Ludouici Augusti Wurffel ... Iurisprudentia ciuilis definitiua, exhibens definitiones, in iuris ciuilis complexu obuias ... Praemittitur Commentatio de vero ad solidam iuris scientiam perueniendi modo

발행: 1749년

분량: 469페이지

출처: archive.org

분류:

371쪽

ε ruentia parisoria: plena ἰ mi. nus plena is simplex.

f. DCLVIII.

Si iudex determinat, reum mandato eius obe

dientem esse debere, SENTENTIA PARIT RIA a); quae, si paritio reo sin pliciter iniuna ' tur, PARITORIA SIMPLEX, L. MINUS PL NA b); si vero idem fiat reiectis eiusdem eXceinptionibus, PAR lTORIA PLENA c) dicitur.

a) Dicitur a parendo, maximeque in Processu Mandatorum usu frequentatur. b) Atque ita ei, 'cui iniuncta paritio est, non piaeeluditur via opponendarum exceptionum. Formula haee est: Scr.

c) Plena paritoria exceptiones propositas relieit, nonasque proponendi facultatem adimit, reamque ad paritionem simplieiter adstringit hae sormula et Solidita N. Ohnerbibi ieienssinuendens s si non plene paruerit reus , dbngenugsamer Pasi

q. DCLVIIII.

Actus , quo consectaria legum, cum fictis ciuium connexa, ad exitum deducuntur, EXE

CUTIO ' ; qui eadem ad exitum deducit, EXDCMTOR dicitur.

') Vid. V. C. Sc HIERs NMi Dius in Uem. iur. elusi. . 1 71. V. g. Ondemnatus fuit Caius ad hoe, ut reddat Seici C. mutuo ab e dein accepta 3 Renuit id facete a Capiuntur igitur pignora militari manu, atque hoe modo ad se uendum si compellitur Caius debitor, executio facta dicitur.

q. DCLX.

Formula sententiae definitiuae addita, pariti nem intra praefixum terminum praecipiens ,

EXECUTORI ALIUM ab nomine venit. Pra ceptum M iudicis, ad tertium c) directum, quo huic iniungitur, consuetaria legum, cum faὲ is ciuium

372쪽

IvllispR-ΕNTIA DEFINITIVA. 337 ciuium connexa, ad eXitum deducere, MANDATVM DE EXEQUENDO; Praeceptum Vero iudicis, quo reo paritio ac Praestatio eius, quod ipse, addita clausula executiua d) S hypothecae Constitutione e), promiserat, MANDATUM

EXECUTORIALE audit D.

a Executoriales annectuntur sententiae . idque praefixo adparendum termino congruo. E. I. de I 634. 3. Is 9. Ipsa autem formula, in Supremo S. R. I. Camerali Iudicio ustata, haec est:

b) Quod ex praxi Camerae Imperialis Mandatum sine clausula est. c) Tettius is aut est ordinarius magistratus mediati imperii subditi, aut, si immediatus sententiae parere debeat, Directori circuli, sub quo bona immediata sita sunt, vid. R. L de i6s . s. iso. aut denique, si immediatus impetii nobilis idem, Cariae , dem Canton sub quo eius bona sunt, executio demandatur. dὶ Tales sunt, quae rem litigiosam liquidam faciunt, inque eum statum redigunt, ut ab executione processus pollit ordiri, v. g. clausula: tali oder obile Rechi, C. O. C. P. II. Tit. in

s. s. it. si facultas inuadendi bona, aut arrestum personae perinmissum. e) In hoe differt Mandatum executoriale a Mandato desoluendo S. C. quod ad solas executivas clausulas decernitur, licet hypotheca constituta non fit. d) Conseratur ad h. g. Ill. Dn. I o. IA C. Z MIR Lal N, S. R. M. Britan. ac diuerss s. R. I. Statibus a Consit. Ani. Supr. Iud. Cameralis Αduoc. ac Procur. Patronus summa teligione cole dus, in Annot. ad C. O. C. P. III. Tit. s7. prine. qui huic doctrinae, satis perplexae, lucem affundit clarissimam.

