장음표시 사용
311쪽
quando perceperunt, ex gemino principio. I. Quibus viventibus non communicavimus, mortuis communicare non possumus g. 358. in . γ. 2. Ut ostendatur odium publici sceleris, et incutiatur horror peccati reliquis fidelibus. Ad primam classem pertinent I. Haeretici, eorumque receptores , defensores , fautores. c. 8.et a 3. s. 5. de Haereticis. c. u. eod. in 6. II. Notorie excommunicati 36o. nota 2. . III. De nominatim interdictis eodem modo disserendum , uti de excommunicatis. Clem. I. h. t. IV. Huc pertinent , qui se ipsos quodammodo excommunicant, id est, qui per annum integrum Gonsessionem sacramentalem , et tempore Paschali S. Synaxin sine justa causa omit
f) c. 12. de paenit. et remiss. Haec inmen Paena omissae Communionis non est latae sententiae, et a parocho, quia jurisdictionem in foro externo non habet , PrVria auctoritate infligi nequit. Vauciispen P. R. lit. 4.
g. 363. Ad incutiendum peccati horrorem sepeliri prohibentur, I. qui in notorio ac certo peccato mortali absque poenitentia decedunt. Rrg. can. Pro obcuntibus. ni. XIII. q. a. II. Ex causa homicidii , mortui in torneamentis. c. I. de Torneamentis. mortui in duello, etsi
Pinnitentes obeant O , qui sibi ipsi voluntarie
mortem inserunt. can. Placuit. Ia. XXIII. q.
s. 6h III. Ex causa injustitim Usurarii manifesti , donec satisfecerint, . quantum facultates ipsorum admittnnt. c. 3. X. et C. R. de uSuris in 6. Religiosi proprietarii. c. 2. et 4. de statu monach. Qui decimas ad Ecclesiam pertinentes non restituunt. c. I9. de decimis. Si-
312쪽
De Sepulturis. 297 Dod in casibus enumeratis dubium oritur, Ordinarius causa summarie cognita decidit. g Concit. Tri lcnt. Sess. XXV. c. de res. Con-εlit. Bened. XIV. quae tricipit: Delesialιlem. Vid. Ap- par. V. C. Zaccaria ad Theo . et Ius Canonicum. Edit. Augustae vind. i78S. pag. 518.
l. Vid. Covarruv. variar. Res OI. I. u. c. I. n. II Navarita Consit. l. S. Til. de Sepuli. cotis. 6. Cadaveraeorum , qui supremo supplicio afficiuntur , chri, tiano ritu sepeliuntur , si poenitentes obeant, et magistraι
g. 364. Qui indignos sepelinni in loco sacro,
graviter peccant , et quidem , si excommunicatos publice , et nominatim interdictos , vel usu rarios mani stos , haereticos , vel aliorum etiam corpora in coemetoriis interdicti tempore , scienter sepelire praesu Inunt , eXCommunicationis sententiae subjacent. Q u. de Haeret. in 6. Clem. I. h. t. Srquis ex comiti unicatus quod de vitando
solet intelligi ), aut paganus in loco Sscro sepultus fuerint , cadaver illins , si ab aliorum corporibus discerni possit, exhumani , indeque
projici debet. c. I u. h. t. et Cit. c. a. de Η:Dret.
