Querela pacis. By Desiderius Erasmus

발행: 1641년

분량: 82페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

41쪽

nabet domus, si communem habetis principem, si eidem militatis omnes, si sacramentis iisdem estis initiati, si iisdem gaudetis donativis , si iisdem alim tui stipendiis, si commune petitur praemium, quid ita inter vos tumultuamini Videmus nister impios istos commilitones, qui mercede ad caedis peragendae ministerium

conducti veniunt, tantam esse concordiam, non ob aliud, nisi quod sub iisdem militant signissim pietatem profitentes

tot res non conglutinant Itane nihil agitur tot sacramentis Baptismus communis omnium per hunc Christo renascimur,

execti mundo Christi membris inserimur. iiid autem tam idem esse potest, quam ejusdem corporis membra Ab hoc igitur neque servus est quisquam , neque liber, neque barbarus, neque graecus, neque vir, neque foemina, sed omnes idem in Christo sunt, qui omnia redigit in concordiam. Scythas a iungit paululum sanguinis utrinque gust tita calice, ut paeo amico nihil cunctentur, mortem oppem

42쪽

quam mensa communis conciliavit &Chrastianos coelestis ille panis, ac mytticus ille calix non continet in amicitia, quam illi quotidie renovant , ac repraesentant sacrificiis. Si nihil illic egit Christus , quorsum opus hodie tot ceremoniis I si rem seriam egit cur sic a vobis ne initur, quasi rem ludicram ac scenicam petat Audet quisquam adiacram illam me lassem amicitiae symbolum, audet ad pacis convivium accedere , qui bellum destinat in Christianos de eos parat perdere, pro quibus servandis mortuus est Christus eorum haurire sanguinem, pro quibus tuum sanguinem fudit Clitastus coepectora plus quam adamantinari in rebus tam multis consortium est , Cin vitatam inexplicabile dissidium Eadem na-icendi lex omnibus, eadem senescendi,

moriendique necessitas Eundem generis principem habent omnes, eundem religionis authorem, eodem omnes redem

pri sanguine, iisdem omnes inritati se cris, uis en aluntur sacramentis quic Quid ex ' redit muneris, ab eodem proficisca

43쪽

Q u A. Tl tur sonte, ex aequo commune est omni- bus. Eadem omnium Ecclesia, denique praemium idem omnium. duin coele itis illa Hierusalem , ad quam suspirant vere Christiani, a pacis visione nomen habest, cuius interim ecclesia typum sus mei. Et qui fit . ut haec tantopere discrepet ab exemplaris Adeo nihil promovit tot His solet natura, hi ipse itiitiis perfeci et Ot precceptis, tot mysteriis, tot symbolis Vel ipsa mala conciliant, malos, iuxta proverbi uina Christianos inter se nee bona, nec mala ulla conciliatu. Quid humana vita fragilius I quid brevius y quot ea morbi , quot casibus obnoxias Et tamen cum plus habeat ex sese malorum. quam ut ferri possit , tamen maximam malorum partem ipsi sibi accersunt dementes Tanta caecitas humanos animos occupat, ut nihil horum perspiciat si e praecipites aguntur , ut omnia naturae,

Christique vincula, omnia foedera rvmpant, dissecent, diffringanr Pugnant pa sim, atque assidue, nec modus, nec finis. Colliditur gens cum gente , civitas cum civitate factio cum factione princeps cum urincipe, ho duorum homuncio

