장음표시 사용
21쪽
In redi, aut possidere . Num. I . . 22.&Num. Io. Potio hare Dei promissio concgnata est in lib. Moysis, & sanguine vitulorum ,& hircorum sancita , ac roborata. Exod I 24. .' scripsit autem M sies universos sermones Domini. Et mane consurgens aedificavit al- are , msuque inmenes de filiis Israel, o obtulerunt holocausta , immolavertiniqtie victimas paciscat Domino , vitulos . Tulit ita MeMογβes dimidiam pariem sanguinii, o misit in crateras partem autem residuam super altare. A mensique volumen foederis legit audiente ρ tilo, qni dixerunt: Omnia, quae locutus es Dominus, faciemur , is erimMs Obedientes . Ille vero sumptum sanguinem
νεβρersia in populum, ct ait: me est sanguis foederis, quod pepigit DomInus vobi/cum fi τε r c nueris ser movi bur his. 8. In novo Testantento promisit Deus Christianis vitam aeteris nam per modum haereditati . Ad TItum 3. 7. Ut haeredes statui fecundum Dem vitae σι ernae. Et Hebr.9. 19. Ni repromissionem ac capsant, qui vocati sunt, aeterna bσredstalis. Promisit autem sub hae conditione, si credant in Christum , & mandata eius observent . Ioan. 3. 16. Ut omnis, . qhi credli in eum , non hereat, sed habeat vitam aeternamr Et Matth. I s. v 7. Si vir ad vitam ingressi, siema .mandata. Haec promissio in Evangelio consignata est, ut ex verbis citatis patet , & Christi sanguine sancita, & confirmata , Matth. 26. 28. me est Langui mitis χόVi Testamenri, id est, Hic est sanguis meu4, quo sancitur novum Testament tim. 9. Hinc apparet, vetus Testamentum In multIs disterre a novo . Primo. quia in veteri promissa fuit terra Chamian per modum haerediratis . In novo, vIta aeterna . Unde August. In I'sal. 73. Deur se ut=Itisque Testamenti voluit ese authorem , ut o terrena prom, peret in veteri, o coelestia in novo. Secundo, In vetera facta eli promisio Hebraeis, qui erant servi : in novo Christiariis , qui sunt filii, Gal. . 22. Tertio, In veteri facta est sub hae conditione, si servarent legem Mosaicam, quae erat servatu disse Illima , & ideo ab Anci stolo vocatur iugum importabile, Actor. is . In novo est sub hae conditione , s servarent legem Evangelicam , quae Ier-vatu est facillima, I. Matth. Ig. 3o. R Ioan . q. 3. Dissicilior enim conditio nrononitur servis , quam fili Is . Quarto , vetus sancitum est sanguῖne hircorum, & vItulorum: novum sanguine lilii Uel . Denique vetus consignatum est In libris Moysis, & Prophetarum e novum In libas Apostolorum, & Euaia2eIistarum .
Io. Unde bitemis se tu tur , vetus novo esse Ina perfectius . Nam vetηs dissert a novo, sicut terra Chanaan a vita aeterna.
ex dictis Sleut sataguis hircorum, & vitulorum a sanguine Christi sex dictis a Sicut umbra imaginis ab Ipsa imagne . Heb.
22쪽
Io. g. Sicut externa lIttera ab interno spiritu, & mors a vIta, 1. Corinth. 3. 6. Sicut servitus a libertate, ancilla a domina , Agar a Sara, Galat. . 22. Sicut timor ab amore. Rom. 8. I s. Sicut mysterium occultum a patefacto . Aug. lib. I 6. de civ.Dei, c. 26. Denique sicut Inchoatum a persecto , semen ab arbore, spica a stumento . D. Th. In I. 2. quaest. Io. art. 3.1 t. Ex dictis concludo, quod initio dixI, salsum esse fundamentum, quo nituntur AdversarIi, cum asserunt, Christum in novo Testamento reliquisse nobis suam earnem sub specie panis,& suum sanguinem sub specie vini per modum haereditatis ; ideo rue Cathol ἰcos, qui una specie iubent Laicos contentos esse, frauare illos altera parte haereditatis sibi debitae , & testamenti Christi v Iolatores esses Non ita est. Fateor quidem, reliquisse nobis earnem , & languinem per modum cibi, & potus , quia hoc expresse affirmat ipset in Evangelio : caro mea vere est cibus, ct sanguis meus vere est potus: Comedite , bibite . Sed nego, reliquisse nobis per modum haereditatis testamentariae . I. quia vita aeterna est haereditas nobis promissa, ut dictum est,non Eucharistia. Nec usquam legimus in scriptura , nos esse haeredes Eucharistiae , sed vitae aetemnae, Rom. 8. II. & ad Tit.3. Z. dc Jacobi I. s. Et ratio est, quia sicut Manna in veteri Testamenta non erat haereditas Hebraeis promissa , sed erat cibus, seu viaticum , quo reficiebantur Hebraei, dum irent in terram Chanaam , quae erat illorum haereditas; se