in 6. De pollutione Coemeterit vid. g. 36o. et
g. 365. De jure eligendi sepulturam, notan-diim : I. Cuivis, qni jure sepulturae gaudet , regulariter competit jus eligendi locum t si nullum elegerit , insertur in sepulcro Majorum, si quod tale extat , et cadaver eo transportari possit : demum his deficientibus proprius locus est caemeterium Ecclesiae parochialis. Haec generalia sunt , mox explicanda singilatim. II. Ex privilegiis Summorum Pontificum Ecclesiae fratrum Praedicatorum , et Minorum S. Fra
313쪽
cisei habent jus sepeliendi , eo. nempe , qui apud ipsos sepulturam elegerint. Ea privilegia hodie juri communi inserta ιγ, et deinceps plerisDe aliis Regularibus vel per specialem
concessionem , vel per communicationem impertita sunt , non tamen Μοnialibus , nasi nova accedat licentia k . III. Cum autem haec privilegia in praelii dicium Ecclesiae parochialis , ejusque jurium vergant, hinc Primo a Pontificibus gravissime prohibitum suit, ne Religiosi aliquos ad vovendum, jurandum aut promittendum inducant , ut sepulturam in ipsorum Ecclesiis eligant , veΙ jam electam ulterius non immutent. e. I. h. t. in 6. Clem. 3. si sane. do pinnis. Secundo. Illis privilegiis inest clausula S/i a justitia Ecclesiarum , a quibus mortuo-riam corpora assumuntur e id est , Ecclesiarum
Parochialium quibus corpora Parochianorum jure communi quodammodo addicta iam sunt. Tenio. Ex hac clausula inserta privilegiis , quae Per se videntur odiosa , Videtur sequi , corpus defuncti primo ad Ecclesiam parochialem deportandum esse , ut ibi celebrentur exequiae prae- senis corpore , antequam deseratur ad locum electae sepulturae. Sed consuetudo hac quidem in re valet plurimum.
o Clem. a. f. huiusmodi. Extrav. 2. inter com. h. t.
ἀ) Zech. de Sepulturis g. 5IO. g. 366. Electio sepulturae regulariter cuivis Competit. c. 6. X. et c. a. in 6. fine praejudicio tamen canonum aut eorum , qui propriam hahent Μajorum sepulturam. Siquis talem habeat ipsemet, non prohibetur aliam eligere , nec pro-
Pterea dimis ste Ecclesiae, nisi sit parochialis ,
tenetur solvere portionem canonicam. c. R. in
Eligi potest sepultura in Ioco etiam minus
314쪽
De Sespulturis. α99 religioso , id est: eo , in quo non est Religiosoru in fratrum conventus , nec frequenter Μis
sarum solemnia celebrantur. cit. C. u. I.
in 6. Iὶ Uxor non obstante mariti potestate eligere sepulturam potest. c. 7. h. t. ibi: Cum electio ista ad eum Potius statum Pertineae, in quo mulier solvitur a lege viri. Si sepulturam non eligat, et plures habuit successive viros, est cum Niro ultimo , cujus domicilium, rotinee et honorem , . tumulandia. c. S. I. I. in 6. Extra
casum electionis unaquinque mulier sequatur Nirum suum sive tu vita , sive in morte. Can. Un quinque. 3. et can. Praec. a. XIII. q. a. Nec filio-
familias obstat patria potestas, quo minus Sepulturam sibi eligat, modo pubes cit. c. 4. S. ubi additur e Pro anima tamen sua Proeter ipsius patris assensum , nisi P ulium casti cuse aist quasi castrense habeat, aliquid judicare non potest m . Impuberi filio pater eligere sepulturam potest , si consuetudo loci id habet. At tibi consuεtudo hujusmodi non habetur , impuberes sunt eum suis Majoribus , ωel in parochiali Ecelesia tumulam di. cit. c. 4. in 6. Religiosi , nisi a propriis monasteriis adeo forsitan sint r mori , ut ad ea , cum moriuntur , commode Pot tari non possint , nequeunt eum velle vel nolle non habeant sibi eligere sepulturam , sed
sunt apud sua monaateria tumulandi. c. fin. in 6
Excipi solent Abbates , qui circa regimen Conventus , et sui ipsorum potestate atque arbitrio regendi pollent. Non placet exceptio ; quia ea potestas alligata est ad canones et regulas Ordinis ; nec per Praelaturam eximuntur a generalis dispositione hujus canonis. Ceterum electio sepulturae, etsi per ultimam voluntatem fiat,
315쪽
non poscit ullas solemnitates ; cum sit species mandati post mortem exequendi. g. 326. n. II. I Ita l. e. decidit Bonifacilis VIII. addens: Licet.
