장음표시 사용
431쪽
ind. t. a. num. a. c. eod. quoniam haec sententia merito fuit ab aliis communiter improbata: Uerius enim est, in hoc nihil referre, utrum miles commilitonem, an vero extraneum haerede instituerit
Nam in aliis locis . in quibus tractatur de institutione castrensium, di scribitur eis non accreIcere paganica, non fit mentio de commilitone, sed simpliciter dicitur, militem aliquem Laeredem instituisse in 3o castrensibus , tutioid sin d.
δε-j. test. ideoque, cum simpliciter, α indistincth loquantur , debent etiam indistincte intelligi , siue fuerit institutus co-
milito, sitie extraneus , ex regiaal. detruis.1 .st . de Pusierat. maxime cum nulla inter
eos possit afferri ratio diuersitatis, νιη x
Nec obstat , quod Antoninus fecerit mentionem de commilitione, quia respo-deo , non ideo hoc fecisse , t quod in eo vis aliqua consistat, sed , quia ita evenerat , ut commilito fuisset a defuncto haeres institutus, ut in simili dicitur vi t. item
Minus obstat , quod talis mentio fueritcta conditionaliter, quia rei pondeo conditionem non fuisse expressam rei pectu personae , sed respectu bonorum: Non 3a enim significat Antoninus, i ad matrem
pertinere bona paganica ,si miles castrensium tantummodo bonorum instituerit haeredem commilitonem, ted , si commia litonem instituerit bonorum tantum castrensi uin, non etiam castrensium, ut vis sit in bonis , non in periona commilit nis. Quamobrem ex hoc recte quidem inferemus, non posse matrem vendicare Coetera bona, si etiam in alijs commiliatonem haerede in instituerit , ted non, si in Castrensibus instituerit extraneum. Denique non obstant illa verba te quem
uersa liue,quia respondeo illa praecede intibus aduer Iari non in qualitate personae , scd in qualita is institutionis: nam sa hoc significat Antoninus, i si miles instituerit tantummodo com n,ilitonem in Castrensibus, di non alium in coeteris, matrem iure possidere bona paganica, quod, si in alijs instituerit cxtraneum, tunc matrem non iure desiderare, ut ea in se transferantur, utpoth, Quae ex testa. mento debent ad extraneum lis redem institutum pertinere , vel respondeo, illa verba , stare aduersatiue, tam ret pec tu perionae, quam rei pectu bonorum : nam, quia commilitones , ut plurimum non simpliciter instituuntur, sed in bonis tantum castrentibus, extranei vero , id est, non militantes, ut plurimum instituun-
tui si inpliciter, propterea quod illorum initituito ea Occasione militiae, dc bon rum ibi aequisitorum, & fortassis etiam
ibi exissentium proliciscitur, horum vero institutio pendet a cognatione , vel aliis causis. quae non sunt ad aliqua bonorum genera restrinae , ideo ad hoc respiciens Antoninus, postea quam dixit, similes commilitonem castrensium tantu- modo bonorem haeredem instituerit,coetera ad matrem ab intestato succedentem pertinere, recte Per modum aduersantium subi jcit, Quod si haeredem instituerit extraneum non quidem in solis bonis castrensibus, ted simpliciter, via si let, oc sic in tota haereditate isque adierit , matrem non iure desiderare, ut bona sibi ab intestato addicantur, quod hς- res testamentarius legitimis haeredibus Praeseratur. Quem esse verum eiulae loci senium intelligimus ex illis verbis, εο qua adνι hareduarem, qu ippe, quς significant, extraneum ad haereditatem, & sic ad a1sem fuisse vocatum ι rei enim appellatim ne tota res intelligitur , is diximat is L cap. u. 3. in . A. Aduersaliua igitur non suit adiecta respectu institutionis castrensiu , sed respectu institutionis factae de extraneo simpliciter . ut aduersetur ei, quae ira solis castrensibus suit facta de commilitone. Et ita locum hunc esse accipiendum centeo. QtIod, ut existime in , praeter ea, quae supra dicta sum cine maxime mouet illud, quia data paritate institutionis nulla re vera potes timer extraneum,& com in ilitonem conliderari racio diuersitatis . cur potius illi, quam huic in castrentibus instituto , deheant accrescere paganica gnam,& si demus, commilitonis instituistionem pendere ex occalione militis, non
ramen hoc impedit, quin assectio possit
esse talis, ut eam velit te ita tot totum sua patrimoni uin habete Contra vero, licet institutio . extranei pendeat ex alia Causa , non tamen hoc esticit , ut milescenseatur velle vili iure communi, si vis, dc proprietas verborum refragetur, prout refragatur,quoties eum instituit in s
lis castrensibus, uia Quamobrem verius est, data parita- te institutionis, idem de extraneo, suoade commilitone dicendum, quia, si simpliciter , aut hic , aut ille fuerit haeres imstitutus , totam hae teditatem adeundo conlequetur. si vero fuerit institutus tacitum modo in castretibus non habebit pagani siue sit commilito, siue etiam exin
H Denique non est, quod respondeas, tin hoc dister re bona castrentia a pagantiacis , quod illa non trahant ad se pagani
Aliuisam. st da eastri pae. d. L ex miluari. II. g. ωD. f. δε ιL usu. haec vero contra trahant ad te castrensia , nisi contraria probetur
432쪽
De iure accre L. Cap. Io. Quaest. χ4. 3 3 s
quoniam haec opinio communiter ab Omnibus reprobatur, quod verius sit, nec paganica castrensibus, nec castrensa a paganicis accrescere. t ot
mic nam, cum bona castrensia . & bona paganica consideremur, ut diuersς, α diuersorii iii hominum haereditates I seer-
que earum debeat censeri principalis, dedi per consequentias non possit ab alia
ιMutio C. eod. Et hoc est, quod sensit Baldus at d. l. 2. C. . dum eius legis summarium ita concepit. Institutio non trahit
ad se institutionem in haeredita cibus atque principalibus. Secundo probatur haec sententia d. I. si
Nam ibi Papinianus loquens de milue li-herto , qui castrensium bonorum Titium
haeredem lacerat,coeterorum alium, quς-rit, an omittente eo , qui reliqua bona accepit, accrescant Titio, dc ita respondent misis vadetur , inustati iura d. ferri quibus verbis apertuli megnimat, i bona paganica omittente eo, qui in eis fuerat institutus , non accre inicere Titio, qui fierat institutus in castrensibus, Ied ad venientes ab intestato pertinere. Nec est, quod respondeas, hoe esse receptum fauore Patroni , t Iecundum ea, qua ex quorundam sententia Leemus ι no. III.
quia, praeter id, quod Papinianus simpli.
