장음표시 사용
281쪽
liberis impuberibus in patria potestate constitutis heredem substituit in casum, quo here- deS erunt, et impuberes decessuri sint. Nam moribus in sitiatum est, ut, cum ejus iaetatis sine
illi , in quia ipsi sibi testamentum facere nou
PO iane, Prarentes eis fuciant. Princip. Inst. de Pli pili. Substit. Haec substitutio pupillaris continet etiam , uigarem , ut , si filius ante patrem moriatur , proindeque heres non sit; tamen post mortem patris substitu ins succedat. l. 4. D. de Vulgari et pupill. substit. Extinguitur haec substitutio pubertate si Iiberi exierint de patria Potestate: mortuo ante institutum substituto ll γ.il I. In exat icti em , seu ad exemplum substitutionis pupillaris , qua non modo pater et ascendentes , qui liberos in pol state habent , sed etiam mater liberis mente captis vel testari a lege prohibitis substituunt alium heredem in
UVentum , quo tali in statu morerentur. id Maior et extranei , qui liberos in potestate non habent, pupillariter non substituunt; Per clausulam tamen codicillarem sustinetur eorum substitutio pupiI-laris in vim fideicommissi , salva legitima ei Trebelli Dira, quum deiuncti impuberes in herodes legitimos
g. 317. Substitutio in directa, qua tota hereditas aut certa quota restitui debet, appellatur si icommiSsum universalu et quando solum reS certa , particulare, quod hodie non disses ria legato. Si integra familia substituitur succes siVe , Vocatur familiars , aut gentilitium : estquo Primogerritura , aut M oriatus. Heres , qui restituere debet, dicitur iduciarius: is , cui restituere debet , ideicommissaritis. Ille dUducit Trebellianicam , non autem iste , si rursus aliis velinquere debet hereditatem. Est autem 'u-
282쪽
De Testament. et uli. Volunt. ,6 7 hellianica quarta pars hereditatis imputatis in ea in omnibus quovis titulo a desuncto acceptis , etiam tructibus ex bonis post aditam hereditatem , ante restitutionem perceptis. l. 18. g. I. l. 22. g. 2. D. ad Sctum Trebell. g. 318. De substitutionibus , quarum plena expositio duris civilis propria est, qtiatuor decisiones ex Jure canonico Comm smorandae sunt
I. Frequens oritur disputatio , qualem substitutionem testator intenderit, directam , an indirectam. Multum enim inter utramque interest, atque hoc inprimis, quod directa simul atque heres institutus hereditatem adierit, expiret, nee herede statim postea decedente reviviscat. At fideicommissum semper perdurat. In dubio ergo Pontifex c. I. h. t. in 6. decidit semper interpretationem sic faciendam esSe, ut substitutio directa intolligatur Potius , quom obliqua. Addit , dummodo talis interpretatio testamenti Nerbis et personis conveniat institiatis. Ex quo insertur , quod praesumtio , quae pro Substitutione directa contra fideicommissariam est, Per contrarias conjecturas elidi possit Oum .
. m Uanc decisiouem probat et exemplis illustrat Leyserus Vol. 5. et C. SPecim. 362, j. I. et a.
g. 319. II. De pupillari substitutione mem rabilis casus extat Ι. 8. g. 5. D. de inost. testam . cui adde cit. c. I. in 6. E. g. Pater substituit pupillariter: moritur filius in pupillari intate, matre adhuc superstite: Jurisconsnitus in cit. lege matri negat querelam inofficiosi rPontifex eidem simpliciter abjudicat legitimam et Trebellianteam. Quia primo censetur esse tu tamentum mariti, qui uxori non debet Ie-
283쪽
gitimam. Dein substitutio censetur esse directa, ex qua Trebellianica eXigi non potest nn .
nn Decisionem probat Wcstenbergius tit. Digost. de vulgari et pupillari substitutione g. 4ο. et dissert. 11. de portione legitima. c. 3. 3. 6. et 7. wio loco sic disserit: praetctrca Mater eo temPore, quo Pater filio impuberiles tamentum fecit , eique substituit, in bonis illis jus acquisitum nou dum habuit; quippe quae ricc filius actu possedit . di unquam autem debetnr matri portio legit ma ex bonis filiorum, nisi quae liberi jam possident. arg. Nov. II S. c. .. Cum autem liam ratio ad bona adventilia filii non pertineat, ex iis legitimam a matre exigi posse, OPinatur.
g. 32o. III. Liberi Fideicommisso unive sali gravati primum legitimam , dein Trebellianicam detrahiant, ex celebri c. Ra nutius 16. et c. Bainalsis. I 8. h. t. οοὶ Decisionem Pontificis rationibus Juris civilis contrariam passim
asserunt. At fatentur , eam uSu receΡtam esse,
et aequitati maxime consentaneam ; uti ex Mevio animadvertit Leyserus Vol. 6. Spec. 4o5. tibi id non tantum est fideicommisso in diem ve1 Sub conditione relicto, sed etiam puro intelligi debere docet. oo Quia Legitima , si liberi sunt quatuor vel pauciorUS , est triens; si plures, semis : hinc primo casa liberi detrahent semissem , altero SDPtunc m Cum Semiuncia; quod Deile capies, si hereditatem restitue clam honas florenorum 12OOO.
g. Sar. IV. Caius rogatus post mortem Suam horuditatem restituere Titio, religiosam Prosessionem emittit; quaerunt, an monasterio hereditas competat perpetuo , Vel eo tantum tempore, quo vivit Caius religiosus 3 Resp. Si fideicommissum est, monasterium succedet
284쪽
De Testament. et vis. Volunt. 269 pro tempore, quo Caius vivet. Si autem addita fuit conditio : Si C tis sine liberis decesserit,
ex di fectu conditionis nunquam succedat Titius substitutus. c' 8. de probat. ibi: Intelligendum non erat , sine herede decedere, qui monasterium sibi instituit horedem. Auth. Nisi rogati. ad i. 6. C. Ad Sctuin Trebell. g. 322. Legatum est donatio quaedam a defuncto reLcta , et ab herede prie standa. Justinianus ei :eqn. paravit fidei commissum. particulare. De utroquc diuti se agitur in inst. Dig. et Codice. Jus sacrum decidit : l. Lagatum rei alienae , ad Eccles. am pertinentis non Valet. C. 5. h. t. Juro civili legatum rei alience eo valet ellectu , ut h'res aut eam redimat, et legatario praestet , aut Certe Priest et aestimationem arbitrio Judicis , nisi testator rem alienam esse ignoraverit. g. 4. Inst. de Legatis. Putant , a Ρontifice non tam hanc legis civilis dispositionem, quam malum usum quorunclain Judicum vel executorum fuisse improbatum , qui ipsam rem legatam invito Domino legatario adiudicaDant. Il. Pro legatis plis non
requiruntur ulice solemnitates. c. .. h. t. proinde ea debentur etiam ex teStamento , quod ratione Sole innitatis externae imperfectum est. III. Ex legatis piis jure communi non detrahitur falcidia. Extrav. i. prope finem de Privilegiis inter comm . Aut. Similiter. ad i. 7. c. ad leg. salcid. ibi r Similiter Micidia cassae in his , quin ad pias causas re-iieta sunt n . Decisioni respondet usus sori. Lege falcidia' cautum est , ut nemini liceat ultra dodrantem lΡgare , et si ultra quid legatum , hereditantum retinere liceat, ut quartam partem hereditatis habeat salvam. De ea agitur in 'nst. Dig. et Cod.
