장음표시 사용
71쪽
PROLEGONENA. CAP. III. nibus ei divitiis evacuari conspicit v. 6 - ll, atque adeo magnifieontissimam urbem destructam lacero atque desolutam v. 12 14. Atque in ea specie deseribenda ita versatur, ut, quemadmodum
primi capitis mitio ad sontem iudieii et fundamentum omnia revocavit , ita sinem hic Praestitutuin praefigat, quo, quae Sequantur, sint reseranda: Israelis enim liberandae caussa tanta clades infligitur Assyriis, qui frustra refragantur, cum ipse Dominus
scelera erga gentem suam commissa sit ulturus.
Tum vero, defixis in atrocem imaginem ingenii oculis, caussas primum assert, unde excidium urbis repetendum sit, cap. III, v. I-7. Fieri enim nequit, quin trucos sicarii caedantur, v. 1-3, meretrix nutem, quae praestigiis suis gentes perdidit, ignominia et tetra denudatione puniatur v. 4-7. Λc ne quis concludendo illam cladom coniici et tam potentom gentem haud ita facile debellari opinetur, Thebarum exsemplo proposito v. 8-10, ostendit, homunculorum praesidia ot sortitudinem Domino adversante pro nihilo osse v. II - 13. Imo, quanto potentia illi et opibus os nu- moro videantur pollere, tanto immensiorem tantoque atrociorem soro cladem praedicit v. l4-lT, ita ut ob ingens imperium funditus deletum universum humanum genua eXsultet atque laetetur, v. 18. I9. Quae cum ita sint, uitam eamque integram orationem toto
libro comprehendi intelligimus, quemadmodum praefixa in titulo verba dilucido monent. Neque vero EWALDI sequenda ratio videtur, qui ita argumentum distribuit, ut octo particulis quinos sereversus continentibus vaticinium absolvi existimet; nec primum alterius capitis enuntiatum primo capiti addendum cenSemus, uti e veteribus non paucis placuit; idonea onim sententiarum dispositio, quam proposuisse nobis videmur, externis etiam notis confirmatur, e quibus praeter simillimam eo. I et II oeconomiam
5. 5. 3; 5. 6. 3. unum illud asserimus ' P a P N, I, 14, quod
resonat sere in v v. iv amav N, II, 14. I. 7. DE INDOLE VATICINII. Quod si Iudaeis liberationem ab Assyriis futuram, his autem interitum prope instantem vidimus illantiari, praeclarae iam vaticiniorum ab aliis antea editorum coronae cumulum adiici apparet. Est enim commune illud vatum, qui per Assyriam, quam
72쪽
k. T. DR INDOLE VATICINII. LXVII
aiunt, aetatem vaticinabantur quod decem quidem tribubus into necionem ab Assyriis comparandam, Iudaico autem regno angustias tantummodo et tribulationes cum magnificentissima ab iis liberatione suturas praedicant, quo facto ipsi Assyrii a summo potantiao fastigio subito deiecti exstinguerentur atque delerentur. Quo in genere posteaquam UOSEAS diversam utriusque regni rationem significavit et iudicii ministros, nullo sere ipsorum habito respectu, nuncupavit , IOEL, qui universae prophetiae brevem
quodammodo exhibet conspectum univorsi iudicii specio proposita Israelis simul punitionem et hostium a septentrione ingruentium interitum comprehendit'. ΛΜOs deinde hostium non immensas omnino catervas vidit, sicuti Ioel, verum certam populi speciem, longe remoti cuiusdam et serocissimi, cuius tamen nomen ignorat L Tum vero ΙΕSAIAS ingenti Assyriorum potentia Israelem omnesque sero gentes superatas conspicit atquct truci datas, divina autem omnipotentia, quae tuentur Iudaeos, ipsos angi atque contundi; et quae singulis sero numeris divino elatus spiritu praedixerat, ea suis ipso oeulis splendidissime evenire, et si non confici, tamen eventum eorum plenum iamiam incipere vidit'. Eodem tempore ΜIcΗΛ Iudaeos erga Dominum contumaces sore ut Babyloniam aliquando abducerentur', ab Assyriis
1 Copioso et luculenter do indole et ratione i l. propheticorum, qui Assyria aetate conscripti sunt, disputavit C PABlus, uber Mieha p. 86
. 2 Cis. Hos. I, G. T. - VIII, 13. IX, 3. 6. XI, b all. 3 Apposite rusP. I. l. p. 70 asseverat: hisol's Buch ist, sO Zu sagen, das Programm der Propheten der assyrisehen Zeit, ja der gesammten Prophetie.
