장음표시 사용
51쪽
Quae doctrina Quoniam heterodoxorum non pauci hae in con-
Catholica deme-troversia quorumdam scholasticorum placita, veluti TitU Iu t rum, ea essent catholicae Ecclesiae dogmata , impugna'
lostofum oui D'nt , e re Vi usu fuit, quae fides nostra doeei, tibitione. . bis, quae libeIe in catholicis scholis agitantur, secernere. Quapropter credere oportet. I. Opera hominis iusti meritoria , quoniam ab habituali earitate excelletiliam sortiuntur suam , atque ab actuali Dei gratia derivant , esse dona Dei. II. Hanc merendi virtutem ex Dei misericord a descendere , qui cum iure Dominii sui opera a nobis bona potuisset ex j-pere, Dihilominus iis morcedem promittere voluit. III. Dominis justi opera , quam habent merendi virtutem , hane ex Christi meritis descendere ; quo sit . ut ex Catholicorum doctrina Christi Domini merita
commendentur tantum abest, ut iis derogetur. IV. Homino m in gratia sanctificante constitutum ex ope
rihus Dei gratia patratis . ex ejus misericordia , et Christi meritis augmetitum sanctificantis gratiae promereri, ac vitam aeternam. Caeterum primo et si Theologi meritum distinguant duplex , de congruo , scilicρt ac de condigno, ac primum inesse dicant operibus ante iustificationem ex gratia elicitis , alterum tribuatit honis operibus ab homine iusto patratis ;tamen ad catholicam fidem minime pertinet, dari meritu in vel de congruo, vel de condigno. II. Nec hujusmodi merita esse potius ex justitia , quam ex fidelitate Divitiae promissio uis. III. Neque ea hujus in modi esse , ut ex justitiae rigore iis clebeatur merisces. IV. Nec definitum fuit , omnia bona opera justorum esse Vitae aeternae meritoria , fit caritalem excipias . aique eX ea descendentem coulritio ciem per-
seciam. V. Neque justum posse pro aliis mereri , aut peccatoris conversionem , aut aliam gratiam : his enim de rebus Iridentini Patres nihil decreverunt , Variumque est Theologorum judicium. Sc voLioN. Imritum de congruo dicitur: opus bonum dignum dioina retributione ex decentia et graritiaita ιιbesalitater Meritum de condigno, vel in rigido verborum sensu accipitur , atque opus est bonum , cuι merces debetur ex perfecto rigore justi-Diuitigeo by Coosl
52쪽
tiae: meritum hoc soli Christo Domino non venit ;vel in sensu eommuni Sumitur , atque eo pus est, cui ex justitia merces debetur: hoc meritum de condigno a Theologis generatim receptum est, atque videtur ipsis sacris litteris conseritaneum i nam Ammcal. III . ii , qui inquinati non sunt , dicuntur di. gni ut cum agno in albis ambulent. Vid. librum, Qui titulus: Secretio eorum , quae sunt de fide , ab iis ae non sunt de fide, excerptum ex regula fidei Francisei Veronii Viennae i δέ. Conser. Bel- Iarminum lib. V. de diastis cast. γ6. seq. Wallemburgicos lib. de meritis cap 3. Seq.
Communis est Catholicorum omnium doctrina ad Quae eoniti.
opus meritorium Donuullas cotiditiones re Iairi. Ο- tiones operismnes vero in eo conventu ut I. operis bonitatem es- meritorii.