Iιia super hoc Mideantur esse dirersa. Nam innocen-lius ii l. in Decretalibus c. S. h. t. ait , Pro sePultura eligi non posse loca noua, ei minus religiosa, intelligens fortassis loca profama, uti coutextus videtur indicare. m Id est, ultima voluntate reliquere , quae nomi-ne judicii denotatur.
g. 367. Si quis sepulturam non eligit, apponendus est ad Majores suos, id quod institutis SS. Patrum V. T. maxime conS.ntaneum eSt. C. l. et S. X. et c. 3. in 6. Secus tumulatur in Ecclesia parochiali - in qua cocta consuevitiaudire et ecclesiastica recipere sacrament C. R.
in 6. , saltem temporo Paschali, et ante obitum. Hi enim censentur Parochiani hoc Ioco , etsi intra districtum Parochiae duntaxat quasi domicilium nacti sint. Siquis habens domicilium in civitate vel castro ruri obit , non ibi, sed in sepulcro Majorum , veI parochia sepelitur , dummodo Msque periculo ad ipsam Na-Dat deportari. c. 3. in 6. Si quis alienum parochianum sepelivit, et sic salcem misit in mes- Sem alienam , uti dicitur C. 5. h. t. , reStituere debet cadaver . et quidquid occasione sepulturae recepit. c. 5. et 6. h. t.
g. 368. stitia Ecclesiae parochialis , uti appellatur c. s. h. t. consistit in jure percipiendi
certam partem ex oblationibus et aliis , Pete ratione sepulturae extra parochiam electae Ob-niunt alteri Ecclesiae. Ea pars appellatur quarta neralis et portio canonica. c. R. in 6. i et c. I. dicitur pars tertia c. a. Pars media. e. 8. P rs
316쪽
tenciendum esse ad consuetudines locorum n . n Tuentur sane Parochi iura sua canori bus aul I gitima consuetudine nix'. Sed quis legitimam dicat consuetud nem, qua Paroclii jura mortuarii exigunt, si ali num cadaver Per districtum parochialem transvehitur sorte in patriam suam . aul ad sopulcrum Majorum ΤBed ius stolae, siquos eo suetudo invexit . Non dantur, nisi propter mini, lerium sacrum . et c. sin. de Paroch. prohibolur parochis, ne ab eis spiritualia exigant. quia fuν syiritualia non ministrant. Cons. Zech de sepult. f. ,12. et L. B. de K. et Limayr Λdnot. in cod. Ba
DE PAROCHIIS , ET ALIENIS PAROCHIANIS.
DE DECIMIS , PR1MITIIS , ET OBLATIONIBUS.
T. Notio Parochiadi g. 369. II. Decimarum varia divisio , et natura. g. 37 I. III. Quis teneatur misere. g. 383. IV. Immunitas a solutione g. 388. V. De fere aecipiendi Decimas. 392. VI. Decimae MNalium. 398. VLJudex in causis decimarum. 4OI. g. 369. ΡAROCHIA in antiquis monumentis ecclesiasticis /omnem districtum denotat, rini Episcopo subjectum, quem hodie dioec in sumimus. Hoc sesnsu Parochia, Parascia indeque dictus Parochianus videtur sumi e. 3. 4. de Parochiis. Contra nomen Dio eris S:e Pte usu Patum reperimus pro Ecclesiis ruralibus Extra civitatem et Sedem Episcopi constitutis H. Ex graeca origine Paraecia denotat plurium domo
317쪽
rum viciniam, et districtum parochialem hodierno significatu eXprimit , sise potius in elum fidelium, cui pr.eest PresbTter ad curam animarum , intra certos Iimites ex officio exercendam , auctoritate ecclesiastica deputatus.
