장음표시 사용
141쪽
- Ωn, sive Aelbon ς noviter Chamsi ras AD o gol. Stella illa, quae est in latere Sinistro, si aliis dextero, Arabice Cheleub, Chenib, A se genib, vel Genib, rectius Schichardo AL
goenbo , quod latus Persei notat , voca- tur ... Hebraei ex Arabico Μορφωσε:ς caelestes is in Suam vertentes linguam, Perseum, Ara-- bum exemplo, Hominem portantem caputo Diaboli , vel Cacodamonis Cassiopeiam , ,, Mulierem sedentem in Solis P Androme- ,, dam , Mulierem non habentem virum , , , Orionem , Gigantem belligerantem vertunt ,, .
- tum, freno juxta apposito , extra ASteris- mum, cum StelliS Suis, quae tamen non
142쪽
e CXVIIIo inveniuntur in freno Heniochi Graecanici, , . Verum sint grates Eminentissimo Principi BORGIT , cujus Arabicus Globus refellit, ac prorsus tollit quidquid falsi cunctis Arabibus adscribit Clarissimus Caesius. Borgiano itaque in Globo, quem illustrare conamur, non jam Camelus, Sed Homo scuticam, seu flagellum agitans conspicitur , indubium Aurigae signum, quale videtur etiam in omnibus Caelestibus Globis. Summo in capite lego: Igamse Alaanat , id est Ha-
Habent feri stellae quatuordecim.
Salamaso convenit cum Ptolemaeo.
Alcabelah a Latina voce Capella sa):
a in Graecas adhibuisse voces nostrum Astronomum certum est; Latinis autem usum fuisse verbis haud vero simile Videri potest. Quapropter si alicui lectio haec nostra non placet , legat
143쪽
Stella primae magnitudinis, quae est in humero dextero Aurigae. quanta, Capra: Quae in cubito
Athorr , Cervae hinnulus: Sequens de duabus, quae sunt In Vola dextera, dc VO- cantur duo hoedi. o Auriga, Arabice AU Ot, sive Athalod, si idest Hircus , noviter etiam Memassich a se haran. Stella, quae in sinistro maxime ful- get humero, Hircus , Capra , antiquiS Cr o Pa , Capella , vulgo Cabrilia, item Ama , , thea , dicitur : Arabibus autem Ass ot , is quibusdam Alatod pro Athalod, sive po-- tius Alaturi, quod hircum notat ex Hebraeo...
. t ast Aleailist , idest Camela , quae mulceatur in meridie , Veliaελol Alflai, h. e. Foemella Elephantis . Multiplex lectio hujusce vocis oritur ex varietate punctorum, quibus notari pOS sunt litterae vocem illam componentes . Haec enim, ut reliquae omnes Globi voces, punctis quibuscumque caret.
144쪽
,, In sinistro , ut diximus, humero, sive do A SO, est Capra Amaltheae , vel Amalthea; is quam tamen aliqui in dextrum humerumis statuunt. Sub hac conspiciuntur in vota si-- nistra duo Hordi , sive Capella , Arabibusis Saclateri , Albumasari Agui . CaesiuS .
Globo nostro Serpentarii dimidium duntaxat apparet. Apparent nempe crura , fimbria vestis ad genua usque produc tae, dexteri quoque brachii pars . Pars autem Superior corporis capite Herculis , claVa , galeaque Obumbratur . A Salamasc vocatur haec Constellatio Athata idest Collector serpentum. Collectoris serpentum stella viginti qum tuor : informes quiΠque.
145쪽
Nullius stellae ad Constellationem hanc pertinentis nomen in Globo scriptum invenio Inter sinistrum Serpentarii brachium , & Aquilam cono similis figura deprehenditur, cujus ambitu quinque stellae informes Serpentarii continentur. Quid in Coni acumine scriptum sit, legere non potui; videtur esse pars Viae lacteae . o Serpentarius , Μauris , qui Gruem , siveis Ciconiam Serpenti insistentem pingere SO-
is lent, Essetve, A sue , corrupte Alan- ,, gue: Arabibus Afeichius , sive Afeichus , si quod ex Graco depravatum: si noviter Assava . Stella, quae fulget in Ca-- pite , Ras assague , hoc est Caput Serpensi tarii vulgo dicitur is . Caesius.
146쪽
XIV.sERPENS OPHIUCHΙ. Hiantibus Serpens faucibus cernitur, & in Aquilam desinit ejus cauda . Vocatur a Salamascishatiat, Serpens .
Serpentis stelue octodecim . Salamasco concordat cum Ptolemao.
Oonc Ath at, Collum Serpentis: Quae in Collo Serpentis est Secundae magnitudinis stella . o Serpens Serpentarii, Arabice Athaia se .
XV. SAGITTA inter Zodiacum & Tropicum
absque arcu conspicitur. Vocatur a Salamascissobam , h. e. Sagitta.
147쪽
- CXXIII I Sagittae stellae quinque. Salamasco concordat cum Ptolemaeo. Constellationis hujus quinque stellae enum .rantur in Globo , sed earum nomina deside
o Sagitta , Arabice Alahance, sive Alban- ce Alahantis , Hebraicae originis , Schic-- hardo Alchancato, hoc est telum , Vel Sm
lantem Aquilam, vel Vulturem Globus noster offert contemplantibus. A Salamasc appellatur binal Auacab , h. e. Vultur , vel Aquila . - Uad Aquila stella novem e informes sex .
148쪽
CXXIV Salamasce concordat cum Ptolemaeo. In triangulo concluduntur sex insormes Α-quiis. Ex his stellis ita geminae praenotantur Al halimain, idest duo amici , Vel Athalimetain , papilla . In Caelestibus Europae Globis informes Aquita exprimit Antinous .is Aquila , Arabice Alcar , Alcair prois Atair , Schichardo Attauro , idest Avis, , noviter Alba ab se . Caesius .
DELPHINUS. Figura, quae in Globo cernitur , Delphinum exhibet, licet minus bene descriptus fuerit. Constellatio haec Arabice vocatur Aldo in . Delphini stellae decem.
Salamasce concordat cum Ptolemao.
149쪽
Dibanab Aldoipn , h. e. Cauda Delphini: Quae in ejus cauda .is Delphinus, Arabice Aldelphin is . Cae
XVIII. PARS EQUI, seu EQUULEUS . Caput
Equi quatuor stellas continens pictum aspicimus . Nulla inscriptio . Hujus Constellationis Arabica nominatio haec est: Ca-taat Alfaras , idest Praecisio Equi . Praecisionis Equi stella quatuor . Salamasco concordat cum Ptolemaeo. Equuleus, Arabice novo nomine Aataat Alfaras se . CaeSius.
150쪽
XIX. EQUUS ALATUS, seu PEGASUS. Alatum Equum depictum intuemur , cui tamen deest pars posterior, utpote cum Andromeda communis. Hujus Constellationis nomen' Arabicum Alfaras Atiadet sm , scilicet Equus major .
ita Equi majoris stellae miginti .
Salamasc , qui convenit cum Ptolemeto. Multa apparent scripta nomina Stellarum , ita tamen deformia atque confusa, ut eorum divinatio , ut ita dicam , tentari quidem p tuerit , certa tamen lectio minime speranda . Sic autem ea legimus: