장음표시 사용
451쪽
utriis γ hoc sensu posito ratio , quam ibi subiicit Vlpianus, esset ea deni cum dicto rnam hoc diceret, militem posse haeredein instituere ex fundo . & pro residuo decedere intestatum , quia potest pro parte testatus, dc pro parte intestatus decede. re ; Itaque rationem eandem cum dicto assertet, quod esset absurdissimum, ι.ειἀSecundo probatur haec sententia L
iis Hic locus ita manifestus est . t ut sine ca. uillo noli possit euitari: Et certe vis eius nulla unquam potuit probabili responsione tolli, quod facile erit intelligerent singulas, quae ad eum solem accommodari responsores, perpenderimus. Primum enim respondem in d. I. si
ver I . Vnde m Iius , alν plerique , legem
ii ρ hanc esse intelligendam i de milite , qui
non tes, aut viicias inter sci iptos haeredes distinxit, scd patrimonia, se tu dism
loqui de milite , qui rerum, aut unciarum fecit distinctionem, quarum specierum longe diueriam aiunt esse rationem, scilicet, quia miles distinguendo, di separando patrimonia videtur vellei est a.
Ii, ut mi icS , non, ut paganus , quia , ut
paganus non pollet habere plura patri. monia ι. Iaria σιυο 33. S - ενι- - 11 doexe isto. 6c iaco, lana quam miles potest decedere pro parte testatus, & pro parte intestatus. Eceterum, quando distinguit
IeS, aut Uncias, non videtur velle icuari, ut miles, Ied, ut pagant S, ctim rerum,
S unciarum distinctio ita pertineat ad paganum , ut ad nul item , id so testa- metrium eius debet cen Ieri iure commuis ni , quo cauetur, ne quis decedat pro parte testatus, dc propat te intestatus,&consequenter, ut res, aut portiones non distributae , vel, quae postea deficiunt, ' accrescant institutis , sicund- ea, ci
Sed haec rei ponsio vim legis non euitat, Ixo non quia, t si in diuersis patrimoni js suissem io ι haeredes instituti. duae dicerentur haereditates , non una haereditas, cum ditieria militis patrimonia diuersas hae
men lupponit Paulus, unain tantum misi se haeredita em, ut apparet ex illis ver bis, Meromajoriι erit amis, dc ex illis, praea rte , nec non ex illis , ad aheram o Pritatam rarios redirinem, quonia in hoc non
Iar excludit, r quin pollit intelligi dia milite, qui patrimonia distinxit: nain huiusmo. di diiunctio, licet operetur, Ut videan tur duae diueriorum hominum haeredita tes, non tamen impedit, quominus veteclicatur una tantuna haereditas, de ii, qui ad singula patrimonia vocati sunt , dicamur vocati ad partes ei uidem haere. ditatis, ut apertissime constat exaetarum. 18. 6. . f. de mil. tess. Ubi Caius, post-uam ex Iuliani sententia dixit, huiu limo i patrimonia distincta ero diuersis haereditatibus reputari, nihilo mitius lupponit eas esse partes et iis dein hae auitatis, Vsimul unam tantum haereditatem constituere; nalia liabiicit, si alterutra pars
tam ereditoribus salu/M. Itaque non est facie. da vis in illis verbis , pr a parae, aut millis, totam reuise hereditarem , quoniam ea non impediunt, quoi irinus Paulus intelligi pollit de eo , qui patrimonia disti
xit, sed vis in alio est facienda , dc Primo in eo, quia Paulus hi limpliciter ait,rii et militem duos scripsisse haeredes, nec vibium lubi jcit verbum . ex quo colligere possimus, haeredes fuisse in diuertis patri moniis inititutos, ecciam ex eo, quod subiicit, competere patrono ab intestat Obonorum possessionem, in serri potest ad talem diuitionem, ob id , quod in d. l. s sitias. qa I. P-tinianusti. διbon lib. patro no datur ab inicitato honorum possessio in specie . qtia miles distinxerat palrmaonia, quia hoc est senerale in omnibus casibus, in quibus miles tot uni initi titio dΡre noluit 1 nam, quia pro residuo decedit
d. . a. c. d. ideo fit, ut id patrono, qui sine liberis destincto liberio regulariter ab intestato succestione in vindicat , d ferri debeat. Itaque ex eo , quod patrono datur ab inteliato bonorum possessio, in specie . . LsHωλυ, non recte quis coi liget , militem ibi patrimonia distinxisse lino fit, ut, quoniam id ex verbis Pauli necessario non colligitur, non possit sine commento, dc mera diuinatione luppo ni, Jc eo modo restringi decisio, quae ge
Secundo vero demus, quod loquatur de milite, qtii distinxit patrimonia, ut posse intelligi non inficior, adhuc tamen eius ira decisio tesset in eo, qui res, aut uncias
distinxit, admittenda, quia non potest inter has species probabilis afferri diuersitatis ratio: nam, licet distinctio patrimoniorum operetur , ut diuersae videantur esse haeredi tates , non tameia impedit , quominus vere sit una haereditas, dc illa partimonia dicamur partes eiusdem haereditat is, νιβρυ rima ratum M ua. 113. Nec ratio diuersitatis, quam meres a
I γε tulerunt, est probabilis,l quia, similes
452쪽
ex eo censendias est, alit communi, aut singulari iure velle te itari , quod faciat id , quod paganus facere, aut potest, aut ne quit, temper idem sequitur, siue nutes distinguat patrimonia , siue res, aut Uncias: oam differentia, quae est inter militem, di paganum, non consistit in voluntate, & iacto , sed in potestate, . t tute: Voluntas enim, dc Duussi ita consideratur in pagano, ut in milite, quia dc paganus, ut haeredes ex certis plerunque rebus instituit L , ο ι. si alte.
