장음표시 사용
441쪽
stitutus non fit uniuersalis, nisi beneficio tionem Rcerit, siue de residuo non dispo iuris accre Icendi , I. as. si exfunda st . Ghar. fuerit , siue etiam dii potuerit, sed postea
Det etiam trahi institutio extranei facta Primo , si miles unum instituat in re in re certa, quia non potest assignati ra- certa, puta findo, nec de residuo dispo ii diuersitatas, cur potius illa, quam hςc nat , haereditatena non instituto accre- trahi debeat, cum qualitas honorum ca- scere, sed ad venientes ab intestato per
s6 tum testa tum decedere, est apud β. C d. i. st. mia. Denique idem est & , si de-
M. Crass. in .. s. testamentum qu. 8. m. a. Sed postea deficiente non accrescet hςredi de iure communi ius accreicendi locum ias instituto in re certa, sed ad venientes habet, quoties testator fecit mentionem tot ab intestato pertinebit, i ut rineseri Aser a
Det igitur id etiam in testamenio militis cap. 6. habere locum I auu,nt I .ind.Iia .nu. iti Secundo infertur, si miles unum insti--rs Facu rasam C. de tost. mil. Dae in mbri C. tuat in quota, puta in semisse, nec dis p
Septimo ultimo mouentur, quia in in d. l. s duobus. φ8. in verb. si duob- vers. μι
testamento militis locum habent ea om- die. . vi mil. υII. Imol. s. d. l. I. g. FeπJundon. nia, quae ex defuncti volutate proficiscu- 8.-σειρονpradicta etiamst .dahared. .Alex.
ius accrescendi, quod in proposita specie 'II. ind. g. Mouuaι nu. s. Instit. do barad. ann. locum habet, proficiscitur ex voluntate Bota ι L. 37. num. u. Idem est, di si de alia defuncti , v cribant omnes , quar retia πιπινο quota disponat , puta unum instituat in 1 eodem . ca . D. . num. I. Debes igitur etiam seinisse, alterum vero in alio leniisse: nam in testamento militis habere locum. si alteruter postea deficiat, non erit inter Uerim his non obstantibus veriorem ior eos locus iuri accreicendi, tui recte cras-- esse puto sententiam existimantium , in runt SM. Ian. ind. l. ce ruris. I, πω. 89. v vj.Vel testamento militis non habere locum ius es tenta j. davnst. Dec. . d. ms . C. uand. non accrescendi, etiamsi non distinxerit pa- ρον. νι. iasu datis. nu. q. Cuisc. add. . si
442쪽
inruffusi. Quam in rem facit , mrod dici
lmis, in testamento militis nolinabere lo. cuin ius accresccdi inter cohaeredes om-io ni modo defunctos , uti viaera est apud D
8. m. cui ut modi sunt ij, qui vocantur ad eiusde ni haereditatis partes factas inseparatis orationibus, ut com- in . ev. p . L nian. v Idque non solum procedit, ros rh tractemus de partibus totius haereditatis. sed etia in ii de partibus unxus, de eius detri patrimonii: nam, si miles instrutuat unum ex te mine castrensitum, vel paganicorim , alterum vero ex alio semisi se, non erit inter eos locus iuri accre-icendi, quia, quod dicimus poste militem decedere pro parte testatum, Sc pro parte intestatum procedit et id respectu eius. Ios dem patrii nonii, lut recti iaciarat Imat. d. Ibnda nu. v. est M. OU. Et ex pra-HIJών. de hoe i t. Vnde in specie , quia miles unum instituit in uncia, alterum Ve-IO7 ro in catlrcnsibus , t non procedent ea, quae ex veterum lententia retulimus βαρυνraim. 83. sed institutus in uncia,capiet semuncia in castrensium , & semunciam ea ganicorum, residuuna autem castren- sitim capiet institutus in castrensibus, residuum vero paganicorum ad venien tes ab intestato pertinebit. Quod, si alteruter deficiat , non solum semuncia paganicorum non acere Icit instituto inc ait rentibus, quod di veteres fatentur, sed ne quidem semuncia castrensium. De nique nec sesqui deunx castrensium accescet instituto in uncia, quia in testam to militis, neque de parte eiusdem haer ditatis, neque de parte eiusdem patrina nil ad aliam potest esse iuri accrescendi
Tertio insertur, sit miles impuberi filio, quem habet in potestate , substitit at aliquem in re ceria, vel quot a. non trahiro8 substitutionem ad uniuersum , t
ros Dems diu, quia, t sicut miles potest ipse decedere pro parte testatus, Ac pro parie intestatus, ita etiam potest edicere , ut decedat pupillus, pro quo facit testamen intum, Ut diximus supra nun .64. Probatur autem haec sententia. Primo t. si mitis unum. 6.s de mil. teR. ubi Ulpianus, Similes unum ex Iundo harιdem feria erit, itaql at , ereditur , quantum a I residuum patrimoην inte IMM decessisse et males enim , styr parte te laim potest decedere , est yro parte inte Iax Ic im; quibus verbis i ita perspicue, decidit hanc controuersiam , ut nullum relinquat dubitationi locum : nam, cum dicat , censeri militem, de celsisse intestatum, quantum ad reliduum patrimoni j, non ob. curὰ significat, haereditat cin instituto ex fundo non accrevise , quia
alioquin in totum testatus decessisset .
