omnem in quamcunque personam Testamenn condendi interdicimus potestatem, ut sint absque iure Romano. His vero, qui Christiani & Catechumeni tantum venerabili religione neglecta ad aras m) & templa transierint, si filios vel fratres germanos hibebunt, hoc est suam se) aut legitimam successionem, testandi arbitratu proprio in. quaslibet alias personasius adimatur. Pari & circa eorum per nas in capiendo custodienda forma, & D praeter suas & legitimas, quae iisdem ex parentum vel germanorum fratrum bonis peruenire potuerint successiones, iudicio sgὶ etiam, si ita res ferant, conditae voluntatis, nulla omnino in capiendis hereditatibus testamenti iura sibi vindicent. Et indubitate ab omni te imentoruin debeant, non solum condendorum, sed etiam, sub adipiscendae pontificio h hereditatis, usurpandorum potestate excludi. Dat. x MI. Kalend. Iun. cy. Merobaude & Saturnino COSS.
13 Abest re bee lex a Cod. IV. Memorat eam quoque Baronitis Anno D. 38'. rium. 33. GOTHORΦ Orientis. Eidem Post humiano Praefecto Praetorio, ut omittam plures alias leges, inseribitur laoe ipsi, Anno I. 11. & Q. svr. de beretis. Ad hune seribit Gregorius Nazianzenus epis. περὶ .. c, de paee, 7 i. ubi Praete'cturam eius indicat ct merita, Christianumque fuisse ostendit. ID. to Simul de . ID. da Ad Amisi te rimpla transire bae Di ct t. prox. pro ad supersti ionem genti itiam transire. Nempe duci haec praeeipua stiperstitionis gentilitiae symbola ct Sacramenta fuere. Contra Christiani haec potissimum auersati inque his Gentiles eiilpauere: videndi qui Apologias pro Christianis scripsere. ID. Q Sisa furesio est filiorum: Legitima fratrum & quidem germanorum. III. D me. ut, quomodo in Edit. Quartan. ct prim. Cuiae. expressuin. m. si Iudicium conditae voluntatis, id est, testamentum. m. h) Ponii iam, hic & I. 3 Dpr. G Aule Ca θοι est ius, potestas, facultas, praerogatiua: vid. ClousL. Theo . m.
CAEo nos II Magni haec altera constitutio est, per Orientis Imperium Anno D. 38 I. in Ap Ossatas, qui ex Christianis Pagani facti sunt: superiori legi partim derogans, partim vero adiiciens. De o ns inquam . nam cum superiori lege indistiniste. & ut ibi dicitur, submota conditione, omni hus Apostatis testandi ius Theodosius M. ad emisset, hac constitutione sua iam quandam conditionis distinctionem inducit: puta disterentia facta inter Fideles. & Catechumenos, in Apostasiam prolapsos. Quae Apostatarum diuisio ratione status, a quo transirent, sola hoc aeuo obtinuit:
Nulla, qualis hodie in Apostatas fidei, obedie n. 'Τtiae. religionis :) Populus sicilie et Christianus seu Christiani olim diuid bantur in fideles di Catechumenos: Fideles πιτους vocabant, qui iam baptizati seu intincti erant: Atmbrosiun lib. I. de Sacra. mentix, cap. r. Roma, inquit, Fideles dicuntur, ut baptizati sunt: vide de Chrysostomum passim :inter alia homilia G. ad Hebr. Edit Commia P. NII.& p. an. Tom. XII. Oper. Edit. Benedictis. Cate. chumenos vero, qui nondum baptietati, ἀμητοι ζαiam Monachi nonnulli, teste Chrysostomo d. loco,
uisi in Audientes seu Auditores, & Competentes. O 'od vi passim notum aliunde, ita & ex bac. quoque I g. discere licet x & ex L . m'. Ergo, ut magnum caeteroquin inter Fideles & Catechumenos discrimen di1ciplina Christiana instituit, ita
quoque fidelium quam Catechumenorum detria grauiora hahita: de quo extat quoque locus Chrysostomi homilia N. Gr. Comes. IA in Mauh. p. 8I. de pag. No. Tom. VII. Oper. Edit. Benes n. ac nominatim quod ad hanc tu. dg ad κ. l. s. proxim facit si lapsi essent, alio atque alio poenae genere
deiungebantur. Idque nbn una ratione: tum ne
Catechumeni intolerahili quodam poenarum iugo a proposito religionis deterrerentur, tum quia Catechumeni nondum plene aut perfecte Christiana religione instituti, imbuti, neque baptisno obsignati
erant, quo peccata omnia atque exinde scenas abis oleri atque expungi censebant, ut proinde omni potius lenitate coi habendoscensiuerint. Hinc adeo canone Ir. Nicano, fideles πι-Iapsos proIixa duodecim annorum poenitentia castigari videmus: at eamne r . Catechumenos nonnisi triennii pinnitentia. Vid. p. yu. Go. Tom. I. Concit. Hup in
Videndum in id & Concilium Pseudo.Eliberitanum
Concil. Eoque pertinet eXceptio illa d:m Concilii
Eliberitani: s tamen δες fidelis, vel, s sit melis.
Hoc igitur exemplum in savistionibus quoque suis in Apostatas secuti Principes Christiani: oe in his quidem Theodosius Magnus hae set. Qui in fidelibu , , in Apostasiam prolapsis, superioris constitutionis suae; id est, se . r. svr. seueritatem ah. seisisse seruari iubet, videlicet, ut his omnino in
242쪽
quamcunque porsionam testamenti tondendi potesta, submota conditione interdicatur: Atenim Catechumenis in Apostasiam prolapsis, testandi in si .lios saltem tuos & tratres germanos licentiam conineedit; quae siliorum & fratrum germanorum prae rogatiua notanda est. de quo ad i. si inst. verum Arcadius postea fideles Catechumenis hae pat- te exaequaste videtur, tum alias insuper personas, in quas ApDstiaene testari possient, exprestit, & adiecit t. 1. instri hoc tu. Et hactenus quidem de priore huius legis capite, quo superiori dero
Secundo capite, superiorem legem suam ampliat Theodosius Magnus. Nempe ut testandi ita& capiendi quoque ex Testamento ius sub eadem distinctione personarum Aptistatis denegat vel permittit. Quod superiore constitutione expressum non videmus, de iure inquam capiendi pariter his denegato. Etsi id expressum suisset ab eodem The- doso Magno, tum de Manichaeis ageret L I, sunde haereticis: quae tamen illi D, 1. svnvbi di i ,
Vno verho igitur Testamenti tactio a Theodosio Magno Apostatis illis tum activa tum passiva sub certa conditione hae seg. denegatur. Tandem illud obseruari cupio, eodem Anno la. tam in Apostatas & hanc legem a Theodosio in. no per Orientem & a Valentiniano luri per occientem l. s. inst. Ac quidem intra biduum uno quippe die haec illam anticipat) ut proinde exinde colis ligatur, Magnum hoc tempore per Otientem &Occidentem Apostatarum prouentum seu numerum fuissse: cui malo quasi conspiratione facta obviare necesse habuerint Principes illi duo, qui caeteroquin erad candae gentilitiae superi titiona maxime incubuere: de quo tit. de Paganis.