Consequenter non restringit sh ad aliqua perlonam, cui ab intestato deferantur, sed generaliter significat, deserri omnibus, nullus cliani in hoc patroni fauor considerari solet, vi an πιιφa-. 8. Tertio probatur l. si Διμ. 38. f. da miL
Secund. , nam . oc hic locus poteth intelli. gi t de milite, qui patrimonia distinxit, ut facile erit ex iis intelligere, quae ibidem
latius dicemus . t Quarto probatur L i reditare. p. g. fillum. fida C. J. meat. Vbi Tryphoninus ., Filiusfpaw- da castrensi ρε MIeeit testamentaem , in
ptum', intelligimus , t haeredi instituto
in cast rensibus non acere sicere paganica, sed ea ad venietes ab isuestato pertinere.
w vors Tertio, nam Ulpianus ibi t peripicuis scribit, ad institii tuiti in castrensibus non pertinere paganica , quae miles se habete uno dabat. Nec est, quod respondeas, id fieri propter ignorantiam militis, in p. sin terminis
ideoque aliud esse dicendum , si miles 4r sciat . se habere etiam bona paganica, t
Pam. quia verius est, id proce a dere,etiamsi miles hoc iciat, t
da mM.test. nam, si locum habet in ignora te , multo magis debet habere locum insciente, quia magis constat , militem n Oluisse dare, quando scii , quam , quando ignorat: Cum enim scit, se habere bona,.α castrentia , & paganica , dc non dat , nisi castrensia, aperte constat, eum noluitie dare paganica, quia , si hoc volui se facile ei fuisset id exprimere , ut ex pressat castrensia Len .s matutina risiciem
. . C. de cadus. tostea. qtrae ratio cessat , cum
ignorat, quia facile posset quis praesume re, cum fuisse daturum, si sciui siet, se habere etiam paganica, ut dicimus de milite, qui scit, se habere filium,& cum non instituit: Censet utent in eo ipso ex haer dare, dc ab haereditate excludere, secus vero, cum ignorat, se eum habere, quia, si sciuisset, eum verisimilier instituis
se. U. Cum igitur non censeatur dare, cum ignorat , scilicet, quia in testamento mititis, requiritur actus positivus, ut bona competant, Consequens est, Ut mulinto minus censeatur dare, cum scit. Sane uno casu putarim, multum refer re, utrum miles sciuerit, se habere paganica , an vero ignorauerit, cum scili-εῖ cet haeredem instituit simpliciter: t nam tunc, si sciat patrem decessisse , censebitur de toto patrimonio disposui O , de
per consequentias ad institutum non sina um castrensia, sed etiam paganica bona pertinebunt. Coeterum, si hoc ignoret, verius erit, non, nisi castrensia bona actinstitutum pertinere. propter eam rati anem, quam Papinianus affert in d. ι. maia. resaa. f. damia. te P. quod scilieet milites ea tantum dare censentur, quae habent, siue, quae se habere putant. Et in his terminis potest procedere distinctio, incand. I.
Sexo, cic ultimo probatur , quia fictio idem operatur in casu icto, quod veritas 44 in casu vero t i. si is, qui Ars emptore. I . f. MUMV. Sed inter eos, qui ver 8 vocantur ad diuersas hςreditates, dc veniunt ex diuersis testamentis non habet locum ius
cum ex diuersas testamentis ius coniunctionis non contingat t. si Ius Mndutona. Is P. - .mod, s. r. v. Nec igitur locum habe
433쪽
3 s 6 Ioannis Antoni j Belloni
habebit inter eos, qui ita vocari finguntur , licet re Uera ad eandem haereditate,& ex eodem testamento vocentur; Huiusmodi sunt autem haeredes inditier sis patrimoni; s a milite institiui , quia e strensia , paganicaque bona militis, quasi duorum hominum cinae haereditates in
d. I sisitur. η a. S. Pamianuι f. d. bon lib. in tr. Lb. eaν-dem quis. Papin. dc miles, qui ea distinguit, censetur duorum testatorum s vice funni,t eis declarat Eridan d. t. ... c. C. detestam. mil. adeo, ut inter eos, quos ita instituit, nulla coniunctio considerari poti sit, τι scribunt Ang. in d. ι. l. in prin. ct ibi Iasm-. a. C. da testam inu. Cuiae. ad d. t. si Νius. a. S. Papinsaning dabo. IV. - II. Ab. ΡεLLPapia. Imo . nec ulla aeris alieni, aut nominum communio, scilicet, quia in aes alienum, quod in castris contractum est, is solus tenetur, qui castrensium rertim haeres institutus est, extra castra Uero eo. tracto aere alieno i solus obligatur, qui paganicarum rerum haeres scriptus est l. i
or arum. 18. S. I. verse. Ut etiam L demit. ιι R.
Et, simul modo, quaqua ex causa debetur militi, vel huic haeredi, vel ipso iure
debetur d. I. si certarerum. I 8. vers. Cui Dulcet,
in tantum, ut, si debitor alteri haeredum obligatus velit compensare,quod ab alio
debetur, non sit audiendus d. t. i, Minu miis Iu , I 6, nyriσ.st. de compos nec inter eos, tamquam ad diuersa per constitutiones patrimonia vocatos locus sit fami Iiae erciscendae iudicio. . t. haredes. 16. b. I. ssiam. ercis. Non habebit igitur inter eos iuxu crescendi locum h Ita Datinamur Il. - d.