De necessariam. Et quidem Deus ipse Cainu in incre Pans aiehat Gen. IV. r.): Noune si bene egeris, recipies ; sin autem male , statim tu foribus peccatum auerit Z hinc Paulus scribebat ad Rot D. II. 6. . : Qui reddet unicuique secuudum DPera ejus , ire quidem . qui secundum patientiam boni Ueris gloriam et honorem , et incorrutionem quaerunt , Mitam aeternam. II. Exigi statum viae: nam apud Ecclesiasticum legimus XIV. i . ): Ante obitummum operare justitiam , quoniam non est apud inferos inoenire cibum; cui coosonat Ioannes aiens IX. 4. Conser. August. traei. M. in Dan. : Venit nox , quando nemo operari Potest. III. Libertate opus esse ;quam conditionem a Luthero ejusque asseclis aliquando repudiatam, omnino praerequisitam esse his evincitur Eool. XXXI. 1 o. : Qui potuit transgre-ui , et non est transgressus , facere mala , et non fecit; ideo stabitita sunt bona illius tu Domino rium ubi libertas non est, ibi nee merces dari potest . nec corona S. CCI. . IV. Requiri gratiam Christi actualem , quae ad initium , Progressum, Con summationem cuiuslibet operis salutaris necessaria Fst. V. Tum gratiam sanctificautem, et habitualem; qua udoquidem Christus nos docuit Joan. XV. 4 ) : Manete in me , et ego in Mobis , sicut palmes non potest fructum ferre a semetipso , tus ι manserιι in pia
53쪽
te , sie nec pos, nisi in me manseritis. Qua de ea n .sa Tridentini Patres meritum bonorum operum inde repetebant, quod Christus sicut caput in membra ,
sient vitis in palmites virtutem suam innuit s. CCCXCIV. . Praeter hasce conditiones ab omnibus
admissas , duas adhuc , quas etsi Donnulli Theologi respuunt , Veluti ipsis sacris litteris consentaneas admittimus e nempe ad opus meritorium requiri adhu promissionem divinam; enimvero Jacobus inquit I. 12.) : Beatus pir , qui suffert tentationem , quoniam cum mobatus fuerit , accipiet coronam otiae , quam repromisit Deus diligentibus se; atque Tridentini Patres vitam aeternam iustis tamquam gratiam misericorditer promissam esse proponendam docebant S.CCCXCIV. ; necessarium insuper esse influxum ejus caritatis , quae Virtus speetalis est, aiente Salvatore
s Joan. XIV. 21. γ : Qui diligit me , diligetur α
Patre meo . et ego diligam cum , et manifestabo ei
meipsum. Unde et Augustinus scribebat De spiris et list. cap. X. ) r Non enim fruetus est bonus ,
qui de earitatis radice non surgit. ScuoLlor . ΙΙeterodoxorum non pauci , ut statutam catholicam doctrinam convellant, ad promerendam aeternam vitam has conditiones statuunt. Primo, Vo-Iunt opera esse undequaque perlacta , mon tantum ratione partium , ut nempe omittamus numquam ,
quod sacere debemus ; sed etiam ratione graduum , scilicet , ut cum illa caritatis Persectione, quam Lex evangelica jubet, semper agamus. Conditio tamen ista a veritate alietia est. Ad meritum enim haud requiritur , quod in venialia peccata numquam cadamus ; sed satis est , ut gratiae actualis auxilio , ot per Spiritum Sanctum in nobis habitantem opera Boua tantam dignitatem acquirant , ut sint fons aquae saltentis in pilam aeternam. Joan. IV. i . Unde opera nostra eam liabere debent persectionem, qua 'Praesentis vitae statui apta , ac idonea sit. Hinc Pauli gad Philip . III. 12. scribebat: Non quod jam acce- Perim , sut jam perfectus sim , sequor autem , Si quo modo comprehendam : nihilominus II. ad Ti- enoth. IV. 8. coronam justitiae a Christo iusto Iudiee expectabat. Altera , quam exigunt, conditio est , Disisti by Corale
54쪽
opus meritorium esse debere prorsus indebitumi ni tutatur autem in Christi Domini verbis , Lucae XVII.
