De sectis et philosophia iurisconsultorum opuscula 1. Chr. Ott. a Boeckelen de divers. familiis ... 2. Io. Philippi Slevogtii progr. de philosophia papiniani ... collegit recognovit et præfatione De Elogiis Ictorum ... Gottlieb Slevogtius D. ..

발행: 1724년

분량: 486페이지

출처: archive.org

분류: 로마

431쪽

ψ H.Samserinide Srotea Velerumque causa factum estis,quaeqtae in eo simi, ea parata ad fruetum hominum & inventa esese. Cicero lib.a. de natura Deorum. Hac ra . tione usus Junius Brutus JCtus negavit, Dar eum ancilia infructu esse, neque enim in stu-etu hominis hominem esse posse L. M. D. de Uruci. Merist.f. obf. a. Et in g. 37. J. de R. D. nec non L. 2δ. D. de usuris, dicitur: absiurdum videtur, hominem in Ductu esse, cum omnes tructus rerum natura gratia ho minis comparaverit. Ad quae verba ita Unnius: eadem quoqueStoicorum sentemtia fuit,a quibus auctores nostri sere imbuti. add. cicero. L.3. desinisus.

OB SER V. IX.

Jusjurandum promissorium secundum

Leges Romanas non magis obligat quam nudum pactuna, adeoque nullam producit actionem. Et pactum a jure communi recedens licet juramento corroboratum non valet. Sequitur enim juramentum naturam adtus,cui est adjectum. Ita Ulpianus in L. . f. 1 f. de pactis. add.L.n. g. . D. desolui. veristas: Ἀod vinculum aequitatis,quo seu sustiis Debatur conventionis aequitate dissolvi

432쪽

Romanoνum Iurisprudentia. os Videtur sane Ulpianus hoc in negotio

principia nonnullorum Stoicorum, praeci pue Ciceronis, sectae Stoicorum impense faventis, secutus, utpote qui negabat,vim juri jurandi in metu vindicta divinae consistere,

quin potiu&i risia side atque D tia vim j

xamenti collocabat, id quod satis aperte in nuutat verba ejusdem in Lib.y. de ossiciis, cum ait de Iurejurando Reguli: Non fuit Ju

siten metuendus, ne ira us noceret i quia Ne

que irasci solet,nege nocere. Sed in iureiu rando non qui metus ed qua vis βι, debeι m-υlligi. Esi enim jusjurandum assismatio xeligiose,quo autem a firmative , quasi Deaιse,promisieris d tenendum esi. Iam enim non ad iram Deorum, qua nusta es e Sed a justitiam cae adsidem peronet. Sed Cicero nem solide refutavit Schiaterus cit. Ioc.east.2. s. 16, ostendens vim Jurisjurandi quam ima Σime in metu vindicta divina consistere,

adeoque ab . hoc fidem & justitiam plane oon esse separandas. Generatim autem Stoicis fiuis secit Lactanitas Lib. de Ira Dei p. XVII, Et quid moribus nostris in sorojuris obtineat circa juramenta promissoria& confirmatoria, satis juste & recte tradunt. Doctores ad it. D. de Iurejurando, Vobis-.

433쪽

nibus.

OBSERVAT L. DE usuris eandem atque StoicorumSecta Jure consulti sententiam tulerunt: Illi

enim usuras vocarunt humanae cupiditatis extra naturam qua ita nomina. Et Iuris consulti dixerunt usuras natura non provenire,sed percipi jure. L. G. D. de R. V. L. 8a . de V. S. Pertinet huc locus apud Senecam de beneficiis Lib. .c./o. ' id enus, s lendarium ura,nph mane cupiditatis extra naturam quaesita nomina ' a quid sanrsae tabulae, quid computationes, anale emus, fae sanguinolenta eentesimas volun- rana mala ex constitutione nostrastendentia,

in quibus nihil est quod Fubiici Oculis, quod

reneri manu possis, manis avarisia somnia. Omiserum ' Si quem delectaι sui paινimoniibber magnus'vasa spaιia terrarum colenaea per vinctos, immensi greges Recorum sterstrovincias pascendi, re familia besticosis na- Aonibus majorire ad ei aprivata laxitatem Drbium magnarum vineentias Cum bene ista,

ρεν qua AEdilitas suas disposuiν ae fudit, cis c. flexerat perbumque sesceris, si qui quid

434쪽

Romanorum Prisprudentia. OTquidhabet,ei quσd cupit comparet,paver est. Dimisse me, ae illis divi iis meis redde. Ego regnum stientia novi, magnum, securum. osse omnia habeo,uts ι omnium.

