장음표시 사용
201쪽
De iure accre se,. Cap. 9. Baest. 14.
d. s. eum stirare, IV. de Mn. mg. quia & ipsi sunt eiusdem gradus, cum gradum patris representent. Er hoc est, quod dicimus. ius accrescendi habere locum inter pares in gradu verὰ , vel reptae scalatiue, ut re
tutimus in eodem D cap. g. m. n. al.
Sed haec quidem generaliter dicuntur. Specialiter autent, si quaeramus , quando Procedant tres puto distinguendos esse
Primus est quando is, qui vult venire per successorium edictum, est idem ipse
qui fuit a sua portione exclusus. Et tunc Certum est, ea procedere , quae sit pra diximus , scilicet ius accrescendi exclu- 7 de re successsorium edictum , t Ioibuna
sit in eo qui, cum sit ab uno capite exclustis .puta a capite. unde liberi , vult venire ex alio nempe ex capite unde legitimi,
vel exclusiis a capite, unde legitimi, vult x enire ex capite, unde cognati,& sibi ipsi 8 succedere. t mondum L δε
demum facere potest si no vi persit alius, qui ex eo capite, a quo exclutus est bonorum agnouerit po onem: Eo enunexistente non poteri venire ex succen rio edicto, dc ipsi sibi succedere, 1ed eius pars accrescet ei, qui sua portione agno-49 uit . t Itasribunt gi. an d. ι. sn
so licet, quia lex sequenti caei te non desertur bonorum pollessio, nili prius omnino
defecisse non dicitur, ubi supercit aliquis, qui ex priore bonorum postem One agno
Plane hoc ita demum esse verum pleri que censent, si is, qui venit per ius accrescendi vere sit in eodem gradu , quo is, qui vult venite per successorium edictu, rout euenit,cum ex pluribus filijs , quitis delata est bonorum possessio , Vnus
excluditur tempore: nam, si coeteri . suas Portiones agnouerint, eis portio exclusi accrescet , nec poterit exclusus venire ex pite, unde legitimi; Istis notereranis to M -tur Dp -supra rela M. Geterum, Ii vere non siit in eodem gradu, ut, quia sit nepos ex filio praemortuo,censent non
Procedere, quod supra diximus, x fili una exclusum a capite, unde liberi, posse tibi
ipsi succedere,& venire ex capite, unde legitimi., eoque modo capere tuam pol tione excluso nepote Veniente per ius a
. Sed est verius, etiam in hoc catu ius a cretcendi excludere successorium edictum , di nepotem ex fili 0 pra mortuo προ nientem per ius accrescendi excludere patruum venientem ex capite, Unde legi-
si timi, dc sibi ipsi succedere volentem t Dasy enim censu/mns , p s referemur 3ma , quia, cum hic nepos veniat ex capite , unde liberi , Conlequens est, v t debeat exclude. re patruum venientem ex capite, unde le
gitimi, scilicet, qui a s ut supradictum es
non antea potest esse locus capiti sequemti, quam prius in totum sit euacuatum . Nec verum est, huiusmodi nepotem non esse in eodem gradu , quo ni ius, quia, Cum veniat iure reprae lentationis, dicitur esse in eodem gradu, quo fuisset pater non quidem vere, ted repraesentatiue, ust
Secundus vero casus est, quando is, qui vult venire per successorium edictum, nocst idem ipse . qui fuit 1 lua portione ex clutus, sed alius, qui tamen non potuisset Ciam eo concurrere, qui venit petius ae-cre Icendi , etiamsi ab initio fui stet solus, id est, non habuisset coniunctum, qui Pinne1 defecit, Et in hoc casu fatent ut etiam omnes, ius accrescendi excludere Dcce Dsorium edictum, & procedere regulam, Μ quam retulimus t Dp numer aa. Irascra se
C. ind. ν . est νx. Huius rei multa ponunt exempla afferri. Primum in eo, qui moriens intestatus reliquit liberos,& parentes: Nam, si unus ex liberis deficiat, aut morte, aut repudiatione, eius portio non pertinebit ad parentes venientes per successistium eclinu. sed accreicet liberis superstitibus, qui suas portiones agnouerunt, Sc ita in hac specie ius accrescendi excludet luccessorium
edictum; Ita in speeis iactarant inues, quor evi mus satra mι m. aa. or probat La. F. ita Lamum, versic. Ioas nausintss. ad Terint. scilicet, quia,
s 3 ilicet liberis superstites ab initio fuissentioli,& sic is, qui postea defecit non fuisset
in rerum natura tempore mortis eius, de cuius bonis agitur, non tamen parentes . cum liberis in successione concurri sent,
sed ab illis omnimodo fuissem exclusi d. l.
a. s. Ma demum , in prin. f. ad Tert. f. repetistis , IV. deserast. n. cum in succcssionibus prima sit causa liberorum S.I. est S. admonendi, verse. Amo enim, DK. vi Hred. qua ab im. riff. I. Avis. δε baria. ab .intest. ven. eou. 9I. . g. . ors. νεωβ. si tis. rin. nut . ext. I. t. s. svis m. in
ν. ρε s. s. . Quod,& in querela procedere, certum est: Nam, si quis decesserit relictis duobus filijs ex haeredatis, & patre
praeterito, & alter ex filiis morte, aut re pudiatione , aut etiam tempore excluda-rur a querela, pars eius accrescet alteri filio excluso patre ι. paser sit m. I 4. abimnos. d. in f or nos Ias. dix mur in s. μ' qu. F.- s.1. quia filius, tamquam descendens I a exclu-
202쪽
exclusisset patrem, etiamsi ab initio fulmet solus ἀ ι pater μα- . Secundum exemplum &quidena facilius) asserri potest in eo, qui moriens intestat tis relicii it liberos, & agnatos, aut cognatosi Nam, si unus ea liberismoriatur, aut aliter deficiat, eius portio accrescet aliis liberis exclusis agnatis, aut CO- gnatis venientibus ex successorio edicto Li. M. finem. Τ. ad Tret. Et i, steeio detur a
σια Et hoc ideo, quia,licet is, qui postea
defecit, initio no fuisset in rerum natura, non tamen agnati, aut cognati potuistent cum liberis iti perstitibus . in successione concuricre, ted ab illis omnimodo fia utent exclusi d. g. repetitis, In I. GAruit. cog n. Quandiu enim potest esse locus capiti liberor si,
Tertium exemplum afferri potest in ii.