respondeat, id, Iiaet ut ait, piocedere, si constet,
talem fuissenii litis voluntatem, id est , si iti probetur,eirm noluisse totam heis Utem instituto accrescere, i momo lo
quia miles usus sit aliq nutri ρ pura , ua, ex qua colligere possit tofi e taxati' volantatemfiisse, Ut locum tem eius retius accrescendi , se eundi ea,
quoniam haec responsi , ut est commentitia , dc inanifestam inserens vim verbis, Ira ita dc merito fuit improbata, tuta videra stapad Iminiam d. t. . si ex fundanu. q. - . Isar, ct num. 87. f. da Ged in I.-is d. ι. eoia
II 3 Primo, quia Ulpianus simpliciter ait, tmilitem unum ex fundo scripsisse haeredem, nec ullam addit dictionem, ex qtia colligere possimus, talem eius suisse vo
Secund6 . quia constat ex eiusdem VI -ιiε piani verbis , t rem fuisse dubiam, non
claram . quoniam ait, creduur, quantum ad
residuAm patrimon, iηunaos decessisse: verbum e mira , creditur, quod praelii mptionem significat cap. quosdam , β ιλIι. pnveis . Gedo, extr. de ρνεμ pr. Ostendit abi. non suisse claram militis voluntatem, ted dubiam.
dc sic in dubio credi, id est , praesumi, militem voluisse reliduum ad venientes ab
Tertio demum, quia in testamento militis non est opus probatione voluntatis ad hoc, ut cesset ius accrescendi, sed adris hoc, ut locum habeat tLβώομ. 38. ῬοίNisis d. mil. test. ετ scribit Pav. an d. rus. . C.
Minus est, quo irespondeas , non loris qui Vlpianum id e voluntate militis, sed de potestate, dc hoc dicere, militem posse se haeredem scribere ex fundo, ita, ut ad eum non pertineat residuum patrimonii, quia potest decedere pro parte testatus,5c pro parte intestatus, sed non dicere, talem in dubio celeri illius voluntatem,
ii 6 respolio ino potest ullo modo sustineri. Primo, quia constat, Ulpianum ibi ricinitabare de si inplici potestate; sed de voluntate cu potestate coniuncta: nam dicendo, credi eum, quantum ad residuum patrimonii decessisse intestatuni , haud dubie demonstrat actum, non potentiam. Secundo, quia, ---d
443쪽
excludendum fiscum, ut bonorum possessio, tum . quem ex familia, siue, ut vulgo legitur, tamquam ex familia, & b norum poste isti , quae dabatur cognatis
tamen ob id dicere possumus, in specie Papiniani, Titium amoto patrono fuisse ab intestato Iuccessurum, quia ex edicto praetoris huiusmodi personς vocabantur ad bonorum postestionem, sed non adhaereditatem, quam praetor dare non potuit S. ν---x, ιη ν. - ,σα. mg. & tam ea vetereS supponunt,Titium potuisse ab in . testato adire haereditatem, eaque ratione legunt, ab uadisa est a Tno baradit- Merito igitur illa verba , ab imo stare, de sum in Pand. Flor. Secundo vero sup --nunt, haeredem in coeteris honis institur una iam repudiasse in specie, de qua loquitur Papinianus, in vores Turara iuuar , dctamen hoc falsum est, quia dicendo Pa Pinianus , qua nondam, δε ι-- usta-pera ceu , non obicure significat , cautam illorum bonorum pendete . nec adhuc sciri, utrum pertineant ad causam testamenti, an vero ad causam intestati, Ut
indicat illa divito, nondum, quae vim suspensivam habet, non exclusivam t. ia--ν. ψ -Nec enim ferendi sunt, qui nond um, pro, non, poni Ce so rent, aut contra, non , pro nondum, tve Aat. Fab. Canis . ea . m. quia nulliabi genus hoc loquendi apud Iurisprudeles
reperitur coim vim verborum, nec
Donitur, sed omnimodo priuatiue , uti Deo fauente latius alibi demostrabimus. Omillis igitur intellectu veterum , vide mus nos, quid re vera semiat ibi Papinianus . Proponit aute huiusmodi quae-sr stionem. t rutiles libertus patrono in t si amento suo praeterito duo scripsit hinredes , I icium in castrensibus. α Seium
incceteris. Titius haereditatem ex test mento adluit, haereditate scilicet castrem 1em, in qua tu erat haeres institurus, Se . ius vero paganicam nec adluit, nec repudi auit, quasi tu in tit, an, dum Seius de liberat, patrono sit danda bonorum posse isto contra tabulas. Dubitationem fauebat illud, quia, quando libertus duos initituit haeredes, lusticit alterum adire, M pat ronus ad cotra tabulas bonum posisessionum admittaturi.
