D. Ioannis Antonii Belloni ... Tractatus de iure accrescendi [Texto impreso] : pars tertia posthuma ..

발행: 1666년

분량: 497페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

211쪽

334 Ioannis Antoni j Belloni

rus , nee aecretio fit reuocabiliter, si ac qui litione iri spectaurus , cuni ei iam ex iis i stente conditione non iit deliturus rem habere, sed tantum fit reuocabat iter re Dcctu iuris, de cauiae , quia, quod interim ab et Iare accre icendi, si pollea conditio extiterit, cen lebitur habere iure initituti opis, quod ablurdum non est, cum id contingat in omnibus casibus, in quibus duplici quis hue ad eand cm rem venire potest, si unum alterius sit exclusiuuantium, si id, quod exclusiuum est, sub conditionc deteratur, alterum Ucro pure, nodiffertur acquisitio, quaa ex puro lita quia frustratori ac set dilatio, sed exilieme alterius conditione, muta trit acquis uionis Causa . Jc res non ex puto, sed ea condi. a 3 tionali puris cato cenietur ac qui lita, tria υι ere est- .seruiti. 7. S. qm δελπο- suns st. da

de aeq harad. Et ita ictu altar in propolito. Quamobrem dicimus, cond tionalcm in. stitutionem non impedire, nec suspendere ius accrescendi in per Iona ciuidetii in-a frituri 32 .a videre est apud BaId. in d. t. si quis

ct illud p iobabiliter dici pollit, interim, dum conditio pendet, no acquisitionem, sed acq trilitioni suas, Ic cautam pendere, Μ t se ilicet, qui a re iub conditioni; data uatim quidem acquiritur'; sed, qao iure

cenietur acquisna pendet a futuro euen- ιtur Maim, si extiterit conditio, censebitur acquisita iure institutionis, δε dic iam e I ranum .l7 ct 1 o. ii vero defecerit, auru M- crescendi. In quo quidem mihi videtur lapius Cui acius cap. II. in . dum scripsit, siue conditio exta terit , datae de se. cerit, eum trabitur ui irpat telai luce initi rusonis: naui liocpcripicue falium csse,

as Vi iluas amem in eo cosiuit, i quia 11 condit Ionalis init uiri io sit grauata legatis, quae non una iam eo casu sint ab minstatuto relicta, erunt illa praeitanda , si portio ad cum pertineat .iure instituti Ο-nis, icciis vero , si iure accrescendi, Iecun

Quartus caius sit, quando quis liae res ins itiitus cit ex Farte pare, ea par e

as rad. quia i per unius adit Inpem Ita demani

aliae acquiruntum si & iplae delatae sintd. L. 1πρrin. Cum igitur pars si, bco ditione data non deiciatur ante, quam impleta sit conditio, consequens est, venon te ni eatur acquisita. inamobrem estas expectanda conditio, t x ferastina Baνι. λ

me est, & quidem tota, licet habeat cohar. redes: Hoe enim est , quod dicimus, tui accrescendi expressum praeferri tacito,

Et pertinebit ipso iure, ac sine noua adi- δε tione , cum seme I adi ille susticiat i d. F.

tinebit iure institurionis, non iure accrsas scendi. t m de Haras castri ιnd. ι μι solus. 79. εn

eodem sit delata iure, Consequens est, ut ab instituto, qui adluit, debeat ira ri eo modo, quo testator voluit, secundum eas

qua diremas εχ hoc ἀρο. qu. 28. num. 8. Ex quo

intelli innus eos, qui in proposito dicunt,

38 impropric loqui, t si respicinatis ad acquisiitionis causa in , quia te I pectu huius partis non mi est in persona institini ius ac,

ct eicendi considerari, ostendimur su Metap. qucsι p. num. an Plane, 1i lcspiciamus acquisitionis modum , magis est, ut recte dicam partem aecrescete , scilicet quia acquiritur apto ita re, cic sine noua adiri O- ne, dedic per modum accretionis, secundum

Quod, si conditio defecerit, non pertine hit illa pars ad institutum, sed accrescetast cohaeredi t d. l. Pisandum. 86.9 Frum hane P ad let. Fale. d. t. tiber homo. 19. b. si ita scrim

Cceterum, si tractemus de ea Drte, quam

212쪽

De iure acerest. Cap. 9. Quaest. 19. 33s

Mam instItutus, et uni defieiente eonditione per ius accrescendi esset habiturus. di quaeramus, an illa statim acquiratur. Dubitationem facit. In primis snR. ubi Celsus , Tmasiae semissa iam Us, in

p---ιa bam eris: Nam his verbis signifi-M cat. t haeredem ex parte pii re, di ex parte sub conditione instituitim dato cohaete- de si pendente eond itione adear, ex pura tantum institutione fieri haeredem, non vero ex conditionali, etiam pro ea parte,

quae deficiente conditione esset ad illum Per ius accrescendi peruentura, quia, si pro ea parte fieret haeres , dcberet Titius

an specie a Celso proposita adeundo fieri

haeres, non solum ex senii Isse, ex quo fuit purὰ instituitis, sed etiam ex sextante, disie ex duabus partibus eius quadrantis, exrvomit institutus sub conditione, quiae ficiente conditione deberet ille quadran, viriq; accrescere pro portione haereditaria, di sic Titio, qui lex habet unis aetas, pro duabus uncijs, Seio vero, qui irra , pro Uncia, sic tamen 1cribit Celius. cum pendente conditione fieri haeredem ex semiste, ex quadrante vero non , nisi purificata conditione . Non acquiritur ergo pars, quam quis in omnem euentu in est habini rus, ante, quam conditio existat.