herio, qni moriens rc liquit duos patro nos : Nam, si alter eorum deficiat. eius portio non pertinebit ad ipsius filios . sed
accrescet coin patrono, ita etiam in hac specie nis accreicendi excludet Iucccsso - 16 riumcdictum t L. duabus. d ster. liber. scilicet, quia liberi patroni non poturis et cum altero patrono in liberti succestione cocta itere, etiamsi pater eorum non fuisset in rerum natura, quo tempore liberiatus decessit I. 3. g. si duin. vi letu. tuo. t. si ti
et, si libertus duobus assigilatus sit, & alter habens liberos deficiat, puta moriatur, aut capite minuatur, pars eius accrescet alteri cxclusis libcras, qui tute succes 37 sionis alias venirent i Lutrum. 3. g. I. L. δε spen tiber. ι etaius, Sc vltimus casus est, quando is, qui vult venire per successorium edictum, non est idem ipse, qui fuit a luccesIione
exciti ius, sed alius, qui tamen cu eo concurris tui, qui venit per ius accreicendi, si deficiens an initio non filisset in rerum na rura, Et tunc pleraque tradunt, ius accreis scendi non ex eludere luccessorium edictum, sed ab eo excludi, ita in hac spe. 38 cie limitari tegulam, i Quam remismas supra
yo. g. do inst. Monemur autem , ut itatem Iant.
In primis argumento ducto a coniuge
Paupere, cui ctiam liberis extantibus certa pars aflignatiir ex distositiona inui, trino C. nd. Um,svκ Naim, et ii liber iacticiant, non tam i ei caetere portiones accrescen P, D inniamus tu i o. e v. qu. 33. nun .8. led 1llae a parem cs, vel agnatos, ix cognatos vonientes per successorium edictum pertIne
so bunt,t ita successorium edictum excludet ius accrescendi, quia, licet ab initio mulier non habuisset liberos, non tamen filis et totam haereditatem habitura, sed praeter quartanrcaeterς porriones ad proinximiores pertinuissent. Ira b-ι Baia. λ
aurie p. 18. in A. dc ita, non Italum liberi, sed etiam parentes, & vero etiam transia uersales, siue agnati, siue cognata secissent
Secundo mouentur ratione : Nam paria sunt, non este, vel reduci ad non esse εο t S. si qui, ex libem L. M Tor. Sed si is,qui postea excluditur, ab initio non fuisset in rer ' n tura, veniens per successorium edictum concurrisset cu eo, qui venit perius accrescendi, & obtinuisset portionem alteri delatam, quae postea vacat d. Aut
praurea. Ergo debet citam cum eo concurrere,& partem vacantem Capere, quo
ties ex post facto deo esse in rerum nat
His tamen non obstantibus puto verius, quod alii tradiderunt, scilicet ius accr Rendi excludere successorium edictum, et ianili per id veniens cum coluncto conis εI eurrisset, ii ab initio fuisset solus. t Dis emin
aperte covincitur ex eo, quia, si quis duo. bus susceptis silijs ex altero eorum nepotem habeat, hic nepos haud dubie concurreret cum patruo, si ab initio, idest tempore mortis au , , patet esset praemortuus: Ingrederetur enim illius locum, dc eum reprς ientando stimul cum patruo sti
tis ambo filii sint superstites, dc. postea is,
ex quo nepos iupere it, repudiet, talis ne pos veniens per luccessorium edictu, non admittetur ad portionem patris, sed ea 6a patruo accrescet i Ut scribunt omnes, Ρωνese remiis ins , Et ias ιie Crari. sn d. I. re coniuncti, min. D. versie. yraeterea ct 3. Ergo ius accrescendi excludit successorium edictum , ctia in si per hoc veniens cum alio concurris let si ab initio fuisset solus. Praeterea, si
sitia, quaecun iuramento renuntiauit haereditati paternae , patri superuixerit, eius portio deferetur fratribus venietibus perius accrescendi, non autem ipsiuq filiis v nientibus per successorium edictum quippe quibus matris renuntiatio nocet , rao demio infra, Et tamen, si illa esset prae- r,ortua, oc sic non extaret tempore mortis aui, nepotes ex ea simul cum patruis succederent non obstante matris renuntiatione, quippe, quae eis non obesset Τ ν
ostendimus in h. V. P. II. Ergo veniens per
successorium editium excluditur ab eo, qui
203쪽
' De iure accresc. Cap. 9. zest i s.
qui venit per ius acerescendi ,etiamsi cum illo e Murrisset, si ab initio fui siet lotus, Ita
Nec est , quod aliquis respondeat, docis trinam Baldi δεβι ι- ex Aurb. yriste νεὰ, procedere, quoties is, qui vocatur ex suo cessorio edicio, venit ex persona propria,
Icrlona deficientis, Nepotes autem ex fi-ia, quae renuntiariit, non venire ex persona propria, Ied ex personae matris, quia alioquin non possim cum autmculis, qui sunt proximiores, concurrere, ideoque nil miruin, si, quem. Desunt aliqua.
