장음표시 사용
401쪽
m Pietare Veterum JGorum. 373 auctor Naturae Verique, Deo tribuendum esse,quod est Dei,Carfari, quod est Caesaris, proximo, quod est proximi, sibi quod est suum n eos,qui pro Resublica ceciderunt, pro qua nemo bonus dubitet mortem opinpetere, si ei sit profuturus, in perpetuum per gloriam vivere existimabant, m) ita minime lugendum putaverunt eum, qui ad patriam delendam, & parentes ac liberos in terficiendos venerit , Quem si filius patrem, aut pater filium occidisset sine scelere, etiam praemio adficiendum putabant, n per Basium habentes cum M. Tullio Cicerone, charos esse debere parentes, charos liberos, propinquos, familiares, sed omnes
omnium charitates patriam unam complexam esse, cui debemus nos, nostraque O
mnia; Filium familias transfugam non posse postliminio reverti, ne quidem vivo patre: quia pater sic illum amisit,quemadmodum patria, & quia disciplina castrorum antiquior fuit parentibus Romanis, quam cha
402쪽
Filium non tantum patri, verum etiam
Reipublicae nasti p) Adeoque patrem,
non consentientem honoribus sive muneribus filii,ne patrimonium suum oneri sub.jiciatur,non posse civem patriae utilitatibus auferre, nec Jure patriae potestatis resistere, quo minus patriae obsequatur )Non esse differendum supplicium damnatorum, qui dicunt se habere,quod Principi reserant,falutis ipsius cauta, sed magis esse puniendos, qui tam diu conticuerunt, quod pro salute principis habere se dicere, jactant, nec enim debuisse tam magnam rem tam diu reticere ; r)Non posse dolo carere eum, qui imperio Magistratuu in non paruit, adeoque contumaciam adversus jussa eorum,& delictum deserti ac contempti imperii nullo colore vel praetextu velari aut excusari posse: illis enim vim potestatemque jubendi, civi-hus autem & subditis obsequii gloriam relictam esse. Haec ρ r. f. N. ff. de Ventre in posse . mittendo. / f. i. / F. M. β. de Muneyib. σHonsis
403쪽
Ed me a e V Ieramyciorum. 37sHaec aliaquc innumera pietatis, religio nis justitiae, & publicae privataeque vitae, integre, modeste, prudenter degendae, haec
morum ad Omnium virtutum normam ser-
mandorum praecepta,& de patria,patriaeque patribus colendis monita,in libris suis tradita, tam religiose secuti sunt nostri atqui hodi-queConsulti,ut,quod vel in primis observari meretur, nulli eorum ab Historiae Augustae, quos Vocant, aliisque Scriptoribus, ullum vel m nium animi vitium exprobretur, qUitamen ne ipsis quidem CaesaribusRomanis, triumphati Orbis Dominis, parcere solent, ubi quid in eorum vita & moribus occurrit reprehensione dignum, multo minus veniam daturi,aut gratiam facturi ICtis, illorum in Imperii gubernatione ministris &consiliariis,siquid audivissent, vel comper tum habuissent, quod aliquam meretetur non dico censoriam notam infamiae &ignominiae, sed vel levissimae notae macuis iam , Quod tantopere abest a vero, ut eos passim summis laudibus in coelum serant, tanquam viros bonos, quibus pudor
sitia soror,incorrupta fides, nudaque veri ras nullas inveniebanι pares ι qui- 0 Horat. liba, Carm. Ode U.
404쪽
que,cum vitae & morum sanctitate didicise sent:
Iconscire sibi,nusia pasescere eulpa, sest
non alia de causa a nefariis, & ab omni pietate ac religione alienis hominibus aliquando male fuerunt habiti, quam quod iniquis eorum conatibus obviam irent: Quos inter Ulpianus,sumino suo merito ad dignitatem Praesecti Praetorio evectus,cum, praeceptoris sui & decessoris, Papiniani vestigia premens,dirissimis temporibus omnia inermi justitia tractanda putaret,a militibus Praetorianis indignissima morte oppressus est,posteaquam eum Alagabalus,teste Lampridio, removisset,ut Mirum bonum, deinde autem Alexander Severus,objectu purpurae, aliquoties ab eorum ira, furore & impetu defendisset,quem principem ideo summum Imperatorem fuisse, quod Ulpiani potissimum consiliis Rem -publicam rexerit, item
405쪽
ει pietate Veterum ymorum. 367 Superest, ut illis respondeamus iniquis censoribus,qui negant,vel Iurisprudentiam docendam aut discendam, vel lites dedi. cendas esse ex Principum & ICtorum ethnicorum Rescriptis a RResponsis, quasi vero Paulus Apostolus, dum prohibet, ne Corinthii sui coram judicibus infidelibus litigerit, etiam interdicat,ne controversiae deincidantur, & ambigui Iuris nodi atque aenigmata solvantur ex legibus paganorum. Ouis autem non videt, Apostolum non
prohibere, ne Christiani lites suas disceptandas & decidendas committant legitimis & competentibus Iudicibus ac Magi stratibus, licet a persuasione fidei Christianae alienis, sed commendare pacem & conoeordiam, ac suadere, ut lites potius amica transactione componantur, quam ut partes
adversae ac dissidentes dubiam & incertam Iudiciorum aleam experiantur Quod non minus serio, quam ipse ille Gentilium Doctor, monent Iuris nostri conditores. Sicut vere dixerit Iustinianus, magnam semper curam egisse eos, qui Iura sustinebant, ne homines temere ad litigandum procederent sI nec factum ac moderationem Λ a s eorum csa Prisc. I it, de Paena temere litigant