285쪽
Divis heres, sed tantum tergiversator et moras nectens 1alcidia multari dicitur. Ait Onim imperator , falcidiam Cessare , si heres ea, quas ad pias causas relicta sunt non impleverit, dicens, relictam sibi substantiam non sufficere ad ista. Sed recte respondet Liricus Huberus
ad tit. Inst. de lege fidcid. n. 8. Quid est aliud, quod
quilibet heres, integra legata 'raestare nolens obtentusal cidiae detrahendae proferre possit Z Si hoc ablegans soli soloere cogitur legata 1, quidui falcidiae diminutionem rustra dicamus Oreoni / P ovella sic habet, , , Si autemri heres , quae ad pias causas relicta sunt, non imple- , , verit, dicens, relictam sibi substantiam non susticere,, ad ista; praecipimus , omni falcidia vacante, quid- ,, quid itivenitur in tali substantia, prosicere provisio- , , De Sanctissimi locorum Episcopi ad causas , quibus,, relictum. , , Conditio; Si heres non iv leseerit, non afficit hanc partem, qua 1alcidia vacare , aut crasare dicitur in legatis piis; sed eo pertinet, ut heredetergiversa ute Episcopus rem ad euectum Perduci curet. Contraria huic decisioni videtur l. i. g. 5. D. ad Ieg. sulcid. Sed Resp. r. cfactus eruditissimus Ictus 1. 4. Sent. Pauli tit. 3. ita scribit: , , Ex hoc loco in notis ad , , Iustiniani Institutiones testatus sum, malle me in se l. I. citatu ita legere: Ad municipum quoque lega
, , ta , non etiam ea , quae Deo relinquiuntur , lex fal- , , cidia Pertinet. Nec muto sententiam. , , Quam dein confirmat ex l. 5. g. 12. D. de donat. in l. vir. et uxoris addens , idque novissimis constitutioitibus comprobatur. Resp. a. Dici Potrat, per lias novissimas eonstitutiones Correctam esse cit. I. a. si ejus lectio mendosa non sit.
g. 323. Etsi legatum sit donatio quaedam, ab
eo tamen distinguitur Donatio mortiS causa , qu. Bacceptationem donatarii Vivo testatore requirit. 1. 38. D. de mori. cans. donat. et arg. l. 55. D. de
O. et Λ. Nihilominus manet revocabilis , et effectum non sortitur , nisi per mortem , si quinque testibus simul praesentibus facta sit. Nam Donatio
mortis causa censetur , cum quis habere re vult , quam eum , cui donat : magisque euria , cui donat , quam heredem 3uum. l. I. D. de mori. caUS.
286쪽
De Testament. et ult. Volunt. x7Idonat. Revocatur hare donatio ipso sacto , si res sic donata a testatore vivo alienetur i nec subsistit , si donatarius Praemoriatur. Ex hoc principio de mente testatoris iudicandum
est. 1Νon enim quaevis mortis mentio efficit donationem mortis causa ; sed illa tantum , per quam non sola ex cratio et traditio rei , sed ipsa pΡrsectio actus et iraris latio juris ad tempus niortis suspensa intelligitur. Saepe in extremis constitutus inter vivos donat. Censemus enim eum , qui assolute donaret , Mon tam mortis causa , quam moriensem donine. l. 42. in sin. D. ib d , item eum , qui promittit , se noti revocaturum doliationem I. 27. ibid. Mortis causa donationi alsiliis est mortis CGusa capio. riam quid tu id propter alicujus moriem obvenit, mortis causa capitur. I. 3. et I. Οου. eod.
g. 324. Pro causis testamentariis varia suppetunt duris remedia. I. Heredi testamentario da-- tur remedium ex I. ult. C. de edicto D. Adriani tollendo , vi cujus hures in testamento Scriptus , vel ore nuncupatus, si nullum visibile vitium ap- Pareat , mittitur in possessionem earum rerum , quae testatoris suerunt mortis tempore , nec ab alio legitime detinentur. II. Si hereditatis possessio praerepta est ab alio , qui pro hered vel pos-SeSSore possidet; heres pr. aesumtivus habet Interri. dictum quorum bonorum pro possesSione adipiascenda. III. Si vidua sit priegnans , et in utero
eum se gerere opinetur , qni desii nicto SucceSSurus est ventι is nomine petit missionem in posses
Sionem hereditatis. lv. Hereditatis Petitio datur tunc, si alius in possessionem hereditatis missus est. Ea durat 3 o. annis ; uti etiam querela nullitatis , Contra ac querela inofficiosi 314. I. Si ii , quibus querela inofficiosi competit, in Iegitima I: Esi sint tantum, contra coheredem habent
eondictionem ad supplementum legitimae. L 3ο.