VALENTINIANI Iun. prima constitutio in Apostolas TR iv M
Custis Ti A N ORvΜ ad aras & c) templa migrantium, negata testandi licentia, vindi camus ad millum. Eorum quoque flagitia puniantur, di qui Christianae religionis &nominis e) dignitate neglecta, Iudaicis semet 6 polluere contagiis. g Eos vero qui
Manichaeorum nefanda secreta, & scelerosos aliquando sectari maluere secessus, ea iugiter atque perpetuo P a comitetur, quam vel Diualis arbitrii Genitor Valentinianus tadscripsit, vel nostra nihilominus th) saepius decreta iusterunt. Auctores vero persuasionis huius, qui lubricas mentes in proprium deflexerant consortium, eadem quae reOS erroris huiuscemodi poena comitetur: Quin etiam grauiora plerumque, pro motibus Iudicum,& qualitate Commissi, extra ordinem promi in nefarios sceleris si) huius artifices supplicia
centemus. Sed, ne φὶ vel mortuos perpetua vexet criminationis iniuria, vel hereditariae quaestiones, temporum varietate longorum prorsus emortuae, in redi uiuos semper exagi
tentur conflictus, huiuscemodi quaestionibus metam temporis adscribimus, ut si il) qui defunctum violatae atque desertae Christianae religionis accusat, eumque in sacrilegia m) templorum vel in ritus ludaicos, vel si ad Manichaeorum dedecus, transisse contendit, eaque pratia o) testari minime potuisse confirmat, intra sp quinquennium iuge, sq) quod inosticiosis ri actionibus constitutum est, proprias exerat s) actiones, futurique iudicii liti iuscemodi sortitur ti) exordium, ut v) eodem in luce durante, cuius praeuaricatio criminanda est, flagitii huius & sceleris particeps fuisse doceatur publica sub testificatione testatus, syὶ probet indicium: Z neque, quam superno nomini aal tacitus praestitit perfi ibi diam. sceleribus adquiescens, praeuaricatione deinceps, tanquam ignarus accuset. Dat. xii. kalend. luia. Pataui, bb) Merobaude u. ex Saturnino coss. I, 82.J
lheelex interpretatIouo non eget.
aὶ Abest huiuς legis potitana pars a Cod. Iiis . praelata Ile vis. bοe tit. qita duae limbationes huius legis abrogati tue, ritui de strauiores poenae sit peradiiciunt' r. Inseruit eam recte Annalibus suis Isaronitis Auso D. n. ai. ubi tamen perperam eam Gratiano tribuit. G 1 THO R
243쪽
Intelligit ut existim edem I. β'. de barerisis, vel saltem integram Ualentiniani eonstitutanem euiuo, illi τι-
h Non extant hae Valentiniani Iun. eonstitutiones in Manicheor. ID. 0 Intelligit Auctores huius perniasionis ct illius. Inckb Hie locus arguit genivm ct ingenium Ualentinianei Praestoris IV
cl) LM a. ou. Ius. de Amsatis . hicie desumpta est. ID. cmὶ Propria haec voeabula seu attributa: Templorum sae, Hegia: Iudaici ritus, Manishoram devitas. In COR. Iust. legitur, ad sacrilegia. m. cn) Hes ad Manicoaeorum aedemse haec recidit Tei βο9. ID. O Id est, eam ob causa m. m. pa Lex s. se pr. Gine . res. hinc desumta est, nonnullis tamen aiictior. Incq Haec vox abest a d. l. s. m. co De inineissis actionibus, Cod. Iust. de cis via tamen Codiees variant. Uid. ibid. not. d. m. cs Exstat. Ita Cod. Iust. editus. Membranae enim recte habent, ut hie extat: vel certe aseraι, unde facile ei.
eias exerra : vide Steuia. in Vegetii lib. I. cap. 8. ID. Q γρ. Ρniatur, ut etiam habetur Cod. Iust. m. c. Sententia haec intricata, queιn tamen illustrat lex vis. M'. Me tis. fers. Me illud patiamur obstarer de quumox. Hic tantum ex, idit vox sit ut si ID. o Praevaritatio hic est Apostasia παραβασQ: quomodo etiam interpres eanonis Nieaeni it. ubi in Graeco extat; περὶ σῶν καρπει- , Vertit, ae his qui praevaricati sunt. Vid. pag. ir . Iom. f. Coueia. Harduis. D. Ambrositu, in Naim. N8. Sermon. is ΜΞ. 16I3. Tom. ι . Oper. Eaeis. Paris I 6i4. Praevarieaior icitur, quἐ afoedis a Domino uenique Graece a MDeue o Apsata nominatur. Et in x. Sea non solus isse minuarieator es: qui probib/ιa 8 elefla aae cultus tranx reditur Motorum: sed etiam quicuu e Igis mandaiis non seruar. Nomen commmie, sed me risu diuersa Mosorum, V pretia ergo Eiuersa culparum. Alio vero, nee tamen absimili sensu fine huius Iegis praeuaricatio de haerede, modo probantis, modo improbantis defuncti iudicium. ID.tν Reponat quis, resati probra iudicium. Quod non admitto : de quo mox. m. a) An iudieium, id est, testamentum y vide quae noto ad a. I. s. supr. de inof. tes. m. caa νε. supremo Numini: de quo uiox. ID. ibb Pataui quoque data hoe ipso anno lex I . supr. de aecusat. m.
y A L E N T I N I A N I Iun. tres ordine sequuntur in ' Apollatas per occidentis Imperium Leges: ita quidem , ut haec prima squam uno tantum die post Iegem Theodosianam l. a. Apr. promulgauit non eos tantum Ap allatas comple statur, qui ex Christianis Pagani fierent, ut L I. & a. svr. Verum etiam eos, qui ludaei & Manichaea. in his scilicet tribus generibus Apostasiae, fidei crimen vertitur, atque adeo & h. l. dicitur: ratione status scilicet in quem transitur: Cum aliquando certisque cassibus Apostatarum nomen ad priores tantum. & ρητως quidem restringi videamus, veluti a Valentiniano Tertio in specie leg. vlt. hoc tit. Ergo & in his quoque . qui ex Christianis Iuliai fiunt Apostatarum crimen & nomen cenietur. De quo Λ posta. tarum genere sunt duae praeterea hoc Codice constitutiones: puta Constantini M. I. I. in . de Iudais: Constantii lex I. infr. d. tit. de Iudaeis: Haec valenistiniani Iun. omnium ultima: Hae scilicet tres, neque plures, hoc Codice constitutiones occurrunt in
Apostatas, qui ex Christianis Iudaei fiunt. Alio
atque alio etiam pinnarum genere in hoc sancito. Constantinus Mognus quippe d. l. t. pinnas merita his comminatur, neque tamen satis poenae genus exprimit, de quo ad eam legem. Constantius vero poenam bonorum Proscriptionis comminatur . l. I. at va Ientinianus Iun. hac sti poenam Intesta.
