장음표시 사용
261쪽
adhibetur , ad probandam voluntatem testatoris expedit adhibere testes pro casu dissessionis: testes autem ad Probationem tantum, non solemnitatem habiΙes requiruntur. Testimonium solius parochi aut confessarii dicitur facere probationem semiplenam , et locum dare iuramento suppletorio. VI. Si in tali scriptura non stmentio heredis institutionis , aret alterius sequb Valenti S expressi ovis ea censetur codicillus ob clausulam codicillarem saltem tacite intellectam.
P Quae sit eausa pia , exemplis et communi Persuasione declarari magis, quam generali notione definiri εolet. Λd eam refertur locub Pius, communitas pia, Persona ex molivo virtutis instituta , ceu ratione pa Perlatis, Dora Solius Propinquitatis. Quod episcopis post obtentum Episcopatum relinquitur, Praesumitur potius Ecelesiae relictum , quam personae. De qua re subtilem expositionem facit Inuocentius II l. c. 15. h. t. Novell. 31. c. I S. Sine dubio ad causas pias pertiuent ea, quae Deo relinquuntur. I. a. g. S. D. ad leg. falci d. aut siquis ex asse scriPserit Dominum Nostrum Iesum Christum heredem. t 26. C. de M. E l. ac talia pertiuere ccusentur ad Ecclesiam Paroclitatem, cui quis tempore mortis insertus erat. cit. 1. 26. C. Nov. IST. o. s. item lsiquis Sanctos vel Angelos instituerit. cit. locis: ibi Sia lquis unius ex Archangelis meminerit Mel Oenerand rum Martyrum. - Siquis unum Sanctorum heredem ele. Siquis instituerit clerum, EccleSias, Cispellas, caemet rium, alia loca pia et religiosa, monasteria mascul rum aut virginum, hospitalia , Orphanotrophia , lepr Saria. I. Io. 19. 22. 2 o. C. de SS. Eecl. denique ad institutiones pias reseruntur, quae sunt Pro causis pulHicis et iionestis ceu pro informalione iuventutis, a cado nuis , operibus Publicis, pontibus , Viis, multoque m gis pro solatio spirituali animae.
g. 293. Post expositas testamentorum sormas caterna5 agendum est de formis et requisitis internis. I. 279. Primo omnium inquirenda est testabilitaι activa. l. 4. D. qui te Stam.
262쪽
De Testament. et tili. Volant. 247facere possint vel non. Deficiente jure et Dincultate testandi ne privilegiatum quidem testa- mentum valet. Ea saeuitas adimi potest natura , Iege , actu inter vivos nostris saltem moribus , non autem per actum mortis causa , qui natura.sua semper mutabilis est, et lacultatem
aliter disponendi relinquit salvam I. u76. Jus autem et habilitas testandi requiritur pro tempore conditi testamenti et mortis simul , et Copulative. Testam euium ab inhabili conditum non valet, etsi decedat habilis. Siquis tempore conditi testamenti fuit habilis , et reddatur inhabilis , ob vitium superveniens salvo Statu Patrisfamilias, e g. ob furorem, prodigalitatem
etC. , testamentum non fit irritum. l. 9.D. He bonorum possess.secun d. tab. Aliud est,
si inhabilis fiat mutato statu libertatis , civitatis etc. A jure faciendi, ant non faciendi te-
Stamentum ducitur argumentum ad alias species
ultimarum voluntatum. I. 6. g. 3. D. de jure , codicillor. ibi: Codicillos is demum facere PO test, et testamentum facers. Adde l. 8. g. 2.ib. q . Vnia secundum diis Romanum testari non potest, nisi paterfamilias, idcirco filius L nunquam poterit, nisi de bonis castrensibus et quasi
castrensibus. Nihilominus ex l. 25. I. I. D. de mori. Caus. donat. mortis cauSa doniare patre permittonis
Poteει, nempe de peculio adventitio. Similiter Beligioso , qui si ne privilegio testari non potest,
Pr lato permittente permittitur donare mortis causa ; quo nempe modo donare potest per actum
inter ViVos. q De casu, quo Inhabilitas testandi ex Jure communi provenit , id dubium non est. At quia statula
Particularia strictae interpretationis suut, putant, si vi tatuti ad testamentum condendnm aetas 18. an. requiritur, id non esse , quo minus adolescens iactus Pu- Diuiti Corale
263쪽
bes codicillum laciat. Harpprectit ad Irist. lit. de codIcili. n. 39. Pulaiit nonnulli, inliabilitatem testatoris j
litae a legibus civilibus provenit, noli attendEndam esse, si te, tamenta vel Iogata in favor in Cau,ae Piae Cou-
cuplae sint. Zecli. de Testam. 47O.
