De imitatione Christi libri quatuor

291쪽

286 Da imitatione . viam mandatorum meorum ; et dicas , Non Sunt condignas Passiones huius is oris ad futurrem gloriam quae reoElabitur in nobis. 5. Fidelis. Domitae , non Sum dignus consolatione tua nec aliqua spiritu li visitatione r et ideo justo mecum agis , quando me inopem et desolatum relinquis. Si enim ad in star maris laerymas fundere Possem , adhuc consolatione tua diguus non

essem

Undo nihil aliud d nus Sum , quam stagellari et puniri: quia graviter et saepe te offendi, ct in multis valde deliqui. Ergo, Vera Pen sata ratione , uec minima dignus Sum

consolatione.

Sed tu , clemens et miserὶcora Deus , qui non Vis perire opera tua , ad ostoridendum divitias bonitatis tuae in vasa misericordiae tuae , etiam praeter omne Proprium meritum , dignaris consolari servum

292쪽

Christi lib. III. 287

tuum supra humanum modam. Tua enim Consolationes V non sunt sicut humanae consolationes.

4. Quid egi , Domino , ut mihi

Coris res aliquam coelestem ConSO-

Iationem p Ego nihil boni me egisse recolo ; sed semper ad vitia pro

num , et ad emendationem pigrum suisse. Verum est , et negare non Possum: si aliter dicerem , tu stares contra me , et non esset qui me defenderet. Quid merui pm peccatis meis , nisi infernum et ignem acternum ZIn veritato confiteor , quoniam dignus sum omni Iudi tirio et contem-Ptu : nec decet me inter devotos

tuos commemispa Ti.

Et licet hoc aegre dicam: tamen adversum me Pro veritate Peceata mea arguum , ut facilius misericor diam tuam merear impetrare. Quid dicam reus et omni confusioue Pl uus Z

293쪽

288 De imitatione 5. Non habeo os loquendi , nisi

tantum hoc verbum. Ρeccavi, Domine , Peccavi, miserere mei: ignosce mihi. Sine me paululum , ut plangam dolorem meum , ante quam vadam ad terram tenebroSam , Et opertam mortis caligine. Et quid a tam maxime reo et misero peccatore requiris , nisi ut coriis

teratur, et humiliet se pro delictis

suis. In vera contritione et cordis humiliatione nascitur spes veniae, reconciliatur perturbata conscientia . recuperatur gratia perdita , tuetur homo a ventura ira , et occ-runt sibi mutuo in osculo sancto Deus et poenitens anima.

6. Humilis peccatorum contritio acceptabile tibi est, Domine , Sacrificium, longe suavius odorans in

conspectu tuo, quam thuris incensum. Hoc etiam est gratum unguen

tum , quod sacris pedihus tuis insundi voluisti, quia cor contritum

294쪽

Christi lib. III. 289 et humiliatum nunquam despexisti. Ibi est locus refugii a facie irae inimici. Ibi emendatur et abluitur, quiequid prius male factum est et

inquinatum.

CAPUT XL.

Gratia Dei non datur terrena svientibus. r. Deus. Fili , pretiosa est gratia mea et non Patitur se misceri re bra extraneis, nec consolationibus terrenis. Αbjicerct te ergo oportet omnia impedimenta Gratiae, si optas ejus infusionem suscipere. Pete Se cretum ilhir ama solus habitare tecum: nullius require confabuIationem ; sed magis ad Deum devotam essunde precem , ut compunctam habeas mentem , et Puram con scientiam.

Totum mundum nihili aestima et

295쪽

2so De imitatione

Deo Vacare omnibus antepone. Non enim potes mihi vacare , et in transitoriis pariter delectari. A notis et a caris amicis oportet te elongari , et ab omni temporali solatio mentem tenere PriVatam. Sic obsecrat beatus apostolus Petrus , ut tanquam advenas et Peregrinos in hoc mundo abstineant se Christi fideles a carnalibus de sideriis , quae militant adversus ani-

.mam.