44쪽

s s num , qui mox velut Ephemera sint in terituri, seu stultitiam, seu ambitionem res humanae sursum, ac deorsum miscen-- tur Missas faciam veterum bello tum Tragoedias Repetamus decem abstine annis acta ubi non gentium crudelissime pugnatum est terra marique E Quae regio non Christiano sanguine commaduit et Misod flumen, quod mare non humano cruore tinctum est Et o pudori

pugnant immanius quam Judaei, quam Ethnici, quam serae. Quicquid bellorum Judans gestum est adversus Allo. phylos , id Christianis gerendum adversus vitia , quibus nunc vitiis convenit, cum hominibus bellum est. Et tamenJudaeos divina jussi ducebat ad pugnam. Christia uos , si praetextibus detractis

rem vere aestimes, transversos rapit ambitio, agit ira pessimus consulior, pertrahit habendi nunquam satiata cupiditas. Atque his fere cum exteris res erat. Chiis iam cum Turcis oedus est, inter ipsos bellum. Jam Ethnicos tyrannos fe--re gloriae suis ad bellum extimulabat, atque hi tamen sic barbaras atque et Ieras nationes subigebant, ut vinci expedireti

45쪽

in CCCL A. yyl: ret, victor de victis bene mereri studeret Dabant operam ut quam fieri posset, incruenta esset victoria, quo simul ist-ctoti honesta fama praemium esset hvictis solatium victoris benignitas. At pudet meminisse quam pudendis , quam frivolis de causis Christiani Principes orbem ad arma concitent. Hic obsoletum ac putrem aliquem titulum aut reperit, aut commentus est quasi vero ita ma- 'ni referat quis regnum administret, modo publicis commodis recte consulatur. Ille causatur omissum nescio quid in forudere centum capitum. Hic illi privatim infensus est ob sponsam interceptam aut scomma liberius dictum. Et quod est omnium sceleratissimum, sunt qui tyran- nica arte, quod populi concordia pote- statem suam labefactari sentiant, dissi- dio stabiliti, subornent, qui data opera bellum excitent, quos muli coniunctos ditimant, infelicem populum licentius expilent, scelestissimi quidam , qui poc puli malis aluntur, inquibus pacis tem- pote non multum est quod agant in Rep. Quae tartare furia venenum hoc inicetiis Christianum potuit immittere Quis hanc

46쪽

o P a C et hanc tyrannidem docuit Christicolas,

quam nec Dionysius ullus nec Merentius ullus novit Bellua verius quam homine sum sola tyrannide nobiles neci -- quam cordati, nisi ad nocendum, nec un-- quam concordes , nisi ad opprimendam Rem p. Et haec qui gelunt, pro Christianis habentur audent humano sanguine undique polluti ad sacras aedes, ad sacras

aras accederet O pestes in extremas in .sulas deportandas Si Christiani corporis unius membra sunt, cur non gratulatur quisque alienae felicitati Nunc prope una movendi belli caussa videtur re-- gail finitimum , rebus omnibus paullo norentius. Etenim si verum fateri volu mus , quid aliud commovit, ehodie commovet tam multos ad armis lacessen- dum Franci ei regnum, nisi quod est unum omnium florentissimum' ullum latius patet, nusquam Senatu augustior, nun- quam Academia celebrior, nusquam concordia major, iob hoc ipsum potestas

summa nusquam aeque florent i es, nuta quam illibatior religio , nec Judaeorum commercio corrupta, velut apud Italos, nec ut carum, aut Maranorum vicinia insecta,

47쪽

infecta, quemadmodum apud Hispanos, .Hungaros Germania, ne quid dicam de Bohoemis , in tot regulos dissecta est, ac regni ne species quidem ulla Sola Francia ceu flos illibatus Christianae ditionis, , elut arx quaedam tutissima, siqua fors tempestas ingruat . tot modis impetitur tot artibus incessitur, nec ob aliud , nisi cuius gratia conveniebat gratulari si qua vena Christianae mentis essset in istis. Atque his tam piis factis praetexitur titulus pius, sic sternunt viam ad propagandum imperium Christi. O rem monstrosam l parum consultum putant Rei p. Christianae, nisi pulcherrimam, ac felicissimam ditionis Chrastiana partem subverterint. Quid, quod in his tractandis feras etiam ipsas feritate praecedunt Non omnes pugnant belluae , nec ferarum, niti in diversum genus, conflictatio est quemadmodum lante diximus, saepius culcandum , quo magis inhaereat

