장음표시 사용
231쪽
potentia ι. 3. g. bareduatisΤ. δελα amobrem , ut omissis aliorum solutionibus breuiter dicam , quod sentio, τε puto legitimam i interdum esse partem haereditatis, interdum partena bonorum: Nain , quibus casibus ab haereditate separata, atque distincta considerari potest , pars honorum est , quibus vero non potest, haud dubie pars haereditatis
Et, si dixeris, in proposita quaesti Me
considerari, ut separatam . atque distinctam ab haereditate . curn filius haemedita. temo mittendo, dc solam legitimam acceptando . haud dubile separet hanc ab illa, respondeo, imo , ut leparata in considerari non posse, quia non pendet hoc a voluntate filii, sed a voluntate, dc dii po. sitione patris , ac legis, quae pro haereditate filio deserenda est necessaria. Itaque, 3 tii per partem, relegem stet, quominus filius haeres fiat, aut maneat, oc nihilominus filius debeat habere suam legitimam in tunc ea necessario intelligetur ab haereditare separata, atque distincta, dc per consequentias non haereditatis, sed bonum erit pars, in qua computanda prius aes alienum deducetur , saeuudism ea
diximas is comraris argumento. Huius rei
multa possunt exempla afferri. 6 Primum in filio, t quem pater in aliqua re particulari scripsit haeredem e nam
huic, neque ex testamento ,.neque ab intestato defert ut lis reditas, Non ex test amento, quia pater eum non instituit haerede in uniuersalem, sed tantum particularem datis cohς ted idus uniuersalibus, quo casu loco legatarii est ι.-I3. Cinia ed. avst. l. ex facto. Neque ab intestato, quia particularis institutio reddit testamentum validum , dc operatur, ut si lius non possit illud dicere nullum ,
tas ab intestato deferri nequeat. Quo fit, ut i quia per patrem, & regem stat, quominus filius lis res fiat, dc nihilominus debet is habere luam Iegit linam, vel in illa tantum re particulari, si contineat integram legitimς quantitatem, vel in aliis etiam rebus, ita corporibus, si lit supplen
Sed an contraro νε t. 3. Qila v. obtem in eius 8 compluatione detraheturςs alienum, tui sciri possit r. ψn res particularis, in qua fuit institutus contineat integram legitimet quantitatem, an vero sit ex aliis corpori-hus hς reditarijs supplenda. Eecundum enapi vinetato limia spe. cie , qua pater filium exhς redebat, dcali. quid ei c ut moras erat in relinquebat titu. Io legati, vel fidei commisti, aut alio simili
de lib. ρυι. Nam, quia in hac etiam specie filio non deserebatur hς reditas, aut ex restamento , ab intestato , non ex testa. mento , quia non fuerat hς res institutus, sed ex hς redatus, Sc hqreditas erat delata Extraneo instituto , qui adeundo fiebat
8o stato, quia exi, reditatio tetia sine causa facta testamenium reddebat validum, di lcgatum relictum excludebat filiust que. rela, atque huc modo operabatur , ut id non posset rescindi, dc ad intestati caulam reduci ι ideo legitima , quam nihilominus filius habere debebat, non erat parsiis reditatis , quippe, quς iniolidum erat extraneo acquilata non obstante legato. quod pars h reditatis dici non poterati. si Tu / 9 datet. 3. sed erat par Shono rum . t in cuius computatione eadem erat Obseruanda , quς diximus in superiore exemplo. Sed hodie, quia pater non pintest ex haeredare filium , etiamsi legibus debitam portionem reliquerit, ritia in forte legati, aut fidei commissi, nisi legitimam exhς redationis cauiam inlcrat, Sc ea pro 81 betur ab hς rede tinnuaUDE IUinianus ea
ri vp. cum-8. ct Auth. Non Ilera C. G Io. ideo in supradicto exemplo non porcist amplius id , quod diximus, veri sicari, quia, ii pater exhς redet filium, dc causam extis redationis non interat testamento, licet legatum ei relinquat, non tamen poterit legitiina, ut ab hereditate ic para .ra considerata, quia , cum testamentum
Ursum est, sicuta videreeen a ad eos in a. th. Nouoce C. mater. Consequens est, ut ab
inrcuato deserat ut filio paterna hς redi
caulam inserat, Sc ea non probetur abhς re de , testamentum per inosti ei os quς' relam rescindetur, t νι νά- ιψ declara
seruata, ita, ut non sit de legitima ab b ς' Ieditate leparata disputandum. Si deni 'que utrumque interueniat, quia sciliος testator cauiam exprimat in testament ν α ea probetur ab herede, tunc, nec dohς reditate . nec de legitii natu persona n literit tractandum, quia talis exhς red/ tio, ut ab hς reditate filium exeludit , ix
232쪽
De iure accre se. Cap. 9. Quaest. et 4. 13 3
dama. d. I. M i-G. 3o. in pria. c. da magasa. Quinimo, nec erit disputandum de lagato, si filius ex haeredatus querelain proposuerit , & in ea succubuerit, quia legatum ei, ut indigno, auferetur id ι. Papin arata. S. -- Ο f-ι. educis. ε 3. s. - , qui s. ἀπ
cum indignus sit beneficio testa. toris, qui testamentum eius per querelam euertere, de sic iudicium eius instingere tentauit ι. qu m. -- s. Nam, da
ertium exemplum afferri potest in filio, quem pater instituit in legitima, &haeredem uniuersalem instituit extraneu.83 1 Nam in hoc etiam casu per patrem, relegem stat, quominus filius haeres fiat, nec enim filius in legitima institutus hς res est,s8 t or rea. Ire ρω AN. da Gamb. e V. 78. in . cum ei, neque ex testamento, neque ab intestato deferatur haereditas , ρε--m M, Dadirim M ideoque
legitima, tamquam ab haereditate patris separata, non haereditatis, sed bonorum pars intelligetur, & deducio aere alieno
Quartum exemplum asserti potest in specie, qua pater instituit filium haerede, non in tota legitima, sed in aliqua parte haereditatis, quae legitima minor sit, puta in uncia: Nam tunc, quia per patrem etiam stat, quominus filius sit haeres, salte Pro ea parte, quae suppleri deberDem ms
legitima considerabitur, ut ab haereditate separata, di per consequentias erit pars 39 bonorum, non haereditatio, i Eiusq; computatio, deducto, ut aliis, aere alieno siet.