g. 29 . Jus et facultas testandi regulariter omnibus competit, quibus natura, lex et Conventio inter vivos non obstat. Natura obstat in mente captis et furiosis. Lex obstat ob defectum integri status in servis , damniitis ad mortem , d0portatis filiissamilias quoad bona profectitia et adventitia: ob defectum animi in infantibus , impuberibus , Iicet auctoritas tutoris accssserit; Prodigos declaratos leges aequiparant furiosis. Ob defectum morum ethnim in te Stabiles sunt Rei criminis laesae Majestatis, Haeretici, et omnes, quibus a Iege fides testimonii
ferendi ademta est. I. u6. D. qui testam. DC. Poss. Jure. Canonico prohibentur usurarii manifesti , nisi praestita satisfactione. e. fin. de USN-ris in 6. Excommunicati propter haeresim. c. I S.
de Haeret. Ρercussor Cardinalis. c. 5. de Pue nis in s. g. 295. De Clericorum testamentis et testandi iure SS. Canones decisiones praebent has: I. De bonis patrimonialibus , et titulo prosano acquisitis liberum d sponendi ius habent, uti
inter vivos , ita mortis causa. II. De bonis aC quisitis per Ecclesiam olim ne pias quidem ad Causas testari poterant, etsi per actum inter vivos Potuerint, atque etiam debuerint in pias causas erogare id, quod a sua sustentatione reliquum habebant. Sapienter id observatum , ut nempe P eluderetur occasio thesaurizandi in vita. Praestat largiri, quando retinere possis ; quam de derere bona , cum te deserunt. Decisio constat
264쪽
De Testament. et uis. Volunt. ex c. I. 7. 9. I a. h. t. Arith. licentiam ad I.
34. 42. . . a. Episc. et Cler. 1 . III. Consuetudine non ἱmprobanda saeculo XII. imluctiun suit, ut Clerici ex bonis per Ecelesiam acquisitis aliquid conserant patve ribus et religiosis locis , qui τiventi Sei ierant, Sivo consanguinei sine , sive alii , juasa sumitii meritum Sic decidit Alexander ΙΙΙ. c. 8. et I 2. IV. Ob
de praedationes bonorum a Clericis relictorum paulatim consuetudo invaluit ; ut testari permitterentur , nempe od pias causa S ; de quo ut ccnstaret, decretum fuit, ut testamenta confirma rentur ab Episcopo, aut lacultas testandi certa Pecunice summa redimeretur; ut de quadam saltem portione recte impensa haberetur certitudo. V. Privilegium ad causas ProfanaS testandi certis personis et locis juste dari potest. 272. At consuetudo rationabilis profane dissipandi res Dei, nec est aliqua, nec fingi potest. Si contrariae corruptelae quorundam locorum , aut Clericorum non se opponat Ecclesia , id fit 1. odio litium ; a. quia nec constat , quae bona consanguineis relinquantur, titulo pro sano , an
sacro quaesita ; nec utrum iis relinquantur, uti pauperibus, an alia reprobata eX causa ; quod non praesumitur. Si justa causa non Subest, neo Clericus bona relinquens a peccato injustitus immunis est , nec heredes ea bona accipientes
liberi sunt ab obligatione , eadem insumendi ad cultum divinum alendos pauperes , alios quo
pios HSuS. r In dubio, cujusmodi sint bona, PraesumΤtur, ea Prosecta esse ab Ecclesia, si nihil habens promotus suit, aut siquid Clerico donatum , relictumve 1 uerit ab extra
neo. c. I. de PDCul. Cler. c. a. et 15. h. t. Donatu vel relicta a Propinquo, censentur Personae, non Eccle
riae data. eil. c. ab. Celerum dicta Praesumtio admittit
265쪽
