장음표시 사용
531쪽
tum ProPterea, quo ab nautatus, non poteram n 'i P Mri tuo, Vt par erat, Contine certo te Visam ut
532쪽
ΟMnino tricae sunt, quae me in dies implicant magis et impediunt, iamque
diu inuitum retinent, et, nescio quid, 1 amoeni habent. Sed omnia prius experienda sunt, quam e tricis me evediam, quibus aut parum suauitatis inest, aut non magna Cum artibus necesssitudo intercedit.
Tranquillitatem animi in studiis et quietepono, et, quoad licet, a negotiis recedo, ac penitus abhorreo, si quidem taedio aut periculo non Vacant. Saepe tamen aliquid suscieiendum est, quod honesta ratione re cusari non potest, si vel maxime periclite-itur fortunam, et iniquam adeo ConditiO- .nem subeamus. Libri, res, fortunaeque
meae omnes, Vnius hominis fidei creditae sunt, per cuius imprudentiam ac desidiam multa mihi perniciosa euenire possent. Iam nenti occurrunt subiti incendiorum casus, iam insidiae furum, et odia malevolorum, qui ex aliis malis quaestum sperant. Pa ci dies sunt, quod famulus meus, Ioannes Clisius, scripsit, rumorem de facto naufragio, et meo fratrisque interitu , perlatum, plerosque, Velut in communi gaudio, exultasse, id est, Vt interpretor, artium et ii terarum rudes, et Vana ac inani arrogantia K k elatoS.
533쪽
3I C. S. SC H UREFL E Isc IIII elatos. Credo iam de hereditate adeunda cogitasse, alienis, ut suspicor, laboribus laudem sibii paraturoS, accipitres, seu mauiS,
. Harpyias. Ignosce commoto animo,quem litterae tuae, commodum allatae, non m
diocriter leni uerunt. Sed Principis VUal-deccii aduentus bonam mihi eluctandi 1pem
1acit, Vt, rebus confectis, repetam statio nem, de qua decetii. Prius autem tecum confabulari aveo, tuos, multo doctissimos, 1ermones audire gestio, tecum esse, opto,et hoc omni felicitate potius duco. Fac tamdem, visendi mei causa, Culemburgum V nias, eodem tecto et mensa, sine strepitu,solius animi gratia, excipiendus. Ego et Le- Onardus, frater meus, qui inusitatam humanitatem tuam praedicar, et dicta praecept que tUa repetit ac Veneratur, soli prandemus, et soli coenamus. Neque id fraudierit officio meo, quod, rebus ad exitum perductis, omnino tibi, prius, quam abiturus sum, persoluam. Litteras, quas ad me C
rasti; scripsit Nitschius, Dresidensis IC. D
ter eius, qui Ephemerides eruditorum Gal. 1iae virorum Latinas fecit. Inuitauit me ad auctionem, Lugduni Batauorum instituendum, sed catalogum non misit. Frater meus summopere et sancte tibi se commemdat. Vterque optamUS, Vt de tuo, magnae
exspectationis, filio bene mereri queamus:
534쪽
-- EPISTOLAE. sis Epulo urbis publico non ita pridem ex-CeptuS, PIOil Xa Obseruantiae significatione honori tuo libaui, et, cum V Vagnero, Sacerdote, collocutuS smin, qui . filium tuae discipliuae traditum, assirmabat. Sacerdotes hic modesti et moderati sunt, et abstinent a foedis factionibus. Vale, et pristinam mihi fratrique beneuolentiam serua.
CulemburgiNon. Febr. A. cla lac XCVII.
CCCXIIX. NICOLAO L. B. A GERSDORF.
dum mea clientis fides postulabat,
rettiones absentiae redderem, veniamque tardioris reditus peterem,ac moram, mea opinione, longiorem tibi in primis reuerenter eXCUsarem. FretuS enim tuo,
quod aequissimum est, patrocinio, inceptum seliciter perficiam, atque ad studia me reseIam, et lOCum, qua Coepi, diligentiam posterum ornabo. Post longas itineris ambages, hiemisque molestias , adulto Nouembri Amstelodamum veni. hinc Traiectum ad Rhenum discessi. Utroque in lo- eo conquisiui libros, et salutaui doctos vi Es, yraeulum ante alios, qui Unus maximo Traiectum Ornat Paullo post, quam ad- ulrso Lecco Culemburgum accessi, Henricus, Londini Episcopus, huc comm rauit
535쪽
sI6 C. S. SCHUR ZFLEI SCII IIdiorum causa, ibi Commorantur. Parum abest, quin exules dicam, quippe quos amicta religio permovit, Vt, Batauiam quaere-
Tent, et, quorsum noua tempestas euasura
esset, seliciti exspectarent. Bataui interim securi sunt, et, florente Indiae Orientaliae Societate, non admodum timent, et spem munimentumque in diuitiis ac hominum multitudine habent. Terra fines exquiixissime muniti sunt, Nardenae, Traiectinque ad Mosam, noua, eaque validissima, . Pera praestructa sunt, ut nihil ab eo limite metuant, de urbe Luxemburgo Germanis solicitudinem relinquant. Mari classes imstruetissimas obiicere possitiat, ac de Angliae dominatu fortasse non absiliae iudicant, non fore diuturnum, nisi Presbyteriai, et populari ex statu homines, penitus fortunis suis euertantur. Neque, hoc rerum flatu, et Regi bellum expedit, quo Anglos taedet praesenti' fortunae, repente turbaturos, si vel semel foris rem geras masse. Proceres pleri que, et aulae coniuncti h mines, sacra deserunt, populus, adhuc Comstans, patientia se firmat praeter consuetudinem sitam. Belgium, quod Foederatum dicitur, diisidia Theologorum perturbant,et, nisi fallor, fatali eorum malo proludunt. Cocceiani et Voetiani in se declamant, et altera pars alteri odium constant,reuera vulgus
