장음표시 사용
151쪽
Non ego, si merui, dubitem procumberct templis, Et dare sacratis oscula liminibus. Non ego tellurem genibus Perrepero suΡ- pleX,
. Et miserum sancto tundere poste caput. At tu, qui laetus rides mala nOStra, Caveto. Mox tibi non vacuus saeviet usque Deus.
V. 87 - 88. caveto Gueis. I. I. Edd. Venet. 1491. cum aliis eripuisse. Cod. Ρaris. et Ed. a. 147 2. diripuisse. Sed ut recte dicas serta diripere, nemo tamen dixerit serta diri-Pere de loco. Recto Turnebus . emendavit decieuisse. Plautus Rud. III. . 4. Meas quidem te inuito,
Do ara capillo inmderipiam. Ibi Rittersitusius: DDε-ripere est deorsum rapere Vel trahore. Tibullust Sertasse de sanctis deripuisse focis. 'Cicero Verr. IV. 5o. nae tu simulacrum Cereris tollere audebas Z Ennae tu de manu Cereris
Mox tibi; non unI. Vieιoriam deripere et deam usiae detrahere con tus es 8 Idem pro Sulla o. I. Quantum de mea auctoritate deripuisset, tantum de huius praesidiis deminuturum. hoo est, detraxisset. Forcellinus r. seMale qui legunt diripuisset. Vide, quae dicentur infra ad I. IO.6o. Plauto convenit cum
87 - 88. CAVETO MOX TIBI J Interpunctionem ditionis Heyn. quam CX bibent etiam Venetae 491 - mutavi, assumpta ea, quam exprimunt aliae, ut Plantin. IIneptum enim est dicere caMelcimox tibi, quum periculi tempus lac tum sit. Mo
152쪽
Vidi ego, qui iuvenum miseros Iusisset
Post Veneris vinclis subdere colla se
nem; νmihi Mox istud, Postume, quando Denit p Νemo ita scribit. Tibullus I. 5.69. At tu, qui potior nunc
es, mea fata C Oto, Vol timeto. Verem, quo suis quo est Prudentior, ioc magis Commisisse cavet, quod mOX mutare labo
Platuus Stich. I. a. 64. Qui potest mulieres νitare, Nilei: ut quotidie sfridio caveat, nefactat quod pigeat posuit-di C. Clarum igitur ot perspi- Curam est, verba Mox tibi
bis saeolet deus. Itic deus in libris scriptis dicitur
vel non unus, ut in Cod. Paris. Θt Ed. a. 147 2.
Πus, quod exstat in Ald, 35o2. et Plauti Sola Exc. Porreii habent non uni, quod speciem prae se fert luterpolationis. Mox tibi, non uni, id est mihi, saeviet usque deus. Quidni otius scripserit: Mox ti-i, non nobis 8 Et hocs Ortasse rotinerem, nisi DXquisitius aliquid latere suspicarer in lectione non Manu3, quam plurimi servant libri. Nempe legen
IIio est, quem Ibycus dicit, apud Athonaeum XIII.
Uudo est iam consonatu I' Iectio usque, cui Ald. IIIo. Substituit ipse. PPO- pertius I. IO. 29. Is poterit Jelix una remanere puello, Qui num Diam Vacu pectore liber erit. 89. QUI IUVENUM MI SEROS LUSISSET AM , REs J
153쪽
Et sibi blanditias tremula comPOΠETE VOCE, Et manibus canas fingere velle comas; Stare nec ante fores puduit, caraeve puellae Ancillam medio detinuisse foro.
bris non iuvenum erat, sed tu penem; quod habet etiam Ed. a. 147 2.; in nonnullis Iesisset. Hinc Scaliger miram hanc concinnavit lectionem, quam, quod ipso lac re nou Rusus erat, in contextum intulit Broukhusius: Vidie o, qui iuvenem seros Hesisset amores. Saul nius Bibl. Crit. 1'. ΙΙΙ.P. 70. emeridat: qui ru-Menis - risisset amantes. Equidem huic emendationi cum alia opponens
responsum tuli a Santenio litteris privatis: MRecte mihi adlluc videor reprehendisse ΙIeyuium,. quod iuvenum amores DXPlicavit, quibus in puellas feruntur, cum debuis-SUt exponere: quibus in ipsum illum lusorem, in puerum, ferebantur. EO-dem modo ut Eleg. VIII.
