장음표시 사용
411쪽
Tertio procedit , etiamsi in personaeoniuncti concurrat aliqua praedi Iectionis causa, puta sanguinis coniunctio, quς dilectionem arguit.: Nam stila coniunctio sanguinis non sufficit ad impediendum , ne substitutus coniuncto praefera-
si coniunctus sit filius testatoris, nihilonii nus ei substitutus praestratur, t d. t. si
discept. Dr. 11. 1 l. Nisi in casibus, quos res remus ravum. est in qu. seq. nu. ct
Et hoc est . quod dicimus, substitutum praeferri coniuncto, quicumque fuerint 39 instituti , dc quicumque substituti, iid- est, sitiesuerint instituti extranei, & substituti filii , siue contra instituti filii , dc
substituti extranei , uti Didm est apud Soe.
llinc intelligimus, substitutum multo magis excludere matrem eius , cui facta est sublii tutio, & lic uxorem testatoris, eum tractetur de haereditate viri, in quam mulier nullum habet prauilegium , t
Praeterea supradict multo facilius pro-e ederent, si is, qui vult venire per ius a c. et escendi, esset Laetes particularis: Nam, quia non aliter ei tota haereditas accrescit . quam , si deficiant omnes haeredes
& in proposito non possunt dici omnes deficere , cum lupersit vulgariter lubstitutus, qui uniuersaliter institutus intelligitur, cum vuIgaris substitutio sit secun . di haeredis institutio I. g. Gerus et Mim insist . de l. idecitat, ut, donec is speratur , non possit haeredi particulari et tota haereditas accre sicere, tot cxum su
Denique, cum supra dicta procedant in b, si iniet haeredibus institutis, seu coniuncti; , conleqtiens eii , ut multo facilius proccdant in ipsorum haerςdibus, qui veniunt iure transmissionis: inam tena, i & iusta substitutis excludentur, tot docet
sunt habς te plus iuris, quam habuerint
dem ncti I. πιοσο εμ- i Wis ys. de ν r. - . Plane interdum supra dicta cestam, &stibili tutio non excludit ius accre Icendi: Primum enim, si ex coniecturis constet talem esse voluntatem te ita toris mon admittetur ad partem vacantem stibistitit - a tus, sed coniunctus , t νι bunt Bara. in Q
Nam ex voluntate defun-- cti coniunctus iubili tuto praefertur , tua
48 ciat quaelibet etiam leuis coniectura. tμ-
QMd ιδεο proced/ι , Quam in rem vulgo solet adducit. qui mi stan auto. 32. f. de vulg.
ρ ubi Iulianus, i ideci partem vacantem scribit ad cohaeredem non ad substitutos pertinere , quia in specie ibi proposita
cuidenter apparebat, testatorem ita domum voluisse haereditatem ad substitutos spectare, si tota vacassct , quod ex eo colligit, quia testator plures,quam duodecim viicias inter ii abii irinos distribuerat ,scundam ea , qua dicemus Uranum. 6o. σin qu .seq. num. Itaque praelationis causam deducit ex voluntate testatoris, qua esse talem praesunait ductus coniectura, ut apparet ex illis verbis , Re ndiι eo mori
Nec obitat, si dicat ut, cohaeredem ibi
412쪽
De iure accre se. Cap. 1 o. Quaest. χ O.
non ideo admitti, quia voluntas testatoris fuerit eum subiti tuto praeferre . sed . quia defecerat conditio substitutionis, scilicet, quia testator ita demum voluerat substituere tertios haeredes, si omnes. tam instituti , quani primo loco substitu
licet velum sit, ideo ibi admitti cohaere-den ,'uia defecerat coditio, lub qua salteta citet fuerat vocatus substitutus , non ideo tamen minus recte dicitur admitti, quia tellator voluiti eum praeserte substituto: t Nam, quoties testator vocat aliquem lub conditione, quae ius legitimum alteri conseruat , dicitur eum vocato praeferte , Ut ecce, si testator aliquem stituto substituat sub conditione , si decesserit sine liberis, non censetur quidem liberos ex testamento vocare, sed , quia conseruat illis ius legitimae successonis , ideo dieitur eos piae ferre stabiti tuto in I.
βιν. Et simili ratione , si instituat aliquem sub conditione , si legitimus haeres non vindicauerit hς reditatem, licet non cem leatur legitimum instituere, & est verior. dc receptior Opinio , tamen, quia conseruat illi volenti adire ius legitimae successionis, ideo dicitur eum instituto
Denique, si is , qui duos habet filios in puberes , coniunctim eis aliquem substituat, si decesserint in pupillari aetate, vel substituat nouis lamo in pupillari aetate decedenti, licet non cemeatur eos inuicent lubstituisse, quia tamen inter eos coinseruat ius legitimς luccessionis, ideci dicitur fratrem in successione fratris substituto praeterre L τει susuis My f. d. q. s.
