장음표시 사용
31쪽
. XII. Diluitur sopbi a Calaini de Praedestinatione. XIII. Series. ordos Praedmnationis breviter expressus. XIV. Respondetur ad obiecta, dr orienditur , chrisum pro omnibus, etiam pro reprobis orasse. Non ideo voluntate antecedenti, se quaretu ex parte Dei es, aliquor esse reprobatos, in Sacris lituris dieitarc isi Sanguis pro multis, non pro omnibus ususus. XVI. An Semipelagiani ideo meretici, dicerent , inlla Deu omnes Disos fieri λ-I. Sententia et Deus vult omnes salvos fieri, quomoda ab Augustuo explicata pXMII. Diuime, dr esseaei voluntati an resisipossit8 NIX. Cur uon omnibus ea media , dr auxilia dentur , quibus p ra visi ut, certi is assensuri λXx. Respondetur ad celebra tosoli testimonium ad Roman: s.fι. et a iis sevientia exponitur, praesentim an Deus sit causa obdurationis p I. Non sequi ex nostra Sementia , non habere Deum majore-
Uectorum curam , quam non Electorum .
XXII. Multos miniss sequi hominem se i um discernere . - XXIII. Causam Purvulorum nihil obstare , multo magis ad remusram facere .
N S termini, quibus Theologi in hac prosundissima , remotisIImaque ab hominum captu materia uti solent, ambiguitatem aliquam, speciemque erroris prHeserant, prius, in ipsoque limine explicandae nobis sunt voces, quae toto hoc opere quam frequentissime occurrent, ct in quibus tota rei summa , cardoque ver satur . I. Observandum igitur primbest, duas in Deo esse voluntates ν-tecedentem unam, alteram consequentem. Non qubd in divina natura numerum , ct multitudinem persectionum admittamus , sed quia quae in Deo unum sunt, ea ob eminentiam , de infinitatem suam pluribus, innumerisque persectionibus creatis aequivalent , de ideo
perinde quoad effectum se habeant, ac si plura egent , sicque a nobis
per numerum , Sin plurali explicantur, quamvis reipsa sint res simpsicissima. Ea sere ratione , qua dicimus, nummum aureum tres florenos argenteos complecti, non numero, cdm unicus sit, sed valore, ct pretio. Ita, inquam, duae sunt in Deo voluntates: Pri-
32쪽
ma absoluta , essirax , indepe Mensque ab omni hominum merito. qua Deus naturaliter, meroque bonitatis suae instinctu, atque, ut ita dicam, Vult omnium holninum salutem, aeternamia iue felicitatem ; ct ideo eos creat, eos redimit, ct accomodatissimis ad hunc finem mediis accingit, aliter ta Nen, aliterqu- juxta infinitar, ac ordinatiisimae sapientiae suae modum. Et hanc vocamus
voluntatem antecedentem, seu voluntatem amoris, quia nullam aliam
causam habet, quam , ut dixi, naturalem bonitatis suae instinctum, motumque proprium . Haec, inquam, voluntas, quantum ex parto Dei efficax, & absoluta est. Essicax ; quia vi hujus voluntatis in vetur Deus ad media non tantum huic fini necessaria, ct commoda ;verum etiam abundantissima, ct praestantissima hominibus applicanda , adeo ut ne unigenito quidem, nec sanguini, Vitaxiue parcat. quod nemo iacit, nili qui finem fla*rantillime, ac esticaciisime ex zrte sua cupit. Absoluta verbhaec ipsa voluntas dicitur ; quia licee
eus exeo ut hanc suam voluntatem nolit, nisi homine consensum suum praesente, cum salvare invitum nolit et quia tamen creaverit , ct quod ideo creaverit , ut aeternam vitam adipisceretur,