ω In Collatione Cartilaginensi anni Cognit. 1. e. r 76. de districtu cujusdam Episcopi dicitur: Unitas illic perfecta est, non solum in psa ciPilate , Derum etiam in omni bus dioecesibus , h. e. omnibus Ecclesiis Per villas et vicos constitutis. Concit. Edit. Mansi T. IVP S. AS..
g. 3 o Qui hodie Parochus nuncupatur ,
in Jure nostro uunc simpliciter Vocatur Pres-bter bὶ , nunc Rector Ecclesiae c. 3. de Cleri-CO aegrot. Sacerdos , qui in Paraeciali Eoolesia praelationis relicio fungitur. c. .. ib. Plebanus ,
c. 3. de offic. judic. ord. et c. 5. de Statu moismach. Preroehialis Ecclesiae curatua Clem. n. v. Verum ne Parochiales. de Sepult. Hinc qui Iatinitatem amant, Ρarochos Vocant , Curiones sacros , a cura Vel curia , quae Vox ipsa derivatura cura ex antiqua Romanorum nomenclatione, quorum urbs in pli ires curias fuit distincta , quas
nostro tempore Vocarentur Paraeciae. C. a. h. t. ubi Presbyteri diebus dominicis et se-stis , antequam Missam celebrent, plebem interrogaro jubentur, an alterius Paraecianus in Ecclesia sit, Proyrio contenrto Pres,cero ibi Melit Missam a dire et quem si invenerint, statim ab Ecclesia abjciant. Qui ex hoc loco , et similibus aliis inferunt, parochianos obligationi non sacere salis , qui in Ecclesiis Religiosorum Prauscripto Sacrificio ac divino cultui intersunt; idem de aliena quavis parochia affirmare debent, Sed ab aliis
parochis tam alieno animo sere non sunt , ac a Religiosis , quorum tamen opera utuntur Perpetuo. Ceteium jura spiritualia Parochorum per omnes Decretalium libros disperguntur ἔ quare necessc non est, ut uno hoc
318쪽
rum jura attingantur maxime , et c. 4. statuat ir , ne a parochianis , qui domicilium mulariant, et 11ihil spirituale ab ipsis jam percipiunt, quidquam temporalo
g. 37 I. In temporalibus Parochorum juribus
praecipuas Censent Decimas', qua Voce denotatur
decima pars fructurim et lucromim iuste quaesitorum Ecclesiae ministris solvenda. Sunt autem Decimae l. Reaias, aut Personales. Huales praestantur ex fructibus , quos natura Prosere tum spontanea sere bonitate, tum adjuta hominum industria; ceu Decimae frumenti, Vini, Olerum, Pomorum , Detuum, rerumque ex animalibus prove- Nientium, nempe Iactis, lanie , OVomim, mellis, butyri, casei. Nam in Peeudum fructu etiam foetus est stetit et lac , et Pilus, et lana. l. 28. D. de Usnris. Istiusmodi etiam Vocantur Decimae Praediciles, utpote ex praedio , et solo prosectae; eodemque referuntur fructus ciViles, percepti ex locatione, jure empli Tleutico, censibus laudem iis etc. Personales sunt, quze penduntur ex lucris industria, arte , ingenio partis. Quo reseruntur Incra ex arteiactis, nugotiationes , Salariis
ratione ossici , dignitatis, mercibus locatae operae stipendiis militiae, spoliis hostium , pectania redacta ex venatione, aucupio, piscatu o.
e Interest inter hanc utramque Speciem z nam rea-.los debentur expensis non deductis, et illi fere Ecclesiae , iutra cujus sines Proveniunt fructus. Personales noti debentur nisi deductis expensis; secus enim non intelligitur lucraim: ac debentur illi Ecclesiae , intra cujus fines habitat is, qui lucrum percipit. Accedit, quod
Decimae personales maximam partem desierint eontraria consuetudine. Ceterum hae hinae Decimarum species distinguuntur c. 2ο. h. t. dieque necesse est , Mixtas
addere , id est , tum natura , tum industria hominum Provenientes. Quid est enim, quod nullam sere poscat industriam , forte poma et loenum; et lamen multi alii
fructus reieruntur in Decimes reales ; ad quas etiam
319쪽
mixtas reserunt ipsi auctores, q ii eas a praedialibus nomine distinguuUt.