Quintum sit exemplum in specie , qua pater instituit quidem filium haeredem
uniuersalem, sed eum per fidei commissum grauauit, ut hς reditatem alicui reni ruat, vel intestatus moriens fideicommissaria haereditatis restitutione grauauit: Nam, quia in hoc etiam casu stat per Patrem,quominus filius ii reditatem perpetuo retinere possit, ideo legitima, quam ilius in restitutione detrahet, considera. bitur, ut ab haereditate separata, di solito modo computabitur, eritque proinde so pars honorum non haereditatis ,
-β. ct M. F. f. d. - . 79. Sextum sit exemplum in specie, quatenator instituit filium sub conditione potestat tua: Nam, quia per patrem, dc I Rem stat, quominus ni ius sit haeres ante impletam conditionem, t. in primas de harad. V. dc nihilominus debet is ha-Dere suam legitimam, utpote, de qua conmitio, quasi gravamen reiicitur l. νε--32. C. demost.ιεIL ct mr Aximas β. ms. s. ideo fit, ut oc in hac specie con-9I sideretiit , dc ab haereditate separata, idchac ratione secundum sui naturam computetur , son mea, Pasvradix a .
Septimum exemplum sit in specie, qua pater instituto filio dedit vulgariter substitutum e Nam, quia perinde habetur, atque, si eum sub potestativa conditione
innituisset L iam dasuari. 86. dabar. εU. eaque ratione censetur ius 1 uitatis sustu
lisse. νι eis, amιεν tradunt omnes in I. I. f. de
vulg dc haec tes quasi continens gravamensa rei jcitur de legitima. t, docent omκει ιn d. t. non am in prioribus, ideo fit, ut ante, quam fi I ius declaret, se velle esse haeredem, legi tima consideretur ; ut ab haereditate sepa-93 rata, i dc per consequentias reguletur secundum ea,quae supra diximus.
Octauu in denique sit exempturn in spe, cie, qua pater instititit filium haerede in uniuersalem, sed ei factum aliquod iniunxit, aut prohibuit, di filius postea fuit inobediens , ideoque priuatur haereditato e Nam in hoc similiter casu per patrem, relegem stat, quom incis filius remaneat hae res, ideoque legitima, quae ab eo retine
ale. considerabitur , ut ab haereditate se496 parat , consueto modo computabitur , eritque proinde pars bonorum, non hae ted uatis,fieasdum ea, sua 'pra dixim M.
Cceterum, si neque per patrem, neq; per i gem stet, quominus filius, di fiat haeres. αperpetuo retineat tunc hς reditatem, non poterit legitima considerati, ut ab hς redi. tate separata, sed, tamquam in ea 'confusa sy pars eius intelligetur . t Exemplum sit in specie proposita, qua scilicet pater instituit filium haeredem uniuersalem l Nam, quia per eum non stat, quominus filius haeres fiat, ideo non potes ab haeredi-tate separata considerari, sed, tamquam in ea confiala pars eius intelligetur. Ita
quamobrem filius non poterit eam accipere, dc residuum repudiare,quia hoc modo acquireret partem haereditatis, dc par-lcm respueret, quod iuris ratio fieri non permittit, vi ostensem in prinofundoso s. Et ita resoluendum est secundum contra
Ad tertium veto responsio paret ex praecedentibus: Nam, quia in specie proposita legitima non potest ab haereditate separata considerari, sed tamquam in ea confusa pars eius intelligitur, visera dix mus, imo si verum dicere fas est) nec potest considerari, ut legitima, nee diei filio
fluuia. 3. in A. C. δε-ριών. est ri. βυ. ideo fit. Vt nec per consequentias dici possit ab haereditate diuersia . Quamobrem falsa est minor propositio. Λd quartum respondeb, Primo, longEaliam esse rationem legati, aliam legiti-
p7 nas: t Nam legatum debetur filio ex ditari α positione
233쪽
positione testatoris, qui legando censet ut
in ipsius voluntatena contulisse , virum vel it esse haeres, ι. - s. ιη Tr
ι.st. At legit inra debetur ex dispositione regis, quae talem non tribuit facultatem. Secundo respondeo, imo, si d iligenter rem consideremus, idem In hoc iuris elle in Iegitima, quod in legato: Nam, aut hς- res institutus habet cohaeredem, vel substitutum, per quem testamentum iustineri possit, di tam legitimam, quam legatum s8 consequi poterit omissa haereditate , t
de legato constat ex locis in contrarium allegatis, de legitima vero dicemus , i Uranum l39. L 3. Iol. ubi declarabimus, qualiter hoc sit intelligendum, Aut vero non habet,& neutrum facere poterit, ut de legitima diximus supra. nam.39. de legat O V ro patet ex eb, quia, si non adest,qui testa. mentum sustinere pollit, necessario sequitur, id non adita ala haerede scripto haereditate corruere, di simul cum eo legatum