quodque in hunc finem nobilissimis, ct validitsimis mediis instru-,xerit, id totum gratis, totumque opus sumini amoris, ct bonitatis suit. nihil homine ipso ad propositum tam regiae , spontaneaeque adoptionis conserente, nullaque ex ejus parte conditionctexspectata: sicut si Princeps Juvenem mendicum sola miseratione, ct pietate commotus haeredem ultimis tabulis scribat, quam tamen haereditatem ipso facto consequi non possit, nisi ex natura ipsius testamenti adeat, acceptetque: in hac, inquam, hypothesi voluntas mendicum instituendi, pura, absoluta, mereque gratuita est. nihil ad ipsam conserente mendico, quippe omni'm , quae a Principafiunt ignaro: Voluntas tamen Husdem Principis, ut actu ipso haereditate potiatur Α conditionata est 3 quia non vult aliter obtineri, quam haerede adeunte, ct acceptante. Ita in Deo. Quod te voluerit m , dere, volt erit in filium, quanto mest de se, adoptare, voluerit Regni caelestis heredem esse . in eumque finem mille , ac pretiosissimis te dotibus, & beneficiis exornauerit; merae charitatis, & miseria cordia fuit, nihil te , tuisque meritis adjuvantibus. Voluntas verb , qua decreuit, ne hoc ipsum Regnum obtineres, nisi velles, ct mer reris , quodque svoliare te illo voluerit, quia Praevidit, te operari,
ct mereri nolle , haec, inquam, voluntas cinduisivata, ct consequens
33쪽
dici debet, quippe ex praevisa voluntate , arbitrioque tuo pendens quod Theologi nostri aliis terminis voluntatem intentivam, & executivam appellant. Si tu verb solam illam unicamque voluntatem de se efficacem in Deo dici velis, quae effectum consequitur ; litem quidem de nomine mouebis, sed pessime confusione terminorum rebus ipsis consules, Confusis enim terminis, confundi quoque rem ipsam oportet 3 ut si equo nomen Aquilae; aut Romae nomen Memphis imponas, nemo non inseret ue ergo equum alas habere, & Romam Nilo rigari. Uoluntas ergo de se efficax illa dicitur, qua quis retri aliquam tam seri impenseque intendit ; ut illi consequendae validissima media, omnes- Eue officii sui partes impendat, seu deinde effectus sequatur, seu non sequatur; postquam enim omnes suas partes aliquis expleVit, neQtamen eflectum obtinuit, id non voluntati, non ignauiae cupientis, sed casui, alteriue impedimento imputari, adscribique debet. Ita in Deo res se habet: Si enim eius saluandi omnes voluntatem consideres , tam illa impensa, ct eximia est ι ut jure iurando pro testetur, Se nolle mortem peccatoris, sed ut convertatur, O vivat: Si efficaciam , ct abundantiam mediorum species, tanta est ; ut etiam proprio flio non peperceris,sed pro omnibus tradiderit illum,incum ilio omnia
nobis Zovamerit: Si denique examines, an omnes numeros, Omnesque
partes Salvatoris, & Redemptoris expleverit, id tam plene , copioseque peractum ue ut nihil exigere amplius possis, quid enim, inquit, debui jacere vineae meae, nonfeci λ Quae cum ita se habeant, amabbie, quid voluntati divinae deest, ut quantum ex se est , efficacissima appellari non debeat λ Λι ectus cessauit. Esto; sed efficacia cauta
quantum est de se, non ex effectu, sed ex conatu , Votoque Censetur,
ut videlicet adeo velis, ut nihil eorum omittas, quae fieri debent: quod si non esset,omnia sere vitae Christianae sundamenta corruerent . Λltera voluntas est hypothetica, de conditionata, qua Deus peccatores punire constituit, si gratiis a se copiosissime oblatis uti nolint, iisque in finem, usque pertinacissime obluctentur . Haec voluntas, Ut monui, Conditionata est, quia supponit insuperabilem peccatorum
Contumaciam, ac finalem impaenitentiam . Et hanc vocamus voluntatem consequentem , seu voluntatem Justitiae, quia non immediate, motu Ve proprio a Deo proficiscitur , sed ex Peccatorum protervia , Oblatam veniam Ohstinatissime recusantium.