Neque huic sententiae aduersantiar contraria r nam ad primum respondent Vcteres frequentius, illa verba , ct liquido r.
betur , fratrem tuum eastrensia bona ad la pertinera
9 mlui , ita est e intelligenda, t-hoc dicatur probari, eo ipso, quod miles distinxit pati imonia i & non probatur con
vd. vi x intimili dicitur ἀIι. νηι. a. in eis. probasionibur C. ιροι s. fac. p. g. ct in Lylaηλ. si eadem , iuvemb. ostendatur j ritu. I. Nec a prςdicta expositione videtur ea diserte,
o ita esse intelligenda. t s probetur, scilicet ex voluntate militis , quia , si eum focithaeredem in paganteis , videtur eum prohibuisse in castrentibus, ut, quae in uno concessit, in alio videatur prohibuisse e nam haec esse tu est eadem cum expositione Ioannis, A credimus Baia. in ἀ
cet haec responsio simpliciter, & ad corticem verborum intellecta videat ut eom.
la verba , Fr ii id. pr. tum, simpliciter,&, uti sonant intellecta supponam, praesumptionem esse, quod miles voluerit etiam castrensia ad institutum pertinere, ideo que transferant onus probandi contrarium in eum , qui dicit aliud militem voluisse, intellecta tamen, ut oportet, est Verimnaa: Nam Antoninus ibi no loqui- tur id e probatione noluntatis, quae respicit ilis accre ieendi , quia ad hoc , ut illud cesset, non esset necessaria probatio Voluntatis militis ι Cessat enim eo ipso , quod constat militem in uno tantum
genere bonorum haeredem instituisse, secloquitur de probatione noluntatis, quae respicit ipsa minet institutionem: Signifi-Ca enim bona east tensia non 8ertinere actfratrem institutum, si liquido probetur , militem noluisse ad ea instim tum pertinere, iij est , si liquido constet, eum fui se in solis paganicis , non etiam in castrensibus institutum : Nam Imperator ibi rescribit precibus a fratre oblatis, ita quibus simplicitet dicebat, se fuisse a fratre suo milite institutum in bonis paganicis, & in ea strensibus fuisse institutum alium , qui repudiauerat, ideoque, se praetendere, etiam castrensia ad se pertinere , t eo, quia in iis patiebatur inolesti 1a cceteris ab intestato venientibus, puta fratribus non institi itis, petere sibi in Iestiam inhiberi. Vnde imperator, qui
non videbat testamentum, non poterandeterminath rescribete, sed tantum conditionaliter, si preces veritate niteban
rur. Quamobrem ait, li frater instituit te haeredem in paganicis, & liquido prinbetur, eam noluisse ad te pertinere castrensia, id est, viso testamento constit rit ineque enim de hoc mihi liquido constat te fuisse in solis paganicis, non etiain castrentibus institutum, castrentia petere non potes, sed ea debent ad venientes ab intestato pertinere. Itaque probatio, de qua loquitur, ad formam imstitutionis, non etiam ad ius accrescendi
Ad secundum vero respondeo , locum 33 illum continere exceptionem: t Nam regula est , instituo in castrensibus non a Crescere paganica , nec contra; Sed ab hac regula exeipitur unus casus., cum scilicet
434쪽
licet hona , quae vacant, non sum cium ari alieno, quod ex illa causa contractu eli, ob id a nullo agnoscuntur, id est , neque ab instituto, neque a venientibus ab intestato: Tunc enim imponitur ne incestitas instituto in altero genere bono. rum , ut, vel Cmnia bona defendat, vel omnia cedat creditoribus d. l. si colarum. 8. S. - F demii test. Itaque in hae specie accrescunt bona non fauore haeredis, sed fauore creditorum , S testatoris, creditorum, ne priuilegium militum in eorum
iniuria in rei ultet, rem I. βι ubera. II. f. dea . hu tera minutansiderat Imol ind. I. i. g. siex fundanam. 86. vers. Sasius ramenda tari anu testatoris vero, ne alioquin il lius bona, quae vacant, vendantur lubhasta, dc eo modo miles defunctus iniuria asticiatur iuxta f. I. non Iu . IιaII. in a. I. I in Oreb. nam mi litis, Nery. Et dia ingue is Cari. n. . q. vers.
Ad tertium respondeo , illa Ulpiani
verba, Idιm est , fida testamento mutanda
guauer e , non, quis adamere Dolebas castrensa
H liue, t non respectu eius casus, in quo testator simpliciter cogitauerit de mutando te ita mento, sed respectu illius, in
quo cogitauit de mutando te itainento ad hoc solum, ut alium faceret haer c dein in paternis, ideoque ab illis verbis non posse duci argumentum 1 contraiio len su, niti in casibus directo oppositas ii qui in ampliationa continentur, q ioa , Ut liquido eo lutei , diligenter an una clue tendum est, praecedens Ulpiani dictu inutio continere, scilicet ad institutum incallientibus bona calirentia pertinere, ad eundem non pertinere paganica . . cultu inque dictum ampliari, ut procedat etiam si miles cogitauerat polita de mirotando Des tamenio, non . Ut adimeret C
strensia bona haei edi scripto, sed , ut dea ternis ic staretur , bc alium scriberetae redem: nam & in hoc calia idem elt, quod di in superiore. quia ad in si i tutum incallientibus pera inebunt quidem castrensia, ted non paterna bona . Ab hac igitur ampliatione ita posuimis a con trario tenua argumentari, Ergo, si cogitauerat de mutando re stamento, & adi mendis bonis castrensibus instituto, ne quidem castrensia ad cum pertinebunt, quia sola militas voluntate haereditas
Et ideo= demi . tere L el etiam ita argumen. tari possumus , Ergo, si coetitauerat demutat do testantento, ut de paternis bonis dispoiaeret, non , quia vellet facere alium hae r cdem, ted, quia vel et totum relinquere institvio in castrensibus, non erit idem ieruandum, quia ad eum era ampaterna periinebunt; C aeterum ita a IA Gm. sementari non possumus, Ergo, si non cogitauerit de mutando testamento, nonem idem tertiandum, quia, curn amplietio non sit simplex rei pectu cogi irrionis mutandi testamenti, sed respectu cogit tionis litiinatae, de qualificatae , non debemus etiam a contrariolentu argume tati simpliciter .a cestante cogitaraone, sed a cessante cogitatione limitata , dc qualificata. Ad quartum, ut respondemus, necensario nobis erit illius loci lenius, perpl xus alioquin, atque dissicilis explicadus. Veteres autem ita passim illum interpretantur, quasi Papinianus ibi dicat, i stmiles Tuium instituat in castren fibus, alum vero in coeteris,dc omittente Caio Titius adierit paganicani hς reditatem ab intestato, non posse euitare patronum, quominus auferat illa bona, quia , cum ea non pertineant ad caulam testamenti. ob id . quod a Caio fuerunt repudiata. Scad rimum non possint pertinere per lus accreicendi, necessaraci debent illi coinpetere, qui ab intestat o potior est in causa succedenda. Cum igitur potior fir patronus , quam Titius, Conicquem est, ut patrono debeant illa Dona applicari Non Titio,licet oc istic ab intestato successivus esset omittente patrono. Da laeum istum