me Marathus quondam miseros ludebat amantes, id est sine dubio: se Μa-
Hoynianae lectioni, IIouacquiesco quidem, quia hoc argenteae est Latinitatis, sed assentior. iuoe-
ραστέα. Cons. Heliasium et Burmatinum ad Ovid. XVI. IIer. 24 o. Ego ut in tota ista Epistola non acquiesco, ita NOC RSSOntior sententiae, suBm amplexus fuerat vir desideratissinius. Tu vide Bur maianum in Addend. TOm. IV. p. 246. et Co
fer Ovidium X. Metam. 575. Dixerat, ac nimios
95. STARE NEC ΑΝΤ BFORES PUDUIT J Ad huius Ioci exemplum Pontanus interpolavit VerSum Su- 'spectum III. 4. 6o. eous Amor docuit Dalidos tentsee la
154쪽
Hunc puer, hunc iuvenis lurba circumtexit arta;
Despuit in mollies et sibi quisque sinus. At mihi parce, Venus; semper tibi dedita
Servit Μens mea: quid messes uris acerba luas p
Pontanus ita: 97. ΑΤ MIHI PARCE, VENUS J Ed. a. 147 2. mero Iaec ante Pedes Pudeat, GmιΠam- semper tibi dedita
155쪽
E L L G I A III. Ibitis Aegaeas sine me, Μessala, Per undas: O utinam memores ipse cohorsque mei I
U. I. clauditur maiore intomunctione. a. tuque coh. ELEGIA III.
quod apud plieacas Regrotet et laudat piimam aetatem et demum s deam vel Venerem) se ducentem ad Elisios Campos. Hoc pertinet ad v. 53. ubi haec Editio in conteXtu habet isti
di interdum fuit viris doctissimis, ut Heautio ad Sophoclis Pisil. 569.
et Heumanno ad Virgilii IX. Aon. 525.
156쪽
ΜΘ tenet ignotis aegrum Phaeacia terris. Abstineas avidas, Μors, Precox, area,
Fac interrumpit oratiOnis, prope dixerim Mes-snlao comitumque iter. Unus Passeratii liber tuque. Ouam lectionem Cave credas firmari exemplis in speciem similibus, v. C. Catulli XXVm. Pisonia comites, cohor Sinanis, 'Aptis sarcinulis et ex
mi Fabulle, Ouid rerum geritis p vel potius Ovidii Ueroid.
pturae , citatrDic age, si ventia, ut OPOrtuit, actus inia quis,
Nam Tibullus ut formam orationis Homericae hoc disticho expressit, ita Ctiam orationem Homeri, ipse ut αὐτος de Messala
S. IGNOTIS AEGR IMPHAEACIA TEIiRIS J Ed. a. 147 2. ilia tenet ignotis aegrum Phaeatia terris. Caeterum et hoc nome a
157쪽
propriiun et reliqua omnia minori ab initio littera
Sed Tibullus ob oculos habuisse Videtur, quem infra pressius imitando Perse mitur, Sophoclem
R. 147 2. Abstineas apidas mora modo nigra manus.
II io Iocus notabilis est Propter manus Mortis, quas nescio an debeat Tibullus, ut totam IOCutionem, Homero. Nam
stans Agenori, ut m Tt an RVPrtat,
ρείας χεῖρας ἀλί λκοι. Ibi Heynius notans locutionis insolentiam addit in observationibus, Burnosium emendasse Hiρας. Atqui haec non est emendatio Barnesii, sed lectio Eustathii, qui noCommemorat quidem χέ ρας, scd solas κῆρας, quas reposuit post Barn Suuri Wolfius. Nec tamen Eustat 1ius offendit in simili loco Il. a. 97. de A Nlino Ioυδ' δγε πρὶν λοιμοῖο βα- ρειας ἀφεξει' nec hoc dicendi genus ab
Sed longe insolentius, Si Cerum tamen illud est, quod scribit Pindarus de Actulle Nem. III. LOL. ὐφρα θαλασσωις ἀνέμον si
158쪽
licitur επαζε δια ινρενων ξίψος, sed de manibus i clom immane et foedum forci. Enimvero nec nudum ponitur ἐπιμίξαις,
atrumque Verbum referri lubet, nec immane foe-clumvo est, manibus tri- haere quod manu uari Viimpingitur, si quide u OO-dem modo stribit Soplio-Cles, poeta humanissimus, Ai. 97 ἡ καὶ πρυς υτρείδαισιναιχμώσας χερρης Sed adeo iusolens visa est laec dicendi figura viris
doctis, ut, quoties OCCurreret, toties ei substituor ut ves insolentiorem veΙCerte minus probabilem. Nam ut Marisandus Η mero, ita Iacobsius Pindaro substituit κῆρας, Mus- gravius Sophocli ἡμαξας, quamvis Scholiastes cX-plicet accurate fIμοσας.