O Cis. Iogl II, 19 - 22.5 Cis. Am. VI, 14. V, 27. 6 Cis. Ies. X, b - 34. XIV, 24 - 27. XVII, 13. 14. XXIII, 13. XXX, 31 - 33. XXXI, 8. 9. XXXm, I. XXXVI, XXXVII v. T. 22 - 38 .
7 Posteaquam iamdudum fuerunt inventi, qui Mich. I, 8 - 16. II, 4. 10. m, 12, ac praesertim IV, 9 asportationem Iudaeis ab Assyriis, non a Babyloniis suturam praedi ei opinarentur, novissime CAfranius I. I. P. 159-I83 eandem sententiam accuratissime clefendit; Iieet autem permulta
egregio exposuisse dicendus sit, tamen argumenta elus magnopere cense mus improbanda, praesertim eum idoneae vaticiniorum rationi arine auctoritati offecto videantur; imo quae eontra suam sententiam moneri quidem possis ait, sed resutare conatus est, ea sortiter sustentanda aristimamus. Hius vero quam disputationem eius examinemus, notandum Videtur, quod
73쪽
Iudnoi tib Assyriis paterontur calamitatem, NAIH M integro libollo. divino instinctus ingenio et vigore, omnia secularis Potestatis
cum IV, 8 vatem de iis dicere contendat, quae extremis diebus fierent temero v. 9. 10 de eo valere asseverat, quae confestim evenirent p. Ibo ;nobis enim certa quaedam temporis nota frustra in illa IV ti eap. parto quaeri videtur, verum suturae omnino res Israelitarum adumbrari, qua utrum serius an ocius fierent, non refert eis. Ios. VI . I Iain vero primo loco v. dd. nihil esse docet, quod tale quid ei improbretur: ll. I l. exsilium ab Assyriis parandum Praediceretur, vaticinium non esse consectum;- non omnia enim oracula debere evenire p. 160 . Videamus autem, quidnam in hoc genere lege prophetica constitutum sit, Dolit. XVIII. Ibi
onim expressis verbis oventum vaticinii twnquam certum verae Prophetiae criterium propositum legimus, v. 20. 21; quae vaticinia non evenirent, ea a Domino non esse prosecta. Ab hac norma atque regula siquid forte videtur excipiendum, documentis satis validis atque efficacibus comprobetur oportet; idque eo mugis, cum literis perscriptum prophetiam atque historiam habeamus, ubi tam grave aliquid debet notatum esse; nam, si verum esset, quod asseverat NOE TERUA die Proph. d. A. ii. N. B. p. 227 , omnium omnino V. T. vaticiniorum eventuri a moribus hominum Suspendendum esse, cuiusvis homuncionis praestigiis Israelitae suis. fient obnoxii, nee saerum prophetarum a Deo instinctorum munus a quihusvis mendaeiis probo potuissent distinguere. Neque vero n) iure improbrari nobis videtur Ier. XVIII, 5 - 10; nam, quae ibi docentur, ea fieri quidem posse dicuntur, at numquam lacta sunt eis. v. 13 ss.; neque valere possunt nisi de iis vaticiniis, quae adiecta statim conditione enuntiata sunt, cis. Ierem. XXVI, 13, et saepissime in Deut.; b porro vel euo qnae affixa conditione praedicta sunt, non posse nisi seria totius populi conversione commutari, ipse CAsP. probe docuit Bettre. I, p. 96ss.; at Mich. p. 164, 16b poenitentiam, post Michaeae praedicationem a Iudaeis praestitam, futilem fuisse ostendit; ergo paullo post minitata illa transportatio ab Λssyriis sutura debebat evenire - cum e contrario splendidissime Iudaei ab illis liborarentur il l tum vero exempla illa, quaa affert v. dd. , poenas absolute decretas nullo modo ostendunt sublatas esse; nam Assyriorum monitentia Ionae vaticinium secuta, III, v. 5- Io, cogitari probe nequit, nisi ab ipso vate iussa et Praescripta, cis. V. 10, ita ut conditio, ex qua interitus Nini pendebat, ex iis videatur elicienda, quae populus ad evertendam internecionem praestitit; reliquis autem exemplia I Parall. XII, 5 - 8. I Rog. XXI, 29. 2 Reg. XXII, 15 - 20 ipse
rusP. Poenae eventum procrastinatum, non sublatum concedit. - uuar si Michaeae vaticinium I , v. s. Io oditum, quo Iudaeos per Assyrios Babylonem abductum iri praedixisset, existimandum esset eventu destitu tum , aliquo li. ga. loeo talo quid notatum et argumentis comprobatum ess