3ο. Cum feceritis omnia , quae praecuta sunt ν his , dicite, quia serpi inutiles sumus. Sed neque hac in parte rem acu tetigerunt. Nam et servus de Domino , et filius de Patre , quum mandata custo. diunt, et cum amore faciunt , Optime merentur. Quoso, ut caura , cur mereamur, non sit opus quod debetur, sed libera eiusdem exequutio; secus neci Christus Dominus promeritus suisset , qui Patris prae in Pla servare tenebatur. Servi autem inutiles a Cliri iasto Domino dicimur, quum ea secerimus , quae nobis sunt iusta'; quoniam utilitas nulla ex iis iii Deum redundat, tum quia merita nostra sunt ipsius dona ; unde in viribus nostris Deo confidere , Deo gloriari possumus , aut debemus. Servus etiam inutilis hoe loco non minus, quam Matthaei XXV 3 o. idem est, ac servus cessator , ut ex Syro euiuincitur ; quapropter jubet Christus , ne cessemus ab obedientia , et custodia Divinorum mandatorum , sed in iis usque in finem perseveremus : quod si praestabimus , a Salvatore audiemus: Euge seroe bone et fidetis ..... intra in gaudium Domini tui. Matth. XXV. 2 i. Tertiam statuunt conditionem , quod opera , ut sint meritoria , nostra esse debeaut , non illius , a quo expectamus mercedem : hallucinantur λ .nimvero , quamvis hona opera ex Dei gratia tu nos derivent; SMnt tamen etiam et nostra, quod patet ex verbis
Christi upud Ioannem XV. 5. Qui manet in me. et ego in eo , hic fert fructum mullum . quis sine me nihil potestis facere. Unde nil aliud evincent adversarii , nisi quod absque Dei pacto , ae Promis-Sione operais nostra haud Promereantur gloriam , ad quam Divina misericordia destinantur. Contendunt PoStremo requiri proportionem, et aequalitatem in inter opera, Eo mercedem. Sed inquio uou esse quidem aequalitatis proportionem opus inter ac mercedem , si ipsius operis substantiam inspiciamus ;adesse tamen, si perpendamus sanctificantem gra tiam, et Spiritum sanctum in nobis habitantem, qui operibus nostris sua liberalitate dignitatem , aciexcellentiam attribuit. Ipse enim Spiritus testimo
nιum reddit spiritui nostro , quod sumus filii Dei,
55쪽
et haeredes guidem Dei , cohaeredes autem Christi si famen compatimur , ut et congloriscemur , ad Rom. VIII. I 6. II.
Quid mereri Dubium est nullum , quemadmodum adversus P P. .imu . lagianorum errores docet Eeclesia, gratiam quae si . dem praevenit, ita esse gratuitam , ut ratione nulla
quis promereri eam possit S. CLXVIII. ; san-
etificantem non minus gratiam , qua ex Peccatori-hus iusti reddimur de condigno sive ex justilia non promeremur , quum justificemur gratis per redemintionem , quae est in Christo Jesu S. CCCLXIX . Nec iustus vere mereri Potest, ut in accepta justitia permaneat, quum ad id praestandum victrix Dei gratia necessaria sit , quae cur uni detur . de-nstgetur alteri , ad impenetrabiles Dei vias reeurrit
Augustinus S. CXCVI. ) ; id tamen de congruo
sive ex decentia merebitur , Si propriam noscens infirmitatem ad Deum coniugiat , ac in ip O spem suam reponat. Unde etiam consequitur, neminem posse perseverantiam finalem , quae praestantissimum
Dei donum est , Promereri S. CLXXXII. 3 ; ae
si orationibus instemus , eam merito , quod de eongruo Uocare solemus , Possumus obtinere ). Quia iustitia recesserit, gravique inquinatur peccato , ex iustitia reparationem 3uam Promereri nequit. Quid itaque vere possumus promereri y Doceant nos
Tridentini Patres: Si quis dixerit , aiunt Sessis l. ean. 31. , hominis justificati bona opera ita esse dona Dei , ut non sint etiam bona ipsius justi citi merita, aut ipsum justiscatum bonis operi-kus. - . non Pere meneri augmentum gratiae , pilam aeternam , et ipsius Mitae aeternae consequutionem,
atque etiam gloriae mmentum , analhema sit. S OLION. Homo iustus haud potest alteri gratiam sive actualem, sive habitualem de condigno prome. reri : nulla enim adest Promissio, qua Deus pro- pter alterius hominis meritum , se alteri gratiam
56쪽
eonferre obstrinxerit. Sola enim Christi Domani merita omnem gratiam ob operantis personae infinitam dignitatem nobis promerentur. De eongruo tamen ex aliorum precibus Deus permovetur , ut peccatori gratiam largiatur. Ita Augustinus precibus sanctae matris Monteae suam obtinuit a Deo conversionem; eodem decetitiae merito potest quis sibi aliisque bona temporalia promereri, quas ad suam, aliodumque salutem ordinata sunt. Caeterum his si laxis honis Doli est iuuaerendum; ad Deum qui nostra merces est, ac beatitudo, mentem ac animum convertamus , oportet. Qui iustus est, perpetidat, quanta sit dignitas , ut filius Dei nominetur , et sit ἔ caveat tamen , ne in se , aut viribus suis confidat , aut glorietur , Deumque enixe exoret , ut lanta gratia eum sussulciat , quanta opus habet, ut in accepta iusti tia , ac sanctitate constanter Perenniterque perina- neat: nam qui perseperaveril usque in finem , uic stilous erit. Muulsi. X. ua. o
57쪽
POST VITAE HUMANAE EXITUM. CAPUT I.