Is s. nani. cum per huiuimodi bonorum posse ilionem patronus a singulis haeredibus auferat dimidiam debitae portionis,
sequitur . vii quicunque adierit, censeatur patronum ad contra tabulas bonorupossessionem inuitasse. Hoc tamen non obli ante Papinianus . nisu ρωσεν , inquit, nondum bonorum possisarem contrasis.ωι ριισυ posse Cuius rei , quaeras rationem, lupponit Papinianus, ana pendere a decisione illius quaestionis, an Seio pollea repudiante. portio illius accrescat Titio ι QDiu ob rein subiicit. Graina
quit, tau , lara risem bona mina , id est, non acerescere Tillo, sed ad venientes ab intestato pertinere, Ex quo rea eundo ad specie in primo loco propolitam ita
nos, quibus berbis hoc significat. ex eo, quod dictum est, sit Seius postea omitetit,
eius partem non accrescere Titio, sed advenientes ab intestato pertinere, consi re, interim, quandiu Seius deliberat, non posse patronum agnoicere bonorum poliessionem contra tabulas,qua a Titius,quia diuit, non potest eum ad bonorum pol sessionem inuitare, id est, non potest etacete , ut is possit petere bonorum posse sitionem contra tabulas quia, aut eam vult agnoscere, ut a Titio auferat aliquid ex castrensibus, dc non potest . quia contra bona castrensia non datur bonorum poru
tibus libera de iis rebus , quas in castris acquisierunt , data sit Principum constia tutionibus testamenti factio ι si ἀ-tiis. D. I. -.st δε- Liast. Quod lignificat P
pinianus illis verbis, i. α ιμβυ- ναν, Aut vero Uult eam agnoscere, ut austrat aIi quid ex coeteris bonis,& nec etiaPotest, quia, cum nondum fuerit a Seio
acquisita, quippe, qui adhue deliberat,de
consequentes nondum pertineam ad cai14sam leuamenti, Coni Ruens est, ut eo rum nomine. non possit patronus agno scere contra tabulas bonorum possessi
nem 1 omnimodo igitur expectanda est deliberatio Sei , quia . si adierit, dabitur
patrono bonorum possessio contra tab las . si vero omiserit, non dabitur, quia pars eius non accrescit Titio, sed iure incestati defertur ipsim et patrono. Hic est verus eius ce loci senius, ex quo intelligimus, non solum non obesse communi se tentiae , quae vult, non dari rus acervicem
di inter eos, qui in distinctis patrimonias fuerunt a milite lis redes inuit uti, sed eam apertissimε comprobare; Nec esse faciem
eam vim in illis verbis, nansam ad N υ - 4ri ρινι-ent, quippe,quae, licet signi cent, causam testamenti posse adhuc ha here locum, non tamen denotant, id fieri propter spem iuris accrescendi, sed, quia Seius nondum repudiauerat illa bona , ideoque poterat adhuc adeundo essicere, ut illa ad tet tamenti causam pertinerent tNec enim verum est, Papinia nummo mT-ν3tuur, supponere, iam repudiata fui sese a Seio bona, sed, imo Seium delibera G1e, quia loquitur adhuc de specie initio propolita, licet iumedio instruςrit quae . si ionem, quid statuendum sit, si postea Seius omiserit: Hoc enim ideo factu inest, ut ratio primae quaestionis, & decisi
vis atarri posset, ut ex ijs, quae dixim
444쪽
sacile est intelligere. AEd quintum denique respondent nostri frequetulus, nos hic non esse in dubio, quia , quoties miles distinguit patrimonia, Sc unum instituit in castrensibus, ab terum vero in paganicis, aut in alterutro genere bonorum neminem instituit,eenietur hoc ipso prohibere ius accreicendi& decIarare mentem suam esse, ut coeteis ra non accrescant instituto, sed pertineat p. ad venientes ab intestato, i in
qua ἀμ-αι . Ista n m. I p. oe 1.33. adeo , veetia si haeres institutus sit idemmet ab intestato successurus, bona pertineant ad ad eues, non, tamquam venientem ex testamento, dc sic iure accrescendi, quippE, quod censetur prohibitum, sed ,tamquamco venientem ab intestato, t w duia Mo.
dabor . . Giae. add. I. si si 1. 43. S Pa nian-f. δει n. I .in 33. quia prohibitus succedere per ius accrescendi, non censetur prohibitus succedere ab infit testato, tvrscribant Bald. ind. L
fuisset facta fauore aliorum venientium ab intestato, tunc in persona prohibiti legitimam etiam si iccessionem impedia
tur accipiendum, ut procedat in testameto militis , non etiam in testamento paganir nam de illo Baldus loquitur, &ad eius terminos videtur se restringere, ut patet ex ratione, quam postea lubιjeit, his verbis: nam istautas minis potu μ ιαν ,
σε quibus significar, t athid esse in pagano
clieendum. Et ita est, si retineamus speciem, de qua Baldus ibι loquitur, cum scilicet prohibitum est ius accrescendi in persona hςredis instituti,dc valet prohibitio firmo manento testamento, quo casu institutus ea piet patrimonium sibi relictimi; Coetera vero venientes ab in . testato, qui in luccedendi gradu erant instituto remotiores, ob prohibitin nem illorum fauore factam capient residuum. Coeterum, si loquamur in terminis pro hibitionis a pagano, res erit terminanda secundia in decilionem illius quaestionis, quam exposuimus is Me eat. 3M. II. num. Ie s. nam, si prohibitio itis accrescendi vitiat testamentum, & reducit rem ad causam intestati, ut multi lenti ut,
nou obstabit instituto, quos nu ipio I
re ab intestato capiat haereditatem , sed , an teneatur cani restituete sequentibus in gradu, quorum fauore facta fuit pro hibitio, quaestio erit decidenda ex iis,quς dinimus να hoe snσ-ν i8. n. I. r se in ira, ii adsint verba , aut coniecturae , ex quibus colligere possimus, eum voluisse grauarciustitutum etiam veniente ab intestato, ut haereditatem restituat sequentibus intadu.erit locus fideicommisi chalias pr ibitio ni nil operabitur. Si vero prohibitio non vitiat testamentum, sed ipsamet vitiatur, secundum aliam opinionem , quam diximus veriorem, tun on obst1 se prohibitione capiet inlli tutus totum,&, an teneatur restituere per fideico missum sequentibus in statu, hoc exsu-madictis coniecturis erit aesti inandum,
Ex his igitur apparet verissimam esse
Coinmunem interprς tum sententiam, quς vult, in testamento militis regulariter no
habere locum ius accrescendi, si fuerint ab co distincta patrimonia. Idque adeverum est, Ut procedat.
Primo, iton lotum, si talis distinctio suerit facta in ipsamet institutione, sed eti1si in pupillari iubiti tutione : nam, lsi milesia apuo eri filio, quem habet in potestate
substit uat aliquem in paganicis, non accreicent ei cathrensia, nec contra, sed ea
ad legitimos pupilli hqredes pertinebunt. suε ae4is non fuerit 1 milite dispositum, casu, quo filius in pupillari aetate mor retur, siue fuerit dispolitum.& postea d
cum miles pupillariter stitistituendo pet- inde habeatur, ac, si de proprijs bonis
iρ. x de propriis disponendo ius accr Icendi excludat, si distinguat patrimonia, τι naa in mest, Consequens est, Ut censeatur etia in id excludere, cum ea diit inguit pupillariter lubiti tuendo. Denique miles, ut ipse pro parte testatus, di pro parte intellatus potest decedere, ita etiaessicere potest, vi simili modo decedat fi M lius, pro quo facit testamentum, 1 m duia -
f. G q. Cνas. - S. DUMMi. v. 39. - . 3. Secundo procedit, non totum, si talis distinctio fuerit facia in personis diuerso ruiti, ted etiam si fuerit racta in personaei uidetur natu, si miles instituat aliquem in bonis paganicis, deinde in eoderit, vel
alio testamento instituat eundem inc strensibus, noli cogetur institutus utrumque patrimonium suscipere, sed poterit 67 v nulla amplecti, & aliud repudiare, et is
quia , quando duo iura concurrum inpellona unius, perinde habetur , ac, si 68 concutierent in persona diuersorum t .