373쪽

, DCLXL Adfirmatio facti proprii ca), ab alio nobis imputati, CONFESSIO b ; quae, si in iudicio fit, IUDICIALIS; sin minus, EXTRA IUDICIALIS

T. L.

ιουρνaiussi. μ) Qv INe TIMANvs Dec n. CCCXIIII. quale meunque alii contra se Pronunciationem ,&PAvLVS L. I. D. de eons . pi nuntiantis sententiam dicit. Priori subscribit Auso NausPo PMA da Disserem. verbor. Edit. He et P. I so. Sed omnestem acu non tetigere. Ad consessionem requiritur non quaelibet pronunciatio seu lententia, sed talis. quae respondeat alterius , nobis factum obiicientis. sententiae. V. g. Caius postulat me mutui, ego, si adfirmauerim. me accepisse ab eo mutuum , idem confiteor. Dein adfirmatio sit propria opus est. ba CONFITERI a verbo fati deducit VARRO da latis. linguis Lib. V. p. s . simulque ostendit, idem notare aliquid cum aliquo fati, L fari, quod alius fatur. i. e. colloqui cum quo. E. Potavduas personas idem asserentes, adeoque nobiscum consentit.

f. DCLXII

Lissi. Traditio bonorum obaerati, eroditoribus suis, XXXu' liberandi se a carcere gratia, facta, CESSIO BO-os ι-- NORVM 'in dicitur.

ν- Debitores obaerati nee soIuendo existentes intra certum tempus vincti in custodiam deducebantur, G E L L I v a Noct. atticis Lib. XX. cap. I. 3e adhuc hodie ducuntur. Inhumanum erat rigorem hunc extendere ad eos, qui per insortunium bonis priuati essent ; Hine lege Iulia cautum. vi. qui absque dolo malo ereditoribus satisfacere non possent, cedendo bonis suis liberarentur a carcere. Vid. L. 4. D. θ 4. C. da ces bonor.

f. DCLXIII.

Morat Beneficium Q, obaeratis, de futura solutione sa- βε tisdantibus, concessum, ne intra certum temPuS

disia... RIUM RESCRIPTVΜω dicitur; Tempus vero, intra quod excutiendus talis debitor non est, INDUCIARUM G nomine venit.

374쪽

b einere hic est, bonis . per executionem sententiae vel voluntatis superioris, priuare aliquem. e) Moratorium ab eo dicitur, quoniam moram executioni iniicit, seu eamdem disseit. Morari enim est differre. L. I. s. I. D. ut legat. seruaud. nom. cau. L. 1 I. D. de diu. rex. iur. d) Rescripti notionem vid. F. XXXVIIII. & quum his pie, rumque ad V. annos induciae soleant concedi, inde eadem v cata mincruennelle. . e) INDUCIARUM nomen, belligerantibus solemne, pacem eastrensem per aliquot dies interpretatur VARRO, vid. GEL LI vs Noct. Attis . Lib. I. c. I s. Idem in hunc sensum transi tum est; nec inconcinne; quum litigia ciuilia non absimilia ν sint bellis ciuilibus, cuius vel violenta in ius vocatio, lis vi diciarum de adhue hodie vernacula litis contestationis appellatici

ver Rriegesbefelligungi indicio esse possunt. Inde PAvxus

L. I9. F. I. D. de captis. : INDUCIAE sunt, quum breue tempus conuenit, ne inuicem se ut essent. Applices haec ad forenses induetas. id fieri apprime posse videbis.

q. DCLXIIII.

Actus, quo possessio rei immobilis creditori dea Lib. hitoris a iudice tribuitur, MISSIO IN POSSES XXXXV.

SIONEM, L IMMISSIO; si sola detentio, EX C LPRIMO; sin possessio ciuilis, EX SECUNDO ne

έ'ὶ V. g. Caius Seio per plures annos debuit MM. thaleros, ereditore saepius interpellante olim nune continuo voluntarie absentem, fugientςm, simulque impedientem, quo minus actio contra se institui possit valide. Implorat ereditor denique iudicis auxilium bonorumque debitoris custodiam concedi sibi rogat. Conceditur eadem, atque traditur horum detentio pisgnoris loco ν Ex primo decreto missus hoc casu dieitur Seius. Sed neque ad haec reuertitur Caius, neque solutionen adornat, tum ad nouam Seli implorationem tribuitur eidem possessio eum

Creditorum plurium uno temporet ad iudicem cineus delata si fuerit instans crediti petitio, CONCURSUS CREDITORVM oriri dicitur.

375쪽

f. DCLXVI.s paraιio. Patrimoniorum confusorum distinctio SEPA

RATIO ) dicitur.