De mulationibus antecedentibus Particularibias.
Q . N UAMVIs saeculo praesertim nostro , quo opinan-υro omitata cli , ac seutiendi libertas ad summum fere gradum ata. Perligisse videtur , invenias facile , qui revelatis veritati s singulis bellum moveatit: lamen qui legem moriendi pro omnibus Ialam fuisse neget, inventus est nemo unus ; tristi liaud dubie experientia d cente , mortem aequo pulsare Pede tabernas pauperum Begumque turres. Nil itaque certius veriusque illa Pauli ad Hebr. IX. 27. senten Lia : Staturum est omnibus hominibus semel mori. SCHOLM N. De iis tamen , quos dies aclventus supremi audicis vivos reperiet , anne hi etiam morituri sint , et subito ad vitam revocandi ; an in vivis degentes ad Iudicium sistendi si ut res non est admodum perspicua. Nihilominus , quoniam Sacrae litterae a lege moriendi excipiunt neminem Ps. LXXXVIII. 49. Job XXX. 23. ad Rom. V. 12. inducor, ut credam, hos etiam fore obituros. Vid. Augustinum lib. XX. de eio. Dei cap XX. Confer. Gotti de fine mundi quaest. IV. Esriuin lib.
IV. dist. 43. S. II. S. CCCXCIX.
In poenam pec- Hominis eorpus ita suisse ex sua constitutionec ii. comparatum, ut ad dissolutionem Itendere Posset, non eo inficias , tamen si in rectitudinis, quocοu-
58쪽
diti fuerant statu , permansissent Parentes primi , atque Dei mandato obtemperassent , uum quam Procul dubio morituri suissent. Plantaverat quippe Deusin, Paradisi medio arborem vitae Gen. Ill. ara. ), cuius fructibus virtutem indiderat , corporis vires reficere . vitamque hominis conservare , De vel iu-srmitatibas , vel tempore deficeret, rueretque Vid Augustinum de Cio. Dei lib. XIII. cap. ao. et ωα. ad liti. VII. cap. 4. 5; ): a caeteris non, minus. quae ingruere potuissent, periculis, Singularis Dei providentis ipsos reddidisset inam ues . Quapropter si humanum geuus universum, legi mor-lis subditum intuemur , tu peccali poenam id contigisse dicendum est. Res, omnino perSpicua era.
Nam Deus Adamum alloquens ajebat Gen. II. 17. : De ligno autem scientiae boni , et mali ne
comedas , in quacumque die comederis ex eo moriste morieris. Hebraeus' sons habet mm mor morieudo morieris . scilicet evitare amPlius non poteris ). Violavit incautus , ac tumidus homo Di Vivum Praeceptum , audivitque punientis iudicis vocem : Pulois es , et tu pulperem reoerteris Gen. III. 19. . Lucem huic veritoli astandunt verba, auctoris Libri Sapientiae II. 23. ) : Creaoit Deus hominem inexterminabilem , et ad imaginem similitudinis suae fecit illuni: imidia autem diaboli mors in rapit in orbem terrarum. Quid plura desideramus t Quum Apostolus dicat Peo peccatu in moditem in mundum hunc intrasse t ad Iram. V. Ia.ὶ, . atque corpus mortuum esse propter peccatum sibi d. VII. io. ) ῖ Quae perpendens Augustinus scribebat Lib. II. M peco. mer. cap. IV.): Camus m-ruiam est non propter fragilita em terrenom , quia de terrae pulpere factum est , sed propter Peccatum. Quid amplius quaerimus r Comperium itaque est , tu peccati poenam moriendi proe omnibus legem a Deo latam suisse.
ScuoLION. Pelagiam , quIrum errores eineribus suscitarunt Sociniani, arbitrantur , morte in . eo , Rem bene exprimit versio Arabi ea : Num in dia
messionis tuae ex ea merebo, is mori , atque Syniurachum et S. Hieronymus legunt et mo 'tiatis exta.
