장음표시 사용
431쪽
In harum propagatione superstitionuiu aiatesignani fuere Mon olli , atque hisce dux ANTONI Us; in fine , enim, vitae hujus eretnico , ATHANASI Us haec fuisse refert ipsius morientis verba ad Discipulos, qui tunc ipsi ministrabant: Primo loco sarine ut adhaereatu Chrisio, deinde San tis, ut, poVt mortem, vos amiacos ac familiares in Herna tabernacula recipiant. Haec cogitate, haec percipite ; ac si quem ad me respectam habenu. mei memensole, ingar Hiras ca). Cum hoc ita, a moriente jam ANTONIO, Monachis commendatum esset, A. C. 3s6; fieri non potuit quin toti, se inina erga Sanctos pietate, veluti accenderentur, utpote qua, tamquam paratillima via, sibi adeo ipsi s amicos ellent reddituri, ut questi certissime se, poli mortem, in sempiterna tabernacula recuperent. Hinc ingens fila fama, tempore CoNs TANTII, de mir culis a Sanctorum reliquiis editis: hinc miracula edentium reliqui rum per omne Imperium dispersus; exemplum praebente, ac prae omnibus aliis urbibus idcirco celebrata, Alexandia. Hinc, J ULIANI temporibus, A. 36a , Contigit ut A THANASIUS,
sa Idololatrarum metu Asion tiarit , non in terra, ut Oblivioni mandarentur, verum sita cavaro Trepti cuyuHam pariete, coram idoneis teitibus, Diteris Saeculis prolutura. Plinc, etiam, invocatio Sanctorum, ut ejusmodi miracula ederent ; hominibusque , in precibus, atque aliis pietatis excercitiis, et sent auxilio; denuque, apud Deum pro ipsis itercederent. chlippe A T Η A N A SI Us , juin inde ab adolescentia , emortuos Sanctos ac Martyres specta; itiit nostrarum precum adjutores. In epistola ad M A RC h L L I N U M , tempore CONsTANTi Ni M. conscripta, dicit, Plalmorum verba non esse traniponenda, quod ad ordinem , neque ulla ratione immutanda , verum absque omni artificio, quomodo scripta sunt, recutanda & canenda , ut sancti, qui eos scripserini , homines, coinito ea, qώa re ItoILr, vel canunIι , propria siua ipsorum e se verba, nobisicam 'cccntur; vel polias, ut Spiritus Sanzus, qui in Sanctis
hisce siquHω est, animadverso Ha ipsim verba , qua ilia quondam inspiravit . iis sese , in nobis succurrendo, jungat. Cum
a) Γ Vide quae ad haec diximus in ptaefatione. a
432쪽
Com, prae omnibus aliis terris, Monachis abundaret, 'in religiosus Sanctorum cultus illic citius incepit atque altiores . passim, in ea Regione radices egit, quam alibi. PALLADIUS, anno 388. in AEnptum prosectus, ut Monasteria inviseret, nec Relinο- non APOLLONI i, aliorumque Thebaidum Martyrum, qui sub MAx3Μi No passi fuerant, sepulcra ; de illis dicit : Is omnibus Equepto
Christiani fecerunt aedem unam, ubi nunc multae virtutes pcraguntur. r ae . o rioresque Iania, amem, νιι viri gratia, ut de ιιs qua esset precatus, - tadie tim exaudireIur , eum sic honorante Servatore : quem etiam nos in i ct
Mart rio precati, vidimus , cum iis . qui cum sese fuerant martyrio adfecti; . Deum adorantes , eorum corpora salutavImus. E U-N A P I u s, quoque Idololatra ille quidem, locuples tamen testis eorum . quae ipsius temporibus contigerunt. narrans, quomodo milites Templa I 1pti in potestatem Monachorum tradiderint . quod anno contigit 389 ; ita, impium in modum, Martyres Imdibrio habet, ridetque , ut in veterum Deorum AEnptiorum locoem succedentes. Mi i , inquit, milites, Monachos Canopi quoque collocarunt, ut, pro pis, qui Mimo cernuntur , servos, se quidem sagitiosios . divinis honoribus percolerent, hominum mentibus ad 'eutium ceremoniasique obligaris. Ii, namque , condia ersalita eorum capita, qui , ob sceorum mulzitudinem, a Iudicibus extremo judicio fuerant adfecti, pro Drvis sentabant; iis genua submittebant, eos in Deorum numerum receptabant, ad illorum sepulcra pulvere sordibusue consevrcati. Mart res, igitur, vocabantur ,
