Theologia dogmatica in systema redacta a fr. Petro M. Gazzaniga Ordinis Praedicatorum et fr. Iosepho Bertieri Ord. Erem. S. Augustini ... in quatuor tomos divisa addita in calce Francisci Veronii Regula fidei catholicae. Tomus 1. 4.

발행: 1830년

분량: 247페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

21쪽

Argumenta ad versariorum. Solvuntur

18 CAPUT I.

minssionum exellarent , qua Christi iustitiam suam facerent, minime legimus ; lateantur itaque adversarii oportet, Doctrinam suam antiquae ac primitivae Ecclesiae ignotain fuisse.

Nec sibi desunt . qui ea tholicam oppugnant Ver talem. Nonne , asserunt, Salvator paralytico dixit: Conside flli , remis iantur tibi peccata tua Matin. IX. a. ). fides itaque unde peccatorum remissio obtinetur , firma est in Divinas promissiones fiducia.

Nonne Iacobus cap. I. 6. , Christi fidelem edocet, ut postulet in Die nihil haesitans λ Et quid aliud sibi volunt haeo de Abrahae justi fieatione Pauli verba Ad Rouι. IV. 16. ) , Ideo eae s de , ut secundum gratiam fruia sit Promissio. . - in repromis

sione Dei non haesit apte dis dentia , sed confrια- ιus eat Ide , dans gloriam Deo , plenissι me εclens, quia quaecumque promisit possus est facere , ideo et reputatum est illi ad justitiam , nisi quod expromissionum fide justitiam homines assequatitur 7

3. CCCLXXIV.

Non ii profecto sumus, qui arbitremur , fiduciam in divinam misericordiam , eiusque promissiones eli minandam esse hanc enim ex eodem , quod nobis opponitur Paralytici facto necessariam dispositioneme,se ad iustitiam adipiscendam jam ostenderant Tri. deni ini Patres Sess. I. c. Ι. . At fiducia haec ad spem pertinet, enasciturque ex fide , quemadmo

habemus faueiam et acces,tim in confideuito Per idem ejus. Perperam itaque fiduciam cum ipsa fide confundunt Acatholici; perperam ejus virtute solanos justos fieri autumant. Paralrticus autem Divina collustratus gratia , .fidei , qua tu Christum promis sum Liberatorem credebat , sincero peccatorum suorum dolori, caritati suae iustificatiotiis initium debuit : unde etiam Oriebatur fiducia , quod Salvatoreum valetudine corporis Peccatorum remissionem

sibi vellei impertiri. Quod si de justificatione sua certitudinem habuit, inde repeti debet, quod Christus cordis intima perspiciens , ac Divina authoritate

22쪽

pollens have ei fuerat elargitus. Ia oobum , quom Ο- do opponere nobis queant , nou video , ipse enim est totus , ut ostendat , justificationem in adultis sine operibus bonis haud eontingere 'neque fiduciam solam , sed orationi unitam proponit nobis. Quas vero ad Deum dirigimus preces , hae fieri debent ut oportet ; huno autem in finem fides historica , aliaeque bonae dispositiones requiruntur. Causam lamen Paulo judice se vieisse adversarii jactitant. Age vero, an res ita se habeat, inspiciamus. Doctor Gent um edopere voluit, ex carnis generatioue justitiam haud esse repetendam ; unde gloriari minime posse Judaeos, quod semen sint Abrahae. Quandoquidem ad Christi haereditatem Gentiles etiam vocati suere, qui per fidem filii Abrahae censentur , ac una sunt Promissionum participes , quas Deus eidem fecit. Unde Omnibus. qui salutem consequi volunt , iubet, ut Abrahae imitentur sidem , quam lamen otiosam haud fuisse , nec ab operibus sejunetam Paulus ipse , ae Jacobus demonstrant S. CCCLXIX. 3 ,

Abrahae autem sides nou in eo reponitur , uti con singuut Heterodoxi, quod quis merita Christi ap- Prehendat . credatque certo remissa sibi esse peccata , sed quod ille noscens Deum summe Veracem a esse Omnipotentem , eidem pollieitanti strediderit,eMeta jam sua et uxoris aetate , adhue suturum flare multarum geutium Ρatrem. Neo ibi de initio jusit fieationis Abrahae fit serino , sed de ejus incremento: quandoquidem jam pridem vir justus erat ac sanctus,

qui cum Deus benigne alloquebatur. Gen. XII. et

s . CCCLXXV.

