Conradi Samuelis Schurzfleischii Epistolae arcanae, varii, politici in primis historici, antiquarii et litterarii argumenti ad fidem ms. auctoris accurate diligenterque collatae, atque sine vllis lacunis nunc primum formis expressus et publici iuris

발행: 1711년

분량: 718페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

CCXCIVFRIDERICO RVDOLPHI.

Duci Saxo-Gothono a spcretis, et sanctioris tabularii praefecto. GRatum mihi ossicium est, quod in CU-randis ad me litteris navasti, et superioris nostrae consiletudinis sermonisque recordari benigne voluisti, cuius fructus tuo beneficio maximus ad me peruenit, adeo, ut nihil maius luculentiusque mihi tribuere potuisses. Opto, Deumque obse-Cro Immortalem, ut te quam diutissime felici fortunatoque rerum statu seruet, et au-Ιae patriaeque ornamento esse iubeat, ac ip1a etiam posteritas laboribus tuis, quibus nomen famamque illustras, non ingrata perfruatur. Li bellus tuus argumenti et o

dinis dignitate mihi perplacet, doctisque

merito suo se commendat , et imgginem

perpoliti ingenii relinquit. Vix quisquam

alius magna orbis terrarum regna tam breui accuratoque scribendi genere tradidit, quod iure in laudis parte tibi ponendum, existimo, qui tam succincta et eleganti scribendi ratione exspectationem fere meam vicisti. Tantum hoc audaciae, aut potius amori in

te meo, Concede, ut quaedam monere liceat, de quibus vel dubitandum, vel dissentiendum, mihi videtur. Quod ne grauiter feraF,

502쪽

EPISTOLAE.

feraS, peto, et, sequentia abs te recognosci,

cupio, si denuo in lucem illud tam insigne

et elegans opusculum emittatur. P. 23, 1mperium Romanorum non condidit Augustus, sed C. Iulius Caesar , victo in campis Pharsalicis Pompeio, cum S. P. in R. in

verba eius iuraret, tanquam Veri Imperato ris Hinc coniurati non Tyrannum, sed verum atque legitimum Imperatorem, Occiderunt, propterea,. quod pactione, iureiurando ficinata, ei fidem obsequiumque adstrinxerunt, quod auctore Dione Cassio liquet. Fui Idauit ergo Caesar, vindicauit et ampliauit AugustuS. Ρ. 44, Francorum no men iam ante Probum, ultimis Alexandri

Seueri annis, coepit, id quod colligitur auctoribus Lampridio et Vopisco, scriptoribus historiae Augustae minoribus, illo quidem in Alexandro Seuero, isto in Aureliano. Ρ. 43. primus Francorum Rex non fuit Marcomirus, sed Pliaramundus, qui nomentitulumque Regis A C. 4I7. accepit, quod argumentis certis, eX ipsis antiquistimis scriptoribus, possum confirmare. Iste Phara- mundus recta serie descendita Priamo, Fran Co, Patrem habuit Marcomirum, ut scribunt, et causae meae suffragantur, Rorico et Pro sper, quorum magna est auctoritas, et fides non suspecta. Vulgus autem Ρriamum Francorum, nescio qua mentiendi licentia, H h a aTroin e

503쪽

484 C. S. SCHUR ZFLEIIsCIIII a Troianis, nullo idoneo historiae argumento, deduxit. P. 6o, Iacobus IV. non coniunxit omnia Britanniae regna, sed Iacobus VI, nimirum in serie Regum Scotiae, Primus in ordine Regum magnae et coniunctae Britanniae, quae ratio causaque est,

quamobrem Iacobus hodiernus appellari debeat u in magna Britannia, qui VII est in Scotia, per se considerata. P. 47, Francia Germanica et Gallica, quae sub Carolo

M. Coaluerunt, ab eius nepotibus diuilae ac diuulsae sunt, ut Ludovicus Germanicus in linea separata Franciae Germanicae, Carolus Caluus Franciae Gallicae. Rex esset neutra in alteram ius haberet, suis utraque

legibus Vteretur. Ex propagine Ludovici Germanici ultimus fuit Ludovicus IV, AG lphi filius, quo mortuo Conradus Ι,Rex

Germaniae, non Imperator, est consalutatus. Imperium Romanum ductu et auspiacio Ottonis M. partum est A. 962, cum su periores Franci diu antea hoc ius Caesareum amisisient. P. sa, pro telonibus, scribatur, teloniis s. veὸtigalibus. P. n, Alliatiam excepto Argentorato et X. liberis Imperii