o minis i , quidem, o legati , arbitiaque precum apud Deos eam fuerint servilia in da , or se me subactu, qua cicatrices scelerum, ac nequitia ves'igia, corporibus circumferunt; ejusmodi, tamen, Deos fera testas. Ex hisce exemplis intelligere est. invocationem Sanctorum jam quodammodo pedem in Ainpto fixisse, ac jam universe illic receptam , atque vulgo in usu fuisse. Ita BAsIL Ius, Monachus, qui, anno 396, CVarea creatus suit Eum illie . . Epilaopus, anno, autem, 3 8 decessit, Oratione in honorem MA-
NAN Tis, Martyris, ita loquitur: Mementote Mart ris; γicumque me um i o in somnis estis fruiti quicumque, hoc in loco , in precibuι ab ibo fusis ad is . . quicumque vesbum, nomine ibi sDiuitiam by Coos e
433쪽
lo quiri ovi; utile, probarii r
vocato. praesentem in velis veriora eris experri ; quosiumqvi oberrautes rei ι est in viam, quocum' te ciuitati re siluit, quorumcumque a mortuis, ster VOm. revocat i fient liberi, qWbusicunque per i sum viia tempus prorogatum est. ideiri paulo poti, quam univerialis haec in Cappadociae Se Bish niae Regionibus superstitio fuerit, hac ratione innuit: Ad memoriam . inquit. Mur 'ris, omnis Raeto commovetur ; ejus fesso onmis civitas gaudio sessus es' Ν que ad majorum suorum si uti ra diveraunt divuum c nati. vcram omisnes ad locum religiosi cuisus sese conserunt. Iterum, in Homiliae illius fine, precatur , ut velit De re conservare Ecclesiem, Armis, Mara um, turribus adero munitam. Denique, Oratione in hon rem quadragilata M.trtyrum : H: siunt, inquit , qui , nostram obtinentes Re rionem, in far certarum turriam , nobis securitatem asinimicis prae Zant: Mque uni ιantum loco Arius , verum per mulias Regiones diuributi sunt . multasque terras exornant. Saepe dedi is operam . saepe lator olis, ut unum iuven retis, qui pro vobis oraret : hic Iunt quadra linia, unam mecum vocem emisιω- tes. Hos stetit , qui calamitatilus premiiur . ad hos se recipit qui excivitat: ille, ut liberesar malis i his , ut filiae fortunatu . ue morat. Hoc mulier, stro liberis orans . exauditur; m riso preegre de genti incolumem reditum impera.rt, agroranii sanitatem. - Ο communes humani generis custodes , rarum nostrarum sodales optimi , sus gaiores nostrarum ρrccum , atque afjutores, solemi simi se rati apud Drum, sec. uitibus omnibus naaniscit uni est, jam ante annum 378, Orationes in Sanctoriim laudem, longἡ extra terminos styli mere oratorii ac figurati fuisse evagatas, & vulgus in Oriente, jam tum, universe, a Monachis. cultu Sanctorum insectuna fuisse. . GREGORius Mai tenus, item Monachus, Oratione se ta , anno C. 373 coii scripta, cimi primum Sosimae Episcopus creatus esset, ita loquitur: Puros nos reddamus Marmiam, fratres, vel potius Acra um Ddo a : & paulo poli, Martyrus vocat deprecarores , 'o obtinendo gradu aeriori , sue aevinisate. Eodem
434쪽
Εodem anno, in fine orationis in honorem A T Η A N A s II , tunc Ctimurecens mortui, ita eum compellat: Tu nos propitius resis, a
hunc rege populum, utpote qui perferin perfectam adorat Trinit rem, qua in Patre, Filio, er Spiritu Sancti consideratur atque colitur : si pax futura sit. me conserva , meumque mecum gregem disse; An bellum , domum me deducito , apud te , tuique smiles , mihi locum praebero; quantumvis magnum sit quod peto. In fine or