Porro iustificationem nostram ab externa iustitiae rustificatio Christi imputationa haud esse repetendam , sed gra- Π0nsiti PVtμ' , RQ caritate per Spiritum Sanctum in eoedibus l/'. 'φ. ' nostris diffusa perfici cum Tridentinis Patribus Sess. I. Can. XI. ), constanter profitemur. Quam catholicam doctrinam tradiderat non uno in loco Apostolus Paulus : Caritas Dei , inquit Ad Rom. V. 5. , d usa est in cordibus nostris per Sytritum Sanctum , qui datus est nobis. Addit VIII. : Accepistis spiritum adoptionis , iri yus cla-

23쪽

cio CAPUT L

manius Abba Pater , tum ad Titum seribens Ilaec ii rem nostram egregia habet si II. 5. seq : Sαις os nos fecit per tapacrum regenerationis, et reno- pationis 'tricus Sancti . quem effudit in nos abundc per Iesum Christum Saloatorem nostriam , ut just Gicati gratia ipsius , haeredes simus sectandum Nemνι lae aeternae. Unde fit nianifestum , justii iam , quam Peccator Coi sequitur , minime esse actum ju-oicis peccatorum remissionem armuntiantis , ac nobis exterue imputantis Christi justii iam i sed actionem esse omnipotentis creatoris , qui nos regenerat , renovat , Sanctificatque. Rem autem penitus conficit comparatio praeclara , quam Adamum inter ac

Christum Doctor gentium instituit ud Rom. V. ),

ubi parentem primum culpae , et βalvatorem auctorem gratiae constituit. Jarn vero , quemadmodum originalis noxa macula est animae uostrae inhaereus , Hon imputatum uobis ipsum Adae delictum ; ita , dum justificamur , inhaerentem uobis justitiam aeSancti talem recipimus ; non vero extrinsecus tantum Chrisii justitia nobis imputatur. Praeclare Augusti initus Lib. I. de pecc. mer. c. X. ) ; Legimus in

Christo juotisicari , qui creuunt in eum Propter Occiatiam communicationem , et inspirationem gratiae Ῥιritalis. Scuo MON. Calviniani bene multi per imputationem extrinsecain justitiae Chi isti nos justi sicari comteu durat , quorum lumen DOu Pauci inhaeretilem etiam in nobis gratiam admittunt , quam tamen a

justificatione ipsa sejuticiam volunt ue. CCCLXVII. Sch. γ, redarguuntque Catholicam Ecclesiam, quae alterius est doctrinae : ita Mouli Dius in Ctri eo si- dei , Ferry , aliique , quibus praeter alios ex LutheriaSseclis conciuil Buddaeus lib. t V. cap. 4. S. II. et XVI. Sch. 'Verum distinctio haec justificationem

inter et sanctificationem post Lutherum, ac Augusta nam consessionem nata est, ut ostendit Bossuet lib. IlI. pariationum. Praetermitto Osiandrum asserentem

justificationem nostram , esse illam ipsam justitiam, qua Deus essentiat ter justus est : id enim ut deli-T:um insanum coulatavit Calvinus ipse lib. 3. iustit.

P. II. S. 6.

24쪽

S. CCCLXXVI.

Qui ex sola imputati otio iustitiae Christi autumant Quaedam di mos iustificari , Paulum si hi suffragari eonfidonior licuitate .Rsserunt i ipse enim ad Corinthios scribens do Chris o Domitio, inquit Ι. Epist. cap. I. 3ο- ), Qui

factus est nobis svientia a Deo , et justitia et sanetineatio, et redemptio, inimo subdit Il. opist. V. 23.).rum qui non nooemi peccutiam . 'ro nobis peccatum'

iecit . ut nos e liceremur justitia Dei in insor quo fit, ut

sicuti ipse sola pxtrinseca peccatorum nostrorum imputatione peccatum secit; ita et sola o xterna ejusdem Salvatoris imputatione tios tristi congii luamur. Quod verbis non ambiguis docet Augustinus In Ench. cap. 4 i. ) : θ e ergo Peccatum . Me nn justitia . nec nostra , sed Uni , nec in noue s , seA in ipso ;aicut ergo peccatum risu suum , sed nostrum I nec in se . sed in nobis constitialiam , similitudine earnis Peccati , in quo crucifixus est , demongi rapit.

f. CCCLXXVII.