mal Decepit eos corrupta eiusce loci I ctio: nam in vulgatis codicibus ita legitur initio , ab ιηιvivio adita es . G1ιε Mi odiis
ι, cum tamen illa Uerba με, antesare, non
legantur in Panu .hlor. uec ullo modo I i debeant. -- n . Deinde me
os e legitur in vulgatis editionibus ,
alioquin iuxta lectione ni Flor. ita legen
mymobrem vera lectione posita disticile iton est, ostendere , commentitium eia se veterum intellectum : Prtinum enim supponunt veteres, Titium fuisse etiam ab in te uaio successuruin, dc amota persona patroni potuisse adire hqreditatem, eaque ratione legunt, abimestata adnavia πιιισώMeduψε At hoc omnino fallum est, ut ex eo intelliginius, quia, cum tractetur
deliberto, Consequens est, Ut poli patrQ-niim nullus alius considerari potuerit, cui ab intestato deferri posset haereduas: mre Digestorum , ae tempore P piniani legitima haereditas liberti non, nisi ex duplici capite deserebatur, scilicet suortim, dc patronorum e Lex enim xii. tab ab intustato vocabat suos, dc iis de
scientibus patronum ι. da pet. .ared tu. Insi. des. c. lib. 3nnia. Quod, si neque tuum, neque patronum liberius reliquisset, b na iure ciuili vacabam, dc, tamquam va. cantia fisco defetebantur. Et , quamuis iure praetorio multae bonorum successi ἀnes in ei uidem liberti bonis darentur, ad Bbb ea
435쪽
excludendum fiscum, ut bonorum possessio, tum . quem ex familia, siue, vi vulgo legitur, tamquam ex familia, dc bomnorum posiestio, quae dabatur cognatis
tamen ob id dicere possumus, in specie Paeiniani, Titium amoto patrono fulite
ab intestat luccessuruin, quia ex edicto praetoris huiusmodi personet vocabanturaa bonorum possessionem, sed non adhaereditatem, quam praetor dare non po tuit ιν--um, last. de sis. dc tamen veteres supponunt,Titium potuisse ab in testato adire haereditatem, eaque ratione legunt, Misa est . Gis bar/ῶ-.
Merito igit ut illa verba desum in Pand. Flor. Secundo vero sup -- nutu, haeredem in eoeteris bonis institutum iam repudiasse in specie, de qua loquitur Papinianus, an Tuiauitιων , d
tamen hoc falsum est, quia dicendo Pa
Pinianus , m nondum ad y δε eno, non ob Icute significat, caulam illorum bonorum pendete , nec adhuc sciri, utrum pertineant ad causam testamenti, an vero ad causam intestati, Vt
indicat illa dictio, nondum , quae vim
suspensivam habet, non exclusivam L M. - . o QNec enim ferendi sunt, qui nondum, pro, non, poni cen- ο shm, aut contra, non , pro nondum, t
bi genus hoc loquendi apud luti prudeles
reperitur cotra vim verborum, nec ,. I. a.
D nitur, ted omnimodo priuatiuE , uti
Deo fauente latius alibi demo si rabi iam s. Oni illis agitur intellectu veterum, vide mus nos, quid re vera semiat ibi Papinianus. Proponit aure huiusmodi quae-37 sionem. t Miles libertus patrono in testanient O suo praeterito duo scripsit hinredes . I ilium in castrensibus. N Seium
in coeteris. Titius haereditatem ex testamento adluit, haereditate scilicet eas trem1em, iii qua fuerat haeres institutus, Se . ius vero paganicam nec adluit, nec repu4diauit, quaesitu in eit, an, dum Seius de . liberat, patrono sit danda bonorum posset Iio contra tabulas. Dubitationem D. Debat illud, quia, quando libertus duos initituit haeredes, iusticit alterum adire, M patronus ad cotta tabulas bonum posisellionem admittatur l. Iuliae π/M. 3.θ δε λαδει. nan . cum per liui ut modi bonorum
Ossessonem putronus a singulis haerediisus ausetat dimidiam debitae portionis,
sequitur, ut, quicunque adierit, censeatur patronum ad contra tabulas bonorupolluitioncm intutasse. Hoc lanien non obli ante Papinianus, Metu piacet,
inquit, nondum patronum bonorum p. i. mcontrata bulas tesse Cuius rei, quaeras rationem, lupponit Papinianus,eam pen.
de re a decisione illius quaestionis, an Seio potica repudiante, portio illius accre
non acerescere Titio, sed ad venientes ab intestato pertinere, Ex quo rea eundo ad speciem primo loco propositam ita
nam, quibus , erbis hoc significat, ex eo, quod dictum est, sit Seius postea omiterit, eius partem non a reicere Titio, sed advenientes ab intestato pertinere, consta re, interim, quandiu Seius deliberat,non posse patronum agnoscere bonorum potiles sionem contra tabulas,quia Titius, quia diuit, non potest eum ad bonorum possesIionem inuitare, id est, uon potestem. Cere , ut is possit petere bonorum posses.sionem contra tabulas, quia, autem vult agnoscere, ut a Titio auferat aliquid ex castrensibus, dc non potest, quia contra bona castrensia non datur bonorum pos. 18 sessio contra tabulas i I. 3 I S. νον-- ἀσ
tibus libera de iis rebus, quas in castris acquisierunt , data sit Principum consilia
tutionibus testamenti facti O ι .Fa-tiis. D. I. vis. st is mil. rast. Quod significat P pinianus illis verbis, eum Tuisa πιψιν - ιαν, Aut vero vult eam agnoscere, ut auferat aliquid ex coeteris bonis,&. nec etiaPOtest, quia, cum nondum fuerit a Seio
acquii ita, quippe, qui adhuc deliberat ac
conseqaenter nondum perti neant ad ca iam teitamenti. Coni Muens est, ut eo rum nomine non possc patronus agnoscere contra tabulas bonorum possessionem 1 omnimodo igitur expectanda est deliberatio Sei, quia . si adierit, dabitur
patrono bonoruni possessio contra tab las, si vero omiserit, non dabitur, quia pars eius non accrescit Titio, sed iure intestati desertur ipsim et patrono. Hic est verus eiulce loci seniux , ex quo inte Iligbmus, non solum non obesie communi se tentiae, quae vult, non dari ius accrescem
di inter eos, qui in distinctis patrimoniis fuerunt a milite hς redes instituti, sed eam apertisti inε comprobare; Necesse faciem
clam vim in illis verbis, nondum ad sa seminuminari potinem, quippe,quae, licet significent, causam testamenti posse adhuc ha here locum, non tamen denotant, id fieri propter spem iuris accreseendi, sed, quia Seius nondum repudiauerat illa bona , ideoque poterat adhuc adeundo essicere, ut illa ad leuamenti causam pertinerent tNec enim veruine it, Papinianum inoo I Draurituειν, supponere, iam repudiata fui si
se a Seio bona, ita, imo Seium delibera G1e, quia loquitur adhuc de lpecie initio proposita, licet tu medio inseruςrit quaestionem, quid statuendum sit, si postea Seius omiserit: Hoc enim ideo iactu inest, ut ratio primae quaestionis, Sc decisionis afferri posset, ut ex iis, quae dixim
436쪽
saei te est intelligere. rid quintum denique respondent nostri frequentius, nos hic noti esse in dubio . quia , quoties miles distinguit patrimonia, & unum instituit in castrensibus, ab
terum vero in paganicis, aut in alterutro genere bonorum neminem instituit,eenietur hoc ipso prohibere ius accrescendi& declarare mentem suam esse, ut coet ra non accrescant institiuo, sed pertineat ad venientes ab intestato, t indetiarant Ii.