σὶ Separatio supponit patrimonia diuersa , eaque confusa. Sie patris , & dein fratris hereditate ex secundis tabulis mihi delata, parentis bonis repudiatis fratris adeo hereditatem 3 Separanda E. hoc casu erunt patrimonia. L. I x. D. da vulgari is pupillar. subsit. Vel ponas, Gellium soluere debita non posse, existere conenrsum creditorum , fierique bonorum massam ; iam Titium depositum cum massa consusum repetere , separandum hoc ab illo erit. ad aliud quippe patrimonium specians. L. T. s. Σ. D. απια depos

T. T. Curasor honorum ἰContradia Hora

f. DCLXVII.

Procurator, administrandis obaeratorum bonis

datus, CVRATOR BONORVM; Procurator

debitoris, eum contra creditorum petitiones de

fendens, CONTRADICTOR dicitur. f. DCLXVIII. ACTIO PAvLIANA a) est praetoria M, qua

creditores res, in fraudem eorum c), imminente concursu d) a debitore alienatas, reuocant.

aὶ Nomen suum accepit a Praetore PAvLo, quippe qui eius auctor fuit. Vid. L. I. s. I. D. quae in frAud. credit. L. 38. s. 4. v. de usur. b) s. 6. Insiit. δε action. IMPERATOR huic actioni locum inter reales praetorias concedit; fingit namque Praetor alienata non esse . quae re vera alienata sunt ι igitur species vindicationis est. Sed & personalis, si alienanti debitori ius saltim ad temcompetiit. eὶ Ad effectum intentandae actionis requiritur & intenti fraudandi creditores & euentus ipse. d) Imminente concursu alienata hac actione reuocantur moto codem, quum prius de laesione constare nequeat.

f. DCLXVIIII. Lib. INTERDICTA hodie ca) nil aliud sunt, quam XX HL actiones de possessione, vel quasi b,

ast Dixi hodie. olim enim, temporibus se. quibus Prael - res iuri dicendo praeerant, interdictorum nomina veniebant m

376쪽

mulae , quibus Praetor vel fieri aliquid iubebat, vel non fieri prohibebat, atque hoc modo idem interdicere aut interdictum dare dicitur. Erant Romanis cognitiones , vocatae extraordinariae , maxime in causis possessionum , aliisque moram non ferentibus , in quibus ab ordine iudiciorum in tantum recedebat Praetor , ut iudicem non daret, sed ipse leuato, ut vocatur , velo cognoscebar. Iubebat vero in talibus casibus ad implorationem actoris , qui interdicere dieebatur , non Praetor, vid. Qui NPTILIANvs Instit. Orat. III. 6. quem, ducentem aquam in fundum vicini . hic prohibuerat, quo minus id fiediret, & prohibebat hoc modo : VTI HOC ANNO AQVAM,

QvA DE AGITUR , NON VI, NON CLAM, NON PRECARIO AB ILLO DvXISTI , QUO MINUS VIS FIAT.

VETO ; vid. L. I. D. de aqu. eouid. aut si v. g. precarii titulo alter ab altero quid teneret, reddereque idipsum repetenti

denegaret , Praetor iubebat: QUOD PRkCARIO AB ILLO HABES, AUT DOLO MALO FECISTI , UT POSSIDERE . DESINERES , HABERE . QVA DE RE AGITVR, ID ILLI RESTITUAS &e.

b) Sublatis Praetorum formulis licet , hoc tamen remansit, ut in poss)storiis eausis ad interdictorum modum procederetur, indeque & Interdictorum nomen pollessoriis actionibus fuit applicatum.

g. DCLXX.

INTERDICTA vel ad constituendum ius poς Interdicta sessionis, aut ad possessionem seruandam, aut ad Wqπιν amissa iri recipiendam tendunt; isto casu ACQUI rς

RECUPERANDAE c , sic. possessionis, dicta sunt. dae possis

a) Anicius v. g. res hereditarias Aufidii possidet,Aufidius vero μηii. vitio laborat , quo minus heres esse possit , impetrauit tamen ι bonorum possessionem , agit prouinde aduersus Anicium , ut possessione rerum hereditariarum cedat. Vid. Tit. D. quor. bonor. b) Possedi fundum a parentibus meis olim posse sitim bona fide, idque per plures annos, turbat possisl onem meam Titius, eaque me deiicere vult; implorandus hoc casu iudex , ut Prohibeat Titium , ne me amplius turbet. c) Si Caius deiecit me possestione aedium mearum, illasque nunc inhabitat, implorandus iudex, ut iubeat Caium restituere aedes , possessioneque cedere.