intercidere L emri, C. da fides c. qu fit, ut omittens haereditatem illud cotile qui nullo modo postit. Dee. su
Ad quintum respondeo, maiorem pro cedere in ijs, qtiae non deferuntur iure successonis, sed alio iure, ut stim lucra nuptialia: Nam ea, quia sunt ab haereditate diuersa, ideo pollunt ab ea separari,
quae deferuntur iure successionis, quia nolunt diuersa, sed eadem , quoties per uniuersitatem deferuntur, separari, seu diuidi non possunt, ne una, di eadem res par rim approbetur, dc partim respuatur com
Ad sextum respondeo, negando filium 1 oo priuari legitima facto patris: t Nam paterre vera non ademit legitimam, sed reli. quit , eo ipso, quod filium haeredem uniuersalem instituit. Itaque, si filius non vult esse haeres, dc hoc modo repellitur a Iegitima, quae in haereditate est consula, dic edus est,eam amittere facto stro, id est, sua repudiatione, non facto patris. Ad septimum respondent nonnulli, id procedere in onere, per quod effectu minuitur Iegitima, secus vero,si sit onus co-ditionis potestativae, qtiae pendeat a mera voluntate filii r nam illud non reiicitur quia sibi imputare debet, cur noluerit. Ita
Uerum haec responsio, quam prius d
hiam dixerat . me. m d. l. hames annuuta. num. . verssa tamen restissio, merito fuit a
atθι, improbata, quia verius est, de legatima rei jci etiam onus conditionis potesta-Ioi tiuae, ut est illa,si voluerit,
Qtiam ob rem.verius est , contrarium procedere in onere extrinseco, quod imponitur ab homine, secus vero in intrinseco, quod venit ex natura rei: Nam hoc non rei, citur, quia non est Rrendus, qui lucrum quidem vult, onus autem ei annexum recusat L νη. S. pro δει-da. c. da cadaia.
At . ut quis non possit haereditatem diut
de re, non venit ex dispossitione hominis, ct sic extrinlecus. led ex natura rei, scilicet haereditatis, cuius pars in proposita specie est legitima: nam ea, tamquam indiu
dua non potest pro parte acceptari, μpro parte repudiari, a I. a dictum est,idebis
nique,cum in propolito non possit legit tima, ut quid ab haereditate di vcrsum c6siderari,inec dici debet timcximus Iupra nu.s6. Consequens est, ut nec de ea dici pol
sit renciendain, nus, cum non entis nullς sint qualitates . Ita νεμndam Dec. . d. l. M.
Ad octauuna rei pondeo, id procedere. si tractemus de iis, quae ab impugnationeror pendent, i Coele ruin, si de ali I, non esse nouum, ut ei, qui peccat, concedatur id, quod ei, qui non peccat, denegatur; Hoc enim ideo fit, quia innoc deficiunt requi sit a. quae alioquin in illo non desideram tur, ut ecce qui duas, aut plures habuit Concubinas, non prohibetur ad sacros ordines promoueri, a quibus tamen pr hibetur, qui duas, aut plures habuit res, ideo quia talis prohibitio non pen det a peccato, sed a defectu unitatis Sa-Cramenti, qtiae in promouendo est neces
talis unitas deficit in bigamo, non etiam in concubinatio, ideo non hic, sed ille ab ordinibus Sacris re nouetur. Cum igitur in proposito legitima non perdatur propter impugnationem testamenti, led propter naturam rei, scilicet haeredi ratis quq
separationem non admittit, in sum daa --3, Consequens est, Mi non sit abiurauni,
ab eo non posse haberi, qui repudiat hae
redi talem, licet ab eo retineatur, qui iudicium impugnati Hoc enim iacti contangit, quia posteriore casu per patrem,& legem stat, quominus filius haereditatem retineat, quod non est in priore: scilicet, quia tunc non per patrem stat. sed per filium, ideoque leparatio non permittitur, licet in alto casu concedatur , se M om Ma
Ad nouum respondeo, id procedere, si
cadem sit viri utque ratio , iecus veris, si diuersa, ut est in proposito: Nam do , tamquam data , aut promissa inter vivos non eu pars 1uccet Iionis, siti h haeredita-3m iis, ut pote. in qua non inuenitur, ict- sitiam I . in ad . Fati ideoque , quali res diuersa ab haer edi late separari potest, s Μηdi mea, vis viximM βρυ-M7. At legitima, ut quae non, nisi post mortem debetur, pars iuccessionis, bc haereditatis est, ut ostendimursura ideoque ab ea beparari nequit - 1. Ita res
minus ismat. Hinc intelligimus, si par esset Vtriusq; ratio, ut, quia dos non esset pr
missa, idem in ea leritari, quod in legiti ma : Nam filia, cui defertur haereditas
234쪽
De iure accre se. Cap. 9. Quaest. et ψ. IST
non potest accepta dote haereditatem omittere, scilicet quia dos eo casu non potest, ut ab haereditate diuersa, & ic parata considerari , sevis oste timus infra num.
