장음표시 사용
271쪽
Non est. Satis est , siquis dicat, scribatue : G-cius ueres esto. Si plura alia admisceantur , nul- Ius requiritur scripturae vel nuncupationis ordo; dummodo alicubi exprimatur aut nomen heredis, Rut institutionis , vel successionis in universum jus testatoris , ne testator relictis tantum legatis videatur intestatus voluisse decedere. bb L. Sa. D. de I, ered. iiistit. ibi: ,, IIIa itistitutio,
, quos Titius Ooluerit, ideo viii a e,l, quod alieno,, urbitrio Permissa est. dam sulis coiis lauter veteres , decrevCrurit, testainentor Liin jura ipsa se firmas, PSse oportere, non ex alieno arhitrio Pendere. , , Di 11icultatem sacessit in Iure sacro c. I S. h. t. ibi: , , Qua , , exlTemam voluntatem in idterius di Spositionem coin- , , mittit , non videtur decedere inteStatius. , , Sed haec decisio rcstringenda est non tacitum ad solos cleri
Cos, de quibus ibi est sermo , sed otiarn ad singularem casum, quo Episcopo odiosum privilegium cou-CeSSum 1 uerat succedendi Clericis tu testato decederitibus; quod ita restringitur , ut Clericus, qui ultimam
ollinialem suam alieno commiserat urbitrio , non Conseretur intestatus obiisse.
g. 3o.. Institutio heredis refertur ad fric- Cessionem uniVersalem , sive juris , aut in ius universum defuncti , etsi plures sint heredes. Hereditas ipsa , utcunque tenuis sit , com Prehendit omnia jura defuncti ; commoda et incommoda. Nemo enim partim testatus , partim intestatus potest decedere ; qiue est RomRni , non naturalis juris definitio. g. 5. Inst. de hered. inst. l. 7. D. de B. J. Hinc ni indit iduitas Λω-
reditatis , et Noluntas testatoris conSerVaretur ,
introductum est jus accrescendi , Vi cujus , si
unus tantum est heres , isque in minima portione Rut etiam re certe institutus , totam tamen Ca-
Pit hereditatem : si vero plures sint instituti , Portio unius deficiens aliis accrescit etiam igno-
272쪽
De Testament. et uli. Volunt. 257rantibus et invitis. l. 3I. l. 53 D. de acquir. Vel. omittit. hered.
g. Sos. V luntaria dicitur instititio illorum , quos pro libitu instituere quis potest , aut non instituere: Nescessaria eorum, qui aut justa ex causa , debitaque forma exheredandi sunt , aut instituendi in portione saltem legitima , nullo onere gravata , et honorabili titulo heredum. Ejusmodi necessarii heredes Jure hodierno sunt l. liberi legitimi , horumque pr mortuorum deScendentes , etiam posthumi, et emancipati: filii autem naturales respectu matris tantum. II. Deficientibus liberis parentes , et his deficientibus alii ascendentes gradu propinquiores. III. Germani, et consanguinei fratres et sorores , eo caSu , quo ipsis priesertur persona turpis. Legitima pro numero personarum , quae institui debent, si sunt quatuor , aut pauciores , est trien3 : Si quinque vel
ccc De exhereantione agitur in inst. I. 2. tit. IS. In Dig. l. 28. til. 2. In Cod. l. 6. tit. 28. et 2 O. Novell. IS. . c. S. Similiter extant speciales ti inli de conditionibus i institutionum in Digestis til. 7. libr. 28. In Cod. tit. 25. libr. 6.