287쪽
et 36. C. de in ossic. testam. VI. Huc etiam pertinet actio expilatoe heroditatis , acuto milicae er
g. 325. Ad obtinendam possessionem legati competit I. Actio in rem , si legatum est jus in re,
quod Isgatario etiam ignoranti statim acquiritura momento mortis. Siquis autem id repudiet , videtur nunquam dominus fuisse. II. Actio hypothecaria , concessa in ecuritatem legati, in reliquis defuncti bonis. III. Aetio ex testamento adversus heredes, et personas oneratas ad res legatas cum suis accessionibns tradendas. g. 326. Praecognito testamentorum jure attingenda est controversia de vi testamentorum , Mirum ea a natura sit, sive ad naturales acquirendi modos pertineat , perinde , uti actus inter Vivos. In Jure Nat. pri v. g. Ia O. pag. 25 I. negantem Sententiam amplexus sum i neque aliter nunCFentio ; quia vivo testatore nulla fit juris aut dominii allevatio ; in ipso autem puncto mortis Ommis alienandi potestas, uti ipsum jus et dominium
in res temporales extinguitur. Tria hic animadverte. l. Miter sentiendum est de successionibus ab intestato priaesertim inter ascendentes , et de-
Fcendentes ; quemadmodum ostendi ibidem g. sequente Ia I. Cum praesertim populi extiterint , Bpud quos ratione magistra , sola viguit successio Q, intestato, nullo introducto testamentorum usu, riti patet ex c. a. de consuetud. in pari. decisa. II. Alia est qu:estio , utrum fides Viventi data, et conjecta in tempus mortis jam oppetitae , Servanda sit , tum de actu quodam a superstite PraeStando e. g. de ritu sepulturae vel tutandis liberis a defuncto relictis et tum , praesertim introducto Pu- , lice testamentorum usu, de eΣecutione circa re-
288쪽
De Testament. et ult. Volunt. 273licta bona. Atque haec quaestio haud dubie affirmando decidenda est ; quod manifestum est ex legibus Romanis de fideicommissis , uti mox dicam. Dein ex I. 12. g. nlr. l. i S. D. Mandati. I. I 4. g. v. ib. de Religios. l. 18. 2. ab . de mori. Caus. donat. l. ult. ib. de solutionibus. Universe non
extinguitur per mortem mandatum , quod perfici non potest aut debet, nisi post mortem mandantis. III. Siquis spectata subtilitate Juris naturalis neget , testamenta valere Vi naturiE , ac naturalem esse , jura ac dominia transferendi modum is non continuo inferre potest , legislatores Romanos in eadem fuisse opinione. Videntur illi ex aequitate , qu. D ex implenda ultima voluntate re- Incet , vim et obligationem naturalem tribuisse testamentis /1'in , et per leges solam naturalis juris confirmationem et assistentiam adjecisse. l. ISo. D. de I. S. ibi : Lege obventro hereditatem non improprie quis dixerit et eam, quin ex testamento defertur: quia lege XII. Tabularum testamentario horeditates eoAfrmiantur. rr L. 1. C. de SS. Erel. ibi: Nihil est , quod magis hominibus debeatur , quam ut suyremae Moluntaris , Postquam jam aliud Mella non possunt , liber sit stilus , ' et licitum, quod non iterum redit arbitrium. Si nihil aliud hominibus magis debitum censuerunt Legislatores Romani , quam libertatom disponendi mo iis causa , et executionem dispositionis , videntur id Plane a naturali jure , linquam firmissimo vinculo
derivasse. Iustinianus etiam Imperator Nou 22. e. 2 ita odicit et Diponat unusquisque super suis : ut diagnum est , et sit lex ejus Moluntas; sicut et antiquissima nobia sere et Prima pene Rei ublicae Romanorum diFonens ait dicimus reutem XII. Tabularum u TI
LEGASSIT QUISQUE DE RE SUA , ITA IUS ESTO.