hilitatis pariter ut aliis Apostatis. Et haec de Apo- statis, qui ex Christianis Iudaei fierent. Ex qui .hus apparet, haud infrequens hoc Apostasiae genus sub Christianis Prineipibus fuisse, sub Con stanti no, Constantio & Valentiniano Iun. Quibus ideo
tribus legibus illis oecurritur: contra quam GrOtio visum, obseruationibus in Nouum Testam. cap.
s. qui Constantii tantum l. p. de Iudais, vidit, ec
allegat: ex hoc etiam tantum Codice, cum ea quoque exstet Cod. Iustin. ut probet paucos fuisse , qui Christianorum pietatem desererent, vζin Iudaeorum numerum nomina sua darent. Sed & Apostasiae crimen in his quoque hac leg. censetur, qui ex Christianis Manichaei fierent. Piaecipuo scilicet olim inter haereticos odio habiti fuere Manichaei, utpote qui adimam usque scelerum nequitiam peruenerant, quorumque incesta peruersitas religionis nomine lupanaribus quoque
ignota vel pudenda committebat: de quo plenedixi ad Li βρον. de haeret. Hoc primum igitur in hac leg. Valentiniani notandum est. Alterum est: non distingui iam in hac ter fideles seu baptigatos a Catechumenis cuiusmodi sane erat ipsemet Ualentinianus lun. huic sce legis auctor, ut docet Λmbrosius in orat. funebr. Aper eo habita. Quomodo alioquin in hoc argumento distinguuntur a Theodosio Magno L a. svr. vnicci tantum die ante hanc legem, imo ab ipsom et valentiniano lun. l. . infra Tertio Oh seruandum , Valentinianum Iun. poeis nam Intestabilitatis communem facere hac Dietiam iis, qui Christianos vel ad paganorum, vesad Iudaeorum, vel ad Manichaeorum sectam persuasitonibus suis pertraxissent. Pari scilicet poma plecti voluit Apostatam & Apostasiae auctorem. Imo & extra ordinem pro motu ludicum grauiora in hoc supplicio promi Vult. Quomodo sane The p.ro . odosius Iun. postea Nssu D Z. de Iudais, eos, qui seruum vel ingenuum inuitum, vel suasione plectenda, ex cultu religionis Christianae in nefandam Iudaeorum sectam ritumue truduxisset, dispendio fortunarum, Capite puniri voluit. De qua quaestine di pinua inquam auctorum Apostasias, vide Faetinacium ν
244쪽
num. at. Ergo maiori poena Apostasias&desectionis Auctores puniri voluerunt Valentinianus Iun.& Theodosus Iun. quam ipsos Apostatas: quos sane capitis supplicio affici noluerunt, ut proindelabatur Menochius, quia fortiori Apostatis ipsis indictam a Theodosio & valentiniano poenam mortis vult. Ex quo interim loco liquet, valent ni a num lun. nondum Manichaeis in commune testandi ius hoc tempore ademisse: quod postea demum ab eo factum est l. ιδ. supν. de haeretis. quod & an tea iam placuerat Theodosio Magno 1. 7. d. t. Nunc de ipsa legis sententia. Testandi ius Apo- statis & quidem omnibus denegat hac leg. Valentinianus lun. pariter ut alii Principes, de quoad l. r. spr. imo ipse rursum t. q. in P. Atque adeo testamenta eorum euerti & restindi posse a suis &Iegitimis successoribus definit. Illae scilicet sunt propriae actiones, quas exeri posse hae lege ait: Propriae actiones sunt, quae suis & legitimis suc. cessoribus ab intestato venientibus competunt, de quo vide & l. vlt. inf. quibus opponuntur alieni in ι si ins . Apostatarum igitur testamenta a suis de legitimis haeredibus rescindi posse definit bac leg Valentinianus Iun. tui, duplici tamen limitatione, una tem. Poris, personarum altera. Quae limitationes lia. ctenus non obtinebant, ut proinde Valentinianus Iun. Theodosio Magno hae parte mitior fuerit. Qui postea t. ψ. &F. alia parte acriores Poenas in istendit: e contra utramque huiusce legis limitationem postea Valentinianus Tertiu3 sustulit t. vltim. Prior limitatio est temporis, intra quod videlicethree actio rescitaria institui possit, nempe intra quinquennium iuge tantum, a morte eius, qui Apo- stat. decessisse dicitur, exemplo scilicet actionum de inofficioso: quae huius leg s sententia ideo repetita extu, & etiam LX. supri de inossic. tesam. sed prolixior hic, ratione hac addita elegantissimis
verbi, et ne vel mortuos perpetua vexet criminationis
injuria, vel haereditariae quaestiones temporum Parie- tale longorum prorsus emortua in rediuiuos femis per agitentur confictus equam alioquin rationem exispendi iam ad i. vltim. supr. de raptu νirginum. Erogo temporalem hanc actionem & accusationem, &quinquennalem quidem, seu praescriptioni quinquennii obnoxiam secit Valentinianus Iun. hae t. Postea continua seu perpetuam reddidit Valentinianus Tertius, L vltim. infr. abrogata hac leg. Altera, ut dixi, limitatio est, ratione personarum: Nempe definit Valentinianus Iun. hae teg. hanc hane actionem testissotiam non competere ei, qui vivo Apostata, conscius eius Apostasias, flagitiique huius & sceleris particeps, tacuerit. Quam
huiusce legissententiam tum ipsamet verha, quam libet initicata & eorruptissima, ingerunt, tum apertissime d. l. vltim. ins . ubi haec altera limitatio pariter abrogatur: Nec illud, inquit, patiemur obis Me, si nihil in contesationem profano dicatur piis uente perductum. 4iare totum hunc locum ita constituo: Futurique iudiciti huiusmodi sortiatur exordium, νι ni eodem in luce duranιe, cuius proariacatio cν inanda est. flgitii huius s sceleris participem fuisse doceat ; nec publiea sub testificatione
testatus, probet iudicium: vel , ut eodem in luce durante, cuius prauaricatio criminanda est,
flagitii huius π sceleris particeps fuisse doceatur, Publicasub testificatione nil resatus, probes iudicium:
neque quam superno Numini tacituspraestit perfidiam, sceleribus adquiescens, praevaricatione deinceps tanquam ignarus accuset. Ait lex, futuri iudicii huiusmodi sortiatur exordium: quomodo d. l. vltim. Vniuersis ab intesato venientibus etiam post mortem peccantis absolutam vocem insimulationi congruae non negamus: & Paulus sentent. xit. F. g. 3. Pactio talis, ne de inofficioso dicatur, querelam Iuper iudicio futuram non excludat. Ait lex: Nec publica
sub testificatisne nil te tus, ut dict. lex visIm. nihil in contestationem per ctum. Ait lex, probet iudicium, nam ita repono : id est, approbare cogatur testamentum: in specie enim hac haeres ab In testato Apostatae testamentum nullum dicebat. Iudicium pro testamento passim . vi l. F. fide in c. res. t. p. de infirm. his, qua sub Tyrann. t. q. ao. de Episcopis: Denique repos limus superno μ-mmt t,t ι. vn. fur. de imagis. imperiat.) tacitus prae- Ititit perfidiam, id est, aduersus Deum, Apostasiam reticendo. Cum quo non recte componitur, quod Iurisconsultus scribit L penultim. g. phim. D. de in-QR. tes. m. repellendum ah accusiatione seu querela inussic osi, eum, qui in testamento adstripsit, pos mortem patris consentire se. Expr 'ssus quippe ibi consensus, quamuis sibi noxio, ad lithitus, hoc casu vero taciturn tas sola , sussicit. Sero sicilicet eius iudicium impugnat, qui perfidiae & sceleris Particeps fuit, id reticendo. Qua ratione sane Valentinianus Iun. Apostatarum delatores elicere vOluit. Cum contra Valentinianus Tertius hoc cais put, ut & superius, aliquando d. l. vltim. inst. Odium suum in Apostatas perpetuum profiteri malueorit. Et sic uterque imp p. alio atque alio tantum heurematico, ad eundem scopum collinearunt.