g. 3o6. Ad hereditatem venitur per gradus. Hereditas viventis nulla est. Ob heredes tamen Praesumtivos ratione propinquitatis , aut facti jam testamenti , ea vivo testatore dicituriιtura. Post ejus mortem , qua confirmatur institutio , censetur delata. Nam delata hereditas intelligitur , quam quis Possit adeundo consequi. l. i5 I. D. da V. S. defertur igitur hereditas per jus illam ade-Mndi , non per ipsam aditionem. Aditio vel pro herede gestio sita est in declaratione facta verbis ,
273쪽
aut factis , quod quis velit esse heres. Haec fieri
non debet, nec solet, nisi instituto constet docommodis et incommodis seu oneribus hereditatis. Tempore inter delatam et aditam hereditatem medio , ea dicitur iwens demum fit adita ;ac tum proprie cessat esse hereditas, utpote transsusa in patrimonium heredis , sic ut eam ad suos heredes transmittat , etsi possessionem actu et Corporaliter non ceperit. Hereditas autem non adita non transmittitur , nisi a liberis. I. un. C. de his , qui ante aperi. tab. Quia tamen heres peraditionem una persona fieri cum ciΘsuncto Cense--r , sic ut omnibus istius creditoribus obligetur idcirco ne plus oneris quam commodi habeat duplex habet beneficium a Jure conceSsum , nsmpe jus deliberandi, et confectionem inrentiarii quo rite facto ultra vires hereditatis non tenetur
l. ult. g. 4. C. de jure deliberandi. et falcidiam deducit, et servat id, quod a desuncto ipsi debetur Cit. l. ult. .c Agnitio ultimae voluntatis , qtiae pariter si verhis
aut laetis , latius patet , quam aditio hereditatis: extenditur etiam ad legata , aliasque voluntates ultimas , etsi in solemili late deficiant. l. a. C. de Fideicomniiss. ibi rSi Fideicommissum inu iliter relictum sit , et t. 26. C. de Testamen . Etsi Moluntas affuncti legibus non susubnixa, tamen si sua monte NuOoerit, implendi eam necessitatem haseat.
g. 3o7. Est igitur hic velut chronologiciis
ordo causae cujusvis testamentariae. I. Ultima Voluntas fit per mortem , eaqne haeredi desertur hereditas. Nam ut inquit Paulus Hebr. IX. ι 6. Ubi
restamentum est, mors intercedat necesse est testatoris. Testamentum enim in mortuis confrmatum
est ; alioquin nondum valet , dum visit , qυι οβι tua eat. II.. Fit plerumqus obsignatio bο-
274쪽
De Testament. et uli. Volant. 259norum defuncti, ne distrahantur : nonnunquam etiam privata inspectio aut reservatio testamenti, ut appareat, quid testator disposuerit circa funeralia aut executionem. Clauduntur tamen iterum tabulae inspectae pro solemni sutura publicatione. IlI. Post celebrata omnia officia funebria Vocatis iis, quorum interest, exhibetur originale testamentum , praelegitur, et juste petentibus communicatur copia , relicto spatio heredibus adeundi
hereditatem, et aliis, si velint, impugnandi ).
IV. Facta reseratione conficitur inventarium , si heredes velint , aut absentes Velle credantur.
V. Sequitur aditio hereditatis, vel 1 Fudiatio , siquis hereditatem jam delatam rejiciat, seu non admittat A repudiations differt Renuntiatio hereditatis , quae est cessio vel remissio juris , quod quis ad hereditatem habet, vel habere potest. Nam etiam spes ad jus futurum in pactum
deduci valet. Talis renuntiatio circa hereditatem viventis facta in favorem alterius non valet Jure Romano. l. fin. C. de Pactis. At valet Jure Canonico , si juramento firmata est. C. u. de Pact. in C. De pactis successoriis in Germania cons. LeT Ser.