Nec obstat, quod praelatio supponat
cellat in coniuncto, quippe qui ad partem vacantem non a testatore, sed a lege
quia hoc verum eii , r si spectem a s voca. tionem expresiam. Coeterum, si tacita, magis est , ut etiam coniunctus dicat ut a testatore vocatus, oc hoc modo praelatus: Tacite enim vocare intelligitur, qtri non adimit id, quod poterat adimete L
Misfri I. g. 3. Verum igitur est, probate Iuliani locum, quod dicimus, ex volu n. late testatoris coniunctum praeferri substituto. Ex quibu autem causis , oc coniecturis talis voluntas deducatur, si quaeramu , constat deduci Primum ex amore filiorum , fordam
Nam , quia pater magis diligit filium.
quam allos, ideo fit. ut interdum ex hac
causa centeatur.eum voluisse iubstituto praeferre, i set dum Maurae. d. eonuel. vlt.
16 stinguendum est : t Aut enim substitutio est tacita, de praesertur filius, indicet: ir. Me cap. - 11. m. Aut vero est expresisa , oc tunc, aut facta est uni tantum, dc praefertur iubstitivus , οι diei απι Iuran. 4.
Aut vero facta Est pluribus . Si praefertur filius, non solum, quando copula lue , aut collecti vh, aut etiam simplicites facta proponitur , quibus casibus ex communi prς sertur coniunctus etiam si sit c
sed etiam, qnando facta est disiuncti ite, siue alternatiue inam fauore filiorum disiuncta resoluitur in coniunctam, ut ex e
Itaque in hoc eam speciale est in filio, ut
substituto praeferatur,vi uidιmduenuis n. secundo vero deducitur eadem volun- 7 tas ex dilectione uxoris, i secunia min d.ι re coniuncti nu. s. ves. Sed, oest: Naim,
quia maritus , qui uxorem ex parte, revem rem ex alia parte scripsit haeredem, censetur uxorem aeque, ut filium dilexi iast , ideo fit, ut, sint ius ante aditam decesseri . eius portio non ad substitutiim, quem ei, si non nasceretur, pater dederat, sed ad uxorem venientem per ius accrescenda pertinere debeat ex coniectura
tentia communiter est improbata, quia verius. α receptius est, substitutum,cti 1 si veniat incalu tacito, nihilominus piae ferti matri illius, cui facia est substitutio, de sic uxori testatoris, cum tractetur de haereditate mariti, in qua mulier nul lum habet priuilegium, ut ostensemus in ea Gm P. 1 . . σθ33. Plane, si esset in a. ter testatoris aliud esset dicendum : nam, dc vla ad exemplum filis praesertetur sub stituto venienti in casu tacito, Uduemus
Tettio colligitur eadem voluntas ex forma lubstitutionis: Na, si facta lit dum bus , aut pluribus sub ea conditione, quae per unius deficientiam non purificetur, quia substitutus admitti non potest, ideo fit locus substituto venienti per ius accr IR scendi i ι. suuiam ι amento. o. f. da seu Itaq; in hoc casu substitutio ius accro scelidi non exeludit , nec eo potentior intelligitur. Quamobrem dicimus comi unctum praeferti substituto, quoties interpretamur conditionem non extitisse, 9 1 νιι HGra ess apud Bald. in L LPMiam te .
- . d. t..A. tu. m. n. 23. dc hoc ideo, quia
6o t talis cenietur fuisse volantas testatoris, qui eo modo substituit : nam ita demum censetur voluisse admitti substitutum, si omnes instituti defecerint, Sc ita tota hς- reditas vacaverit, quς res esticit, ut inter cohaeredes censeatur ius accrescendi cm seruasse, dc eo modo coniunctum substituto
413쪽
Huius rei ex. mma sint. Primi im, si testator expressim substituat in tota laae reditate: nam , quia talis dispositio non potest fatim effectum sorti-rt , nisi omnes instituti deficiant , ne alio. quin magnai resultet 'absurditas , quod scilicet , aut per unius cientiam suc-
. substitutus etiam in portione iam aliis, quaesita , aut disi visitio de tota hae
seditate loquens in parte tantum verisi. cetur , ideo fit, ut, si unus tantum repudiet, vel moriatur, non possit, quasi deficiente conditione locum hahere lubstiis tutio , eaque ratione portio ad cohaer dem venientem per ius accrescedi pet in si re debeat ' d. L qaiaam Erisi
Secundum exempIum sit, si duobus, aut pluribus facta sit substitutio, vel copulatiue , vel collective et nam , quia Iocum non habet, nisi conditio in omnium per
sonis vetaticetur , ideo fit , ut uno tantum deficiente non substitutus, sed coniunctus admittatur , νιωuis dum t r.