tionis in honorem BAsILII, A. C. 378 conscriptae, hoc modo illum adloquitur : Tu, vero, o divisum sacrumque caput, e caelonos refice; ac, vel precibus tuis, stimulum illum Omnis tolti . quem nobis , ad nos exercendos , dedit Deus; vel id obtine, ut alacri animo eumdem feramus; omnemque no am vitam dirige ad illud, quod maxime nobis conducit. Cum hac vita excedemus. illic nos , in tabernacula tua, recipes ut simia viventes , sanc-γάmque se beatam Trinitarem, cujus nunc non nisi imperfecta nobis contemplatio est, purius'perfectius intuentes, finem nostrorum, ribe, desideriorum consequamur . eamque mercedem accipiamus bHorum , qua gessimus vel sustinuimin. Denique, Oratione in honorem CYPRIANI, non Episcopi illius Carthaginensis, sed Graci cujusdam, eumdem in modum eum invocat; quin & narrat vir- ginem quamdam, JUsT IN AII nomine, in periculo defensam, invocata MARI A virgine, & miracula per CYpRIANI cineres edula fuisse. GREGORIus NUMω, alius celebris Monachus , atque Epis- ν opus, in E P Η R IE 31 I Sstri vita, narrat virum quemdam, cum εlonginqua Regione domum rediret, in magno periculo fuisse vers tum, eo quod omnes viae Barbararum Nationum exercitibus erant praeclusie; ast, cum invocasset nomine E p Η R IE M u M , di xissetque, Sarim EpΗRIEME, adjuva me; evasisse periculum, metiique momtis abjecto , praeter spem, ad suos rediisse incolumem. In fine hujus orationis, sequentem in modum EPHRAE Muri GREGORI Us compellat: Tu, autem, o E p ii R IE Μ , divino, jam, ad ens Atari, o Principi vita er sanctissima Trinitati sacrificia osserens, una
cum Angelis 3 omniam nostrsm esto memor, veniamque peccatorumnoserarum nobis impetra, ut Hernώ Regni caelestis felicitate aliquan-
435쪽
CAP. XIV. do fruamur. Idem, Oratione in laudem THEODORI Martyris, A. C. 38 I conscripta, ipsius potentiam, populique consuetudinem, hisce verbis describit : His Mart , inquit, anno proxime ela o , sentiam istam tempestatem sedavit, horrendumque inla, cum ferocibus inque crudelibin Scythis, bestum repressit. - Si cui permittatur , ut pulverem auferat, quo coopertum es monumentum, in quo san ti Mart is corpus quiescit, pulvis lage pro dono acci Iur, colligiturque , servandus , ut res ingentis preiis. I in , quippe, reliquias tan re, si qua tam prosera umquam fortuna eveniat; quantus is si favor, or quam non, nisi impensis is precibus, impetrandus , styobe norunt, qui impetrarunt.. Etenim, instar florentis adhuc viventrique corporu, HIud, qui id conficiunt , amplectantur, oculos , os, aures, aliaque sensus organa omnia, illi adplicantes sac , deinde amore in eum sum ca) , lachrymis in Mari rem quasi integrum adhuc , seseque vivum iras exsibentem, fusis, ' ces ei, inque sumticationes , o serunt , ut stro se advocatus interce' dat ; eum precantes , ut adminiserum Dei; invocantes, ut dona . quandocumque velit, accipientem. Denique, hac precatione finem Orationi imponit GREGORIus: O THEODORE, plurimis imdigemus bonis ; intercede pro patria tua,'sumtica communi Regi ac Domino. Patria , enim , Mart3ris, es locus ubi palsus es .iaque usus sunt ciMes , fratres . o consanguinei, qui 'sum possidenr, defendunt, exornant, atque colunt. Mala extimesiimus, pericula imminentia cernimus : Non procul absunt impii Scyιha, ad bellum nobis inferendum parati. Ut miles, pro nobis pugna ἰνι Mari r , πάν=1π- pro conservis tuis utere. Pacem implora , ut ne publici hi cessent conventus , ne oriosus atque impius Ea larus in templa atque altaria desaeviat, ne profanus ac scelesius res sacras conculcet. Benscium , a te acceptum, agnoscimus ,
quὸd salvi atque intacti hactenus sumin conservati ; ut in futurum periculis simus Meri, precamur. EFod A, vero . maiori
436쪽
peccatoram multitudini Populoque Procurent. Exhortare P E- classis, T R u ri , excita PAULUM , nec non J O A N N E M , divinum illum Mu a .