g. 3 α. II. Reales Declinae aliae vocantur M. jores ex frumento, vino, oleo. Aliae M ores Seu minui e Olerum , pomorum , leguminum. c. So. Distinctio necessaria est ; quia fit non raro, ut intra eundem diStrictum uni majores, alteri minores debeantur i ac tum consuetudo Iocorum fere definit, utram ad speciem certi fructus reserri debeant. g. 373. IlI. Sunt. Decimae antiquoe ante praestari solitae. Sunt Novales ex sundis recens ad culturam redactis i de quibus specialia agetur. IV. Sunt Decim Ie ecclesiasticin quae eα titulo spirituali percipiuntur: sunt Liaiciales et quidem stricte quae origine sua pro sanae sunt 'quales olim Domini imposuerunt suis prie diis loco tributi, pensionis vel canonis annui . Alisu minus εtricte laicales , quae origine sua et institutione titulum spiritualem habuerunt: ab eo ite in auctoritate ecclesiastica legitime separatae Laicis Concessae sunt. Quae laicis locantur , aut in se udum vel emphyleusim conceduuttir, titulo spirituali, et jure directo manente penes Ecclesiam ;ad ecclesiasticas sine dubio referri debent. g. 374. Decimae miaterialiter acceptae, sunt ipsi lanctus et Iucra : formalιter est juS eas per cipiendi. In Decimis ecclesiasticis istud jus est Spirituale, seu spirituali annexum eONSoquenter; quia ex titulo spirituali, nempe ex officio sa-Cro , cui annexum est , provenit. Nam I. docet ipsa religio naturalis , multoque distinctius revelata , atque adeo usus seu ius gentium etiam ethnicarum, supremo Deo, bonorum omnium
1 argitori, quidquam ex iis, quae ipsius dono
Percipimus, ad ejiis cultum referendum ESSE ,
tum ut universalu ej tui dominium Profiteamur,
320쪽
De Parochiis - De Decimis etc. Sostum ut eidem animo grato ac submisso in acceptis referamus ea, quae ipsiuS beneficentia, providentiaque multo magis , quam nostro labore percipimus. II. Eadem docente religiono naturali et revelata, et gentium consuetudine, ea , quae Deo sic Osseruntur ad ipsius cultum , impenduntur in sacrificia, aliosque obeund.e religionis necessarios sumtus, et maxime ad sustentandos ministros religionis. Hinc Paulus 1 Cor. IX. explicans praeceptum naturale et divinum ait: μ altari in quo sere oblationes fiunt γ partic*ant , qui aurari deserviunt; et
sacrario edunt, qui in saerario OPerantur. Titulus ergo participandi de altari , edendi de sacrario est spiritualis, fundatus in officio, et ministerio sacro d .
Q Haec doctrina eleganter expouitur c. 22. 26. SAh. t. et c. I 6. de praebeiid.
g. 375. Ex his inseres corollaria momenti maximi. l. Quia inre naturali et divino generatim praeceptum est, ut conserantur sumtus ad obeundam religionem , atque alendos ejuvministros necessarii, sacrosancta Ecclesia , Dadidivino regitur Spiritu , pro accepta divinitus potestate disponendi circa causas religionis et ministrorum ejus , recte instituit Decimas, eas ques adhibitis etiam sacris poenis praestari Iubet, cogitque. c. 5. 6. 7. I.. 26. h. t. Cumque ex debito praestandae sint Decim. ae, justo damnata fuit propositio 18. Wicles e Decimo
surae Purin eicemosynce : et possunt Parochiani PTOPter Peccata suorum Prinlatoram ad libitum Sutim eas aviferre. Porro Dctbitum , sive obligatio praestandi Decimas landatur in virtute religionis , quae ipsa justitiae pars est, qua debitum cultum Deo deserimus , ut docet S. Tho-Zalliniger L. III. DecretuI. V.