Sed , quando iiii ies instituit unum in castrentibus , ait crum vero in paganicis, quo casu iura concurrunt in perlona ubuer Iorum
445쪽
uersorum, non datur ius accrescendi de uno patrimonio ad aliud, ut AEmmassurana. Io. Nec igitur dari debet, qiliando unu,& eundem initituit in una testamenti par te in castrensibus, in alia vero in paganicis , quo casu iuras Oncumini in persona eiusdem . Da in d. L vis. GHq btria. Denique, cum ius accrescendi cohaereat portioni, non personae ι. si
Tim.D. θ de in debet ex ipsius portionis
natura aestimari, Utrum habeat, vel non habeat locum . Atqui natura bonorum castrensium, Sc paganicorum, quae respe- totius iocuntur portiones haereditatis d. i. si et rum. 18. g. r. vers. Quod , s alterutras . damst. test. est, Vt non recipiat ius accrescend i, sicuit rimana u-- sera num. I9. O
s Ergo, licet huiusmodi bona eidem
personae deserantur, non tamen poterit in eius persona locum habere ius accre
1f. d. aeq. haria. Ex quo inteIligimus, quod vulgo dicitur, institutionem censeri conitin tam cum iure accrescendi, quoties unus, & idem ex diuersis partibus institu
ερ procedere t quidem in testamento pagani, ted non in testamento militis, qui patrimonia distinxit: Non enim potest institutio dici coniuncta cum iure accrescendi, quod in eo locum habere nequit,
PlanE, si bonorum distinctio suerit facta non lub nomine castrensium, dc paginmeorum, sed sub alio, puta, quia miles
unum instituat haeredem honorum paternorum, alium Vero maternorum, vel, unum instituat praediorum rusticorum, alium vero urbanorum, vel, unum bon rum Italicorum, alium vero prouincialium, censent nostri frequentius lus ac
Crescendi non impediri:, sed eadem esse dicenda, quae de pagani testa inemo di-
Papin. Idque putant procedere , etiamsi talis diuinctio effectu contineat separationem bonorum castrensium, oc paganico tum , ut euenit in eo, qui, cum haberet bona castrensia vitta mare, paganica v ro citra, in 'tuit unum in ultra marinis, alterum vero in citra marinis: nam, licet
effectu perinde sit, ac, si illum in castrensibus, hunc vero in paganicis instituisset,
quia tamen in institutione non castrensium, alit paganicorum mentionem fecit, sed per locorum dilignationem patrimonia distinxit, ideo cement, huiusmodi instituta Ones iecudiI in iuris communis disipolitionem esse intelligendas, S per consequentias inter haeredes ita institutos im 7r cum habere ius accrescendi, i Windare ea
inae tententia pendet ab ea, qua in in se. Ta quenti casu proponemus: nam, verum est, ins accrescendi locum habere vetiam in testanae momilitis, qui non distinxit patrimonia, sed rerum, aut Uncia rum mentionem fecit, ut veteres pastim
putauerunt, narraseremis austana n. s. est
seqq. verum est, dc illud, quod ex eorum sententia supra diximus, scilicet, quia, qui loca distinguendo haeredes instituit, non
patrinioni Oru, sed rerum videtur habere rationem, tametsi res ad diuersa patrim
nia pertineant, vi recte digebat Bald. sud. l. 1.
num. a. -υ dιe; Αt, si sequamur eam opinionem, quam nos veriorem, oc ut credimus P hodie frequentiorem arbitramur, ut scilicet ius accrescendi cesset,
etiamsi miles, rerum, aut unciarum, non etiam patrimoniorum mentionem fecerit, naue ratiis afrendemin io m. 98.
verius etiam, Jc illud erit, cessare ius ac- Crescendi, cum miles unum institvit in bonis Italicis, alterum vero in prouinci libus, vel unum in paternis, alter tam vero in maternis, vel unum in praedijs urba-73 nis, alterum vero in rusticis, tutinabam L qui non militabar 78. f. ἐν mit. 1 f. ct t. e. I, 16. 'similias ad se, secundiam
dumis insta nu. 98. σ- U. t est vel, unum in citramarinis, alterum vero
haec 1pecies non erit ab ea distinguenda, quam in sequenti casu proponemus. Sane uno casu censent plerique locum habere ius acerescendi etiam in testam to militis, qui patrimonia disti lixit, sipe venientes ab intestato bona sibi delata repudient, Zc fit cus qui eo casu praesertur instituto, nolit ea agnoscere, quod vix credendum est , si Iucrosa sint: nam tunc nihil erit impedimento, quominus haeres institutus possit ea, si velit, per ius accrescendi vindicare, licet ei inuito non ac- 4 crescant. t canisu casis. D d. t. l . . . C. deussa. mil. Sed ego probabilius arbi-7s tror, idem in hac specie dicendum, quod ex Iuliani sententia diximus supra m cum scilicet alterutrum patrimoniu non susticit aeri alieno, quod ex ea causa comtractum est: nam tunc conditio danda est lis redi institutot, ut, aut tota I ς reditatem suscipiat, oc defendat, aut totam credit
xibus relinquata I. sicanarum.