An ius accrescendi excludat si seu in
Qi1aestio Decima quinta. SVpςx est, ut septimo, atque postremo
loco videamus de iisto vindicante bona, qua A vacantia,& dispiciamus. an ci coniunctus vcniens per ius accrescendi praeferatur. Utique autem hic V cantia consideramus, non, tamqliam
bona coniuncti deiicientis: nam alioquin
res non ad hanc quaest sonem pertineret, sed ad eum, quam proposuimus νη7 cv. q. q iram . . σου rei sic Ct, quia tunc non Ueniret fiscus ex per.ona propria, sed ex persona ipsius deficientis, quasi illius trans missarius, quo casu procudcrent ca . quae
diximus ibi,s an hoc cap. qu. a. num. q. c,m.
sed e nitueramus vacantia, tamquam timna testatoris, liue illius, de cuius Iuccessione tractatur, di, cui coniunctus debui Dset succedere, si non defecisset, di sic supponimus ti Ictini velle ex persona propria, dc proprio Iure defuncto succedere eo, quod deficiente vocato de lucti bona vacent, i c quaerimus, an, si supersis coniunctus, Mi parte in alterius deficientis perius ac escendi vindieare postir, debeat is
fisco praeferri, an vero contra Et certum 1 est, praeferri coni linctum t l. . s. cum an
ut liquido confici, quatuor sunt disti ia-guendi calus, quorum Primus est, quando pars deficit ante ac- qui litionen , dc tractamus de coniuncto, seu cohaerede testamentario, Et tuns res caret dubio: nam certum est, eum esse po-
, tiorem fisco, t ut HI de nunte eorum, puas rum 1 Iuranum. I. est probatur Primo I. νη. I. M. versic. tantum C. de ead. DP. ubi Iustinianus scribit, cum ultimumaa eaducorum usu scationem Meari r Ergo supina ponit, t alios omnes, qui ad eorumdem
caducorum vindicationem vocantur, sic substitutos, coniti netos, &grauatos d. t. De. s. sin autem inis uεd sis condus ne C. G
d. test. fisco pr ferri, quia ultimus diei - 4 tur is tantum, quem nemo sequitiir t La. legitimas a uis, ct tegit. quique post alios s omnes Vocatur t t. poten-36. Τ. de Diag. t ι. IV Md in prin. sunua L stu, quaseluendos DF d. hared. ευι . Secundo probatur . quia substitutusa haud dubie laseum excludit i d. f. em. I. cum autem c. da e . to tr. Scd coniunctus censetur, quali subiti tutus L si Tatis. 63. s. Iutian si Διει. a. Debet is itur fiscum excludere. Tertio, quia, si vinco vincentem te, multo fortius te i. do aerassonovi. rq ff. dedι U. est temp. nascrip. Sed coniunctus vincit , & excludit venientes ab intestato, m
multo fortius debet vincere, & excludere fiscum. Quartis,quia fiscus tunc demum admi titur, cum nullus alius superest, qui rem,
aut ex testamento, aut au intestato Vin-8 dicare possiti t L -antia. . C. d. An. nae. lib.
num. 3. ded, cum adest coniunctus, haud
204쪽
dubiε superest, qui rem ex testament vindicare potest, 1 cilicet. quia coniunctus eodem iure, & ex e dem ea usa Uocaintur ad partem accre Icentem. qua voca tur ad partem principalem, iamdamus νη- Ergo existente coniuncto non debet admitti fiscus. Quinto demum probatur, quia fiscus 9 non vocatur, nisi bona vacem t
cum adest coniunctus, bona non vacant, Io i quia vacare tunc demum dicuntur, cum nullus superest, qui rem, aut ex testamen-AI to, aut ab intestato vindicare possit i d. t.
- fissur. V. quae res dici non potest, Cum adest coniunctus, Ut seu dati est, Non debet igitur vocati fiscus. Nec est contrarium, quod vacare dicia a turpars nulli assignata, t etiamsi testator aliquem in alijs partibus haeredem insti
23 hoc velum est, i si spectentus eam voca tionem, quae fit i testatore, & se principaliter , di per sar nam, quia testator ne-Ininem ex ea parte scripsit haeredem, ideo hoc respectu dicimus, partem illam va- Care, αι licet, quia nemo est, qui ad eam principaliter , α per se vocetur, Cum illa pars nemini fuerit a tectatore assignata. Coeterum, si speciemus eam vocationem, quae fit 1 lege, Scite non principaliter, sed
accetarie,oc consecutive ad partem principalem, verius est, partem illam non vacare, quia, licet nulli fuerit assignata, a creteit tamen ali s partibus assignatis I. -- seM- 13. . I. g. Gharad. snsi. ideoque, cum ad eam aliquis vocetur, si non principaliter , saltem accessorie, fit, ut non possit dici vacare, Deundum ea, qIDra dirimara. Secundus vero casus est, quando pars deficit ante acquisitionem, oc tractamus de coniuncto, seu cohaerede legitimo, qui scilicet ab intestato succcssit, Et tunc similiter certu est, eum debere fisco prina 4 ferri, t Hest dam/nte eamm , ----
Primo, quia fiscus non vocatur ad bona, quali vacantia, nisi deficiant omnes, qui rem, aut ex testamento, aut ab int stato sunt habitura , Ut dix--μpran-. 8. Sed hic non deficiunt omnes, cum super. st coniunctus, qui rem ab intestato habere potest. Non debct igitur vocari fiscus. decundo probatur, quia, si vinco vin Centem te, multo sortius te, M dixi M. yra nurno. 6. MU3. Sed eo haeres excludit 1uccessorium edictum, monendi in yracia. num in. I. cy seqq. quod est potentius a I s sco t La. in pran.ef. quib- Τ. deIuues odia. Ersinois Cuiae. Ad I. asit. J. o. . in o. LM. Resep s rapim adeo, ut etiam vir, dc uxor, qui non, nisi post omnes agnatos.& cognatos a Platore vocantur, fisco sint potiores 16 t . . c. ἀπαπιν, suae. Debet igitur multo magis excludere fiscum. Idque adeo ν rum est, Vt procedat etiam in uxore quae
est Rur. nam . si transueriales omnes deficiant, quia residuum haereditatis es arer
fir, ut excludat sic uni, si intendat hona,F7 quali vacantia ad te pertinere. t e
Iertius calus est, quando pars deficit post acquisitionem, dc sumus in casibus, in quibus etiam post emolumentum acquintum ius accrescendi locum habere
potest, quos retul-us a8. Et tunc si init iter verum est, Con
28 iunctum admitti excluso fisco . t siue tractemus de successionibus testamentarijs, siue de ijs, quae ab intestato deseruntur. Exemplum primum sit in haerede, qui post aditani haereditatem priuatur ob spretum iudicium, de praeceptum testatoris: nam, quia pars eius deteri ut stibstitutis, aut cohaeredibus, aut legatariis,& fideicommis. sariis, dc in eorum defectum venientibus ab intestato, di postremo Ioco siseo, ideo intelligimus, coniunctum, & alios omnes supra enumeratos fisco praeserti t g. si
Θαιλ hoe amplitu C. M eis. Qiis da retia. ιω imus is cap. 7. qu. η π. 11s ecundum sit exemplum in minore, q ii post aditam haereditatem fuit in ii Hegru stitutus: nam, quia pars eius cohaeredi Vesenti aeue scit, ideo, si eam acceptet, dubiu noa est , ao quin filcus excludatur Φι. Is mitar. I. f. de
deficit post acquisitionem, & Iumus in C sibus, in quibus ius accrescendi non potest amplius nabere locum, ut est regulare, fou διώ-- in eod/m P eas. qu. 9. n m. a 3. σs es. Et tunc. etiamsi coniunctus .postea deficiat, nullo relicto successore, non ta- me illa portio ad coniunctum pertinebit, a I sed ad nscum,t quia, cum per acquisiti nem factam a coniuncto semel fuerit 1
iure accrescendi exclusus, ostendim- οι - 13. Consequens est, as r ut non possit amplius ad illud admitti, licet socius postea deficiar, cunra priuatione ad habitum non detur regresstis ι.