Probationem in contrarium. caii. Sint mani uae. 21. All. q. a. ibi: ea , quae episcopi esse Probantur. Ex liac veteri disciplina Canonum , qua Clerici ne ad pias quidem causas jus testandi habebant , recte inieri My- mannus in Illieol. mor. l. .. tr. 2. e. S. n. 6. eos just liae lege tuisse obligatos , ut , quod in Suam Smi ni tionem non impcndorant, in Pias causus erogarent. ΛΕ-rno , inquit, prohibe r testari de bonis , quae jure absoluto, et sine ullo inuexo onere ad ipsum Spectunt. l. a. C. de SS. Ecel. Mutata adrninistrationis ratio, aut concessa testandi iacultas naturam bonorum , et obligationes Clovicorum immulare non potuit; quia S. Concilium I ridentinum , cum ea consuetudo jam tum invaluisset , ad prist nam bonorum indolem, et antiquos Cariones provocant , et consanguineis non aliter . , nisi ut pauperibus, quidquam ex iis imperiiri permittit. Sess. XXV. c. I. de res. Siquis motivum gratittidinis erga consanguineos velit obtendere, in m mor ani , q:.aeso, revocet verba Concilii Lateran . quae extant P. T. Ir. t.
ibi: Cum iu o iciis ea ritatis primo loco illis ictneamur Obnoxii , a quibus benefici- nos cognoscimus recePisse , econtra quidiam Clerici , ctim ab Ecclesiis suis multa beneficia perceperint , bona per eas acquisita in alios transferre praesumunt.
g. 296. De. Religiosis utriusque sexus, etiam promotis ad Praelaturas Imperiales , aut Equitibus , aliisvs ad Episcopatum promotiS, anne et quale testandi jus habeant, nunc explieandum est. Decisiones reseruntur ad professionem s , ac quaeritur primo quid juris sit ante illam ,
si fecerint, aut non fecerint testam Θntum. SE-
eundo quid juris sit Post illam , utrum nempe
testamentum facere , factum mutare queant ;quaeque sunt alia istiuS generis. . Substantia ordinis religiosi in tribus votis sita est, emissis in Religione approbata per Sedem ApostoIicam in vim ordinis ei status Religiosi. Paupertas generatim in abdication quapiam juris circa bona temporalia Consistit , variosque habet gradus , quemadmodum ipsum jus hominum circa bona temporalia suos gradus habet
266쪽
De Testament. et ult. V olunt. agret essectus varios, illi animadverti lib. 2. Decret. g. 1 9 in siti. ii gradus paupertatis ex singularibus constituti Deibus ordinanum Restigiosorum, et approbatione E clesiae peti dent Arctior fit paupertatis professio , de quae agitur hoc loco, Per prosessionem.
g. 29 . Decisiones de jure testandi αntis professionem. I. Quia habitus non facit monachum , Novitius de bonis suis ante professionem libere
disponit mortis causa t , et quamvis possit in
favorem monasterii disponere , salvo officio in liberos ; siquos habet ; non tamen tenetur. NOV. 76. c. I. II. Per professionem non rumpitur testamentum antea factum legitime , quasi per agnationem posthumi , aut mutationem status , vel ex praesumta voluntate testatoris. Auth. Nunc autCm. ad 1. 2o. C. de Episc. et Cler. ibi: Si prius testatus non sit. PelliZar. Manual. Regulari T. I. tr. S. c. 4. n. 55. III. De testamento ante prose Sionem facto quaeri potest, utrum hereditas ex eo debeatur heredi, et legata legatariis moX post Prosessionem testatoris , an exspectanda sit mors ejus naturalis 3 R. Observanda est voluntas testatoris adcurate , si de ea constet. Si haec manet
dubia , Religio, quae possidere bona in communi Potest , iis potietur usque ad mortem naturalem
te Statoris. Si vero monasterium succedendi inca-PaX est, hereditas ac legata mox debentur a die Prosessionis su .