VALENΤINIANI Iun. Secunda constitatio, in duas leges discerpta,
in Apostatas P AGANos factos, ct quidem ex
HI ' qui sanctam fidem prodiderint, & sanctum sc) baptisma s) profanauerint, e
a consortio omnium segregati sint, a testimoniis alieni, id testamenti, ut ante i iam sanximus, non habeant fadmonem: Nulli in haereditate succedant: a nemine scribantur ' heredes: Quos etiam praec pissemuS fgὶ procul ab Ici, ac longius amandari, nisi poenae visum fuisset esse maioris, versari inter homines, O hominum careresqfragiis. Sed necvnquam in statum pristinum reuertentur: hJ Non li) flagitium morum obliterabitur poenitentia, neque umbra aliqua exquisitae th) defensionis, aut muniminis obducetur: Quoniam
245쪽
quidem eos, qui fidem, quam Deo dieauerant l) polluerunt, & prodentes diuinum mysterium m) in profana migrarunt, n tueri, ea quae sunt commentitia di concinna a non Pollant: Lapsis etenim & errantibus subuenitur: perditis vero hoc est, sinctum bapti sima profanantibus, nullo remedio mitentiae, quae selet aliis criminibu prodesse, O succurritur. Dat. v. Id. Mal, Concordiae spὶ Tatiano & Symmacho coss. 09x-J
Iex 3. Oιι IV. hoe tit. Et hane legem Annalibua suis inseruit Baronitis Anno 3 i. n. s. ubi tamen Theodosio Μ, τὸm perperam tribuit, pariter ut proximam Deὸm s. Iungenda porro huie lex s. proX. is'. hoc 3it. ςqucodem die d. ta ad eundem , ec t. ii. δεμ. de His tostium t quae ex huius legis principio domuita est GOTHO R b Havianus PP. Illyriei & Italiae: vi hoe ipso anno diserte praenit inseriptio legis a. svr. de constit. Priης'.
DA O. sum. δε contrab. empl. lex is. svr. M poenas i de hoe eodem Flauiano Praesecto Praetorio, viae Symmῖch m b. a. eris'. 27. 7s. Sozomenum lib. 7. cap. aa. Paulinum ibi uisa Ambrosii: vid. ct Prosopogr. nostram. ιμ' Lex ri. Infr. δε fide iesium: hine desumta seu delibata est. ID. est Ita quoque α. t. 3. Co . sis. hoc tit. at a. I. it. Sacrum. ID. d) m elisa sumsisione, hoe additum a Triboniano inepte, vi mox ostendetur. ID. e Profanarint d. I. I . profanaruns, d. I. 3. Cod. Iust. m. D Ha tenus I. ii .supr. Aes e testam. m. t Legem 3. si pr. intelligit, quae lata est ante octennium: errant enim grauiter, qui his indieari tradunt tu m tr. supri δε haeretis. m. g) Praeriperemur, Cod. Iust. d. I. I. ID. h) Reue1 ιantur. Cod. l. ID. i) Nee flagitium horum: ita Cod. Iust. non ita eleganter. . m. hin Exqui , id est, excogitatae, anxie qua sitae, demonstratae. ID. lὶ Dedieaverans, Cod. Iust. m. .
Ciquis splendor conlatus sc) est in eos, vel ingenitus, dignitatis, qui fide d) deuii, &mente caecati, secrosan f e) religionis cultu & reuerentia desciuissent, ac se sacrificiis mancipassent, perdant, 0 ut de loco gὶ suo statuque deiecti perpetua urantur h) infamia , ac ne in extrema quidem vulgi ignobilis parte numerentur. uuid enim his eum hominibus potest esse commune; qui, infandis O feralibus mentibus, gratiam i in communionis exosi, ab hominibus recesserum' Dat. v. Id. MaI, Concordi ae, Tatiano & Symmacho COSS. fῖ9i.J
sa Abestiae lex a cod. Ius. Inseruit eant Baronius Annalibus suis Anno D. 391 num. s. Iungenda ei haes r. pro . .eeu eodem die data ad eundem , dc qiiae inde desumta est lex ii. svr. istum. GOTHOE sh Illyriei de Italiae: ut ad superiorem legem ostensum. ID. e Dignitas alia collata , alia ingenita. m.