-- Τ. GIE. a. Plane, si tractemus de socio liberalitatis Imperialis, magis est, ut is debeat fisco praetierri, etiamsi socius post acquisitionem sine haerede decesserit
Et haec de ijs essectivus, qui personaS te-ipiciunt a
amata , passet baro ariem relictam pertio a reostendi, dieitu ν cum eo coniuncta.
205쪽
De iure accresc. Cap. 9. Quaest. 1 6. 12
Qualiter ius accrescendi possit cenis seri cum expressa dispositione testa totis coniunctum.
Quaestio Decima sexta. iNVης videamus de iis effectibus,
qui te spiciunt naturam; Horuduo constat esse Fenera; quida enim consistunt in propria natura communicanda, quid1 vero in ali na suscipienda. In communicanda pro pria natura consistunt illi enectus, quos operatur ius accrescendi, qua do est coniunctum cum expressa dispositione testa toris, puta cum institutione, vel substitutione vulgari, aut pupillari, aut etiam sve
plerisque visum est 2 fidei Ammissaria. Quod, qualiter esie possit, si quaeramus ,r puto dupliciter i id posse contingere, Uno
modo potem ia, altero vero actu. Et potentia quidem tunc censetur ius accrescedi cum expressa testatoris dispo-stione coniunctum, cum talis dispositio consertur in eum, qui etiam ea amota posset habere partem relictam per ius ac a crescendi: et Nam tunc, quia in eandem personam utrumque ius concurrit, scilicet ius expressae dispositionis, & ius accrescendi, ideo talis dispositio dicitur cum iure accrescendi coniuncta. Exemplum sit, cum testator aliquem im
.. min. p. δε-harad. l. qui uenda. . 86. S. si tu ex parte F ad Dr. Fiae. Nam, quia t pars conditionalis etiam amota institutione deberet ad institutum per ius accrescendi pertinere a. Lsi quis ιμ δενιρμνιι. dared. - . s ----πι is T. eap. de stante disposivione testatoris pertinet etiam iuridiruitutionis, ideo fit, ut talis institutio dicatur a nostris cum iure ac
Aliud exemplum sit, cum testator c haeredem cohaeredi vulgariter substituit .
6 . in ρ . f. da vulg. s. sed, si institu/., Inst. eod. ι. si auu Mνει. n. in ρ- Τ. - aιε. hor. t. si ex is νην. s. vers. a is da suis , ct M. t. tena--σου. s. c. δε--.ctat. βυ. Nam, quia σ t cohaeres etiam amota substitutione esset partem cohaeredis deficientis per ius accrestendi habiturust. Du. b. bis it donitis
dispositione testa totis potest etiam eam habere iure substitutionis, ideo fit, Ut talis substitutio dicatur etiam a nostris comi uncta cum iure accrescendi, υιi mdera ea
Sed haec coniunctio aestimatur ex ΠΟ-7 tentia, t non ex actu, quia potest qui cena ΓΟcatus, vel uno iure, vel alio consequi partem relictam ,--emus in bovi eap.r . nu'. sed quandiu res est integra, non etiam, ubi semel ad actum est deducta,
Αctu vero, an possitius accrescendi caexpressa dispositione testatoris concurrere , dc coniungi, cum scilicet dispositio ad actum, siue effectum est perducta, dubitari potest. Sed puto, multum relatre, 8 t Vtrum consideremus ius msrescendi, ut
causam acquisitionis, an vero, ut acquisitionis modum: Nam, si, ut causam, Ve-9 riu est, non posse concurrere,i quia, cuexpressum faciat cessare tacitum I. cum ναμ . 39. s. sitis F. u. α prouisio hominis faciat cessare prouisionem legis l.
pressa tia a totis dispositio faciat cessare ius accrescendi, quod eat tacita, seu legis dispositio, Ut of ι--πι - - cv. 9. P. 3I. num. 6. σμήν' Nec est contrarium, quod substitutio I non excludat ius accrescendi , t quoties constri ur in eandem personam, quae id habete potest , o referemus in He Vfo cap. qu. I. num. , quia id vcrum est, si ius accrear scendi consideremus . t acquisitionis
modum, ea, qua mox dicemus , secus
Vero, si, ut acquisitionis causam, ciuia subis stitutio, tamquam expressa, dc ao homine proueniens excludit ius accrescendi,ucid est substitutio tacita, dc 1 lege pro-ciscitur, FG MIendamus in L quast. 3I. num. 6.