Potest utraque haec in Deo voluntas exemplo clementissimi
34쪽
PrincIpis ostendi. Is cum plures filios habeat, omnes magno amore complectitur, omnes paternae haereditati destinat, ct ideo cum ' vilibus, tum bellicis artibus per versatilsimos magistros imbui curat; omnes denique regio cibo, regio cultu , ac famulatu exornat, ct Gquem morbo affligi contingat, vitaque periclitari ; dolet, timet, praemia medentibus spondet, non curis, non expentis parcit, nihilque non agit, ut laborantem restituat. Qubd si eo. um aliquem audiat, desectionem parasse, sibique bellum, ac mortem moliri, ac patriam igne, ferro vastare; non ideo primum in filium rebellem amorem ponit, nec continub propositum mutat, eum honoribus augendi , sed per Legatos, per epistolas, minis, praemiisque, acre luctantem armis aggreditur, Victumque venia, ct amplexu donat. Si verδ intelligat, nec oblatam veniam ab eo recipi, nec armis a
sistere, sed toti Regno perniciem meditari, nullisque rationibus a se , apatria ue perdenda compesci posse ; tunc enim verb mutato consilio, publicaeque quietis causa pertinacem vinciri, ac perpetua custodia claudi iubet; quod nisi sectat, nemo non dicat. Principis partibus defuisse, nec clementem in filium, sed ignavum in Patriam appetilet. Ita prorsus in Deo; nisi qubd quae in hominibus pluribus consiliis, ct propolitis, ac per intervalla fiunt; in Deo unum consilium ,
unum propositum, unumque momentum est; sed quod infinitate, ac eminentia persectionis omnia illa complesti inr, quae modbin Principe diximus. Nam quia anima hominis una, eademque est, non ideo minus vegetat , & sentit , quam aliae , innumeraeque plantarum, brutorumque animae. Et quia aeternitas unicum instans est 3 non ideo
minus spatii, minusque temporis occupat, quIm innumerae ann rum, ac saeculorum myriades. Et ut Plinius notat Sanctios gemma , licet una sit, non ideo tamen ommum aliamin gemma. rum coloribus consiste Sicin, non ineo, quia ejus voluntas una . eademque est, non omnes illas Amoris, clementiae, justitiaeque partes
complectitur, quas supra recensuimus. Et quamvis nulla sit in Deo . quippe immutabili, successio cogitationum, ut modo istud, modb re
mutata, aliud velit ; est tamen ordo ,-connexio Decretorum, cu mae illa sit maxima persectio confusioni opposita: sicut enim, quia Deus est substantia immaterialis, ideo cognoscit: ct quia cognoscit, ideo amat; de quia amat, ideo providet: ita quia est infinite bonus si deo vult omnibus a se conditis Dene; de quia bene vult, vult nemunem perire , re quia neminem vult perire, nulli copiosissima ad hune finem
35쪽
finem media negat 3 ct quia tandem videt, nolle aliquos oblatis meis diis proficere . nullumque delinquendi finem sacere; ideo vult puniare , ne Justitiae suae desit. In quibus omnibus non alternatio, ct uiacissitudo cogitationum est, sed ut dixi, ordo ct connexio, qualis esse in natura simplicissima potest. Uult ergo Deus, quippe omnium
Pater, omnes homines salvos esse, vult Regno potiri, vult haeredes scribi, idque amore non qualicunque, sed paterno, hoc est, Omnium maximo, ac sincerissimo. Et si qui rebelles evadant, non
ideo propositum, & amorem mutat: monet, rogat, inVitat, te rei, minatur, prosperis, adversis urget, veniam, pacemque οὐ fert . Et ecce tibi voluntatem Dei antecedentem, seu propositum
amoris, omnes salvare festinantis: Si verb nihil ista proficiant, peccatore omnem Veniam ,. Omnemque gratiam respuente; tunc enimvero succedit voluntas consequens, ac propositum Jusitire, quo, ne
officio Judicis desit, neque impunitate delicti licentiam delinquendi
foveat , rebellem ad poenam, de supplicium vocat, semper tamen aflectu, is charitate Patris nunquam in Filii poena, etiam criminosi hetantis. Ea sere ratione, qua videmus, pretiosissimas, ct charis. simas merces naufragii metu a Domino, ik mercatore jactari, invito tamen, & ud singulos iactus plorante. Sic Deus amat, etiam cum perdit, perdit tamen , ne justitiae naufragium iaciat. Hinc illae voces: Heu GGlabor super inimicis meis Isaia I. v. 4. Jerusalem , Ierusalem, quoties voluι covgregaresilios tuos, ct noluisti λ Nunc ergo relinquetur Domus vestra deserta. Matth. ar. Vides hic deserentem, & tamen plorantem ; jactat , ct gemit ; sed hoc amori, illud Justitiae debet; periret justitia, nisi plecteretur culpa.