At non ea Doctoris Gentium triens fuit. Asserit. Eu a nixyr. enim Christum Dominum factum a Deo nobis iustitiam ae sanctificationem nostram , propterea quod Passione sua ac morte haec nobis promeri lus est,

dique gratia sua in nobis producit , effieiique ; quid quid enim post Adae lapsum habemus boni , ac salutaris , id totum intuitu Salvatoris , ejusdemque largitate reeipimus S. CLIT. ). Itaque lucius est

Christus justitia ae sanctificatio nostra , quoniam de Plenitudine ejus omnes accipimus Io. i. i 6. ) , ejusdem gratia renovamur , tultitiam sanctitatemque nobis inhaerentem obtinemus. Quod . ut adhuc per Cipiatur clarius , consideraudum diligenter est , Α-Postolum scribere. Christum ita factum esse/nobis. justitiam, quemadmodum sapientiam. , ac sanctifi-Cat ouem. An sapientia nostra imputata est nobis. ipsius Christi sapientia 7 Perperam : an nostram sanctificationem censere debebimus imputatam nobi vipsius Christi sanctificationem 7 Nequaquam : Aca thesi eorum enim pars maxillia jus, si eationem a sancti aiione secernens si . CCCLXV H. Soli. ) .hauci Per Inhaerentem gratiam nos recipere iudicat. Neoi Diuitigod by Gooste

25쪽

in alio Apostoli Ioeo praesidium sibi quaerant adversari p. Nam hoc unum ipse contencit : scilicet Salvatorem iactum esse peccatum , sive victimamae sacrificium pro delictis nostris , ut nos pretioso ejus redempti sanguine , ac Deo reconciliati f. LII. CV. nou virtute Mosaicae legis , non ex DOSiri meritis , sed passione sua , ac per spiritum S. in nobis inti ubi iantem , iustitiam ac sancti talem consequeremur. Augustini autem comparatio in eo coti- sis iit omnis , quod sicuti peccata nostra , mortis Christi causa suerunt , ipse enim in nocetis erat , impollutus , sanctissimus; ita justitia Dei .et Salvatoris nostri meritoria sit . ae efficietis causa nostrae justi se aiionis. At putavit ne Augustinus ex imputata Chrisii justitia nos fieri iustos λ Apage: nam per occultam communicationem et inspirationem gratiae id

contingere assirmavit S. CCCLXXV . . Clarius adhuc expressit mentem suam scribens De vir. et lit. N. 38. Vid. Seran. 13 i. n. 9. , Quae adeo justitia Dei dicitur . quod impertiendo eam justoo Iacit , sicuti Domini est saltis Ps. III. s. ) , qua

S. CCCLXXVIII.

Nee sola ex- Ex rpcensilis sacrorum librorum oraculis I. lmi seca peeo ' CCCLXXV. 3 etsi sponte iam fluit, extrinSeca pectorum Lum β eaiorum remissione justificationem nostram minimei os bibi ii vh ab.olvi tamen ut ne icii esse videantur heterodoxi, ea Congerunt Scripturarum loca, quibus peccata nostra a Deo l gi, cooperiri. non imputari asseri

deque peccatorum remissionem extrinsecam penitus esse, coneludunt. Nihilominus animadvertere satius suisset, magnum justificationis nostrae opus , meri- iis unigeniti Filii sui comparatum nobis, ut mentibus Dostris haereret firmius , non utio tantum Sub

aspectu , a Deo voluisse describi. Prudelitis itaque viri est , ac in sacris litteris exercitati , diversos hosce dicendi modos inter se comparare , ut amplitudo , ac dignitas lauti beneficii facilius percipi queat. Jam vero Deus ipse Isaiae loquens ore inquit