Secundo vero dubitationem facit t. flsuus. 79. min. de aeq. d. Vbi Paulus I scribit, eum, qui mixtis aliis cohaereditius ex pluribus partibus institutus est,adeundo unam portione omnes acquirere,

βω- ιωMasint; Ergo a contrario sensasguineat, si non sint delatae, ut euenit in partibus sub conditione 3atis, dum con

clitio pendet, eas non acquirere.

a Nee dicas, hoe esse intel ligendum, i respectu illius portionis, quae deficiente e

ditione deberet cohaeredibus accrescere, mon etiam respectu illius,quam institutus inmnimodo ejet per ius accreicendi ha hiturus, quia, licet haec responsio in se vexa sit, non tamen tollit dubitationem: NIM Paulus ibi loquitur t de eo, qui adit una

partem, & ait, eum ita demum alias a quirere, si delatae sint. Itaque, dum de aliis loquitur, integraliter est accipiendus, non pro parte, quia, qui partem dicit, totam partem, non partis partem dicere censendus est.

His tamen non obstantibus, certi iuris est, adeuntem ex pura statim fieri haer dem, etiam ex conditionata pro ea parte. quam omnimodo esset habiturus, etiamsi conditio deficeret, id est, pro ea, quae desieiente conditione deberet illi accrescere. t Itaque, si, verbi gratia, testator instituit Titium ex uno triente pure, ex alio Vero sub conditione, dato Seio cohaere-cie in alio triente, qui supererat, quia irruens inb conditione datus ea deficiente

debet vitique pro portione haereditaria

accres fere L . quifctu6-.M. s. si mox arier. N. Fale. & per consequentias Titius omnimodo est habitntus dimidiam illius trientis, oc sic sextantem totius haeredit iis, ideo, si adeat ex parte pura, nempe ex triente, erit haeres etiam ex sextante, dc sic dimidia alterius trientis, etiam pendente conditione d. t. liber Muis. sq. g. si ita

43 vers. νη- μονιη ea, quia, t eum in omnem euentum sit eam habiturus, si usti, expectaretur conditio , cuius euentus nihil

operatur, Vt diximus suo aut . 8. Et in has I eis onsiderat Cas,. is d. l. cum ham. I. intinum. I. in D. F. de aeq. lare . Nam, quae de

tota patre conditionali diximus in specie, qua cohaeres non est datus, procedunt, etiam in specie, qua dasus, pro ea parte, quae deficiente conditione deberet ipsi-niet instituto accrescere, quod eadem sit Vtriusque ratio. Quamobrem de hic eadem sunt repetenda, quae diximus in praee doti casu num. 6. σμεν. Ut scilicet interim. habeat institutus illam partem iure accrem

scendi, sed, si hostea conditio extiterit, 46 habeat iure institutionis, i et' in bu inminis

in vers. In rext. iri aua ex semisse, G vers. Ego dico,

aut quod mihi videtur probabilius st

tim quidem eam acquirat, cum dilatiore pectu acquisitionis non possit non esse frustratoria, sed, quo iure acquirat, pen.

deat a futuro euentu, t quia, si postea ex titerit conditio, censebitur illam habere iure institutionis, si vero defecerit, iure

accrescendi mundum ea, quae diximu aem. u.

Neque obstant contraria: Nam ad primum respondent nostri comuniter, quod scribit Ce sus md. s. Titius, disere intellio gi t secundum distinctionem, quam immediate subiicit in s.flua seriptum, ad prae cedentium declarationem, ut scilicet adueniente conditione fiat institutus haeres etiam ex conditionali, pro ea parte, quM deficiente conditione deberet accrescer cohaeredi, non etiam pro ea, quam Om ni modo esset habiturus , utpote pro qua statim fit haeres non expectata condit lone, M sina dictum eg: Alioquin enim vide. retur sibi ipsi misse contrarius, aut se in continenti correxisse, quod non est ver

Sed haec responsio, licet in se vera sit,

non tamen omnino tollit dubitationem,

v quia, t eum Celsus expresse dicat, Titium fieri haeredem ex quadrante, si conditio extiterit , iatelligimus, hoc eum sensisse, prius,

213쪽

3 3 6 Ioannis Antonii Belloni

quam eonditio extiterit, ex eo non fieri haeredem. & sic nullam quadrantis partem habiturum, quia, qui dicit quadrantem, totum exprimit, non partem

quadrantist Alioquin, si de parte sensisset, facile ei fuisset id exprimere, ut expressit in s. με. Quamobrem probabilius est, quod alii so tradiderunt, scilicet, Celsum ibi ladius

institutionis respexisse: nam, cum testator alique ex parte pure, dc ex parte sub conditione haeredem instituit dato cohaerede, licet is adeat ex pura, non tamen fit haeres ex conditionali pri is, quam conditio extiterit, si ius institutionis spectemus,

scilicet quia eo tute no potest haeres fieri,

nisi fiat eo modo, & catu, quo testator voluit. Quamobrem rect Edixit Celsus, s Titius adeat ante, quam ascendat Caputolium , fieri eum haeredem ex semisse, si vero Capitolium ascendat, fieri haeredem etiam ex quadrante, quia re vera non fit haeres ex eo quadrante iure institutionis prius, quam impleta sit conditio. Nec est

contrarium, quod etiam pendente conditione conseqtiatur eam partem, quam

omnimodo etiam deficiente conditione esset habiturus, quia rio consequitur eam ex dispositione testatoris, sed ex disposi