Tertium sit exemplum, si substitutio fac ρ sit simpliciter , aut indefinitὰ ι nam,
quia , dc in hoc casu requiritur omnium institutorum deficientia , ut locum ha here possit substitutio, ideo, si unus tantum deficiat, eius portio non ad substitutum, icd ad coniunctum per ius ac roscend pertinebit, νι μισι- sten Meadem P. st . Potiremo, quod dicimus, substitutionem excludere ius accrescendi, proe . dit , t sitam substitutus, quam is , culta. cta est substitutio , sit persona diuersa ab eo, qui venit per ius accrescendi. CCeterutra, si hi eadem, magis est, ut ius accrescendi non excludat. Itaque, sic haeres cohaeredi substitutus sit, non ceniabitur sublatum iiis accrescendi , sed cum substitutione eon iunci uin. Quam ob rem cohaei es ad partem vacantem duplici iure venire poterit, id est de iure . substitutionis . 6c iure accrescendi , mim
Et simili imodo , iis, qui ex duabus patribus institutus est,& in una substitiatum habet , adeat ex ea, in qua non habet substitutum, licet alteram postea repudiet , nihilominus eam per ius accrescendi , quod cum institutione coniunctum est, etiam inuitus conseouetur, LA 9. --δε aeq. ε . st nas lat. dixi
in hoc casu tu accrescendi lubiti tutioni
An , & quando expressa substitutio ius
Quαstio Vigesima prima. HGς κstio inter Auctoris scripta
inuenta non est ι sed eius discussio facit E potest haberi ex his , quae in praecedenti tradita sunt. Quia cum . in ea actum sit in genere, Α Ν , di qua do datione vulgaris substituti censeatur testator ius accrescendi sustulisse quid in praesenti quae ex illa , velut species a genere fluit statuendii sit, sine magno labore poterit cognosci. C I gnitio enim generis i inquit ad cognitionem specierum d. r. F. G-- , Lumen etiam aliquod huic rei afferunt . quae supra scripta sunt in eis. 9 qu. 4. Confugiat igitur ad supradictas quaestiones, qui huius intellectu in cupit habere in .sκM MARIUM.
ta voluntate te latoris praefertur uti, quisemplieit Er ωemeae dispositisne legis.
414쪽
De iure accrest. Cap. Io. Quaest.22. 337An, de quando tacita substitutio ius a
NVnς videamus de substitutione tael.
ta , dc dispiciamus, an dc ipsa ius acis crescendi excludat. Dubitationem autem facit in primis illud, quia,qui pares sunt, dc pari nituntur iure, pariter quoque sunt ad emolumentum admitten. di, nec inter eos potest esse praelationi l
ct s. . Sed tacitε substitutus, qui venit ex subiti tutione vulgari , dc coniunctus, quia venit ex iure accrescendi, sunt pares, isti licet, quia uterque venit ex substit
a dum tamen, dc pari nituntur iure, t quod patet ex eo, quia uterque venit ex interpretatione, 6c dispositione legis, fundata tamen in tacita, seu praesumpta, dc veris, mili voluntate testatoris, wῶ--Uala
n m. 6. ct Iere. Ergo pariter quoque sunt ad vacantem portionem admittendi, nec alter alteri praeferendus erit. Ita aetamina
Secundo dubitationem facit illud, quia
cessante ratione exclusionis,cessare quo
urriuia, ossa ηυ ς- , in tu . Sed In tacita substitutione cessat ratio, propter quam substitutus excludit coniunctum, siue dicamus rationem esse, quia
expressum facit cessare tacitum, in Maiamus inl-cat. νι B. Io nos 19. 1iuE.quia prouisio hominis tollia prouisionem legis, τι-uum os num. 13. cum utraque si tacita,
dc legis non hominis prouisio, Ergo cessare quoque debet oc ipsa conis iuncti exclusio. Verum his non obstantibus verius, de receptius est, non totum expressam tu, si tutionem excludere ius accrescendi ,h sed etiam tacitam . t sera era Baud. in ι. H. -m. n. st ibi Alex.
specie, sed expressa in genere,& sc mixta, ut est illa, quae sub reciproca, aut compe-3 diosa continetur, loqua Deiaiauerti'utin-
sit tacita omnino , ut , quae continetur
6 sub expressa pupillari , t sua vuntur
batur autem haec sententia. Primo L OD. c. dabar. s. ubi Iustinianus ait, si testator mirabara a Putissibi insu. ιε sic Misenis, Semramara Puly bares oti, exiis stimandum esse mas rix se, se non Putius haras
et ius legis specie t Plotius haeres institutus
habebat cohςrede, ut patet ex illis verbis, pari us Put , quippE, quae significant PI tium, non ad totum fuisse vocatum, sed ad partem, quod dici non posset, si cohae. redem non habuisset, scilicet, quia fuisset
ad totum vocatus, etiamsi ex parte tantia fuisset haeres institutus, 3 μή musis Z. u. I. n s. I. Et substitutio ei in facta non est expressa, sed tacita, quia non deducitur ex claris, & apertis verbis testatoris,
sed lex ita voluisse, & disposuisse testato
rem inter praetatur, id deducendo ex quadam verborum consequentia, ut apparet ex illis verbis , maim exastima-um s. eum rixisse, & ex illis , ita, ut ex conser.entia verbisuis Pustare Pudem innitu- , Sam ius antis Iub=ι-ιιι---ur, quae res operatur, ut substitutio censeatur tacita, non exispresa, ι. Tutas, est Selara H. - . illo . ias . Et tamen Plotio deficiente vult.