74쪽
scelera set flagitia complexus, utroeum Nini interitum propediem instantem illum praestantissimo stilo deseripsit. Nutriunt automvaticinium non huius tantum propheticae praedicationis partis
verum omnium Oraculorum Λssyria acta tu editorum agmen egru-
deberet; eiiismodi uuleui nusquam quidquam invenitur; num Ier. XXVI, 18. 19, quibus verbis nititur v. dd. , vatis v v. III, 12 enuntiuia Itoueonfestim evenisse legitur, neque vero, vv. IV, 9. 10, quae ad alia ni libri particulam pertinent, omnino carere eventu. - II Non minore loco habendum est, quod, ubi CAsPARll probetur senisntia, Michaeae vaticinium graviter discrepare videatur eum Iesaia, quocum non aetatis solum et mimeris, verum familiaritatis et eousuetudinis vinculo secundum singularem utriusque libri concentum coniunctiis fuisse putandus est. Is enim eodem tempore non semel verum saepius et uberrime ab Assyriis
angustias tantum Iudaeis instare declarat, illos in ipsa terra sacra ad internecionem fere concussos soro eis. Il. supra li., CAsP. p. 174 , a BR-brloniis autem reipublieae interitum imminere docet ex. gr. e. XIII, XIV et XXXIX, cuius fundamento universa ultera eius libri, quao dicitur, Pars imposita est. CAsp. quidem Michaeae vaticinium ante Ies. e. XXVIII XXXII oditum esse coniicit, atque adeo, temporis ratione mutata, vaticii in quoque commutata esse; ut vero Xynum certis Iesaiae caput etiam prius quam Michaeae verba illa cuuntiatum esti ergo eundem Domini spiritum per lesaiae et per Michaeae ingenium locutum adeo non seeum constantem misso putemus, ut modo ab Assyriis calamitatem primum Iudaeis tum vero gloriosissimam redemtionem, modo exsilium et internecionem, modo a Babyloniis idem instare paueis annis interpositis declararet Minime vero. ΙΙΙ Aecedit, quod, etiamsi Babylon, uti probo demonstravit CAsP., eo tempore Assyriis subiecta fuerit, vi x tamen Iudaei, cum Babylono sibi exsilium parari audirent, ab Assyriis hoc sibi instare opinabantur, nisi Bperte erat notatum; nam pro Ea ratione, qua Israelitae cum gentibus continebantur, non de urbe quadam et loco agebatur, quo ab ducerentur, sed de certa quadam gente, qua punirentur; ideo enim gentium ferocitato et ludibrio vexantur, quoniam gentium irritamentis et peccatis indulserant. duo addo, quod eo tempore Babylonios dolaetum iamiam molitos esse vidimus. Quae cum ita sint, sententiam illam prorsus irritam esse, tacito intelligitur; reiectis autem argumentis, quae iam resutasse videmur, corruunt simul, quae prueterea disputavit CAsp. p. 175M.; nam quid fuerit, quod V, 4. 5 Assyrii tanquam summa hostium regni divini species et imago inducantur, satis apparet ex iis, quae supra exposuimus de gravissimo loco, in quo inter hostes Israelis constituti erant, est. p LSs.; tum vero Ies. XIII, XIV eandem exhibet rationem; a suturis enim populi hostibus vates ad gravissimos illos revertitur, a quibus praesenti tempore vexabantur. Postremo hoc etiam notasse velimus, haud probe C p tuu asseverare p. 180, si antea non evenisset vaticinium, id certe inde redundasse,
75쪽
gie claudit. Corollarii quodammodo loco, qui Chaldaici temporis
secundum tenet locum, ZEPHANIΑli breve et succinctum de Nitio addidit vaticinium, quod, cum oppugnatio urbis iam coepta e8set, ne humanae quidem dubitationi ullam relinquit ansam. Postremo EZECII IEL immensam tanti imperii ruinam praeclara similitudiue deploravit et tanquam utrox omnipotentiae divinae proposuit
