장음표시 사용
81쪽
maut, id poti8Si in una OX probrant nobis, quod Nab OpOlassar inde ab a. 625 tanquam Assyriorum Princeps in canono PTOLEMAEI recensetur, Sicuti luna otiam quarto eius anno, Mi desecisse ab eodem traditur : quid est autem, quin per viginti sero annos satrapi vel reguli Assyrii munere Babylone functus esse putetur, donec parata seditione rerum ipse potiretur 3 Quibus autem in rebus II ERODOTUM Parum sibi constare ostendit KEILIUA , quo, quao illo tradidit, pro nihilo habenda appareret, me ab I IUPFELDIO ot DLNCREuo' satis videntur compositae esse. Iam vero quanani rationo Ninus capta sit et quae Sardanapalus rex passus fuerit, ea copiose e CTESIAE libris exseripsit Dio-DovUs ; ac licet Medorum et Babyloniorum principum nitu exhibeat nomina, Arbacem dico et Belesyn, nonnullaque Rlia Rreliquis scriptoribus videantur discreparo, vix tamen dubitari potest, quin de eadem oXpugnatione narraverit, et eo tantum erraverit, quod, quae ud CynXarem pertinent, ea ad primum Omnino Medorum rogem retulerit'. Nihil ost igitur, quin omissis fabulis quae Sardanalinii memoriae admistae permultae sunt, narrationes eius ad illustriindam Nini eversionem utamur, sicuti, quae Nahumi verba comprobare videantur, infra notata reperiuntur.
1 Cis. GgsΕΝ. Halliselle Literat urg. I 841, No. I. Hirricii prolI. ad Nat . 2 Cis. ALπAcgfr. XIV, p. 125. - Addendus est huic sententiae Patronus UssEnius, qui ad a. G2g recedendum docet in annall.
6 Cis: HilPF. Erc. I, p. 34 ff. DUAc R. l. l. p. 395. BRANDIs. l. l. P. 35. Quorum ex disputatione satis stiperque apparet, quam temere ILAMXSMUst. I. res a CTEsiA narratas ad Assarhaddonem portinere existimaverit, ulte ram Rutem eumque ultimam Nini obsidionem sub Saraco a Cyaxure et Nabopolassare saetam esse; quo unum hoc censemus addendum, quod eX omni vaticinii a Nahumo editi ratione alia quaedam expugnatio urbis Stu- tui nequit; cani enim, si quae fuisset, certo proposuisset eXemplo, neque Vero futurum illam Thebarum. Simul autem notamus, Nahumum, uti BPPOSite iampridem affirmavit DEMTEscn. l. l. p. XIX, non primam Nini obsidionem ia Cyaxare iustitutam speetare, uti placuit HlTE GIo, nec ulteram, Verum quae per utramquo laeta sunt, ea uno simul unimi Prae-Sagientis eoii, pectu comprehendit
D CD. O. MUELLER. Sandon u. Sardanapal, Rhetii. Mus. III, p. 22 8S. MOVERs. Phoeni g. I, p. 458 ff. Hupp. Exere. III, p. 37 ss. D cκER. l. l. p. 397 ss.
82쪽
Quo saeto cum potentissimum Assyriorum imperium una cum inagnifica urbe landitus eversum esset, vaticinium Nahumi non
consectum omnino atque Rbsolutum est; ea enim cum Plurimorum V. Ti vaticiniorum, tum porum tonenda ratio est, quae da Summis orbis terrarum regnis editu Sunt, quod non eversa aliqua gente, verum universa demum mundana Potestate destructa, humanis robus finitis, ad plenum cumulatumque perducuntur eventum. Est enim Oadem semper huius mundi potestas, quae modo hac modo illa gonto, variisque deinceps regibus comprehenditur atque eXPressa resertur imagine. Ergo praedicta eius regni do- struetio, cui illo forte tempore summa de Orbe terrarum potentia contigerat, iterum iterumque evenit, donec bellua ista', quao universam omnino potestatem divinao civitati inimicam in so gerit collectam et comprehensam, in igneum aliquando coniiciatur stagnum , et vere qui dicuntur Israelitae ab eius arbitrio et persecutione vindicati sint in secula seculorum.