Ad secundum vero respondeo, locum

a illum esse referendum t ad illud ius, quod

Pauli temporibus obtinebat: nam, cum eo tempore essent in usu leges caducariae,

nempe Iulia, dc Papia, quas ibi Paulus interpretabatur, δε ex inseri imis constar. recto

dixit, unius partis aditione ita demum alias acquiri, si delatae sint. Sc hoc modo exclusit partes sub conditione datas nulla

earum portione excepta, quia tunc temporis non poterant partes conditionales pro aliqua portione acquiri prius, quam esset impleta conditior Nam, cum iis legibus sublatum esset ius accrescendi, 'osimis

institutio sub conditione facta respecta

alicuius portionis censeri coniuncta cum iure accrescendi, quod nota erat, eaque ratione non poterat itistitutus adeundo ex pura fieri haeres etiam ea aliqua partes artis coditionalis, quoniam ad eam nulo iure poterat venire, non iure institutionis, quς remanebat conditione stis pensa, neque iure accre Icendi, quod tunc temporis Mon habebat locum . Omnimodo igitur debebat haeres expectare co-ditionem ad hoc, ut acquireret parte lubconditione datam, quia deficiente condirutione pars illa no accrescebat haeredibus, sed deferebatur si ico. At hodie, quia sub latis legibus caducar ijs ut iratur iure antiquo, & partes caducae non fisco, sed haeredibus accrescunt, ideo sit, ut, si haeres ex parte pure, α ex parte sub conditione fuerit institutus, adeundo ex pura fiat haeres, etiam ex ea conditionali parte, qtiae

ad eum esset per ius accrescendi peruem tura, licet conditio defieeretis is iapsua Iupra ἀκι- . Quo fit, ut, si ad hoc ius rei piciamus, illa Pauli verba, si iamen vim Diu, quatenus ad conditionales ref . Iuntur, necessario debeant intelligi pro ea parte, quae deficiente conditione de is

rei aliis cohaeredibus accrescere, non etiapto alia, Iectinduin communem interpre talionein, quae ad ius nouissimum relata,

verillima cit, oc necessaria: Nisi quis malit , ea referre ad ius institutionis, quas hoc sentiat Paulus, ita demum partes com ditionales iure institutionis acquiri, si do. latae sint, quia, si non sint delatae, licet a

quirantur pro ea portione, quam institiatus esset omnimodo habiturus,non tamen acquiruntur iure institutionis,ficii suae e

Quintus casus est, quando restator instituit unum in dimidia pure, dc in alia dimidia instituit cundem,Sc alium sub conditione, Et in hoc casu, quid iuris sit, facile est ex iis, quae diximus in praecedenti casu, intelligere : Nam, si adeat ex pura, statim fiet haeres, non solum ex illa , sed etiam ex dimidia alterius dimidiae, Ut pote,

quam in omnem ei rentum est habiturus,

pro altera vero dimidiae dimidia, expectandus erit conditionis euentus, & int rim eius acquisitio stabit in suspenso, quia, si conditio extiterit vivo cohaerede, ad eum pertinebit, si vero non extiterit, accrescet primo haeredi, qui proinde tota haereditatem obtinebit, hoc est, dimidiam iure institutionis, dimidiam vero iure a crescendi, sed, etsi conditio extiterit post mortem cohaeredis, habebit quidem primus haeres totam haereditatem , sed dodrantem iure inititutionis, quadrantem a vero iure accrescendi. t Da λ- Gamar.

ramen est, et Mia. cons. AD. num. 26. vers. - ,

- -υ. Idem est, oc, si duo sint instituti in dimidia parte haereditatis pure,& alter eorum sit institutus in alia dimidia sub conditione: Nam, si ambo adeant ex pura, consequetur is, qui etiam ex altera dimidia sub coditione fuit institutus, etiam dimidiam illius dimidiae, qt pote, quam

etiam deficiente conditione esset per ius accrescendi habiturus. itaque staιim h hebit dimidiam totius haereditatis , pro altera vero dimidiae dimidia erit expectandus conditionis euentus e Nam, si conditio extiterit, ad eundem iure institutionis pertinebit, si vero conditio des cerit, pertinebit ad cohaeredem iure ac .

Sextus,& vltimus casus est, quando ha res ex parte puro, & ex parte sub conditione institutus, non con aeredem, sed in

parte conditionali substitutum habet, Et in hoc casu, si adeat ex pura, non fiet stas tim haeres ex conditionali t L cum bam. P.

214쪽

De iure accresc. Cap. 9. Quaest. 29. 137

33 nititum P. O. num. 3. quia, t cum cana non sit in omnem euentuna habiturus , cessat ratio, propter quam aliis dicimus acquisitionem non differri. in M. in ἀ

v. f. si tem in una. I L in d. t. si re silum. 17

nec instituto pars acquiritur, nec substituto , cum spes conditionalis institutio. nis, et substitutionem impediat, & ius a n crescendi, t ἀσσω ι Bald. ια d. L Fuso. tum 2 7. vers. sed veritas G Hred. . . er ImoLin d. l. si quis stas 'ferri. 33. num. 1 f. eod. Sed si erit res in pendenii, t serra Adumtt. ind. I. si S. I. in eiusdem perse , ct Au.

νιd. quia, si postea conditio extiterit, D pars illa ad institutum pertinebit, i inseri.

eo adii si e sufficiat i sue victum est, ει in his

εαι substitutum. Et pertinebit, non iure accre iccndi, sed iure institutionis, dc sic eo Q iure, Ac modo, quo testator voluit, t

H Τ δε- med. Qiramobrem, dc in hac specie impropriE loquuntur, qui partem 6i dicunt in uitiato accrescere, t Gon te. d.

ciant ad modum acquisitionis, ω, γέ diae assa hoc cap. o. Is. num . oesyr.

Denique pertinebit, etiamsi noIit, si ia

non potest illam partem repudiare. dc dimittere substituto, cu substitutio in parte tantum facta non contineat casum nolun-63 tatis, sed tantum casum impotentiae, t

conditio non extiterit, sed defecerit, pars illia ad substitutum pertinebit, quasi puri,ficata conditione, sub qua vocatus est, σε t d. t. si ιι suum. VI. est ibi Baud. να min. ct. v A

m. valo. Et his quidem casibus ipsis iure fit acquisitio, quoties per nosmetipsos nobis acquiritur haereditas. SUMMARIUM.1 Pars haraduatis , quibus ea us ins iure, o si

tris.

215쪽

xq8 Ioannis Antonii

Ani de quando ex institutione, quae

est coniuncta puni iure acerescesse

di, pars ipso iure, & sine noua adib

Ilione acquiratur, si mr. liansui

. bis fiat acquisitiό. .