o Nam dispositio mortἰs causa est mutabilis natura sua; ac S. Coiicili lim TrId. Sess. XXV. c. 16. de B sui. Novitiis ante proscssionem duntaxat Prohibuit r
xxiintiationem bonorum aliosquo actus irrevocabiles, Per
quos libortas o tirocinio egrediendi tolli vel restringi Possit. De sorma testamenti , quod a Novitio conditur. confer s. 29s. in fin. M Engel lib. 3. iit. 31. q. 3. n. or. seq. Ant. de Gama decis. 316. n. 6. Lecti. de Testam. g. 46O. Addunt
267쪽
Doctores , si heres vel legatarius in tali testamento seria Pius, decedat ante mortem naturalem testatoris Prose si , hereditatem aut legatum fieri caducum , et apud
g. 298. IV. Si Novitius ante professionem desbonis suis nullam faciat dispositionem , nec inter ViVos quae per ipsam professionem dein convalescit. Conc. Trid. Sess. XXV. c. I 6. de Regul. , NUc mortis causa, omnia bona et 3ura transfert in monasterium, siquidem id successionis sit capax, et professus liberos non habeat. Id liquet ex utroque Jure. Nov. a 23. c. 38. et auth. Siqua mulier ad I. 13. C. de S S. Eccl. Nov. 5. c. 5. Auth. Nunc
autem. ad i. 2ο. C. de Episc. et Cler. C. n. h. t. Can.
Quia. 7. xl X. q. 3. Si Profitens liberos habeat, eis deuetur legitima α .
G Si ingressus religioncm vi professionis edi ast et hoc enim est religion in ingredi in sensu juris γ habu
rit Majoratum; an monasterium usque ad morsem Pius Naturalem , gaudeat tisia1ructu , examinat Bidaciis Spino. SP ul. testam. Gloss. 12. n. o2. seq. cons Zech. do Testam. g. . . De laudo dictum est supra g. 223. in not-
g. 299. Decisiones de jure testandi post pro-jessionem. I. Praescindendo a licentia summi Ρontificis Religiosus post editam professionem testari non potest ; quia sni juris jam non est, mec vellis et nolle habet, atque etiam per ipsam professionem in monasterium transfert ea , de quibus antae Non disposuerat, ut patet e X cit. loc. g. Prie C. HAEC ratio excludit omnem reservationem juris testandi, quando quis profitetur : excludit etiam jux ti standi ad causas pias: ius revocandi testamentum antea factum. Brunne mann ad Anth. Siqua mulier. C. de SS. Eccl. n. 8. Lech. de testam. s. 46i . quia eadem potestas requiritur pro actist
268쪽
Do Testament. ct tili. Volant. 233 dissolvendo , quae pro coiistituendo. Multo etiam minus jus testandi recuperatur pur desertionem religionis, fugam, aut apostasiam; qua tolli non potest jus monasterio quaesitum in bonis sui Professi. Religiosus ad Episcopatum promotuS quidquid aequirit, id acquirit Ecclesiae Suae , sola retenta libera administratione. can. un. XVIII. q. I. Haec administratio morte finitur. II. Ρermittitur tamen post professionem P imo donare mortis causa cum licentia Praelati in tin. Secundo declarare testamentum ante professionem factum. Nihil enim nune dat , sed datum 30nsecat. I. RI. I. D. qui testam. Dc. poss. Tertio dividere inter liberos potest, et in favorem etiam monasterii sui disponere ; quod singulare privilegium cit. Auth. Siqua mulier. C. de SS. Eccl. saltem tacite
approbatum censetur a Summis Pontificibiis. Mo-1ina de J. et J. tr. v. disp. I. I. n. .. LeSSius i. a.de Just. c. . I. n. 82.
g. 3oo. Contra hoc jus commune lacnitas testandi Prosessis concedi potest a Summo Pontifice , salvo ceteroquin Voto paupertatis haud
secus , ac a Praelato Religioso eisdem. concedi Potest usus , consumtio , et alienatio quarundam rerum illaeso voto y . Talis concessio utique extΘndi non potest ad revocationem te Stamenti ante
Prosessionem facti, per quod haeredi aut legatario jus gruesitum iam est ; recte tamen extenditur ad
revocandum , vel mutandum testamentum post ConceSSionem conditum ; qnia facultas data est ad actum natura sua revocabilem , et data inte Iigitur consormiter natur: E ipsius actus Concessi: neque unico actu finitur. cons. Belligar. Han. Reg.