Resint, ut eorum nomina videantur recensenda, quorum libri
in explicando Nahumi vaticinio usi sumus; id quod ita absolvomus, ut Ex iis, qui vel universum V. T. , vel XII prophetarum librum, usi solum Nahumi vaticinium versionibus et commentariis illustraverunt, gravissimum quemque et quos evolvendi tacta nobis potestas fuerit, appellemus; qui amplum cumulatumque
desiderant cntalogum, eorum praesertim, qui Nahumo interpretando singularem operam navarunt, iis praeter CARPZO IUM In
neu liborsetEt und erkletiri. p. l2 ss. . Ac primum quidem ut de versionibus veteribus dicamus, ΛΙ.EXANDRI ΝΛ do qua cis. quae nuper WICHΕLuAUs de Ieremiae versione Alexandrina p. 4-35, et TiIENI Us Comm. uber die Bb. der Κon. p. XIII ss. disputaverunt adeo mendosa est atquct negligenter instituta, vix ut interdum interpretationem iuvare videatur; auctoritatis igitur quam dignitatis caussa saepius laudata est. Aliquis sorte redundat usus e reliquis versionibus graeco Bermone expressis, e quibus Tu RODorioNiμ illa LXX religioso
83쪽
PROLEGOMENA. CAP. III. sere sequitur, AQUILA verba potius, SYMMACHUS sententias probo interpretari studuit. Chaldaica IONATHANIS paraphrasis, quae seu sum copiosius sere descriptum exhibet, superatur Syriam versione, quae PESCHITo vocatur, quippe quae textum hebraicum Alexandrina versione collata simpliciter et Iuculenter ut plurimum reddiderit cis. CREDNER de propis. min. version syriam.
IMI; WicnELMAUs de N. Ti versione syr. . Arabica inte pretatio, quae in bibl. Polyglottis reperitur, raro quidquam intelligendis vatis verbis prodest.
Iam Vero, ut ad patres Pergamus, HIERONYMI, CYRILLI ALEXANDRINI , THEODORETI commentarii uv. dd. manibus teruntur. Ex iis, qui medio aevo prophetarum libros explicaverunt, afferendi sunt Til EOPIIYLACTUA, RUPERTUS TUITIENSIS, NICOLAURLYRANUS. Inter Iudaeorum magistros nominandi sunt R. S.IARCIII, ΚIMCHIUS, ABEN ESRA, A BARBANEL cuius comment. in Nah. rabbinico et latino sermono Odidit SP CAERus 1703 . Post emendata sacra primo loco nuncupandus est LUTHERUS noster, qui medullas sententiarum ingeniose et egregie plerumque
perspexit cis. opp. lat. Viteberg. TU, s. 613- 621. ed. WALCHVI, p. 3041 ff. . EX Lut horanis deinde interpretibus, qui s. XVII ' scripserunt, praeter TARNOVIUM 1623 et GALOVIUM IMIet Io. SCAMIDIυM 1687 in Nahumo explicando versati sunt Io. QUI8TORPIUS, Κriegsyrediginn, oder Erlilar g des Pro-- pheten Nahum. ROstoch. 1628. 4.Ι. H. UMINUS, Hypomnemata in Obadiam et Nahum, Francos. 1652, 8. Longe amplior eorum eXtitit opera, qui R sormatae ecclesias addieti suerunt s. XVI et XVII. Λe primum qhidem Tu. BIBLIANDER Buchmann , Propheta Nahum iuxta veritatem hebraicam ct. Tiguri 15M, I 2 accurato pro sermonis hebraici, qua tum fuerat, cognitione, tam doctae interpretationi quam usui theologico eruendo operam dedit. Tum vero post egregios CALVINI commentarios et interpretationes a IUNIO, TREMELLIO, PISCATORE exhibitas, asserimus MDOv. CROCH comm . in Nah. proph. Brem. 1620. 12. GUALTHERI homilias in XII proph. 1609.
