장음표시 사용
301쪽
naturali, non ejus u Xori , et ascendentibus. l. I O. C. de Adopt. Utrorumque jus snccedendi tollitur per emancipationem. cit. I. IO. f Iure Cod. cit.. l. IO. tales non succedunt patri naturini, Hiud videtur statuendum ex iure Novellarum
g. 345. Illogitimi I. Naturales succedunt matri , aequaliter cum legitimis, atque , ita, ut
filius naturalis excludat ascendentes defunctae a Successione. I. 2. l. 8. D. unde cognati g . Iidem succedunt aliis etiam pscendentibus ex linea materna. Patri vero , qui neque uxorem Iegitimam, neque liberos legitimos relinquit, succedunt in sextantem cum matre dividendum. NOV. I 8. C. S. II. Diarii seu vulgo quoesiti matri non illustri succedunt indistincte : illustri tunc , si Iiberos Iegitimos non relinquat. l. 2. D. Unde cognati. l. 5. C. ad Sctum Orficianum. 1ll. Nati ex damnato coitu neque Patri, neque Matri succedunt li , ac ne quidem ab iis alendi dicuntur. Nov. 89. C. ult. Sed hunc rigorem temperavit Jus Canonicum. c. 5. de eo, qui duxit in matrimonium. Zech. de Successione ab intestato g. 5oo. h Sie passim statuitur de omitibus ex damnato coitu Progualis , adeoque etiam de adiuterinis ; sed hi , nescio , qua iuris ratione , in Institutionibus Heineccianis ex editione IIopstieri g. 6M. in successione aequantur Cum vulgo quaesitis ac spuriis . quorum Origo eam turpitudi nem certe nou habet, ac si ex adulterio provenissent.
g. 346. Quando defunctus nullos reliquit
liberos ι , spoetatur secundi S ordo Sue Cessionis legitimae , in quo collocati sunt Ascenden- teS Propiores. , fratres sororesque bilaterales,
302쪽
De Successionibus M otestato. α87
et eorum, earumve silii , siue que g. 333. .
De his sequentes casus adcurate distingui oportet. ι L. 22o. C. de Lisserorum aPPellatione cnon
tantum , qui Primo sunt gradu, sed etiam γ nepotos et PrquePotes , ceterique , qui ex his deseendunt, continentur Adde I. i. ib. Verbum hoc SIQUIS tam masculos , quam feminas complectitur. Unde Germanorum nomino etiam sorores Germariae, seu ex utroque latere conjunctae veniunt. Ex utroque autem latere con juncti seu bilaterales hoc loco censentur ii , qui utrumque parentem ita commmem habent ; ut etiam utrique plene succederunt. Fratres ergo ab eodem Patre, et ex eadem colicubina extra matrimopitim geniti non censentur Germani ; qnia soli matri , non autem patri Pleue succedunt g. 2.5. n. a.
g. 3.7. I. Si soli ascendentes supersint, nulli Germani , eorumve liberi , Pater et Mater hereditatem filii inter se aeque dividunt,
avos et avias excludunt : alteruter solus superstes solidum capit , avis iterum exclusis . Soli remotiors gradu ascendentes succedunt in lineas. g. 339. NOV. II 8. c. a. V. Si autom. g. 348. II. Si eum ascendentibus adsint Germani pater, mater defuncti, et Germani succedunt in capita , ita , ut hi germani fratres defuncti , seu Iiberi patris superstitis portionem suam pleno iure capiant , nec pater in ea habeat usiimsructum , uti alias habet in peculio adventitio . cit. Nov. 118. c. 2. k . Si mater superstes ad secundaS nuptiaS convolaverit , succedit in filio tantum in usu fructu , non proprietate , nisi sola superesset, ut nulli Germani defuncto simul succederent . H.ec Paena in l. 3. C. de secundis nuptiis statuta non censetur revocata per Jus canonicum , eum in bonum prolium cedat ; nisi mater nuptias eontraheret cum consensu liberorum , aut eam
303쪽
Mius detunctus in testamento instituisset. Haec pertinent etiam ad patrem. Brunemann. in cit. l. 3.