Ciuitatibus, nuper contra pacis conuentae formulam occupatis. Nam supremum Ariuocatiae ius, et cessio ad eum modum facta,

quo Alsatia penes Austrios fuit, non potest dare ius ct supremum dominium in dictas

504쪽

et nominatim exceptas urbes. Quorsum legatur Pactio Pragmatica Monasteriensis. Hic pace tua, finem facio, et pro Principe vestro, aula, senatu uniuerso aulico, pro te ipso et familia, vota, quanta possum pietate, nuncupo, totumque me tibi ad obse- quia trado. XIV. Cal. Apr. A. O. R. cla la

Doct. Theoc et Pros. LipfVEhementer doleo superiorem negligentiam, et tarde fidem libero, quam promissi religione adstrinxi, et nemini magis, quam tibi, obligaui. Meierus noster, bibliopola, me lactauit spe potiundi Gob lini, nec dum voti me compotem fecit. Quare rogo, ut in auctione Schergerianaeum liciteris, et spondeo de pecunia mittenda. Aegre enim adduci possum, vecompago libri, quem ad me curasti, dissisl- , vatur. Ius statuendi tibi relinquo, et, si aliter fieri non possit, necesiitati cedo. Illud

autem magnopere peto, cumulum addas benignitati, et ex bibliotheca ScherZeriana mi . hi compares Apollonium Alexandrinum, napium, et, si res facultatem habitura

est, Espencaeum. Simul, atque res confecta erit, pecuniam sine mora transmutam

505쪽

Vale, et tuo me patrocinio orna. Vitem Vbergae Saxonum, XIII. Cal. Apr. A. cla lat

Sacrorum Ahenb. Antistiti. EXpressas numorum tuorum emgies non sine laetitia vidi, industriamque tuam in colligendo maximam valde miratus sum, cuius rei exitum promitto tibi prosperum, et summa cum nominis tui dignitate Coniniunctum. Nam, qui meuS animus est, insenue fateor, decus afferri patriae hoc tam insigni diligentiae genere, quod in eruendis et exornandis Caesarum , Ρr. acipum, Antist tum , monumentis utilissime versa tur. Nemo Certiorem historiae fidem fa- Ciat, quam numus, qui titulos, insignia, stendit, temporumque vicissitudines non fallente indicio demonstrat. Non errauerit, quisquis vivum temporum a 'Orumque testem dixerit, cuius approbandum permagna vis est, et ad ornamenta doctrinae cumulandae plurimum confert. Historiam persaepe corrigit, et scriptores negligentiae seu arguit, seu admonet, quod in hi- Moria Henrici Aucupis usu venisse milii, recordor. IndeX ct auctor mihi numus

est, '

506쪽

est, Henricum, Aucupi S cognomine celebratum, non alio, quam Regis, titulo uti consileuisse. Huius filius Otto I, ante annum DCCCCLXII, perpetuo Regis titulum sumpsit, hoc vero anno, Imperatoris nomine , primo omnium mutauit. Haec ' atque talia ex numis didici, atque eo ma gis in pretio habui , quo certiora Veritatis argumenta praebent, magisque Ornant et instruunt rem litterariam, quae , si illis C reat , non modo non Culta et ampla satis,

sed etiam prope mutila, mihi videtur. Numi, imaginem pomi praeferenteS , aetatem suam produnt ; nec Saliquorum tempora praecedunt, aeuo autem Hotiens auisorum, Friderici I. Aenobarbi, et Friderici II. in primis sunt perfrequentes. Francorum numi,mea opinione, distinguendissent,ne Franco Germanici, qui a Ludovici Germanici tempore cusi expressique sunt, cum numis Regum Franciae Gallicae confun- . danturi Gratulor tibi de tanta immorum copia, et spero, consectum iri negotium, quod cum aliis. Usui, tum praecipue tibi ornamento, esse possit,ut sciat,aestimetque posteritas, tua cura, studio, labore,rem numai lam,qua antiquitati seruit, maxime auctam

fuisse ac nobilitatam. Deus te nobilissi- inamque familiam seruet, vires, firmitatem,

507쪽

438 C. S. SCHUR ZFLEIS CHII

ut labori egregio sussicias, largiatur. Vi- tembergae, Non. Apr. A. laCXXCVI.

CCXCVII. 'BENEDICTO KRESSIO,

Aerarii M sienensis Praefecto. ΡEcuniam, beneficio Principis in annum iam sumptum mihi attributam, superio

ri tempore tua ope auχilioque accepi, for tunasque meas i1la tam luculenta accesso ne, in ipso rerum articulo, firmata. Tantum in eo culpam meam agnosco , quod serius ad te litteras perscripserim, quae nomminis cautionisque vim habere possint.