M sTERI, VAT LI, CASTALIONIS, DRUSII, GROTII, CASAUBONI, IO. et L. CAPELLORUM notae. tam in o Criticis sacris 1695oditis quam in Pora synopsi criticorum 1094 reperiuntur collectae. Duiliaco by
84쪽
Romana etiam ecclesia aliquot iisdem Aeeulis tulit interpretes, qui prophetarum minorum libros illustraverunt, veluti RIBERAM S. I., 1559, ARIAM MONTANUM 1582, CHR. A CASTRO S. I., 16ib,
G. SANCTIUM IGlsi; quo adde CORNELIUM A LAPIDE O. 1630,ΤIRINUM 1678, MENOCHIUM all. Quorum explicationes gravissimas collectas exhibuit ACKEI ANNUS, Proph. min. IMO. Ingentis autem v v. dd. assiduitatis, quae initio seculi XVIII maxime vigebat, praestantissimum specimen praebet IO. MAR Rii comm. in XII proph. min. Iaei, edit. ali. ed. ΡFAPP. 1734, in quo omnium sero interpretum diversae de quoquo versu verboque sententiae proponuntur comprPhensae, et COCCLII potissimum impugnantur opiniones ; eandem sere instituti rationem secutus est Ι. H. in ΠΑΕLis in bibit. Halensibus 1720, sua insuper sententia saepius explicata quam admisit MARCKIUS; utriusque enarrationes interpretationi landamentum largiuntur egregium. Sequitur CALMETI opus, qui ot ipse veterum potissimum theologorum placita conquisivit, et BURRII brevis et succinctus Gnomon, qui 1753 prodiit. Iam vero novam aetatem Nahumo interpretando conciliavit Ι. G. KALIΝsRIus, Vatico. Chabacuci et Nahumi, itemque nonnulla Iosaiae, Michaeae et Ezechielis oracula observati. histi - philolog. illustrata ci. Vratistaviae 1748. 4. Is enim primus intellexit, idoneam vaticiniorum explicationem ab Oxplorata temporis historia debere proseisei, ainuo adeo in indagandis tam Iudaeorum quam Assyriorum rebus, quae ad Nahumi aetatem viderentur pertinere, assiduitatem collocavit egregiam. At vero duobus nominibus laudabile consilium dici vix potest quantopere absit ab exitur primum enim, uti supra notavimus, nominum similitudine seductus Assarhaddonem non dister re a Sardanapalo non opinatus solum est verum uberrimo demonstravit, Medorum autem seditionem et desectum ad finem Assarhaddonis regni reserendum esse; itaque ultero capite Nini expugnationem a CTEsIL et DIODORO descriptam praedici existimat, tertio autem eversionem Nini a Cyaxare Perpetratam. Deinde perversissima hae sententia adeo captus est, ut vatis verba non eventu studeret comprobare, verum ipsi eventui adaptaret; atque adeo relicta potestate verborum usu Probata simplicem non solum sententiarum nexum et progressum haud raro turbavit, verum etiam, quid intersit inter prophetiam et meram divinationem et praedictionem, plane videtur negleXi8se.
85쪽
PROLEGOMENA . CAP. III. Sequuntur aliquot decenniis interiectis trium vv. dd. Opuscula, qui pressis SCHULTENAII et SCHROEDERI vestigiis hebraeariam vocum sigilificationes ad Gabi eam normam exigebant: E. I. GREvE vatice. Nah. et IIabnc.; interpretationem et notas
iocit. Editio motrica. Amstolod. 1793, 4; quae quium sit arbitrarie et singulariter institutu, supra perstrinxi mus. Cautius egit, et vitia illius rationis magis ovitavit, ScIIROR-DEitI et PAREAvII notas addidit Ev. KRΕΕNEN, Nahumi vatio. philologice ot critico pxpositumet. Hardorvici 2808, 4. Denique, quid assidua interdum arabiei sermonis comparatio valeat, in explicandis nonnullis primi capitis locis probe ostondit CH. M. FRAEHr IlIs ' 1852ὶ curarum exegetico - criticarum in Nahumum prophetam specimen, Rostochii 1806. Porro luculentissimum eius interpretationis exemplum, qualis exeunte s. XVIII μ' et nostro incipiente institui solebat, quippe quae omissa prophetica vaticiniorum indolo positicae venustati investigandae plurimAm daret operam, eius igitur exemplum asserimus C. W. It:sTI Nahum neu libersetEt und erisiuteri, Lips. 1820,
12, quo adde, quod paullo antea prodiit,
tentias collegit ItosENM. Scholia in V. T. , ampliore dein cops luco
Nahumi quoque oraculum collustratum est RV ΚERTII Versione,
et commentariis satis pervulgatis illis, quos de XII proph. min. odiderunt III TZ1G. 1838 et 52, HESSELBERGILS, EWALD., MAURER. I 840, UMBREIT. 1844; ScuMiEDERI nolao d. heil. Schristed. o. DEGERLACH , vol. V, n cum ederontur, maXima dudum commentarii nostri pars typis expressa erat. Ultimo loco commemorandus est A. G. ΙIOELEM Us, Nahumi Oraculum ex praelatione de
externae Poeaeos in vernaculam convertendae ratione versi
bus: germanicis OnoloTελευτοις et πολίοις illustravit ci. Lips. I842. 8. Quae prophetarum vaticinia vertendi ratio num videatur idonea esse, non disceptamus; adiectis annotationibus Nahumi explicatio multis locis amplificata est.