etiali haeres institutus sit idemmet ab intestato successurus, bona pertineant ad
adeunc non, tamquam venientem ex tein stamento, dc sic iure accrestendi, quippε. quod censetur prohibitum, sed ,ta inquam so venientem ab intestato, i in declarant II.
.iamo= dabo. tis.1n 33. l. . inst. t n. quia prohibitus succedere per ius accrescendi; nori censetur prohibitus succedere ab in-61 testato, tu sora ut Bata ind. t.
- is δε εσκει. - t. Zanis. in a. ι. Hredas mes. I. -- ua Dre. 8. nu. 277. cum regulare sit, ut exclusus a iure veniendi ex testamento non censeatur excivius a iure ve-in, niendi ab intestato tι. II S. . f. de
fuisset facta fauore aliorum venientium ab intestas O , tunc an persona prohibiti legitimam etiam iii ccessionem impedi-M ret, tua scribunt Bald. 3nd. I. s. sibi Aux. 7. C. det .mu. Sed hoc ita vide. tur accipiendum, ut procedat in testameto militis , non etiam in testamento paganir nam de illo Baldus loci uitur, dc ad eius terminos videtur se restringere , ut patet ex ratione, quam pod ea subiici t, his
64 quibus significat, et aliud esse in pagano
dicendum. Et ita est, si retineamus 1 peciem, de qua Baldus ibi loquitur, cum scilicet prohibitum est ius accrescendi in persona hς redis insiti uti, dc valet prohibitio firmo manento testamento, quo casu institutus capiet patrimonium ubi relictinn; Coeteri vero venientes ab in . testato, qui in tuccedendi gradu erant instituto remotiores, ob prohibitionem illorum fauore factam capient residuum. Coeterum, si loquamur in terminis pro hibitionis factae a pagano, res erit terminanda secundum decisionem illius quaestionis, qi iam exposti unus su Me eat. D. I num. ιν Ieqs. nam, si prohibitio iitris ac-crcicendi vitiat testamentum, di reducit rem ad caiisam intestati, ut naulti lentini,
non obstabit instituto, quo nus ipso
re ab intestato capiat haereditatem, sed, an teneatur eam restituere sequentibus in gradu , quorum fauore facta fuit prohibitio, quaestio erit decidenda ex ijs,quς
adsint verba , aut coniecturae, ex quibus colligere possimus, eum voluisse grauare institutum etiam veniente ab intestato, ut haereditatem restituat sequentibus inradu.erit locus fideicommisi ali 1s pro ibitio nihil operabitur. Si vero pro libbitio non vitiat testamentum,sed ipsamet vitiatur, secundum aliam opinionςm , quam diximus veriorem, tun non obst1-- prohibitione capiet inititutus totum s&, an teneatur restituere per fidei commissum sequentibus in gradu, hoc exsupradictis coniecturis erit aestimandum, Iecm dum μ, νου--- M. Ex his igitur apparet verissimam esse communem interprςtum sententiam, quς vult, in testamento militis tegulariter no habere locum ius accrescendi, si fuerint ab co a istincta patrimonia. Idque adeverum est, ut procedat. Primo, iton solum, si talis distinctio fuerit tacta in i piamet institutione, sed etiasi in pupillari iubiti tutione : nam ,:si miles inipuueri liato, quem habet in potestate subiti tuat aliquem in paganicis, non accrelcem ei castrensia, nec contra, sed ea
ad legitimos pupilli hς redes pertinebunt. siue ae iis non fuerit a milite dispositum, casu, quo filius in pupillari aetate mor retur, siue fuerit dis politum,& postea d
cum mises pupillariter substituendo perinde habeatur, ac, si de proprijs bonis
rρ. α de proprils disponendo ius accre scendi excludat, si distinguat patrimonia, in pra a mim est, Consequens est, ut censeatur etiam id excludere, cum ea distinis guit pupillariter lubiti tuendo . Denique miles, ut ipse pro parte testatus, di pr parte intellatus potest decedere, ita etiaeificere potest, vi simili modo decedat fi -- lius, pro quo facit testamentum, 1 in δε--
becundo procedit, non solum, si talis distinctio fuerit facta in personis diuersorum, ted etiam si fuerit facta in persona eiu Idem: nam, si miles instituat aliquem in bonas paganicis, deinde in eodoti, vel
alio testamenio instituat eundem in e sererilibus, non cogetur institutus utrumque patrimonium luscipere, sed poterit det unum amplecti, & aliud repudiare, iis
quia , quando duo iura concurrunt in perlona vi ius, perinde habetur, ac, si 68 concutierent in persona diiκrsorum t L aravam. ra. vos. Di as de bis, p. s. γε ind. Sed , quando miles instituit unum in castrentibus, alitrum vero in paganicis, quo casu ima concurrunt in periona ubnerio I uin
437쪽
uersorum, non datur ius accrescendi de uno patrimonio ad aliud, ut iis suprana. Io. Nec igitur dari debet, quando viati,& eundem instituit in una testamenti parte in castrensibus, in alia vero in paganicis, quo casu iura foncurrunt in persona eiusdem . Ita arguit Ea t. in d. t. vlt. Gaes seria. Denique, cum ius accrescendi cohaereat portioni, non personae i. f. Titio. D.y de Ur debet ex iplius portionis natura aestimari, Vtrum habeat, vel non habeat locum . Atqui natura bonorum castiensium, & paganicorum, quae respectu totius 4icuntur portioncs haered itatis d. l. si eertarum. 18. g. l. vers. Quia , si alterutra g. da msI. ust. est, Vt non recipiat ius accrescend i , mali rimasHramm- - - η μου. 19. I. s. Ergo, licet huiusmodi bona eidem personae deserantur, non tamen poterit in eius persona locum habere ius accre
scendi. Ita et m arguit Bara . in d. I. uti. m.