QuEstio vigesiara . .

NVης videamus, quid intis sit. si

per.alium nobis haereditas, a Miratur. Constat aut i nisi, η- referre, ut tum ti bis aς iratur per eum ν eul nos ut haerem,

luccessimus, a oveso per filium 4 vel seruum, quem impotestate habems, & sic, visum acquisitio fiat ii e trio missioni ,

an vero iure potcltaris, βοὴ ηι.ε--.I . C. desideat. Nani, si iure transmistionis,

ea de ertini dicenda, quae diximus in quaestionibus praecedentibus, scisicet, quia . quibus eas bus ipso iuro, ac sine noua adi rione acquiritur pars haereditatis institu eo, qui adluit . bjsdem etiam acquiritur elus haerem, in que alia portio fuit rrans-x missa, t L-h in o. G -ἀ.AUL

pure, dc ex parte tub corditicino institu. tus adierit ex pura, de decesse iti posteaque conditio extiterit, & simus in Osi x, in quibus instituti Q cecserear topita iacta eum

iure accrescendi, ----a; ma vi, - , ι e p. qu. I. η mre. of q. cornequetur haeres instituti partem conditionalem si ne noua aditione, cum aditi facta a de . a functo sumcian, et Ueserisit et. σπ d. t. sis in.

Coeterum, si ilire potestatis fiat acuui - sitio, ut, quia filius, aut seria s, quem habemus in potes late merit haereς institit lux, is per eum nodis acquiri debeat haeredi. ἰtas, constas varius esse distinguendos casus, quorum Primus eis, quando unius filius , aut seruus ex Me,& sic integraliter filii haeres institiatus, Er.mne idem dicendum est, quod de eo dirimus qui per se vocatur adhaereditatem. Nam . si insu patris, aut domini partem haereditatis adear, cense-hitur.ei otam haereditatem acquisiuisse.

t Itaque pro aIiis partibus non e tit opus nouo iussu,& noua aditione. sed ipso iure 4 fiet acquisitio: Cessat enim i in hoc casu ratio, propter quam alias dicimus, iterum

' Secundus vero casus est, suando filius. aut seruus unius fuit haeres institutas ex pluribus partibus pure, Et tuno plerique censont, si iussu patris, aut domini unam adeat, non statun alias acq ,rri, nisi interueniat nomis iustis, & noua aditio, 3 t Daonim censetis tiret μι --υ μοι. ει. β

e Hre . Vbi generat uer dicitur, t cum per alium nobis acquiritur haereditas; nee

satiam esse nouam aditionem, nec diiu guitur; virum' mn pare dat* sint, an veto quaedam ex lis alae sint. 1iub convitione, καεν -- ---α .simus, aram a Se ndo, quia acquisitio alterius pareis non pendet amera voluntate domini,

sed a voluntate. α facto , di potest esse ut etiam iubente domino nolit aliam et gartem adire t L v c. de barad. i αν. σ

Tettio. quia potest esse, ut ante aru partium aditionem, feruus manumiti ruri aut alienetur, quo cabi poterit aliam panem acquirere, vel sibi, vel nouo do. s inino , t secundum ea , qua duemus Ginpransira censis r ImM. inu. LAs v, - . . vers. ειρεν Mefacis. Quarto demum, quia, si una pure, ait ra vero sub conditione data sit δε ex ea adierit, deinde eonditio extiteriti ne se sola est uaaanio, iniustavi M. EDgis, cla via pure omnes datae sunt. quos conditio retro trahitur i ι. si papillus. a1Ada erad ins. t. quod dicitur. 39. inpra . ded cresta ι. qua balneum. s. in ρων. σ L ponorm is piis. 1. qui reis. Et perinde habetur, ae, iri d: Ipositio iam ab initio siti stet facta pure, Vs Ῥιιι moLm d. I. . ,

. His lamen non obstantibus vernis est. quod alii frequentius tradiderunt, scimcen idem esie dicendum de filio vel seruo ex pluribus partibus instituto p Rre, qu . diceretur de patre , vel domi oo si apioso mei fuisset instinatus e t Da . . se dia Eara.

ixj. Lib. Qtiani obrem, sicut pater, aut dominus ex pluribus partibus inititutus pure, non posset unam adire, ik alias repudiare I. i. σε. t. ADIU 79 pr . 1 deae . rei ἐ. ita etiam ex tuitu parcis, aut domi in II m, non poterit adire filius, a tu seruus . t Fla

Nec pro aliis, aut nouus iustii, aut noua aditio erit necessaria, sed una aditio lun 33 sciet, t m snsu ADια in d. l. re coma vi , nae. 8. μή In εω quoque. Cestat enim in hoci casu ratio. propter quam alias dicamus. - esse necesiariun noua in aditioneim t Rayistio enim eii, quia potest variari aequisitio, tri Mamaso num. II. At hic non 8

test variati, cum omnes statim delatae tint , ei, qui tunc temporis habet institu in ubi

sua potestate , V, τροσψω e. derri Ant. ΚλLββlar. Wrs In mei. νιι, aere Nonis iat igitur esse necessaria noua MII. Neque obstant contraria: Ad primit me nim, respondeo,quod ibi dicitur, esse imis telligendian , t qzoties seruus parte puqre , dc ex parte lub conditione itis litu tui icst, non etiam, quoties ex utraque parte pure, ut patet ex illi ver his si oncti. μνε

