Apologeticus eorum qui Hollandiae Vvestfrisiaeque et vicinis quibusdam nationibus ex legibus praefuerunt ante mutationem quae evenit anno 1618. Scriptus ab Hugone Grotio ... Cum refutatione eorum quae adversus ipsum, atque alios acta ac iudicata sunt

발행: 1622년

분량: 558페이지

출처: archive.org

분류:

261쪽

qui Hostandiaepraefuerunt. 23'

stati controversam moVere. Mens autem fuit ipsius conventus non exercedam eatri

potestatem nisi ubi necessitas flagitaret: sicut& paratos se semper ostenderunt proceres siquis sine causia tali imperio laesum se quereretur eum audire, x comiter transigere negotium incolumi dignitate magistratuum& oppidorum quiete. Sed videntur qui se querelas hac de re habere existimabant maluisse contemta hac via inusitatam in negotiss eiusmodi iudiciorum viam inire , ut legitimis rectoribus invidiam

Crearent.

Alterum caput est,quod in Hollandia ea quae iudicata sunt a iudicibus criminalem in modum, id est causa no ordinata ad fommam civilium litium, vim habent postremae sententiae, neq; vlli provocationi sunt obnoxia,Congruenter mori aliorum popu ham. lorum tum in Belgicogermania , tum in boud Germania. Minime vero hoc novum est φῖ sed antiquitus affirmatum ab ipsis Hollan- erim. diae proceribus,ut in lite adversum Braba-ς p tos,quae dijudicata est anno CIO I XLIX,ab G,il. ipsis quoque Holladiat totius iudicibus vi Id . t. videte est in eorum epistola scripta anno cIIIIxLvad consessiim iudicum Machii- ij. niensem. Facta quoque huius rei mentio

in beneficio quod proceres Hollandiae a

262쪽

Apologeticus eorum Rege Philippo impetrarunt anno Grai I Lxa I: post quod tempus consessus iudicum

Hollandiae anno cIo In Lxi I iterum scribes consessui Machliniensi tale mori isti testimonium praebet:in causis criminum tam apud primos iudices quam quae nos dijudicatis Micorporis membrorumve res agitur amen antia quitus in Holgandia pravocationem non concesiam. Post bellum susceptum cum iudicum

consessus inciperent contra hunc morem de causis cognoscere , relatione facta ab Amstelotimensibus anno cLHIXCI decretum est: ne severior aut alter iudicum con- Messis oleras vocasae ad se causa emittas rogatu eorum adversus quos criminiatur atque extra

orianem se ex ipsorum confessone actum erit: sed quicquid in causis eis odi pronuntiatum fuerit Assectam habeat, nactis apputatione aliave provocatione permissa. Verum quidem est

Contra eum morem etiam tum dictum aiudicum consessibus licere sibi provocationem admittere etiam cum inhibendi praecepto adversus sententias pronutiatas super causis criminaliter tractatis , additum quoq; se decreto non parituros,sed a pro-Ceribus iam tum eo tempore rescriptu est, factum id decretum repercognitaps relatio nem ad oppid actam consultatas uapropterθerasse rotares iudices ei decreto sine vita tergiver-

263쪽

milandia praefuerunt. 237

setisne fuisse rumpi. duo si tamen ea in redi cius forem, causas si 'Io complecterentur,

ut proceres rem quomodo 'orreret expenderem: interea vero iudices observarent id quod de stam esset donec aliter constitueretur. Post id libello quodam a principe aliisque consecsoribus superioris auditorij conscripto, ut Ac nuper factum estὶ tunc quoque non minus quam nuper eis imperatum est parere decreto. Zelandiae vero proceres ad munimentum antiquissimi moris eius etiam apud se usitati inpactione annici II Xcur clare ponendum curarunt, oppidis zelandiae ab omni aevo ius fuisse de criminum causis postremis loco pronuntiandi : ne rinia iudices consessus severioris in causis ei modi

appestatione revocationemve vitam admitterent: neqμe id tantum ubi super reorum confessisne extra ordinem iudicatum erit , verum etiam ubi pronuntiarum erit super iudicise aquaesitore cosiectis. In pactione quoque temporaria quae postea inter Hollandiae cum Cest risia &Zelandiae primores inita est, dimim est : De cognitione confessus Iudicum veteris siver crimixum causis, ne plus turis is consessus haberet, quam quodiam memoratasamone priori severiora consessui tributum esset. Amplius dicam: ipsi veteris consessiis iudices,in Controversia quae inter ipsos& su-