Observandum deinde est, posse causam aliquam esse, dicique efficacem, quamvis effectus non sequatur; si videlicet cessatio, tu suspensio effectus non ex desectu virtutis in causa, sed aliunde proveniat. Illa enim dicitur causa efficax, quae omnem, & necessariam virtutem ad ponendum essectam habet: Nemo enim nepaVerit , solem causam efficacem illuminationis esse, quia nihil ei ad illuminandum, ct aerem, de terram deest, ipsoque facto omnia illuminat , nisi nubem, aut velum , aliudve impedimentum opponas, quale opponunt, qui iucenti, ct mille radiis ad illuminandum conanti oculos studiose claudunt ue tunc enim cessabit quidem illuminatio, non tamen solis, sed solem impedientis culpa . Aliud ergo est causa
efficax, aliud effectrix; ista, quam essectus consequitur; illa quae
36쪽
omnem necessa iam virtutem ad consequendum effectum habet, nisi aliunde impediatur. Idem de gratia dicas. Alia effectrix est, quae voluntatem expugΠat; alia efficax, cluae virtutem expugnandi habet, quaeque ipso iacto Voluntates omnium expugnat, quot quot impedimentum nullum ponunt 3 unde quod una , eademque gratiae alium flectat, alium non sectat, non gratiar, sed voluntatis culpa est: sciendum enim, hanc esse libertatis creatae naturam, ut quamcunque etiam efficacillimam gratiam possit eludere , cassamque
reddere ; quod ii potest, quid mirum est, si aliquando agat Sicue enim nulla gratia est . quae tollat libertatem ; ita nulla est, quae tollat potentiam resistendi; quid ergo novi, absurdique, i md quid nota rationi, de experientiae consentaneum, resistere aliquando illam, quas semper potest resistere, juxta illud Ach. V. Vos semper Spiritui Sanctaria Dis 8 Non qu bd major sit in voluntate virtus resistendi, qu in in Deo potentia superandi ; sed qubd Deus nolit potentia , sed pratia uti , hoc est. non cogere liberam , sed invitare, ac more nobilis, castique amatoris pecere Consensum, non rapere. Re igitur sic explicata , a sacris litteris initium ducamus. IL Pri md igitur Beatus Apostolus I. ad Timoth. a, ita loquitur: Obsecro pristim omnium feri obsecrationes pro omnibus, ut in omni pietato , ct honestate vitam geramur ; koc enim bonum, O acceptum es coram Samatore πυyro Deo , qtii omnes homines vult Diuos seri, ad cognitio vi veriectis υenire ; ovus enim Deus, unus . Mediator Dei, O hominum Christas JESUS, dum semeti'sum redemptionem pro omnibus. Uides in hac sententia , non semel tantum , sed sepius, ac repetitis vicibus, Deum omnium salutem velle. Dicit enim Apostolus: Pro omnibus orandum esse: Christum pro omnibus redimendis sanguinem sudisset pro omnibus curare, ut salvi fiant . Prs omnibus, ut ad veram,ct Christianam Fidem perveniant. Ubi simul adverte , non de justis tantum , & qui re ipsis salvantur; verum etiam de iis loqui, qui pecca tores,ct infideles sunt; nam ct pro istis ot an dum est, de de istis pra sertim scribit Deum velle , ut omne, ab infidelitate ad veram fidem convertantur. Cum ergo Apostolus de omnibus loquatur, nullumque excludat; cur tu excipias, quos ille non excipit, excludas, quos ille non excludit, si numque Divinae Misericordiae ad Paucos constringas, quem ille ad omnes dilatat λ Paulus dicitnes: tu dicis, paucos: cui magis credam λ Apostolo, an tibi λ Nec