ιγ Hic locus dubium movet, utrum MLendeules Te-3notiores si cum Germanis concurrant , nou iri Capita , Sed lineas succedan ; quia de solo patre et matre , si Cum Gormanis concurratii , hereditas Pro numUro Personarum dividotida diuitur; cum aliis ascendentibus successio in I incas paulo ante luerit assiguata. Sed aliter vulgo statuunt.
g. 3έ9. III. Si adsint ascendentes , Germani , Germanusve , ct alterius Germani liberi , a Scendentes succedunt in capita , Germani in capita , liberi in stirpes . Relate ad ejusmodi
liberos ex Germano superstites fratres aut sororeS , quae in capita succedunt , sunt patrui, mitiae , avunculi , materterae. Ultra hos liberos Germanorum jus repriESentationis non extenditur. g. 35o. IV. Si cum ascendentibus nullus Ge manus concurrat , scd soli Germahorum liaberi , hi per ascendentes Midentur excludi a successione. dam Novella I 27. c. I. eXprisse tantum agit de casu , quo Germani defuncti liberi concurrunt cum Germano. Quia igitur est Correctoria Nov. II 8. c. 3. V . Si autem cum fratribus. a casu, de quo correctoria agit, eaetendi non debet ad casum , quo omnibus Ger manis praemortuis, soli istorum liberi cum ascendentibus concurrunt. cons. Ant. ΡereE in Cod. ad Sctum TertFllianum. n. 8. Praxis fere admittit liberos solos Germanorum , si cum asCendentibus concnrrant. Sande l. . tit. 8. des. Cod ex item Bavarie. Ρ. 3. c. I R. 3. g. 35 I. V. Si nemo ascendentium adsit, Germani desuncto succedunt in capita. I. Sp
304쪽
De Successionibus ab Intestato a89 cum Germanis concurrant Iiberi alterius Germani , hi in stirpes . VII. Soli Germanorum liberi in Germania succedunt in capita. Ex decisione Caroli V. in Comit. Spir. an. I 529.I. SI. 0.
0 Acute animadvertit Zech. de Success. ab int. g. 537. Si praeter hos nepotes defuncti adlauc supersint
ejusdem desuncti frater vel soror uterini, aut consanguinei , convenientius dicitur , quod illi nepotes succedant in stirpes, et sic jure repraesentationis intrent in lo-Cum et gradum Suorum Parentum praemortuorum , ut Censeantur esse in gradu secundo respectu defuncti ; ne Contra Commuuem regulam gradus tertius , in quo revora jure suo sunt isti nepotes , excludat gradum s eundum , iii quo sunt fratres uterini et consanguiuei.
g. 352. ordo tertius succedendi locum habet , si personae omnes primi et secundi ordinis deficiunt. Ipsi fratres et sorores unitaterales succedunt in capita : Praedestinctorum silii, filiaeque in stirpes , nisi soli sint ; quo casu in capita succedunt ; nec sit discrimen bonorum , utrum a Patre , an matre profecta sint. Nov. II 3. C. 3. Usus fori et locorum statuta saepe aliter definiunt.
g. 353. His etiam deficientibus , in quarto
ordine proximi sive agnati, sive cognati admittuLtur nullo sexus discrimine , sic tamen , ut propior excludat remotiorem , et qui aequali gradu Sunt, in capita succedant, nec duplicitatis vinculi habeatur ratio ultra fratrum liberos. Nov. II S. c. 4.
g. 354. Exhausto ordine quadruplici leges
Romanae virum et uxorem vocant ad conjugis intestati hereditatem. I. un. D. et C. unde Vir et lixor. De conjugum successione primo spectanda
sunt pacta dotalia : dein statuta locorum , quae Perquam Varia sunt. conser. etiam dieta g. 3. i.