86쪽
Aia Nini, liber viatomis Nahumi SI actitae. Duabus ox partibus compositus vaticinii utulus est; argumentum perstringit altera, NIDU, altera auctorem libri indicat. Ao do prima quidem voce, revi , V. Ti. haud raro inscripta illa oraculis, ex antiquissimis temporibus magnopere interpretum inter se discreparant sententiae. LXX non satis sibi constant: Iesaianis locis c. XIII ff., XXX, 6 exhibent Oρασις, οραμα, reliquis autem omnibus λῆιιμα, sicuti SYMMACHUs et THEODOTION, de quo, ut Graecorum omittamus argutias , aut ita iudicandum est, ut secundum 2 Reg. IX, 25 ο κυριος ἐλάλησεν εre αυδεῖν τὰ λῆιιμα τουτο rem Net mnN NMI pro pronuntiato, effato, sumto in labia accipiatur, aut ita, ut pro tradito, accepisa deo valeat. Syriaca deinde interpretatio, quae PESCHITO voc tur, Ierem. XXIII, 33 sq. habet t. q. φθέγμα; mb. I, I; Sach. XII, I; Μώ. I, I lGLia tum vero nostro loco recto reddidit plaga; postremo Iesaianis locis exhibet it m 4 Lo, id quod alias sere notionem habet ereptionis, expugnationis es. BERN-sTRINII lex. Syr. , possit tamen hie idem esse ac stta. A., gestatio, molestia, labor, sicuti omnino Nα , cis. I. I. p. 539 88. . Oneris deinde veram atque genuinam significationem retinuerunt IONATIIAN, AQUILA, HIERONYMUS, qui primus notavit, senumquam praeseret in titulo, nisi grave aliquid et ponderis laborisque
87쪽
2 CAP. I, V. 1. plenum esset, qtiod viderotur. uno posteaquam diu soro sola valuit ad GoΓSSETIUM usque lex. p. 1027 ss. , a CO RIO inde et Virniso1 ad Ies. XIII et ACHIVILLIO disserit. altera ad nostramusquo momoriam ndeo tacta vulgaris ost, ut I. D. MICIIAE LIR
suppl. p. I685 eorum nomina reticere mallet, qui illam etiam retinerent. II KNGSTENDERGIt 8 demum Christol. II, p. 102 ss. Psalm. I, p. 30i , nssentiente IIAEVERNICE io comm. in Egech. p. Ita Hieronymi versionem unico probari posse, luculenter demonstravit; ad quam disputationem quae I OESTERUS die Proph. dos A. u. N. II. p. 259 et Dii EcusLERUS ad. Ios. XIII responderunt, non ita
magni momenti sunt; accuratius DEI ITZACIIIUs ad IIab. I, I argumenta eius examinavit. Iam igitur do quattuor disceptatur intorpretandi rationibus, quas duobus numeris comprehendimus; ultera eorum, qui vertunt onus, altera eorum, qui vel onatum praeserunt seil. divinum DEMTEMII., GESEN., WiNERal. vel pronuntiatum s. recitationem, ab inspiratione divina discernendam, KoEsTER. , vol otium, quod EWALDUS habet, sententiam gravem Hoclispructi . IIaec autem interpretum pars verbo interdum inesse vim pronuntiandi contendunt, id quod altera plano negat. Quare huius verbi notio, totius nimirum caput quaestionis, perscrutanda atque investiganda diligentius videtur. Primaria verbi potestas' st serendi, portandi, tollendi. Quam sat multi relinquendam putant, I. ubi componitur verbum cum , p, unde prave intellectae vocis Netu summa ropetenda caussa est. 8'Π-ox genuina utriusque significatione uihil est, nisi tollere vocem, i. o. altiorem reddere voeis sonum. Duo, qui in hane direndi formam cadant, locorum genera sunt; I ubi pleno scriptum est ,' p NCI, subiecta notio est clamandi, iubilandi, plo
Ies. XXIV, 14: seilli tollunt v em suam, iubilant; LII, 8: vox custodum tuorum, tollunt vocem simul omnes, iubilant ubi non prophetae iubilant ut cavillat ΚΟΕsTER 's p. 259), sed species quaedam atquo imago custodum urbanorum, cis. v. 7 ot LXII, 6;