415쪽
Sempronium vocat I in partem Plotii. omnimodo igitur probat hic locus, substitutu in excludere coniunctum , etiamsi substitutio non sit expressa, sed tacita . M
Secundo probatur c si plerisq; credi-g mus 9 ι. ou. h. a. instis. ,suba. ubi , t cum
testator instituisset uxorem ex parte,& ex alia post humum, eidemque, si non nasceis retur, substituisset extraneum, nato post humo, dc in pupillari aetate defuncto vult Iuttinianus admitti substitutum, si mater sit praemortua ; itaque, licet substitutio sit tacita, scilicet, quia in casum, quo posthunius nasceretur , & decederet in pupillari aetate , non legitur extraneus sit ostitutus , sed intelligitur substitutus per interpretationem legis , nihilominus excludit haeredes matris venientes perius accrescendi, quippE, quod a matretranimittitur ad haeredes, ut ostendi in T. - . qu.61. num .6. Ergo etiam tacita su stitutio ius accrescendi exeludit. Et sta an
Uerum ex iis, quae dicemus .afra nain. Osqq. facile erit intelligere, locum hune Derperam in hanc rem adduci, quia nos nic tractamus de tacita vulgari, cu alio quin ibi tractetur de tacita pupillariiquς, licet non excludat matrem a marito da tam cohaeredem filio , excludit tamen alios pupilli successores. puta Datres, aut
9 Tertio probatur, quia i taciti, & exin prelli par est virtus ι. -mquia. β. si cera.
arto lecundum aliquos probatur Io rationer Nam, t qui venit ex dispositione legis fundata in praesumpta voluntate testatoris praefertur illi, qui simplicitervenit ex dispositione legis, cum duo vincula sint fortiora uno s. sed hodio Inst. δε adeptis, dc in concirrsu praestratur ille, qui II plures habet qualitates praelationis t
min. de suetessio . Sed tacite substitutus Venit quidem ex dii positione legis , sed
fundata in praesumpta voluntate testatoris, m d mmas supra num. a. quippe , qui verisii nil iter idem disposuisset, si de casu noexpresso cogitasset, νι not. mnes a d. t. iam hos aure. 4. . do visu. Coniunctus vero perius accre: cendi venit ex sola dispositione legis non fiundata in voluntate testatoris,
num. 4s. Ergo etiam tacite substitutus d her coniuncto praestiri, dc excludere ius
Sed huius argumenti nu Ilam vim essera credo, i quia, licet non inficier, ius acerescendi plerunque ex mera potestate iuris proficisci , - νισι ex V, qua diximM in
a. cap. P. 1. num. 46. σμqq. verum tamen
est, regulariter fundari in tacita, seu pry- sumpta, dc verisimili voluntate testatoris, νε diximus sti num. s. s Ian. scilicet quia deducitur ex vi coniunctionis, a qua voluntatis coniectura colligitur, ut isι standi in m. I amobrem non potest causa prς- lationis aeduci ex voluntate testatoris ,
quippe , quae ita iuri accrescendi, ut lab-stitutioni inest. Quinto secundum eosdem probacurr 3 alia ratione: t Nam cessante causa dissesa dispositionis cessat dc ipsa dispositio
di cessat, ubi adest substitutus et i 1 si substitutio sit tacita, scilicet, Ouia ius accrescendi ideli introductum est , ne testator decedat pro parte testat , dc pro parta
in y. eap. . U. r. num I. Et haec ratio cessat existente substituto etiam tacite, quippe . qui venit ex testamento,& impedit, ne testator pro ea parte decedat intestatus. Eris go cessare etiam debet ipsum ius accre
Sed neque huius argumenti vim aliqua I esse credo, est gen ratis iuris accrescendi ratio, cum is tua regulariter non sit ob illam causam introductam, sed ex vi, α natura coniunctionis , quae suum effectum operatur etiamsi supra uicta ratio cesset, visenda
Sexto igitur iecundum nos probatura i a ratione: nam, qui venit ex dispositi 'ne hominis, hauci dubiε praeseritur ei, a s qui venit ex dispositione legis, i vi paret ex
x6 licet quia i dispo Iicio legis, ut plurimum est subsidiaria ad hominis di; positionem ι. se suis em mor. p. g. Afri- , vers. βιdosi
bares f. δε ιι b. est pia h. l. vn. in prin. F. si tabis a L nud. ext. ideoque non aliter habet I cum, quam, si illa cesset, σκνQuia, quam υ- ulimus an radam sti. o. sum .a. Sed, qui venit ex substitutione tacita, utiqtie Venit Exa 7 dispositione hominis, i ta ni etsi a lege interptaetata,& intellecta: Nam talis interis praetatio non impedit, quominus dispositio censeatur adhuc hominis non legis. Is scilicet, quia i lex ita inter praetatur testatorem voluisse, dc dii posuissed. ι. viti verstaene etenim C. de har. ιη'. d. I. vis. C. d. instiι. piast. d. l. Deius est Seius a . f δε har. snst. d L sambocmre. q. f. de νώg. siue inter praetatio sit extensiva, ut euenit, cum substitutionem in uno casu factam porrigit ad altu, siue sit comprehen liua, ut, cum ambigua verba testatoris in substitutionem resolui interprς tatur, secuniam ea, qua .sumus φnsta num 1 . nam utroque casu considerat
substitutionem, Mi dispositionem factam ab homine, nona lege, q ita censet testatorem ita substituisse, α uc dispotuisse, ut
416쪽
De iure ac crest. Cap. 1 o. Quaest χχ. 339
tra vero, qui venit per ius accrescendi venit ex dii positione legis, non hominis,
le ius non ab homine, sed a lege fuit introductum, tu dixamus in eadem a. cap. n pran.