Sed quia de filii tui optimi discessu intelleXeram, non existimavi, esse fraudi, si vel longior mora interponatur , et apochae conficiundae obligatio in aliud tempus differatur. Quare me purgo de mora, et doli, a quo longissime absum, suspicionem

deprecor, aequamquemententiam peto, ac tuae me benignitati totum permitto. Fiblius tuus hic bene moderateque ViXit, temperatione, moderatione, diligentia, nemini concessit, plerosque assiduitate vicit, adeXtremum abiturus egregie stetit, ac disputans talem se probauit, qualem volui diu que optaui. Promptum in loquendo et eleSantem perspicacem et accuratum in iudicando, memorem rerum, PeritumquQ

508쪽

dauimus, libentes etiam diximus falsique sumus, ingenium habere in numerato. Fac, Patrone, in posterum subleues filium, 'sumptibusque iuves, Ut ad summum Usque laudis fastigium rocte ac feliciter contendat. Ego nullam eius vel ornandi, vel praedicandi, occasionem facile omittam, . vota demum ad Deum faciam, te familiamque, cum filio tam egregio et solide erudito, diuti Lsime serueticonsilia tua, res, actiones, Prosperet atque fortunet VI. Calend. Mai. A.

O la XCVI. CCXCVIII. HENRICO MEIBOMI

Professori Iulio et Archiatro Gue bico. twae mihi tecum saneta ossiciorum necessitudo est, saepe cupio votisque eX- peto, Vt labori tuo, qui ad decus patriae pertinet, fortuna respondeat, nec ulla tam ingrata posteritas sit, quin diligentiae laudem tibi rependat. Credo, magni aut tui cineres laetitiae quodam sensia assici, quum

sentiunt, te auctore memoriam renouari tot superiorum laudum , tot meritorum in omni doctrinae genere cumulati stimorum. Par auo nepos, et idoneus adeo laudator,

contigit, a quo nihil vulgare, nihil medio cre exspectamus. Fac, in huius incepti

509쪽

49O e. S. Sc HUREFL Isc HII gloria insistas, spemque nostram ita Confirmes , ut superiora aeui monimenta etiam cumulatiora exeant, et, insigni accessione facta , magis magisque locupletentur. In hoc studio atque industria tua pono fiduciam, et acquiesco libens, ac , nisi fallor, iam tum praesentio gratae iudicium posteritatis. Nostrae ceteroquin ros hic modicae sunt, Calouit, in cuius funere dixi, ne que enim ossicium defugere potui , iacturam sarciet Bebellus, Sacra Principis EL. moderabitur Spener , Uterque Virum moderatum Saxoniae nostrati spondet, ut vel sc longae istae et dissiciles superiorum temporum lites opportune tanaem finiantur Dissertationes tuas, scite accurateque scriptas, magnopere aestimo, et, Vt Par est, crebris sermonibus usurpo , ciuibusque se mul et iterum commendo, Ut non Vanam elimatamque eruditionem consequantur Vtinam vero, gratiae reserendae mihi locus esseti sed haec me spes frustratur, quando obruor priuatis laboribus, taediaque haec praesenti animo nunc fero, spero lautem, fore, ut in posterum , superatis huiusmodi molestiis , par Pari reseratur. Ita lte Deus Immortalis familiamque tuam seruet, augeat, fortunatamque praestet. Vixem itae Non. Mai. A. cla la XCVI.

510쪽

Omnia, quae volui, nauiter et recte abs . te curata sunt, nec habeo, quod vicisse sim tibi gratum faciam, Occasionem tamen

vehementer eXspecio, Qua et reserre gratiam, et amorem tuum digne aestimare, possim. De Apollonio Alexandrino ti illi prorsus sitis secisti, cuius et habendi, et sc- gendi, desiderio iam diu tenebar. Scholiasten Sophoclis possideo, nec Veterem ii iam editionem refugio , pecuniam soluet

auriga. Gobelinum , quaesis , aere meo emas, ut fidei meae ratio tibi constet. An- ', gor et doleo, cum moram recogito, sed tuae humanitatis est, accipere in meliorem partem. Fefellit pro resia noster, qui Comparandi cius spem fecit in quem, Velim, CUlpa transferatur. Ziegleri de Episcopis lubrum recensere, ut primum licet, eXopto. Religio enim sit, negare quicquam tibi, et nobilissimas societati Vestrae, pro summa

animorum voluntatumque nostrarum Consensione, et mea etiam fide Obseruantiaque, nullo temporum statu oblitteranda. Pu fendorfit Historiam oculo fugitivo percum Ti. Minas, opinor, non timet, ipse causae

SEARCH

MENU NAVIGATION