Idque mihi videntur nostri frequentius sensisse, dum passim tradiderunt, eum qui incipit ab aditione unius partis cogi Omnes nabere eo iure, & modo quo testator voluit, idest, iure institutionis aut in
si tutionis, non vero iure accrescendi; m refere hae cap. D. Iy. vum. 3γ σ ο I. σεν. 34. - .... Significant enim alias partes
1 testatote datas non ex dispositione legis, Δρ sic ex iure accrescenes , quatenus
206쪽
De iure acer est. Cap. 9. Quaest. 17. 2χ9
s ih eonditione institutus est f Ltis .ia,
Quando autem ius aecrescendi cense tur coniunctum cum institutione, ii quae in ramus, constat, varios esse distinguendos casus, quorum Primus est , quando testator instituit aliquem ex asse, dc sic integraliter, Et in hoc casu verius, Zc receptius est, ius accre. ς scendi non posse considerari. t enim ee
cap. 1. ex per consequentias non posse ce seri cum institutione coniunctum, quia , t cu hoc ius duo requirat extrema, id est, duarum partium di itinctionem, eius scilicet, quae accrescit, dc eius, cui fit accessio,
qui integraliter instuutus est, unum tantum sit extremum. Consequens est, ut ius accrescendi considerari nequeat. Quamobrem ii, qui in hac specie ius accrescendi
considerant, Ut Dah a. δει. T. -- . eap. I 1. ωers vatu, seu dicunt, unain partem a de unii luias partes accrescere, Ut Gut Een. in
v. I . versvato, Perperam, dc improprie loquuntur, quia re vera totum acquiritur iure institutionis, non iure accrcscen- .di, ' ostendemus in d. qu. 8.
Nec dicas in hac specie ius accrescendi
Considerari, non, ut caulam, sed, ut modum acquisitionis , seu ram ea, qua Lxιm- ἐπ P. Vaced .n-. a. Useqq. quia verius est,
ne hoc quidem modo considerari posse: et i Nam tunc per modum accrctionis, fit acquisiti se,cum aliquid pote ita te iuris acincedit ei, quod acquisitum est, puta pars coditionalis accedit parti purae, quae iam fuit adita, min=- ι. tiber homo. I9. feripium β. de hared. ina. Uel pars . quae ex substitutione defertur, accedit parti ex institutione quaesitae, μιηθιωL AquMM-
qui in proposito, nihil est, quod accedat, quia testator unica dis politione totum assem integraliter reliquit. Non potest igitur ius accrescendi , ut acquisitionis moetus considerari. Nec est, quod respondeas, non posses quidem considerari , si respiciamus t adtestatorem, qui nullas fecit partes, lecus vero, si ad haerede in , qui partem adeundo videtur scindete haereditate, & hoc modo duo facere extrema ι nam hoc re pectu videtur pars non adita posse dici parti iam aditae accrescere, & siccosis iderari ius accrescendi, ut acquisitionis modus, Quia fateor, hunc esse praedictorum sensu, vi ad hoc eos respicere, dum aiunt, in sp Cie proposita partem Parii accrescere, ted ' dico, in hoc eos abutitii loqui, qui pro
Priε loquentibus ad hoc, ut pars dici pose sit accrescete, & sic fieri acquisitio per modum accretionis ι debet IIIa prius esses separata. t ves ex dispositione testatoris,
vel ex dispositione legis, ut euenit inspeciebus,quas referemus infra v. o. m. Natunc re vera fit accesso, & fit ipso iure, seu iuris potestate sine facto nominis, ideoque recte dicitur fieri per ius accrescendi d. l. qui ρ ιπυ. de aeq. baria. At, cum parS non est, alit ab homine, aut 1
lege separata, sed ab haerede de facto scinditur, quia re vera no intelligitur diiiisa, ideo non recte dicitur accrescere : Nihil enim accedit, si respicimus ad ius , licet inspecto haeredis facto accessio fiat. Qua ob rem non potest talis accessio diei riipso iure, siue per ius accrescendi, quia
ius declarat totum assem aditum, non vero parte addit parti, quippe, quae non est. Secundus vero casus est, quando testator instituit aliquem ex pluribus partibus pure, Et tunc institutio videtur coniuncta Io cum iure accrescendi, i siue consideremus potentiam, siue actum, qui in acquisitionis modo consiliit , βοηδε- ea, qua diximus in II P. yracia num I. σsqq. Nam, i & amota unius partis institutione fuisset institutus etiam eam per ius accrescendi habiturus
. interdum. 13. S. I. Τ. de foed. . 3. s. viissem Inu. eod. Ec, si v nain adeat, censebitur etiaalias ipso iure, & sine alia aditione, Zc sic
Per modum accretionis quaesiuissetur. N. in prin. f. de aeq. baria.'nos Iasὸ die mus in hoc eap. quas . 28. num. I. Quamobrem ij, qui in hac specie ius accrescendi coninia siderant, i υι Gut. Ben. an d. cap. Ra utius, in
adeunti aliam accrescere, quos referamin in Meeap. quas. 9. num. a. non VHentur abusive loqui, quia, cum testator haereditate in partes distinxerit, cessant ea, quae in superiore specie considerauimus. Sed est verius, ne in hac quidem specie u ius accrescendi considerari posse, t m rem
quentias non posse id censeri cum institu- 14 tione conivnuum, quia, t quoties testator instituit aliquem ex pluribus partibus pure, perinde est, ac, si integraliter eum instituisset in eo toto, quod ex illis partihus conficitur d. t. in ratisne. II. s. pu unos
vers. re aliam eausam 1 ad let. Fala. Non enim censetur partes fecisse, quod haberet animum haereditatis diuidendae, sed gratia cuiusdam demonstrationis , O Uendamur
brem ea omnia, quae diximus in superiore casu, locum habent etiam in hae specie. Nec obstant ea,quae supra diximus, quia procedunt insperiis verbis, dc eorum Cor-K tice.