264쪽

periorem cosessum de Iacobi Wittij eausi incidit, moris illius & decreti quod citavi mus prςsidio usi sunt.Ne vero sub nomine

causarum criminaliter actarum aliae civilem in modum instructae occultarentur,

receptum semper fuit,Ve proceres ad querelas oppidorum acta causae ad se perferri curarent,ut iis visis per immines idoneos constaret quis in cognitione ordo fuisset servatus: quod idem nuper quoque factum est. Certumque habeo , si summi eonsessus iudices in postremis causis non minus quam in illa Enchusana 3c aliis a tehac multis reveriti fuissent procerum iussa& cognitionem suspendissent donec acta perspecta fuissent,siquas causas apparuisset ordinatas filisse in civilem modum; futurum fuisse ut eae consessui superiori

aut alteri remitterentur:atque etiam si patuisset rem tractatam in criminalem modum,tamen operam daturos fuisse proceres placide componendo negotio.

Quare mirum est legatos Amsteloda- menses, Enchusanos, Edamenses & P merendanos dixisse apud iudicum consessiis: Suis oppidisprobari id nonposse vi noxa qua habitarinisus inferretur per modum age

di extraordinariam e criminalem a cognitione consessum iudicialiam prohiberetor

265쪽

qui Hostandiae praefuerunt. 23s

cum illo ipso tempore apud eos ipsos consessiis ipsi faterentur: uaedam causarum genera procerum conveniri se oppidoram magistratibus excepta de quibus per edictapubliea scocorditer facta decreta satis agrareret. Nam inter ea decreta haud dubie est decretum anni cro IIxci quod consessibus iudicum omnem interdicit cognitione de his quae super actis criminalem in modu institutis tuaicata erunt: cuius decreti, ut iam diximus, praecipui suasores ipsi Amstelod menses fuerant: sed nec Enchusanis tam subito excidere potuerat, quid ipsi in Blauhulciana causa fecissent,& virites ctum defendissent:cum pati nollent ut iudicum consessus cognosceret de noxa quam Blauhulcius sibi factam quereb tur,eo quod oppidi ordine motus esset. Dicere iudicia claudi non debuisse hominibus reformatae religionis,perabsiis dum est: cum iudiciorum ordo commonis sit omnibus terras nostras habitantibus , cuiuscunque tandem sint de religione familiae,quod N ipsa poscit communis libertatis ratio : ita ut Reformata religio hac quidem in re nihil cuiquam aut obstare aut praecipuum largiri potuerit. De me ut loquar,facile patiar ut iudicum consessibus tanta concedatur pote

266쪽

r o Apologeticus eorum

stas quantam similes consessus habent apud populos qui recte gubernantur. sed& ipsorum aequitas hoc postulat ne QCcenseant, sit qui oppidis iureiurandi fide

obstricti si1nt oppidorum iura tueantur. Simul opto ne Vnquam in exercendo suo munere magis impediantur, quam impediti fuere ab illis qui proxime fuerunt reipublicae rectoribus.

CAPUT XIII. De his qua etitio aut inique gesta sene

circa nostri capturam. AVdivimus supra conquerent S pro

ceres Federatos anno CIO II LXXXVII

de his quae iniuste essent acta adversum vindices legum ac libertatis,publicae salutis ac quietis imprimis studiosos , auctoriabus maxime peregrinis, sed qui tunc quoque indigenarum abuterentur opera sub religionis praetextu. Vetustior historia , temporum scilicet sub Albano, nos doceti m imperio, captos adsessores tum nationum tum oppidorum in Flandria, Masiliniens ac

267쪽

qui meandiae praefuerunt. 2 qt

raudeliter se inique actumsit: se quanquam cognati, se assises atque insuper isnationum

'pidorumque legati ad eam rem missa crebra inWarent detenus tamen in carcere per menses multos antequam de eis quicquam pronuntiar tur : ac poseremo vix quIcquam eis crimina δε- tum praeter negotia quae eorum g issent imperio quibus operam suam emq; addixerant. Idem&nunc,eXternorum maxime impulsu gradum sibi ad honores facientium,seri vidimus.Oldenbarneueldius procerum adses

sor,Hogerbetius oppidi Lugdunensis,ego L ea,

Rotterodamensis capti sumus,non ordine nu, De neque ex legibus : diuque detenti in carcere,ampliata semper cognitione: postre- qui g. mo quid tandem nobis crimini datum Quod nobis agendum , scribendum , di- o. .ndecendum aut a proceribus Hollandiae sum- vi L.sermis potestatibus nostris aut ab oppidis nostra opera utentibus erat imperatum. At ZR aist. docent iura eum qui sub alterius est pote- L

state no teneri earum rerum nomine qUas plane

facere iussus est, nisi res ipsae manifestum P .d'. in se delictum contineant. Quae autem i' 'μ nos fecimus ea per se extra controversiam Clarillicita fuisse nullo colore dici potest, cum nostroruita temporum rectores quibus in is posinos imperium fuit ita ab honoribus sint destituti, ut fama ipsis integra serVata sit, ino, α