59쪽
tionem esis Prorsus naturalem ; lia ni si primi Pa Tentes non peccassent, adhue tam seu morituri essent quorum errorem laudata Ss. Li uorarum oracula abunde revincunt. Nihilominus , ut rem mellias per- Cipiamus , animadvertere oportet , immortalitatem esse aliam, quae spiritualibus subflatiliis convenit; alteram quae purum est Omnipotentis Creatoris he- Desidium : quare natura illa , quae ex sua constitutione ad interitum lenderet, ne deficiat, conserva tur. Atque postremum hoc immortalitatis genus hominibus si non peccassent tribsimus. Observandum non minus est , inter mortale , et moriturum , DOl exiguum adesse discrimen. Mortale illud est , cujus at inspicias naturam , mori potest. Moriturum Vero, id , quod revera mori debet. Quamobrem primorum Parentum corpus in se consideratum mori potuissetonte peccat uni. nec enim immortalitas erat naturae
Proprietas J, sed ob gratiae Divinae beneficium numquam suisset moriturum Vid. Berii de Theol. discip. lib. XII. cap. 13. : ex quibus dissicile notierit Socinianora im ac incredulorum non pauca argu merita resutare. Nec urget mullum , quod Eure mondius affirmat , examen de la Religion eli. VII l. 3.
B., terram haud suisse suffecturam, si hominum nemo mortuus suisset; enimvero post diuturnum selicis in hac terra vitae spatium ad instar Euoch, et Eliae transferri potuissent viventes in coelum.
Manent ani- Mors. eommereium tantum, ac unionem , quae . - . i. ' animam Inter ac corpus adest, solvit. Corpus ex R elementis ad dissolutionem tendentibus com P0βi inmin tenuissimas pedetentim partes abit ; anima, qu aspiritualis est , nee partibus composita, sed simplex, dissolvi nequit; unde post mortem superstes esse
debet. - Jam vero humanam mentem spiritualem esse,
inde patet, quod ipsa percipiat, cogitet, judicet,
ratiocinetur. Quae proprietates , si ex id eis, quas habemus , philosophari velimus , tribui nequeo ut materiae , in qua extensionem, solidi talem , divis-Dem quietem , et motum advertimus. Haec singula materiae attributa quocumque inodo ordities , dividas , sub dividas , moveas , uti sensu intituo , Roperstites.
60쪽
experientia quisque percipiet , numquam idonea erunt ut cogitatio, judicium, ratiocinium prodeat.
Alterius itaque a corpore ord;nis humanus animus esse debet, naturae scilicet spiritualis; cumque Corporis natura sit composita , et divisibilis . animus toto coelo a materia discreparis simplex etiam est , et indivisibilis. Quo fit, ut soluto corpore anima Cujus natura est Tutare , ac ratiocinari , his pro Prietatibus ornata Phuc debeat esse , ac post hominis mortem superstes. Sacri libri hanc veritatem In toto suo lumine ponunt. Ecclesiastes monet homines , ut creatoris sui reminiscantur . antequam
rePertatur pulpis In terram suam. et Urnutias redeat
ad Dominiam, qui dedit illum XU. 7.); Salvator
autem dis ipulos suos edocebat, Nolue timere eos, qui Occidunt corptis, animam autem non Poviant
occidere ; sed potius timete eum . qui potest animam et corpus perdere in gehennam Μalth. X. 28 . Porro, quod animi maneant post mortem superstites , Ethnici ipsi veteresque Philosophi , Uistorici , Poetae tradiderunt.
SCHOLI . Qui ad occultas materiae proprietates coniugiunt , ut icde cogitationem eliciant, ac ratiocinium , timet, si in rebus physicis ad occulias
quali tales aliquem confugientem audirent, risu, uocachinnis exciperent. Non negaverim , Omnes plane materiae proprietates nohis haud esse perspectas ;Nihilominus sidenter assero , eas quoque , quae ad huc ignotae sunt , cum extensione , soliditate , im- Penetrabilitate , figura, mobilitate convenire Prorsus Hebere. Hinc post ex antlatos a doctissimis viris immensos labores, peractis jam tot experimentis, quid quid in materia reperium fuit, eum his essentialibus Proprietatibus, necessariam relationem habet. Porro . quia ferat delirium auctoris dia sistente de . nuture , qui ad efformanda ratiocinia proscindissima , ac carmina elegantissima materiae quasdam Particulas , moleculas vocat, quibus cerhbrum nostrum compositum est , sussicere autumat t At quomodo Z En admirandam problematis solutionem. Coti in Oipies , ait, Virgilii caput veluti urnam , aut tu