etiam Eucharistia cujua figura fuit Manna non est haereditas,
sed est viaticum, quo reficimur in itinere, dum tendimus ad TItam aeternam quae nostra haereditas est. 1Σ. Deinde; Adversarii iugulant se ipsos In hoc puncto . Nam ex una parte contendunt, Eucharistiain sub utraque specie abso- Iute praeceptam esse a tristo r Ex altera Eucharistia in sub utraque specie esse haereditatem novo Testamento nobis a Christo relictam. At haee duo non eohaerent inter se. Nam haeredibus non solet dari praeceptum , ut adeant haereditatem, sed offertur illis haereditas sub hae eonditione, ut, si velInt illam sponte adire, praestent conditionem , quae a Testatore exigitur. 13. Tertio, Τestamentum vetus fuit figura Testamenti novi, ut notum est. Et consequenter haereditas v. T. relicta fuit figura haereditatis N. Τ. relictae. At terra Chanaan , quae erat haereditas V. Τ. non fuit figura Eucharistiet , sed viret aeternet . Ergo haereditas N. Τ. non est Eucharἱuia', sed vita aeterna . Minor patet ex Apostolo ad Hebraeos cap. 3.& . ubi citans illud Psalm. 9 . II. Iuravi in ira mea , si introibunt in requiem meam , expresse docet, sicut Hebraei, qui mirmuraverunt in deserto, non intra .
23쪽
runt terram Chanaan , in qua quiescerent ; ita Christianos uoui male agunt in hac vita, non ingressuros in requiem vitae Miernae : ergo supponit , sicut populus Hebraeorum fuit nguranopoli Christianorum s'ita terram Chanaan, ad quam tendebant Hebrsi , ut ibi quiescerent , fuisse figuram vitet et Ierne ,
tibi nostra quies sutura est . . ' ri.
I . Quarto. Nos habemus clarissima Scripturi testimonia , .ulbus astruimus, vitam aeternam esse haereditatem, quae novo Te- samento nobis promissa , & legata est , ut ex dictis patet . Adversarii nullo, ne quidem obscuro testimonio probare id pollunt de Eutharistia. Citant quidem illud Lucae 22. 2 . & I. Eor. II.2s. Hic talia noxam Testamentum es in meo sangu ne , lea male interpretantur. Putant hunc esse sensum: Hic caIix, leupotius hie mens sanguis , qui est.inthoercalice, est novum Testamentum , id est, haereditas testamentaria, quam vobis reli quo . At longe alius est. Nim Irum ille, quem,explicant Ma thaeus, & Marcus. Quod enim obscure scriptum est a Luca, ocPaulo , me calix novum Testamentum est in meo Languine, id clarius scriptum est a Matthaeo, & Mareo, me est sanguis meus novi restamenii, id este Hie est sanguis meus, quo sancitur novum Testamentum. Opponit novum Testamentum veter , α sano uinem suum sanguini hireorum, de vitulorum. Sicut enim vetus Τessamentum fuit sancitum sanguine animalium 3 ita n vum sanguine Christi. Et sicut de veteri dixit Moyses Exodi 24. 8. me est sanguis foederis , quod Dominus pepigit vobiscΜm rixa Apostolus Hebr. 19. 9. Moysees aeeipiens sanguinem vitulorum, σhircorum dixit e me sanguis Testamenti , quod mandavit ad πεν Deus r Ita de novo Christus: me est sanguis meus nom3 Tep menti. Seeundum adversirios se dicendum esset : Hic sanguis Christi est novum Testamentum, seu haereditas novo Teuame to relicta: Item: Hic sanguis hircorum, & vitulorum eli Vetus Testamentum, seu haereditas veteri Τestamento relicta , quod absurdissimum est. - ς ε 33. Quinto , adversarii supponunt, non solum languinem, ted etiam carnem Christi esse haereditatem novi Testamenti, atque ita duas esse partes totius haereditatis et Et consequenter sicut de sanguine dictum est , me Calix novum TFamensum es ιn meo Languine, id esto Hic sanguis meus, qui est in calice , est una nars haereditatIs testamentariae : sit etiam de carne dici posisset di Hae ea νο mea novum Testamehium est, id est, Haec caro mea est altera pars haereditatis testamentariae.At hoc saltum est. Primo,