hac specie seruandum esse, vel ex eo intelis Iigimus, quia, si fit cus non vult illa agnoscere, magna praesumptio est, non esse illa soluendo,&,dato etiam quod essent, non
est dubium, qtrin ad eum statum redigantur, ut distrahi sub hasta debeant, re eo modo defunctus iniuria asticiatur . Ne igitur hoc fiat consultius erit, supra dicta conditionenr haeredi deferre , ut in similibus causit - obseruatur,streandam ea, qua ἐμι
Quartus casus est, quando miles non distinxit patrimonia, sed rerum, aut uncia. rum mentionem fecit. Et tunc veteres frequentius censuerunt, ita in testamento militis habere locum ius accrescendi,
446쪽
De iure accresc. Cap. 1 o. Quaest. 24.
ut in testamento pagani, siue de residuo miles non disposuerit, siue etiam dispo, 6 suerit . sed postea defecerit tDaaaim
msus. Hinc inferunt. Primo, si miles instituat unum in re cerista, puta fundo. vel etiam certa quantit te, puta centum, dc de residuo non disponat, totam haereditatem instituto acere ἀπ scere. t ιμ-mrensiarum It ant similos νεum
nitirreo'; Et sinuli modo accrescere totam haereditatem duobus, aut pluribus ex certis rebus institutis, similes neminem et g seri plerit haeredem uniuersalem, tins v
admodum ,& , si deficeret haeres uniuer. saliter institutus, accre Iceret tota haere-8o ditas instituto in certis rebus, i ut uocet
Secundo inferunt, si miles unum instrutuat ex parte haeredita is, puta uncia, vel semisse, di de residuo non disponat, tost tum instituto aecrescere. t ta--μυ-
rvι. Imει 3n l. cur. I6. g. I 4 est si initia, H I aduole tam/n f ad Treb. Et, si ex pluribus partibus instituat duos, aut plures, nec tamen distribuat totum assem, residuum haeredibus scriptis aec reicere pro portIo-8a ne haereditaria i Iecundum ea, qua de restamam
que, si in er eos distribuat totum assem,&unus ex iis po stea deficiat , eius portione M aliis cohaeredibus accrescere . t ei;
Tertio inferunt, si miles unum instituat In uncia, alterum vero in castren tibiis, illum habiturum omnia paganica, dcle
munciatu castrensitim . hune vero castre-sium tantummodo sesqui deuncem, id est, undecitia uncias , dc alterius unciae dimia diam nani primus,tamquam in uncia simpliciter institutus debet habere unciam
totius haereditatis, dc per consequentias Vnciam, tam paganicorum, quam castre
sium bono tum oc, quoniam de residuo paganicorum testator no dispotuit, ideo debet illud accreicere eidem in uncia instituto , quia talis uncia paganicorum trahit ad te residuum. Contra Uero in
stitutus in castrensibus nihil de paganicis
habere potest, quia castrensia non trahunt ad te paganica, cum de uno patrimonio ad aliud non detur ius, accret cen
nec omnia castrensia habere potin . quia, Cum eorum pars iam fuerit relicta instituro in uncia, quem dix unus, centert,etia vocatum ad unciam castrensium, dc haec pariter intelligatur relicta instituto in Cailrensibus; tani quam vocaro ad omnia caltrensia i equitur debere eos, quasi vincatos ad eandem rem, id est ad eandem unciam insolidum concursu facere par tes, dc per consequentias institutiani in castrensibus non posse habere omnia castr sia, sed tantum undecim uncias , dc ait
rius unciae dimidiam, mi sinum
diximus. QDd, fi alteruter deficiat, si quide deficiat is,qui fuit in castrensibus instituriis, accrete et ea instituto in uncia,quia, cum habeat semunciam castrensium, debet illa ad se trahere residuum, cum de uno , eodemque militis patrina nio sit inter institutos, locus iuri aceres cendi, oesm d. - . Coeterum, sid fixiati institutus in uncia , accrescet iisdem instituto in castrensabus semuncia castrensium, quippE, quae trahitur ab eorumdem castrensium residuo , sed non accrescent paganica, propterea, quod, ut dictum est , de uno patr=monio ad 84 aliud no datur ius accrescendi.
d. s. testamentum qu. 8. num. 6.
Quarto demum toferunt, fi miles impuberi filio , quem habet in potestate, iubstituat aliquem in re certa, vel quosa, talem substitutionem in dubio , debere trahi ad uniuersiam, siue de residuo mi- miles non dispotuerit, siue etiam dispo-8s suerit, repostea desecerit, t mcuna ea,
dicium est , eadem dicuntur de substitu. tione pupillatia milite facta, quae dicuntur de institutione ab eo facta in propriis
bonis. Mouentur autem veteres , ut ita
447쪽
86 nuuta. Ex quibus verbist duplicitet videtur argumentum posse deduci, &, Primci, quia , quoties inter Icriptos hares noli totum essem , sed quas da in haereditatis artes distribuit testator, Zc nihilominus
aeredes consequuntur totum alse, toties
id fieri dicitur per ius accrescendi
red. Sed in i pecie dictae legis miles non di- . stribuerat totum assem, ut apparet exillis verbis, do residuisρεmanibus, quae denΟ-tant aliquid luperfitisse distribuendum , sed tantum distribuerat quasdam haereditatis partes, nempe sextantem, dc vnciam, uti constat ex illis verbis, qua βα-
instiιMa, Sc nihilominus haeredes conle-qunntur totam haereditatem. Fit igitur hoc per ius accrescendi, dc consequenter etiam in testamento militis, qui distribuit uncias ius accrescendi locum habet. Secundo videtur posse deduci argumentum
ex illis verbis , etiam iure communi Mee t auis
thretiatem : nam ius commune dicitur id , quod in testamentis paganorum obseruatur, dc a iure militata distinguitur ι si
Tunc igitur i nil tutio dicitur capere author ita ic a iure comum, cum circa eam id seruatur, quod 1 eruaretur, si a pagano facta fuisset Sed, li a pagano fuisset facta Institutio eo ni do, quo facta si ita milite in f eoed ι. 3 residxiae portiones non, nisi per ius accresccndi ad insimitas pertine
hent igitur per uis accrescendi pertinere, licet ii istitutio facta lit a milite . Confirmatur hoc ex eo, quia, nisi portioneS nota distributae per ius accrelcendi ad haereis des pertinerent, non posset dici institutio capere aut horitatem a iure conmiunt, quia totum habere ni instituti ex dispositione testatoris, non ex aut horata te iuris Cum igitur dicatur capere authoritatem a iure communi, Consequens videtur , ut eenseantur aliae partes perius accrescendi pertiner C , non vero ex sinplici dispositione militis.
