Vita Joannis Mabillonii Presbyteri & Monachi Ordinis S. Benedicti, Congregationis Sancti Mauri, a Theodorico Ruinarto ejus socio olim Gallice scripta, nunc vero ab alio ejusdem Congragationis Monacho in Latinum sermonem translata, rerumque nova acces

발행: 1714년

분량: 286페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

tione , in primis agit de Schismate Graecorum per Michaelem Cerularium in Romanam Ecclesiam excitato, deque obje- diis Graecorum in Latinos ; dein de Berengario , ejusque haeresi ; nec non de multiplici ejus condemnatione , resipiscentia simul & poenitentia , variisque qui contra illum calamum strinXerunt autoribus . sub haec de gestis Gregorii Septimi , qui Ecclesiasticae disciplinae, jurisque Pontificii acerrimus defensor contra investituras , & simoniam , proque Clericorum coelibatu strenue laboravit. Postremo variis recensitis ordinibus, seu Congregationibus in Ecclesia Latina saeculo undecimo institutis, scilicet Camal-dulensi, Vallum brofana, Grandimonten si, & Cartiisiensi , nonnulla de more Observanda proponit, quae in priori praefationis parte desiderantur , de mutatione scilicet nominum, in Summis Pontificiabus , de Chorepiscoporum abrogatione ,

de Missis quotidianis ac serialibus de . Viatico sub utraque specie, de Communione sub unica , de habitu Monastico

in extremis assismpto , de origine & instituto fratrum conversorum , & eorum qui donati & oblati vocantur, demona steriorum servis , de utriusque demum sexus reclusis , quae omnia nusquam lucustienter adeo enucleata reperias.

- Λnno proxime sequenti, suadentibus

192쪽

IO. MABILLONII.

multis pietate ac sapientia conspicuis viris , opusculum de Mne. orisiana superius memoratum, ac Reginae Μajoris Britanniae nuncupatum in lucem emisit.

Huc etiam memoranda spectat Epistola Christianissimo Regi Ludovico XIV. inscripta , novae S. Augustini operum edi. tioni praefixa , ataue ob argumenti dignitatem , nitorem styli, senthntiarum

gravitatem , majestatem rerum , ac Varia quae in illa passim splendent eloquentiae lumina patrio etiam idiomate excusa Inter varios Mabillonii. tractatus , locum hauci insimum obtinet iis, quem ann. MDCLXXXXVI. evulgavit ψ ad illorum refellendam opinio-inem , qui Missae & Communionis voces in

Capitibus XXXV. & XXXV ΙΙΙ. Regulae Benedictinae adhibitas , a vulgata Sacrificii & Eucharistiae acceptione. detorquebant ; atque a constanti totius non solum ordinis traditione , sed communi quoque Interpretum Regulae sententiis discedebant, dum per vocem Musa divinorum aificiorum conclusionem; per Communionem vero San iam pauculum panis &vini, quod a Lectore mensae sumitur ante lectionem , in signum Ecclesiasticae unionis cum fratribus suis , quibuscum edere non potest, signiscari contendebant. Novam hanc explicationem tum ab antiquissimorum monachorum prari, tum

193쪽

Tractatia

a communi totius ordinis disciplina . tum ab Interpretum pene omnium Opinione longe alienam consutat Mabili nius ; eumDe subinde docet in monasteriis obtinuisse morem, ut singulis dominicis ac festis diebus Μonachi Mista Sacrificio interessent, & ad Sacram Syna-Xim accederent . FratreS vero coquinae,& resectorio deservientes , Lectoremque mensae , quibus pauculum panis &vini, quod Mixtum Regula vocat , ante ref

ctionem indulgebatur, Mixti hujus sumptionem iis diebus post Missas & Communionem , idest post Missae Sacrificium, &Communionem Eucharisticam , quae a jejunis percipienda erat , distuli e , tum vero Lectorem Minum sumpssse propter

Communionem Sax iam , ne ipsa lectione& contentione vocis, periculo lacras particulas exspuendi objweretur . Id argumenti pro sua eruditione , ac eo quo tuendarum antiquarum traditionum studio tenebatur , non sine multorum gratulatione tractavit Mabillonius : in primis vero clarissimi Abbatis Trappessis, qui, eo perlecto, non in eamdem modo, uti per litteras Mabillonio significavit, abire ententiam , sed novorum . quoque argumentorum accessione, quae secundae sui in Regulam Commentarii editioni subjun-Xit,eam tueri voluit. Non sic D. Claudius de Vert antiquae observantiae Cluniacensis