de dilectum Disipulum . tit solliciti Iint de Ecclesiis , quas condiderunt, quarum caus catenis fuere vincti, pro quibus pericu a morte ue perpesi sunt; ut ne caput adversus nos aιtollocutius Idolorum s ne spinarum i far, in vineto nascantur hae- roseo ; ne crescens lolium irisicum Fufoet ; ne ulla, pinguedinis veri roris expers, petra si adversus nos , verbisue vim foecundam , radicis expertem faciat s verum vir ute, a precum. ct tuarum cst tuorum sodalium , ἡ vir praeclare, arque MIer Maris r res excellens , Christianorum respublica frumento plenus ager evadat. Idem , adhuc, o sum, oratione sunebri in obitum M E L E TII, Episcopi Antiocheni, eodem anno 38 I, Constauιinopoli habita, coram coetu Episcoporum , qui, ex Omni Oriente, ad secundum Concilium Oecumenicum convenerant, ita de M E L E TI o loquitur : Sponsus, inquit, non a nobis ablatus es rin medio noserum consistit, quamvis imum non videamus : δε- cerdos e i in intimis locis, ac coram apud Deum svplicat, pro nobis se peccatis populi. Non erat harc figura loquendi Oratoria , sed ex vena animi sententia sic loquebatur GREGORIus, ut ex iis, quae supra ex eo, de EPHRA MO & THEODORO, citavimus, intelligere elL Cumque coram Concilio Constantinopolitano haec verba faceret, discere hinc licet, inquit BARON Ius b , prosesssum esse ipsum , quod integrum Concilium, ac, cum eo, tota illarum Regionum Ecclesia, credebat, nempe, Sanctos in cu lo preces pro nobis Deo offerre. E p Η κ κ Μ Syrus, celebris itidem Monachus, B A s I LII aequa- Ephia, Iis, qui & eodem, quo hic, anno decessit in fine tacomii, sive Syro; orationis in laudem BAsILII, tunc recεns mortui, hunc in
modum ipsum invocat: Deum supplica pro me, homine miserrimo, ae revoca c me advocatione tua ἰ pater; tu, qui fortis es ora pro me infimo ; tu . 'qui duigens es , pro negligente; tu , qui his laris , pro torpido 3 tu . qui sagiens, pro insipiente ; tu . qui tisi Ηhh a omnium
437쪽
cARXIV. omnium vinutum thesauram collegeris , dux ego mihi, omis boni operis exserti. In principio Encomit quadraginta Martyrum , per idem tempus ab ipso conscripti, ita eos compellat: opitutimini.
ergo, mιhi o sancti, suplicatione vesis ; vobrique precisus, o di- secti ; ut Christas sua gratia linguam meam dirigat loquuturam . sec. Et postea , facta mentione de unius, ε quadi aginta hisce Martyribus, matre, orationem hac precatione concludit : Te . o sancta , id is . ac beata mulier, obsecro , pro me Sancus preceris , dic que ; supplicate , vos, qui in Christo triumphalis
pro pertenui ac misero Epii Rario, ut msericordiam inveniat.