habebitur, atque, si sine partibus haredes eos nisi tu si, resque ordira es fas per traceptionem ς-
87 Ioean odistribuisset: nam, & ex his verbis tduplicii et argumentantur , & primo ex illis , p.riniloquo haωitur , a quo, sisiimpani
ριι em emque legando distribui set: quippe, que denotant , idem seruari in testamento militis , quod de iure conmmi scruatur in testamento pagani: nam, quem admindum in testamento pagani haeredes ex certis rebus institilli non dato cohaerede
uniuersali perinde habentur, atque, si Distent instituti ii redes uniuersales
1. de hared. inis. ita etiam fit in testamento militis, ut apparet ex illis Verbis , perinde in habebitur,quae denotant iuris fictionem. Et, quemadmodum in testamento pagani dempta mentione rerum censentur insit uti aequa liter, licet res datae assent inis aequale si puta, quia una res esset maioris valoris , qtiam alia d. L salterius. Io. f. de ar. d. V. ita etiam seruatur in testamento militis , ut denotant illa verba, arqua si ι pauibur baredes eas ιnnitu re, quippe , quae significant, centera datas partes aequales, licet inaequaliter fiat siem in reis bus certis insti tuti . t. quot r. s. s. si duo feod. propterea quod iis, qui sine partibus haeredes instituuntur , cententur datae parteS aequalcs d. ι. quot es. y Modeast eod. Denique , Ut in testamento pagani, licet tollatur mentio rerum , quoad hoc, ut
censeantur instituti in tota haereditate, tamen iudicio familiae et ciscendae linguli praecipiunt res, in quibus fuerunt instiis tuti, perinde, atque si testator eos instiis tu isset haeredes uniuersales , dc cuique eorum res illas praelegasset ι - facto. 33. f. a.d. ita etiam seruatur in testamento militis r nam haeredes ab eo scripti ex certis rebus fiunt haeredes uniuertales , sed res illas praecipiunt, quasi ex titulo praeleg ti, quod lignificant illa Verba , resqua omin
l iot. Itaque ex his conii are videtur, ea omnia seruari in testamento militis, qui haeredes in certis rebus instituit, quae teristiamur in testamento pagani. Cum igitur in testamento pagani dicamus haereditatem institutis accrescere,quotieS non adest cohaeres uniuersalis . t. s. si ex funda L. do har. ι . ct nos lat. diximus in T. east. P. T. num. I. Consequens esti ut idem sit dicendum in testamento militis. Se cundo videtur argumentum posse deduci ex eo,quia, qtalido testator no distribuit inter haeredes tota lis reditate , & nihil minus illi cen Ietitur haeredes uniuersa Ies, tunc dicuntur habere reliduum perius accrelcendi d. t. snterdum. I 3. g. r. f. de harad. ι . bed in specie d. l. licerrarum, non
distribuerat miles totam haereditatem , quia, licet Caius dicat, eum distribuisse omnes res tuas, inteli igitur tamen distribuisse res corporales, non etiam iura, Scactiones, quod non solum patet ex illis
verbis , si raraaram rerum haredes mstuuerit,
quae leguntur initio , quippε , quae non possunt referri ad iura, ct actiones, ocsic ad uniuersitate in , sed tantum ad res particulares, sed etiam ex eo, qilia, si di.
st tibuisset totam hae reditatem, & sic etia
448쪽
De iure accrescendi Cap. xo. Quaest. 24. 363
itὶra ,-actiones, non posset circa hanc dii politionein considerari aliqua fictio ,
qua ta incra Iuppi nitur, dum dicitur, perande haberi , alqtie, li unc partibus cos Ita redes insiti uilla ti Neces arro igitur fa-tcndum eit, militem ibi non disti ibui ster Ota haeredit ale. Et, si dixeris, dintibu iste iura, ct actiones inlic institu edo tertita in Deris rebus quasi appellatione cet raria 88 rctu omne relidusi cotineaturis a C. de hs ν.
de ροι. legat. rcplicari potest, illa verba va
89 rie legi: 1 nam in vulgaris , di antiquis
teres, qua lectione posita, cst res plana,
Aduertest. de Dr. 1κII. ec percon equentias rei olia iacit dubitatio. C ct et una, si legamus, emeea .m rerum , prout legitur in Pand. Flor. di nos legendum aibitramur,
sunt ilia intelligenda de c uteris rchus corporalibus, non etiam de iuribus , reactionibus, quia alio iii in tertius fui siet
haeres uniuerialis, de debui siet solus consequi iura, & actiones, cum c ceteri, ramquam notia inam in incertis rebus institu. ti , legatariorum loco haberentur, nec possent in iuribus, dc actionibus cum ter
so cuius tamen contrarium ibi deciditur , t
- . Aduerta C. det sit mal. Nec obstat,quod appellatione coeterormn contineatur to tum , S sic vili Uersitas , quὲa respondent plerique illa verba carerarum verum, in On et se leuatoris, sed turi Icosi sulti, t Uti vide. νι est apM.t Imol. εα d. t. i. si ex fundo num qy.
