장음표시 사용
31쪽
rumque sectatores invaluerat, homin in censendum esse justum , si maximam legis partem observasset, etsi in quibusdam nullam ejusdem habuisset rati
nem : quasi in statera ponderanda essent bona a ora ala hominum merita , iique salutem essent conge-quuturi , quorum bona opera malis pra ponderasissent. Itaque contendit Apostolus legem penitus adimplendam esse, atque quisquis in gra e scΘlias, ve- ut uti adulterium est , ac homicidium , labatur Apud
Jac. cap. II. I. . eum censendum fore quasi omnium reum, eo quod Violavit caritatem, ex qua lex pendet, et Prophetae. Tum quia ob unicum
tantum scelus aeternam mortem promeri ius est. Ver-ha Salvatoris nostri ad sensa Pharisaeorum allu dunt , qui peccata ceteroquin in se gravia , vehit, mulierem aspicere ad concupiscendam eam, ira percitum esse , odio habere inimicos, putabant esse minima. Unde Salvator vult, ut qui haec patra v
xit , excludendus sit a r gno coelorum. Quamquam si rem herae assequor , adducta argumentis , in sensu ab adversariis intento accepta , nec ex Divina
misericordia peccata venialia dari ostenderent. ScΗoLION. Solent etiam opponere Basilium , Piein regulis bremioribus peccatum nullum appellari
Posse leve asserit , eo quod legis.transgressione quis Deum inhonorat. Nihilominus videtur ejus suisse mentis , peccatum tune debitum Deo honorem tollere , ac mortis stimulum esse , quando cum Iegis Contem tu conjungitur. Eubdit enim': Νιhil omnino tamquam minutum contemni deb t. Qui enim rem Contemuit, contemnetur ab est. Porro quod addit ,
haud reperire in novo foedere discrimen leve inter, ac grave peccatum, id secundum rius scopum accipi debet, quandoquidem loquitur de correctiora fraterna, cujus nobis debitum non tantum pro gra- ibus delictis , sed etiam pro culpis levibus incum-hit. Nec moror difficultatem ex his Augustini ver-h s lib. IX. Cons. cap. i 3. Proponi consuetam :Vae etiam laudabili hominiam pilae, si remota misericordia discutias eam. Contendit enim , cuncta , quae a nobis fiunt bona, a heneficio redemtiotiis , divina misericordia , et gratia repetenda e se i qu Diuitiam by Corale
32쪽
st, ut vita hominis , ei si Iaudabilis videatur , diis
vina bonitate exclusa habeat, ut timere sibi debeat. Quae discrimen inter peccata , quod Augustinus adeo Ioculenter expressit, praedicavitque S. Pr eo ), minime tollunt.
Ex errore euascitur error : Beterodoxi arbitraii Nemo de sua ex Divinarum promissionum side homines justos . Vβx βοRt 0'esieri , deduxerunt , quemlibet de Sua justi sicatioue re V.latione ee
Certum securumque esse posse , ae debere. Nos vero tua est. cerlituditiem secernendam esse duplicem asserimus ,
indei nempe , ac speι; illa Divi uae revelationi innixa assensum firmissimum haesitatione exclusa om-Di a nobis extorquet ; alteram habere tunc queas , quum nullius tibi conscius criminis pacatam conscientiam geras , honisque intentus operibus , aeter
nae selicitatis , quam ad promisit Deus , adipiscendae fiduciam tenes. Spes ista , non solis Dei promissionibus innititur, sed etiam diligentiae nostrae , eo quod Deus maiidata sua diligenter observatilibus, a QPerseUerantibus usque in fuem coronam gloriae ad- promisit ; quo fit, ut ob infirmitatem humanae nain turae haec spes sollicitudinem conjunctam habeat , vae salutarem timorem. Certitudinem hane profitetur Catholica Ecclesia ; quam autem Matholici indu Aerunt , repudiant ipsae sacrae litterae. Et sane in
mundum est cor me iam , purus sum a peccatο ῖ tu in XXV ii l. 14. : Beatus sir , qui semper est Pasei uus. Paulus vero vir sanetissimus, ae vas electionis
de se ipso aiebat I. ad Corinth. IV. 4. 3 . Nihil