V s f. DCLXXI.

377쪽

, DCLXXI.

Imredicta INTERDICTA, quibus uterque possessionem plicio. retinere laborat , DUpLICIA ) dicuntur.

Hue Ε. sola interdicta retinendae possessionis peltinent, s. pen IV. da interdict. L. a. D. de interd. L. 37. F. I. D. vi

obtig. is ad .

g. DCLXXII.

Munda- Si iudex quid fieri iubet, vel non fieri vetat, rumpα-- hodierno stilo MANDATUM; sormula Mandero acta ita , qua reo permittitur facultas , allegandi MI causas legitimas , cur Mandato parere non possit,

is c. o CLAUSULA IUSTIFICATORIA H ; Manda SQ tum, cui haec additur, CUM CLAVSVLA M, cui non , SINE CLAUSULA H dicitur.

la) Vid. C. O. C. P. II. Tinis. m. quo verba ita se habent:

iuub ursatem tuarum dieselben nidit stati haben sollen,

vorsubringen. re. Inde formula illis inseritur : ober erbes,

in Processu eamerali Tit. XXXIII. n. IT. defendens , clausulam hane diei iustificatoriam , quod Mandata reddat aequiora ac iusta , quasi iniqua atque iniusta essent Mandata S..C. Rectius ab eo diei putauerim, quod reo permittat iustam declarare non paritionem , factumque suum, quod videbatur iniustum. bi Se. iustificatoria. Vid. not. a. cὶ subintellige iterum iustifieatoriam , hoe ni seceris definitio vitio laborabit ; Mandata namque absque omni clausula non dantur , neque a Supremis Impetit Tribunalibus reo simpliciter paritio iniungitur . sed additur semper citatio ad docendam paritionem . t quae elausula paritoria dicitur, aut ad opponendas exceptiones sub . & obreptionis. Formula haec est:

, DCLXXIII

378쪽

IvllispRUDENTIA DEFINITIVA. 34

f. DCLXXIII. TABULAE h. l. testamentum notant D. V XLAI.

s' Antiqui namque in tabulis , cera plerumque obductis,

scribere solebant . inde testamentum scriptum in tabulis meto. φρ' 'nymue Pro tabulis acceptum. Extensus vero post significatus ad quamcunque materiam, notante V LP No in L. I. D. de ιοηor. possus secund. tabui: Tabulas testamenti aeeipere debemus omnem materiae figuram e siue igitur ιabulae μι ligneae , siua cuiuscunque aberius materiae . siue chartae, siue membranaa snt, vel si a corio alicuius animalis. rabulas recta dicentur.'

f. DCLXXIIII.

VIS a , quae instrumentis , quibus Vitae aut L. XLIII. sanitati hominum noceri potest, perpetratur, AR- T. 16. MATA b dicitur. Vis amm

aὶ Vim definiui supra g. CXC.

b) ARMA sunt instrumenta, quibus vita homo privari. Arma. aut sanitati eius damnum inferri potest , aut idem auertitur. Ad haee relata leges sustes , lapides , gladios . hastas , frameas , s. romphaeas , L. 3. D. de vi is vi armat. Posteriorem definitionis armorum partem si respexeris , videbis . non absone GAIvM L. I. D. de verb. signis ad arma reserre scuta & galeas.

f. DCLXXV.

Ius, omnem utilitatem ex area fundi alterius L. XLIII.

percipiendi , SUPERFICIES ); qui iure tali T. 18. gaudet, SUPERFlCIARIUS; quicquid vero pro iure tali domino fundi praestatur, SOLARlUM

vocatUr. SVPERFICIES , L superficium. vid. L. 39. D. de legat. 2.L. 31. D. de iur. dor. nativo suo sgnificatu superioreιn rei partem , seu faciem denotat s usus tamen seruauit, ut superficies accipiatur profio, quod superficiei impositum vel insitum est , ut aedificium , L. 4 . D. M obligat. Θ act. planta, vinea, arbor. L. I 3. D. de seruitur. praed. rustie. Ipse Cic ERO Lib. I. v. 4. ad Atticum, superficiem ab area distinguit. Itaque, qui superficie gaudet . is in alterius area aedificium exstruere, xnque eiusdem solo frumenti semina terrae mandare ac frumentum suo tempore sibi asserere poterit , item ligna , arbori-