Christique gratia servetur. Atque iterum, secunda Oratione de la dibus sanctorum Martyrum Christi hac ipsos ratione adloquitur: insecramin vos, o Mart res sanctissimi, Fupplicate pro nobis miseris peccaroribus, negligentia Aqualore immundis , Dominaem , ut iubinam suam nobis graIiam infundere velit. Denique, postea , prope ejusdem orationis finem : Iam , vos , san simi homines, arque uis res Dei Mart res. me, miserum peccatorem , precisu vestris adjuvate, ut terribili uia hora, qua omnium cordum sicieta. manifesta flent, misericordiam consequar. Ego vobis hodie, b sanctissimi Chrisei Mari res , veiat inutilis atque imperitus fui pincerna: tradidi, quippe, suis ac fratribus ves a dei, poculum eximii viani ves a militiae, parati ipsis eximiam vestra victoriae , omnigenis repletam dispibus, mensam. Omni mensis adfectu ac desiderio dedi operam, ut patres vesbos, mire que , familiam vesiram, inque consanguineos , qui mensem quotidis sequentant, recrearem. Ecce , enim, camant, atque, exsultantes o laetitia perfusi, Dei gloriam celebrans, qui virtutes v ras coronaruit, positis in sacratissima vestra capita, coronis immortalibus inque caelesti ου fi illi, prater modum omisi. circum sacras, mari riorum ves rorum, reliquias con unt, felicitatem a vobis requisentes sa), ac medicianam cum corpori, tum animo, auferre cupientes. Ut boni, ergo ,
discipuli, sique ministri benigni Domini nostri , ac Servatoris. hos omnes fortunate sbJ er me, quoque , infirmum licet atque H-
438쪽
bilem, qui, vobιs meritis o HE sicazune vires adeptus, hymnum in ve rum laudem ac gloriam . coram sanctis vobis reliquiis , cecini. Guapropter vos obsecro, coram divinae Masi iis sotio, pro me. EPHI EMO, visi ac miserabili fleccatore , consi hie, ut, vobis precibus, salutem consequi merear, ac vobiscam sempiterna fruam felicitate, per gratiam , ac benignitatem , ac miser,
cordiam Domini nostri se Servatoris J E s u Christi , cui . cum Patre, o Spiritu Sancto, fit laus , honor se gloria . in sempiter
Ex iis quae ε BAsILIO . utroque GREGORIO , & EPHRAE MOcitavimus, intelligere est , Sanctarum cultum, inter Monachos, eoninaque admiratores, in AEnpto, Phoenicis , Syria & Cappadocia . jam ante annum 37S fuisse institutum ratumque, cum, eo anno, BAsIL Ius atque E PHRIEM sint mortuL Non multo, hisce , posterior fuit CHRYsos Torius. Is Antiochia docuit, quamdiu, sere THEODOSIUS M. imperavit, multaeque in ipsius Orationibus sacris, ad hujusmodi superstitionem adhortationes o currunti Videre hoc licet in fine orationum in laudem S. Ju Liae, S. ΡELLGI K. Martyris I GNATII, IIartyrum A Iptiorum , denio se Providentia, in honorem Martyrum in genere, S. BERE-NIc Es ac S. ΡRos Doc ES, IUVENTINI & MAXIMI, in nomen Carmeterii, M. Ita, Oratione de BERENIcE &PRos Doc E: Fortasse, inquit, non exiguo amore in θώ Mar0res accensi es is shoc igitur ardore procidamus ante i arum reliquias. loculos, queis inclusa sunι . amplectamur. Mari rum , qui se , loculi , magna virtute postent ,scilicet, ut Mart rum ossa, potentia valent. Neque suisu tantum die fessi, veram aliis quoque diebuου, nosmet ad ipsas adplicemin, sesas invocem. atque obsecremus , ut nos a fla-rrona esse velint. Posient, enim, virtute atque escacia, non modo dum in vivis sunt, veram etiam pos mortem s multoque magis post mortem , quam ante. Nunc, quine, nota , vel stigmata. gerunt Chrisi; camque ea ostendunt , omnia a Rege possunt obitanere. mandoquidem, ergo, tantum σcacitatis habent, tiaque tetens , cum eo, i is amicitia intercedis s nos , etiam, ubi con-
439쪽