246쪽
TALENTINIANI Iunioris secunda & tertia haec in Apostatas hoc titulo lex est, non Theod si Magni, quod putauit Baronius. Est vero utraque unius & eiusdem constitutionis UaIentinianeae Pars, atque adeo inter se coastandae: duetimque atque uno spiritu interpretandae veniunt, utpote cum eundem diem praeferant & ad eundem Flauia.
num PP. datae sint, una cum l. n. Apri de fide testium, quae excerpta est ex priore lege δ. Quae &ideo diligentius retractanda nobis venit, quod hactenus a Codicis Iustini ei interpretibus minus intelligitur: praesertim ob ineptum Triboniani Quo factu tri est, ut de Catholicis adhaeresin deflectentibus vel tota vel pars cius accipiatur: Ah aliis vero de Paganis, qui ad Christianam
religionem accesserant, mox ad Η. 8. nam superstionem redeuntihus quod Baronitis iacit.) Alii nominatim ad Eunomianos eam referunt: Imo & absurde admodum de excommunicatione ad eam traelatur. Primo igitur obseruandum est, hanc constitutionem, seu has duas leges eme nominatim de Apostatis, qui ex Christianis Pagani facti essent, pariter
ut caeterae omnes huius tituli Ieges. una tantum l. S. supri excepta. quae communis est omnibus ripo-,obstatarum generibus: ut proinde, quod iam dixi, fucum fecerit Tribonianus, qui ut ad deflectentes in haeresin tegem . traduceret, emblema istud, M. retica superstitione, inseruit. secundo. notandum, has leges eira de eo Apostatarum genere, qui ex
fidelibus Apostatae Mi essent. Apostatarum scilicet discrimen quod fit l. a. supr. idem di his legibus ingeritur: Quod quidem apertissime colligitur ex illis legis . verbis: qui sanctam fidem prodiderint re sanissum bapti a profra auerint. Et mox e Santi um baptisma profanantibus. Item ex illis: Qui fidem, quam Dco dicauerant, polluerunt, sprodentes diuinum mysterium, in profana migrauerunt. Tandem, qui gratiam communionis exosi Quae verba Omnia non haereticorum anabaptismum
ad sigia ficant squod Iustinianei Interpretes opinantur, a Triboniano, uti dixi, in errorem in. ducti illo duarum vocum emblemate: haeretica
Ilipes itione V verum Apostasiam fidelium iam bapti.
zarorum: Etiam postrema illa, prodentes diuinum m sterium in profana migrarunt. Diuinum
scilicet mysterium, ibi est baptismus: Nempe de Sacramentis passim proprie miseris vox vlurpata, frequentillime apud patres, & quidem signate de Sacramento baptismatis: pariter ut hac l. F. peruratiam communionis baptismus inteli gendux est: Nam & ta Gratia absolute,&l liurara Gratia . pro baptismo usurpatur l. l. 2. F. Dpra uesanctum baptis . Imo & diserte pariter ut hae teg. F. gratia communionis eodem sensu in Concilio Toletano apud Gratianum de consecra . dist. q. cap. a. Est enim baptismus tessera communionis fidelium I san istorum. Et communionis Gratia hic opponitur Apostasiae, per quam Apostata, sicut a commuis nionis gratia excidit, ita & a communione humana, ut proi de cum hominibus ei nil possit encommune: Breuiter, qui fidelium communionem,& sic baptismum eierat, & communione homita uni idem indignus iudicatus est. His ita positis, de harum duarum Legum sententia videndum est. Valentinianus scilicet Iun. qui ipse Ddelium numero, seu bapti ratus non erat) in Apostatas ex fidelibus factos varias poenas
his Iegibus cumulat: & saeuiores qu idem quam antea:
Et vero numero tres: q. arum duae Priores Continentur l. q. tertia Lx prima poena est, quod Inte biles eos undequaque faciat, non modo te
standi vel capiendi iure his interdicto 'uod iam
Theodosius Magnus cauerat l. e. & a. seupr. imo reipse Ualentinianus cs. σνδ Uerum etiam testimonii dictione quaesententia repetita exint. ι. supr-Mel stum, de qua AIN statarum poenae vide Farinacium quas. VI. num. - eti sic in infamium & intesta. bilium numerum eos redigit. Quod magis & magis eluce hit ex tertia poena. Atque id est, quo Iait, a eonfinio omnium segregatoso vel ut dicitur l. a. Dpν. de testandi iure Apostatis ademto, absque iure Romano esse oportere. Errant enim, qui verbis illis neicio quam poenam intelligunt, maiorem poena deportationis vel relegationis, quaeque similis sit poenae excommunicationis, qua excommunicatus priuatur consortio commercioque hominum.
Et sane tantum abest, maiore aliqua quam depo lationis & relegationis poena Valentinianus Iunior hac lem Apostatas assici voluerit, vel etiam mortia quod recte de iure Civili, ac nominatim. de hac Dg. negarunt Nicolaus Arelatensis, Alfonsus de Castro, in ut contra diserte profiteatur, nolle ea poenaeos assici. Caeteroquin utrum Apostatae non tantum relegand1 sint, verum etiam morte naturali
assic endi, ac maxime Clerici: vide id a Timantes: Hosti ensem in Summa, de Apostatis. qualiter puniantur , num. i. Alciatum resp. y II. parinacium quaest. ιδ3. num. ιε so. Fl. Menochium de arbur. a. cent. si casu T si num. I. & 6. & N. R= V. & lib. spraesumi. c. num. I . Rationem porro subiicit Valentinianus, cur exilo Apostatas istos multari noluerit,quia
poena maioris id pisum sibi, νersari binus modi Apostatas inter homines, π hominum carerefufragiis. Ait autems fis Urod est,contristio. ut antea dixit commemcio & heneficio. Quam in sententiam quoque illud
est Isocratis ii, ter alia πωι τοῦ ευνὶ . in D. aram
ητιαωμενον σικῶν, ἡ πα. ἐτίροις μετοικῶν et musto enim miserius es, apud Dos ciues ignominio in se vivere, quum apud alios agere inquitinum. In quam sententiam se tutius Caesar disseruit, cum de puniendis Catilinariae coniurationis sociis ageret, apud Sallustium. Et hanc quidem rationem petoecupationem ab eo adiici notandum est. Quox etiam , inquit, praecepssemus strocres abiici ac longiis amandari, ni poenae, &c. Nem 'efuerant procul dubio e patribus, atque alii, qui in consi Iio erant,
qui Valentiniano lun. suaderent, huiusmodi Apo- statas exilio multari & quidem longinquo: uuci
certe poenae genere affecti ex haereticis nonnulli, ut docet inter alias i. Ja. U. L .fur. is haeretic. nascilicet praesentia & contagione harum, alii in Apostasiam traherentur. Quod tamen Valentiniano ea quam dixi, ratione minus placuit. Et hue deprima poena.
secunda poena haec est, quod ne parnirentibas
quidem gratiam se facturum comminetur, Si que adeo indulgentiae spem omnem in futurum hic praecidit. Cum tamen alias poenirentiae locus sit in haereticis conuersis, ut docet lex IJunde haeretic. Quae vero Patrum, Conciliorum, hae in re sententia fuerit, utrumne inquam Aposta tis poenitentibus venia dacida esset in Ecclesia, di scere est, ex canonibus Variis Concilior m, scri ptoribusque vari; st quae hic cumulata nolo. Vnus
247쪽
Lib. XVI. Con. T HEOD. TIT. VII.
