Pauli Voet, Gisb. ... De duellis ex omni jure decisis casubus, liber singularis

121쪽

qua impia se scelesta sunt: Non

Vero ea trahenda ad maximum

&gravissimum crimen, qualet est majestatis,& perduellionis.

Is 1l.όn 2. Objicitur Amos paternusinit Cod. &affectus tantus est, ut a nuli e . u.' superetur: ergo nunquam illerios, exuendus erit. Resp. I. Imperator Iustinianus, illa constia' tutione tantum indicare voluit, parentes intime suos liberos amare, neque ullum extra neum reperiri, qui liberos ma jore affectu prosequi aut velit, aue possit. Verum hinc non se- quitur, parenti,dum omne asefectum in Rempublicam exuit, obediendum esse. z. Quinimo vel hinc contrarium colligeret cuivis erit facile. Si enim nullus affectus superat paternum, id est, quem habet pater in filium. Et tamen filium patriae prodi torem j ure occidit, ade que exuit merito affectum.

Qiud ni idem in filio dicen r

122쪽

dum, ut si parens sit perduel- .' iis, non quo antea eodem iΙ-lum aflectu prosequi tenea

3. Objicitur. Liberto & filio 1 6.D. de semper honesta Sc sancta, per-

debet. Resp. r. Quam diu pater 0n, paterno fungitur ossicio,Wpatroni ossicio patronus ; id est, honeste, Sc in culpate vivunt, tamdiu filius &libertus,amorem, affectum, rquerentiam secundum praescriptum juris civilis pretitare tenentur. Insuper infirmitates parentum filii pa- . tienter ferre debent, & si forte sint duriores, quam par est, non obloqui. Hinc tamen non infertur, fiIios debere parentibus in omnibus obsequi, dc morem gerere. Id enim kret iniquumέz. Si parens conetur filium ne- .care, idque sine causa, non poterit filio honesta videri perso Ra patris, ut nec illa obedie

123쪽

IIo P. v Ο Ε Τ tia, quae aliter esset praestanda,' patri sit debita. Cessante enim legis causa cessat ipsa lex. Quinimo, si patria solvitur potestas, modo parens ad inhonesta tendat, incestuosas nu -ptias contrahat; cur non eo .

dem jure, si non majori, patri aliquid erit detrahendum, si quando hostili in patriam est

animo. Patri quidem parendum est, cujus sancta persc-na filio, sed tamen patriae magis est parendum, quae nobis dulcissima, sanctissima. Neque enim unquam obediendum patri turpia imperanti, aut contra patriam.

. Objicitur. Filius qui pa

tris necem ultus non est, ut indignus haereditate paterna privabitur. Ergo multo minus vitae patris praejudicabit. Resp. Nulla est illatio, nullac sequentia. Ex ossicio tenetur fi-

- cem

124쪽

De Duellis. IIIcem ulcisci. Et tamen ex omcio tenetur patri nocenti, &perduelli, occurrere. s. Objicitur. Pater genuit, g vitam communicavit, adeoque ehoe.'sides, natura, dilectio, jubent, cons. Is .patri esse parcendum. Resp. ''bi'lo. Verum quidem parens genuit, de leg.3.

sed etiam patria genuisse dicitur, quae ideo dulcissima ap pellata. Ut in concursu, major hujus, quam illius habenda sit ratio. uuid si enim I Irann Cieero 3.dem Occu re, fi patriam perdere, do Offς

conabitur pater, flebit oe filivi qmmo obsecrabitratre , ne id faciat : si nihil proficiet, accusabit, minabitur, ct ad postremum,si a perniciem patria res spectabit, patria salutem anteponet saluti patris.

6. objicitur, responsum l. 33 Papiniani, non licere Iiberto

patronum in adulterio uXOris Adult. deprehensum occidere. Quo

niam ejus famae & musto magia

125쪽

II 2 P. V o E Tgis vitae parcendum erat. Idque multo sertius in patre militabit. Resp. r. a separatis ma . la fitillatio. Apud Papinianum quaeritur, an adulterum patronum liceat occidere quod

aliis erat permissam. Dico in. conscientia id nulli licet, si ta men hoc fecerit maritus , id impune seret, id est, censebitur hoc factum esse extra poenam, quia aliquid dandum justo dolari. Verum noster casus est, desilio patrem occidente, in crimine maximo deprehensum,

& quidem hoc faciente, lege

non tantum permittente, sed . jubente, ac factum laudante. 24 Etsi communiter dibertus te neatur parcere Vitae patroni, nullibi tamen jure expressum, C. hae libertum ad hoc teneri, si pa-qviPp tronus perduellionis reus sit. 6.e ubi Tum UIm a jure communi nono receditur, propter publicum inpub. bonum. Et communis salutis NM