cap. XIV. tinenti earum cultu , atque Us due eas invisendo a J , familiaritatem ipsarum fuerimus nacti, ipsarum ope , divinam misericordiam obstaere flosum M. Tandem Libera erat, ab hisce superstitionibus, Constantinopolis, donec, A chri ' 379, Veniret GREGORIus meianzom , paucis, Vero, tanti lim annis, iisdem quoque studiis accensa est. Narrat Rueri Nus μ).lΤψ . - ΤΗ Eo nos Iuri Imperatorem , cium bellum in Eu GENI Uri tyrannum adornaret, quod fecit anno 394, cum Sacerdotibus populoque omnia loca, in quibus preces publicε dici solebant, circumiilla; cilicio prostratum jacuisse ante thecas, quibus Martyrum atque Apostolorum reliquiae continebantur, atque auxilium imploras , Sanctorum advocatione. Addit Sogo MENus, Imperat rem , cum ad septimum milliare Constatriinopoli , adversus E u G NI u ae exercitum duxisset, templum, a se, J O A N N I Bapti ae aedia
ficatum , introiisse, Baptisumque sibi auxiliatorem ce) invoc ec d . Hinc CHRYsos Torius ce): purpura, inquit. vestitur , haec sepulcra amplexurus accedit s ac, posita tantisper dignitate , consit is, supplicans San D, ut pro se Patronos agant
apud Deum : Atque tiae, qui diademaIe coronaim incedit, ten- roriorum fabricatori , aut piscatori, ut patronis , preces ossert. Atque alibi Concurrunt . inquit, civitates ad Mars rumsepulcra , eorumque amore popuIuae accensus es. Postmo- Haec, tamen, consuetudo, reliquias , ad miracula edenda, missur alium mittendi, eoque pietatem gentium, erga Sanc
d Libr. VII. c. 24. . Ilom 66. ad populum, circa finem: ct Hom. 8. a T. in Matth. Hom. , 43. in Gen. Ilom. I. in I. Thess
cs Expositi in Pal. II . sub finem.
440쪽
tos vita castas, eotamque reliquias, accendendi, nec non, invocandi ipsorum animas, Religionem instituendi, tantum ad medium Imperii THEODos II M. tempus duraVit; tunc, enim, is eam
prohibuit hoc edito : Humatum corpus inmo a d alterum locum transferat, nemo Mar0rem disgrahat, nemo mercetur i, Habeans,
ver o , in potesate , s quolibet in loco Sanctorum es aliquis conditus , pro ejus veneratione, quod Martyrium vocandum sit, addant quod voluerint fabricarum. Dat. IV. Kal. Mart. Constan- sinopota, HONORIO, nob et puero , or EU ODIO Coss. A. C. 386. Post haec, agros viasque publicas altaribus replebant, in honorem erectis Martyrum, quos per somnia ac visa sibi innotuisse prae se serebant: Atque haec occasio exstitit, A. C. 398 , quinto Concilio Carthaginensi, decimum quartum condendi Canonem , qui ita habet: Item placuit, ut altaria , qua passim , per agros aut vias , tanquam memoria Mart rus , constituuntur, in quibus nultam corpuου aut reliquia Mars rum condisa probantur, ab
Episcopis, qui istis locis praesunt, s fieri potes, evertantur. Sin,
autem, hoc , Propter tumultus populares , non finitur, plebes Immen admoneantur, ne ilia loca frequentent, ut , qui recte sapiunt, nulla, ibi, supersitione devincti teneantur. Et omnino nulla memoria Mari rum probabiliter acceptetur , nisi aut ibi cor8us, aut aliqua certe reliquiae sint, auι ubi origo alicujus habi-
rationis, vel possessonis, vel passonis , Melissma origine traditur.
Nam, qua per somnia,qser inanes quas revelationes, quorumlibet hominum, ubique consituuntur altaria, omnimode reprobent r. Constituta fuerant haec altaria, ad invocandos Sanctos, Martyret,e, sub iis sepultos, vel qui sub iis sepulti serebantur. Primo, itaque, Templa, ubique locorum, replerunt Martyrum reliquiis, sive v ris sive falsis, ut in Templis invocarentur; deinde agros, viasque publicas, altaribus; ut ubique preces ipsis fierent: & nova quidem haec Religio a Monachis , per omne Graecorum Imperium, Ente THEODos II M. in Ε u G E N I u ri expeditionem, atque, ut mihi videtur, ante illius edictum, quod supra citavi, A. C. 386, introducta est. Eadem