XLIII. ab. : Ego sum , qui deleo iniquitates

26쪽

tuas propter me. Micheas vero amante sancto Spiritu scribebat VII. 18. i'. 3: Quis Deus sim ιlis tui , qui aufers iniqujtatem , et transis pecca iam

reliquiarum haereditatis tuae . . . . Projicis in Pr frandum maris omnia ymata nostra. Regius Propheta jam dixerat Ps. CII. ia. Conseret Ps. L. : Quantum distat ortus ab occiderate , longe fecit unobιs iniquitates nostras. Annoia Ioannes de Christo Domino inquit Apocal. I. 5. ): Letoit nos a poccatis nostrιs in sanguine suor Nonne Paulus eos niloquens , qui gravissimis sceleribus contaminatieraut . ait I. ad Corint. VI. ii ): Ut haec quι-riem fuistis , sed abliati estis , sed sancti citi estis , sed justificati estis in nomine Dymini nostri Iez,u Chrιsti , et in Spiritu Dei nostri y Quae quisquis

emit iis, α' us se tuentur adversurii , sacrae Scripturae conserat , luce meridiana clarius percipiet animae maculas legere', ac operire , eo quod delendo eas , efficit , ut amplius nouappareant; uon imputare , quoniam lavat , mundat inque. Sane quis sapietis in animum inducat , ut C rq

dat , id quod longe a nobis secit , adhue permanere Z quod delet , in nobis esse Τ maculas , quas rini geniti Filii sui pretioso sanguine abluit, emundavit que, tectas tantum esse , non ablatas Vid. Ilos. suet eo uti dia Catech. de Fero cli. VI. ) ὶ Ecelesiae Patres hujus catholicae veritalis testes furit disertissimi. Cyprianus vocat baptismum Ep. II.)mortem criminuitu, Chrysostomus In Ps. L, docet Divinam gratiam sordes peccati perseote abster gere , ac Divis candorem conciliarst. Theodoretias In Ps. III. asserit , Deum ita peccata remittere , ritobliteret , nullumque eorumdem appareat Vestigium. Augustinus quemdam refellens Pesagianum , qui ex Catholicorum senteulia coxisequi a jebat , haplisma Peccata radere, non tollere , scribit x Lib. I. contra duas D. Pelag. cap. 13. : Quis hoc nisi infidelis a Frmat Z Dιeimus .atitem baptisma dare omnium indulgenitam peccatorum , et auferre crimi na , non radere. Qua in ob rem merito rridentini Pa

tres diris eos devoverunt Sess. V. Can v. , qui radi, et non tolli peccati originalis maculam assit

mabant.

27쪽

M CAPUT I.

siae de iuuificatione doctrina imminui, ac obscurari Christi merita a Trmant ; immo splendent magis. coruscantqu'. Ut enim loquar cum magno Bossia eloeti. VII. a junt A catholici peccata nobis haud imputari , id est , Deum ob Christi merita ea non pu Dire ; nos vero propter ejusdem Salva loris merita

ea in nobis noti adesse a Trinamus: volunt ii Christi merita adeo magna esse , ut ad legenda crimina nostra sumetant z contendimus nos , ea sussistere ad maculas nostras pynitus deletidas: contendunt iii.

si ii iam unigenati Filii Dei promerstri , ut fideles censeantur , quasi justi essent; nostra doctrina est

tarati esse merali, ut revera sint justi. Advertendum tamen est , inter Uet erodoxos reperiri non paucos assere Die 1 PPccata nostra eo Sensu nor dem, quod in viris eliam sanctissimis maneat concupi

scentia . quae ab agendo hono impe1 selinatque ad malum ; lateri tamen peccata gratia Christi ominnitio deleri : hi , si nolint , concupiscentiam in Do