Inst. rad. ita dc ex certis, distinui Ripatrimoniis Lexfacto. har. inI1. t. -- reditate. I9. g. 'iussam. f. de eastr. puul. Et , quamuis talis institutio non constituat diu et Ias haereditates, quas tamen constituit i qmilite, non est tamen hic effectus voluntatis, sed potestatis: licet enim uterque velit, non tamen
uterque potest, lad solus miles. Haec autem potestatis diuersitas ita consideratur in distinctione rerum, Sc unciaruin, ut in distinctione patriinonio runa, quia miles ita potest testari de una re, vel quota, ut de viro patrimonio, quod tamen pagano facere non est permissum . Aut igitur in milite dii ponente consideramus volunt a. tem , oc, siue distribuat patrimonia, siuδrct, aut uncias, semper erit cen landus velle testari iure communi, quia semper facit id, quod paganus facere potest, si node iure, altem de facto; Λ ut vero considera inus potestatem, dc, siue distinguat patrimonia, siue res , aut uncias, semper erit censendus velle uti iure singulari , quia semper facit id, quod pagano facere non est permistum . iam ob rem dc veteres p rq dentes, cum negant, in testamento militis habere locum ius accrestendi, noducunt rationem 1 voluntate, sed a potestate . dc ideo tradunt, ius accrescendi cessate, quia miles potest decedere pro parte testatus, dc pro parte intestatus, siue distinxerit patrimonia, ut inda. haredit '. de eastr. pee. siue res, aut
bm. 38. f. demit. test. Contra vero in pagano ideo tradunt Iocum habere ius accre stendi, quia non potest is partim testatus, Et partim intestatus decedere, si uadistin
st . de eastr. pecul. Itaque in admittendo, Vel excludendo iure accrelcendi spectam po testatem, tam in imilite, quam in pagano, non et aa ri voliantatem , quia voluntas eadem est, siue iit miles, siue paganus, ut stilicet ad institutum id solum pertineat, quod adscripsit, sed non cadem est potestas, ut in simili dicit Bart. in Aush. m. vers Et, si tu dicerra C. deluν. ρνυεν. de eo, praeterit stitim, quem se habere non ignorat; nam, si ii E sit miles, siue paganus centcitur hoc iplo velle eum ex hae redare, siue ab haereditate sua excludere,
sed talis voluntas non habet eundem es sectum, quia potestas est ditreris: miles enim silentio ex haeredare potest, paganus vero non potest. Quam ob rein illius prς. teritio non reddit nullum testamentum
Secundo igitur respondent alii, Imo
Paulum inda. si duo , non excludere ius acere icendia testamento militis, quoniar i s ait, i id non habere locum , nisi, si Me -- Iunias δεμελ-f ru, quae voluntas probatur eo ipso, quod non probatur contrarium . Ita rei ondantat. A d. I. si malea
-U. VetΡ ηdo responderi poten= de sest. Sed hac responsione nulla absurdior Iis excogitari potest,t ideoque merito fuit a
pprobata, quia, quoties dicimus, aliquid non habere locum, nisi probetur volumtas testatoris, sine dubio significamus, re quirr probationem voluntatis, ut habeat, non etiam probationem noluntatis, ut non habeat. Quamobrem alii, Ac tertio putant, ideo in specie .. I. s iam, cestare ius accre-rar stendi, quint tractabatur de testamento militis liberti, qui patronum praeterierat,& hoc ideo, quia, si pars deficientis ac creuisset cohaeredi, dc consequenter ad causam testamenti pertinuisset, patronus omnimodo remansisset ab haereditate liis berti exclusus, scilicet, quia contra testa mentum militis, qui de castrensibus bonis testatus est, non datur patrono conintra tabulas bonorum possessio, ut dixi Dranum 38. ideoque, ne totaliter excluderetur,eius fauore receptum esse, ut pars deficientis non accreiceret instituto, sed intestati iure deferretur. Da enam re fien- ληι II. in d. t. A duob/ω. 38. inoob. si data .
re jondat . idque probant ea ratione , quia, cum Paulus ibi dicat fuisse haeredes institutos a milite liberto, videtur den tare vim aliquam in hoc consistere, quia alioquin frustra de liberto mentionem fecisset, si idem in quocunque alio milite
Uerum neque haec responsio sustineri ra8 potest, eamque proinde merito
barum, Primb, quia, licet ibi tractetur de
453쪽
testamento militis liberti, de cessante iure accrescendi patronus ab intestato vocetur ad bonorum ponsilio ni, non ta inenin eius fauore fandatur eius legis dispositio, sed in priuilegio militis: nam ideo Paulus:ait, cessare ius accrescendi, miles , It qucrationem a militari deducit priuil , non1 patroni beneficio, clatia. Tut.
cundo, quia nullus in hoc fauor patroni considerari potest: nam etsi Fortio ac-crcsceret , S ad testa inenti causam pert
neret , non tamen patronus censeretur
totaliter a bonis exclutus , quia daretur ei bonorum possessio contra tabulas sautem in boms paganicis, i. si Plin.
Iut ranum. Terrio demum, quia, licet persona , quae ab intestato est successura, sit fauorabilis, non tamen impedit , quominus in testamento militis teruetur.ius commune, si ei verba non repugnant, ut patet ex ι 3. c. dote t. mil. Vbi, licet tractaretur de filia, cuius persona est fauorabilis, eius utilistas postularet, ut potius ab intestato , quam ex testamento deserretur haereditas, scilicet, qtita ex testamento non, nisi hesse in erat habitura, cum alioquin ab in. testato erit habitura totum assem,tamen, quia verba testatoris non repugnabant
iuri communi, ut ostendamin Ufra num IM
ideo secundum id fit interprς tatio Ergo, si militis dispositio reciperet ius accrescendi ad exclusionem aliorum ab inicis nato venientium, deberet etiam recipere ad exciti si os rem patroni, non ob flante, quod cius persona sit fauorabilis. Et dice. re, magis in hoc lauem patrono, qua filiae,
ridiculu eit. Magis igitur est, ut nulla sit resposio, quae , im huius legis euitare possit. Terra o probatur haec sententia ι Dam
I. . nam ibi An tu ninus non obicure deor is monstrat, i si miles de coeteris unciis ali quo modo disposuerit , ita, ut ex tali disipolirione colligere positinus, eum appellatione unciarum non comprahendisse paries totius haereditatis, institutione in non capere aut horitatem a iurs communi, sed a iure militari, suaui Liamsin eius isti
Quarto probatur har duas, vers. Non assem Instari harad. innit. Ubi Iustinianus, ct, si tinum tantum Pu ex simule c verbi gratiis θ M-
I3o ha, nisist miles, contineant r exceptionem dicti praecedentis, quod est, totum assem in leniisse contri .eri, si qua, unum tantum ex semisse scii plerit haered Lm, Conseques est , ut lignis ceni, si inites unum instituat ex semine, totum assem .in semille noci
contineri, & sic enectu partem patii non
'Nec est, quod respondeas, illa verba, nisi m mitis, non continere exceptionem dicti , sed tantum rationis , quae dicto si ibi enur, & significare, non poste quem ex parte tellatum, dia ex parte intestatum II r decedere, nili sit miles , t m re: μπιι gl. 3n d.