δι' t, tuba enim sequentia debentis; si rode ea

216쪽

De iure accre se. Cap. 9. Quaest. et O. 139

de ea specie, quam Paulus supra proposuit.' Ad seeundum vero respondeo, quod dicimus, fieri posse, ut etiam iubente do- ,σ mino seri ius adire nolit, procedere, t qua-do aditio est necessaria, ut, quia nondum facta sit : nana timc pertii cacia serui potest nocere domino. CCeterum, ubi semel illa facta fuit, etiam in parte, non est amplius pro residuo, quod eo tempore delatum est , necessarium factum ierui, quia' virtualiter censetur seruus totum adi ille. Ad tertium rei pondeo eodem modo: nam alienatio, Vel naanumissio seriti Opeu ratur respectu eorum. t quae nondum a c. qui sita sunt; Coeterum , ubi semel facti est acquisitio, status mutati in nihil operatur. Dicitur autem facta acquisitio , non solum earum partium, quae nominatim ad irae sunt, sed etiam aliarum, quae tunc temporis erant di latae, quippE, quas dominus iubendo non potuit omittere, siue a caeteris separare. Ad quartum denique respondeo distinis 18 guendo: Aut enim 1 seruus aequirit paris rem conditionalem eidem domino, cui dc puram acquisiuit, Et tunc fiet retro tractio, & procedet contrarium, aut vero acquirit alij, Sc non siet retrotractio, quia alioquin noceret ias, quibus illa pars pocset acquiri, ηtiod esset absurduni, cum r . trotractio non pollit fieti in praeiudiciunt tertij. Itaque priu , quam 1eruus adeat Partem conditionalem, non potest diei

eam domino acquisiuisse. Non est igitur

par ratio.

Tertius casus est, quando seruus unius ex parto pure,& ex parte sub conditione fuit institutus, non solus, sed dato cohς- rede, Et tunc, si iussu domini adeat ex pu-as ra, non fiet haeres ex conditionali, tri

ar qui at potest conditio seriti variari prius, quam extet conditio: nam, vel potest ali Dari , vel manumitti, quibus casibus fieret iniuria nouo domino, aut ipsi seruo, si ante conditionis euentum censereturi la portio acquisita , ut considerant Bart. in

c. non 't. art. Si igitur eo tempore. quo conditio extiterit, seruus fuerit adhuc in eiusdem domini potestate, poterit aa et quaerere partem conditiona Iem flus 7s. I. bs Ang. νn min. s m. i. text. si,non cum, ID. n. l. sed talis acquisitio non siet ipso iure. sed interueniente nouo iussu domini , Sc noua aditione serui t t. si suus 79. g. I. vers. v. 'usdem,

M. μνι. Et in his terminis accipi possuntii , qui simpliciter dixerunt. Una pars amita non censeri agnitas alias, sedcile opus noua aditione , quoties per alitin una defertur pure, alia vero sub condi ἀεε tione r non distinguentes, an datus sit coishaetes , vcl substitutus, necne, ut Bari. νο

as mel adeundum esse, procedit l, cum per nosmetipsos nobis est hae ruditas quaerenda, non ,cum per alium, pura seruum d. t. βμου, 79. I. v. f. istud , cs' abigis. in ver .

in Cuius diuersitatis ratio est, quia tqui titio , quae per nos nae rapios iit , pendetu nuda voluntate , dc mido facto nostro, ideoque semel perficitur. At, quae fit per seruuna, non lotum pender a voluntate nostra, sed etiam a voluntare , bc facto serui, ideoque semel non perficitur . Ita

Hinc dicimus , priore casu perueniri ad totum effectum per unicum m dium, postericii e vero per plura, dc diue fa media ,πιι υι- est apud Brid. in . . . versin east. sum. st d. aeq. hareή.

At , si tunc temporis seruus non sit In eiusdem domini potestate , si quidem sit alienatus, debebit iusso noui domini adi

texi. -i,Mn mihi da aes haered. Qia Od, si nocisit alienatus, sed manumisitas, poterit ar

Plane, si nouus dominus, aut i pie manumissus nolit eam haereditatis partem acquirere, aut etiam non possit; ut, quia seruus ante aditam decesserit , accreicet illa portio coeteris,dc sic, tam veteri domino , aut eius haeredi , otiam cohaeredias dato seruo pro portione nae reditaria . t

1M. non mias; Idem est, Sc si conditio , sub 3o sua pars fuit relicta, defecerite quia i ni-

Π accresceret , restator , aut pro parte tantum haberet haeredem, seu reprae lentaretur, aut decederet pro parte testatus,

ct pro parte intestatus , quod iuris ratio non perinittit, visρὸ dictum V. Maratione fit , ut etiam inter condomin 's locum habeat ius accrescendi, tametsi non snt coniuncti, siue ut vulgo malunt sint coniuncti coniunctione legali, τι De κνDixerit aliquis, fi deficiente conditione, L a aut

217쪽

14o Ioannis Antoni j Belloni

aut repudiatione Int erueniente dominus omnimodo est parte partis habiturus, cur non statim pro ea patrie acquiritur codiationalis, ut seruatur in eo,qui ex parte pu-re,dc ex parte stib co,ditione institutus est, dato eo ha reder sic u ψιηdimiis is Morast. qu. 9. n. . Verum res pondeo, magna esse diuersitatis rationena inter huicis inodi spe-3I cies. Nam, t oties per se quis ad haereditatem vocati ιr , certum est , partem illam omnimodio ad eum peruenturam, siue extiterit coiaditio, siue defecerite It

que nemini fit i niuria eo ipso, quod statim

adeunti ex pur a pars illa a quiritur, ut diaximur ibi . 6s. At , cum per alium quis adhaereditat em vocatur partim purε, dc partim sub conditione, si statim, atque ex eius iussu aditu i pura, acquireretur etiam pars partis comitti natis, fieret iniuria, vel nouo domi illo, vel ipsi sertio, ad quem

existente cond nione pars illa esset peruentura, ut supra diximur, ideoque cum non in omnem euentum sit eam habiturus, necessario dicendum est. non statim debere acquiri. Quartus casus est, quando unius seruus fuit ex parte purε, dc ex parte sub conditione haeresi ii sui tutus , sed in conditionali substitur uni habet, Et in hoc pariter casu certum est, si iussu domini adeat pa rem puram, non censeri etiam conditi 3 a natem acquisiuisse, i sed esse expeciandum conditionis eueni tam . ita, ut, si conditio existat, dc eo tempore seruus sit adlluc in eiusdem domini potestate , acquirat ei, dummodo nouus iussus,dc noua aditio

ao. ct Iur si vero tum temporis sit alienatus, vel manusnissus, acquirat nouo domino, vel sibi, secundum diximus nu. 17.cta8. At, si eonditio non existat post moristem serui tunc pars illa ad substitutum pertinebit. Qubd, si, vel nouus dominus, vel ipse manumissus in praMiciis casibus partem illam , aut nolit, aut non posmico mequi, ut, quia repudiauerit, aut alia de causa sit ab ea exclusus, accrescit illa priori domino, aut eius haeredi

intus casus est, quando unius seruus ex parte purE, dc ex parte sub conditione fuit institutus non dato cohaerede , aut substituto, Et tunc, si iussu domini adeat puram . an statim etiam ex conditionali censeatur haeres extitisse, dubium est. Facit autem dubitationem Paulus