Αd decimum respondeo distinguendo, io t itistitutus in tota haeredita.
te . & vetum est, ii renuntiet haereditati, censeri etiam legitimae renuntiasse, et dic Neque id censetur absurdum, quia ι. siclysendo. 3 . g. or generaliter , de hoc caui non loquitur ut de rarami
18. Sao. Aut vero filius non fuit institutus haeres uniuersalis, sed tam uiti ad legatum, vel aliud relictum vocatus, quod integram non continent legitimae quantitatem, vel fuit institutus in portione minore legit in , a. Et tunc procedit, quod dici Urind. b. s grataratiter, ut Icilicet, non censeat tir renuntiare iupplemento legit Dinae, et ianiti sint pliciter approbet pate num iudicium,nisi specialiter hoc expres
titatis ratio est, quia priore casu legitima non potest, ut ab haereditate separataco. siderari, posteriore vero potest , wpam ex Δximus; pra uum. 76. seqq. Ios Ad undecimum respondeo primo , t maiorem procedere, nili odium veniat ex natura rei, & per quandaui comequentiam, tamquam fauori annexum r nam tunc absurdum non est, in odium retorqueri, quod alicuius fauore inductum est, eum fercndus non sit,qui lucrum quidam agnoscit, onu S autem ci annexum reculatu. L vn. 9. pra secundo C. de cadu. Cum igitur negatio diuisionis veniat ex natura ipsius institutionis, siue haereditatis testamcnto relictae, quae est indiuidua, visve dictum est, Consequens est, ut non siit absurdum, in-
. stitutionis fauorem in odium lilii retorqueri, si is contra institutionis,& hς reditatis testamentariae naturam, velit eam scindere,id est, pro parte acquirer & pro parte repudiare. Ita rasponden --. d.
cap. s. num. 2 ..Anis. Fach. d. lib. cos. quod vero dicebatur.
Secundo respondeo, filium csse a patre instituendum non tam fauore ipsius filii. quam fauore patris,quia, si filius lit institutus , deficientibus aliis totam hς redita rem per ius accreicendi consequetur. αco modo testasne tu iun sustinebit, ut diximux εn 7. rv. q. 9. num. I. quod pariis res picit utilitatem, quipph, cuius interest , habere successores ex tella mento S. I. Inst.
distet. Fale. quos alioquin non haberet, si filio legatum, aut ouid aliud reliquisset,
οι demonstravimus an Maam q. num.
Ad auodecimum, Ed ultimum respondeo, negando, Iegitimam dcbeti filio iure naturali, quia verius est, imo eam deberi ros iure ciuili, tui reme crimerunt, Alex. ea 7 .
num. 1. q. Quamobrem dicitur portio Ior ex legibus orbita isu f. aliud quoque cap tuis
Io9 8. dc pars, quam lex dari vult, 1 ιη 6. si quis
sei licet, quia debitum aestimatur ex necessisitate I. M.tuor obligars IT. s. sider orauli fais sid tuis quae in pio posito legis est, non
Neque obstant loci contrari j, quia sunt intelligendi, quoad ratione in . inuinctum, S suasionem, non etiam, quoad nec elistatem, quippe , quae a iure ciuili s ut intro. Iio ducta, iυι, aestarieιmur. Itaque legitima debetur iure ciuili, sed ratione, de instinati et u naturali , t in istiarant Bart. in Auth da
Et sane quatuor in legitima considera.
da fiant, ratio, nec talitas, quant Iras, Ac mo-m clus,t Ratio naturalis est, quia natura su det, ut bona nostra filiis nostris relinqua-
itat Auth. d. harad. ct Fale. rast. Quamobrem dicimus , filios ad par tum bona vocari voto naturae l. Impra. 5. g. vis. 1 ond. lib. dc parentum haereditatem respectu filiorum esse debitum naturale L Iei-
ri debitum est abusiiuum, i quia natura suadet quidem, Ec mouet, sed non imponit necessitatem, ideo lex naturae ratio nem secuta relinquendi necessitatem induxit, ec constituit, ut, si parens spreto naturae instructu filio nolit aliquid relinquere, necessario cogatur, id tacere. .am iis brem necessitas iuris ciuilis est, tui L. n,
.ur. cub. conf. ID. num. 8. dc aperte docet Iustinianus md. g. ρο - νtaidum, testam tibus inquit, at a Parimne testatem imponis lex dis burra Panda parte presenis qui sam a qua hae secundum naturam eis GHasura inod etiam confirmat in a. i. si quirauum non1mplens, M. Di. ibi, nares O. extve percipisnt. Sic, dc alimenta clebentur iure, id est, ratione, dc instructu naturali, i. se. S. sileat C. de rei νκ. as S. I. Inis. vi Iurinat. Sad necessitate ci- II 6 uili, t. vlt. I. inum autem otium C. debon. quatio. At quantitas meri iuri ciuilis inuen-
3 7 tum est , t scilicet, quia ius naturale nou respicit
235쪽
respIeit eertam bonorum partem,stis om nia bona . Quicquid enim acquirimus, naturae instinctu liberis paramus ι. mbu --Π. yo. S. --as da M. us. ideoque secundum naturam omnia bona essent filijs relinquenda, sedν quia hoc patri auferret liberam de bonis suis disponendi facultatem , quod etiam rationi naturali repuris gnat , t scilicet, quia nihil est , tam com grusi aequitati, dc naturali rationi, quam, ut libera sit unieuique de bonis suis disponendi facultas I. r. C. da Sare. MA. ι. a. fμ ε - αν . m. mau. idebque lex, ut has naturae rationes,quae videbantur contraris, conciliaret, mediam viam elegit, & naturale debitum ad certam restrinxit bonorum partem d. g. pr--i--, nempe ad ars quartam inspecto iure vetere t ι. - - νι- α ct ι ρου--. g. C. de rest. t. v
aio ro, aut semissem inspecto iure nono i F. ta
prospexit, tam Iiberis, quam parentibus, liberis quidem, quia lisis beneficio partem illam, vel inuitis parentibus habere
debent, parentibus vero, quia de eo, quod illam partem excedit, liberam habent diseponendi facultatem d. g. I.vers tires ,ritis. vitrio. σμα eia. 3. Itaque naturalem illam rationem, quae vult, bona parentum
esse filiis applicanda, lex constrinxit ad I itimam,illam vero, quae vult, patri n. li-etam esse debere de bonis suis disponem di Dcultatem, declarauit, procedere in eo,quod legitimam excedit d. s. r. Ain. da
partis, seu quantitatis dennitio non est Inuentum naturae, sed i is, quia lex est. rar quae huiusmodi portionem definiuit id.