Inse. δε har. inse. Mia .vexius est , imo etiam Iaa dicti rationem continere, tui apertE ostedit Theoptatus unus ex Institutionuiucompilatoribus, qui, dum in graecis in stitutionibus illum locum interprς tatur ,
ita lcribit, Si miles te stramentum eratina, sta ἐμxerit, Ille mihιεκ quadrante heres sit, Granum sntestato ves uni. aeceptur1 sunt e nam his
verbis aperte docet, quod ibidem dictit inest, si quis unum tantum instituat, totum assem in semilla contineri recipere limitationem in milite, dc sicula verba , nisi 'non solum rationis, sed etiam dicti
praecedentis exceptionem continere, de quidem necessario: nam . si continent ceptionem rationis, ut certi iuris est, d bent etia in per consequentias continere
exceptionem dicti, quippe, quod cessante ratione cessat, ut intelligimus ex into fiindamento, quo nostra sententia comprobatur: nam cessante rati Ο- ne iuris accieicendi, debet oc ipsum ius cessare , cum generaliter cessante causa dispositionis ceti et& ipiadupossitio .aδι-ge 6. f. quamvisj detur. patro. Sed ratio iuris accrescendi, de quo loquimur, cum scilicet tractamus de instituto ex fundo, vel ieinisse non dato cohaerede, vel dato eo, qui postea defecerat, cessat intesta-I33 mento militis, i scilicet, quia ratio est, me testator decedat pro parte testatus, de pro parte intestatus , ut 3.
- . quast.2. - . o. ct ratio cessaton milite, quippe, qui potest pro parte I status, de pro parte intestatus decedere L
Sexto probatur haec lenientia , quia intestamento militis ea tantum locum habent, quae procedunt a voluntate testa toris, non etiam ea, quae veniunt CX POL 13s state, Sc subtilitate iuris i d. l. quamquam. 3. C. de testa. mil. d. t. si cantarum. 18. S. .st. νει. Sed ius accrelcendi, de quo loqui iamr,no procedit a volutate testatoris : tunc enunab ea procedit, cum testator duos, aut PluIes coniunxit, quo casu etiam in testa. mento
454쪽
mento militis admittimus ius accre . . di , ,ι dinum Vesuria m. Dct 9. sed pro R. dit a mera pol citate, 6c subtilitate iuris L
cet, qtria ideo inducitur, ne testator pro parte testatias, Ed pro parte intestatus decedat, quod ea ratione fuit Ieceptum, ne idem defunctus, qui ab haerede reprae lentari debet, respectu causae diuidatur , & partina repraesentetur ex causa testati, partim ex causa intestati,
O M. primo. .rainobrem dicimus ius II 6 accret cenai t este de subtilitatibus iuris
ciuilis , uti viri, est apud Deria. eou. nurn. 87. vat. q. mgi. an d. s. hareditas, num. D Insi. de haria. D s. oc induci ex iuris fictione, dc interpraetatione extensura, non etiam prae-I37 su naptiua, M. . inc p. I. g. D. M. a. vers in text. ibi, De Dee est. βαά. Pu . in Lob. C. smaia. non pet. ' . U. I . Non enim inspecta veritate fieri potest, ut, quid dii tu inium , aut te millem, censeatur Uoluisse date totam haereditatem, ut ait 'ILin d. g. baradu , m. s. Inst. δε haered. inst. Non
debet igitur in testamento militis habere
Nec obstat, si dicatur, imo etiam in t stantem o militis locum habere tacitas, dc presumptas voluntates, siue coniecturas,
pro ccdere, quoties verba, decundum sui Iaat utam, de propriam lignificationem. non repugnant, sed talem inter praetationem patiuntur. Coeter ut a, quoties repugnatar, ut euenit, cum quis instituit viiii ex sundo, vel semisse, de ex tacita, leu prς- sumpta mente defuncti volumus interis Praelari, eum voluisse instituere in tota haereditate, verius cit, in testamento militis non habere locum huiusmodi tatas, dc praeiumptas voluntates, quia sunt potius legum subtilitates, quam voluntates
testatorum, ut dictum est , , Harrata ex bis.-ditemus infra num. 136. I qq. Scptimo confirmatur hoc ipsum ea ratione, quia Ualet argumentum a tempore I 39 ad rem , 7 εγιιnoecie restamenti milit is arguisTν planinus in L miles. ε . vers. Et, quia diximus . de mil. test. Sed in testamento mi- .litis non habet locum ius accrescendi ratione temporis, quia, si instituat haerede ad tempus, poli illud succidunt venientes ab intestato d. l. muerata 'ri . verssia, s ita, dc lii nili modo, si instituat ex tempore, interim caula intestati locum habet a. mus ua, in prin. τιU. His consequens est ι Nec igitur habebit locum rationc rei.
Nec cit, quod respondeas,argumentum valere data paritate rationis, hic autem diuersam csie ratione in , qaa, cum instituit ex tempore, manifeste excludit tem
pus medium, quod non videtur, poste
A simpliciter Instititit haeredem, I haereditati:
. C. Gusta. M. quia verius est
qui rei pectu voluntatis pare esse utii: s
ins it Donem: nam, quena admodum, qui velle ininst decennium, non censetur tuitiin iun Q ante, ita etiam, qui inm- spectes. Mon sivi semisEWvoluntatem toto: Nec enim q 3e velle instituere in qu non animaduertis missem non esse totam h Mi, m --s Ueniamin infra m m. 1 -- coctavo, dc ultimo probatu . . 'tentia argumento dulio ab una et M iuris accrescendi ad aliam it nam,qinc admodum pars serui communis, quen. unus ex condominis manumittebat. , perius accrescendi pertinebat quidem ad co- dominum, si manumior erat paganus, sed non, si erat miles t. I. C. de remm .ser m. n. g. vis.Ins. vi donas. ita etiam dicendum est in partibus haereditatis, ut, licet accre Icant, sit testator sit paganus, non tamen debeant acerescere, ii sit miles. Neque huic sententiae aduersantur c61 I . traria et nam ad primum t respondent no- nulli, aliud esse, si miles instituat aliquem in re certa, puta sitndo, aliud vero , si in quota, quia priore casu non accrescet Tesiduum instituto, posteriore vero az-
Verum haec distinctio meritb suit ab I 42 omnibus implohata, ticlest, tam ab iis, qui communem, quam ab iis , qui nostr 1
sequuntur opinionem, ut ab Alex. in d. l. I. num. 9. vos. Sed ista viuio, ros ias num. II. vors. Quam iussinctionem C. de tin. mi . Mantie. de cov. vlti. -t. d. lib. 6. lit. I. - . 26. veg. Sed
Mocristinctu, Nam , cuin inter huiusmodi species non pollit probabilis diuersitatis
ratio afferri, m ait Alem in a. I. num.*Perssadi ερ η , Consequens est, ut inter eas ius diuersum constitui non debeat. Itaq; aut utroque casu locum habere debet ius
accrescendi, ut veteres censuerunt, aut neutro, ut nos verius arbitramur.