animis. Vipera non mordet viperam, nec

Lynclyncem discet pidi Ac rursum illae

cum pugnant, ais pugnant armis , illas armavit natura homines inerme natos,

Deum immortalem , qualibus armis amat

48쪽

a P armat ira Tartareis machinis impetunt Christiani Christianos. Quis enim credat Bombardas hominis inventum esset Nec illae tam densis agminibus in mutuum exitium ruunt. Quis unquam vidit decem leones cum decem tauris congredi ' At quoties viginti millia Christianorum cum totidem Christianis ferro decertant Tanti est cedere, tanti est haurire sanguinem fratrum. Nec illis serebellum est, nisi cum fames, aut cura sobolis in tabiem agit At Christianis qua tam levis injuria est, ut non videat ut idonea bellandi occasio I Si faceret ista plebes, utcunque praeteri poterat inscitia si

iuvenes, excusari poterat aetatis imperitia ui prophani, non nihil elevaret atrocitatem ficti personae qualitas. Nunc ab iis potissimum videmus oriri bellorum semina , quorum consilio , moderationeque populi motus componi conveniebat. Contemptum illud,& ignobile vulgus condit egregias urbes, conditas civiliter administrat, administrando locupletat. In has urepunt satrapae .ceu

fuci, quod aliena partum est industria, surripiunt, quod a plurimis bene congestum

49쪽

aestum est, paucis male dissipatur, quodecte conditum , crudeliis me diruitur. uod si prisca non meminerunt, repetat,

si volet, secum hisce duodecim annives a bella Causas expendat, comperiernania Principum gratia suscepta, magno opuli malo gesta, cum ne tantillum qui-Jem ad populum attinerent. Jam quod olim foedum habebatur apud Ethnicos, staniciem galea premere, ut inquit ille, id Vud Christianos laudi ducitur Turpe senex miles Nasoni, ristis magnifica res si bellato septuagenarius. Immo ne facerdotes quidem ipsos pudet, quos ollim Deus nec in sanguinalia illa Linclementi lege Moysis voluit ullo sanguine pollui. non pudet Theologos Christianae vitae magistros . non pudet absolutae religionis professores , non pudet Episcopos, non pudet Cardinales, Christi vicarios ejus rei auctores , ac faces esse , quam Christus tantopere detestatus est. Qui convenit mitrae galere 3 quid pedo cum

gladios quid euangelico codici cum clypeo. qui convenit pacis omine salutare populum , morbem ad tu ibulentissimas pugnas concitare' pacem dare lingua,

50쪽

rebellum immittere Tun eodem ore, quo Christum pacificum praedicas, bellum laudas, eademque tuba Deum canis, insatanam VTun apud concionem sacram cti culla tectus ad caedem incitas simplicem populum , qui ex ore tuo doctrinam expectabat euangelicam Inui Apostolo tu occupans locum . pugnantia doces cum Apostolorum praeceptis' An non vereris, ne quod de Christi praeconibus dictum est, Iiam pectos pedes nuntiantium pacem, nuntiantium bona NAntiantium salutem , in diversum vertatur,

quam foeda lingua sacerdotum adlior tantium a bellum , incitantium ad mala, provocantium ad perniciem p Apud Romanos adhuc impie pios, qui pontificatum maximum iniret, ex more confirmabat jureiurando se manus ab omni sanguine puras servaturum, adeo ut ne laesus quidem ulcisceretur. Atque hujus sacramenti fidem constanter praestitit Titus Vespasianus imperator Ethmcus, idque I audi datur a scriptore Ethnico o prorsus sublatam e rebus humanis frontem Lapud Christianos Deo dicati acer

dotes, qui his quoque sanctius aliquid prae se

SEARCH

MENU NAVIGATION