i a citur pars legibus constituta i in S. si vero
au lis est, sed ciuilis, i siue modum relinquendi spectemus, siuε modum acquiren-- di: t Nam, si relinquendi, certum est, naturam nullum modum statuisse: Effectum 13I enim spectat natura, non modum titaq; quocumque modo bona perueniant adrilium, sussicit, ut naturae satisfactum videatur. At iure ciuili certus, legitimae relinquendae modus introductus este Na
rar ora. t Et hoc est quod significat. An .em
I . - . 3. vers. est Pisa ista, dum ait, legiti
mam hasere de iure scilicet ciuili mr
mam, de metam: dc habet enim formam, quia lege cautum est ut,debet relinqui titulo institutionis meta vero quia eadem lege cauetur, ut sit triens, aut semis. Acquirendi deniq; modum non natura statuit, ras sed ius ei uitet quippe, quo cautum est, Ut filius non possit paternam voluntatem dc dispositionem diuidere, quoties per eum non stat, quominus totam haereditatem. aut portionem ab intestato contingenistem consequatur. At, si per eum stet, possit legis beneficio consequi supplem
tum, secundum ea, quae diximus in rcyan - μαι ad secundam aqua nium contrarimn, quiqΦnon est necesse hic iterum repetere . Hinc intelligimus argumentum non obesie , quia, cum legitima sit itiris ciuilis, tam, qtio ad debitum, quam, quoad modum acquirendi, fit, ut non sit absurdit in , ab ea excludere filium, si in acquirendo midum a iure ciuili praefinitiam non obseruet, quia, ciuilis ratio civilia iura tollere
potest, naturalia non potest l. eas vigatio πεν s. L. Geap. miam fi . . Inst. Ateg. agu. tuti
Ex his apparet, vetissimam esse commuis nem sententiam, quae vult, non posse filium a patre haeredem uniuersalem institutum accepta legitima residuum haered beatis repudiare, quicquid nonnulli, cum
Veteres, tum recentiores causentur.
Hinc infertur primo , si filius haeres uniuersalis institutus simpliciter repudiet haereditatem, excludi eum etiam a legiti. 3 9 ma,t quippe, quam habere non potest,
- . nu M. νε . Die ni--: Cum enim repudiando haereditatem ab ea excludatur L 3. 4. C. de rapia. Ain d. s. po. Ins . da ians t. σ-Conseqtiens est, ut debeat excludi ab omnibus eius partibus, quippe , quae haereditatis appellatione continen-13o tur t i. aptestarisne rei. vi ver b. HAE . At
oue in specie proposita legitima est pars
θη. Debet igitur etiam ab ea exclusedi. Nec obstat S. Orgeuariauer , quia non' procedit, quoties tota hqreditas, aut tota portio ab intestato contingens filio defertur , moseiaimas IV - . Io Plan , si filius intra terminum reuocet abstentionem, Jc recuperet hς reditatem, ex beneficio ι. D. C. do ν M. ι ared. quin cuea recuperet etiam legitimam,non est durat bitandum, tw-μ ινιι illam. - ἀι.
236쪽
De iure acerest. Cap. 9. Quaest. 24. 339
confusa in hereditate, & pars eius intelligatur, Hictum est, ConsequenS est , ut, quod de hs reditate dicitur , censeatur etiam per consequentias dici de legitima. Secundo insertur , si contra filius h res uniuersalis inititutus acceptet legitimam,
seu postideat aliquid pro sua legitima,
censeri e tun per consequentias totam hς - 13a reditate linacceptare , t quia residuum ei etiam inujro accrescit . Ita Arabum Eara.
dis vitiis Nam , cum is , qui ex ac se instituti is est, acceptando partem hς reditatis , aut rem aliquam hς reditariam possidedo censeatur totam haereditatem agnouisse , in ostendimus in P. 18.n-. .s seqq. oe in proposito legitima sit pars sis reditatis, τι dixi mara pura min. I. - Conle-quens est, Vt eam acceptando censeatur filius totam hς reditatem agnoui si e . Denique, cum aditio hς reditatis inducatur exsequi citra ius, . c nomen hς- redis fieri nequit moririae. 2 . n ymn. σL geris. 88. f. δε aeq. harad. dc huiusmodi sit acceptatio legitims, quippe, qua in filius habere nequit, nisi patris sit hς res, tri ex ν, - diximus Iupra I m. χ- uti itur ex eo , qtaod filius legitimam acceptat, censeri eum tota hς reditatem agno
Nec obstat, quod acceptatio legitimς possit fieri ei tra ius. & nomen hς redis, cum pollit filius retenta legitima ii reditatem repudiare t ut arguu Men. d. yras Io .
num 3 quia falsum hoc esse. dc receptiori Doctorum sententiς contrarium , patet ex iis . quς late supra diximus. Denique non obstat , quod aditio . Scr34 repudiatio a pari procedunt ti is paren 18. f. de acq. Fare . f.pra. Inst. de hMed. πιιῶν.Sed repudians hς reditatem non censetur repudiare legitimam d. L si q/-ndo. n.