Nec obstat. si dicatur, imb magnam ubderi diuersitatis rationem, quia, cum mi Ies unum instituit in re certa, verba clara sunt, & clare ex iis colligitur, eius voluntatem non esse, ut residuum parrimoni, ad eum pertineat ind. I.
. centurio. IS. na. I I. in A. f. de sest. Om Mantie. d. tib. s. tu. I. num. 18. quod non videtur
mosse dici, cum instituit ex quota , quia et ius est,ide in esse in utroque casumam, si voluntas militis dicitur clara, quando instituit haerede iii ex fundo, dicetur etiaclara, quando instituit haeredem exse-m iste, quia, quemadmodum, qui dat fundum, non vult dare totam haereditatem, ita etiam , qui dat semissem, sine dubio non vult dare totum. Et, quamliis dicamus, in semissu totum contineri d. f. hia duM, Fesmi auum Inst. δε harad. iam hoc Eee tamen
455쪽
Antoninus, miluum restamenta 3. -- vinculis inquit , cum Προ- σιν ptiestate miluarem αν modo modo pus ut, ea facere ώis concedatur, tamen ι.
86 Risura. Ex quibus verbis i dupliciter vide- Iur argumentum poste deduci, dc, Primo, quia , quoties inter scriptos haeres noti totum essem . se a qualdam haereditatis artes distribuit testator , dc nihilominus aeredes conlequuntur totum alse, toties id fieri dicitur per ius accrescendi , ι.εmer
erd. Sed in specie dictae legis miles non di- . stribuerat totum assem, ut apparet ex illis verbis , de residati portionibus , quae denotant aliquid ita perfuisse distribuendum, sed tantum diutibuerat qualdam haereditatis partes, nempe sextantem, dc vnciam, uti constat ex illis verbis, qua sextantem actust, ex ex illis, quaeue unciabaνει essinatevia, Sc nihilominus haeredes conle-qunntur totam haereditatem. Fit igitur hoc per ius accrescendi, bc consequenter etiam in testamento militis,qui distribilitvncias ius accrescendi locum habet. Secundo videtur posse deduci argumentum
ex illis verbis , etiam communi accepitan.
thoritatem : nam ius commune dicitur id , quod in testamentis paganorum obseruat tu, de a iure militati distinguitiit ι si
Tunc igitur i nuit ut io dici iur capere authoritate a tute comuni, cum circa eam id seruatur, quod seruaretur, si a pagano facta ni isset Sed, si a pagano mis et facta institutio eo niodo, quo facta fima milite in μιιε. l. 3 residi a portiones non, nisi per ius ac cicendi ad institutas pertine
hem igitur per uis accreicendi pertinere, licet institutio facta lit a milite . Confit-nratair hoc ex eo, quia, nisi portiones non distrabulae per ius accrescendi ad hae r de S pertinerent, non posset dici institutio capere aut horitatem a iure communi , quia totum haberem instituit ex dispolitione testatoris , non ex aut hora ta- te iuras Cum igitur dicatur capere ara thoritate iii a iure comin uni, Consequens Videtur , ut een Icantur aliae partes perius accrescendi pertinere , non vero ex simplici dispositione militis.
87 Ioean ta vi tribuisseι: nam, & ex his verbis tduplicii et argumentamur, di primo ex illis, pering/quo haebis αν, atquo, sisi is parti-
Ptιonem cuique Iegando distribu Ot e quippe, que denotant , idem seruari in testamento militis, quod de iure conmuni teruatur in testamento pagani: nam, quemadmodum in testamento pagani haeredes ex certis rebus initituti non dato cohaerede uniuersali perinde habentur, atque , si fuissent instituti heredes uniuersales ι.ευμ
ιιιν s. s. sidus, i. si altersus. I .es I. Tutiss. II.
st de rad. ιαν. ita etiam fit in testamento militis, ut apparet ex illis vel bis , perinas. De habeAtar,qtiae denotant iuris fictioneni. Et, quemadmodum in restamento pagani dempta mentione rerum censentur instituit aequaliter, licet res datae assent inaequales, puta. quia una res esset maioris v alor is , quana alia d. L si a terma. IO. f. de hared. ι . ita etiam seruatur in testa ismenio militis , ut denotant illa verba,Mεαι si sine pauibus baredes eos invituisset, quippe , quae significant, centeri datas partes aequales, licet inaequaliter fuissent in rebus certis instituti,. t. Paties. 9. I. si duo feod. propterea quod ijs, qui line partibus
haeredes instituuntur , cententur datae partes aequales d. i. quotier. ρ g. Modost eo LDenique, ut in testamento pagani, licet tollatur mentio rerum , quoad hoc, ut censeanti ir instituti in tota haereditate,
tamen iudicio familiae et ciscendae singuli praecipiunt res, in quibus fuerunt instituti, perinde, atque si testator eos instrutuisset haeredes viri uersales , & cuique eorum res illas praelegasset ι ex facta. 33. f.