ΑΝiistius Labeo ICtus Stoica Philosio

phia imbutus, tantae fuit autoritatis in urbe Roma,ut cum acerrime utrinque certaretur de recipiendo codicillorum usu ; illius exemplum olunes alios ad se traxerit. Nemo enim deCodicillorum autoritate dubitavit, postquam iis usum Labeonem apparuit. Gravina c. sic. ρ. mao7. cons. Id. p. m.

n. ibi:h usmodi sunt usus codicistorum sciDe luctu conjugum s cognatorum.

OBSERVAT. XII.

Ρ Aulus Ictus in L. s. D. de his quino an

tur infamia ait: lixores viri lugere non compelluntur. Idem sere sentiunt Stoici. Vide Senecam in Epis. ω. ibi: Annum foeminis ad lugendum constituere majores, non αι tam diu lugerent,sedne diutius. Viris nub

435쪽

muliercutis dabis, rix retractis a rogo, vix a cadavere revulsis, cui lacrγ-ma in ratum mensem duraverint res citius an odium venit quam dolor a quι recens consolatorem invenit, s aliquos. ad se adducit: invereratus vero deridetur, nec immeritio: aut enim simulatus, aut stultus est. DeIure moderno circa luctum vid. γT. Im. Eccl. L. a. D. asso. N Is.s specialia Locorum saluta.

OBSERVAT XIIBTILpianus in L. 33, 4 t, parentes & li-

beri. utriusque siexus nec non &cete- ri agnati vel cognati, secundum pietatis rationem. & animi sui Sapientiam, prout quisque voluerit, lugendi sunt: qui autem

eos non eluxit, non notatur infamia.

Quaenam fuerit Stoicis incommuni hoc quidem at tristi casu animi sapientia, collis gere licet ex Epicteto in Enchiridis cap.M. ibi : Narura pro assum ex iis rebus, de quibus nulta inter nos conιrs sa est, cognosti potes: exempli gratiar Si vicini puer ρο- culum aut quid aliud eonfregerit,in promtu

436쪽

ἐeretur alienum. Sic transfer isa ad magoris. Filius alterius obiit aut uxor ' nemo.

es, quindicat, humanum id estse. Sin. ipsi

alicui id aceide is tim, hei mihi inquit, O me miserum s meminisse autem vorte bat, ut ascissimus, cum tale quippiam de σuis. -dimus. Add. Seneca de tranquisitistare animi c. s. ibi: sumanos est gi si ca sus, livorem , morbum e existi ex cusoriae 'Non Iu dignus mala fortuna Diis visius es

sed indignus, in quem jam aliquid fortuna posset. Neminem flebo latum, neminem flentem. Ille lacrymas meas ipse ab serr sit: hic suis. lacrymis escit, ne ullis dignus M. Omnes si, quos luges, teri ιemparis livensa

invenerunt, quomodo aterni flerent s ad immo talitatem moriendo venerunt. cons Ser.

neca de Consolat. ad Marciam, misiam LPohliam. Obiter do Epicteto, antequami ad alia deflectamus, notandum Psi Li ijudicium ita inans: Ego senecionem istum nunquam lego, nisi cum interno an mi momo, s, quod Homeri proprium, pluris facio cum res*'sem re ut novum, N cum reflcmovare exendum. Tironem alissem ει νυν dem vera, Philosophia vis assistas aut tamgης, ' ciensem μι ' eorum tutedibi

437쪽

Io Iob. Sam. Heri ,de Stoica Veterum D es quam excitet, oe cum 'vat, ubique ramen etiam delectet. Genus syli concisum,fractum est, s quod indolem subitanei sermonis habeι ι sed docta interveniunt δε- ρe, semper salutaria, s non est, qui bonam

mentem magis aut trahat, aut formet. Ηactenus Lipsius; cui adjungendus Cardinalis Borromaus, qui lectione Epicteti ad contemtum rerum humanarum & amorem divinarum, imo ad verum Christianismum se tandem pervenisse dixit, scripsitque, referente Georg. Paschio in introduct. adrem

literari Veterum moralem east. ψ. g. s. Sum

mam totius Philosophiae Stoicorum Princeps Epictetus his duobus contineri dixit: ἀνεχου κω ἀπεχου. Sustine & abstine. Ceterum de laudatoribus & reprehensioribus Philosophiae Stoicae consule Dn. Georg. Paschium cit. ιract. e.3. g. I. Scheurti bibliographiam moralem p. 7l.seq. Dn. Euddei Tract. de praeipsis Stoicorum in Philosephia morali erroribus. it. Mons s Madame Dacter dans la Preface sur os referians morales de I' Empereur Mare Antonis. CDeero sane Lib. m. Tuscul. quasi Stoicos hoc elogio ornat: Licet, inquit, insectemur