Quare cum caput argumenti cum aliis Vaticiniis Nahumo videamus commune esse, singularis tamen Oraculi ratio atque peculiaris in eo primum conspicitur, quod Assyriorum interitui describendo plurimum tribuit, redemtionem ISeorum pauois tantum declarat , atque adeo satis luculenter odendit salutis notiOnem in V. To maxime positam esse in securitate ab hostibus adipiscenda. Nequo vero secundum Nahumi doctrinam, qualem in uno hoc libello habemus expressam, Israelis salus et redemtio ad summum finem suum simulque cumulum vergit, qui in Messia positus est: nihil enim in vaticinio eius deprehenditur, quod probo appellari posset Messianum: negari tamen nequit, non prima tantum alterius capitis verba , verum totius oraculi quasi summam, eversionem imperii Regularis atquo gentis sacrae liberationem et restitutionem, in Christo demum eiusque regno absolvi et cumulari. Tum vero sicuti a gelo Domini et onergia proficiscitur I, 2, quae peccatorem non dimittat insontem, ita per omne vaticinium talionis divinae et retributionis declaratio vel latitans quodammodo sub superficie, vel apertius expressa deprehenditur, id quod in singulis deinceps locis explicandis Ostendimus. Λ sleuti in describendo geli divini ardore versatur, ita oratio eius ipsa igne quodammodo et flammis flagrare videtur; apposite enim LGWTuius k stilum eius his perstrinXit verbis: ex omnibus minoribus prophetis nemo videtur nequare sublimitatem, ardorem, Et audaces spiritus Nahumi nec non assentimus ΚRLENENIO, qui,
ut Iudaei Manasso regnante in atrocissima peccata reversi minas illas iam eventuras pertimescerenti eodem enim tempore Nahum ipsis Assyriis interitum instare, Iudaeis antem salutem et redemtionem affirmavit.
76쪽
q. T. DE INDOLE VATICINII. LXXI
posteaquam insignem stili poetici et sublimitatem et ornatum et summam etiam, quae in oculos incurrit, dictionis puritatem lau. davit, Aetat Iesaiae, inquit, senon plane neque ab omni parte aequalis, huic tamen ipsi, non dicam in his virtutibus aequalis,
sed certo non multo inferior esse videtur. Fervidum hoc atque igneum vatis ingenium maxime Omnium
perspexit UMBREITIUS atque disertis verbis descripsit. Est enim ingens Nahumi vis et vigor in dicendo; neque intelligi potest, quid fuerit quod EwALDUs ob aetatem forsitan vatis perperam desfinitam ita iudicaverit: seman findet bet diesem schon Eu denspateren gehorenden Propheten nichi metir so vi et innero Κrastund rei ne Gedankensasse; manehes mi edisholt sich hier beretis aus ulteren Aussprii chen. Habet autem dicendi genus, licet satis
elegans sit, austerum aliquid atque severum, nee puritas Orationis et brevitas Iesaianam, quam niunt, scriptorum Hebraeo liaetutem minus olet quam genuina sententiarum ipsique propria ratio, quae, licet aliorum interdum referantur enuntiata, longe . diversa est ab eorum libris, qui Ieremiae vatis aetate vaticinatisiuit. Satis deinde ornata apparet oratio similitudinibus audacter
institutis, modo brevius indigitatis, modo fusius explicatis ;quo adde sententias praeclara Vicissitudine inter se variatas atque oppositas, nominum numeros et genera celeriter saepeque immu- tata; praeter cetera autem egregia paranomasiarum et Verborum inter se assonantium copia' distinguitur, nec non vocum sonitus ad sententiarum naturam haud raro mirifice expresSi Ornatum et venustatem dictionis amplificant. - Tum vero non universum solum vaticinium suo ordine probo dispositum est, verum Singulae etiam orationis partes secundum sententiarum indolem et Varietatem subtiliter paene atque artificiose numeris descriptae
exhibentur; quo in genere primi potissimum capitis priores duae
solum conquirendo verum germanicis etiam verbis, quantum fieri posset, reddendo operam permultam navavit Hominis us in comm. et praemissa praelatione.