xennaaιter C. dein εν. test. Ergo & contra acceptans legit linam non censetur hς reditatem agnoscere, ut aream Meu. a pra lonnum. 61. quia ret pondeo primo , conclusionem argumenti fuisse math conceptam: Ita enim erat concludendum, Ergo. dc Contra adiens hς reditatem non centetur
agnoscere legitimam, quod peripicue fal-
Secundo respondeo negado minorem rvetius enim est, filium heredem uniuersalem institutum repudi ad O hς reditate ni x3s Ceseri etia repudiare legitimst, i utάιximat
Isona num. 119. Nec obsta g. st generalitre,
iano ο Ioquitur de filio institiuo hqrecie uniuersali, sed de eo , cui minus legi rima relictain, τι ν emisti IVM n. IOq. Tertio infertur, si filius hς res uni iter- salis institutus repudiet hς reditatem retenta legitima, vitiari repudiationem. i36 t dc in totum hς redem existere, quia resi-
ditio partis trahat ad te rotum vitiata reis
μερ. dc acceptans legi iram parrem herinditatis agno Icat, scilicet, quia legitima . in proposito est pars he ditatis,
ut, licet filius dicat, 'e repudiare hs reditatem, nihilominus cen Ieatur in totumhς res existere. IH c autem adeo vera sunt, ut procedant prim di, non solum in filio, sed etiam in filia hς te de uniuersale instituta: Nam h se non poterit repudiare hς reditatem, . in dc peiere dotem l ot stribunt Aiax. is addit
num. νυ quia cum in proposito dos non debeatur , Consequens est , ut nec ab hς- reditate separata considerari possit, .
Secundo procedunt , etiam ii filius non sit institutus hς res uniuersalis, sed tantum in legitima, vel aliqua re particulari, sed simus in ea libus, in quibus tota hereditas debeat ei accrescere, ut, quia n allus ei cinhς res uniuersalis datus sit, vel datus dese
nam tunc. quia perinde habetur, ac, si solus haeres uniuersalis institutus estet. ideo fit, ut non possit capere legitimam, Scs;8 residuum repudiare uel Iraseribunt Bald. iud.
Tertio procedunt, etiamsi filius fuerit grauatus legatis,at fideicommissis i & veisto etiam in re propria: Non enim propter hoc poterat respuere haereditate, Scretinere legitimam, nisi habeat Dabstitu.
139 tum, aut conae redem locundum ea, qua diceis
Itaque, si te putet grauatum, conficiat in .uentativira, & hoc modo ius suum collo-Ho cet in tuto, i se πηdum sivi igitur inum mm, b. Διευή. st Fall. cost. s.
237쪽
Nine infertur, si filio instituto prohibita sit alienatio usque ad vigesimum quintum,aut trigesimum annuin, quo casu va-Hi Iet prohibitio etiam in legitima
' num. 7. σ I . νον. Non obstas, non posse cum repudiare haereditatem, ut legitiina alienet, nisi habeat substitutum, aut C - haeredem lscunsim ea , qua He-- νnfra nu. 333. σβεν serabunι Ias. νη 4. I. filiusf. I. T. S.
Quarto procedunt , etiamsi filio datus
si vulgariter substitutus : Adhuc enim non poterit omittere haereditatem, dc capere legitimam, nisi in proprijs etiam re-2 3 bus grauatus siti Ita enim 'inreum Bald. m
Itaque duo copulative requiruntur ad hoc, ut filius possit omissa haereditate capere legitimam, ut Icilicet sit grauatus in rebus propriis, & habeat sublii tutu in.
Primo I. sitisenus ρπινεπε. 4 .s de bon. M. vbi, licet patronus haeres a liberto in si, tutus haberet substitutum, notamcn P tuisset omittere haereditatem, S debitam portionem retinere, nisi fuisset etiam in propriis rebus grauatus. Ergo idem dicedum est in filio, cum ab uno ad alterum Valeat argumentum LM. C. dat 1. testam. Secundo probatur L sistas. s. sum n. f. deae . Aarad. ubi Paulus scribit, eum, qui solus ex pluribus partibus institutus est, non posse unam ex iis omittere, etiamsi in
tet, dationem suo stituti non operari, ut haeres ponit diuidere, quod ea cessante
Et licet plerique, contraria sententum amplectendam existimantes , posse mlium omissa haereditate capere legitima, si habeat substitutum, etiamsi non fuerit
In in propriis rebus grauatus t Qua seu um
ε. C. da , . ct tuba. Ias1n Aasb. ωndis, si 'ro , --. C. dasnest. tess. Non est tamen a superiore sententia, quae verior est, dc recep
IU Dor ullatenus recedendum, tinea, quae iupra diximus. Nec obstat quod sola coli redis existe. tia operetur, ut filius possit accepta legitima dimittere haereditatem, licet no lue - 47 rit in propriis rebus grauatust ut videtur
sensisse, quar re mas infra --I6I. Ideoque
idem debeat operari existentia substituti , eum cohaeres dicatur quasi substitutus is i in ι .si ias S. D f delet. a. σnos is
sit utriusque ratio , scilicet, quia ita perlubstitutum, ut per cohaeredem testamen 149 tum Iustinetur tL 3. de lib. pom. ι .s Pius 7 Υ. de haria. 1U. Imo magis substituti, quam cohaeredis existentia deis bet operari , cum potentius sit expressum tacito I. cum exstis. 39. f. sitia 1. davnu. Quia respondeo negando totam cohaeredis existentiam ad hoc iusticere, nisi con-IIo currat etiam Vavamen rei propriae t in
Miniis obstat. quod filius, cui datus est
cohaeres. aut substitutus, possit omisia hς-isi reditate capere legatum t ι. Mis Puer.89.