ctula nemo hactenus ita locutus est: Deinde , quia debet esse pro-
24쪽
portio Inter vetus , & novum testamentum . At in veteri non Itacuit dicere, Haec caro vitulorum , ct Ostrum es vetuη Testamen-rum , seu pars haereditatis , quae veteri Testamento Hebraei legata est o Ergo neque in nouoi licet ζε cere, 'uae earo Christi ea novum Testamentum, seu, es pars h reditatis quae novo Te stamento Christianis reliba est, u . . ' Ιε. Sexto, haereditas, quae testamento relliaquitur , non solet trad* haeredibus, niti post mortem τς statoris , quia tunc incia sit Test mentum esse validum , juxta illud Hebr. 9. II. Test
mentum in moritiis eo matrim si alioqui nondum valet , dum
vivit, qui testatus es. At Christus dedit Apostolis suam earnem, & sanguinem ante mortem , & eonse quoi ter antequam novum Testamentum esset validum, re morte Testatoris confirmatum et Ergo non dedit. Pti; modum, hfregitatis. πII. Dices, Hoc in V.T. non estservatum', quia terra Chanaan,
qus debretis promissa erat per modum hς JAius, mit illis data
ante mortem Testator is Deus enim erat Testat ., qui mori non potest. Respondeo . Et ipm in veteri suo modo senatum est. Potest enim duplieiter spectati Vetus Testamentum . . secundum se Praecise , qu tenus erat pactum quoddam inter Deum, & populum Hebraeorum , quo Deus promittebat illis terram Chanaan ,& illi vicissim Deo obedientiam. Et se non erat pactum test mentarium, quod reqgireret mortem Τestatoris.; sed pactum sim- Plex, quod inter vivos poterat inirI, & confirmari. 2. Non praecise secundum se, sed quatenus erat figura novi Testamenti. Et sic erat pactum testamentarium, quod morte Testatoris debuit confirmari . Quod etiam factum est: Et quidem dupliciter. Nam quatenus pactum illud proxime , immediate, & expresse promittebat terram Chanaan, quae erat figura vitae aeternae, indigebat morte Testat ris, non in se, sed in figura. Τestator erat Christus. Figuram Christi gerebant animalia, quae ad lacrificium mactabantur. It que Christus mactabatur in figura, non in se . Quatenus vero idem illud pactum remote, implicite, & mediate promittebat vitam aeternam , euius figura erat terra Chanaan, indigebat etiam mos . te Tesmtoris, non in figura, sed in se . Nam ulla aeterna nulli moris talium data est,nisi post mortem Christi,quam in se pass us est. N ea o Christus, qui simul est Deus, &homo, in utroque testamen o Testator est, In veteri quidem ante assumptam humanitatem: in novo autem post factam Incarnationem . Igitur in veteri mortuus est In figura : in novo in assumpta humanitate. I 8. Haec volui paulo fusius explicare , ut quilibet perspicue intelligat, totam illam ratiocinalienem, qua adversarii tantopere glom
25쪽
gloriantur, mero signi to subnixainesset Non enam Euchari Malub utraque speeie, sed vita aeterna ἰ novi Testamenti haereditas est, ad quam adoptari sumus . Hanc Calliol ici integram , &indivisam esse cupiunt Hane non modo SacFrdotibus, sed etiam laicis integram , & indivisam exhiberi dἡsiderant . Si ergo adiaversam, de quibux nunc sermo est,' non habent aliam eausalii Rae defectionis a Catholicis, quam quae desumpta est ex falso fundamento , quod iam resutavi , certe nullam habent'. Haec enim, ut dixi, nulla est . An autem aliqua alia fingi possit Iib. I. cap. 3. videndum est. NuRc ulterius progrediamur .
Iy. Ert Ia causa, quam etiam multi praetendunt, est ouus 1 Coiisessionis. Putant durum , ac molestum onus esse , quod Catholici debeant sua peccata, etiam oeculsissima, sigill
lim recentere coram Sacerdote . Primo , quia saepe contingit, ut nom Ini non occurrant omnia anteactae vitae peccata,quae commisit.