his permanentem esse Verum peccatum, Parum aut

nihil a Catholico dogmate recedunt ; sicut ii , qui

nec culpae nec poenae reatum in nobis esse contendum'; peccatum autem eo sensu manere dicunt, ita quantum e vero semper dici potest, hominem, cui remissa sunt peccata , fuisse aliquando peccatorem. Quarn Postremam sententiam suam secit Molanus apud Bossu et Oetior. Post. p. 53. Nec veritati stabilitae illud Isaiae derogat: Faeti sumus , tit immundi Omnes, quasi pannus menstr-rae unipersae justitiae nostrae ; aut quod Ps. Ilia. legitur : Et non intres in judicitim cum sero O ttio , quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vi pens. Isaias namque sutura praenuntians ad legatos purificatioties abrogala iam Mosaica lege respicit; lias vero veluti iustitias reputabant Iudaei ; etsi hocilem Pore rerum immundarum ad instar habendae es- soni. Quod si de Iudaeis .sui temporis loquutum suis-sse Prophetam asseras, nec omnino repugnabo: Sed legales ritus, quod ipsi, veluti justitiam plargirentur , Considera fant . hanc conferre sua Virtute Donvalebant f. CCCLVI.): unde . qui in ipsis absque

28쪽

posuε, quam sancti reputandi erant. Psalmἰsla d ssiis culpis levioribus loquitur , in quas viri etiam iusti cadunt , quo fit , ut et ipsi Divina Clementia

opus habeant : probos i limem viros Sanctitate . a iustitia exornatos existimasse , inde patet ; quod scribat Ps. XVII. 21. Et retribuet mihi Dominus Meundum jtistitiam meam. Neo juvat adversarios illud ad Rom. VII. dio. Iam non operor ego illud, sed quod habitat in me peccattim. Ibi enim peccati nomen ampliori sienificatu aecipitur , scilicet pro concupiscentia , quae etsi vera culpa non est , ex peccato tamen nascitur , ast ad illud inclinat. Vid. PΡ. Tridentinos Sess. V. Cian. V.

I. CCCLXXIX.

Absurdam judicant, quam de iustificatione pro- Quorum alia Posuimus doctrinam, A catholici. Vos . aiunt . agis mori Rit Funt, seritis , Deum , quum impium iustificat , auferre 'λλ' Penitus , ac delere pectata : sed non minus arbitramini , qui peccator non sit , hominem esse neminem. Bon id est Andabaiarum more secum metturpiter pugnare Τ At pace eorum dieam, quam Camputat Ecclesiae doctrinam , eos Non satis assequi. Quandoquidem peccata alia sunt gravia , alia levia, no venialia ; illa delentur penitus in anima justi , I. ad Cor. VI. ii.) ista cum justitia, ae sancti tate consistere possunt. Hoc porro discrimen vetita in Ita inter , ac mortalia peccata , et quidem natura sua , ac independenter a Divina misericordia gravissimis Scripturarum oraculis sulcitum esse, dubium non est. Paulus de iis , qui gravibus inquinantur culpis asserit , quod regnum Dei non possidebunt Ibid. s. et io.) , at Joannes ad Viros iusto sanctosque respicietis inquit I. Epist. I. 8. ) : Si dixerimus , qtioniam peccatum non habemus , ipsi

nos seducimus et peritas in nobis non es ; consonat

Jacobus scribens III. 'α. ) : In multis ostendimus

omnes. Unde Consequitur , peccata quaedam natura sua tantam habere gravitatem , atque malitiam , ut Bd aeternas Poetias nos trahant ; alia vero natura sua levia. in quae justi 'psi saepe labantur , ne eorum cum Deo amicitia dissolvatur. Sane . quis persuadere sibi serio unquam poterit, Christum Do- ιDiuili od by Corale

29쪽

minum, qui iugum suave, ae onus Ieve nobis imis posuit Mailli. XI. 3o. , seclusa eius misericordia cruciatibus aeternis puniturum fore illuni , qui vel

preces eum nonnulla distractione recitaverit, aut ossiciosum mendacium. aul otiosa quaedam verba

Protulerit Z Quae enim ea justitia foret , si ob culpam levissimam vir justus , sanctusque a gratia Divina non minus excideret , quam qui in gravia scelera labunturi Quam habemui Divinorum attribu

torum genuinam ideam, existimare nos non sinit .

eos qui leviter omnino delinquunt, aeter uis fore suppliciis torquendos. Hujus procul dubio sententiae