207쪽
tice. Coeterlim Inspecta vi, & effectu, aemente testatoris, magis est, ut partes factae non intelligantur, & per conseque tias, ut perinde cesset iuris accrescendi Coniunctio, ac, si testator haeredem integraliter instituisset , ferendum ea, νω diximal
Mimis obstat, quod haeres ex pluribus partibus institutus fungatur vice plurium personarum, t ideoque, sicut in pluribus personis ius accrescendi proprie consideratur , ita etiam proprie considerari debeat in una ..eademque persona ve inuis
quia respondeo, negando haeredem ita institutum vice plurium personarum fisn-1st gi,t ideoque, quod in pluribus haeredibus locum habet, non recte ad unum , &eundem haeredem ex pluribus partibus institutum trahi , cum diuersa sit harum Ir specierum ratio: Nam i in pluribus personis adest paratum distinctio, quae, lam, quoad verba, quam, quoad mentem duo constituit exitem a necelsaria ad hoc , ut ius accrescendi considerari possit , sic Minoiamus in η. cap. s. q. n. 6. At in una , α cadem persona cessat talis distinctio,quia, licet testator inspectis verbis videatur distinxisse partes, oc ita fecisse duo extrema,s tamen inspecta mente perinde habetur. ac, si eundem integraliter instituisset in eo toto, quod ex illis partibus conficitur, visu adictum vi, ideoquel cessant extrema necessaria ad inducendia ius accrescendi. Tertius calus est, quando testator instituit aliquem haeredem ex rarte pure , Rex parte sub conditione, non dato coli recie: aut substa ut O , Ac is adiit ex pura, Et tunc certum est, institutionem conditionalem censeri coniunctant cum iure
18 accrescendi. t πινιι ηι omnes, quos rat timus in Me rv. qu. . s. post num. siue considerein mus potentiam, siue modum acquisitio. nis , bcundum ea, ' Hx-- ibi num. I.'seqq.rs Nam, toc si conditio defietat . illam erit institutus omnimodo per ius acer escendi
rad. &, si extiterit, censebitur ipso iure, &sine noua aditione, & sic per modam a cretionis eam ex institutione quaesiuisse
Quartus casus est, quando testator ininstituit aliquem haeredem ex parte pure, dc ex parte sub conditione, sed dato cohaerede.&institutus ad ij tex pura, Et tunc Pro ea portione , quam etiam deficiente conditione omnimodo esset per ius a crescendi habiturus , dubium non est, suin institutio censeatur coniuncta cum so iure accrescendi i l. rvi dum. M. F. situ ex parte A. ad ter. Fau. d. ι. liber hamo sy. g. τινων org. si ita seriptum,His, Bau. v not. quia licet , est Inisi. gmmer. 8. v e. Dd die. fas Mod. inst. Coeterum pro aliis partibus non erit cum iure accrescendi coniuncta,
t quia partes illae deficiente conditione non ad institutum, sed ad cohaeredem per ius accrescendi essent peruenturae d. ι.εροι νώ- M. s. si is ex amAMDI. Fala. d. t. Ider homo. 39. D siisa δενὶ ι . t Rau. vos piat. quia, uret, est Imri. num. 8. versis. sindis f d. haria. iast. ntus casus est, quando testator Inastituit aliquem ex parte pure, Sc ex parte sub conditione, sed dato inconditiones substituto, Et institutus adiit ex pura, Et tunc verius est, institutionem conditionalem non posse diei cum iure accresce xa di coniunctam,t quia deficiente conditione non esset illa pars ad institutum, quia diuit, per ius accrescendi peruentura sed ad substitutum ι.si testum. xj. 1 G --
que non potest illius partis institutio diei
coniuncta clam iure accrescendi, quod respectu institiiti locum habere nequit. Plane, si substitutus deficeret, puta pem dente conditione moreretur, tune inciperet institutio oonditionalis esse con-s3 uicta cum iure accrescendi, t Ac procederent ea, quς diximus in tertio ea sci, quia paria sunt, substitutum non esse datum , vel datum defieci illa, stendemul in Io. - P. 23. m. s. est βρε. Idem est, Δc si substitutus non sit datus in omnem eiientam, sed tantum in defectum conditionis: NI, si conditio existat , etiam post mortem instituti, dicetur institutio coniuncta cua iure accrescendi, tua is meis declaras Cor.
est eaμιβ. do ae3. hered. Paria enim sunt, non esse datum substitutum, vel datum sub ea conditione, quae postea defecerit, Ut d,--
ditio extiterat vivo instituto, de respiciamus ad acquisitionis modum, magis est, ut diei possit eum iure accrescenai con as iuncta, i seundum ea, νω riximus in g. proia. num. Is . . I. s. scilicet, quia pars illa censebitur ipso iure, de sine noua aditione, de sic per modum accretionis acquisita, in
Sextus denique casus est, quando is . qui ex parte pure, dc ex parte sub conditione fuit institutus, non ad ij t ex pura, Et in hoc casu, licet solus institutus sit, non tamen coditionalis institutio poterit dicias coniuncta cum iure accrescendi, i scilicet. quia amota institutione non esset illa pars ad eundem institutum per ius accre scendi peruentura, cum portio haeredita. tis non personae, sed portioni accrescat
ι. si totam. 8a. ab de axq. 1 M. dc per consequentias non accrescat ei, qui portionem non habet Ut diximur is T. cap. qu. 7 . nmm. a. Quamobrem dicimus, partem vacantem ijs tantum accrescere, qui suas portiones agnouerunt, o par se loeis, quas resuliis is
in eodem T. cap. P. v. num. a.
Hi ne intelligimus, quoties agimus de iure ace scendi coniuncto cum instit tione, dc de eius effectibus disputamus, semper nos supponere, institutum ex par. te pura ad ijsse, α ita haeredem extitisse, II tUr paro ex LF uuisa feriiseritim ἐπιν re ac L Itan hamo N. S. st ita seri ramas ti barad. ius.
208쪽
De iii re accre L. Cap. 9. Quaestiis. 331
13 κάρ quia, t si non esset haeres, non
pollet, alterius partis inititutio dici cum iure accrescendi coniuncta: Nam, aut in stitutus reps diauit partem puram. Et tantum abest, ut alia pars dici possitalli a eicere, ut i md potiti contra ipsa pars reptimata accrescat ei, in qua sub condi. tione iiiii idem inst. tutus. Quamobrem, est post euenium conditionis altam postea partem adeat, consequetur quidem ut iam partem'repudiatam, sed hare accrescendi, Don etiali mure institiationis, quia inparte no repudiata reperiet etiam contris
partem repudiatam, tamquam eam, quae acti accreuit, re late in f μ' .29.