Ideoque multa ιnagis videatur posse capere legitimam, quae magis ei debetur utram legatum , quia respondeo diuersam esse rationem legati , dc legitimae.
Nam pater qui lega filio haeredi instit
ro cenietur in eius arbitrium ponere adi tionem ut cae-tis Gyran. 97.98. quae res cessat quoties eu principaliter haerede insti: tuit. Nec obstat, quod legitima magis ei.quam legatum debeatur,' uia hoc proin cedit in ijs casibus, in quibus legitima
conlideratur, ut ab haereditate separata. Coeterum quoties in haercditate continetur, nec ab ea distinguitur , ut eue.
nit .cum filius institutus haeres uniuersalis, non potest censeri debita , nisi cum ipsa haereditate. Quinto, & vltinaci procedunt, etiamsi filius ab intestato luccedat s Nam, siue so- Iustit, dc hoc modo vocetur ad totam haereditatem siue fratres habeat , dc ita vocetur ad partem haereditatis, non potest accepta legitima haereditatem , aut
Cain patrem Omittere . quae ab intestat orsa contingit. t Ita eniis inerane Asb. d. - . Ra Minx, πω. 18. ct 1ώι GH. Ben. . , , si is
238쪽
De iure accre se. Cap. 9. Quaest. t . 16 I
7II .m- 4. quia, etiam ab intestato pr ni tur quis eiusdem haereditatis partem 3 agnoscere , & partem respuere , t νε essem -
haereditas, aut virilis portio ab intestato destitur, legitima, tamquam in ea con fiasa pars eius intelligitur. Non potest igitu r ea capi, dc respui residuum. Ita ar-
Nec est contrarium, quod ab intestato non debeatur legitima iure institutio. nis . ideoque cesset findament una, qta omouentur Doctores ad negandam filioliae redi instituto separationem , ut rem -supra num. 33. Qua ratione Atiae. in a Lissea nu. I 3. - . C. d. non ter. 8art. ct a
. pleriq; moti contrariam opinionem suntis amplexi, t quia respondeo, negando. hoc
esse verum prohibitionis fundantentum , quod , praeter ea, quae diximus δειν - 34. σs 3. patet etiam ex eo, quia, licet patrono legitima non dcbeatur iure institu tionis l. 3. S sedebitaso Non tamen, si metit institutus haeres uniuersala, poterit eam consequi omissa haereditate a I. si muro . ε .ν. debon. I b. Ergo ex hoc patet, fundamentum prohibitionis non consistere in titulo inuitutionis , ut ani
Sed in natura haereditatis , quae quoties uni desertur, non potest pro parte acceptari, dc Pro parte respui, vidimussura quae ratio, ita locum habet ab intestato, lut ex testamen into, scilicet , quia, licet ab intestato legitima non deferatur iure institutionis, deis fertur tamen iure haeredi rario, & sic consideratur, ut pars haereditatis,
que non potest a residuo separari. Planε interdum etiam facto testamento separatio permittitur ι Primum enim, si filius haeres institiuus habeat sit bstitutum , &sit grauatus in rebus proprijs roceptum est, posse eum omissa haereditatens capere legitimam , tvιstudere est apud Bint.
s. num. 17. Ideoque procedere , liu ε gra- Danaen emciat , ut filius non habeat integram legitimam siue haheat, vidui
rere re propria, ad quam fortassis habet
Soituri , ut mas easM ,σst. do isti Consequens est , ut multo magis debeat permit.
ricilio, quipre, qui plus iuris habet, quam
Non obitat , quod diuersa videatur 36 ratio patron , di filii, i cum titulus institutionis , in quo fundatur prohibitio, sit neces latius in filio, non etiam in patrono.
ut diximursuPranum. 33. ideoque , licet huic
habenii iubstitutuni, dc grauato in propriis rebus peria iittatur separatio, non tammen debeat illi peripitii, in rensiareat Andr.