pondeo, longe aliud cile dicere, instituo
aia cCCletas sisnplicuer, aliud vero instituo in coeteras rc bus: nam simplex ccci rorum appellatio pote ii ad bona referri. quae denotam uniuersitatem I. I. l. 3 snfra πώ t. debon. ρί At Vcro institutio coeterarurerum non potest ad univcrsitatem rcferri , quia rerum appella io res e notae pri iculares, S a bonis distinguitur d. t. 3.. s. ha reduat 1xν. eod. itaque testator diceu do instituo tertium in coeteris tr bub, non potest ceni cri cum iniit tu ille haeredem uniuersalem, ted tantina partacii larenas crinde ac , si dixisset, intrit Do tertium in coeteris rc bu S parta illam linis, ut cin te rarum .appellat ION ccant De altar quidem totum , icii tot iam citas generas , qu dex pretium eii, di sic tollim reriam , non ni uerlitatis . 1. X quo patet, verum cile, quod lupra diximus , icit atorem ibi non dispoi utile de tota hareditate, ex tamen cerium', in in tutos ibi totam conle- qui ii aeredit arci D , ut apparet ex illis verbis , peri' d/qua bebitur , atque, si sine partisisHredes eos Mitti x bes ; Ergo cana consequuta
turper ius accrescendi. dc sic etiam in t stamento militis haeredibus ex certis rebus institutis rora haereditas accrescit. Tertio mouentur d. t. μ
--svmanu . I8. nam ibi Papinianus loquens de milite liberto, qui castrensium bonorum Titium haeredem fecerat, cCc
91 1ure desem bona eatera, quibus verbis , t Imcet definiat, ius accreicendi non habere
locum in i pecie a te proposita , cum scit, cet miles distinxit patrimonia , Vide iurtamen apertisti me significate, aliud est edicendum, quando non distinxit patrimonia, sed partes eiusdem haereditatis dedit institutis r nam diligenter Ponderanda sunt illa verba , perinde Noarere-Itant, ae ,si paream easdem hareditatis aecep st,
quippE , quae significant , hoc quaerere Papinianum , an, quemadmodum , si Titius, dc alter ille fuissenta milite instituri in partibus eiusdem ha te ditatis , puta, quia miles sine distinctione patrata. onioruit a simpliciter dixisset, Titius ex semisse
haeres esto, Caius ex altero semisse haeres esto, vel etiam, Titius ex semisse castrensium haeres esto , Caius ex altero te misehaeres esto . quo casu diceremur instituti capere partes et iisdem haereditatis, si al-rer ex iis omittat , alteri accrescit, ita et iam debeat accrescere. si non acci plant ex testamento partes eiusdem haereditatis, sed distincta patrimonia, ac, veluti diuersas haereditates. itaque. licet in po- seriore casu neget, habere locum ius ac crescendi, stupponit tamen, id habere in priore, idque videtur habere in conlatia iis, propterea, quod, si res fuisset conistro uersa . non recte videt ei ut dubitationis gratia ab iis, qui capiunt paries eiusdem haei editatis ad eos , qui capiunt distincta patrimonia , quasique diuersas
haereditates argumentum traxisse. Omni modo igitur hic locus videtur rem exintra omnem dubitationem posuisse. Quarto mouentur sim Iest . ad Treb. ubi Vlpianus, Sed O similo,
rum , tare si per fideicommissum ab institutis hara-
93 ιeri sultum: nam i diligenter ponderant illa
verba , 'na rassona ex certa re miles haredem νω
uera potest , amanesi'. et dabunιων, dc ex iis ita argumentantur. Haeres in re certa nstitutus
449쪽
stitutus non fit uniuersalis, nisi beneficio iuris accreicendi ,-Τdabar.
Sed etiam in testamento militis haeres in re certa institutus fit uniuersa iis, quod patet ex illis verbis, amin. ore ei diam1- , quae significant, hut ii Imodi hς. redi dati actiones hςreditarias, & hoc modo institutum in re certa fieri hς redem uniuersalem, quia alioquin actiones ei non darentur ι. pinus. 13. C. de harad. inst. Ergo etiam in testamento militis hoc fit bene fieto iuris accrescendi, dc consequis ter hoc ius etiam in huiusmodi testamen. to locum habet. Quinto mouetur alii l. a. αδεπε-I. σεμ
s ninus ibit vult , institutionem castrensium trahi ad uniuersalem , si extraneus fuerit institutus, licet aliud sit , si fuerit
institutus commilito , δε--- ππιειmm, avim re tim-- a naum 6 a. ρομώ. Er3o de- Det etiam trahi institutio extranei facta in re certa , quia non potest assignari ratio diuersitatis, cur potius illa, quam h etrahi debeat, cum qualitas bonorum castrensium non videatur minus limitata, quam institutio facia de re certa. m a
Serto mouentur , quia miles in dubio censetur potius velle uti iure communi. quam iure singulari tL-- u. t.
m x . II. IV. debered. - . Quamobrem dicimus, eum in dubio censeri velle in t so tum testatum decedere, tvri μενε
de iure communi ius accrescendi locum habet, quoties testator fecit nientionem
het igitur id etiam in testamento militis
Septimo,& vltimo mouentur, quia intestamento militas locum habent ea omnia, quae ex defuncti volutate proficiscu-
ius accrescendi, quod in proposita specie locum habet, proficiscitur ex voluntate
in testamenio militis habere locum. Uerum his non obstantibus L eriorem esse puto sententiam existimantium , intestamento militis non habere locum ius accrescendi , etiamsi non distinxerit pa- timonia, sed rerum, aut unciarum memtionem Reerit, siue de residuo non dispo. fuerit, liue etiam dispotuerit, sed postea
Primo , si miles unum instituat in re certa, puta fundo, nec de residuo dispo. nat , haereditatem non instituto accrest ere, sed ad venientes ab intestato peris tinere. Ita enim scripserunt It. in a. I. I. g. si ex
. v. 6. Idem est, dc si instituat plures ex certis rebus non dato cohaerede uniuer-roa sali, t ut serisum In l. in d. I. I. s. si ax fundonn. 47. WV Et se paut, ct nu. 88. νιU. Et po
-s Tamam Imia. O vers. Unde sustinando, ct in f. C. da test. πιι. Denique idem est Sc, si dederit cohaeredem uniuersalem: nam eo postea deficiente non accrescet hς rediistas instituto in re certa, sed ad venientesior ab intestato pertinebit remserimemus
Secundo infertur, si miles unum instituat in quota, puta in semisse, nec disy
nat de residuo alterum seinissem non instituto accrescere, sed advenientes abior intestato pertinere ; t Ita enim emfuaruat F. in d. i. si duabus. 38. in o b. si dasb- vers. μι
quota disponat , pura unum instituat in 1einisse, alterum vero in alio semisse: nam si alteruter postea deficiat, non erit inter IN eos locus iuri accreicendi,
450쪽
De iure accie L. Cap. I o. Quaest. 24.