33 mr significare, t aliud esse, si cohaeredem non nabeat,quia illa dictio, scilicet. tamquam declarat tua , dc restrictitia operatur, ut perinde sit, ac, si dixisset,quod dico. intelligas.si habeat cohaeredem,nan et i 1, si iolus institutus sit. ἐμυα ιιι. .n d.LM-

Sed est verius , quod alii frequentllit

tradiderunt, se ilicet . expectandum esse euentum conditionis, dc ea procedere, quae diximus, in tertio casu, siue datus sit 3 cohaeres, sue non tet homam δε Formageus censuerunt Ang. in d. t. si stur, in A

3s Primo, quia, i si tora pars conditionalis deberet acquiri, quando solus institutus est, deberet criam acquiri, quando haese .

eo haeredem saliena pro ea parte, quam omnimodo etiam deficiente conditionee siet habiturus. Atqui mula pars acquiritur, cuna habet cohaeredetii d. .si solus, S. L. Nec igitur acquiret tir , .cum cst solus.

Ita arguti Casis. ω d g. l. numer . vers. Item

36 Secundb probatur,quia i ratio, Proptet

quam dicimus, expectanduiti esse condi. tionis euentum. ita militat in specie, qua solus institutus est, vi in ea, qua cohaeredem habet: Nam ratio est, quia dominus no est in omnem euentitita habiturus paristem conditi nalem, vi cst, cum per temetipsum ad eam vocatur: Potest enina ante conditionis euentum status sor ut i ii tari,d: aliis fieri acquisitio, μιάαιωανθρω -.at. Et inpransita specu consid ranι Ang. in d. LAstur , ,κ A. - ιιι Imat. num. i. επ si. oe Ca . us. I. num 1. vers. Nec obstat. At haec ratio militat etiam in specie, 'ua solus instit . tus est. Debet igitur etiam in ea conditionis euelitus expectari. Ita arguit casD. ia

Neque obstant illa verba, dato βλυι eo. haerode, quae leguntur ind. ι. holus, S. t. quia respondent ii ostri pasI in , ita esse intelli.

37 genda, t ut, quod ibi dicitur , expectanduesse conditioni R euentum, Procedar, maxime, si datus ut cohaeres, licet idoni sit, si non sit datus : Ita enim post Tham. do Formet. νεο-rint Aug. in d. t. si uetur, 3 A est us Imia.

Sextus casus cst, quando testator instituit duos ei uidem seruos, Et tunc res est posita extra omnem dubitationem. Nam Certum est, necessariu in esse iussum, Acaditione in in per sotia utriusqiae ieriai, ut ita re institutionis utraqtie pars acquisi-38 ta intelligatur . t Iraque si unus iussa domini adeat, non censebitur ei totam hae levitatem quaesijsie, sed tantum dimidiam; Alia enim dimidia stabit in pem denti, quia si postea eiusdem iussu adeatur

ab altero seruo acquiretur etiam ex Ca sa institutionis si vero repudietur Ootest enim dominus unius institutionem agnotscere, alterius vero respuere φά---.. 39 - . 7. qu. 43. num Ias.ὰ l aut etiam selytus iubente domino adire nolit,quod eum mcere posse non ambigitur C. de haria.. U. pertinebit quidem eius di- . naidia ad eundem dominum, sed iure a crescendi non iure institutionis o Idem

diuuiti R. si duo silii in eiusdeni patris p

testate

218쪽

De iure ac crest. Cap. 9. Qtraest. 21. 14 I

testate positi instituti sint: nam dc uterq; o iussit patris adire debet tD. L. de a 3. Hered. &, si alter adierit, alter vero adire noluerit, habcbit quidem pater, & partem repudiantis sed iure accre .scendi, non iure inlli tutionis Ut declaratri. in a. l. si quis haeres. 3 . S. D. in ista. alium j doacq. hared. Sane hodie quid iuris sit, facile erit ex iis intelligere, quae diximus in 7. . Septimus casus eii, quando institu. tus Ietuus communis duorum , aut plurium, vel ex asse, 6c sic integra Iliter , vel

distinctis partibus , Nec enim in hoc ulla est inter praedictas species disterentia. Et

tunc si unius tu illi haereditatem adeat, nopro maiore parte faciet eum haeredem, 4i quam pro dominica, 66.

um. ex Parteis eo. Ne scilicet alterius festi. natione alterius ius laedatur d. t. eum 67. friac .haredit. Igitur aliae partes stabunt in pendenti, Ut scribit Cain. m d. l. sis

Ius. 79. S.I. m. l. et σέ. ετ te t. ex parte quia,

si alii condomini postea iubeanr, ut adeat, eis acquirentur illae portiones d. l. cum filus. 57. 1. de aeq. haeret. Si vero prius, quam adeat, seruus alienetur, poterit eas iussu

noui domini adeundo illi acquirere d. l. si

seruus. 81. f. do aeq. Lered. aut, si interim manti mittatur , acquirere sibi d. I. seruus ά--m 63. di d. t. sis uus. 8 Istri aeq.hared. Quod, si eas amplius adire nequeat , ut, quia locius, aut nouus dominus, alit ipse manumisius repudiauerit, aut ante aditam decesserit, tunc illae partes accrelcent domino, cuius iussu iam alia pars fuerat adii a d. I. seruus eammunis 65. J. G aeq. hared. ne Icilicet lcstator decedat pro parte te- satus, de pro parte intestatus viximus in

An, de quando ex institutione, quae est

conius; ista cum iure accrescendi, pars ipso rure, oc sine noua aditione acquiratur, si partim per nos, partim per alios nobis fiat acquisitio.

inaestio viges maprima.