F. de aeq. baria. Ex quo in te uigimus, quod vulgo dicitur, insti tutionem censeri coniunctam cum iure accrescendi, quoties nus, & idem ex diuersis partibus institue
ερ procedere t quidem in testamento pagani, sed non in testamento militis, qui patrimonia distinxit: Non enim potest inst itutio diei coniuncta cum iure accre scendi, quod in eo locum habere nequit , mi supra viximm. Plan E , si honorum distinctio fuerit fa- non sub nomine castrensium, & paganicorum, sed sub alio, puta, quia miles unum instituat haeredem honorum paternorum, alium vero maternorum , vel, unum instituat praediorum rusticorum, alium vero urbanorum, vel, unum bon
rum Italicorum, alium vero prouincialium , censent nostri frequentius ius acincrescendi non impediti:, sed eadem esse dicenda , quae de pagani testamento di-
Papin. Idque putant procedere , etiamsi talis dii tui ctio ellectu contineat separationem bono tun castrensium,& paganicorum, ut euenit in eo, qua, eum haberet bona castrensia ultra mare, paganica v ro citra , instituit unum in ultra marinis, alterum vero in citra marinis: nam, licet essectu perinde sit, ac, si illia in in castren sibus, hunc vero in paganicis instituisset, quia tanten in inlli rutione non castren- smin, a tu paganicorum naentionem iecit, sed per locorum di signationem patrimonia di stinxit, ideo censent, huiusmodi m stitutiones iecudum iuris communis disipolitionem esse intelligendas, Sc per consequetitias inter haeredes ita institutos i 7r cum habere ius accrescendi , luto vidare in
lententia pendet ab ea, quam in se. 7 a quenti catu proponemus: nam, t sue rum est , ius accrescendi locum habere η etiam in testamento militis, qui non distinxit patrimonia, ita re ruin, aut Unciarum mentionem fecit, ut veteres passim
seM. verum est . Sc illud, quod ex eorum sententia supra diximus, scilicet, quia, qui loca distinguendo haeredes instituit, non
patri itionio tu, sed retum vi stetur habere rationem, tametsi res ad diuersa patrim nia pertineant, ut rectὸ die as Bata. an d. l. 1. num. very Plise; Αt, si sequamur eam opinionem , quam nos veriorem. dc ut credimus P hodie frequentiorem arbitramur , ut scilicet ius accrescendi cesset, etiamsi miles, rerum, aut vociarum, Donetiam patrimoniorum mentionem secerit , prout latiis anendemin infra n . 98. .
verius etiam , dc illud erit, cessare ius ac- Crescendi, cum miles unum instituit in bonis Italicis, alterum vero inprouinci libus, vel unum in paternis, alterum vero in maternis, vel unum in praedijs urba- 3 nis, alterum vero in rusticis , t utinebam ι. qui non milua 78.st. δε mil. test. σι. comi6. iam est similis=. ad se, seu iam ea,qua
dicem is nu. 98. σsmoenum. U. y seqq. Vel , Unum in citra marinis, alterum vero in ultra marinis , in recte μιρ' Atax.m d. l.
I. . m. m. Marastatin, si ommaniter omnes in
haec ipecies non erit ab ea distinguenda, quana in sequenti casu proponemus. Sane uno casu censent plerique I cum habere ius accrescendi etiam in testameto militis, qui patrimonia distinxit, si nepe venientes ab intestato bona sibi delata repudient,& fiicus qui eo casu praefertur instituto, nolit ea agnoicere, quod vix credendum est , si lucrosa sint: nam tunc nihil erit impedimento, quominus haeres institutus possit ea, si velit, per ius acer scendi vindieare, licet ei inuito non ac- crescant. t Da enim confuit Castr. lud. I. I .nu. s. C. da reaa. mil. Sed ego probabit sus arbi-7s tror, idem in hac specie dicendum,quod ex Iuliani sententia diximus supra nu. H. cum scilicet alterutrum patrimoniu non sussicit aeri alieno , quod ex ea causa comtracium est: nam tunc conditio danda est lis redi institutor, ut, aut tot 1 hqreditatem suscipiat, oc defendat, aut totam credit Oribus relinquat. I. si σεν tarum. 18. I. I. vers.
hac specie seruandum esse, vel ex eo intelligimus, quia, si sucus non vult illa agnoscere, magna praesumptio est, non esse illa soluendo, dc, dato etiam quod essem, non est dubium , quin ad eum statum redigantur, ut distrahi sub hasta debeant , di eo modo destinctus iniuria asticiatur . N igitur hoc fiat consultius erit, supradicta conditionem haeredi deferre , ut in limitibus causi. obseruatur, secundum ea, qua Lx seu in g. cap. qu. nu.
Quartus casus est, quando miles non distinxit patrimonia, sed rerum, aut unci rum mentionem fecit. Et tunc veteres frequentius censuerunt , ita in testamen
to militis habere locum ius accrescendi,
438쪽
De iure accresc. Cap. 1 o. Quaest. 24. 361
ut in testamento pagani. stud de residuo miles non disposuerat, siue etiam dispo.