Ambrosius Ep. Mediol. horum ipsorum temporum scriptor, obru a. de paenitentia quibus Nouatianos passim perstringit, huic rei lassicit. Nos ad Ua.
lentinianum Imp. redeamus. Et idem tamen Valenistinianus lun. hae let tapsis re erramibus veniam pollicetur. Quibus verbis non haeretici desgnantur, quod Criacms etiam volebat , putans hanc differentiam constitui inter haereticos & Apostatas, ve .
rum Valentinianus &ipse Catechumenus Cathechumenos lapsos intelligit: atque ita fideles in Apostasiam prolapsos, a Celechumenis lapsis, distinisuit; pariter ut distinguuntur a Theodosio Magno
a. Iupri cuius differentiae rationem etiam ipsis appellationi hus satis aperit: Nempe illos perditos vocat, hos lapsos tantum de errantes: de cuius disserentiae ratione ad d. l. a. svri Et vero in illos ideo tam graues poenae sancitae, quod hae tempestate nonnisi adulti ferme fidemque professi haptietabantur, neque intantum adhuc baptismus plane inole. uerat, etsi alicubi usurparetur, & Patrum quoque sententiae urgerent: de quo praeter Cyprianum dc originem superiore seculo, hoc nostro Athanasius Quas. ad Antiochum II . t . Gregorius Nari angenus orat. S. in sanctum lauacrum , Ambrosius lib. a. de Abrahamo, cap. II. & Epist. I . Edit. Paris. Hieronymus lib.s dialogorum aduersus Pelagianosm .d
aduos error. Ioan. Hierosol'. pag. IV. Tom. II.
Oper. Eit. Francf.) Facile scilicet venia data Catechumenis ceu lapsis & errantibus, at fidelibus haud aeque, ceu perditis de quo ad dictam legemq. svr. Indistincte sane Canone XI. Nicaeno cautum fuerat, de his qui praeuaricati sunt, licet misericordia indigni sint, benignitate tamen in eos
utendum, & ad poenitentiam admittendos. Λ te. nim ante Concilium Nicanum Apostatas nec in p. iii morte absolutos, qualibet poenitentis fungerentur, testis Cyprianis Epist s. ad Antonianum. Apostata P
ro re desertores pel aduersarii re hoses re Chrisi Eclesiam diu antes, nec si occis pro nomine foris De. rint . admitti secundum Apostolum possunt ad Ecilesia
pacem: quando nec spiritus nec Ecclesia tenuerunt pnitatem. Octa de re plura erudite AurelianensisEp.M.
a. sacrar. Obseruat. cap. st. Io. it. ια & nos etiam
quaedam obseruahamus haud ita pridem ex Tertulliani lib. I. ad Nationes, cap. F. Igitur cum alias lapsis poenitentibus venia daretur, Apostatis ex fideis libus denegata, v in Ecclesia a valentiniano Iun. Qui ideo his omnem poenitentiam frustra ces.. suram comminatur, quam exquisita ea eta possit: Neque umbra, inquit, aliqua exquisita de fnsionis aut muniminis obducetur. & mox, tueri ea qua sunt commentitia, es concinnata non possunt. Quantacunque scilicet poenitentia sit, quamlibet pl. natu-staue, ut eam passim Vocat Cyprianus Epist. . 1 D. M. & libro de .lapsis pag. 13 . EitDan. m. quam scilicet Aiuisitis iudiciis, fletibus , ieiuniis animi dolorem praeterat, quantumuis longa & per
quatuor Poenitentiae gradus, προκλαυσεως, δεροωσεως, υποπνσεως, συι ισεως, decurrat. Hic inquam huius leg. sensus. est, atque adeo verborum quae modo urgebam. Inanis enim est cuiusdam
sententia, qui censet illa accipienda de poenitentia ficta de commentitia. Quae vero hac parte Doctorum hodie sententia sit super hae quaestione, utrum poenitenti Apostatae ignoscendum sit, vide
de Haereticis vero poenitentibus, num his venia data: vide ι o. I. funde hareticis, i. q. supr. ne sanctum baptisma. Tertia teu ultima poenarum, quam hae constitutione sua Apostatis istis Valentinianus iunior comminatus est; Dignitatum omnium, qua ingenita. rum, qua collatarum priuatio: atque adeo infamiae perpetua: ut caeteroquin infamibus non patent portae dignitatum, de quo passiuae sunt obseruationes.) De hac porro infamiae, & dignitatum priuationis poena Apostatis indicta, vide Fatinacium de hars quaest. IV. num. s.
Ast Atili constitutio, in Apostatas, ex Christianis P AGANos
Nos, qui, cum essent Christiani, idolorum sil) se superstitione impia maculauerint,
haec poena petiequitur, e) ut testandi in alienos D non habeant facultatem, sed certa his generis sui propago succedat, g) id est pater ac mater, frater ac soror, filius ac filia, nepos ac neptis: nec ulterius sibi progrediendi quisquam vindicet potestatem. Dat. X. Kalend. April. cP. Arcadio iv. ct Honorio m. AA. cOSS. 995.J
ia Abest Me lex a Cod. Ius. Eius meminit quoque Baronius Anno D. 396. n. IO. GOTHORib C sarius sub Areadio PP. Orientis se ilicet. Eidem Caesario Praesecto Praetorio is: aliae eomplures Areadil eon stitutione. itueribuntur, ac inter alias Eeclesiasticae sequentes, puta anno superiore δys. t. aI. supr. de haeretieis τhoe ipso Anno 396. λ'. ad Paganis: DA 3 . 32. svr. de haeretieis. Anno I97. ιμ ι . vi Iudaeis, Anno is . Io 3a. Iun. M Episcopis. m.
' Vide ct L i3. Apr. de Paranis, saeris of templis. m. e Persequaιur. Quanquam εc illud sustineti possit. Inch Alieni sunt extranei, quibus opponuntur iis quibus propria actiones competunt,/, 3. in . so'. m. co Ex testamento da ab intestato. ID
248쪽
Λ Re ADti haec uniea per Orientem in Aposta -- tas constitutio est, de iure testandi Apostatis denegato, de qua interdictione iam ad si periores leges Omnes actum est. Et quidem est haee lex de Apostatis inditincte quibuscunque , nullo APO-stasiae discrimine facto, utrum videlicet ex fideli, an vero ex Catechumenis tantum Apostatae factae fuerint. Pariter ut nulla facta fuerat a Theodosio I. t. svr. Valentiniano iuniore l. s. supra Et nouum porro ius aliquod hae leg. inducit Arcadius circa hoc testandi ius: & mitius quidem quam Theodosius Magnus pater eius aliquando, qui pri
mum submota omni conditione omne omnino te
standi ius Apostatis ademerat 1. I.supr. mox, ex fidelibus Apostatis factis tantum L a Catechumenis testandi iure aliquo relicto in filios scilicet & fratres germanos. Sed & Ualentinianus lun. quoque ah- scisse testandi licentiam denegauerat l. 3. & supra Apostat .s ex fidelibus. At nunc henignior & leni. or paulo his Omnihus est Arcadius Imperator, aenominatim lenior quam Theodosius Magnus d. l. a.