77쪽
sibus absolvitur; prima autem stropha, qua tremenda Domini iudicium exsequentis species adumbratur, bipartita deinceps habet versuum membra, duobus vel tribus quatuorve verbis certo quodam ordine composita; ultera autem stropha, quae bonitatem dei et clementiam addit, qua per hostium interitum eos redimitatque salvat, qui ei considunt, longo diversam exhibet imaginem:
nam, quasi essuSus undarum cursus cohibeatur, ulterum tantummodo cuiusque versus membrum s. Salleph Partitum est, et numerus etiam verborum minor ost, excepto 9'' versu, qui ad
Prioris particulae naturam vergit . - At vero, licet eiusmodi in dicendo ars haud multis prophetarum exemplis videatur aequari, nimium tamen viderunt maximoque errarunt IA,UTIIIUs, GovIUS 'ali., qui persectam carnunis rationem indagari posse contenderunt; qui in diiudicanda vaticinii forma eodem vitio laborant, quo omnes sere Prophetarum interpretes, qui exeunto s. XVIII 'scripserunt, ab idonea argumenti nostimatione impediti erant: eo nempe, quod propria et peculiari visionum et propheticae or
tionis natura neglecta ad carminum rationem referebant, quae ab oratorio dicendi genero suspendenda sunt. Licet eisim numerus et rhythmus multaque alia communia sint Poesi atque prophetiae, tamen quantopere n carminum habitu et forma prophetica distet oratio, luculentissimo ostendunt poemata vaticiniis inserta, veluti Ion. c. II. Ies. e. XXXVIII. Hab. e. III. Ceterum universa evertendas Nini descriptio, etiamsi adeo
ornata sit atque nd vivum expressa, ut ingentem cladem non solum cernere Oculis verum raucos etiam plagarum inflictarum et armorum concussorum clangores auribus nobis videamur percipere , tamen habet simul secretum aliquid atque obscurum: id I Cis. p. 22. 23.2 WTuius I. I. Rsseverat: haddo quod eius vatieinium integrum ac iustum est posima; exordium magnificum est et plane augustum, et. Plura etiam eaque satis gingiuaria vidit GREMus , qui comm. p. 3ε exordium ex versibus iambicis dimetris acatalecti eis et catalecti eis alternatim compositum esse existimat; carmina autem duo, quae praeterea in vaticinio discernenda docet, trimetris iambieis eomposita esse. Versus autem, in quibus definiendis longo reeedit a partitione Masorethica, secundum tractatum suum do numeris Hebraeorum poeticis editum, ut praestitutis metris illis adaptaret, non vocales tantum verborum verum ipsa verba adeo immutavit, vix ut interdum Nahumi vaticinia te legere opineris.