Vol. I. Spec. 43. seq. VI. Demum si nihil obstat, fit Mecutio testamenti , quae ratione objecti est universalis vel particularis , uti ea hereditatem respicit , vel legatum : a mori constituendi vocatur
perinde ut tutela , tralumentaria , legitimia , dat wa , id est, demandata a Judico , vel Pactitia ex
pacto inter executorem et defunctum , vel inter ENecutorem, et hersdem , eOSVe, quorum res 3gitur , inito. Publice e edit, s rema hominiam judioia exitum habere. I. 5. D. Testamenta quem-
Mdm. 3Periantur. - ee Publicatio testamenti censetur nnda ejus praelectio coram iis , quorum interest. Proprie autem publi
275쪽
eatio intelligitur insinuatio testammiti apud Iudiem , sta acta reponendi , ut reputetur pro instrumento publico
Heres extraneus dicitur odite vel repudiαre Iior ditatem : haeres suus frimniiscet e , vel ab ea abstinere. Dicitur sieres suus , qui in potestate dein ricli erat , ne iam sieri , quam ipso jure ei immediale Pq,e Iistres censetur ; ut dominium ryrum paternarum ontinuetur P Lius Per ipsum , quam tu ipsum tralabieratur. l. II. D.
de liberis et post humis. g. 3o8. De exectatione ultimarum Voli intat mi , cum nullus utrovis jure extet singularis titulus , sed disperse agatur locis variis, dii S Facrum decidit: l. Si horedes jussa testatoris non adimpleverint , ab I iscopo loci illius Omnis reS , quin eis relicta est, canonice interdicretur cum tructibus et Ceteris emolumentis ; ut Nota uncti adin le-riar. c. 6. h. t. Maxima enim , uti Si pra animad- Verti , erat auctoritas Ecclesiae circa qii evis testamenta , tanquam pias causas , aut res militi lari. I l. Ad pias autem voluntates destinctori in Oxequentias etiam compellit executores , etsi a tost roribus id contingeret interdici. c. I 7. Ut 19. h. t. IlI. Religiosus testamento executor datuS non potest executionis officium suscipere , Vel implere , nisi a Stipuriore suo potita super hoc licentia et
obtenta ' cum Nello τel nolle non habeat. c. u. h.
t. in 6. IV. Pluribus exectitoribiis datis , uno mortuo , vel in remotis agente , aut exequi nolente , alter Otacium executionis implet , nisi testator liud evreuerri. ib. X. Λ Religiosis etiam exem-tis, etiamsi praelationis stingantur Osficio , de exe- Cutionibus testamentorum rationem exigit ordinarius loci ; eosque , si cire a tu deliquerint , punit, I. Voluntas ultima ad certas pias causas a
276쪽
De Testamen . et ult. ι ἐαnt. nemine , prie terquam a Suitimo Pontifice in alios
pios usus commutari potest. Clem. v. de religiosis dom. can. ultima. XIII. g. 2. et C. 3.
h. t. tibi exprimitur jus commune , in quo regulariter solus Pontifex dispensat. Is autem hoc negotium plerumque Episcopis committit , qui Secundum Concilium Trident. Sess. XXH. c. 6. dores. tanquam dolegati Sedis Apostoliem summaria et eaeria judicialiter cognoscant , nihil in precibus
lacita Neritate , vel suggest alsitate fuisse narratum, Priusquam commiatiationes executioni demanis
dentur. Eadem Synodus lacultatem dat Episcopis et Ordinum Generalibus restringendi numerum Missarum in certis circumstant is μγ. Circa ejusmodi commutationes eadem Videtur esse ratio
novices dispositionis , et antiquin fundationis pice. πὶ Addit P. Zech. de Testament. f. 483. : Sed Iie
quo istud hodie dehoret fieri inconsulio Romano Ponti-tifice , post Decretum Urbani V1i I. an. 1625. editum.