Stoicos, metuo, ne soli philosophi sint. Et

Seneae

438쪽

Romanorum Pri rudentia. 4II Seneca c. I. de constantia Sapientis tantum interesse inter Stoicos, & ceteros Sapientiam professos scribit, quantum inter viros faeminas, indeque Stoicorum Sectam sortissimam & sanctissimam vocat. De acquirendo rerum Dominio. ORSERV. XIV. ΙΝ ea quaestione: Sit ne artifex speciei Dominus, an qui materiae dominium habetὶ Proculiani pro artifice itabant,quia

ex doctrina Stoicorum acceperant,reS non tam materiae quam formae, atque adeo

ipsius conditori es e adjudicandas , cum id, quod sunt res, a forma ducant, sine qua , materia prorsus est iners. eo . Seneca in 'Dis. ἔδ. ibi: Ligna nihiI navi conferunt, quamvis non μι navis sine lignis. Sabiniani e contrario pro domino materia pugnabant, putantes, naturali rationi convenientius este, ut qui materiae dominus fuiDset, idem quoque dominus esset speciei ex ea consectae, cum sine materia nulla speciesessici possit. S. V.J. de R. D. OBSERVAT XV.

ΕΟ ipso dum compilatores Instituti

num has ambiguitates Proeulianorum

439쪽

u Sam. Uering, de Stoica Veterum& Sabinianorum, media, qua se sentensia arrep a, dirimere satagunt, iterum vel ipsi quoque Stoicos imitantur, quod claris veris bis innuit Minnius in notis ad h. g. verbis: sic & alias aviores nostri medium sequumtur.I 8ars heredi L. as. D. de e norae. act. IMITATIONE STOICORVM qui ob id Servio eriscandi ita ην οσὸν τεμνον c.

De tu e hominis in s psium, seu de

facultate seviendi in pro prium corpus m vitam.

OBSERVAT XVI.

ia fugere voluntaria morte, quod & Se neca saepe numero praedicat; & Zeno ipse proprio sanxit exemplo, nec non Cato. Ita horride Senec de ira Lib. I. c. N. uid gemis demens, quid expectas, ui te hostis aliquis per exittam gentis tua vis dicet, aut rex a IonPπqua stotens advoles Z uocumque reo eris, ibi maurum finis es. Vides istum praecipi en; locum ' istac ad tiberta rem descenditur. Vides isiud mare, istud flumen, illum puteum ' liberras illic in imo serit. ndes illam arborem brevem, Gom

440쪽

Romauorum Pri*rudentia. Ι3des jugulam suum, guttur reum, Or tuam' ugia servitutis sunt. Nimis tibi operosos exitus monstramus, s mustam anami ac roboris exigenies. uaris, quod sic ad libertatem iter e ciualibeι tu corpore tuo

vena. -

Idem de Providentia c. K in M. Non in aus latet spiritus , nec utique ferro eru endus es: non sunm vulnere impresso penitus scrotanda praecor via r in ρνοκrmo mors es. Non certum ad hos ictus de navi δε- cum e quacunque pervium est. Ipsumi d, quod vocatur mori, quo anima discedit a corpore , brevius es'. quam ut sentiri tanιa velocitas ρομα, flve fauces modus elis ιι, pueurramentum aqua straclusit , sive in caput lapsos μόjacentis soli duritia comminuir, sive hausus ignis cursum anima remeantis inrefcrae re quicquid es, ρνFerac. Ecquid erubescisis e quod ιam cito M, timetis diu i Similia in Thebaide leguntur, sed non sine horrore ιHic alta rupeς arduo surgit jugo, Spectatque longe spatia subjecti maris: Vis hanc petamus Nudus hic pendet

. Hic scissa telius laucibus ruptis hiat,

SEARCH

MENU NAVIGATION