g. 327. Alia est de testamentis controversia inter Doctores utriusque Juris , atque etiam
289쪽
Theologos maximis studiis et paribus prope
suffragiis utra Inque in Partem agitRta, utrum scilicet testamenta eX clesectu solemnitatis im- Persecta , si de aeoluntate testatoris certo constet, Pro foro etiam interno nulla sint penitus et irrita SS .
s Sermo est de desectu solemnitatis , non de excessu , superflua enim non nocent. l. 17. C. de Testam. doin de solemnitate externa testium , subseriptionum , subsignationum etc. agitur ; si enim jus testandi , aut capiendi ex testamento deficiat et aut si nulla appareat heredis faciendi intentio , ambigi non Potest , quin nullum penitus sit testamentum.
g. 328. Decisio I. Leges Romanae apertam ac plenam indicant niillitatem testamenti , quod solemnitatii iis , aut earum aliqua caret ;adeoque tale testamentum pro foro saltem externo nullum est. Clari sunt textu S l. I. I 2. RI. C. de testam. Princ. In St. de heredit. quae ab intestato. ibi : Intestatus decedit, qui a tit omnino testamentum non fecit , aut non jure fecit. Εjusmodi testamentum adeo est nullum , ut Primo neque Princeps aut Imperator institutus ex eo succedat. I. S. C. de Testam. g. ult. Inst. quibus mod. testam . infirmantur. Secundo. Etsi contra solemnitates protestetur testator. I. 55. D. de Legat. i. ibi : Nemo ροεest in testamento Suo cGNere , ne leges in suo testamento Io- eum haberant. Pertio. Est adeo nullum , ut etiam legata et fide commissa tanquam accessoria principali corruente corruant. l. 23. et 29. C. desdeicommissis. Non tamen ob id concidit datio tutoris, dispositio de sepultiara , alienatio praedii pupillaris tutori imposita. l. 3. C. qNando decreto non est opus. l. fin. D. de rebus eorum, qui sub tutela.
290쪽
De Testament. et vlt. Volunt. 27 g. 329. Decisio II. Leges Romanae , quza solemnitates pro Valore testa Inent Oxum priEs ibunt , exceptionem faciunt, Primo in testamen istis privilegiatis. g. 291. Secundo in fideicommissis proprie talibus , quando testator praesenti heredi instituto, vel ab intestato , ani fidei commissario , legatari O , donatario mortiS CaUSa VO-.Iuntatem suam de hereditate , aut parte , aut certa alteri restituenda coram declarat. Hoc casu isti voluntatem testatoris in conscientia tenentur exequi, et Pro foro externo ab eo , cujus interest, praestito juramento calumniae jurare coguntur, quod nihil tales a testatore audiverint. s. sin. Inst. de fideicommiss. heredit. l. fin. C. de fideicommissis. Neque fiduciarius delatum iuramentum referre potest ; cum agatur de re , quam solus nosse censetur u . Tertio. Si institutus in testamento impersecto , illud agnorit, et approbarit verbis aut factis , solvendo creditoribus testamentaris, aut solutionem promittendo. I. 2. et t. a 3. C. de fideicommiss. l. 16.ib. de testam. it Cons. g. 315. In not. de' Codicillo fiduciario.
Fideicommissum proprie tale ex primaeva natura est, quo testator heredi , vel honorato voluntatem Suam Coram , Seu Praesens Praesenti declarat , quid ab iis Praestari velit; ac tale nulla alia indiget solemnitate , sed pro utroque foro implendum est etiam ab invito. At recentiore jure fideicommissa relinqui possunt ignaro eo , cujus fidei quidpiam committitur ; nempe Pertos tamentum jure factum , vel per Codicillum quinque testium subscriptione munitum I ac tum si testamentum aut codicillus jure sacta noti sunt , fideicommissum corruit. I. ult. q. uti. C. de Codicil l. l. 2o. et t. 29. C. de fideicommissis.
g. 33o. Decisio I II. Heres ab intestato potest testamentum imperfectum impugnare, et