Bullar. elierub. Tom. 4. const. 43. g. 3ο9. Ad executionem refertur adcurata divisio hereditatis inter heredes plures secundum Praescriptum testatoris de quo notandum: I. Romani totam hereditatis massam exprimebant nomine assis ; unde dicitur hcres ex iasse. Hunc assem dividebant in uncias duodecim. Pars igitur duodecima hereditatia est uncia r duae partes Sexeans e tres partes quadrans: quatuor Partes triens et sic deinceps quincunx Ssmissu iunx,
bra , dodraua , Eextans, deunx , ras. II. Qui in aliqua , vel aliquibus ejusmodi partibus relatis ad
totam herilitatem est institutus , dicitur institutus in cerea quota , qui in re singulari, Vel certo numero pecuniarum e. g. in Ioο o. florenis, dicitur institutus in certa parte , et si coheredem habeat, ha-
277쪽
hetur pro legatario : si non habet, totam hereditatem capit jure accrescendi. III. Si plures heredes simpliciter , sine denominatione quotae , Vel ce tae partis instituti sunt, capiunt partes aequales. l. 9. g. I a. D. de hered. instit. nisi aliqui conjunctim nominati sint, alii disjunctim. Conjuncti
enim habentur pro una persona , nisi testator declaret , se Velle , ut inque heredes sint. l. II. l. I S.I. 59. I. u. ib. IV. Testator facere potest partes , quot velit, nempe pauciores quam duodecim l. I 3.3. ibi : Si aster ex quadrante , alter ex semi Cheredes scripti sunt; qui accedit quiadrans , Pro partibus hereditariis eis accrescit, id est, dividitur in ratione 1 ad 2. Si plures sint instituti in r certa : et alii simpliciter aut in certa quota instituti capere non possint, aut non Velint , id prioribus accrescit non pro rata , sed in parteS sequales ; ac res certa habetur tanquam praelegata
V. Si testator plures, quam tu uncias faciat , fit successio ex dupondio , aut tripondio , aut si nullus adest simpliciter iustitutus, tot fiunt partes aequales , quot teStator designarit hh . OV Siugulat Is decisio de dividenda rite hereditat
extat I. Si ita. 1 S. D. de liberis et posth. hered. Solutio nem generalem istiusmodi casus ope arithmeticae unive salis dedi in Commentariolo de usti et systematica deductione Iur. daturalis . Positione ultima.
3Io. Executioni testamentorum obstat infirmatio eorundem , de qua agitur in Dige is tit. de injusto , rupto , irrito facto testamento. In Instit. quibus modis testamenta in mantur. Praecipua doctrinae haec sunt capita. I. Nullum dicituretestamentum , quod ab initio non subsistit ob defectum solemnitatis intempe e. g. inhabilitatem testatoris , aut ob desectum in heredis institutione.
278쪽
De Testament. et vlt. Volunt. α63 e. g. si liberi sui nati sint praeteriti. l. i. D. de injusto , rupto. H. Injustum dicitur , quod itides in ab initio non subsistit, quia non jure factum est,
ob omissas nempe soleannitateS externas. cit. I. I.
Ejusmodi testamenta nulla et injusta tota corruunt, ut ne legata quidem exceptis piis aliaque capita subsistant. l. 29. c. de Fideicommiss. Quatenus injusta valeant pro raro interno , aut ob clausulam codicillarem in soro etiam externo sum stineantur , indicabo I. Sa 7. 3ii. I H. Testamentum initio subsistens rumpitur , si in eodem statu mayente testatore jus testamenti vitiatur, quod fit I. per agnationem , posthumi naturalem vel Civilem. u. Mutata testa- , toris voluntate. Ruptum etiam testamentum cor-rnit , nisi beneficio Praetoris quibusdam casibus sustineatur.3ia. IV. I ritum fit testamentum , si testator statum civilem amittit, qui ad testamentinctionem necesSarius eSt. g. 313. V. Destitutum dicitur testamentum , eri quo heres non existit, sive nolit hereditatem adire , sive ob mortem vel ileficientem conditionem non possit. His casibus res ad causam tote stati redit. I. Si nemo. I 8 i. D. de R. I.