268쪽

λ pologetιcus eorum tanquam nullius delicti compertis. Cum ergo ipsi mandatores nullius criminis rei

agantur, quomodo aequum est ministros conveniri Quod egimus omne intra naturalem tutelam constitit, quae non modo licita est, sed& favorem meretur. Certo

quicquid a nobis actum est, id sui natura& extra controversiam in delicti causam incidere dici non potest, cum lefiitimum id,an illegitimum esset,penderet a summi impexij qu stione,de qua id quod nos sensimus,cum plurimis sapientibus idem placuerit , saltem probabile quin sit negari non potest , quod unum sufficit,ut nos in mandatis exequendis a crimine vindicet. Alioqui dissolvetur ius omnes imperij, si qui in parendi conditione est praestare te nebitur etiam in controversi iuris negotiis ius stetisse ab eo cui parebitur, aut alioqui in poenas incidere. Cum Sophocle dicere

Iiceat

Non viti maior pessitas imparentia e me se domos emertit o claris diu Pro mit urbes : ordines turpi fuga

Conturbat.

si quis dicat consilium a nobis datum, respondebo consilium dare nostri filisse

ossicii: eius enim rei ergo advocati ad munus,eius ergo iuramento adacti eramus, ea

269쪽

. qui Hotandiae praefuerunt. 24a

de causa calarium accipiebamus. At consi

insipector Deus est, qui de me sci propositum nulli Auste Hollandiae patriae meae Moppido Rotterodamo fidelem operam na-Vam I in receptas in ussi leges. Adda sta-pe remissiora fuisse mea consilia quam quae fasta sunt decreta,quae tamen decre- ,cum siecundum ius patrium ab his uuibus parendum habebam,facta essent mi

na erant enuntianda.

: His generaliter praestructis, peculiariteriam commςmorabimus quae vitio ac neriniuriam adversium nos acta sunt:atque ea primo loco quae ad capturam nostri pertinent:quo in negotio Considerandum est qui fecerint,in quOS,Vbi,quomodo. Qui capturam decreverunt,mere fuere PriuRM qui neque ius; neque potestatemnabebant quenquam capiendi. Iidem erant pars altera in hoc negotio. Nam ut omittam inimicitias quas adverum nos gerebant,multaque certamina ac contentiones,lu ipsi erant qui Trajecti ausi fuerant iniustii procerum Federatorum eustodias procerumTrajectinorum eorum

dein ingratia discingere, Iniussu inquam

270쪽

44 Apologeticus eorum

procerum pecieratorum. Nam decretumrim Iulij die anno cIo Io xviri famam non aliud continebat quam ex conventu quosdam nominandos, ut eis legatis Trajectum

proceres Trajectini ratione quampo et optima ,sissima o benignissima moverentur ad dimittendin quas consim erant custodias. Quae certe verba nullo modo trahi possiant eousq; ut liceret ipsis dimittere militem invitis proceribus Trajectinis, eoque minus quia

addebatur , peragendum hoc ne Iiam congruenter decreto quod factum erat die xii , ac ransibo quo die xvIH Princeps Maurinus, Comes Vmlhelmis ac Senaim dederant. Nam decretum illud diei xta sic habebat: ut pergeretur in carpta opera ad benigne dimittendas cu- sudias. Benigne autem non fiunt quae no-Iente quoquam fiut.Consilium vero Principis Comitis & senatus erat: ut Proceres Federati Hostandos se Trajectinos proceres atque oppida amice persuaderent per literas ahi legatione missa, ad dimittendas μου cumdas. Hi ergo homines qui Citra & contra mandatum Federati conventus in terra Trajectina rem tanti momenti peregerui, cuius nomine ipsi accusari poterat, violasse summam potestatem nationis Trajectinae, ex iure & aequo non aliter censendi erant,

quam Vt adversari, eorum qui ipsis con-

SEARCH

MENU NAVIGATION