mι hi conscius sum , sed non in hoc justincatus sum: δεδικὰιωμει δικαιουσθαι, quod est interius Purgari, animuinque a vitiis mundum habere ' . Ignorabat ιiaque Paulus, quempiam Divina revelatione seclusa Posse side .certissima credere , se penitus mundum es e , iusium , ac sanctum. Ad quem Iocum Chry- εο tolnus respicietis, scribebat: Non Corinthios tan-ι- , sed aeipsum prioat hoc jussieto. Hieronymus Quo sensu accipitur Isai. LVI. xi. Act. XIII. 33, ad Rom. VI. I. aliisque in locis. Di ita Corale
33쪽
non minus ait Lib. II. contra Pelag. r rimperabat sententiam ne forte per ignorantiam deliquis.set , quanta abyssus sit , audite. Basilius putem Constit. Monast. cap. II. : Multa peccautes , plurima non intelligimus. Quaρ opter dicit Mostolus, hil mihi conscius sum , sed non in hoc justificatus sum : hoc.est mulἱa pecco, et non intelligo.
talιhet jtistitia sit praeditus homo , cogitare aebet , ne aliquid in tuo . quod ipse non Oidet, inoeniatu esse eti andum. Quapropter merito definiverunt Tri
dix it omni homini ad remissionem peccatorum assequendam necessarium esse, ut credat certo , et
absque ulla haesitatione propriae infirmitatis, et in-Eispositionis peccata sibi esse remissa, anathema si . ScssoLlor . Lutherns, Calvinus , Dord racena Synodus , existimarunt , quemlibet , sicuti de aliis fidei arti eulis , ita et de justificatione sua certissimum esse posse. Calvinus in antlia. cone. Trid. ad Sess. VI. temperare , vel immutare visus est sententiam suam; inquit enim : Non certitudinem aliquam ima e ginamur , quae nulla dubitatione tangatur, quaeniata inquietudine sollieite tir, quin potius dicimus, Pemettium esse fidelibus certamen cum Sua Usorum, Eissidentia. I ino est , quod te Blane in Thesibus Sedamensibus sententiam hanc a suis non defendiscribat quem lainen non paucis Calvi uis larum adductis testimoniis, consutavit Arualduq in opere: Ie renoersement de la morale de in Christ past Ieser eurs des Caloinistes t chanι la justification. At tumen, ut dicam, quod sentio, hanc communem esse omnium Calvinistarum doctrinam non arbitror; quod etiam ostendit idem te Blano ini postrema suarum Thesium editione testimoniis Percli insit , Da
serves , velim, doctrinam esse Lutheri , posse uos certos esse de fide nostra , neminem vero de sua Poenitentia securum esse; immo neminem lutum
reddi posse s quiu in melioribus operibus suis oblatens amoris proprii vitium graviter non peccet. Diuitigod by Cooste
34쪽
Conser Bossuet hist. de par. lib. I. n. 9. seq. Iam vero dubium non est, Deum sincere poenitentibus tantum , Pecc3torum remissionem dare ; ut sexcentis in locis fidem faciunt Sacrae Litterae; aE Lu- thera ni ipsi conversionem cordis Necessariam Conis ditionem ad justificationem esse admittunt
CCCLXIX. Schol.). Quapropter , quum in Lutheri
principiis, an vere compunctus , et contritus sit, Certus esse possit nemo , nam posset illusio nobis irrepere, aut amoris proprii praejudicium, si, utraeque quis certitudine fidei credere valeat , se obis inuisse pecentorum remissionem. Haud ignoro, conis fessionem Augustanam cap. de justifcat. asserere , fidem cum mortali Peccato minime posse consistere. Unde ita argumentatur : sidem habeo , itaque peccatum mortale haberα nequeo. Quod argumentum in advsersarios Bossueius retorquet lib. 3. ar. n. 38. Fides eum peccato mortali consistere nequit; est Tullieranorum propositio ; at ex doctrina Lω heri nemo certus est, an in melioribus operibus suis graviter non peccet , au ducatur amore proprio ; nemo itaque certus est , an vivam fidem habeat; proindeque nemo est de Sua justificatione securus.