svr. cui legi abrogandae haec lata mihi omnino videtur.) Lenior vero in duobus, tum in eo, quod nullo Apostasiae de Apostatarum discrimine facto, testandi ius aliquod, etiam Apostatis ex fidelibus,
iacit; tum in eo, quod testandi ius concedat non tantum in filios vel fratres germanos, via heodosius fecerat d. l. a. verum & in alios praeterea. Primo, quidem in Patres & Matres quoque, quorum successo antea non tam sauorahitis Jheodosio M. via d. l. a. supν. quae etiam dubitandi ratio fuit in I. F. svr. de in c. tes. quae desumpta est ex parte ext s.fπν. hoc tit. 1 ed eadem visa Arcadio hac lege. Secundo etiam in fratres, etsi non germanos: Cum Theodosius tamen id de germanis diserte cauit Tet d. i. a. svr. ut alias in aliis iuris articulis germanotum fratrum potior aliquando ratio visa, veluti inquerela inoffieiosi aduersus fratrum testamenta l. r. svri de inoD. rem quia germani soli agnati essent de legitimi succetates: Uterini non item, quodp. au. etiam Ambrosus testatur epistola μ. siu. M. Edit. Paris. Tertio etiam in sorores, cuin Theodosius d. l. a. non nisi in patres diserte testandi licentiam Apostatis & Catechumenis tribuisset. Quarto, etiam in nepotes & nentes, cum Theodosius M. non nisi in filios tribuisset d. t. a. Denique, ut verbo dicam, ab Arcadio haec lex lata
videtur ampliandae dc abrogandae Patris Iheodosii M. legi a. svr.
VALENTINIANI Tertii in Apostatas constitutio, qui ex Christionis P AGANi facti. VIII. a Impp. Theodosius, & VALENTINIANVS AA. Baslo pF. p. b) Post alia.
A POSTAT ARVM sacrilegum nomen singulorum vox c) continuae id) accusationis inceΩ- set: & nullis finita temporibus huiuscemodi criminis arceatur indago: Quibus quamuis praeterita interdicta sussiciant, tamen etiam illud iteramus, ne quam, e) postquam fide deuiauerint, testandi aut donandi quippiam habeant facultatem, sed nec venditionis specie facere legi fraudem sinantur,totumque ab intestatoChristianitatem lectantibus propinquis Potiis inum deseratur. Intantum autem contra huiusmodi sacrilegia perpetuari volumus actionem, Vt uniuersis ab intestato venientibus, etiam post mortem peccantis, absolutam CD vocem insimulationi igὶ congruae non negemus: Nec illud h) patiemur obstare, si nihil in contesta-onem profano dicatur vivente productum. i) Sed ne huius interpretatio crimi reis latius incerto th) vagetur errore, cos praesentibus insectamur oraculis, qui nomen lin Christianitatis induti sacrificia fecerint: m) Quorum etiam post mortem comprobata perfidia liqCratione plectenda est, ut donationibus testamentisque restillis, ii n, quibus hoc desert οὶ legitima successo, huiusmodi personarum hereditate potiantur. Dat. vii. p Id. April. Rauennae Theodosio xii. & valentiniano n. A A. CoNss. Ἀ-6J
que in sequentibus mox perpetuari votamus actionem, item nullis finita νε/ηρ eὶ Abest haee voeula a Cod. lust. ID.
249쪽
a 34 Lib. XVI. Con. THEOD. Ti T. VIIL
I ALEN Tisi ANI Tertii Placidiae filii qui ex
V Caesare recens imperator factus fuerat) grauis haec & seuera per occidentem in Apostatas lex est, cui etiam coastanda venit ceu ex eadem constituistione dei inta) lex at inst. de Iudaeir: quae & ipso argumento huic respondet. Nam ut haec lex est de his, qui ex Christianis Pagani facti sunt: ita contra illa de profestiis, qui ex ludaeis Christiani fierent: Rursum, quodammodo illa lege multa continentur in fauorem eorum, qui ex Iudaeis Christi. ani fierent: ita viceversa graues poenae hac lege continentur in eos, qui ex Christianis Pagani facti ensent. De hoc quippe Apostatarum genere est expresse haec lex, & in iis tantum huiusce legis poenis locum esse vult diserte valentinianus Tertius, proposita eorum distinctione seu descriptione: ibi, Sed ne huius interpretatio criminis, &c. Erso cum alias Apostasiae crimen, atque adeo poenae in Apostatas constitutae, in eos quoque qui ex Christianis Iudaei vel Manichari fiunt, cadere solent: quod docuit Ualentiniani Iun. lex J. supra hoc tis. Se Constantini Magni lex I. infri de Iudaeis,& Constantii lex . eod. tit.) Valentinianus Tertius poenas hac constitutione sua comprehensas, iis , qui ex Christianis Pagani facti essent proprias esse vo. Ivit. lnquies. quidnam igitur Valentinianus senserit de altero illo Apostatarum genere, qui ex
Christianis Iudaei e Tecti essent, de quibus sane hac
constitutione eum aliquid cauisse oportet; quandoquidem Sc contrario casu aliquid cauendum putauit d. I. at inst. de Iudaeis; puta de proselytis Christianis ex Iudaeis effecti si' Mihi mens ea, Valenistinianum Tertium hac lem abrogatum luisse Valentiniani Iun. DI. s.fur. Sic quidem , ut poenas ea Iege sancitas manere voluerit in iis, qui ex Christi. p.an.anis Iudaei effecti essent , & sie mitius cum his egisse :at enim grauiores iam poenas iis, qui Pagani facti essent indixisse; Grauioret inquam poenas, in hisce
duobus: Tum quoad accusationem huius criminis: Tum quoad poenas. Quoad Accusationem, in duo. hus abrogata d. l. 3. Primo, scilicet perpetuam huiusce criminis Accusationem post mortem Apois statae facit, seu ut hac leg. dicitur continuam accusationem, Ac perperuari a tionem: denique absolutam vocem insimulationi non negandam, sic ut Apostasiae crimen non praescribatur, cum temporariam tantum & quidem quinquennalem esse voluisisset Valentinianus Iun. d. l. 3. dc l. F. svr. de inoffle. tes. exemplo querelae inofficiosi testamenti, de
quo ad eam legem. Quo mirum magis. Tribonianum utramque constitutionem, Se dictam l. i. in is
quam , 6c hanc in Codicem suum puta in t a. Sco. coniecisse , quae adeo inter se :contrariae sunt, nullaque satis commoda ratione conciliari possitiat, quicquid tandem alii distinguant. Secundo, hanc
actionem , competere vult, ab intestato venientibus, ad reicindenda Apostatarum testanaenia etiam iis, qui vivo Apollata conscii eius Apostasias tacuerint, cum tamen ante Valentinianus Iun. id eis de
negasset d. t. s. Ergo Valentinianus Tertius quoad accusationem duas limitationes propositas a Valenistiniano Iun. dict. l. i. hac hy. dis et te abrogatumiuit quoad accusationem. Quod Poenas attinet,& eas pariter hac leg. auctum luit: Nam cum antea nonnisi testandi iure A postatis his interdictum suisset. & quidem a Valentiniano Iun. d. l. I. haeleg. a Valentiniano Tertio etiam donandi inter vi uos iure interdicitur, imo dc vendendi in fraudem huiusce legis. Et sic cum antea testandi tantum solatio interdicti fuissent, atque sic solatio momen tibus proposito, etiam vivis haec interdicta. Αe proinde hac parte iam valet argumentum negaistitium a iure testandi, ad ius donandi dc vendendi.