379쪽

bus caesis, eolligere valebit, cuius exemplum habemus in silua tetritorii Nastoici , ver gilbinare dicta , cuius superficies ad ciuitatem imperialem Uetriariensem , solum veto ad sereni si . Principem Nassoicum meilburgensis lineae speetat. Differt autem superficies a seruitute, tum reali, tum personali. Superficiarius nimirum dominus utilis est. Item ab emphyleus , quae eulturam agri pro obiecto habet , atque quodcunque emolumentum respicit, differt. vid. Luno vici υμ pracr. disina. tur. Tit. da Superse. Dist. I. γ

L. XLIII. AQUA, quae sola aestate ducitur, AESTIVA ;J' '' quae per omnem annum, QUOTIDIANA sa);

stiua: ει quae in commune receptaculum colligitur, ut iidiana inde Per canaleS ad usium priuatum ducatur, CA-

a) VLPI A N v s L. I. I. 3. D. de aqu. quot. Θ aestu. scrubit : Aqua quotidiana ab aestiua usu dissert, nori iure t QVOTIDIANA enim ιa est , quae duci siue solet , vel a6liuo tempore , vel hiberno O AESTIVA vero ea est , qu. aestare sola vir expedit. Atque ideo , quae irrigandis hortis adhibetur eaque propter ducitur, aestiua , quae in usum culinarium, quotidiana erit. Castesta. ib) CASTELLA etant aedificia magnifice exstructa, hunc in finem , ut aqua e fonte per aquaeductus derivata , inque I ceptacula plumbea svid. L. 38. p. de aer. emt. vendit. collecta, inde rursus per eanales ad usum priuatum cuiuslibet ὸuceretur. Vid. UIC TR vvlvs Architect. Rom. Lib. VIII. e. 7. Dicuntur etiam cone tacula L. 1. C. Theodos de artiae ct. & diuidicula. FF s T va de verb. signis Lib. IIII.

L. XLIII. Locus in longitudinem depressus , quo aqua

' Ita V L P I A N v s L. I. g. I. D. δε νiuis. Dicitur a Graeca voces uere. Differt i) ab INCILI. quod ad deducendam aquam e fossa , aut flumine, aptatur. Inciditur enim vel terra , vel lapis , H liberior aquae sit cursus , L. i. D. de rivis. item Σὶ ab EPTIS , quae ad incile adhibentur, siue sint trabes siue laxa ad latera posita. c. L. I. D. de riusI.

f. DCLXXVIII.

380쪽

f. DCLXXVIII. . XoILI OeuS, ex quo aqua sponte profluit, FONS

dicitur.

'ὶ Hinc VLPIANus L. i. D. de fonte, aquam , e fonte Pri fluentem , vivam dicit, quoniam scilicet perpetuo , atque e scaturigine fluit.

q. DCLXXVIII I.

' Vid. V L P i A M v s L. I. g. r. D. de cisae. Erant autem cloaeae vel publicae , vel priuatae. Illas magnifico opere exstructas memorant rei Romanae scriptores ; hae huc pertinent.

q. DCLXXX. i

REMISSIO hic notat decretum Praetoris, iuS, L. XLIII. nuncianti nouum opus, nunciandi nullum fuisse ' . T. x s.

'ὶ L. I. D. de remus. Alia erat priuata. pacto nimirum inter

nunciantem & euin, cui nunciatum erat nouum opus, inteIueniente. L. I. I. IO. D. de nou. Oper. nunc ιat.

q. DCLXXXI.

Concessio rei non fungibilis a) , ad usum in ' L. XLIIL desinitum , PRECARIVM b): idque, si cum re T-λε- simul possessio transfertur, NON SIMPLEX, Pr sin minus, SIMPLEX dicitur. : non

sa) Fungibilis enim res si hoc modo conceditur, mutuum est. simplix. tbὶ Atque ita precarium differt a commodato, quod ad usum 'definitum conceditur , v. g. equus . vi Mogunt iam proficiscar, vid. I. CCCXLIII. Precarium vero ad usum indcfinitum conceditur , indeque nec ultu in ius , nec obligationem producit. Erymologia precarii liquet ex eo, quod idem ad preces alterius concedatur, inque arbitrio concedentis positum sit , quamdiu pati velit, ut alter re sua utatur. Precarii usus inter eruditos maxime nequens est , videmus enim eos praecipue , qui librorum supellectili instructi sunt numerosa , ab at is, quorum 'curta supellex est, quotidie adiri schedulis hunc v. g. in m dum conceptis: Mindanuin de processibus, e ossic. petic

SEARCH

MENU NAVIGATION