Sed audiamus jam , quae pro doctrina sua pro- Heterodoxo-serant Protestantes. Paulus, ajunt, Corinthios IL. rum stophi m nia Corint. AIII. 5.) his verbis monet: Vosmet x' ipsos tentate , si estis in fide , ipsi pos probate ;aunon cognoscitis posmePIιSos, quia Christus Iesus an oobis est y nisi forte reprobi estis. Quis non videat , cuilibet comperium esse , an in fide sit, actChristum in se iobabitantem habeat 3 Cotifirmat id ad Romanos scriberis V. s.) : ausificati ergo ex fide pacem habeamus ad Deum. Quomodo autem tranquillum habebimus , pacatumque animum , Si certissime haud pateat , nos esse justos Iam dixerat IV. 16.) , Meo ex fide , ut aecundum gratiam promissio sit omni credenti ; immo addit VIII. 16. : Ipse enim Spiritus testimonium redule spiritui nostro , quod sumus fili Dei : testimo uium autem Spiritus bancti errori obnoxium non est. Diuitiaco by Corale
35쪽
Solvuntur. Verum laudata Pauli testimonia Adversarii noti recte expotiunt. Ac pri inuin : vult ipse, ut se pro-hetat , an in fide sint . Christusqne in ipsis inhabitet ; non erant itaque, qui justi erant, hujus reicerii ac securi. Sed neque re hene ponderata , ac diseussa, sidei certitudinem de eorum sanctitate , ac justitia , quam nec semetipsu in habuisse fidem
sucit I. CCCLXXXI. ὶ, sed moralem lutilum indu -- cere voluit. Sane , qui sciam mortalium seclusa Dei evelatione , tacitam se hab re, quantam Deus jubet , caritatem , ac singula Dei mandata ad amussim observa Ase compertum Penitus habet Z ut puto, nemo
ianus. ) Qui vero sanuti sunt, ac iusti , hos pace
interii, si ui , ac tranquillitate sui emur ; at ad hanc obtinendam sussi cerct eertitudinem moralem constati inter levemus i nam eodem Doctore gentium testa cum metu, ae tremore Salutem nostram operari debemus
Aa Philip . . II. 12.ὶ: Deo moror, quod dicitur, secundum gratiam firmam esse promissionem omni credenti. Promissionis enim firmitatem tu eo repouit
Paulus , quod ad Evangelio in non ii soli , qui ex
semine Abrahae sunt , sed Geutiles etiam vocantur eat quid haec ad justificationis certitudinem 3 Α uomues , qui credunt , justi sunt , ac sanctit optanda
testimonium Spiritus sancti ei ori mi uiuae obuoxium e4se, eΣ ese Patet; vero uitameit, nisi adsi L pecu -
'ὶ Beperire tamen est doctissimos viros , a firmantes Paulum non de gratia habituali, sed de praesentia Christia uadum impexaudi potestatem , ac de annuntiata jam sideIoquutum fuisse: eui exposui oui nota Osticiunt haec verba, nisi forte reprobi e,tis; etenim reproborum Domi ue non rejectos a Deo hio voluit Paulus desiguare , sed viles factos, ac degeneres. Vide Estium , et Catinet in hune Iocum. Nec valet argumentum Petri martyris aleutis, ex Promissionibus uuiversali propositiove conteuiis , a Iugulare conficere licet ; at Christus promisi Joan. m. dici. Haec est Moluntas Patris . in Omnis, qui Midet Filium . et credieau eum , habeat , itam aetcrnum ue licebit ergo inserve 3 ego credo in silium Dei, habeo ergo jam, et habebo, quod ad- promisit. Tibilo minus Promissio vitae aeternae e uditi Ovem habet adnexam , Nempe si veram habeat quis contritiouein cordis, Deique manu ha .cv ci. Istiuo autem ea ι, qui sidet