126쪽

De Duellis. 1 1 3 gratia, iura merito relaxantur, ut a thesi ad hypothesin mala fiat illatio. . Objicitur ab Acacio E- Geortius nenchelo Barone, filius conicius' insidiarum in patrent, si d. l.peri. hon successerint, relegatur; Q Λd quod si successerint, eadem d. Pam' poena, qua auctor criminis pu .ςid. nitur. Resp. Nulla haec consequentia. Si injuste parens occidatur etiam caedis conseius t

filius punitur. Ergo si jure occidatur,itidem punietur filiusφAbsurda haec illatio, & nullius

momenti. '.

: 8. &ult. Objicitur. Decu-xiones,qui contra patriam suas st uti do. causas agere Velantur, pro parentibus tamen contra patriam agere possunt. . Ut patriae videantur parentes praeponen .

Resp. In causis ei vilibus Se

privatis non eadem ratio, quae

in publicis & criminalibus.

127쪽

Q6 P. V o E TPraeterquam quod ibi fistus, non jure fiscios consideretur, Verum jure privati, cum altero privato secundum justitiae leges contendentis. .

Quae hactenus ex jure ei vili sunt confirmata,eadem dc jure laudati probari poterunt. Si

enim vasallus domino auxilium praestare tenetur, etiam adversus patrem: quid ni secun- vh dum illa iura patrem necare finitur poterit. In quem enim arman otio. diriguntur, IS etiam jure occi horst.Mi. ditur. Neque videtur illa semsceli con- tentia iuris Audalis destitui ra. a. affert. tione. Si enim.parens iniustes3, dominum vafalli ostendens, io,. '' agat contra =us naturale, confin D. de tra fidem datam, frustra bene-

. h.' ficium ullum juris naturalistentiae, sperabit, ut qui eo jure sese red- corii tui didς it indignum. . d. ..dict. Nec obstat quod vasallus, si bellum patriae & quidem jurede.Ieg. inseratur,& patriam defendat.

128쪽

De Duellis. Ir sdeserto laudi domino, seudo non privetur. Id quippe clementer ita receptum, imperas torum liberalitate; adeoque non est trahendum ad eXemisi plum. Praeterquam quod ma- jor sit favor patriae, quam pa-i rentis, per rationes antea allei gatas; ut frustra quis a concessis causa patriae, censeat eadem Concessa gratia parentis.

Neque a sententia hactenuastabilita abhorret jus sacrum, saltem ratio inde desumpta. Ut enim in negotio Dei, quivis tenetur parentes abnegare, eosque postponere; ita etiam licebit aliquo in casu, si aliter bonae causae consuli nequeat Parentem necare. Quid si enim parens publicus verae religionis hostis acerrimus, non ei parcet oculus filii, verum abjiciendo inordinatum omnem affectum filialem, dicet patri, non nopi te. Quinimo silicitum,

129쪽

ex praecepto Christi, parentes aliquibus positra circumstantiis delerere, odio persequi, Christi gratia, & propter ejus nomen; idque si consideren-. Iur non ut parentes sed olores

Dei, & quidem publici eces

sar hostes. Quidni eos, Ut ta les occidere licebit. Praesertim, .si illis parcere nequeamus, nisi cum ecclesiae, vel religionis eversione. Exemplo hic praeivere Levitet &Sacerdotes, qui licet habuerint expressum ad

hoc mandatum e ratio tamen

jam allegata incit, ut si similis incidat casus, etiam idem liceat. Sumat, inquit Deus, sibi quisque gladium,ac interficiat sibi propinquum & amicum suum. Scilicet factum hoc cumr,bah. INRHiticus populus tardante

31. v.x . MOse in monte vitulum adoratat. Quo tempore filius parentem , & parens filium occi dit. Et quamquam inibi non

130쪽

De Duellis. I primatur. parens aut filius, verum tantun Tater, amicus, proximus; attamen ex alio loco Scripturae satis colligitur, Mosem etiam nominasse parentes & liberos ; aut saltem Levitas mandatum Dei de o cidendis vituli cultoribus recte ex pio zelo ita fuisse interpretatos, ut etiam parentes & liberos complecteretur. Ut jure

divino filium a patre, & pa trem a filio occidi posse, aliquo in casu haud illicitum judicari debeat. C A P. XIII. De Duellis seriis extra judicia glaria causa susceptis.

FUit olim, &etiamnum est,

populorum circa mores

instituta dissensus ; quorum alii sese aliis in bello exerci catiores autumabunt, alii morum