Aut vero institutus non repi , , diatiit' iderii partem puram, sed, nec adhii p. Li.interim, dum res pendet, non ' poterida tertii partis, quae Rib conditio- : ne data eu, institutaO dici cum iure accre. i Icendi ioniuncta , quia, cuin institutus portionem non trabeat, Consequens et . ut nihil ei dici possit accrescere , si Mum , ino radicta sura. Plane, quoad lpes αιυ t dici poterit cum iureiaccre ic dico: iuncti, iquandiu inititutus puram adire potc ., qu certum est: 'liandocunque. adicias, temper alterius parti, insti uio-inem faturam cuiri iure accrescendi con
Et lus quidem cali is ceu latur ii utitus octini iure accrescendi coniuncta
est coniunctuini cum institutione .
vius autem union)s . & conii inoeci . nisessi ctas uni is Q iidem generalis est , ut scilicet institutio cuin'iure acci escendi coniuncia sumat natuturam iuris accrescendi , dc secuti iam eam regu Icturi t in Me MD 1ῖ. tu rin. in oe'. ra quaque pars,Visi Cor. m. . vers. IUM IMI. i. de aeq. hamis. Sed a CD, quasi a fonte tres specialiter profici, Icuntur est ectus; de quibusleparatim nobis erit dispiciendum .i:Primus igitur effectus est quia aicet Iis
redita .regulariter non acquiratur instituto sine aditione t l. Cernelius. 69. i. de M. . res. U. l. Autiniata. 1. die nae inst. dc in
hoc disserat institutiis a iure accrescendi t utpote per quod ipso krte, dc sine lio.
t Hinc sit, ut acquiratur statina, L. Afersem puxj iiiii, adeo, H ntillia teporis spathina inter delatione,)N acqtuisitionem Asiderari pollidi; Eo enim isto nento. quo pars ex institutione desertur , acquiritiari quia, et clima qui titio nini pendeat a sim tcto F ominis, sed a potestate tutis, Cbia se quens est, ut dilationem non reci uat :4uς enim statim , dc sine modia suos est e misoperatur. Lesamobrem; & acquisitio ha, reditatis, quae sui haeroibus ni ipso tu I. infuit. statim, ilico si tumeli; gitur l.OD. g. se tui. p. p. m. c. M eura .. acquisitio lι it, quar ipio iure, et lain isti soraui biis ut Lemέρκυντ . g. Sur . . de tor. i. I. ivisa. de restari. st tini, α sine uio ri censi: tur ι' bare is ..it . 7 mmn. s. 1 inia. dira tu. etae. Statim autem intelligo, labeo tempore, quo p sest delata: Nam ante non ceni ebitur facia aequisitio. Quod signi sicat Paulus md. I sit ingri aer V M. durea ait, eum. viri ex pluribus p3Itibus institi itus est. rade Ravso vitam pQ siqnen , o inues 'cqui- 'rere, si nisu itala ris γε desis lis ex acci- picnduin tit, facile erret ex iis idtdligere, quae dicemus inhaec Sed hoe quidem generaliter dicitur Specialiter autem, si initora vis, qΠ c bus procedat , fer gratinx uobis erit dispiciendun, Ila sim, quid, si per no metri ios nobis liaereditas acquira; ur. Secundo, quid .ri per alium. Tettio 'demum, inqRid, si partim per nos, partim.per alium.
i tu toti m siris alia adureris.
209쪽
An, 8c quando ex institutione , quae est
coniuncta con iure accrescendi, pars
ipso iure, & sine noua aditione acquiratur, si per nos ipsos fiat aequisitio. Quaestio Decima nona. ET, si quidem peri nosmetipsos nobis
haereditas acquiratur, & qu ranaus, an, α quando ex institutione, quς est coniuna a eum iure accrescendi , pars ipso iure,& sine noua aditione acquiratur, constat varios esse distinguendos castis,
Prinalis est , quando testator instituit aliquem ex asie . & sic integraliter; Et in hoc casti certum est . si unam partem adeat, statim ipso in re. de sine alia aditio' ne fieri haeredem etiam ex aliis partibus, Sed hoc non prouenit 1 vi iuris accrescendi, quippe quini in hac specie considerari nequit , is ostendimus m Me eq. qu. II. π seqq. sed a voluntate testatoris,quς
tamquam indiuidua in partes scindi non
Secundus vero casus est, quando testa ter instituit aliquem haeredein solum, non ex asse. & sic integraliter, sed partibus distinctis, & pure; Et tunc eadem dicenda sunt, quae dc in superiore casu diximus, scilicet,eum adeundo unam partem censeri etiam alias ipso iure,& sine noua adia tione quaesivisiq t d. I. FIMM. v εnt m. f. de
tibus instituitur , perinde habetur, ac si unica dispositione fuisset in eo toto, quod ex illis partibus conficitur, haeres scriptus
L in ratione I . s. eruasitum , ve .cst aliam causam
P. Q. Fati. Idque procedit, etiam in est, qui ex parte pure, S ex parte sub conditione institutus est, si quo tempore puram 4 adit etiam conditionalis erat purificata t
s puri, A purificati idem est iudicium
Tertius casus est, quando quis solus ex parte purc, dc ex parte sub conditione in. stitii tus est , dc in conditionali non habet substitutum, Et in hoc casu, si adeat ex pura, statim fiet haeres etiam ex conditio-ε nati, quamuis adhuc conditio pendeat t
I num. 26. quia, t cum omnimodo sit eam habiturus, siue conditio extiterit, siue defecerit, cum ctiam deficiente conditione, qtio casu perinde est, ac, si in ea parte nemo fuisset institutus, debeat illa ad eundem in alia parte institutum per ius acis crescendi pertinere, ne alioquin testator decedat pro parte testatus, pro parte in
a. versvnum taurens, ideo pro cius acquisitione Di astra expectaretur conditio , cu-S ius euentus nihil operatur tL aliaruando I 3.
qu 26. num. 3. Quamobreni dicimus , non dato cohaerede, aut Iubstituto puram in-9 tutioirem ad se trahere totum , t υνινι πιι si apud Bald. in dI si te solum. 27. 'de baria. snst.