ET SAMARITANI S. PTITVLVS VIII.
Lib I. COD. Ius T. Tit. IX. DE I vnnis, & COELI co Lis: nulla Samaritanorum mentione facta. Quare& omissa Cod. Iust. leae ima 8. hoc tit.' De Coelicolis dicam ad legem s. hoc tit.' ' Samaritanorum piner Rubricam sit praeterea mentio ι ubi de
250쪽
I. πVDaeonu M secta l. r. 8. p. h. t. religio. I. Io. U. 23 h. t. lex, let. ΣΤ. b. t. & t. a. supr. de si metatis, i. n. supr. de Decurion, corpus I. II. supr. de nauicul. Et si dicatur feeta feralis, I. r. h. t. & nefaria d. l. l. h. t. superstitio item, L ro. fur. de surisdict. L a . an hoc tit. l. σ7. I .supr. de Decurionib. flagititiaque his tribuantur ι 6. h. t & turpitudo d. l. Ch. t. vi & peruersitas l. r . h. i. illi imputentur, sub Christianis tamen imperatoribus lata fuit L p. h. i. Iudaeique passim per imperium Romanum dispersi fuere, tam in Oriente per Praefecturam Praetorianam Orientis d. l. re de Iurisdict. & L III. Dpr. de Decurionib. I. q. s. 3.M. Io. V. G. U. 22. 23. 26. a . hoc tit. puta per dioecesin Orientis i 9. D. hoc tit. per AEgypti dioecesin d. l. 18. Apr. de nauicular. I. a. supr. de his, quι ad Eccles cons in utraque Palaestiua l. vltim. h. t. & per Praefecturam Illyrici l. ra. al. hoc ιit. quam in Occidente l. G. t. sputa per Praefecturam Italiae L 7.r . I r7. N. ao. a . aI. hoc tis. l. v. supr. de Decurionib. I vltimseupr. de feriis, &l. g. svr. de exsecutor. per Apuliam & Calabriam, nominatim l ist supinis curionib. per Galliam Belgicam, Agrippinae l. 3. hoc tit. Qui omnes ut hodie; vilibus
ferme commerciis occupati fuere: videt. ιδ. supr. de nauicular. Qua Vero condititione lati fuerint, mox ostendetur. Prius enim videndum est eorum regimen.
Igitur Iudaeis hoc aeuo summo loco praefuere Potriarchae de quibus agitur l. I. II. ra in prive. l. l . IS. ἰ7. & l. vhim hoc tit. & eo, ad eos denique pertinet lex aa. hoc tit quae d ita est Anno Domini N. lique summa dignitate. Hinc adeo viri clarissimi & illustres vocantur l. S. II. is. h. t. ct spectabiles d. I is. h t. nisi haec lex sit de minoribus Patriarchis, sic quidem etiam ut sub Theodosio Iun. in I. rr. b. t. Anno D 1mini ψis . Gumalielis cuiusdam i Patriarchae sciliceti mentio fiat, honorati Codicillis honorariae Praeiecturae. Hi Patriarchae Apostolos adsessores suos habuere L i . h. t. Ab his pimpositi alii ludaeis, qui his praeessent i5. hoc tit Primates scilicet ludiorum 1 r. hoc tit. Horum ditioni subieeti erant, Arct filogogi, Patriarchae, Presbyteri aliique L 13. hoc tit de quibus mox. Tandem Patriarchae p. 3 et se desierunt iam Anno D. 19. l. vltim. hoc. rit. Post Patriarchas igitur & sub his fuere in SYNAGOGIs, Primates i. y. hoc tit. I. Hi e rei L h. hoc iit. ubi de his dicam. a. Archisynagogi l ψ. U. I h. t. Patres Synagogarum l. . b. t qui legi praesidered cuntur l. a. h. t. aliique qui Synagogis deseruiunt l. q. h. t. a Pa triarchis praepositicis. h.t In his&Didascali Lay. hoc fit dilis infr. tri .prox. Maiores L .hoctis. d &ι l. 23.ha. Presbyteri ta 13 ι .hi. Fit &post Pres Dyteros apud Ep phanium heres. Lbionitar. 3o.
hoc tit. his verbis, ct caeteros, qui bonagogis deseruiuiit, & L 3. his VerbiS, caeterisque, qui in elas religionis secramento versantur. lii SuNEostras vero erant Primates singulis Prouinciis pira positi t. vltim. h. t. Patris,' chi, scilicet minores L L a. 6 hoc tit. l. Io supr. de iuristinume qui Archilynagogis post. ponuntur d. V. h. t. pariter Vt Patriarchλa Synagogi S leg. a. h. t. PreFbyteris praeponuntur La.& n. h. i. & maioribus iunguntur ae l. r. h. t.ὰ Proceres singulis ciuitatibus Lio. hoc tis. Nisi hi duo iidem sint. Hi pretia rerum venalium Iudaeis statuebant d. I. io. h. t. disciplinae Iudae orum & modestite inspectores erant d l. i & u. hoc tit. eorumque velut Syndici l. 3. infr. iit. prox. ne Christianum mancipium: sua de religione sententiam habuere arbitrio Patriarcha rum I. I. hoe tit. ludaeis itaque ut sub unum conspectum proponam, quis Iudaeorum status sub Christianis imperatoribus fuerit. ut sui Primates fuere, de quibus modo, suisque adstricti caerimoniis extitere L i3. h. t. I, ita & sua illi Synedria habuere L Ohim. h. t. seu Cona
metatis: at laque religiosa loca d. l. a. supr. de metatis: Patriarchsia& Pre,byteria, l. a. hoe iit. 1. Conuentusque in his hac tempestate liciti fuere I st h. t. 3. Ferias item suas & festiuitates exercere, nullo interturbante, potuere L visim. de Ieriis supr. l δ.supr. de exseeui. I. Lao. hoe iii. veluti Sabbathum d. I. visim. & d. l. I. Solemne item quo Am in incendunt L ιδ. hoetis. & alios dies : sic quidem his diebus exigi, conueniri non possent: ne quidem fisci no-