tantum id asserit Apostolus, sed etiam duplici ratione probat: quia
37쪽
unus ea Deus , unus eri Mediator : quali dicat: Si plures essent Dii. pluresque Mediatores ; credere aliquis posset, non omnes Omnino hoia mines Deo,de Mediatori nostro cordi esse sicut quia non unus sed plures in Mundo Principes sunt, quilibet suis, non alienis subditis providet ; Rex videlicet Hispaniae Hispanis, non Gallἱs; Rex Galliae,
Gallis, non Germanis, aut Indis. Qubd si unus omnium mortalium , idemque Imperator esset, ut olim Romae ; ad illum non uniusmodb, aut alterius Nationis cura pertineret. Ita cum Deus sit omnium Dominus, omnium Mediator ; non potest non omnibus, quantum ex se est, vitam, de felicitatem velle, alioquin partibus suis deesset, sicut deesset Medicus, qui cum decem aegrotorum curam suscepisset, non omnibus, sed tribus tantum sanitatem efficaciter cuperet IS 4 duocatus, cui cum ex ossicio octo clientum cause, &quidem capitales commime essient; duos tantum tueretur, reliquis aut neglectis , aut non serib, obiterque defensis. Ergo qui omnium Deus ανediator est, aut oportet ossicio suo desit, aut omnium salutem , hvitam essicaciter velit. Altera Apostoli ratio est, quia Christus est omnium Redemptor , quam paulb post accuratius examinabimus . Ezechielis 3 p. v. a. ita loquitur Deus: Et tu i hominis die ad eos: Vivo ego dicit Dominus Deus, nolo mortem impii, sed ut conuertatur impius a via sua, y vivat. Si Deus ne peccatoris quidem mortem , de supplicium vult, cuius ergo hominis volet λ nam si aliquis dignus sit, quem Deus perire Velit, is plane peccator erit: Si ergo nec peccatorem perire vult, nec justum 3 sequitur, ut neminem velit. Peccatum est infinita Dei offensa, quippe infinitae Majestati facta , & ideo non unam tantum mortem, unumque infernum , sed mille, es innumeros meretur: Si ergo ne infinita quidem injuria provocari divina voluntas potest, ut mortem, & excidium peccatori velit ; sequitur, ejus in peccatores, adeo iue in omnes mortales amorem inextinguibilem, insuperabilem esse ; sicut insuperabile incendium esset, quod nullis aquis, ne totius quidem maris extingui posset. Ubi etiam observa, patheticam illam, plenamque tenerrimi amoris in Deo loquendi sormulam: Dic ad eost vivo ego, dicit Do-mtuus o c. ubi vides, Deum non velle tantum impii falutem 3 verum etiam id palam profiteri, suumque propositum solenni juramento firmare, ac per Prophetam peccatoribus insinuatum velle.