Sed hoc, ut respcitu ipsius acquisitio-ro nis i planum est , ita ac respectu iuris , dccauiae dubium habet: aeritur enim, an pals conditionalis stati in ei, qui ex pura adluit, acquiratur iure accrescendi, an Uero iure institutionis, quod dc in sequenti specie de ea portione quaeritur , quam omnimodo etiam deficiente conditione esset institutus per ius accrescendi habitu. rus . Dubium autem facit illud; quia pendente conditione , nec iure institutionis videtur poste acquiri, nec iure accrescem di , non iure institutionis , quia nondum cxtitit
210쪽
De iure accrest. Cap. 9. Quaest. I 9. i3ῖ
extitit conditio , nec iure accrescendi, quia nondum est desect ortio. ωρησώ-
I rique statim acqiliri iure institutionis, twgl. 1nd. ι. LArs.si ita scrinum , iura I i. quia, t cum non attendatur conditio, quasi frustratoria, et radiuti est, perim
de res est habenda, ac , ii pure, & line i r 3 si condicione fuisset facta institutio, tΡ-
δε ιι, ut in simili dicimus de institutione facta sub conditione . quae remittitur
Atqui, si pure fuisset in ea parie facta
institutio, dubium non est, quin ad si redem, qui ex alia adluit, pertineret etiam ea iure institutionis, ut est nil mus υτ easupra eadems n. a. Idem . igitur dicendum est, accum institutio facta est sub conditione, quae non attenditur.
probata, Primo, quia contrarium aperte probat d. ι. Tilmss. d. h. .
Secund', quia pars haereditatis non potest haberi iure institutionis, nisi habeatur eo modo, quo testatur voluit.FAtqui testa iotha demum voluit, parte in con altionalein ad institutum pertinere , si conditio extiterit. Ergo, ubi nondum e titit, non potest illa tute institutionis adhaeredent sertinere. Tertio demum, quia, D pars c 'uditionalis , .quam quis omnis inodo etiam deficiente conditione esset habiturus statim acquireretur jure instiis tutionis, sequeretur, in i pecie id. si vafraptum, qua testatur instituit Tatium ex uno triente pute, & ex alio iub conditione dato cohaerede, si altius adeat ex anili tutione pura, quo casu statim consequeretur etiam dimidiam trientis sub conditione dat balteram dimidiam, quam clicimus, stare in suspenso, deficiente pinsea conditione non debere totam accre scere cohaeredi, sed tantum pro minori parte , suta , cum deficiente conditione ciebeat illa dii nidia, qtiae stabat in suspenio, quasi facta caduca utrique haeredi a crescere pro portione haereditaria . & sic pro ea portione , quam quilibet eorum Hare institutionis nabet i situ rectamenso v de vulg. oc Titius iure iustitutionis ha-hcat secundum eos non soluin trientem pure datum, sed etiam dimidiam alterius irientis, & sic effectu semissem totius hae. reditatis, cohaeres vero non habeat , nisi trientem, necessario pars, quae stabat in suspenso, deberet diuidi in decem partes, Ec sex deberent accrescere Titio, quatuor . ver 'col redi. Atqui tota pars, quae stabat in suspenso cohaeredi accieicit d. si
ita scrinum, cor nos ricinus Ergo altera pars pendente conditione nocuietur acquisita Titio iure institutionis.
pectetur conditio, perinde res sit habenda, ac, si pure suisset facta inclitutio, quia is hoc verum est,t si tespiciamus ad eff. ad
aequisitionis: Nam, quia, siue conditio extiterit, sitie defecerit, omnimodo institutus est illam portione habiturus, ideo, quoad aequisitionis effectum frustrato. tium est expectare conditionem. Coete. rum, si respiciamus ad ius, de causam acquisitionis, magis est , ut institutio non habeatur pro pura, seduit expectanda conmditio, quippe, quae hoc respectu non potest censeri frustratoria e nam, si extiterit, habebit institutus portionem illamir iure institutionis. t ri Helai A n. sn d. Lex tuabus. 13. in ρων. -υ. νει cla ἀι, f G
s vero defecerit, habebit eam 18 iure accrescendi, quia i Irimo casu eam habet ex dispositione testatoris, cum habeat eo modo, quo testator voluit, idcundo vero non habet ex dispositione test a toris, quippe, qui non, nisi existente coa.
diit 'ne voluit illam partem ad initituta' pertinere, sed habet ex dispositione Iegis, quae non vult, testatorem decedere pro parae testatum, S pro parte intestat uni, dixi I. anum. 7. Nec erit necessaria noua ad uio, siue eam habeat iure institutionis, sine iure accrescendi, sed semeli ρ ad ijsse susticiet t d. l. bbre iam . 39. g: --
igitur partem illam habebit institutus imc re accrescendi, ind, si postea conditio existiterit, causa mutabitur, de censebitur eaxo habere iure institutionis, tetis declarant Ea in d. l. lare homo. s. Tulin, vos audeau rum, re vers. In πιι. ibi, ex s. , s ibi Ant. Irim Balac in L I. Iiser homo. s. si ita script m, vem. In text. ibi, in t ex sei se, O vos Ego Δω ,
Nec obstat, suod, quandiu spes est institutionis tandiu ius accrescendi cessat,ai t D Modin m in 7.cq qu. 37. num r. q. cum hoc ius locum habete nequeat, nisi portio sit desecta, Ut doein, - - GAm 7. νη ni nauis. o. quae res dici non potest, quandiu sperat ut institutio, dixi rem in d quast. 37. - . O. quia respondeo hoc procedere, at i cum portio debet acciescere alteri, quaei, cui relicta nait: nam eo casta, si dicer mus, ante defectiam conditionis habere locum ius accrescendi, alte tu de duobus absurdis sequeretur: quia, aut pars accr sceret cum damno, de iniuria vocati, qui eius consequendae spem habet, aut accresceret reuocabiliter, quod respectu acqui
ei debet accrescere, cui principaliter fuit relicta, tunc vir unique abiurdum cessat; nam, nee alicui fit iniuria, cum pars accrescat ei, qui omnimodo rem est habui,