406쪽
ει Pietate Veterum Iciorum. 379rum, sua fecerit Iustinianus,Corpus autem IurisIustinianei pro suo adoptaverint Omnes fere Principes, & Rerum publicarum Rectores ac Moderatores. Sic ut Jus Roma niam non magis ab illis, quam ab his profectum & lancitum, atque in usum deductum videri debeat, adeoque non minus nostrum, quatenus nulla hodiernarum Legum illi est contraria, quam Romanum V
Quod autem de odio veterum ICtorumini Christianos, eorumque, illis auctoribus& suasoribus, instituta ab imperatoribus Romanis persecutione, disseminari solet, si maxime verum esset, nihil detraheret praestantiae & utilitati Iurisprudentiae R
manae, nec impedire posset aut deberet, quo minus vim potestatemque ,& imperium atque auctoritatem suam, tum in Academiis, tum in tribunalibus sartam tectam servare deberet: Quaenam enim &quanta esset iniquitas, cultum verae reIigionis , & amorem nominis Christiani desiderere in illis hominibus, quibus in illa superstitionis caligine nihil praeter lumen
Religionis Christianae, & veri de vero Deo sensus defuit Sed
407쪽
38o Corn. v an Ee , de Religione
Sed parum abest, quin haec fabula ex ipsis Iuris nostri & Historiarum monumentis refelli ac subverti possit, & proxime ad calumniandi libidinem accedat, vagis & incertis de tantorum virorum in Christianos odio conjecturis & suspicionibus indulgere: Nam, ut taceam, nullam in toto Iu ris Romani Corpore, qua late patet, exsta re Constitutionem Imperatorum, nullum
vel unius ICti de poenis & persecutione
Christianorum Responsum, & dudum explosam esse a viris eruditis ac confutatam illorum opinionem, qui vana crudelitate persuasum habent , Ulpianum nostrum
totis septem libris de ossicio Proconsulis collegisse nefaria de Christianorum persecutione Principum Rescripta ; a) Nonne idem Ulpianus auctor est, 8 Verum& Antoninum Imperatores permisisse, ut illi, qui Iudaicam superstitionem seque hantur, honores adipisci possent, eisque
408쪽
s Pietate Veterum Τciorum. 38Ι munera imposuisse, sed talia, qua supersti-rionem eorum non laederenHI Nonne Herennius Modestinus o testatur, Iudaeos etiam non Iudaeorum tutores esse posse, sicut & reliqua munera administrare: Conis suuιiones enim Principum in iis fotis siue molestia eos esse jubare, per qua cultus eorum inquinari videtur.
Quae verba Ulpiani & Modestini aut tam de Christianis quam de Iudaeis, aut de
solis Christianis intelligenda esse, vel ex eo constat, quod ut ICti Romani, ita alii Scri. ptores gentiles, ut Tacitus, Suetonius, Plinius, saepe Iudaeos dixerint pro Christianis, ob cognationem atque Amnitatem utriusque religionis, & quia nomen Christianae Religionis originem trahit ex Iudaea. Nec credibile est aut verisimile, Ulpia. num tam infesto in Christianos animo fuisse, quibus Imperatorem Alexandrum Moverum, qui eum parentem s amicum suum vocat, d favere, non poterat ignora
cod. A Locato Conducto. l. . c. de coηtrab. σGommitte a Stipulat.
409쪽
382 Corn. van Ec , de Religionere: Is enim non modo non fuit Christiani nominis insectator & persecutor, sed si credendum est Lamptidio,aliisque fide dignis Historicis, Christo templum dedicare voluit ; eumque inter Deos recipere λ Imo Christum&Abrahamum in larario suo in- inter Deos habuit, ac coluit, & Christianos esse pasJus est, neque Urbe Roma expulit. Sed & cum Christiani locum quendam, qui publicus fuerat, occupassent, & popinarii eum sibi deberi contendissent, rescripsisse fertur: Melius esse, ut quomodocunque illic Deus colatur, quam ut popina
riis dedatur, μ) σspius clamasse, quod a quibusdam, siue Iudais He rarisianis, au
dierat s tenebat, ac per praeconem, quum aliquem emendaret, dici jussus, QvOD TigrFIERI NON VIS, ALTERI NE FECERIsi eam
que sententiam usique adeo dilexisse ιι cs iu latio F in publicis operibus prascrib0useret. I J Denique, Tertulliano teste, Clarissimas Feminas & Clarissimos Viros, sciens eos hujus sectat esse. non modo non raesit,
410쪽
laesit, sed &testimonio exornavit,& populo, contra eos furenti, palam restitit. sg)Quae cum vera sint,&ab idoneis actoribus memoriae prodita, quis nobis persuadebit, vel Ulpianum μ) Christianos odio-ὶ & contumelioso Imposiorum vocabulo traduxisse, quando negat Medicorum nommine & honore censendos esse eos, qui incantaverunt, qui, ut vulgari, inquit, Impos orum verbo utar, exorcizarami; Quasi ipsi quoque Gentiles non habuerint suos . exore istas, quorum imposturas, fraudes, &fallacias notare & reprehendere potuerit Ulpianus ; Vel Paulum ac Modestinum,eo dem plus quam vatiniano odio motos,per homines rerum serensium expertes, simplicitate gaudentes, & desidiae deditos intellexisse vel monachos, vel quoslibet Christianos, eorumque persecutionem & supplicia laudare atque approbare , quando eos, qui novas, es usu vel ratione incognitas religiones inducunt, quibus te es hominum animi moveantur, s superstitione