78쪽
k. S. DC EVENTU VATICINII. I XXIII
quod inde repetendum est, quod nullo ne verbo quidem significatur, a quibusnam gentibus tanto imperio excidium pararetur. Eas autem Babylonios atque Medos esse inter se consociatos,
iam o Iesaiae x et Habakuki verbis quam ex eventu colligore licet: ad quem paucis iam absolvendum aggrediamur. q. 8. DE EVENTU VATICINII. Enuntiato Nahumi vaticinio quomodo paullatim ad eventum
res deductae fuerint ut suo Ordine proponamus, Primum revertendum nobis memoria est in eam conditionem, in qua Iudaeos versatos fuisse ostendimus, cum Manasse rex vinctus Babylone
teneretur; quo facto laetissimum vaticinii consciendi initium atque pignus quoddam in reditu rogis positum fuisse intelligemus; nam
cum reX ab Assyriorum vinculis, populus ab exsilio summa cum sollicitudine exspectato appareret liberatus, haud temere Sperabant fore ut ab omni eorum dominatione mOX vindicarentur. Vix autem quadraginta annis praeterlapsis luculentius eventuri oraculi signum oblatum est, cum Phraortes, Medorum reX, a. c. 635 Ninum Obsideret. Nam qui Assarhaddonem seeuti sunt Assyriorum reges, non solum a dilatandis regni finibus verum etiam conservandis videntur abstinuisse; nihil enim praeter nomina de iis traditum est, neque ea quidem Scriptorum consensu comprobata: nam ALEXANDER POLYHLSTOR post Asordanium Sammugem eiusque fratrem 42 annis regnasse tradit, donec Nabopolassar ad regnum perveniret; in canone PTOLEMΛΕI idemunnorum numerus Saosduchino et Cyni ladano tribuitur, Λ BYDENUs' autem extremi Assyriorum regis nomen Saraci, alii Sarda-1 CD. Ies. XXIII, 18: .Eu terra Chaldaeorum, haec est gens, quae non fuit hucusque i. e. quae non suis legibus adhuc parebat , Assyria -- tradidit eam incolis deserti, - il turres suas erigunt ei.* Ηaue vexatissimi loci versionem unice probari posse, Iuculenter ostendit DELITEscΗ proli. Q Habis. p. XXI ss.
2ὶ Cis. I, 6. 0uoniam in Habakuki vatieiniis Chaldaeis iudicia divinaue gentibus exercendi munus tribuitur, iidem dei ministri apud Nahumum iure statuuntur. Quod a Chaldaeis overteretur Ninus, gravius erat Prophetarum menti, quoniam uestruetis Assyriis snmmam illi inter geutes
potentiam assecuti sunt. Medorum opera in Il. ss. non . Commemoriatur, verum e veterum scriptis cognoscitur. v. infra.
79쪽
PROLEGOMENA. CAP. III. ii apali nuncupant; vix autem dubium est, quin eorundem regum
diversa illi nomina perscripsisse putandi sint . Verum si quidaecipi do illis potest, hoc est, quod luxuriae magis sese magisque dederunt , atque depravatis civium moribus regnum eo certius ad destinatum interitum consormaverunt. Nihilominus avitum Assyriorum robur nondum prorsus cesserat: Phraortis enim aggressum non solum Propulsarunt moenibus verum ipsum quo- iue in pugna intersecurunt. Cuius necem ut ulcisceretur, Cyaxares
filius a. 631 collectis copiis iterum petiit Ninum: at, dum cinctam Obsessamque teneret, Scytharum incursione coactus est, ut Patriam potius a novis hostibus illis defenderet; iis autem paullatim devictis, a. c. 609, iuncta cum Nabopolassaro, Babyloniorum regulo ab Λssyriis constituto, societate et familiaritate, exauctis
magnopere viribus intermissum untea opus rursus suscepit; at tres per nnnos munitissimam urbem superare non valuerunt; donec vi et insidiis magnificentissimum potentissimi imperii caput
expugnarent iitque horrendo incendio cremarent. Quod quo anno factum sit, haud intur uv. dd. EXploratum osse constat; ab aliis enim anno G27 tribuitur, ex. gr. n IOSEPiIO, ab aliis v. 625, inter quos nominamus ΚΕILIUM; nostra memoria
plurimis placet a. 006 s.; nee desunt, qui altius otiam descendendum rati vel intra a. 605 est 597 fluctuent veluti GgsENIus et IIITZIGIUS, vel VOLNEIUM secuti in hoc termino consistendum esse existiment. Iam vero, licet satis impedita atque intricata sit quaestio, tamen idoneis argumentis videtur probari posse, quod1ὶ Cis. Cissi κ memoriam apud DIODOR. II, 23. ED. Hursm . exerciti. IIerod. II, p. 49. BRANDis. l. l. p. 33. Sunt qui plures uno Sardanapalo inter regum Assyriorum numerum inveniri eXistimant, H L ici sero et HEsvcail et Cuiasmgnis testimoniis sublevati, quorum postremus ενα dicit Jρα νηοιον καὶ γενναιον, ieλλον δὲ α αλακον. Quao sententia historicis quidem argumentis haud satis idoneis nititur, eis. HUPFELD. exerciti. Her. I, p. 38. BRANDI s. l. l. p. 3b not.; - Νs. autem non solum Divanubarae patrem bellicosissimum regem et sortissimum, eo nomine insignitum Gis opinatur, Assar - adan - pal cis. Comment. p. 21 vel Assur - akh - bal oti. Athen. Lond. 1852, 27 Mart. , verum idem nomen Phulo etiam et Sammugi, qui Assarhaddonem excepit, tribuendum esso existimat eis. Duilines p. XXIII. XXVI. XLII . Quas cuneorum interpretatio quomodo confirmetur, videndum est.2 CD. Hur . do rebb. Ass. p. 53. BRANDis. I. I. p. 30 M.