T. I. tr. 4. c. d. n. 363. y Equitibus Religiosis saevitatem testandi concedit Maguus brdinis Magister.
269쪽
β. 3o I. Active testabiles , de quibus egi hae tenus, in dure dicuntur testamenti factionem habere. At si leges dicant, eum Titio est testamenti factio, indicare, volunt, Titium esse Passius testa-hilom , id est, capacem, ut ex testamento sibi vel aliis acquirat , licet sacere non possit testamentum ; cujusmodi est furiosus , mutus , P0- Sthumus , insans, filiussa milias. g. 4. Inst. de her.
quai. et diu. Non vaIet ergo argumentum a paS-siva testabilitate ad activam. De hac capacitate capiendi ex alieno testamento nota I. Magna est inter indignos , et incapaces differentia. Indignibias oritur ex delicto contra testatorem , ejusve ultimam voluntatem patrato. Si indignus instituitur , regulariter suc gedit fiscus a . Si incapax , qui coheredem non habet , res devolvitur ad causam intestati. II. Capacitas instituti, si pura est institutio, spectatur pro tempore facti testamenti, et mortis testatoris copulative. Siqua medio tempore facta est mutatio juris, non nocet. Tempus autem adeundae hereditatis segregari non debet a tempore mortis , ad quod aditio retrotrahitur ; nam si capax post mortem testatoris ante aditam hereditatem fiat incapax , adire dein hereditatem non potest. In conditionali institutione Prarier tempus conditi testamenti et mortis inspicitur etiam existentia couditionis. Qui enim tempore testamenti et mortis capax est, existente antem couditione incapaX , capere non potest. Mutatio autem inter bina tempora intermedia , nempe inter testamentum , et mortem , inter mortem , et eventum conditionis non nocet. cit. g. 4. inst. de her. quai. et diu. et ibi Vinnius in commentario. III. Per clausulam codicillarem , aut fideicommissum non juvatur incapax; at exben volentia , id est, privilegio juris institui po-
270쪽
De Testament. et ult. Volant. α55test conditionate , et in eventum , quod capax erit. I. in tempus. 62. D. de hered. instituendis. t Tit. Dig. de His, quae ut indignis auferuntur.
In Cod. de His, quibus etc. ut indignis heredicas -- fertur. Bona uju si nodi iudignis ablata vocamur Ereptilia.
g. Soa. Τanquam incapaces a capienda hereditate vel legato excluduntur Haeretici , Ap statae a fide Christiana , banniti , damnati ad vitiinum supplicium , Iiberi reorum criminis Iae-s:e IMajestatis, collegia illieita , communitates
Iudaeorum , conventus Fratrum minorum de observantia , et ΡP. Capuceinorum ob speciales Ordinis constitutiones. auiae enim domus Religiosae bonorum etiam in communi non capaces scribi heredes possunt, sic tamen, ut si immobilia iis relinquantur , ea vendere debeant, et pretium in usus necessarios convortere. Liberi naturales incapaces sunt hereditariae institutionis respectu patris ultra unciam , quando extat pro-Ies legittima e nati ex damnato coitu incapaces sunt respectu utriusque Parentis αα . Cons. titulos Inst. Dig. Cod. de heredibus instia luendis. Huc referri potest Ius Albinagii, ot Gabella hereditaria , quae in quibusdam Provinciis detrahitur hereditati alio transportandae ; denique et lex amorti
g. 3o3. Praeter testabilitatem activam et passivam ad internam testamenti formam pertinet institutio heredis g. 277. 279. γ , quae suu-damentum et basis est cujusvis testame uti, etiam privilegiati. Fieri ea debet declaratione propriae voluntatis , nec in alienum arui trium potesteonjici bb . Ceterum verborum solemnitate opuS