536쪽
gus Concitant atque Confundunt. Auria-CUS, quanto potest, conatu tuetur et ornat
Voetianos, Spanhemio pro his annitente Cocceiani quorum VUittichius Lugduni Batauorum princeps est, et propugnatorseetae acerrimus , idemque philosophiae Cartesianae scientissimus, tamen, doctiores, ut existimo, sitiat, et iudicium rationemque Cartesii sequuntur. VUellienus Fran querae Varie et insolenter agit, patrocinio Henrici Casimiri, Nassauit Principis, confisus. ProYimo mense emisit libellum, in quo contendit et pugnat contra diuini dicis auctoritatem, atque illius Verum interpretandi modum non aliunde, quam ex ratione naturali, petendum, affirmat. NOIL sum litis eius iudex, sed illud tamen asseuero, his rebus religionem Christianam pe uerti, et cum philosopha aC pagana veteri prorsus commutari. Umisius, Theolomus Traiectinus, Oetheni quondam collega et amieus, non Vererur, ipsum dicere Atheam, et sententiam Castigat impiam , cuius exemplo accensus viricus Huberus, Iure- consulms elegans et eruditus, reiecit se . das istius Theologi propositiones. Excuupitur hinc secta Arminianorum, quae re hus Nassauiorum minime utilis est, et Causam motibus dedit. Vnum illud oetheno laudi ducitur, quod hereditariam Frisiae
537쪽
538쪽
locuti sumus. Nunquam id animo meo e cidet, et in Saxonia cum primis materiam dabit praedicandae humanitatis tuae. Res fortunaeque meae saluae et incolumeS sunt, quod litterae, quas diu exspectaui, hodie allatae, significarunt. Princeps VValdeccius cras Hagam Comitis tendet, cuiHS sermo nes mihi periucundi sunt , et rationeS Ο-ptimas utilissimasque complectuntur. Quod reliquum est, peto abs te, fungaris officio beneuolentissimi hominis, et Burcardum nostrum tuendum ornandumque suscipias, qui tua commendatione se assecuturum sperat munus Rectoris Bredanae scholae. Si quid apud te valet Camerarii sanguis, rogo te quaesoque, faueas honori ipsius, et em-cias, ut sibi et rebus domesticis Commodiorem rationem inire possit. Vale, cum o natissima familia tua, et filium tuum et gantissimi moris, meo fratrisque nomine, saluta. lemburgi, Nonis Martiis, A. cla
siana, impeditus. Summam rei' frater meus exponet, significationem obseruantiae
daturus. Vis coelestis Numenque diuia
539쪽
c. s. seΗuRZFLE I se H Ixnum illustre nomen tuum fortunet, et quam diutissime in terris florere velit iubeatque. Haec vota nuncupo, et me pro fiteor clientem. Lugduni Batauorum.
Ipsis nonis Aprilis cla laCXXCVII.
Ρ. S. Chiliarchum et Satrapam Linde baum popularem tuum fatuere cupio.
CCCXXI. GEORGIO FRIDERICO MEZIO,
'essi postulatis Lugdunensium, et langu
lus, quam vellem, substiti, auctioni Go sianae interfuturus. Haec, fateor, me tenuit, et ab itinere, quod ingredi cupiebam, retraxit, nec defuerunt salutantium officia. praesertim Academiae Patrum, qui summo honore me affecerunt. Sic aliquoties pra
sus sum apud Uitriarium, praesentibus Rectore Μagnifico, Spanhemio, Μoyne, Dr lincurtio, Rychio, et ciue meo , Doctore Nitschio. Quin et Rector Academiae, Spanhemius, ipse mihi adfuit, et Calendis Maiis in praedium urbi vicinum solenniter inuitauit, ubi plurima, in primis de statu Ecclesiae, de studio moderationis, de sp Pacis et Concordiae, itemque de rebus ad eruditionem pertinentibus , collocuti s mus. Inter alia mentio fiebat Salmasii Notarum in Novum Foedus amissarum , quod
540쪽
non dubitabat SteplianuS MOyne Consilio nutuque diuino accidiste. Multos enim Instrumenti Noui locos secus,quam par est, interpretando,a liorsum detorsitIet,et Theologis , Ut acumine pollebat , crucem fixisset. De Petauio dicebat, eum iotide non didicisse Graecas litteras, idque ostendebat, de loco Epiphanii,vbi,κ- ας et ἀργιο legendum,
contra, quam legit Petauius. Porio de v rura Testerbantiorum ora sermones cum Antonio Matthaeo contuli,atque multiS a gumentis probaui, oram Testerbantiorum
non Geldriae Ducatus esse partem, sed omnino S. R. Imperii clientelam haberi debere. Idem asserebat ius in Leccam statui Traiectino, eique tribuebat ius prohibendi in flumine, idque ab Episcopo Traiectino repetit, inde a Leculo At, postea xtiam Praepositum Diui Ioannis Traiecti obtunuisse ius in flumen, affirmabat. Sud reges si Testerbantios regulos fuisse liberos, et ratione castri Culemburgici, non agnouisse Disicopum Traiectinum. Ille hoc dice- Te pertendebat, fuisse Comites Traiectini Episcopi Clientes et Vasa os, Ego negaui dixique, castrum a portionibus et acceς sonibus quibusdam distingui oportere. Postea haec bello et insecutis parcionibus