SV perest, ut videamus, an haec proce.

dant , quoties ex institutione nobis debet acquiri haereditas, partim per nos , partim per alios. Constat au

tem in hac et ruin quaestione distinguendu

esse: Aut enim per alium nobis acquirItur haereditas iure transmissionis, aut vero iure potestatis. Et, si quidem iure trani. missionis, prout euenit, cum ex duobus , aut pluribus haeredibus institutis unus post aditam tuam portionem reliquit altu haeredem, vo casu vocaturis ad primi testatoris haereditat cin , partim per te, Scex sua institutione, partim per aliunt, id est per defunctum, qui partem suam ad eum transmisit, constat, cum statim, atque sui te ita toris haereditatem ad ijt, fieri haerede etiam pro ea parte, ad q iam ipte vocabatur ex sua institutione: t & q iidem tota, si solus defuncto fuerat datur, cohaeres, vel pro ea parte, quae dc functo debuisset a cis Crescere, si alnim cohaeredem habebat. Itaque, si verbi gratia9 testator institu rat duos liaeredes, Primum, di Secundum,oc Primus post aditam man portionem instituat Secundum, si is Primi haereditatem adeat, erit haeres primi tessatoris in. solidum, & sae, non solum pro parte Primi, quam habet, ut haeres haeredis, sed etiam pro parte sibi relicta, quia, cum omnimodo lit eam habiturus , frustra pro

ι ινιλ Sed hoc, ut respectu aequisitionis i verum est, ita respectu iuris, & causae, pendet a futuro euentu : Nam, si adeat ex sua institutione,eani habebit iure instituistionis, si vero eam repudiet quod eum facere posse, dubium non est eam habebit iure accrescendi, Scisic. non expersonania, sed ex persona de funal, qui, ut parie principalem ad eum tranti nisit, ita. oc par

do, si testator instituat tres haeredeS, dc Primus poli aditum suum trientem insti. tuat Secundum, statim atque Secundus agnoscet Primi haereditate ai, fiet haeres, et non soluti ex triente, quem Primus ad eum transmisit, sed etialii ex s exta me, α sic dimidia illius trientis, ad quem ipse iure suae institutionis vocatur, quod ha iusmodi partem omnimodo sit habiturus. alter vero sextans, qui cohaeredi deberet accrescere, stabit in pendenti,&, si postea Secundus sua iii institutionem agnouerit. habebit alterii in sextantem, S sic effectu habebit bessem totius hς reditatis iure in statutionis : Trientem enim habebit ex persona Prunt, Sc iure institutionis ad letransmissae , alterum vero trientem habebit ex persona propria,& iure suae instituistionis, quae per aditionem effectu habui LAt, si ex sua institutione repudiauerat, aut aliter exclusus sit, puta defectu conditi nis, habebit quidem sextantem, seu dimidiam sui trientis, sed iure accrescendi ad se transinisti, non itue institutionis, oc alter sextans ad cohaeredem per ius accrescendi pertinebit. Irascrasse Cessuris d. l. L.

219쪽

14α Ioannis Antoni j Belloni

Quod, si non iure haereditatio, sed iure

potestatis, aut patriae, aut dominicae per alium nobis haereditatis pars acquiratur, Vt , cum ego fui a testatore pro parte institutus,& pro alia parte seruus, aut filius meus, tunc , si prius adeo ex mea institu. tione, non fio haeres pro parte filii, aut v serui, nisi is me iubente iterum adeat t

ι. si uo. est in L si solus. 79. g. . num. 3. vlrs quia autemss. eod. Quod, ti eratis irae iubentetilius, aut teruus adierit, fio haeres ex mea ae institutione, et aam sine alia aditione it.sivo, ct sera ι as. ct ibi Bar . Caser. ct Imol. st. d.

accipiendi sunt, qui simpliciter dixerunt, esse opus noua aditione , quoties plures partes pure delatae partim per nos, partim per alium nobis acquiruntur, si unam

et Ut scilicet loquantur, squando prius agnouimus per nos, non vero, quando prius per alium, secundum ea, quasvra Lximus. Plane hoc ita nonnulli putam esse intelligedum, ut, si iussu nostro per alium nobis acquiratur pars haereditatis, cen statur statim etiam quaesita pars nobis da. ta, intelligatur, non iure intii tutionis, sed η iure acerescendi, tridere est apud Barr. in a. t. si να sua. 36. β. A aeq. har d. a -υ ιρι in si ego in νιν b. Prentorum Iercu, vos die meta. Sed est verius, imo centeris quaesitam iure institutionis, i ut patet exa. I. si ergo, ibi re ex mea νn Maone me heredem

ι, P. ymnis I r Mι, & in hoc differre ab eo, qui prius adit suam . xo Cuius diuersitatis ratio est , quia i acquisitio, quae per nos metipsos fit, pendet

a nuda nostra voluntate, ideoque, quo . ties apparet, volui senos esse haeredes, satim haeredes iunius ex illis partibus, quae a nostra voluntate pendent. Cum igitur iubendo scruo, ut adeat, deviaremus voluntate in nostra in esse , ut simus haeredes, consequens est, ut eo ipso censeamur ex nostra institutione adire. At vero acquisitio, quae fit per alium, non pendet a mera nostra voluntate, sed a facto, & ministerio serui, mitimur in gaiast. praeessi num. 7. ideoque, licet adeundo partem nostram declarauerimus voluntatena nostram in acquirenda haereditate, non tamen debet hoc fiam cere ad acquirenda partem serui, qsia in tali declaratione nomteruenit voluntas, & factum serui, sine quo acquisitio fieti non potest. Ita rarioei-