Quidam abbi est essicaciter velle, si id non est, quod Princeps aliis
quis de juramento, de publicis tabulis, demisso insuper Legato pa-
38쪽
um testatur 3 Plane qui aliter sentiunt, nescio, an ex Deo vero. Deum Mimicum , h scenicum faciant, quales sunt, qui ludi, de animi causa gestu, habitu, comitatu Reges in theatro se fingunt, cum tamen nihil minus, quam Reges sint. Sed absint haec ludibria a veracissima illa Maiestate, quae nullam causam fingendi habet. Egregie hue servit d. illa Ecclesiastici sententia c. Ir, v. a. Nou dixeris per Deum abori qua enim odit, ne fecerir. . . uec enim necessarii sunt ei bomines impii . Atqui si Deus Voluntate antecedente, de quantum est ex se, non vult aliquos salvari ; plane per eum abest, ne tot millia
reproborum salutem consequantur , tam enim consequi eam nota
possunt, Deo nolente, quam non potest imago in nuda tabula pingi, nolente Pictore. Nec mihi gratias sufficientes , occultas inspirationes , & alia salutis instrumenta opponas, quae reprobis dantur; tamen im nihil possunt ad salutem consequendam omnia illa nolente Deo, quam nihil possunt ad opus faciendum omnia instrumenta cessante artifice . Abest ergo per Deum, si velit quidem te ex fidelibus nasci, Baptismo tingi, veram Fidem doceri, sed nolit Caluum esse , sicut per Fabrum abesset, ne domus strueretur, si vellet quidem ligna caedi, saxa conduci, machinas parari, sed nollet domum surgere. Neque dicas, Deum voluntate antecedente, motuque proprio tam mutitos Regno excludere, ut Justitiam suam ostendat, nam ad hoc quoque rei pondet Ecclesiasticus: Nou sunt Deo necessirii homines impii , non sunt necessarii Justitiae, non sunt necessarii potentiae, perinde ac si Deo non millia alia Justitiae suae declarandae argumenta supersint, citra tot animarum strages, ac peterna supplicia ; perire enim necesse est, si nolit saluare. Deinde officium Justitiae ad voluntatem non antecedentem, sed consequentem pertinet, Cum delictum supponat . PostquIm enim peccator divinae voluntati obluctari pergit, nec cedit vocanti misericordiae, Deus hoc ipsum peccanti malum in magnum bonum convertit, m re praestantis Medici, remedium ex veneno parantis ; ut in Pharaone monstratum est ; sed cum id totum culpam , di impaenitentiam supponat; nihil ad eam voluntatem primariam, ingenitam. & antecedentem facit, de qua nobis Disputatio . Sed omnium clarissime Christus ipse apud Mathaeum cap. I 8. ubi cum proposuisset parabolam Pastoris, qui nonaginta noUem ovibus reliciis, unicam , quae erraverat, qua ivit, invenit, succollavit, magisque de illa una, quam perditam repererat, qu m de nonagini a
39쪽
es voluntas ante Patrem vesrum, qui in caelis es, uι pereat uvns . Sicut ergo Pastoris, non Mercenarii est, ne unam quidem de ovibus suis, etiam minimis perditam velle ue ita Redemptoris nostri nullam de animabus a se conditis damnatam velle ; nisi torsan major pastori cura de ovibus, quam Redemptori de Animabus sit; magisque pastor errantem ovem , qua m Deus errantem animam diligat. Si ergo ne unum quidem vult Deus perire, ergo vult omnes non perire ,
hoc est, clivos e ste. Sicut Judex, qui ex mille reis nollet vel unicum supplicio asIici; vellet hoc ipso omnes vivere, veniaque donari. Ubi simul o: serva essicacissimam . de enix illimam esse hanc de nulla ove
perdenda boni Pastoses voluntatem. Si enim Don emcaciter vellet , cur peregre proficiscitur λ cur ubique terrarum quaerit ρ cur laborat pCur sudat λ cur inventam amplexu stringit λ cur humeris imponit cur viciniam plausu, ct tripudiis implet Z plane aut nulla voluntas , aut ista efficax dici debet. Huc quoque essicaciter ii Ia Verba Sapientis faciunt cap. 6 v. 8. Pusillum O magnum ipse fecit, o - aequalis es illi cura de omniabus. HIc Sapiens ex ea ratione , qu bd Deus omnium hominum Creator lit, optime colligit; ergo Omnium qualiter curam habere .
