장음표시 사용
351쪽
is 4 Dispertat. Ecclesiastic. Lib. II.
fuit, potentia sua promouenda cupido,oe iuri μιdiionu ciuius urpandae. Ideo enim plures casus confitentiae faceres.- tegerunt, ut de pluribus possent distensare opag. 3M . II. ATENIM, R obiicit sibi, Christus, Paulo teste, vetuit ne uxor virum relinquat, aut vir uxorem diamittat. Respondet, Christi illudρω-ceptum inter illa datum esse, quae 'α-- ω habent perfectis solis conuenientem quorum nullum constat receptum fuisse in politico regimine Christianae rei publicae. Quocirca praeceptum illud Christi eiusmodi esse putat, qualia sunt alia multa Matthaei quinto edita: de quibus quae illius esset opinio
superioribus capitibus ostendimus. Nam ut miracula, inquit, ira m illa mandata certis praecipue datasunt , mad tempus, ita requirente, qua tunc urgebat, necessitate Eoclesiae formandae, σdoctrina Christiana firmandae , dcc.
352쪽
Decath.quibusdsum. Cap.VIII. 293 Vt miracula cessarunt, caussa cessan-' te propter quam editasiunt; ita σpraeceptorum illorum usus e se desiit, pace
Ecclesiae parta : iterum reάiturus, mbi similis inciderit ιαμ μαις, vipatres nostri miderunt.
III. SED cum plura flagitia snt disputationis illius, tum hoc minime profecto tolerandum , quod
Romanum Pontificem, & Canonum Interpretes iniusta calumnia imperite non minus, quam malevole traduxerit. Quam enim culpam
iis adscribit , ea, si est culpa, non illorum magis est, quam antiquioris Ecclesiae, & Apostolorum aetati proximae: ac sanctissimorum deinceps,& eruditissimorum Patrum. De monstratum id est ab Catholicis Theologis, qui de hac celebri, dcillustri controuersia commentarios bene longos scripserunt: inter quo Bellarminus fuse accuratecque de ea
353쪽
a's ' Dissertat. Ecclesiastic. Lib. s. disputauit libro primo de Matrimo nio, capite XVI, & XVII. vi do aliis taceam, qui sunt omnibus ad ma - num. Nec est hoc loco necesse de eodem argumento disserere : cui suum a nobis tempus dabitur, si vita suppetat. Hoc unum dicam: Per suasum hoc in Ecclesia fuisse vetere; post diuulsos quacumque de caussa coniuges, neutri licere cum alio copulare' nuptias, quamdiu superstes alter coniugum fuit. IV. TEsTATvR hoc Athenago ras in O ratione pro Christianis: v bi Christianorum omnium commu- nem disciplinam , ac vitae instituta percensens, inter alia sic scribit:
δῆ νίων, ουτε GHγαμειν. .ui uxorem am, ait , dimiserit, oe aliam duxerit, moecbatur e neque dimittere permittens.
354쪽
eam , cuius virginitatem delibauerit; neque uterum ducere.Nulli ergo Chriastiano licebat tum uxore dimissa, quacumque tandem ex caussa, cum altera matrimonium iungere. Iustinus Martyr in Apologetico secundo , d. Christianae Vitae praece piis, ac legibus ab ipso Christo incommune propositis differens; per inde ut Athenagoras,uniuerse ac g neratim illam ipsam de matrimonio concipit : Καὶ ος γαθαι --ελυ- μή - ας' ἐτερου πιιθος, μοιχατοι . Et qui dimissam ab altero viro duxerit, adulterium facit. Ita Canon Apostolo
est, ut Dionysius Exiguus vertit: Siquu Lucus uxorem propriam pellens, alteram, etet ab alio dιmissam duxerit, communione priuetur. Est eadem de re memorabilis Clementis Ale
355쪽
108 Dissertat. Ecclesiastic. Lib. II. xandrini locus in calce libri secundi Stromateon , qui sic habet r
solum autem qui dimisit, caesse, sed etiam qai eam si cepit,prabenS mulieri pe candi bccasionem. nifieam
susciperet, ad virum reuerteretur. V. Nos aliter Dominicum illud praeceptum Tertullianus accepit in libro de Monogamia, capite IX in fine : Sed illi etiam non repudiantes adulteria commisicente nobis ei si repudiemus , ne nubere quidem licebit. Scri. psit hunc librum Tertullianus con- .