pepurit, qui vel solus lectionum illarimi sanitatum demonstrat, insignis P copertii locus I. 9. 29. de Amore: Qui non ante patet,
tinebunt Critici nostri. Sagittae manu mitti di-Cuntur, ut apud Sophoclem Trach. 565. HevCales in Νessum χεροῖν ηκεν κορι-την ἰυν. Ei go hoc dicit Ρropertius: Amor nouante patet, quam manus, id est, sagitta manu eius omissa attigit ossa. Ciun Homericis locis ComPR-Yaudus in primis est SO-phoclis Ai. 5o. ubi, quaerente Ulysse: Καὶ πιυς ἐπεσχε χειρα μου/ιωσαν τμνους respondet Minervar
verba ita construenda sunt: καὶ πῶς ἐπέσχε g oνουριαιρούσαν; et quomodo mRPtam avidam abstinuit vel cohibuit a caede pHomerus L. ν. 75. et 77. de eodem Aiace: ουτω-ν καὶ ἐμοὶ πιρὶ δουρατεχῶῖρες οἰαπιοι Μωμωσιν.
159쪽
stineas, Mors atra, precor; non: hic milii mater, Quae legat in moestos ossa peruSta Sinus; Non soror, Assyrios cineri quae dedat
Et fleat effusis ante sepulcra comis
Ubi Eustathius, laudans Iocum Sophoclis, construit
et, qui Callimachum imitatur, Ovidius III. Am. 9. 19. Scilicet omne sacrum Mors importuna profanat: Omnibus obscuras iniicit
tiunt omnes libri in verbo dedat, quod honidule dici visum Brovisiusto ipse mutat in fundat, Her-uius in reddat vel didat, - quod unico placet Va-kefieldio ad Lucret. VI. 2.- Vossius in condat. Et Iuc quidem invenituri Suum more solito in contextum invoxit. Laudatur Plinius XII. 5. 7. odor foliorum in Mestes una conditus. Ρlinius de ma- Io Assyria agens ita scribit: Pomum ipsum, alias non manditur: odoro praecellit foliorum quoque, qui transit in vestes
colligitur, Tibullum scri- Psisse: cineri quae condat odores, id est ρ quae OdO-
res condat una cum C nere tu humam, vel, ut
editor ipse explicat, quae in honorem cineris, in
urna conditi, Assyrios odores condat. Praestat dubiam lectionem retinere, quam Contortam substituere, dubium adeo Antiqilitatis ritum pro certo inferentem. Nam VH- Diuilirco by Corale
160쪽
Delia non usquam: quae me quam mitteret urbe, Dicitur ante omnes consuluisso Deos.
Piris, qui primus unguenta in urnam recondita esse statuit. nullo veteris scriptoris exemplo rem Comprobavit. At sepul-Cvis et cippis unεuenta
stat; et hunc Pitum illustrat Mrchmannus. Quo Pertinet locus Tibulli 1ΙΙ.
Eoique Arabes PM-guis et Assyra; Et nostri memores la- si crimas funduntur
Ρropertius III. 16. 25. Adseret huc unguenta mihi, sertisque fie-pitlcrum ornabit, custos ad mea busta sedens. Sed huius ritus vestigia iam extant iii Agamemnone Aeschyli, Syria
oliam vel Assyria unguenta commemorantis v. 1522. ubi Cassancti ae Vaticinanti :
His scriptis vidi, Vulpii doctrinam simari Posse hoc loco Ovidii 1L1. Trista 5. 65. Ossa tamen facito par να referantur in
Sic ego non etiam moret tuus exsul ero
Atque ea cum seliis ot amomi pulvere mi
Inque εuburbano condita pone solo. 9. QUAM MITTERETUBli EJ Ouam emendatio est D sae. Vulgo quum,uci cum, ut est iu Ed. n. 14 2. et Cod. Ρuris. E ror Ortus inde ost, quod non intelligerent editores, quam pertinere ad ante, et hoc esse pro antequam. Martialis IX. 56. 6. Victricem lauretam, quam venit, ante vides. Recto Vulpius comparat Propertii ΙΙ. 25. 25.