Ergo, qui venit ex lubstitutionera. cita, debet et,qui venit per ius isere icendi praeserti. Nec obstat , quod etiam ius accrescendi fundetur in voluntate testatoris, saltem praesumpta, oc intellecta, cum lex praes uinar, testatorem , si de hoc casu cogitasset, fuisse ita dispositurum, ut sciri na
quia ex hoc non sequitur, eum, qui venit per ius accrescendi, poste dici venire ex dispositi une tellatoris r Nam lex non inter praeratur, testatorem ita disposuisse, vefacit in substitutione tacita, sed ita fuisse dispositurum, si de hoc casu cogitasset. Itaque considerat dispositionein, noth ut factam, sed, ut faciendam. Quanas brem dispositio, non hominis, sed legis censeri debet.
Neque obstant contrariat Ad primum Is enim respondeo negando paritatem: tPtimo, quia, licet substitu ius semper v
niat ex voluntate defuncti, ut d --s , prauuma7. non tamen ea ea semper venit cohaeres, cum ius accrescendi, quod ei competit, plerunque ex mera iuris pol state kroficiscatur, ut euenit in omnibus casibus, in quibus id edi locum habet, ne testator decedat pro parte testatus, di pro
e. diecundo, quia, licet simus in iis calibus, in quibus ius accrescendi ex tacita defuncti voluntate proficiscitur, ut, cum iure coniunctionis portio accrescit, si urs
potest, quin uterque veniat ex tacita voluntate defuncti , non tainen substitutus,so S coniunctus Dares lum,qiliat voluntas, quae inest iu ri accrescendi, est perinlisua. non dispositiva, ut di τε ms sue dem 1. cap. qu. a. u. 9 quae vero inest iii hi itutioni.
est dispositiva, scilicet, quia lex ita voluisse , di disposuisse testatorem interprς-
talia r , ut uix saeua Iura Quamobrem illa conlideratur, ut legis, non, ut hominis dispositio, ut dammas in ea iam a. cv. P. a. num 4 . haec vero contra , ut dii politici hominis, non, ut legis, uno Murmur svranum. I7 Denique illa eli olirilias subsidia.
Vero principalis. Quo fit, ut hac illi sit praeferenda: Seu pei enim Ca, quae principaliter indi icta sunt, iis praeferuntur, quae sunt intio ducta in stibii diuin,
politiva pia sertur pernatu .uae . Hinc dicimuS, voluntatem, quae in tacita lubstitutione continetur, esse 1brtior sua, α vehementiorem ea, quae continetur in iure
Denique non obstat, quod etiam ius accreicendi dicatur tacita substitutio , quia rei ponito patet ex is, quae diximus
proprie, Sc abusita. substitutio dicitur, Scilla verba, quali si ibstitutus, similitudinem denotant, non veritatem: Significant enim legata a deficiente relicta debere praestari a coniuncto, cui pars illius accrescit . quasi a uibstituto, id est, eodem lure , quo lcgata ab Instituto relicta a substituto praestantur , ut ιbs daela inmais n. 8I. Denique, dicitur substitutio non ab homine , sed a lege facta, ibidem ostendi
Ad secundum vero. Cςtera desunt. sVM MARIUM.
Is Intel sera L i. g. si duo is de bon. ρό. se. tab. II Intellectus ι. quidam testamento. 3o. 1. de νηυ. 11 Ii edictus t. si itas eriptum. 3. In prino. Udebon. ps7. sec. ι ab. Ist Prohibisio iuris aecrescendi, qua sit per datronem suo tituri, sit contemplatione ipsus sub tituti.'m Pralatoria di positi, aes non cerientur i aliter ex elia ere, sed ita demum , si u, qui prataιionem habet, utatur iure suo . a I S I lautio an quaedam dispositis ρ latoria. a substituit vult coniuncto praeferre Iubstitutum.
Tes amratum non revocatur nud.r voluntate. as Testamentum non reuo eatur ex posteriore tectamen in r
417쪽
An , & quando inutilis substitutio ius
SVperest, ut terrib, dc ultimo Ioeo videa.