Haec autem distinctio, non solum pro. 3I cedit,t cum omnes partes pure datae lunt, Ied etiam, cum una pure, altera sub con. ditione: Nam, si ego pure fuero instituritus, re seruus meus lub conditione, dc ego ad eam ex pura, adueniente conditione, necessaria erit aditio serui. Et ita accipiendi iunt, qui simpliciter scripterunt. nece stariam este nouam aditionem , quOries una pars purE, altera sub conditione defertur, partam per nos, partim per altu,

V t scilicet loquantur de eo, qui prili, agno Icit suam. At, si seruus metas purὶ

fuerit institutus,ego vero Iuli conctitione, di seruus iussu meo adierit ex pu a, ero natam haeres etiam ex conditiona Ii, sed, quo iure pendet a futuro cuciatu : nam,s postea conditio extiterit, hae res ero iure institutionis , quod, si defecerit , haeres ero iure accrescendi, oc sic ex Persona serui, non cx persona propria. Ita incla ra

Plane, si cohaerede in habuero, aut substitutum, eadem rei pectit partis conditio natis erunt dicenda, quae diximus de eo, qui per se simpliciter ad haereditatem v

Hinc intelligimus, quod dicitur in ι. μνη hare33y g. sis. J. de aeq. Mνιου. si exclusus per conditionem datam pater, filium lusest adire, eum non quaesiuille suam Por 1 a tionem, intelligyndum esse lex sua persona, dc iure suae institutionis: nam ex per sona filjj, dc iure accrescendi, quia Camcenseatur acquisiuisie, dubitandum non

Sed haec quidem dicuntur, quoties pa tet, vel dominus incipit ab auitione partis . C eterum, quoties incipit a r Cpudia tione, verius est, parrem repudiatam per tinere quidem ad cundem mei patrem, aut dominum, si postea illius iussu filius, aut seruus suam adierit, sed iure accrescendi,

non etiam iure institutionis, νι-ηλην ea, qua dicemus in He cap. qu. 27. circas r. Et haec

cic primo effectu. SUMMARIUM.

sit comuncta cum sure acerescendι num. a.

.ure aurescenda.

An, & quando ex institutione, quae est

coniuncta cum Iure accrescendi, pars inuito acquiratur.

Quaestio Uigesimasico ada.

220쪽

De iure acerest. Cap. 9. Quaest. χχ. z3.

SEcundiis verbeffectus est, quia, Iieet

regulariter ex institutione nemini inuito qti aeratur hae te diras t L σuι ια alis . o. tu ρ in. Τ. d. acria baria. lis., inuito d. de b. n. me. dc in hod pariter differati inititutio a in re accrescenda, quippe riuod etiam initito haeredi partem adiicit vae

si tamen histitutio sit coniuncta cum iure accrescendi . quia sumit citis naturam, ideo ex ea pap etiam in imo haeredi ac-α bare. 3 quod intelligit ut i solum respectu rei, quae acquiritur, scilicet, quia debet institutus, qui partem adit, velit, nolit, totum id consequi, quod ex dispositione testatoris ei delatum est a. ι. si solui. νν,n led etiam respcctu iuris, V causae, icuti tuli acquisitionis : Debet enim totum id habere eo iure, & modo, quo testator voluit. α lie tute institutionis , im

i . Sed haec quidem generaliter dicuntur. specialiter autem, ii quaeramus, quibus calibus procedant, de duobus nobis erit dispiciendum, Primo, an institutus, cui tota haereditas, aut plures eius partes ex dispositione testatoris deseruntur, possit quasdam adire, & quaida in rei puer c, an vero cogat ut omnes. aut suscipere, aut repudiare. Secundo vero, dato, quod uota ponit, an, si de facto adeat, vel repudiet pro parte, vitietur adi IQ, aut repu- Miatio, an vero potius valeat,ix ad toruua trahatur Et in prima quidem quaestione separatim nobis erit videndum, Primo, quid, si per nos met ipsos nobis haereditas acquia ratur . Secundo vero, quid , si per alios. Tertio demum, quid, ii partim. per nos partim per alios.

datur .

An, de quando institutio in toto possit pro parte acceptari ec pro

parte repudiari, si per nos met' ipsos ' nobis haereditas acquiratur. Quaestio vigesima tertia. ET, ii quidem per nos haereditas no

his acquiratur, dc quaeramus, aripossimus cain pro parte adite, o pro parte non , constat, muli tim elatre, utrum testator unica dispolitione, dc sic integraliter aliqvcm ad hareditatem vocaverit, an vero patribus dis linctis , Et, si integraliter, utrum institutus velit acceptare partem haereditatis, an Vero quid aliud ab haei editate diuertum: Nam . si partem haeredita is, cemi incit, non posse. Itaque .us teliator aliquem ei asse scripterit haeredem, non poterit is hor editatem diuidere, id est, pro parie adire, cla pro parte repticliare, sed, aut totam I adirσ, aut totam repudiare debebit i l. r.

Absurdum enim es Leitis dem haereditatis

amohrἐm aluein hoc absurdum sit, si aeramu3, varias nostri considerant

nerales, iunt tamen verς, si ipecialiter ad certos casus referantur, , certis respectibus intelligantur: Nam, cum is, qui tot habere potest, unam tantum patrem adit, dc quaerinius, cur hoc facere non possit,4 t aut nipponimus, alias partes nemini debere acquiri, 3c ideo partem adire nequit, quia ablurdum est, defunctum pro partes habere haeredem, dc pro parte non , t

ea M. vos Q reum argum a tum, Quia adio. quin pro parte repraesentaretur, dc pro patre non, quod ellet absurdum, tk iis hu

SEARCH

MENU NAVIGATION