eod. ita etiam tertiatur in testamento militis: nana haeredes ab eo scripti ex certis rebus fiunt haeredes uniuersales , leo res illas praecipium , quali ex titulo praeleg ti, quod significant illa verba, resque smisner suas per praeceptionem cuiqua legando e Diis Misi . itaque ex his conli are videtur, ea omnia seruari in testamento militis, qui haeredes in certis rebus instituit, quae teruantur in testamento pagani. Cum igitur in testamento pagani dicamus haereditatem instituris accrescere, quoties non adest cohaeres uniuersalis l. l. s. si ex fandos debar. νω. ct nos tale diximus in T. rv. P. T. num. I. ιρε. Consequens est, ut idem sit dicendum in testamento militis. Se cundo videtur argumentum posse ded ci ex eo, quia, qtifido testator no distribuit inter haeredes tota hς reditate , & nihilominus illi censetitur haeredes uniuersales, tunc dicuntur habere residuum perius accrescendi d. l. smerdum. I 3. I. I. g. Ahared. ι . bed in specie d. t. sic eclaram, non distribuerat miles totam haereditate in , quia, licet Caius dicat, eum distribuisse Omnes res luas , intelligitur tamen distribuisse res corporales , non etiam iura, de actiones, quod non solum patet ex illis
er his , si certartim rarum haeredes νψuuerit,
quae leguntur initio , quippE , quae non possunt referri adiura, Sactiones, dc sic ad uniuersitate in , sed tantum ad res particulares, sed etiam ex eo, quia, si di .stribui siet totam haereditatem, Sc 11c etiatura ν
456쪽
De iure accrescendi Cap. x o. Quaes '24. 363
iura, & actiones, non posset circa hanc dispositionen considerari aliqua fictio , quae ra inera supponitur, dum dicitur,pe Inde haberi , arqtie, ii sine partibus eos haeredes instituisset, Necessario igitur ra. tendum est, in ilitem ibi non distribuisse rota haereditate. Et, si dixeris, o infibuisse iura, di actiones salte institu edo tertiij inc steris rebus quasi appellatione cetera ra 88 rcria omne relidula cotineaturi L a C. δε ιυν.
δεροι. legar. replicari potess, illa verba va-89 rie Iesi: t nam in vulgaris , de antiquis
qua lectione posita, est res plana,
resoluta est dubitatio. Coeteririn, si 1e- amus, cin earum νιν νε- , prout legitur iciand. Flor. dc nos lege natam arbitramur, sunt illa intelligenda de coeteris rebus corporalibus, non etiam de iuribus , dc actionibus, quia alioquin tertius fuisset hae res uniuersalis,dc debuisset solus consequi iura, & actiones, cum coeteri, tamquam nominatim incertis rebus institu. ti , legatariorum loco haberentur, nec possent in iuribus, de actionibus cum territio concurrere L 33. C. daharad. inst. so cuius tamen contrarium ibi deciditur , tvi a imariurura νι Bari. su da. si certarum Ima Lan d. t. I. s. si exim,dona . 8s. vers me obstat fri Hr. . . cti. d. I. eui. IS S. sed re si miser , vers. Aώ-test . ad Treb. .m d. L I. num. I 4 A ne C. GDLI. -ι. Nec obstati uod appellatione coeterorum contineatur tu, tum, de sic uniuersitas, quia re I pondent plerique illa verba rerum, non esiae testatoris, sed Iurisconsulti, t titi νιώ- is est apud Imol. 1n d. t. a. s. si ex diri num M.
pondeo, longe aliud esse dicere, Instituo in coeteris si inpliciter, aliud vero instituo in cCeteris rebus: nam simplex coeterorum appellatio potest ad bona referri, quae denotant uniuersitatem ι. . l. 3 snpran. F. d. b. . ρί At vero institutio coeterarurerum non potest ad uniuersitatem referri , quia rerum appella io res denotat piticulares, dc a bonis distinguitur d. I. 3.. s. 1 νιιι ιι3st. d. Itaque testator dicendo instituo tertium in coeteris rc bub, non potest censeri eum instituisse haeredem uniuersalem, sed tantum particularem perinde ac , ii dixisset. instilla o tertium iacoeteris rebus particularibus, ut e C- rarum appellatione contineatur quidem totum , ted totum cius generis , quod exprellum est, lic tot uin rerum, non uniuersitatis. Ex quo patet, verum esse, quod Iupra diximus , icliatorem ibi non disposuisse de tota haereditate, dc tamen certum est, institutos ibi totam conie- qtii haereditatem, ut apparet ex illis verbis , parandequa haberitur ,-μ μι ρανιώ- heredes ivisti su ; Ergo eam consequuntur per ius accrescendi,& sic etiam in t stamento militis haeredibus ex certis rebus institutis tota haereditas accre Icit. Tertio mouentur d. ι. β M. qa. s. P
-- funa m. . I8. nam ibi Papinianus loquens de milite liberto, qui castrensiuna bonorum Titium haeredem fecerat, c*
s 3 in edeferrea bona tera , quibus verbis , t licet definiat, ius accre Icendi non habere
locum in specie a te proposita, cum icit, cet miles distinxit patrimonia, videtur tamen apertissime significare, aliud esse dicendum, quando non distinxit patrimonia, lod partes eiusdem haereditatis dedit institutis i nam diligenter ponderanda sunt illa verba , persias
quippe , quae significant , hoc quaerere Papinianum, an, quemadmodum , si Titius, dc alter ille fitissenta milite institu. ti in partibus eiusdem haei edit alis , puta, quia miles sine distinctione Pamnaoni ruit a simpliciter dixisset, Titius ex semisse haeres esto, Caius ex altero lemisse haeres esto, vel etiam, Titius ex semisse castrensium haeres est O , Caius ex altero lemisse haeres esto . quo casu dicerentur innit uti Capere paries eiu Idem haereditatis , si alter ex us omittat , alteri accrescit, ita etiam debeat accrescere. si non accipiant ex testamen ro partes eiusdem haereditatis, Ied distincta patrimonia, ac, veluti diuersas haereditates. itaque, licet in posteriore casu neget, habere locum ius a cret cendi, supponit tamen, id habere in priore, idque videtur habere in constias O, propterea , quod, si res fuisset conistro uerta, non recte viderei ut dubitationis gratia ab iis, qui capiunt partes eiusdem haei editatis ad eos , qui capiunt distincta patrimonia , quasique diuersas haereditates argumentum traxisse. Οmnimodo igitur hic locus videtur rem extra omnem dubitationem potuisse. Quarto mouentur I. ωgν.Is.l, .sed βην Ies θ. ad Treb. ubi Vlpianus, Sed ct si malo.