305쪽
g. 355. Fisco acquiruntur bona vacantia , et une ut ab indignis legibus auferuntur. Haec quidem II. Feud. tit. 56. inter Regalia numerantur. Bona peregrini et advence ; absque testamento decedentis , cujus heredes ignorantur , per Episcopum in pias causas distribui deberent. Auth. Omnes Peregrini. ad Ι. Io. C. communia de Successionib. De dure Romano Fiscum etiam excludit collegium, ei jus membrum erat defunctus : fitque passum , ut res relictae ab eo , qui fixas eleemosynas expia fundatione quadam perceperat, Post ejuS mortem ad hanc ipsam fundationem trahantur. I. 356. Do Clerico intestato olim facta est distinctio inter bona titulo profano acquisita , et ab Ecclesia ad ipsum profecta. Haec debebantur Ecclesiae. c. I. et fin. de pecul. Cler. c. 7. et I 2. de Testam . illa secundum l. 2 o. C. de Episc. et Clerimon aliter ad Ecclesiam deserebantur , quam si Clerico nec parontes utriusqus .eαus , vel liberi ,
vel qui agnationis , cognationis 'e jure junguntur,
vel uxor extiterit. At ex C. I. h. t. et can. quicunque. a. XLI. q. 3. si clericus de illis bonis anto mortem nihil ordinavit, et quod intelligendum
Puto γ hereiies necessarios non reliquit, omnia Penes Ecclesiam remanebant. Hac aetate, atquctiis in Iocis , in quibus clericis facultas testandi etiam de reditibus per Ecclesiam acquisitis conceditur, contingit passim , ut clericis intestatis proximi consanguinei sine bonorum discrimine Succetiant. Etsi autem Eaclesia lites horreat hereiades tame u bona ex beneficio acquisita non aliter Possunt impendere , quam ad fines , in quos im- Pendere debuerat clericus.
g. 357. Demum de Religiosis decisum est I. In bonis Novit i intestati, legitima successio
306쪽
De Sueeessionibus ab Intestato Misecundum ordines exidicatos obtinet. II. Prosesso , qui ante professionem nihil disposuit, succedit monasterium , Si capax est successionis m . Succedit autem monasterium non jure heredita rio , sed acquisitionis modo naturali post editas saltem leges , vi quarum ingredientem simul sequuntur Omnes res , licet non expresse , qui introduxerit eas , dixerit. Nov. 5. c. 5. Et: Ingressi monasterio ipso ingressu se suaque dedicant. Auth. ingressi. ad i. 13. C. de SS. Ecclesiis. Nec video equidem, quomodo ejusmodi jura et privilegia Ecclesiis et monasteriis legitime ab Imperatoribus concessa , et acceptata , longoque usu confirmata pro arbitrio auferri possint.
m De Exceptione, quae circa monasteria etiam capacia fieri debet ratione ceriorum jurium, majoratuum , seudorum , emphyleusium etc. coiis SchmalZSruber h.
I. Sepultura refertur ad ritus funebres. 358. H. Ad Deum. 36ο. IM. Et ad jus , quis ga deat jure sepulturin g. 36i. IV. Ius eam eluendi: I. 365. Jus Ecelesim parochialis. g. 367. g. 358. Posteaquam de rebus et iuribus temporalibus Ecclesiarum et Clericorum actum est generatim , descenditur speciatim ad Parochos , ac Religiosos. Et quia testamentum morte confirmatum sepultura sequitur , de hac tractatur primum , de ipsis deiu parochiis et parochianis , demum de Decimis et oblationibus, quae Parocho.
307쪽
min m 3xime propriae sunt. Sepultura resertur ad depositionem cadaveris , et in humationem , varios pie ritus tum sacros , tum Politicos , quianis ea peragitur , et qui nomine Bareqιάαruπι veniunt. Belate ad hos ritus sepultura vocatur honesta , minus honesta , solemnis , non solumnis i a i itibus sacris , et a loco bene licto aut sacro freti sit istica.