36쪽
liaris revelatio , illud nobis clare non proponitur , hinc etiam est , quod multi a veritate aberrautes ,
se tamen iustos , ac sanctos esse Praesumant. Quam inobrem testimonium Spiritus Sancti , quod simus filii Dei , in eo reponi debet , quod fideles credunt, Spiritum Sanctum esse , qui regenerat, ac sanctificat , quod ipse in solis piis, justisque habitat, quod sola vera Christi religio sit, quae justificat, eundemque S. Spiritum tribuit. Unde Buddaeus ipse , Lι b. IV. c. IV. S. 13. in eos saltem, qui tentationibus adfliguntur , dubitare posse , an iusti si ut ,
Non immerito gravissimi quique viri hane Calvi
nistarum doctrinam . nefandis scilicet sceleribus justitiam ae satiet italem haud amitti , horrorem in-Culere dixerunt , alque moralis Christianae sun da menta subvertere. Quippe, quae salutarem fidelibus timorem eripit, vitiisque omnibus habenas laxat. Commentum istud saeri libri impugnant, confodiuntque. ln Psalmis enim legimus Ps. II. ra. : prehendite disciplinam , nequando irascatur Dominus , et ρereatis de pia justa ; atque apud Ezechielem XVIII. 26.): Ciam autem aperterit se ju-sιMG a justitia sua, et fecerit iniquitatem , morietur in eis. Paulus vero ad Corinthios scribebat I. v. IX. 17. . Castigo corpus meum ac in serpitialem redigo . ne forie, cum altis praedicaoerim, HereProbus effleiar; iis/emque saluberrimum hoc monitum dat X. let.): Itaque, qui se existimat Flare, Mideat, ne cadat. Cumque Peccata graviora receu fuisset, absque personarum discrimine ait; quod, quotquot iis contaminantur , regnum Dei non pos- ridebunt Vl. 9. seq0. Ecclesiae Putres ejusdem Sem Per suisse mentis , prudens nemo addubita hil. Ilie-
tertitudinem habeat, se haec omnia, ut oportet praestitisse; adeoque ex Dei promissioni hus minime evincitur iustificationis nostrae certitudo. Sane Calvinus ipse lib. III. instit. cap. II. S. X. acribit e Tot Manitiatis recessus habet, tot mendacii latebris scatet cor humanum , tam fraudulenta hypocrisi lectum est , ut sae e fallatur.
stitia ac gratia sanctificans rursus amitti.
37쪽
ronymus Iovinianum , a qno errorem suum Calvinus mutuatus est, solide consutavit. Augustinus non tantum hane veritatem saepe propugnat , Verum etiam iustorum exemplo, qui in pee calum misere
prolapsi sunt, demonstrat Lι b. II. de Doe r. Christ. n. 33. . Sapi prater itaquμ Trid lini Ρatres
definiverunt Sess. VI. Can. XXIII. ) ' Si quis
hominem semel justificas iam dixerit amplius peccarcnon Possρο , neqtie gratiam amittere i atque ideo eiam quι labitur , et peccat . numqtium pere δει 3Se justi
fcatum . . . . . anathema sit.