80쪽
HIATOR, BEROSUM secutus, Nabopolassarem ducem ab extremo Assyriorum rege ad avertendum hostium quorundam aggressum Babylonem missum, icto cum Medis foedero et Astyagis eorum
prinei pis i. e. Cyaxaris filia Nobucadnegari filio suo in matrimonium data, Ninum petiisse atque expugnasse. Iam quoniam secundum PTOLEMAEI canonem Nabopolassar Babyloniorum rebus ab a. 625 ad a. 604 usque praefuit, intra hoc temporis spatium quaestionis locus esse debet. 2 Legitur porro apud HERODOT K , a Cyaxare Medorum rege, una cum Babyloniis, Ninum eversam esse; Cyinarem autem, antequam Mnum iterum oppugnaret, non solum Scythas superasse verum Lydium etiam bellum a. 610 consecigge, necesse est; et quia CTESIA auctore tres per annos obsessa Ninus est donee caperetur, non Prius potest quam a. 606 expugnata esse. 3 Neve serius aliquod temporis momentum statuamus, eo prohibemur, quod a. 60b vel 4 Nabopolassar propter senectutem et infirmitatem suam Nebucadnegari filio exercitum ducendum tradidit Nebucadneaar autem, cum eodem anno
Nechonem, Aegypti regem, apud Circesium fugatum in Syriam
persequeretur, de morte patris certior factus est'; neque vero in Syriam et Palaestinam profectus esse probe potuit, nisi Assyriis antea superatis'. Quo argumento eorum simul infringitur Sententia, qui intra annos 606-597 vel serius etiam Ninum captam
17 CD. CLimon fasti Hellenici I, p. 269. GRAppii Betire. z. eL Gescii, der Ass. 1828, p. II. Η-F. l. l. p. 7 ss. DEMTχs . Proll. ad II ae. p. XVIII ss. Ewuni Gesch. des V. J. III, p. 424. LAT. Niniveh tr. s. Ueberr. p. 273. 296. D cκ R. l. l. p. 393 as. RA-xs. O uti. p. XLI. BRANDIs. l. I. P. 25.2 Ad errorem POLYHIsronis reserendum videtur, quod Nebueadneastris patrem. a BEROso nominari prius affirmat Nabupalsarem, paullo post Sardanapallum Chaldaeum; eis. Eus . chron. arm p. 44; quem errorem eorrexit SincELLus ed. DisD. I, 396. Eundem ABYDanus Busalossoris nomine affert, cis. EusRB. I. I. 3 CD. BRANDIs. l. l. p. 29, not. I.
4ὶ CD. HEROD. I, 203. 106; Nini oversio extremo loeo inter res RCyaxare gestas assert; belli autem, quod ei eum Lydiis erat, finis solis desectu notatur, qui R. 610 accidit, cis. I, 73. IDELgni Hand b. d. Chronol. I, p. 209.bὶ Cis. Boosi verba a IusApuo laudata, Ant. X, 1 l. 6ὶ Cis. IosRPE. ibid., c. Apioncm I, 19. 7 CD. I ELirEscn l. l.