Augustiuus fuit, scribens Lib. XIV. de cio. Dei

c. IX. n. 4. . Nunc pero satis bene stipitur , si sine crimine ὀ sine peccato autem qui se pivere existimat , non id agit , ut peccatum non habeat , sed ut Deniam non accipiat ; ae alio in loco Da Perfeci μSI. cap. IX. n. Io. : Ingredi sine macula non absurde etiam ille dicitur , non qui jam perfecιus est , sed qui ad ipsam perfectionem irreprehensibiliter currit carens eriminibus damnabilibus , O que ψεα peccata penialia non negligens mundare eleemosynis. Magno doctori jam pratiluserant Hiero

nymus Lib. II. contra Apinian. , Chrysostomus Hom. XVI. in Matth. , Ambrosius Lib. II. de Poenit. cap. X. aliique praeclarissimi Ecclesiae

SmoLION. Calviniani peccata quaedam esse natu ra sua venialia pervicaciter negant, divina tame amisericordia , praedestinatis ac si delibus homitii bus haud imputari assirmant ; nec alterius mentis Vide tur fuisse Lutherus arI. praesertim 3 a. . Buddaeus etiam lib. S. cap. a. f. 33. Schol. affirmat , peccatum in se spectatum nullum esse, quod tempora lem , ac aeternam mortem non mereatur , adeoque omnia Peccata esse natura ἰua mortalia ; ex Calvinianis tamen non pauci ab hac doctrina recesserunt.

Confer Hug. Grotium in discus. Rioetiani volo. get. ac in nolis ad consultationem Cussandri. Philosophi Stoici omnia peccata inter se fecerunt Pa ria , ut scribiti Cicero tu Paradoxιs: unde Horatius lib. I. sal. 3. ajehat: Diuitiaco by Corale

30쪽

Cum pentum M perum est, sensus moresque rePugnam:

Atque ipsa utilitas j iisti prope mater et aequi.

Quod paradoxum Joviniano etiam arriserat, quem uberrime constitavit S. Hieronymus. Peccatum ab Augustino desinitur , factum . pel dictum . Mel conis cupit iam contra legem aeternam suh qua definitione non solae scito nos , verum etiam omissiones rerum , quae praeceptae sunt, eontinentur. Peccatum

mortale est aversici a Deo tamquam ab ultimo fine et cor versio ad erea luras; id vero conti rigit, quum homo creaturis , quibus uli debebat iruitur. V e. Diale autem est , inordinatus ad creaturas asseclusservato ordine ultimi finis , quum nempe homo Douila creaturis adhaeret , ut a Deo ultimo suo sine avertatur. Lege Augustinum lib. I. de doctr. Christ. Discrimen vero, quod mortale inter ae veniale peccatum adest, ex objecto, sine , agendi modo, ac circumstantiis dimetiri oportet.

S. CCCLXXX.

Ad elevandum , quod statuimus, peccatorum di- Argumenta scrimen , mulin i proferri solent ; praecipue sunt : adversariorum. Paulus Ad Rom. V. 23.) , generatim ait : mortem esse stipenditim peccati. Jacobus addit cap. II: io. : Quicumque totam legem seroa perit, Ossendat autem in uno, fac tis est omnium reus. Salvator docuit Matth. V. 19. : Qui ergo soloerit unum de mandatis istis minimis , et doc init Me homines , minimus pocabitur in regno caelorum. Haec tamen nihil nos coniurbant. Doctor gentium de iis sermonem instituit , in quibus peccatum aliquando regnη- Verat , concupiscetiliis ejus morem gesserant , qui membra sua iniquitatis arina exhibuerant, ae servi fami erant peccati: hos Vero gravioribus culpis contaminatos fuisse , dubium non est, atque hujus peccati stipendium mortem esse, eX se patet. Immo quum eodem capite peccatoribus justos opponat, qui tamen in leves eulpas non raro cadunt 3. Prae Q.), apparet , ad venialia peceat a Paulum objecto ita loco haud respexisse. Quantum attinet ad Jacobum, ipse consutat errorem , qui apud Pharisaeos, eo-Diuitigod by Cooste

SEARCH

MENU NAVIGATION