ScnoLION. Calvinus arbitratus s de sola hominem seri justum , eumque nedum de sua justitia , sed etiam de sua praedestinatione securum esse , voluit Non minus , dum in atrocia scelera labitur, ex Divina honitate haec praedestinato homini haud imputari ; proindeque adeptam iustitiam penitus nun quam amittere. II ino etiam quod moriale inter , ac veniale peccatum resieritur discrimen , repetit totum e praedestinato omnia dicit venialia , mortalia hominibus caeteris. Quam Calvi uisiarum metitem es Fe , probandum assumpsit Arnaldus in libro , leren persement de la morale de I. Ch. , ubi plura eorum , qui se resormatos dicunt, clara testimonia Prosere, ipsiusque synodi Dor dracenae : in qua lamen , an detestandum hoc dogma definitum 1uerit, adeo Perspicuum non est. Id iusicias it Le Fevieoli. H. I. I i. innititurque ejusdem Synodi Canoni octavo ; tum judicio Theologorum , qui ab Anglis
delegati erant, et Embdanorum. Cl. Mallemburg cI cap. 87. de just j. num. 5. a junt : Hic noIα Prι motu Synodo Doruracena posse orderi , non esse ae inllam eam quaestionem , an seseles numquam to taliter , et penitus excutiant Spiritum S. Quod etiam inter Aeatholicos affirmat Blondellus, Acrea utentiques p. ia. Longam etiam laudatus Le De Vre Calviniatio rura seriem contexit, qui justitiam , an sanctitatem amitti posse iudicant I lamen ex iis Dou pauci fidei , et justitiae residuum in gravibus peccatoribus inesse putant i non quidem ac ιM , sed Potentia , ut inquit Vossius vel habitu , ut con- tetidii Forbesius. Qua in re misere decipiuntur: quo-Diuitiaco by Corale
38쪽
motio enim iustitiae, ac sancti latis residuum in iis adesse potest , qui ita statu degunt damnationis, et mortis iὶ Caeterum sentetitiam de justitiae in amissibilitate perniciosum errorem vocarunt Bullus in aρol. Pro harmonia, et Grotius in animado. au Consuli. Cassandri not. de discrim. peccati mortalis , et oenialis. Casau bonus in epistola au Petrum Bertium scripta an . I 6i I. scribit: Video nostros contraria docere antiquis Patribus. Rιdicule faciunt , qui hoc nempe justitiae, amissibilitatem) negant. Alardus autem Voehus in tract. de uniendιs Christia. norum animis in f de illibata, hominem posse ex ridere gratia demonstrat primorum Parentum, noDavid is exemplo ; addit conoeptissimis verbis id docere Paulum au Rom. II. 2 o. ac Αughistiuum ePist. Ia I. ad Proham. Unde concludimus hujus Calvi Dianae doctrinae absurditatem cognitam fuiss8 , ac 'reprobatam a nou paucis eorum , qui se reformato
Praeconceptam absurdam sententiam , ut tueantur Catriniano- Calviniani , his veluti sulcris innituntur. Propheta rum objecta.
Begius inquit ds homine iusto Ps. XXXVI.
Cum ceciderit non collidetur. Paulus I. ad Corint. XIII. 8.), Caritas numquam excidit ; itaque ille , qui caritate donatus est , illa numqua in care inhil. Clarius adhue Joannes I. Dist. ID. 9.) : Omnis , qui est ex Deo, peccatum non facit, quoniam semen ipsius id eo manet, et non Potest peccare , quia ex Deo natus est: addit V. i8. ): Scimus , quia omnis , qui natus est ex Deo , non Peccat, sed generatio Dei conseroat eum. Salvator ipse uos docet Matth. VII. 18.): Non potest arbor bona malos fructus facere , neque arbor mala bonos fructus facere. Quamobrem compertum cuilibet esse debet, semel justos a sanctitate amplius nou Posse excidere.
Contorta at nimium sunt ista , et a nativo sensu Enodantur. prorsus aliena. David ad justorum tribu latioram reis picit , quae Deo auxilium Praebente eos nunquam Di ita oste
39쪽
oppriment. Nam quidquid infausti eveniat eis , si
in Domino suo confidant , gratiam ejus implorent , Superno ejus patrocinio numquam destituentur. id.
Augustinum enar. in ρs. AXAVI. 1erm. II. n. II.ὶ Merito Doctor gentium asserit , caritatem nunquam cidere , fides enim ac spes in altera vita non Erit; caritas autem permanebit , augebitur , ac penitus persecta Puadet; at justum dum hac in mortali vita degit , a caritate deficere non posse, Dulla ratione asserit. Jam venio ad Joannem, qui hoci anum contendit , slatum nempe filiorum Dei, cum peccati si alia haud posse consociari noti vero Personam siliorum Dei nunquam posse in grave Peccatum labi. Itaque docet, justum, dum ut adoptivus Dei filios vivit , regenerationem , ac spiritalem nati vitalem quam ex Deo habuit, conservat, haud gravibus se delictis coultimitiare ; hunc lamen in sinem oportet, ut Divina mandata custodiat I. Dan.