mus , quid, si substitutio sit inutilis, an, & ipsa ius accrescendi excludat. Dubitationem autem facit illud, quia ius accrescendi toties censetur prohibitum , de sublatum, quoties constat talem esse voluntatem testatoris , m dixi an hac ea ν R. I9.num. t. Sed , ubi facta est substiti rio , etiam inutilis, constat voluntat emtestatoris esse, ut prohibeat, di excludat aus accresceudi, scilicet, quia, qui lubstituit, sine dubio vult illud prohibere,
dc talis voluntas ita intelligitur exacta ima tui, ut ex utilii LAst viris. ων. ιμ--ne. 34. in prin. f d M. I. ι. ινμα-.24. g. δε-- ιet. Qua ratione fit , ut translatio etiam inutilis ex voluntate testatoris per- a petuam inducat ademptionem id. ι. tanta
Wr talem substitutionem , quantumuis inutilem debet censeri prohibitum , P Et χhIatum ius accrescendi. I argum
Primus est, quando substitutus est extraneus . idest, non coniunctus , sed tertius . di substitutio est inutilis, non ea causa praeteritionis, sed ex alia, puta ex una earum, quas referimm snstanu. s. oes' Et tunc omnes fatentur, talem substitu-3 tionem non excludere ius accrescendi. t
fierum etiam ij, qui simpliciter tradiderunt, substitutionem non excludere ius 4 accrescendi, si sit inutilis , t οι cor. in L
418쪽
De iure accresc. Cap. 1 o. Quaest. 23. 34 I
de Diag. Idque trad unt procedere, siue substitutio sit inutilis ab initio, t w Ieribuηι
6. Persidemque, vel substitutus sit incapax, aut is, qui non erat in rerum natura ; Si-uefacta iit inutilis ea post facto, tυι seria
aut substitutus decellerit vivo tellatore , tot in d. L quidam testamento, O apud Ang. in d.
dente conditione, aut post eius euentum, sed ante aditam haereditatem, quod significant dicentes simpluitonis exeludi, si substu-d.μivi mανιε, t νι Ant. Fum. de coniun. ea . I num. T. aut uno ex supradictis temporibus
factus sit incapax, aut post euentum conditioni Prepudiaucrit haereditatem, i in in I. a. f. si a 1. de M'. Asse. tab. ct s. si ve
fecerit ex alia quacunque causa; ut est demente dicentium substitutione no excludere ius accrescendi, si defecerit, t
s bonarampsos. accrafeia: Nam ex his veris bis apparet, i substitutum, qui potest cxcludere coniunctum, facere eidem locu , si nolit haereditatena ad se pertinere , dc ita operetur, ne locu habeat substitutio.
Secundo probatur l. quidam ιsamem . N.
A. de st. ubi , t cum quidam testamento Proculum ex parte quarta, & Quietum ex parte dimidia, & quarta haeredem institui siet,& Quieto Florum, Procul Sinsam haeredes substituisset , Deinde , si neque Florus , neque Sosia haeredes es-
Tom. s. sent, tertio gradu, ex parte dimidia, de quarta coloniani Leptitanorum , & ex quarta complures haeredes substituisset . in plures, quam in tres uncias, & Qt Metus haereditatem adiisset, Proculus,&b si a viaO testatore decessissent, lulianus ex facto constultus re Ipondit, partem quar tam haereditatis proculo datam ad inie- tum per ius accielcendi pertinere, quia , licet testator eidem Proculo substituisset Sosiam, Sc Sosiae complures haeredes, substitutio tamen non potuit habre locum, Non inpersona Soliae , quippe, qui vivo testatore decesserat, neque in persona cς erorum , quippe , qui ex voluntate te insta totis ita demum censebantur vocati,s neque Florus, neque Sosia haeredes extitissent, & hoc modo tota haereditas va-Casiet, quae res dici non potuit eo ipso , quod Quietus haereditatem adierat. Οmnimodo igitur probat hic locus, substitu. tionem, quae locum non babet, non im
tium non ex duabus partibus haeredemst siptum, sed ipsum sibi substitutum intelligi scilicet,quia testator instituit eum
ex triente, si nanis ex Asia venerit, quod, s non venerit, quo casu deficerit institu-' tio . & ttiens deberet alteri accrescere, substituit eundem Titium non in triente, sed in sextante, ideoque si nauis ex Asia venerit, rure institutionis consecuturuintilentem, sed, quia sextans, ad quem iure substitutionis vocabatur, manet vacuus, propterea quod desecit substitutionis conditio, ideo fit, ut is sextans debeat tu trique pro portione haereditariam crescere. Ergo etiam ex hoc loco patet, substitutionem, quae non habuit effectum. non impedire ius accrescendi.
Larto probatur, quia prohibitio iuris accrescendi, quae alicuius contem platione fit, ita demum suum effcctum operatur , si succedat is, cuius contem-Platione fit , ut paletea Η, psa diximus in hoccv. num. 9. Sed prohibitio iuris acri
crescendi, quae fit per dationem substitu.
dubie fit contemplatione ipsius substitu.
Ist triviseratane ν, Dos prox me referemus. Ergo, his non succedat, non operabitur in persona conitincti effectum exclusionis. Ita
Quinto probatur, quia dispositiones
praelativae non censentur totaliter exclu.siuae, sed ita demum, si is, qui praelatio-
in nem habet, utatur iure su Ot 6. praseruntur Inst. δε seae cens Tert. iuncta l. v. g. si si μεμι, σ si mater, vers. Cum enim 1. d. Nam, quia praelatio supponit in persona illius, cui ut , vocationem,
419쪽
minu. I. ideis fit, ut, si deficiat is,qui praelationem habebat, debeat aeuer, quasi vocatus admitti d. t. a. si sius μι , s. si mare vosci cum cnim η. .ia τινι M. Sed substitutio est quaedam dispositio praelast tiua,t scilicet, quia , qui substituit , vultas coniuncto praeferre sunstitutum, tis
raliter excludere coniunctum, sed ita de mum , si stibstitutus ad succestonem ad-
Neque obstat, quod prohibitio, siuε ademptio, dc exclusio ita fiat per actum
inutilem , ut per utilem, cum nat voluntate testatoris , quae colligitur etiam exactu inutili, τι di ima sena ua. I. o a. quia ad hoc contrarium variae responsiones aueruntur.