93 consultum: nam t diligenter ponderant illa
suu re potest , actionesque es dabuMur. dc ex ijsita argumentantur. Hae res in rc certa in-.stitutus
457쪽
stitutus non fit uniuersalis, nisi beneficio iuris accrescendi, ι .ist. Faxfunda
Sed etiam in testamento militis haeres in re certa institutus fit uniuersalis , quod patet ex illis verbis, assiones ιιιώωnrist, quae significam, huiusmodi hς- redi dari actiones iis reditarias , di hoc modo institutum in re certa fieri hς redem uniuersalem, quia alioquin actiones
ei non darentur ι.ε tus. 13. C.
Ergo etiam in testamento militis hoc fithenefieio iuris accrescendi, dc conleque ter hoc ius etiam in huiusmodi testamento locu in habet.
ρε nimis ibit vult , institutionem castrensium trahi ad uniuersalem , si extraneus stetit institutus, licet aliud sit , si fuerit institutus commilito imeluctum,
Det etiam trahi institutio extranei facta in re certa, quia non potest assignari ratio diuersitatis, cur potius illa, quam hete trahi debeat, cum qualitas bonorum castrensium non videatur minus limitata, quam institutio facta de re certa. Iis a
Serto mouentur , quia miles in dubio censetur potius velle uti iure communi, sy quam iure singulari t L contum.Υ. dat l. l.
cimus, eum in dubio cenieri velle in to-
de iure communi ius accreicendi locum habet, quoties testator fecit mentionem
Det igitur id etiam in testamento militis
Septimo , dc ultimo mouentur, quia intestamento militis locum habent ea omnia, quae ex defuncti volutate proficiscu-
ius accrescendi, quod in proposita specie locum habet, proficiscitur ex voluntate
in testamenio militis habere locum. Uerum his non obstantibus t eriorem esse puto sententiam existimantium , intestamento militis non habere locum ius
accre Icendi, etiamsi non distinxerit pa- timonia, sed rerum, aut unciarum memtionem fecerit, siuε de residuo non di in suetit, litae etiam dii potuerit, sed postea
Primo , si miles unum instituat in re certa, puta fundo, nec de residuo dispo. nat , haereditatem non instituto accrescere, sed ad venientes ab intestato peris tinere. Ita enim scripserum II. in a. I. I. g. si ex
eap. 6. Idem est, &si instituat plures ex certis rebus non dato cohaerede uniuerto: sali, t νι μινιμαι Imri. in d. l. I. g. si ex μndo nu. 47. vers. Et sι ροσις, est nu. 88. voL Eι preriaictas da baria. ι . Alex. in .. l. I. mm . 9.-F. Tamam Imia. O vers. Unda sustinodo, est in f. C. deis. ωι. Denique idem est de , si dederit cohaeredem uniuersalem: nam eo postea deficiente non accrescet hςreclitas instituto in re certa, sed ad venientesior ab intestato pertinebit, et ut ras eri e st
Secundb infertur, si miles unum instituat in quota, puta in semisse, nec disponat de reliduo alterum seimssem non instituto accrescere, 1ed advenientes ab Ioa intestato pertinere ; t Ita enim censuerumgLis d. t. si duabus. 38. in oreb. si datas- -rs. μι
quota dii ponat , pura unum instituat in semisse, alterum vero in alio leniisse: nam si alteruter postea deficiat, non crit interro3 eos locus luri accrescendi,
458쪽
De iure accre L. Cap. I o. Quaest. 24.
stur test. Quam in rem facit , quod dici- imis, ita icii amento militis coit nabere lo. cum ius accresccdi inter cohaeredes Om-1o4 ni modo delumlos , t uti video est apud Ias
8. . . cui ut modi runt ij, qui vocantur ad eiusde ni haereditatis partes factas inseparatis orationibus, ut diose in I. ea . P. . nu, . . Idque non solum procedit.
ros iii tractenvis de partibus totius haereditatis; Ied etialia si de partibus unxus, de eiusdem patrimonii: nam, si miles insti
tuat unum ex semine castrensi una, Vel paganicorim, alterum vero ex alio semi G1e , non erit inter eos locus iuri accr icendi, quia, quod dicimus posse militem decedere pro parte testatum,& pro par te intestat Vm procedit et i 1 respeliu eius I dem patrimonii , t tu recte declarat Imal. in ἀι. i. si ex sui δε nu. M.-88. vers. ει ex δυ- dactust . datare inse. Unde in specie , quia miles unum instituit in uncia, alterum Ue-1o7 ro in castrensibus , t non procedent ea, quae ex veterum sententia retulimus supra m. 83. sed institutus in uncia capiet semunciam castrensium , & semunciam paganicorum, residuum autem castrensium capiet institutus in castrensibiis, residuunt vero paganicorum ad venientes ab intestato pertinebit. Quod, si alteruter deficiat , non solum lemuncia paganicorum non accrescit instituto in castrentibus, quod Sc veteres fatentur, sed ne quidem semuncia castrensium. De nique nec set qui deunx castrensium accescet instituto in uncia, quia in testam to militis, neque de parte eiusdem haer ditatis, neque de parte eiusdem patrim ni j ad aliam potest esse iuri accrescendi
Tertio insertur, si miles impuberi filio, quem habet in potestate , substituat aliquem in re certa, vel quot a. non trahiro8 substitutionem ad uniuersum , t
ros Item subdit, quia, t sicut miles potest ipse Uecedere pro parte testatus, & pro parte iri testatus, ita etiam potest enicere , viae cedat pupillus,pro quo facit testamentum, Udιximus num.6q. Probatur autem haec sententia. Primo I. si anilis unum. 6. f. de mil. tea. Vbi Vlpianus, Si miles unum ex Iundo harιdem feria, creditur , quantum ad residuum patrimoην ιntenas vi cecessit e a miles enim is pro parte te, im potest decedere , cstyro parte antes Ia-1 Io ινιε ς quibus verbis i ita perspicue, decidit hanc controuersiam , ut nullum relin- Qtiat dubitationi locum : nam , cum dicat , cenieri militem, de cellisse intestarum, quantum ad reliduum patrimonii, non ob. cure significat, haereditatem institii to ex fundo non accreuisse , quia alioquin in totum testatus dece Isisset .