356쪽
De cath. quibus.dogm. Cap. VIII. 299tra Psychicos. Ita enim Catholicos vocat in quo serundas nuptias absolute condemnat. Ex quo maior esscitur vis & auctoritas illius testimonij, quod de comum tum in E clesia catholica usu, & instituto per hibet ; non licuisse repudiata, & s perstite coniuge, aliam ducere. Hoc
enim tanquam certum apud catholicos & confessum, ad id quod contra ipsos probare satagebat, assumit: ut hoc argumento demonstret; prohibitas omnino secundas a Christo
nuptias, quod ne post legitimum quidem , & a se concessum diuortium , dissoluto iam, quod paullo
ante idem Tertullianus putauit, matrimonij vinculo, alteras nuptias permiserit. Proinde firmissimum
hoc argumentum est contra Trapezitam, ac ceteros haereticos, quo Veteris Ecclesiis mos ac dogma de fugiendis post repudium secundis nu-
357쪽
oo Disper rat. Ecclesiastic. Lib. II. ptiis adstruitur. Idem & sequenti capite Tertullianus ostendit, dum vel mortuo coniuge, viduas nulli alteri nubere patitur ; sed fidem se uare priori iubet: Ergo perseueret, inquit, in ea pace, & concordia ὶ
cum resto necesse est, quem iam repudiare non poterit: ne sic quidem nuptura, si repudiare potuisset. Certe omnes illi, quos nominatim citavi, de eo, qui vel repudiata coniuge, alteram duxerit, vel repudiatam sibi copularit, uniuei se pronuntiant nefas id Christianis esse : neque conditionem illa adhibent, nisi ob adulterium dimissa fuerit. Quae conditio ad solam repudiandi caussam; non ad noui ineundi matrimonij potestatem. referri debet in illa Christi sanctio ne : Ut cum Augustino Catholica omnis Ecclesia iudicat. Alioqui, quod eruditi viri prudenter opponunt , deterior illius esset caussa, quae
358쪽
De cath. quibuslia m. Cap.VII I. 3o I per fraudem & calumniam, iniuste esset ab viro dimissa , quam meretri cis, quam quis iure repudiasset: si huic nubendi alteri data potestas intelligeretur illi ab Christo negata:
quod minime consentaneu videturi.
VI. VERvM seposita illa controuersia, quae de ab eruditis Theolo gis plenius, ut dixi , pertractata est: S a nobis suo loco disceptabitur: quis non Mensarij fenoris patrono iure succenseat, quod Romanum Pontificem, Ecclesiamque Romanam , & Canonici iuris peritos in clementer ob id appellet, quod illam Euangelicae legis interpretatio nem amplexi sint, quam ab antiquis Patribus, & Patrum coryphaeis acceperant, Augustino & Hieronymo Z Quid exprobratione ista frigidius 3 quid porro iniquius Θ Romanos Pontifices, ubi Occidentis imperio potiti sunt graue illud onus
359쪽
3ox Dissertat.Ecclesiastic. Lib. II. iniecisse Christianorum ait humeris. Atqui Augustini, & Hieronymi seculo, & deinceps, suos occidens Imperatores habuit. Et ambo tamen illi , praeceptum id esse Chrisside vXore vel propter adulterium dimissa, minime ducenda, constantis- me, acerriineque defendunt. Praecepti rem, inquam, esse, non consiIlij, ambo isti sanctissimi, eruditissinuque Patres arbitrati sunt: ut qui secus faceret, contra Christi legem non vulgare crimen admitteret. Scripsit de ea quaestione S. Augustinus libros duos ad Pollentium de adulterinis coniugiis: tum in libro de Bono coniugali, capite praeser tim VII, ac xv, aiserta & graui ora
VII. HIERONYMus item epistola xxx, & CYLvIi eandem propugnauit sententiam. Mileuitana quoque Synodus canone xvii idem de-
360쪽
Decath. quibu .dom. CU. VIII. 363 creuit. Plaeuit, inquit, ut secundum Euangelicam, oe Apostolscam disciplinam neque dimissus ab uxore, neque dimissa a marito altera coniungantur et sed ita maneant, aut sibimet reconcilientur.
uod si contempserint, ad poenitentiam redigantur. In qua causis. legem imperialem petendam promulgari. Ergo ab- lute, infiniteque illud Africani Patres intellexerunt, quod est Matthaei v, Si qui dimissam duxerit, moechatur. Sic etiam Apostolum interpretati sunt in priore ad Corinthios capite
VII', IO. Iis autem, qui matrimonio
iuncti sunt, praecipio non ego, sed Do
minus, uxorem a viro non discedere.
Mod si disicesserit, manere innuptam,
aut viro suo reconciliari. Cuius loci vim non possum quin R Augustini Aug. To
. , ik in D . . lib. I adverbis aduerius Trapezitae temeri- Pollent.
ratem inculcem: Cur dixisti, inquit, 'ξ t e sole, quo si disieserit, manere in- '