Primum enim respondent nonnulli, si hoc procedere t in iis,quae pendent a. mera voluntate disponentis , secus vero in alijs. ut patet ex reuocatione testamenti. quae, quia nuda voluntate fieri non M potest i g.ex es Inctu. νωι,.-d. is. ias ideo nec inducitur ex actu inutili. id est, ex posteriore testamento, quod rite factum noas est i l. si ι-.7.F. Alo. I. si eum. I 6. S. M. F. δε an secuinti. Is.f. L
bitio , si uε exclusio iuris accrescendi nopendeat a mera voluntate testatoris, sci- . licet, quia testator id prohibere non potest haeredibus institutis, ut est receptior DD. sententia , μωρ δε-astra Min in k-
Consequens est , ut talis prohibitio, siue exclusio non inducatur ex rubstitutione inutili. Ira νιψοηδει Demrans das R. d. pare.
Uerum haec rei ponsio, licet in se veraso si , non tamen tollit dissicultatem. t Primo , quia in legatis, bc fideicommissis potest testator haud dubie ius accrescendi prohibere, H dum m μι- est. q. θ. 16. Mn. s. oc per consequentias secundum
praedictam distinctionem censeretur id prohibaisse . dc exclusisse substituendo etiam inutiliter, quod tamen fallum est, quia , si locum non habeat substitutio etiam in legato, vel fidei commissis facta,
ius accrescendi non cessat, in Heremus ιμ-
pravum. 34. Secundo, ciuia, licet lc'uamur de haereditatibus adhuc tamen in testatore videtur subesse potestas prohibendi, si spectamus effectum : nam, quod dicimus, testato retri non posse haeredibus in. stitimis ius accrescendi prohibere , procedit ipso iure, non quoad effectum restitutionis, scilicet, quia portio vacans
accrescit cohaeredi non onstante prohibitione testatoris, sed tenetur is eam venientibus ab intestato restituere, πιο ε- - - εστ eat. εν. 18. mm . F-Itaque
saltem, quoad effectum restitutionis prinhibitio , siue exclusio iuris accrescendi
pendet a voluntate testatoris . Unde . si verum est, testatorem substituentem prohibere, dc excludere ius accrescendi, is
tur ita prohibere, dc excludere per lubstitutionem inutilem, ut per utilem, quia talis voluntas prohibendi colligitur etiam substitutione inutili. Secundci igitur respondent alii, con-u trarium procederet in prohibitione, siue exclutione expressa, non etiam in ea.
cita, quippE, quae non inducitur per actu inutilem ι. si iure. 28. f. d. togae. 3. U nde acum prohibitio iuris accrescendi, quς fiepet dationem substituti, sit tacita non
Conlequens est, ut non inducatur ex substitutione inutili. Ita re adine Ban. in d. L fiitire. 18. num. I. vers Resari. f. da tegar. 3.
Et . si quis obiiciat, ademptionem, siue exclusionem, quae per translationem fit, non esse expressam, sed tacitam t. siem. 3.
Et tamen ita induci ex translatione inutili, νι ἰκ--suram m. a. Falsum igitur esse, quod dicitur, contrarium procederet in exclusione expressa, non etiam in ta-
exclusionem diuersis respectibus pone disy ci, vel expressa ira, vel tacitam : t nam . uatenus inducitur per interpretationeuctam ex eo, quod res Uni data non potest centeri in alium translata, nisi per necessariunt quoddam antecedens intelligatur altera adempta, censetur tacita. scilicet, quia non deducitur ex ciaris, α apertis vel bis testatoris, quippe, qui non dixit .se primo adimere, sed argumento ducto a necessario antecedente. Quatenus vero tale arguinem um deducitur ex dispositione testatoris, quae continet tr
stationem potest dici expressa , scilicet, quia deducitur ex dispositione, ouς haud
dubie expressa est, non tacita . Nec nouum est, ut una , eademque res diuersis
respectibus ponat diei expressa , dc tacitas nam hoe etiam dicitur de substitutione,
d neque hae te sponsio mihi videtur si vera, t quia, siuε dicamus , ademptionem , quae per translationem fit, esse tacitam , eo, quod non deducatur ex apertis verbis testatoris, sed per interpretationem , siue dicamus este expressain, eo,
quod deducitur ex dispositione testat ris,oc sic ea actu expresso, it ινδε ι Paluus, semper y 'lc
420쪽
Ue iure accre se. Cap. r o. Quaest. α 3. 3 43
semper verum', obstare iis, quaestpra diximus : Nam substitutio in hoc videtur omnino limilis translationi in cilicet,quia etiam ea, quae per lubstitutionem fit, exoclusio, potest dici, & tacita, dc expressa, tacita,quia non deducitur ex apertis ver- his restatoris, quippe, qui non dixit ex Pressim, se prohibere, ite portio vacans Coniuncto accrescat, Expressa vero, quia deducitur ex substitutione, siue dispositione testatoris, bc se ex actu expresso per necessarium quoddam antecedens, scilicet, quia , 11 testator voluit portionem vacantem ad substitutum pertinere , n cessario sequitur , eum noluisse per ius accrescendi pertinere ad coniunctum. Itaque stante hac paritate videretur id ede substitutione , quod de translatione. dicendum, ut 1cilicet, quemadmodum translatio etiam inutilis ex voluntate te. statoris inducit ademptionem, oc exclusionem in persona illius, ad quem porri translata debuisset pertinere, ut d inusse ita etiam inutilis substitutio ex eadem voluntate debeat inducere priuationem, Ec exclusionem iuris accrescenis di in persona coniuncti, cui portio stab-stituto data debuisset accrescere , Cuius tamen contrarium verius esse supra demonstrauimus.