Nee est, quod aliquis respondeat, id, quod Vlpianus ait, procedere, si constet, talem fuisse militis voluntatem, id est . siliquido probetur,eum noluisse totam 1ς- III reditatem instituto accrescere, t Pomao
quia miles usus sit aliqua dictione laxaritia, ex qua colligere possimus, talem cius volantatem fir isse, Ut locum non haberet ius accrescendi , secundi. meis, qua dixi ἀ
quoniam haec resiponsio, ut est collis aen-titia, di manifestam inserens vim verbis, ita ita & merito fuit improbata, tvisu dera
II. Primo, quia Ulpianus simpliciter ait, tmilitem unum ex fundo scripsisse haeredem, nec ullam addit dictionem, ex qua colligere possimus, talem eius fuisse v
Secundo. quia constat ex eiusdem 'I-it piani verbis , t tem fuisse dubiam, non
claram, quoniam ait, ere ιιur, ιν nivis ad
νε siduum patrimoni, rnuuatio dec is: verbum emtra, creditur, quod praeluinptionem significat cap. quo am, σ1MII. an verώ. credo, extr. de pragumpi. Ostendit ibi, non fuissec aram militis voluntatem, ted dubiam. dc se in dubio credi, id est , praesumi. mi in litem voluisse residuum ad venientes ab
Tertiis demum, quia in testamento militis non est opus probatione voluntatis ad hoc, ut cesset ius accrescendi, sed adris hoc, ut locum habeat i ι. si duob-.38. γενή
Minus est, quo respondeas , non loia os qui Vlpia numide voluntate militis, sed de potestate, & hoc dicere , militem posse se haeredem scribere ex fundo, ita, ut ad eum non pertineat residuum patrimonii. quia potest decedere pro parte testatus, & pro parte intestatus, sed non dicere, talem in dubio celeri illius voluntatem,
Q. m. iasis Dbia reton te Ias in L I. I. un. 12. vers. Posset etiam C. de test. mil. quoniam haec
ri 6 respolio ino potest ullo modo sustineri. Primo, quia constat, Ulpianum ibi non tractare de simplici potestate; sed de voluntate cu potestate coniunctar nam diiscendo, credi eum, quantum ad resid triam patrimoni j decessisse intestatum , haud dubie demonstrat actum, non potentiam. Securido, quia, vis semet Iasi do ad-
459쪽
ureiu hoc sensu posito ratio , quam ibi subiruit Vlpianus, esset ea deni cum dicto rnam hoc dicerct, militem posse haerede in instituere ex fundo. dc pro residuo de . de re intcstatum , quia potest pro parte testatus, dc pro parte intestatus decede. res Itaque rationem eandem cum dicto afl rret, quod esset absurdissimum, Secundo probatur haec sententia ι.ι-. H. 1. demit. υ t.: ubi Paulus, sit bina
miliae inquit, alto omi ρrit Mereditatem , pro ea parte inustatus Diribitur
iis Hic locus ita ruanifestus est,t ut sine cauillo non possit euitari: Et certe vis eius nulla unquam potuit probabili responsione tolli , quod facile erit intelligere, si singulas, quae ad eum solem accommodari responsiones, perpenderimus. Primum enim respondent Il. υτ ά. I. si
iis hanc esse intelligendam t de milite . qui
non tes , aut uncias inter Icι iptos haere
des distinxit , sed patrimonia, mundi, m
loqui de milite , qui rerum, aut uncia rum fecit distinctionem, quarum specierum longe diuersalia aiunt esse rationem, uilicet, quia miles distinguendo, di separando patrimonia vid iur velle icstari, vi traiies , non , , t paganus, quia ν ut paganus non posset habere plura patrimonia ι. Iρνιθσιι- 33. 9 -- εν na- Υ. Dexe leto. & Ioco, tamquam miles potest
deccdere 'o parte testatus, & pro parte intestatus. Coetetiim, quando diu inguit
res, aut uncias, non videtur velle testari, ut miles, ted, ut paganus, cum rerum,oc unciarum distinctio ita pertineat ad paganum , ut ad militem , oc ideo testamentum eius debet censeri iure communi , quo cauetur, ne quis decedat pro patae testatus , & pro parte intestatus, dcconlequenter , ut res, aut portiones non distributae , vel, quae postea deficiunt, ' accrescant institutis dixi
Sed haec responsio vim legis non euitat, Iao non quia, t si in diuersis patrimoni js fuissem tui haeredes instituti. duae dicerentur haereditates , non una haereditas, cum diu et Ia militis patrimonia diuersas hae
men supponit Paulus, unam tantum misisse har edita em, ut apparet ex illis ve=bis, ahιν emaserat Meduatim, dc ex illis, pro ea arte , nec non ex illis , ad alteream tu
totam rediret, reditatem, quoniam hoc non
Iar excludit, rquin pollit intelligi dia nilli te, qui patrimonia distinxit: nam huiti imo. di distinctio, licet operetur, ut videan tur duae diuersorum hominum haereditates, non tamen impedit, quominus vexedicatur una tantum haereditas, de ii, qui ad singula patrimonia vocati sunt , di cantur vocati ad partes ei uidem haereditatis, ut apertissime constat eae L I. sieesetarum. IR F. .s de init. ten. ubi Callis, post-uam ex Iuliani sententia dixit, huici limo i patrimonia distincta pro diuersis haereditatibus reputari, nihilo mitius iuppo nit eas esse partes et iis dein hae imitatis, 3 simul unam tantum haereditatem consti tuere ; nain si ibiscit, si Atreutra para
ram eredumbus salu se. Itaque non est facie-da vis in illis verbis , praea parte, aut in illis, rotans redire heresuatem , quoniam canon impeditant, quominus Paulus intelligi possit de eo , qui patrimonia disti
xit, sed vis in alio est facienda , di Pri mo in eo, quia Paulus bi simpliciter ait,ria et militem duos Icripsisse haeredes, nec ullum stibiicit verbum . ex quo colligere possimus, haeredes filisse in diuersis patri. moniis initi tutos, Nec enim ex eo, quod subiicit, competere patrono ab intestato honorum posicui Cnem, in latri potest ad talem diuitionem , ob id, quod ιn d. t. s filias. qa I. P-rinianus h. δe beri lib. patro in no datur ab inteliato honorum posse suo in specie, qua miles dii tinxerat patrimois nia, quia hoc est generale in omnibus e sibus, in quibus miles totum initi tuto da re noluit; nam, quia pro teli duo decedit intestatus d. ι si mura νnum. 6. af dem1ι. test. d. . . C. red. ideo fit, ut id patrono, qui sine liberis defuncto liberio regulari Ierab intestato succestionem vindicat , d stiri debeat. Itaque ex eo , quod patrono datur ab inieliato bonorum posscilio, in specie d. t. se daMaia, non recte qui S colliget , militem ibi patrimonia distinxisse ἔ Eo fit, ut, quoniam id ex verbis Pauli