Besentir dein ad locum , in quo fit inhumatio , denique ad jura ; cum quaeritur , quis gaudeat jure sepulturie Ecclesiasticae ; quis iure eligendi se-Pulturam ; quis inre sepeliendi οῦ quo maxime refertur Ecclesiae parochiatis , seu jus Paro- Chorum . et priviΙegia quorundam Bel .giosorum. De Sepultura disseri potest ex principiis humianitatis , quae ab assectata duritie , superbiaque Stoica: Philosophiae omnino segregantia est: dein Oxjure seu tisti Gentium etiam ethnicarum : ex mori
bui populi si istis tiraelitici 1 deni ius ex doctri
na et Praxi Christianis religionis. Sancti quidem Patriarchae , uti a prosanis impiorum ritibus animo maximου alieno fuerunt in vita ; ita solicitam dederunt operam , ut exanime etiam Corpus ab infidelibus sejungeretur post mortem a . Catholica Ec lesia majore etiam sanctitatis , atque unitatis spir tu animata inde a primis temporibus Singularem s pulatirae ecci esiastieae curam gessit , et instar generalis regulae tenuit id , quod S. Leo edixit : Quibus Niventibus non communicar imus ,
mortuis communiciares non Possumus. Can. δε com
munione. l. XXIV. q. 2. C. ia. h. t. Uti enim gravissima est poena, et deducoris atque infamiae ple-Na , privari justa sepultura bὶ : ita per eam rite
impensam ultimum praestamus officium destinctis; Profitemur immortalitatem animorum , et resu rectionis fidem , piosquρ manes Sacrificiis et orationibus juvare sat3gimus. M Docet id i iber Genesis de Sara c. XXl II. de Abrahamo c. XXV. 9. De Isaaco c. XXXV. 29. Di δ
308쪽
bo c. XLIX. 29. De Iosepho c. L. ac Med. xl H. x Quae exempla ad religionem christianam eleganter a plicat Concilium Alrobatense an. Ioab. tit. apud Harletli. T. 3. pag. 85.
b Deuteron. XXVIII. a6. I. 1. D. de cadaveris.
I. 359. Ritus sepulturae varii sunt, ceu Iotio
cadaveras , unctio, decens compositio et vostitus , usus luminarium , piae preces et Vigiliae , eXornatio funeris , comitatus et cautus lugubris funus ducentium , oblatio sacrificii , oratio funebris , ceremoniae , quibus tumulo insertur cadaus r. Si- quos istiusmodi ritus adhibuerunt Ethnici, nequit Continuo inferri , eos superstitiosos esse , aut ex ethnica superstitione primam duxisse originem; Cum prior superstitione suerit vera religio , ut ab hac inulti ritus manarint ad Ethnicos , fabulis dein , et superstitionibus incrustati. Siquis usus contra rationem aut sanctitatem religionis prave irrepsit, merito reprehenditur , tolliturque. Sie I. prohibetur immoderatio luctus , planctusque. I. Thessal. IV , I 2. cati. tibicunque. 26. XIII. q. a. Concilium Tolosanum an. I 59o. Ρ. 2. C. Io. cm FG Pro mortuis agenda , sit et Lamenta illa , ODM-riones , et in ita dicam , adumbratar illoe Proesicariam antiquitatum noenim ab Ecclesia jussu hiscopi arceantur. II. Incisiones carnis Super mortuo , Vetantur Levit. XIX. 28. III. Exenteratio et decoctio in aquis bullientibus pro commodiore transportatione ossium , prohibetnr ExtraV. I. h. t. int. comm. IV. L. II S. g. 5. D. de legat. I. de ciditur , ineptas Ῥoluntates defunctorum circa sepulturam veluti vestimenta , aut siqua alia si Per- ωacua ut in funus impendan ur , non valer Adde l. 4o. g. a. D. de auro et argent. 1eg. et c. 3.