Non ita quidem,quod non unu Creator plus alio diligat, id enim S in
naturalibus, ct supernaturalibus rebus clarissime apparet; cum enim amare sit bonum velle , quantb plus boni uni, quam alteri conseri, tantb Deus magis unum, quam alium diligit: seil uubd nullum deserat, nullumque, quantum ex se est, abiiciat, Velitq; perire. In quo eadem omnium creaturarum, S aequalis conditio est. Qub etiam spectant illa Apostoli verba ad Roman. Io. ct ad Coloss. Non enim .s disinctio Judaei O Graeci nam idem Dominus o mulum . . . ω Induite novum hominem secundum imaginem ejus, qui creavit illum, ubi non es Gentilis, O Judaeus, Barbarus, O Scytha, Servus, O liber . Si ergo neminem deserit, cujus Dominus, ct Creator est ; Sequitur , ne in illa quidem Praedestinationis causa, quae omnium maxima est, ct ex qua reliqua omnia pendent, nullum omnino deseruisse , nullumque ab emcaci salvandi proposito exclusisse . Si enim tam multos, imb longe plurimos exclu sisset; non ergo omnes curavit. Quis enim dicat, curasse, quos in illa causa omnium pra cipua, ct infiniti momenti neglexit . exclusit, abiecit λ Plane tam non est hoc curare, quam pater non posset dici, cura ste filium, quem
nihil mali adhuc meritum domo,& h reditate paterna spoliasset, aut in
40쪽
In flumen casurum tenere noluisset. Et tamen id omnino est, quoAfacit Deus, si arbitrio suo, nullaque praevisa culpa tam multos adultorum salvare noluit 3 unde necessarib secutum , ut perirent: jam enim supra monui, idem in adultis esse non salvari, quod perire, cum medium non detur in praesenti serie pinraidentiae supernaturalis, & ideo si unum non est, sequitur necessarib, aliud esse ;sicut quia inter vivere, de mori medium non datur, si Deus nolit aliquem vivere, sequitur necessarib, esse moriturum. Rursus, si verum est, quod dicit Apostolus, nullam apud Deum quantum videlicet ad salvandi propositum J distinctionem esse Judei oh Graeci,
Barbari de Scythae, quia est Dominus omnium, d. quia omnes ad imaginem suam condidit ; sequitur ex eadem ratione, tu priusquam
culpa aliqua inter reprobos, electosque distinguat; nullam quoque apud Deum inter reprobos, ct electos, inter Paulum, ct Judam di- sinctionem suisse : sicque omnibus aequaliter salutem optasse. Si enim ideo non distinguit Deus, inter Jusseum, de Graecum, inter Bariabarum, de Scytham , quia non minu β Graeci, quam Judaei ; nec minus Barbari, quam Scrthae Dominu est ergo nec in illo Ptiediain tionis negotio, quantum in se est, inter Cain, de Abel, inter Paulum, & Judam distinxit Deus, sed omnibus aequaliter salutem voluit, quia non minus Caini, quam Abelis, nec minus Judae, qu mPauli Dominus, ct Creator est ue nec minus unus, quam alter ad ejus imaginem conditus, i md ct redemptus. Quantum ergo ex parte Dei est, non est Barbarus, non est Scytha, non est reprobus, non est damnatus, sed omnes silij, omnes dilecti, omnes chari, sola culpa inter malos, bono lue, inter Electos, reiectosilue distinguenter Sicut enim apud homines non potest filius citra culpam, di in ultimis Tahulis a Patre omitti ; aut si omittat, querelam Testam eriti in officiosi filius opponet , ita multoque sortius apud Deum, ubi longe magis, quam in humanis Tribunalibus leges amoris, humanitatis,
ct clementiae valent. Flec ipse Augustini sententia suit, cujuspe petua sere & constans doctrina est; non dari elemonem unius prae alio, ubi non sit distantia meritorum, sic enim in Psalm. s. scribie Quid est Deuς in medio ejus i hoc si Disoat, quod aequus es omnibus Deus. O personas non accipit. Quomodo enim illud, quod in medios, paria habet I patia ad omnes es ; ita Deus medius ese dicitur , aequaliter omnibus confulevs . Quod intellige de voluntate Dei, quaatum ex se est, o ures salvandi i non verbde aequalitate merit