nece stario non colligitur, non possit sine commento, oc mera diuinatio iis iuppo ni, Jceo modo restringi de cilio, quae ge
Secundo vero demus, quod loquatur de milite, qui distinxit patrimonia, ut posse intelligi non inficior, adhuc tamen eius I 3 decisio t esset in eo, qui res, aut uncias distinxit, admittenda, quia non potest i ter has species probabilis afferri diuersitatis ratio: nam, licet distinctio patrimoniorum operetur, ut diuertae videantur esse haereditates , non tamen impedit , quominus vere sit una haereditas, di illa patrimonia dicantur partes eiusdem limredi tat is, ursura dema rami est nu. 1a . Nec ratio diuersitatis, quam veteres a
tulerunt, est probabilis,l quia, similes
460쪽
Do iure ac crest. Cap. I o. Quaest. α . 367
ex eo censendus est, aut communi, aut gulari iure velle testari , quod faciat id , quod paganus facere, aut potest . aut Π quit, semper idem sequitur, siue nutes ais tinguat patrimonia , siue res, aut Uncias: pam differentia, quae est inter mili- Iem, paganum, non consistit in voluntate, facto , sed in potestate. dc iurer Voluntas enim, & faciuili ita considerat ut in pagano, ut in milite, quia de paganus , ut haeredes ex certis plerunque re-hus instituit L pistiss. s. , ο ι. si rite min. Io. 1. δε harad. snsa. vel ex certis unciis
autem, Inst. Md. ita dc ex certis, distinuini patrimoniis i. exfacto. 3 s.f. de her. υτII. t. -- reditate. Ist. s. 'iurom. f. de eastr. perui. Et , quamuis talis institutio non constituat diuersas haereditates, quas tamen constituit i milite, non est tamen hic effectus voluntatis, sed potestatis: licet enim uterque velit, non tan enuterque potest, sed solus miles . Haec at tem potestatis diuersitas ita consideratur in distinctione rerum, dc unciaruin, ut in distinctione patrimoniorum , quia miles ita potest tenari de una re, vel quota, ut de uno patrimonio, quod tamen pagano facere non est permissum . Aut igitur in milite disponente consideramus volunt a. tem , α, siue distribuat patrimonia, siuδrri, aut uncias, semper erit censendus velle testati iure communi, quia semper
facit id, quod paganus facere potest, si node iure, saltem de facto; Aut vero consideramus potestatem, de , siue dininguat
patrimonia, liu Eres, aut uncias, semper erit censendus velle uti iure singulari , quia semper facit id, quod pagano facere non est permissum. Gamobrem dc veteres pr identes, cum negant, in testamento militis habere locum ius accrescendi, noducunt rationem 1 voluntate, sed a potestate , dc ideo tradunt, ius accrescendice state, quia miles potest decedere pro parte testatus, dc pro parte intestatus, siue distinxerit patrimonia,w-da redum
te. I9. g. mini a. r. Geor. pee. 1iueres, aut uncias, min o. cst d. l.μά--μ. 38. f. demit. test. Contra vero in pagano ideo tradunt locum habere ius accre
scendi, quia non potest is partim testatus, Et partim intestatus decedere, sit id distinxerit res, aut Unius , ut in haraduas, vers. Non uis, Inst. dat rad. ι . siue etiam patrimonia , visa l. sdem est. 13. s. vis. O L se'. f. de mi . te I. O d. t. ivareditate. I9.1 .daeastr. ρ I. Itaque in admittendo, Vel excludendo iure accrescendi spectant potestatem, tam in nrilite, quam in pagano,
non era a ra voluntatem , quia voluntas
eadem est, siue sit miles, siue paganus, ut scilicet ad institutum id solum pertineat, quod adseripsit, sed non eadem est potestas, ut in simili dicit Bara. νn AEuh. ex causa. num. 3 vers. Et, ' tu diceras C. de lib. ρνεον. de
eo, qui praeterit filium, quem se habere non ignorat; ita ira, siuε sit miles, siue paganus censetur hoc ipio velle eum ex limredare, siue ab haereditate sua excludere, sed talis voluntas non habet eundem es sectum, quia potestas est diuersa: miles enim silentiora haeredare potest, paganus vero non potest. Quam ob rein illius teritio non reddit nullum testamen tuni
Seeundo igitur respondent alii, Imo P autumia d. I. sidu/-, non excludere ius accrescendia testamento militis, quoniaras ait, i id non habete locum, nisi, si hae νε- d. as probata fueris , quae voluntas. probatur eo ipso, quod non probatur
ni C. eod. SM. Iun. sau. L centuris. 13. num. D.
vors Urisecunda res oudoipat est 1 de vulo Sed hac responsione nulla absurdior Ias excogitari potest,t ideoque merito fuit,
13. ηum. F. da vulg. atri plerisque repprobata, quia, quoties dicimus, aliouid non habere locum, nisi probetur volumtas testatoris, sine dubio significamus, re quiri probationem voluntatis, ut habeat, non etiam probationem noluntatis, ut
Quamobrem alii, dc tertio putam, ideo in specie d. LF ι , , cessare ius accrer, scendi, quia i tractabat ut de testamento militis liberti, qui patronum praeterierat,& hoc ideo , quia, si pars deficientis acinere uisset cohaeredi, ec consequenter ad causam testamenti pertinuisset, patronus omnimodo remansisset ab haereditate liberti exclusus, scilicet, quia contra testamentum militis, qui de castrensibus bonis testatus est, non datur Dait Ono conistra tabulas bonorum possessio, ut dιxin Iuna num 38. ideoque, ne totaliter excluderetur,eius fauore receptum esse, ut pars deficientis non accresceret instituto, sed intestati tute deferretur. Ita enιm NJanis. ι II. in d. I. A duobM. 38. ἐκυροι. si da ,
re fondat . idque probant ea ratione , quia, cum Paulus ibi dicat fuisse haeredes institutos a milite liberto, videtur den tare vim aliquam in hoc consistere, quia alioquin frustra de liberto mentionem
fecisset, si idem in quocunque alio milite
testante seruaretur, in considarat Soe. Iun. sad. ι. centum, num. 89. νοί Sed tuendo.
Uerum neque haec responsio sustineri Ias potest, eam sis e proinde merit