quia re I pondeo , in hoc non esse inspiciendum titillum institutionis. sed hae ditarium, utpote, in quo solo fundatu e separationis prohibitio, νι δειε ostendimur suprana m Minus obuat, quod haec hodie hon via deantur procedere, propterea, quod, aut filiu ideo grauatus est , quia non habet integram legitimam ex o positione te stat oris, x ea debet suopleri exbeneticio ι pris C. 'de μον ει M. aut ideo grauatus est , quia onus filii impolitum
legitimae , & id debet reiici ex benescio
deo, praedicta beneficia non procedere in terminis, de quibus loquimur, neminpE, quando filius fuit haeres uniuersalis institutus , dc habet substitutum: Nam tunc , nec de supplemento tractandum est, cum habeat totai haereditate in , nec de oneris reiectione, qilippe, quod non legitimae. sed aliis rebus propriis suppo- is nitur initiatum 1 l Irare με done Aiax.m additi
Plane, si filius, qui substitutum habet,
non in proprias rebus graua ius sit, sed in rebus haereditariis, stia soluendis de tu stantia defuncti cusent nostri comuniteriis separationem non permitti t mi dere est
quia ι. sit. νωι arrana. da bou. tib. in qua permissio separationis fundat ut duo copulatiuε requirit, ut scilicet patronus habet substitutum, de sit grauatus in rebus propriis, metiarnubinus βρ. u. 4 Idccis alter ut tu deficiat, ilia poterit e sic locus
239쪽
Praeteres ratio dictae legi, cessat, quoties
filius grauatus est at in legatis: Nam ratio est . quia alioquin filius cogeretur ca-xere re propria, ad quam fortassis assectionem habet. m. Athςcratio cessas , quoties aliae res legatae stant. Debet igitur etiam cessare eius legis di
Sane, si legata talia sint, ut iis solutis non sit filium integram Iegitima habiturus fatemur posse eum capere legitimam, dc residuum repudiare, etiamsi in proprijslso rebus grauatus Oon sit t
MLIO . n.69. licet enim in hac specie cesset ratio priuationis rei propriae, militat ta. men ratio similis, ne scilicet filius effecta priuetur tua legitima, quod esset absurdissimum. Secundo vero . si filius ita grauatus non habet substitutum , sed cohaeredem νper quem testantemum sustineri possit, receptum etiam est, posse eum omissar si reditate suam capere legitimam , t uti vi-
Nam , si potest consequi legatum, τι άπε-m-νη num. σ3. quanto magis debet pos' se capere legitim 1. quae magis ei debetur,
onum σαμ, Deniq; si hoc permittitur patrono d. l. si Merim patram L ν-. Sad parte, multo magis debet permitti filio, qui plus iuris, quam patronus habet, ut dix-
Hinc infertur, cautelam illam, quae da tur filio instituto, de prohibito alienare
vlque ad vigesimum quintum, aut tirge- . simum annum, ut repudiet haereditarem, 'rox de alienet lotam legitimam
esse intelligendam, si filius habeat iu
stitutum, aut eo haeredem, alias non pro cederet , τι Ere - IasDenique, si filio, qui cohaeredem habet, fuerit relictum praelegatum, siue svi aiunt Hispani in fuerit filius melioratus, poterit omissa haereditate, dc vero etiam legitima capere praelegatum, sedi meliorationem il*ιοροιεν - da letati L Lemae
ne alioquin deterioris sit conditionis filius, quam extraneus, quippe cui per mi Gsum est, omissa haereditate capere lega-xμ tum, si cohaeredem habeat t I. apud Celsis
6. g. si uis ex νης ε= de Mi. exeor. L pis alum II S. νυ. cum ι. m. J. Greg. r. Idque multo magis procederet, si legatum esset pro i 163 gitima relictum , t m quain terminis I reta,
Tertio, si filius institutus in una recerista, quae legis inram excedat, sit grauatus . aliquo onere, poterit haud dubiὲ rem u- 166 lam omittere , oc capere legitimam,
F. C. de mus. est M. sum. intelligo, si habeat cohaeredem uniuer Ialein , aliis procederent ea, quae diximus βρυ nu. I38.
τοι orio. idem est, dc si relictum sit ei logatum , dc simus in casibus, in quibus v let testamen tu in non obstante, quod filius non sit institutus, ut eueniebat olim in filio ex haeredato, scinia πω, piae ἀκμm- μ' .u. D. vel hodie it ante statuto, quod
legitima possit relinqui quoquo titulo. Nam poterit filius omittere legatum , dcI67 petere legit linam tDamritu ensis Brid. in
Quarto, dc ultimo, si filius habeat legitiinain, seu aliquid pro ea titulo contra ctus, puta donationis inter vivos, poterit haud dubie eo retento repudiare hae- I68 reditatem t-de ι-.don.cia. 8. Auto.
ua vias. Nam cum eius respectu filius sit vere creditor, Conlequens est, ut possit
Hinc infertur, filiain, cui a patie vivente fuit dos data, vel promissa, posse dotem retinere, dc haereditatem respuere, tu i mram μέμ--. Bamis d. t. . dat Sari
His casibus exceptis procedit id , quod initio diximus, non posse filium ex asse institutum, haereditatem scindere, idest, Pro parte adire, oc pro parte repudiarpaetiam ii sub praetextu legitimae partem --norum retinere velit. Et haec de eo, qui asse institutus est, di sie integraliter vincatur ad eamdem haereditatem.
240쪽
De iure acerest. Cap. v. Quaest. et sc 363
τε Voba si haeres non erit in substitiame,
stare in monti quando Iuni diuersi vocas , qu
An, A qu pdo haeres ex pluribus partibus
institutus pol sit unam adire, dies . . teram repudiare.
NVhς Videamus de eo, qui non inteis
graliter, sed distinctis pallibus insti-lutus est, de dii metamus, an possis
unam ex ljs adire, re alias repudiarea Constat autem multum reserre. Utrum omnes iam liat delatae , an vero quaedam ex ijs nondum delatae sinit. Nam si otmnes iam lint delatae. xt quia pure fuerito omnibus instatutus eriam ex aliet Hua sub conditione, quae . iam fuerit puru
cedere , non tantum ἔ, si solus ex pluribus partibus institutus sit. νη embus rarminis sequuntur DD. Iretieis relaιι, sed etiam . si mi a xtos habeat cohaeredes , t d.
Cuius rei, si quaeramus rationem, in nest ea ducenda a generalibus illis regulis,
testator pro parte tantum reprς lentetur. atu decedat pro pxtte testatus , de propat te intestatus , quia datio substituti . quem supponimus aditurum parmia pudiatam.vir amaue absurdum excitidie minus ducenda est ab eo quod absurdum si repta lentationem defuncti pro paris stare in suspenso , quia cum deliberanto in haerede virum adite, vel repudiare ve-nr , stat pro eius parte in pendenti repra sentatio testatoris,'intelliginius pendentiam repraetentationis non habeti pro
tio et raucenda a voluntate est defuncti, , tamquam indiuidua non potest pro parie agnos di pro parte respui, vidi m