St. VI. Rescinditur , testamentum faeto Iudicis per que hiani ino eis i , qua ii , qui institui debent , si prieteriti aut nulla eπpressa, VeInon probata causa exheredati sunt, testamentum impugnant tanquam contra officium pietatis sactum. Durat haec querela per quinquennium , nec
transmittitur ad heredes , nisi j in instituta , flut
279쪽
praeparata sit ab eo , qui competit. Rescisso peream testamento , omnia in eo disposita prieter institutionem heredis firma manent. Aliquando ob praeteritionem aut non rite factam exheredationem testamentum est nullum ; ac tum corruit t9tum. Quapropter diversi casus probe distinguen. di sunt ob Jus Romanum varii. modis hac in re
io cons. Heineceii Et menta Iuris civ. Secundum o dinem Instituti otium , limata et polita a Lud. Iul. Haep1ner , qui ius novum circa praeteritionem singulari tabi Ia adumbravit , adjecta ad tit. 18. I. a. de inofficioso i
g. 3 i5. Exposita testamentorem cansa de reis liquis ultimae voluntatis formis agendum est. Auctores passim ita statuunt: Quaevis ultima voluntas exceptis testamentis quinque testes postulat. l. 8. S. C. de Codicillis. Animadverti autem supra g. 277. duplicem esse actum, quo disponitur mortis causa , i. si directe heres instituitur: u. siextra directi herudis institutionem qua vis alia fit dispositio. Ρrimo casu Vocatiar teStain mentum, cui praeter directi heredis institutionem alia capita possunt adjici. Secundo est codiciIlus , qui fit tum M intestato ; quo caSu Semper est principalis r tum ad testamentum , duplici modo , ut nempe in testamento de eo fiat mentio saltem generalis , ac per hoc codicillus praeteritus aut suturus confirmetur, et vi testamenti tanqua in ejusdem pars sine omni propria solemnitate subsistat: vel ut sine hae mentione codicillus quinque testibus eorumque subscriptione munitus , rite fiat. Clausula eo die illaris est, qua is , qui testamentum condit, eXyxesse, Vel tacite quoquo Ino-
280쪽
De risianaent. et uti. Volaut. Σωdo declarat, se velle , ut si testamentum non Va-Ieret in vim testamenti, ill valeat in vim codicilli, aut modo , quo valere pote St, meliore. EXemplum extat l. 88. g. ult. D. de legat. Q. Per hanci Clausulam testamentum reducitur ad causam intestati , et fideicommissi ; ac heres ab intestatocen Setur rogatus , ut hereditatem restituat herediscripto in testamento. Η:ec clausula , nisi exprimatur quoquo . modo , non Videtur tacite per sciintelligi. l. i. D. de jure codicillorum. et t. sin
Cons. Institui. de Codicillis. Dἰgesi. de iure Coindicillorum. Cod. de Codicillis. In quibus causis et per sonis locum habent testamcnta privilegiata , similis sor mae codicilli fieri possunt. Ex l. sin. C. de Fidei om- missis et g. I. inst. de Fideicommiss. lior d. . Nullam penitus sol omnitatem poscit codicillus fiduciarius, qui
in eo situs cst, quost testalor ultimam voliinlat m su mheredi praesculi , a quo conspicitur et auditur , sigili ficet, ut hereditatem, vel certam ejus Partem, aut rem certam alteri restituat. Talis significatio voluntatis a testatore seri potest inivis heredi tum seri Pto aut Mun-CuPato , tum ab intestato, imo et fideicommissario , legatario , doliatario mortis causa; ac tenentur isti voluntatem dirsuti ii implere; utqti eam Se Percepisse sa- earitur , juramento constringi Possunt.
g. 316. Substitutionem aliam esse directam, aliam in directam , obliquam aut fideicommissariam, dictum est g. 278. Directa dividitur I. ira Vulgarem , qua quilibet sine inlibet in locum alterius vocare potest. E. g. Caium infrituo heredem , cui substituo Titium. Cajo hereditatem adeunte exspirat substitutio. Si Caius heres scinon Velit , aut non possit, succedit Titius iaeR parte, et cum eadem conditione, qua suc