III. 24 ὶ ac fratres suos diligat Ibid. v. I . et I 5. .
Quamobrem sicuti contingit non raro justum coti- cupiscentiae rebellis molibus obsecundare , ac a Fratrum dilectione desistere , mandata Divina negligere ; ita secundum Ioannis mentem a sanctitate eum deficere posse , dubium noti est. Ita dicere so lenius pudicam mulierem fidem marito datam Conservare inviolatam , Judicem inlegrum Dec muneribus , uec gratia corrumpi: haec vero secundum dotes, quae .i Psos exornarit, dicta sunt; quamvis et pudicae mulieres nonnumquam lapsae Suit , uia
integri audices ad Magnatum capiandam gratiam a jus lilia administranda defecerint. Sed quid multat Dilectus Christi discipulus totus est , ut fideles a Peccato Perpetrando absterreat , doceatque fidemo petibus bonis esse conjungendam. Quorsum autem hae admonitiones , si , qui semel in baptismo gratiam est consecutus , ah ea amplius excidere nou Potest y Hinc etiam Palet, quotiam modo arbor bo ua malos fructus gignere ii queat. Arbor bona ca ritas e4t , ac bona voluntas , quam Deus nolns in-εPirat, quamobrem, quamdiu homo iustus secun uiam bonam a Deo datam voluntatem aget, fructus maloε Produc Et nunquam : veruantamen , . suum iniu-to homine adsit adhuc concupisce ulla , quae ex
40쪽
Peccato est , ac ad .peccatum inclinat , si hiato ob Secundet , a Primaevo Stalia deficere potes , ac in nrborem malam evadere , ex. qua, Pessimi fructus
HuMhNλ opera , si legibus , ae divinae voluntati Notio operisCohaereant , boua sunt; ab hae regula si deflectant, boni mala. Nonnulla quidem sunt , quae taec iubentur , Nec vetantur 3 quae si generatim consideres, ac quantum ad objectum suum , Deo hona erunt ne mala: at si haec ipsa in particulari oonsideres. aesecundum omnes operis circumstantias , bonitatem induent, vel malitiam. Fieri etiam potest , ut opus spectato obiecto suo bonum sid, quamvis si cir-oumstantias ponderes , ac sinem Praesertim , quo ad DPerandum induceris , ab aequitatis regula deflectas Unde ajehat Augustinus Contra Iulian. lib. IVGn. 21. Moeris non fetis, sed finibus discernendas esse pirtutes. Officitim est autem, quo ἄ-ciendum , finis pero , propter quod faciendum est. Finis vero vel proximus est, vel ultimus. Porro , ut opus undequaque sit bonum , finem utrumque jultimum praesertim animo contuearis , oportet. Qua
de causa Paulus Corinthiis mandabat I. ad Corinth. X. 3 i. Vid. ad Colos. Ill. i . ) : Sipe. ergo manducatis , sipe bibitis , stoe aliud quia sci citis , omnia in Dei gloriam facite : immo eι ad debat : Omnia oestra in oriritate fanL l. ad Corioth. XVI. 14. J. Quo fit, ut opus undequ'que
bonum censendum, sit , quo aequitatis regulam Ser-Vamus, fruimur Deo. utimurque creaturis ). O pera autem ori moraliter botia dicuntur vel sub eo respectu eonsiderantur, quo ad salutem Mos disponunt , aut ducunt. Primi generis, opopa ut bene agas, Theologi multi haud necessariam gratiam iudicant , cumque litulo creationis , conservationis , xedemtiouis, cui quo incumbat debitum opera. su LDj ita oste