194쪽

1o. MAA ILLONI s. 113 Monachus, non sic: siquidem opus illud C, ndiu non dissertatione modo consulare, sed in MonMhiis operis autorem verbis inofficiosis , ac sodali parum dignis Invehi non erubuit. Non minoris certe pretii Videtur Ma- Epistolabillonii epistola ad amicum, de primario

instituto Romarici-montis , vulgo Remiis to Roma

remoni. quae Ecclesia , insigne quondam Coenobium Montalium Benedictinarum, nunc , collapsa regulari disciplina, mut ta est in . Collegium Canonicarum saec Iarium. cum enim illius loci Abbatissa ,

nonicarum suarum mores in melius resormare cuperet, hae novae ac severi

ris disciplinae impatientes , nihil quo tale consilium frangerent sive autoritate, sive scriptis non egere; quoUe reS eX Voto felicius cederet, Ecclesiam suam numquam monastico ordini , & Regulae S. Benedicti addictam fuisse contendebant. Contrarium ut aperte demonstraret Μabillonius , epistolam edidit, ann. MDCLXXXVII. in qua ut erudite , sic , ut solebat, moderate probat Abbatiam R marici-montensem in Sanctimonialium dumtaxat gratiam conditam , Regulae

Benedictinae ab ipsis primordiis subjectam

fuisse; nec illius. loci monachas ab ea defecisse, donec anno circiter MD. rejecto cum monasticis vestibus nomine, id saeculares Canonicas , nullis constrictas vin iis, conversae sunt. Porro

195쪽

'x' VITA Operum Pesro ex hactenus recensitis operibus nonnulla licet anonyma in lucem prodie Rix rint , autorem tamen Mabillonium satis superque indigitant . Siquidem , ut putichre annotavit saepe memoratus enmmiastes D. de Bore , ea erat Μabillonii fama , ea lux, operumque illius dignitas, ut quamvis ista nomen ejus haud prae se ferrent, ab eo tamen prosecta vel ex ea quae passim appareret animi pietate, ac sincero qui in eis ubique luceret veritatis amore , eruditi quique facile conjicerent. Idipsum quoque paucis hisce , ac Mabillonio nostro perhonorificis verbis test

xum voluit, magni apud litteratos nomi-Μ bulonii nis autor . Vix , inquit , satis pro meritis laudari potes Mabillonius: reconditam atque exquisitam ejus Iuleraturam eruditis αmnibus produnt edita opera. In iis serum mirere dia lucidum , purum , nervosum, a fuco S

mentis alienum, nolitem tamen , atque uetu- mentis . Prorsus accommodatum ς ejus denique oratio namquam effluit , nec utius. divagaetin.

Lxxvii ma polleret in discernendis iis, quae,ridici. '' lutem publicam emisit, veterum Pa- ό. ,Σ monumentis , sagacitate juxta ac , ii Az limato judicio , abunde testantur Anale

it β- veterum Patrum, ac ea Omnia quae

ex Italiae Germaniaeque Bibliothecis eruit selecta documenta , quaeque ad Calcem cujusque Annalium voluminis reseri, R gum ac Pontificum diplomata , publica

196쪽

Io. ΜΑBILLONII. 17sinstrumenta , ac maxime chartae illae

propemodum singulares ex quibus vel illustrandae lituoriae , vel adornandis suis editionibus opportuniores prae multis aliis etiam sineeris scite adeo selegit, inseruitque in sexto Rei diplomaticae libro.. Par ipsi dexteritas ac solertia digno, Mabillonii scendis iis , quae ad cujusque perfecti

nem , atque operis utilitatem , aut rese- .canda aut addenda videbantur . Hujus rei vel unum exemplum offeram, o quoquam utilia forent , quae rogatus interdum dabat amicis consilia , quamque ut rerum sic operum esset peritus aestimator Cuique patebit . Opus elucubraverat vir

dudum sibi familiaris 'de vitae solitariae Commodis , praeclarioribus , quas non sine labore eollegerat . Sanctorum Patrum sententiis distinctum, editumque dein m-billonio expendendum tradiderat, Legit

opus eruditus eensor; ac ne a coeptis autorem deterreret , probavit operis consilium, conatum laudavit ; suamque ipsi

subinde mentem ingenue aperiens , Ο.stendit , vana prorsus ac supervacanea in praxi fore quaecumque in laudem diserat sili tantum Iolitudinis . , nisi ejusdem ineundae ratim p. isti. nes praescriberet ad cujusque ingenii viis internam-xes accommodatas . neque enim misti- 4 inhm 4ἡ-mabat prudentissimus Orfinibus indis--φ' criminatim hominibus proponendam vitam solitariam : quippe non omnes ad

197쪽

Quantum conferat externa

solitudo.

3'6 v ITA eam meatos aut a Deo destinatos probe noverat. His igitur, quae sequuntur, ver his autori responsum voluit et Percurri, inquit, nec par- legendo probavi tuum demita solitaria opusculam ; at certe exoptassem , m Pa qui que methodo secum solitarius agere intusque secum versari debeas , iaculanister exposuillies et quae res etiam cupientibus oeperfectis non parum operosa videtin . ut ex A ero in sui tantum ipsius contemplatione quis delectetur , probe seipsum cognosiat , menIem habeat optime moratam , internae demum Dolitudinis suacitate ac delectatione capiatin , necesse omnino est ; non enim placent jejuna colloquia: Deum praeterea , quocum versari queat, intra seipsum possideat oportet: quod cerate nec omnibus , nec diu a Deo concessum faciala erediderimi atque haud scio , uirum Deus justos dimnes ad hane internam dumtaxat sui contemplationem addictos velit; an f te limge acceptiores Deo sint, ροῖ mente pura, mnimoque religisse collecto , publicis ministeriis occupamin . Ut in se res habeat , μυα Ldentidem illa etiam externa solitudo ad e

ligendos mitifimum animos , rerumque extemnarum religiosius obeunda munia . Tum enim ab omni rerum tem realiam curis expeditus mnimus, amatque aut negotiorum , aut studio.