c) plorandi Gen. XXIX, 11; XXVII, 38; I Sam. XXIV, 17 al. Longe gravius alterum genus est 2) ubi omittitur , p; ibi nulla
ex sententiarum nexu admitti potest nisi clamandi potestas, cis. Ios. XLII, 2. Il; LII, 8; quibus exemplis si vere probaretur, quod affirmat ΚοκsTEui S p. 259, 'a notare initium sermonis Prophetici, praedicaretur XLII, 2 inter virtutes Messiae, - cum
88쪽
non osso vaticinaturum..Λccedunt Ios. III, 7 et Iob XXI, 12 ubi manifestus est vociferanii uni et iubilantium clamor. II. Pergendum est ad reliquum locorum genus, quibus NUI cum aliis componitur nominibus. Quo in genere Nu I est tollere, serre, eoque sensu n logitur V. c. .Ps. XV, 3: ,,nec tollit, a. tufert convicium in vicinum suum, neque vero ,, non pronunciat convicium
nomen cl. ad mendacium non posse sic verti:',,no pronunties nomen cl. ad mendacium, ostendunt verba Ps. XXIV, 4r sequi non seri animum suum ad falsum ubi absona prorsus esset
pronuntiandi potestas; cis. HENGSTR. Ps. I, p. 82 M. Neque aliter explicanda vox est 2 Reg. IX, 25 Nurimn re V Noea iri in siet sustulit, ingessit Dominus in eum hoc onus, se. gravo illud atque acerbum de morte eius decretum I Reg. XXI, 19; XXII, 35. DELITESCiuo autem, qui l. I. sic vertit: und dehovaliliat liber ilin diesen Λusspruch ausgesprochen ', intelligi non potest, quibusnam ex caussis Simplex illa atque genuina interpretatio videatur intolerabilis esse; U translato dictum habetur precos tollere Ies. XXXVII, 4, ad deum nimirum in coelis habitantem. Quo addo tollere fietum Ior. IX, 9 brevius dietum pro: tollere vocem et flere, cis. Supra I, I, c., 2 Itestat ea dieendi
ratio, in qua reuia aperte est incipere, nostro autem sermone
optime redditur anheben: NUI Num. XXIII, 7; Iob XXVII, I; XXIX, 1; Micha II, 4 quibus locis, si esset pronuntiare,
satis incommodus admitteretur pleonasmus: et pronviatiavit carmen Suum et .... inquit; quare bene DELIT2SCIIICA IIab. ΙΙ, si vortit: ein Lied ansiimmon. Quod si verbum Netua nusquam potestatem pronunciandi admittere vidimus, nomini quoque indo ducto talo quid inesso n quit; imo, si unam excipias dicendi formulam αDI Nun , in qua locum indigitat quo tollitur animus, i. e. desiderium Εκ h. XXIV, 25, omnibus omnino locis, secundum usitatissimum vocum praefixo D formatarum rationem nut rem portatam, i. o. Onus, aut ipsum portandi actum designat. a Posterioris potestatis dilucidum exem-
89쪽
plum est 1 Pares. XV, 27; ubi suorunt, qui prophetiae vel cantus
sonsum flagitari asseverent verbis, commoti forsitan V. Σ' RUDI,
quod bis illo versus habet. Utraquo autem versio suas habet non disii cultates solum, verum errores. Nam illis, qui Prophetiam intelligunt, bone respondit Cis. B. MICII AELIA in nn n. ubb. prophetias rocitandus secundum cap. XVI Praescripsisse non Cho-naniam, sed Davidem; iis vero, qui de cantu cogitant, universum
capitis argumentum maximo contrarium est; ne praesertim v. 22 Chenania inducitur tanquam 'on ur, uddita muneris caussa: docebat gestationem, quia eius eriit Peritus. Inter cantores autem Davidis Chonania noc v. 16-2l nec ullo alio resertur loco. imo, facta eiu' mentione v. 22, soquuntur areae divinae ianitores; et baiulare arcam Levitarum erat, cis. v. 2. II; Num. IV
3 Davidos Levitas iubet seponere arcam in templo, sene iam humoris Oorum oneri esset NUD CP, i N. Neque vero osseudimur eo, quod ni te Chenaniam et post eum v. 27 legimus decantoribus; nam v. IT RA. deseribitur pompae sacrae ordo, in quo eunt Oros et musici praocodunt et sequuntur arcum a Levitis gestatam ; v. 27 amictus Davidis et roliquorum podem sere ordine