Quamobrem alia est inquirenda reta P nuo, quae dissicultatem tollat. Vera igitur tineo iudicio i responsio est, ii dia 32 Camus, contrarium procederet in proinhibitione , siue exclusione pura, simplici,
dc absoluta ν non etiam in ea, quae tit sub conditione, vel expressa, vel tacita: nam haec non inducitur, niti condit io purifice-33 tur tι. νυή, rivi. Huiusmodi autem esse prohibitionem dc excivissionem iuris accrescendi, quae fit per dationem substituti, scilicet, quia testator, qui stibstituit, non simpliciter & abloluiste prohibet, Sc excludit ius accrescendi, sed ita demum, si iubstitiuio locum ha-34 beat, 1 ον ἀ-- -. xs d. l. N
suo. causae is. Prohibet enim, dc exeludit non per modum ademprionis, dc priua-33 tionis, sed per modum praelationis, iis
in simiaιώ- ων-nis πιι υνι--εεν d. l. a. g. Ilmato, in s. Cum emms ad Ter . scilicet,quia non vult omni casu , dc totaliter priuate coniunctum, di eum excludere a iure suo,
36 sed vult ei praeferre substitutuna, tis deis
ordinem potiua luccedendi constituere ,3 1 quam ius accrescendi prohibere, riet in
si rubstitutio sit inutilis, siue locum non habeat, quia cessat praelatio, euin subst,
tutus non succedat. Et hoe modo deficie condirio, sub qua saltem tacitε facta est iuris accrescedi prohibitio, cessabit quo
Ex quibus apparet, quod dicitur, testatorem substituendo ius accrescendi prohibete , oc iubstitutionem excludere, sue
38 citer verum ted recipere distincitonem: tAut enim locum habet substitutio, dc u rum est , censeri pro hi hi tum, sublatum, dc exclusum ius accrescendi , Λ ut non habet locum, Sc est verius, id non censeri prohibitum, siue exclusum, Jeeunammea, qua supra dix-- . Aut denique incertum Cit, an lubstitutio locum habere possit, Et inter i. n non erit locus iuri accrescendi, quia, quandiu spes est, substitutuni posse admitti, tandiu non admittitur con-3s iunctus. r interam igitur ius accrescendi erit in pendenti Iun. intem
ss. d. vnu. eaq; ratione substitutio non dicetur id excludete, de tollere, sed tantum 4r suspendere , t m dacta a Aur. Fn . o
beat aestimati, viam sit exclusum nec nernam, si Iocum habeat substitutio, censebiis tur exelusum, alias non, insura Ox-- . Hinc insertur, si testator, aliquem substituat uni ex haeredibus, non solum sub conditione, Ii haeres non erit, quae est propria conuitio vulgaris substitutionis, sed etiam sub aliqua alia conditione extrinseca, puta, si decesserit sine liberis, vimis . LAE-α8s fas hamia. D Scis, cui facta est substitutio, repudiet, licet interim non possit admitti iubstitutus , Propterea quod nondum impleta est altera condiritio, non tamen admitti posse eoniunctum propter spem iubstituti. led interim posse adiit inistrare bona, non, ut haeredem, sed, a vi bonorum curatorem, Τοινι r. purissuamsum est.
Haec autem, quae diximus, facilius procederet. si essemus in iis casibus, in quibus testator ius accrescendi prohibere ne 43 quit, ut in haereditatibus ,
ε . s. Uripia . Sed est verius procedere tetiam in iis, in quibus potest, ut in legatis 1 ει fideicommissis, sicuti Leiuι Per i de tale.
di non ideo cessar, quia deficiat potestas, sed , quia deficit voluntas, scilicet quia testator ita demum censetur velle substituendo ius ae crescendi prohibere, si locum habeat substitutio, νι Lae,m-βρranu. 34.
Ex his Inserunt nonnulli, si substitutio
Iocum non habeat ex causa illius, cui facta fuit, puta,quia portionem suam agnois uerit, quo eam censetur extincta vulga-
ris substitiitio tσH. sub. I. ADIM. o. c. vi Hati & simus in casibus ν