6 1 uerit . fed postea desecerit tDa ea in
nis a. Hinc inserunt. Primo, si miles instituat unum in re certa, puta Lindo, vel etiam certa quantit te, puta centum, dc de residuo non disponat, totam haereditatem instituto accre
niurrui : Et simili modo accrescere totam haereditatem duobus, aut pluribus ex certis rebus institutis, similes neminem et 8 seripserat haeredem uniuersalem, tu ιν
admodum , &. si deficeret haeres uniueris saliter institutus, accie Iceret tota haere-go ditas instituto in certis rebus, i is arere
Secundo inferunt, si miles unum instituat ex parte haereditaris, puta Vncia, vel semisse, & de residuo non disponat, to
si tum instituto aecrescere. t taenim censuri
rupi. I I sn l. eur. 16. g. Ira s si inuas, vere: aduole tamen β. ad Treb. Et, si ex pluribus partibus instituat duos, aut plures, nec tamen distribuat totum assem, residuum haeredibus scriptis aecre Icere pro portio-8a ne haereditaria i Iecundum ea, qua detestame
que, si inter eos distribuat totum assem,&unus ex iis postea deficiat, eius portione M alijs cohaeredibus accrescere . t elii in
Tertio inferum, si miles unu ni instituat in uncia, alterum vero in ea strensibus, illum habiturum omnia paganica, dc 1e-
munciam castrensium, hunc vero castre-sium tantummodo se I qui deuncem, id est. undecim uncias , dc alterius unciae di in Ldiain: nani primus, tamquam in uncia simpliciter institutus debet habere unciam totius haereditatis. dc per consequentiasvncIam, tam paganicorum, quam castre saum bono tum cic, quoniam de residuo paganicorum testator nodi potuit , id eis debet illud accreicere eidem in uncia in instituto , quia talis uncia paganicorum trahit ad te residuum. Contra vero institutus in castrensibus nihil de paganicis
habere potest, quia castrensia non trahunt ad se paganica, cum de uno patri monio ad aliud non detur ius, accrescendi. τι amimus; ranum. ις. shqq. Quinam nec omnia castrensia habere porcit. quia, Cum eorum pars iam fuerit relicta instituto in Uncia, quem diximus, cen Ieri, etiavocatum ad unciam castrensium, ochaec pariter intelligatur relicta instituto in castrensibus; tamquam vocato ad omnia castrensia 1 equitur debere eos, quasi vincatos ad eandem rem, id est ad eandem unciam insolidum concursu facere partes, dc per consequentias institutum in castrensibus non posse habere omnia castre. sia, sed tantum undecim uncias , dc alterius unciae dimidiam ea, qua ivra
ἐκ-ώι. QDd, fi alteruter deficiat, si quide deficiat is,qui fuit in castrensibus institutus,accreicet ea instituto in uncia, quia, cum habeat semunciam castrensium, debet illa ad se trahere residuum, cum de uno , eodemque militis patrimonio sit inter institutos, locus iuri accrescendi, m sera iam est. Coeterum, si d fici ac institutus in uncia , accrescet quidem instituto in castrensibus semuncia castrensium, quippe, quae trahi Iur ab eorumdem castrensium residuo , sed non accrescent paganica, propterea, quod, ut dictu in est , de uno patrimonio ad 84 aliud no datur ius acerescendi. t Ita uo
um, licat distinando multa dici possint, est crassia
Quarto demum ipserunt, fi mi Ies imis puberi filio , quem habet in potestate, iubstituat aliquem in re certa, vel quota, talem substitutionem in dubio , debet e trahi ad uniuer Ium, siue de residuo mi, miles non dii posuerit, siue etiam dispo-8s suerit, de postea desecerit, t eeuna mea,
dictum est , eadem dicuntur de iubstituistione pupillatia milite facta, quae dicuntur de institutione ab eo facta in propriis
bonis. Mouentur autem veteres , vota
439쪽
ta tem accent, tertiam , quae r uncis heresest
86 Π, uta. Ex quibus verbis i dupliciter videtur argumentum posse deduci, dc, Primo, quia , quoties inter icriptos haeres nolito tu in essem . sed quaidam haereditatis artes dii ibuit testator , & nihilominus
aeredes consequuntur totum alse, toties id fieri dicitur per ius accrescendi , t.3nterdum. 13. g. I .ff. de bared. νω. b. videamau, I st.
Md. 5ed in specie dictae legis miles non di- . stribuerat totum assem, ut apparet exillis verbis, de residus3ρενιι.nurio, quae denotant aliquid superfuisse distribuendum , sed tantum distribuerat quaidam haereditatis partes, nempe sextantem, dc vnciam, uti constat ex illis verbis, qua sextantem acrem, S ex illis , qua ex uncιa haras ess,nuiuina, nihilominus haeredes con I -qunntur totam haereditatem. Fit igitur hoc per ius accrescendi, bc consequenter etiam in testamento militis,qui distribuit uncias ius accrescendi locum habet. Secundo videtur posse deduci argumentum
ex illis verbis , etiam εure communi Mevit aut horisarum 2 nam ius commune dicitur id, quod in testamentis paganorum obseruatur, dc a iure militari distinguitur ι si
S dius amem romporibus , cst xle. Instu. ea Tunc igitur institutio dicitur capere authoritate aluic comuni, cuni circa eam
id seruatur, dii Od leruaretur, si a pagano facta fui mi Sed, si a pagano fuisset facta institu ito eo ni Odo, quo facta fuit a milite in peraed ι. 3 residis ae portiones non, nisi per ius ac escendi ad institutas pertine-
hcnt igitur per i iis accre icendi pertinere, licet institutio facta sit a milite . Confir naariir hoc ex eo, quia, nisi portiones non distributae per ius accre icendi ad haeredes pertinerent, non posset dici institu. tio capere aut horitatem a iureconi muni, quia totum habetem instituit ex dispositione testatoris, non ex aut hora ta- te iraris. Cum igitur dicatur capere authoritatem a iure communi, Conlequens Videtur , Ut e enleantur aliae partes perius accrescendi pertinete , non vero ex
sinplici dii positione militis.