- u. Ol quanta fiducia erit mori- auro , quem nullius rei affectus detinet in mundo I Sed sic segregatum cor habere ab omnibus, aeger

necdum capit animus, nec anima

lis homo novit interni hominis i

- hertatem. Attamen si vult esse Vere Spiritualis , oportet eum renunciare tam remotis quam . Propinquis , et a nemine magis caVere, quam a Se

ipso. Si temetipsum Persecte vin-

296쪽

Christi lib. III. 291

Ceres , cetera facilius subiugares . Persecta namque Victoria est, de semetipso triumphare. Qui enim semetipsum Sic subjectum tenet , ut sensualitas rationi , et ratio ineunctis obediat mihi: hie vere victor est suj , et dominus mundi. 5. Si ad hunc apicem scandere gliscis , oportet te viriliter inci-Pere , et Securim ad radicem Ponere , ut evellas et destruas occultam et inordinatam inclinationem ad te ipsum , et ad omne PriVatum et mundiale bonum. Ex hoc vitio, quod homo semetipsum nimis inordinate diligit, pene totum pendet , quicquid radi--caliter vincendum est. Quo devictoint subacto malo , Pax magna et 4ranquillitas erit continuo. .

. Sed quia pauci sibi ipsis perse-

ete mori labbrant, nec Pleue extra se tendunt; Propterea in se impa-

297쪽

29α De imitationecati remanent, nec supra se in sPiritu elevari possunt. Qui autem libere mecum ambu Iare desiderat , necessct ei eSt, ut omnes Pravas et inordinatas asse-etiones suas mortificet ; neque ulli creaturae Privato amore concuPiscenter inhaereat.

CAPUT XLI.

De dioersis motibus naturasset gratiae.

T. Desus. Fili , diligenter adver

te motus Naturae et Gratiae , quia valde contrarie et subtiliter moventur; ot Vix nisi a spirituali et intime illuminato homine discernuntur. Omnes quidem honum appetunt , et aliquid boni in suis dictis et sactis 'praetendunt: ideo sub specie honi multi saliuntur. a. Natura callida est: multos tra-

298쪽

christi lib. III. I95hit, illaqueat et decipit, et se Sem per pro fine habet: sed Gratia simis

pliciter ambulat, et ab omni specie mali declinat: sallacias non Pra tendit , et omnia pure propter Deum agit, in quo et finaliter requiescit. 5. Natura invita moritur: non vult Premi, nec SUPerari, nec Subesse , nec sponte subjugari: Gratia vero in tu det mortificationi propriae , resistit sensualitati , quaerit subjici, Bppetit vinci, nec propria vult libertate frui; sed amat sub disciplina teneri.

Non alicui cupit dominari a sed

sub Deo semper vivere, stare et es se : atque propter Deum omni hu- .manae Creaturae Paratu est humiliter inclinari. 4. Natura pro suo commodo laborat : et quid lucri ex alio si hi pro v niat, attendit: Gratia autem non quid sibi utile et commodum sit, sed quid multis proficiat, inagis consideris l.

299쪽

De imitatione Natura libenter honorem et reverentiam accipit: Gratia vero Om-Nem gloriam et honorem Deo fideliter attribuit.

eontemptum: Gratia autem gaudet pro nomine Iesu contumeliam pati. 7. Natura otium amat, et quie lem corporalem : Gratia autem vacua eSse Non potest ; sed libenter amplectitur laborem. 8. Natura quaerit praetiosa habero et pulchra , et nbhorret vilia Et grossa : Gratia vero simplicibus de lectatur et humilibus : aspera norin Spernatur ; nec vetustis refugit indui pannis. s. Natura respicit temporalia, gaudet ad lucra torrena , tristatur de damno , irritatur lovis iniuriae verbo : sed Gratia altendit aeterna ; non inhaeret temporali hiis , in perditio No rerum non turbat ii r ; neque verbi, durioribus acerhatur. -

300쪽

Christi lib. IV et

Io. Natura peritura desiderat: sed Gratia thesaurum suum et gaudium in coelo , ubi nihil perit, constituit. II. Natura cupida est, et libentius accipit quam donat; amat PrOPria et privata : Gratia autem pia est et communis , vitat singularia , eontentatur paucis beatius judicat

dare quam accipere. Iu . Natura inclinat ad creaturas , ad carnem propriam , ad vanitatori et discursus : sed Gratia trahit ad Deum et ad virtutes, renunciat crea

turis , fugit mundum , odit caruis desideria, reatringit evagationes, eru bescit in publico apParere. IS. Natura litienter aliquod sola tium habet externum, in quo deIectexur ad sensum: sed Gratia in solo Deo quaerit consolari , et iusummo bono super omnia desiderabilia delectari. 34. Natura totum agit propter lucrum et commodum proprium , ni-