νnus. rest. Quam in rem facit , qti Od dici-ιmis, in testamento militis no ix nabere lo. cum ius accrei cudi inter cohaeredes o m. Io ni modo defunctos , t mi videra es apud Ias
8. . . cui ut modi sunt ij, qtii vocantur ad eiusd cni haereditatis partes factas inseparatis orationibus, ri crim- 1n L ea . qu. naM. y idque non solum procedit,1 os i si tractenuis de partibus totius haereditatis , sed etiana ii de partibus unxus, deci ut dein patrimonii: nam, si miles instituat unum ex semisse castrensitim, Vel paganicorna, alterum vero ex alio semis 1 e , non erit inter eos locus iuri accre-icendi, quia, quod dicimus posse militem decedere pro parte testatum, S pro parte intestatum procedit etia respectu eiu DIos dem patrimonii , t νι rectὸ declarat Imal. ind. ι. -9. si ex Mido nu. M. ct 88. vers. Et ex Pra. d. lis V. de haria.. i. Unde in specie , quia miles unum iustituit in uncia, alterum Ue-Io7 ro in castrcnsibus , t non procedent ea, quae ex veterum sententia retulimus Dyra m. 83. sed institutus in uncia,capiet semuncia in castrensium , dc semunciam paganicorum, residuum autem castrenis si uni capiet institutus in castrensibiis, residuum vero paganicorum ad venien tes ab intestato pertinebit. Quod, si alteruter deficiat , non solum semuncia paganicorum non accrescit instituto in castrentibus, quod & veteres fatentur, sed ne quidem semuncia castrensium. DC. nique nec sesqui deunx castrensium accescet instituto in uncia, quia in testam to militis, neque de parte eiusdem haereditatis , neque de parte eiusdem patrina
ni j ad aliam potest esse iuri accrescendi
Tertio insertur, si miles impuberi filio, quem habet in potestate , substit irat aliquem in re certa, vel quota, non trahi et M substitutionem ad uniuersum , t
Ios Iiemsubit, quia, t si, ut miles potest ipse decedere pro parte testatus, dc pro parte intestatus, ita etiam potest enicere , ut decedat pii pillus, pro quo facit testamen.
tum, et diximus , Vra num.6 . Probatur autem haec te menta a. Primo mil. te R. ubi V lpia nus, Si mitis unum ex Iundo har/dem fer nerat, inquit, ereditur , quantum ad residuum Patrimσην intestaιin aecesse a miles enim parae reflaim toto decedere, est pro parte intes a-x Io ιπις quibus verbis t ita perspicu E, decidit hanc controuersiam , ut nullum relinquat dubitationi locum : nam, cum dicat , censeri militem, decessisse intestarum, quantum ad residuum patrimonij, non ob. cure significat, irae redita tein innituto ex fundo non accrevise , quia alioquin in totum testatus decessisset .
Nee est, quod aliquis respondeat, id,
quod Vlpianus ait, procedere, si constet, talem fuisse militis voluntatem. id est , si liquido probetur eum noluisse totainhς- III ruditatem instituto accrescere, t Q -
quia miles usus sit aliqua dictione laxatiatia, ex qua colligere possimus, talem eius voluntatem filisse, ut locum non haberet ius accrescendi , secundi ea, que dixi.
quoniam haec responsio, ut est commentitia , & inanifestam inserens vim verbis, ira ita di merito fuit improbata, tot videra se apud ἐ-Lιn d. i. g. si ex funda nu.M. ursiestat,mnum. 87. Τ da haereius L ..in a. I. gε. Io. g. sedsimiles, vers A me tamen. f. ad
II 3 Primo, quia Ulpianus simpliciter ait, 'militem unum ex fundo scripsisse haeredem, nec ullam addit dictionem, ex qua colligere possimus, talem eius suisse vo
Secundo, quia constat ex eiusdein VI. aio piani verbis , t rem fuisse dubiam, non
claram, quoniam ait, eraditur, quantum ad
e aram militis voluntatem, ted dubiam. dc se in dubio credi, id est , praesumi, mi in litem voluisse reliduum ad venientes ab
Tertio demum, quia in testamento militis non est opus probatione voluntatis ad hoc, ut cesset ius accre Icendi, sed adris hoc, ut locum habeat i t. si duab-.38. verri. Nisis de mit. test. estscribit Pur' sis d. rub. . C.
Minus est, quo respondeas , non lo- 'ris qui Vlpia numide voluntate militis, sed de potestate, & hoc dicere, militem potia se haeredem scribere ex fundo, ita, ut ad eum non pertineat residuum patrimonii, quia potest decedere pro parte testatus, di pro parte intestatus, sed non dicere, talem in dubio cerieri illius voluntatem,
iis resposio t no potest ullo modo sustineri. Primo, quia constat, Ulpianum ibi non tractare de si inplici potestate; sed de voluntate cu potestate coniuncta: nam diacendo, credi eum, quantum ad residuum patrimonii decessisse intestatum , haud dubie demonstrat actum, non potentiam.