h. t. V. Λcute observat P. Zech de Sepulturis
309쪽
Pro conditione personarum , non tamen Vanam ,
nec superbam . praesertim in illis tumulandis, qui Eltra vires hereditatis debita relinquunt. --9 36o. Illatione cadaveris lacta etiam a privatis , Jure Romano iocus fiebat Religιosus. g. 9-Inst. de rer. divisione. toto tit. D. et C. de Religio. sis , et sumtibus funerum. Hodierno iure locus Religiosus non fit sine auctoritate ecclesiastica , Per quam is , Sine consecratione quidem , divino tamen cultui, et piis usibus destinatur. c. 4. de religios. domibus. Ejusmodi est monasterium , hospitale auctoritate Episcopi erectum , coemete
rium , id est ; vi graecae vocis Dormitorium c , quod apud Catholicos piis ritibus initiari , et sacra benedictione ab usibus profanis eximi , atque ad tumulanda Fidelium cadavera destinari solet. De pollutions et reconciliatione Ecclesiae vel coe- meterii agitur ad tit. De consecrαtione Loclestiae vel altaris. Illud notandum , non quamvis Profa nationem Ecclesiae vel coemeterii dicendam esse Pollutionem ; cujus essectus is eSt, ut, antequam reconcilietur , cadavstr in eo sepeliri non debeat. Sins expresso canone Ecclesia vel coemeterium pro pollutis habenda non sunt. Ex causa sepulturae Ecclesia vel coemeterium polluitur per sepulturam cadaveris pagani , aut notorie excommunicati d . De Immunitate vero Ecclesiartim et coe-
meteriorem agitur tit. penultimo hujus libri. In Digestis et Codice speciales extant tituli de Sepulcro violato. Coemeteria Indaeorum contra malorum hominum pravitatem et avaritiam singularis canonis sanctione a violatione defenduntur sub poena infamiae , privatione Osficii , vel excommunicatione. c. 9. de Iudaeis. c S. Hicronymus adversus Vigilantium ita inquit: Sancti non remellantur morsui, sed dormientes : unde
310쪽
et Lazinis, qui resurrecturus erat , dormisse Perhibe Iur , et APOstolus velat Thessalonicenses de dormis tibi s confristari.
13 Id post constitutionem Martini V. in Concilio
Constant. de notorio percussore Clerici, et de excommmunicato Denuntiato omnino tenendum est , nisi an te mortem vel absoluti fuerint, c. siti. h. l. vel saltem signa poenitentiae dederint, et absolutiouem Post mortem xitu ecclesiastico obtinuerint. c. 28. dct Sent. excommvn. De excommuitieatis toleratis, etsi privari d bbeant sepultura ecclosiastica, tamen id intelligi non debet; quia aliisdeles innocentes, quibus favet constitutio Martini V. obmolestias propinquorum defuncti rationabiles causa' ha bere possunt, ut cum desuricto communicent quoquo modo , sicut communicare cum vivo polerant. cessat ergo ratio allegata a P. Reissensiuel g. S. D. M. h. t. Illud certum est, excommunicato occulte , sepol turam negari non posse, cum talis denegatis sit Publiea, quae publicam requirit causam.
g. 36 I. De Iure eeelesiastiore sepulturin regula est: omnes et soli fideles baptizati , iuloco sacro sepeliri possunt , ac debent, nisi a Jn re prohibeantur. Excluduntur ergo vi regulae omnes non baptizati , ceu Iudaei , Tnrcae , Ethnici. Eodem pertinent insantes sine Baptismo decedentes , et catechumeni, etsi Ecclesia pro iis oret, si credentes decesserint ;uti coligitur ex S. Ambrosio da obitu I alpn
e Si mulier praegnans urit , non humatur, aut quam Partus Θi excidatur. l. 2. D. de mortuo insere do. Si dein partus reperitur mortuus , sepelitur cum matre, etsi is baptismum non acceperit. Fartus enim , antequam edatur , mulieris Portio est, Mel viscerum. i. a. q. A. D. de iussis. ventre.
g. 36α. n Iure prohibentur sepeliri fideles quidam , id est, qui Sacramentum sidei at