rum nise deposita , impensius sibi ac librarius vacat. Cinnum meipsum vere putarem s Hilarium , si inter Iaborandum aut δε-dendum , Denm in primis inice attenderem,

198쪽

1O. MABILLONII. sursum assignando animum erigerem , mcntem frequenti Gratione pascerem , nec quicquam de mundi cupiditatibus cogit rem. ad eam igitur solitudinem interdum recureas o rret quisquis es reficiendarum animi virium , ac fovendae cupidus pietatis . . ipsa aeamque, teste Guilleiamo a Sancto Theodorico . in sua ad, Fratres de Moste Dei epistola , monachorum valetu- - . inrerium . .Plura alia compendii causa

praetereo I siquidem ex jam dictis satis

1uperque patet quam Opportuuae ac prudentes serent animadversiones 9 Μabilloniique consilia .i ι I.

Ann. MDCCI. Regiae Inscriptionum: I xxvIrrAcademiae titulo honoris, innuente, quae summa laus est , Rege Christianissimo itum Aea- adscribitur ; litterasque ea de re ad il-'E tum scribere dignatur clarissimus Comes Mabillo- de Pontchartrain. delatum hon Mem reis fugit vir modestissimus; nec nisi suadente undequaque conspicuo Abbate Bigno-nio , ac, iubentibus Majoribus nostris invitus accepit ;C atque huic pro viribus respondere conatus meritorum haud imis memor Μabillonius reconditam inscriptionum ac humismatum scientiam ornaqvit promovitque. ViX fuerat praedictae Λ...cademiae cooptatus , cum honoris causa, , gratulandi scientiarum Academiae de mu- , tua , quae inter utramque viget, atque in posterum vigere debet, animorum, consensione , prae aliis deputatur': quo in .

199쪽

rat sui expectationem egregie sustinuit . nec minori haud ita post Academic rum laude ac plausu excepta , atque iri publico consenu perlecta est , quam in Regum nostrorum sepulcra adornaveraverudita disquisitio. Adidhin;. ' ino demum loco Mabillonium habe

in Habit, rei laudata modo Academia , quove il- , Eziai. tum amore dignaretur, testatum in pri-m tto. , cum gravi morbo correptum,

per duos, eosque conspicuos Academicos, qui communem dolorem significarent , invisum suo nomine voluit ; vel cum ei- dem demortuo , praesentibus cunctis A. i. cademicis parentavit: quin etiam in mu blicum suae de illius virtute opinionis mo-- numentum, in primo post obitum coetu per eruditissimum virum Dominum Bois Eium perpetuum . Academiae Secretarium

singulari plane elogio commendari eum iussit. quam digne atq; ex omnium voto de inbillonio dixerit praestantissiti s orator, facile quisis intellerit tum ex omnium Academicorum , . aliorumque applausu tum maxime ex praeclaris ceseberrimi Λ

oademias Praesidis Abbatis, Bisnonii laudibus. Gmnis', inquit, parasidam tanti mr egregia merita. tam exinua felle

enerque praedicasti. Percrebuit mox praeclari rumor elogii; eamque intomnium movet eruditorum animis ejus legendi cupidita

200쪽

ditatem, ut studiosis , nec semel iteratis precibus adducta tandem Academia illipsum in diario Parissilensi jam jam licet inserendum , publici juris fieri curaverit atque inde nata quae turn vulgata est praedicti elogii editio , summa omnium gratulatione eXcepta . . Paratos praelo duos Annalium ordinis

tomos, praeter esulta, quae ad alios con- .di-tinuandos collegerat, non prius in publidam luceni emitas Voluit , quam non- perlustrata

nulla, quibus opus habebat, Archivuorum monumenta consuluisset. hinc opportune natam SS. Benedicti Floriacensis, &Bernardi Clarevallensis tumulos adeundi 'occasionem , eo libentius amplectitur, quo piae dudum illius peregrinationis majore desiderio tenebatur; ut illorum patrocinio auspicioque Patrum . seu potius Monastici ordinis Luminarium susceptam Praepositorum rogatu ad Sodalium aedificationem: totiusque cum Benedictiqnae, tum etiam Ecclesiasticae Reipublicae 'decus &commoduni, vastissimain Anna lium provinciam digne prosequi, atque ad finem usque per flacere posset'. Eapropter eXeunte mense Sept ann. ---ΜDCCI. 'me sibi adiuncto comite ad Cce- bium Floriacense contendit': ibique fetit. 'Iscussis 'notinullis', 'quae in eius Coeno-bli celeberrima olim Bibliotheca' super-' erant, antiquis monumentis, obvia quo- in. ι Μ a que

SEARCH

MENU NAVIGATION