b Iam vero constat inter omnes oneris Potestas, ubi proprio sensu logitur ex. gr. 2 Rog. V. 27; Neh. XIII, 15. 19; Ies. XXII. 25 al. , nec non ubi transfertur per similitudinem ad molestiam
et nauseam indicandam, 2 Sam. XV. 33; Iob VII, 20; 2 Sam. XIX, 36. Nihilominus oneris imaginem improbant in Oraculorum titulis adversarii, ac primum quidem, I quod inseriptum eiusmodi otiam vaticiniis sit, quae non sint minantia DEMTZSCII. , veluti Sach. XII, I cuius argumentum satis existimamus segrave set ponderis laborisquo plenum esse. Haec autem vaticinii indoles manisosta apparet, si Israelis nomino renim hυ 'ri 'an 'o non gens sacra foederis, sed inimici ecclesiae designati videntur, uti existimat HENGATB. Christol. II, p. 272 ss.; pernicies ei impropter inimicitiam Hierosolymorum gentibus imminens Per omno hoc oraculum deseribitur. Sin alia tituli ratio est, et Israel, ut semper sere, populum significat universum - quae suam et ipsa defensionem habet explicatio, licet intricatas capitis etiam exaugeat difficultates -: oneris tamen inscriptio non minus ide comprobatur. Quid onim gravius ost funesta fratrum, Iudae et
90쪽
Israelis, perduellione, quid acerbius, quam ipsos etiam Iudaeos,
scelerato cum profanis gentibus icto medero, contra sacrosanctam consurgere urbem 3 'I IN irim ,π v. 2 Qua contentione
pernici sim sibi parant Iudaei; nihilominus Dei gratia roversi in sobrietatem, praesidio sibi esse Hierosolyma intelligunt ei. ;at victoriam gentium non assequuntur a Domino, nisi datis antea poenis. Tum vero alterum etiam sequitur se mus , gravissima de Messia perfosso querimonia et moestitia, V. 10 14. - At vero si amplior nihilominus' promissa inter calamitates laetitia videatur, quam quod oneris nomine comprehendi possit argumentum , eandem habemus rationem ae 2 Ies. XIX, quo exemplo, cum Aegypto non minae solum, sed felices etiam eventus praedicantur, DELITZACHIUS utitur, ut demonstraret, non mere se minitantia vatieinia, quae inscriptum habent Ni . At --plissima quaestioni, lux' accedit e versu 224': et pereesiit Dominus Aegyptum γε inredo si uia et medendo; hoo est enim proprium
illud et peculiare plagarum divinarum, quod pessumdant quidem
Peccatores, eiusmodi tamen, ut tam conditionem quam remedium in se gerant salutis, dummodo perculsi redeant ad Dominum - et revertuntur ad Dominum et exaudit eos et medetur iis ; attamen , quod primum atque maxime cadit sub oculos, violentia est plagarum et onerum ingestorum moles. - Nimium autem
heimen Mita inscribitur enim α parto potiori argumenti ratio. 3 Ium vero DELITESCHIUS , eum Thren. II, 14 vocem nostram do vaticiniis prorsus sollicibus dici asseveret, ab idoneo Verborum Sensu abesse videtur: ,,vates tui mendacia tibi et salsa vaticinantur, nec tua tibi sacinora aperiunt, ut reditum adducant captivorum: sed salsa tibi vaticinantur onera et seductiones ἔ onera enim aperte sunt hostium, quibus salsi vates exitium praedixerunt, ut auram captarent popularem. 4 Ierem. XXIII aeumen rei in eo positum est, quod quotidiana vatis onera saeta iis one,
TOSR erant, eorumque taedium moverant et lasciviam; atque adeo Deus hoc uti etiam vocabulo prophetas vetuit, ne Sacra eorum
gravitas et severitas ludibrio haberetur. CD. HENGATENB. l. l. p. 105. Iam igitur posteaquam es ali potestatem nec posse omnino