pitionem cuique legando distribu sit quippe, que denotant , idem seruari in testamento militis, quod de iure conmuni scruatur in testamento pagani: nam, quem admindum in testamento pagani haeredes ex certis rebus instituti non dato cohaerede uniuersali perinde habentur, atque , si fuissent instituti hς redes uniuersales ι.ε
β. d. harad. ιην. ita etiam fit in testamento militis, ut apparet ex illis verbis , perina in habuitur,qtiae denotant iuris fictionem. Et, quemadmodum in testamento paga. ni dempta mentione rerum censentur imstituit aequaliter, licet res datae assent itiis aequales , puta , quia una res esset maioris valoris, quam alia d. L si Mursus. I . f. de ared. ι . ita etiam seruatur in testamenio militis , ut denotant illa verba, atque si sine pa tibus saredes eos innituisset, qu IP-pe , quae significant, center ι datas partes aequales, licet inaequaliter fuissem in rebus certis institutio . t. quatur. 9. s. si duo f
d. propterea quod iis, qui sine partibus
haeredes institutimur , cententur datae partes aequales d. i. quotier. 9 g. ba derΤεια Denique, ut in testamento pagani, licet tollatur mentio rerum , quoad hoc, ut censeantur instituti in tota haereditate, tamen iudicio familiae et ciscendae lingilli praecipiunt res, in quibus fuerunt instituti , perinde, atque si testator eos instituisset haeredes uniuersales , cui qu eorum res illas praelegasset ι. ex facto. 33. f. ita etiam teruatur in testamento militis : nam haeredes ab eo scripti ex certis rebus filant haeredes uniueriales , sed res illas praecipiunt, quasi ex titulo praeleg ti,qiiod significam illa verba . reflaea omneν suas ter praceptronem cuiqua legando cinxi Misset. Itaque ex his conli are videtur , ea omnia letuari in testamento militis, qui haeredes in certis rchus instituit, quae scr-uantur in testamento pagani. Cum igitur in testamento pagani dicamus haereis ditatem institutis accrescere,quoties non adest cohaeres uniuerialis l. i. g si ex fundos de har. inst. s nos tali diximus in 7. σαρ. qu. T. nam. I. γ seqq. Conlequens est, ut idemst dicendum in testamento militis. Se cundo videtur argumentum posse deduci ex eo,qilia, qtifido testator no distribuit inter haeredes tolli lis reditate , & nihil minus illi cens clitur haeredes uniuersa. les, tunc dicuntur habere residuum perius accrescendi d. I. merdum. 13. I. I. 1. de harad. ιnst. Sed in Ipecie d. i. si certarum, non
distribuerat miles totam haereditatem , quia, licet Caius dicat, cum distribuisse omnes res tuas, intelligitur tamen distribuiste res corporales, non etiam iura, dc actiones, quod non solum patet ex illis
quae leguntur initio , quippe , quae non possunt referri ad iura, N actiones, ecsie ad uniuersitarem , sed tantum ad res particulares, sed etiam ex eo, quia, s di. stribuisset totam haereditatem, tu sic etiatura ν OG Dy yl
440쪽
De iure accrescendi Cap.ro. Quaest 'a 4. 3 63
iura , & actiones, non posset circa hanc dispositionetii considerari aliqua fictio, quae tamen supm nil lir, dum dicHur, perinde haberi , atqtie, si sine partibus eos haeredes instituisset ι Necessario igitur fatendum est, militem ibi non distribuisse tota haereditate. Et, si dixeris, distribuisse iura, di actiones salte institu edo tertiu in csteris rebus quasi appellatione ceteraru
d p . Mat. replicari potest, illa verba va-89 rie legi: t nam in vulgatis , & antiquis
teres, qua lectione posita, est res plana,veaia Imοι. in d. l. I. g.si exsindonum χ .se sde haer. inri. 6c percon Iequentias resoluta est dubitatio. Coeterum, si legamus, cinearum raram, prout legitur in Pand. Flor. & nos lege naum arbitramur,
sunt illa intelligenda de coeteris rebus corporalibus, non etiam de iuribus , dc actionibus, quia alioquin tertius fuisset
haeres uniuersalis.& debuisset solus consequi iura, & actiones, cum coeteri, tamquam nominatim incertis rebus institu. ta , Iegatariorum loco haberentur, nec possent in iuribus, & actionibus cum territio concurrere ι. quoms. I 3. C. daharia. inst. 9o cuius tamen contrarium ibi deciditur , t
vos Aduene C. d. iis . inu. Nec obstatiquod appellatione coeterorum contineatur to, tum, & sic uniuersitas, quia rei pondent plerique illa verba non esis e teliatoris, sed Iuri Ico insulti,
pondeo, longo aliud esse dicere, initi tuo in coeteris si inpliciter, aliud vero instituo in coeteris rebus: nam simplex coeterorum appellatio potest ad bona referri, quae denotant uniuersitatem LI. IH anprran. l. d. b.M. ρί At vero institiitio coeter arsi rerum non potest ad uniuersitatem referri, quia rerum appella io res denotat piticulares , & a bonis distinguitur d. I. 3.. hareditatis β. eod. itaque testator dicetido instituo tertium in coeteris rebub, non potest cenieri eum instituisse haeredem uniuersalem, ted tantum particularem perinde ac, si dixisset, institito tertiti minc ceteris Ichus particularibus, ut coe- rarum appellatione contineatur quidem totum , sed totum eius generis , quod ex preisum est, dc lic totum rerum, nonum uersitatis . Ex quo patet, verum esse,
quod lupra diximus, icitatorem ibi non disposuisse de tota haereditare, di tamen certum est, institutos ibi totam consequi haereditarem , ut apparet ex illis verbis , M habes itur , , si sine ρ πιώ-Mredos Mi ιηιι- θει ι Ergo eam conte quum turper ius accrescendi, dc sic etiam in t stamento militis haeredibus ex certis rebus institutis tota haereditas accrescit. Tettio nio uentur d. l. i
δε--surranum. I8. nam ibi Papinianus loquens de milite liberto, qui castrensium bonorum Titium haeredem fecerat, coe
s 1 νώ re deferes bona eatera , quibus v erbis , t ti-cet definiat, ius accrescendi non habere
locum in i pecie a se proposita, cum iuit, cet miles distinxit patrimonia, videtur tamen apertissime significare, aliud esse dicendum, quando non distinxit patrimonia, sed partes eiusdem haereditatis dedit institutis r nam diligenter pondC
quippE , quae lignificant , hoc quaerere Papinianum, an, quemadmodum , si Titius, dc alter ille fuissenta milite instituti in partibus eiusdem haereditatis, puta. quia miles fine distinctione ramia, ni ora ita simpliciter dixisset, Titius ex Iemisse haeres esto, Caius ex altero semisse haeres
esto, vel etiam, Titius ex semisse castrensium haeres esto , Caius ex altero iemisse haeres esto , quo casu dicerentur instituti Capere partes eiusdem haereditatis , si alter ex iis omittat , alteri accrescit, ita etiam debeat accrescere, si non accipiant ex testamento paries eiusdem haereditatis, sed distincta patrimonia, ac, veluti diuersas haereditates. itaque, licet in posteriore casu neget, habere locum ius ac crescendi, supponit tamen, id habere in priore , idque videtur habere in conselso, propterea , quod , si res fuisset controuersa , non recte videretur dubitatio αnis gratia ab iis, qui capiunt paries eiusdem haei editatis ad eos , qui capiunt distincta patrimonia , qualique diuersas
haereditates argumentum traxisse. Omni modo igitur hic locus videtur rem existra omnem dubitationem potuisse. Quarto mouentur . sed sim Iest . ad Treb. ubi Vlpianus, Sed O simius,
93 ιν ultum: nam i diligenter ponderant illa
verba , qua ratione ex certa re miles baredem in
su repotia , amen ne es dabuntur , de ex ijsita argumentantur. Hae res in re certainstitutu