Quid tu ne faciendum 'An torquendum caput, & anxie diebus , ac noctibus perscrutandum , quid olim seceris, dixeris, cogit verIs 3 Carnificina haec est. Secundo v pudet hominem aperire sacerdoti ea peecata , qui carnalia, &pudenda sunt, ut fornicatationes , adulteria, sodomias, & si milia, qtiorum quisque sibi e6nscius est . Tertio , periculum est , 'ne Confessarius alila ea
manifestet, cum magno confitentis rubore, ac consusone. 2 o. Sed haec causa tanti momenti hisnest, ut propter eam deserenda', aut culpanda sit Ecclesia Cath lica'. Quin potius ex hoc caste laudanda, & in pretio habenda est . Nam in negotio Confessonis non debet attendi molestia , & difficultas, quae peeeato subeunda est, sed potitis utilitas , & traisquillitas conscientis , qu
ex Consessione percipi solet. Fateor', durum, ac molestum esse, eonfiteri propria peccata , praesertim occulta, enormia, abomi nanda ; sed ni satias, sal vari non potes . Neque unquam pacato erἰs animo, nisi peccara, quae conssentiam onerant, per sinceram consessionem expiaveris. Simile est in indrbo corporis . Quan-ὰo aeger es, sumenda est ama a potῖo, thmiae nauseam provocat rinterdum etiam tolerands sectiones,' ustioneς,'& alia remedis,qus cum ingenti dolore conjuncta sunt. Si lisc respuis , aut misere vivendum , aut moriendum est. Sicut ergo qui qgro corpore est, medicum adit, ut ab eo juvetiis, ninus attendit molestias,& cruciatus, qui subeundi liint, sed sanitatem , & vigorem membrotum, qui non nissper ingratas, di acerbas medicinas recupera
26쪽
II. P L U D I υ M. xl potest : ita pari proportione , qui sauciam habet tonscientiam , consessarium adeat ijecesse est; neque attendat , quam hoc molestum sit, sed potius quanta animi pagi , & tranquiulitas per hoc obtineri possit. 2I. Et sane major molestia, ac difficultas est in sanando eor prure, quam animo , Primo i quia u i corpus sanetur, magni sepe eruciatus , non unci tantum , aut altero die, sed integris triensibus, aut annis sustinendi sunt . Quod reissa experiuntur icitii Colaea, calculo, podagra, febri, aut similli assectione oppressi surit . Utvero sa- Retur conscientia, vix momento opus est. Tantum ingemisce , &confitere peccata tu amsalu i res ea . Densile, sepe fit, Et qui corpore eg r est, etia in si longo tempore sustineat omnia incommodλ, quq morbum, δέ cirrationem eius comitari sue lene, nihil minus propter rim morbi sanari non hostit: neque in ipsius,' aut medici potestate', ut metur. Secus eli in morbo conscient di. Ru nius quantus ille est, curael potest , si velis. Hinc infero : si cum corpori male st, piratus es pati omnia, ut sanitatem recti Pere , de qu3 tamen recuperanda incertum est τ multo masis , eum animo male est , debes omnia pati, ut tranquillitatem conscientis recuperes, quam recuperare in tua potestate est. χρ. Atque lice generatim suis ciant de diis cultatibus qui In negotio Confestionis solent objici . Nunc de lingulis aliquid diacendum. Prima est, ouod sepe non oceurraiat hom ni peccata o inui , qu et commisit. Quid tune agat 3 Res; ὀ sdeb'. Examinet dili- gen Ier conscientiain de s eceatis mortalibus; doleat de omnibus, tam iis, quq memor Is occurrunt, quana quε non ocurrimi. Et priora quidem constea tu coram sacerdore '; de posterioribus vero dicat cum Davide : Ab Oectili Ii meri mn . d. me , Domi e. Ita suadet Concilium TNVentin .sest . t . ea Ps.) Neque opus est fotigare capur, aut instar carni sic ἰs torquere eo inscient i5m, 3c equuleo subjicere . Aliquis sane labor apsi benῖu, est iii etiam ii re ; sed nou major, quam qui a mercatohibus adhiberi solemn ex analila expensarum Multo certe minor, quam qui in morbo cor oris necessarius est. Ssne egroti nesciunt, quid morbi, aut contaSionis habeant, quq ,& qualis medicina adhibenda, cui morbo, aut pa i ii corporis adhibenda . Consulunt Medicos. Et hi ipsi perplexi sunt: Explorant pulsum arteriarum, inspiciunt urinam , dc nescio quas latebras scrutantur. Et si pe frustra , s spe cum periculo viis egrotantium. Nihil tale est in morbis conscien is . Si noti sunt, tolluntur per coi. sessionemr si occulti, non uocent. Res facilis est; & eo facilior, quo quis sqpius confitetur. Tunc enim N pauciora habet peccata, quae in consessione aperiat ; &mino-
27쪽
ri labore opus est in Examine, quia statim memorIae oecurri equidquid a paucis diebus actum est . Norunt hoe illi , qui
vel octavo , vel decimo quarto die eonsteri solent . Non L eiunt eum molestia, sed cum gaudio: sentiunt e solatione ira, non taedium . Utinam omnes capiant verbum hoc . . 23. Altera difficultas est, quod pudeat hominem aperire Sacerdoti sua peccata , praesertim fornieationes , adulteria , so-
domias , & quae similia sunt . Respondeo . Saepe obtenditur pudor , ubi nullus est . NuIlus est in plerisque fornicariis , adulteris , sodomitis . I. Quia non pudet illos In conspectu Dei male agere. 1. Nee pudet apud alios palam de suis sceleribus gloriari . 3. Quid facturi sunt in die iudicii , quando omnia ipsoriim flagitia toti mundo fient manifesta q. Si tantopere refugiunt pudorem , relagiant peccata , quae sunt causa pudoris. i .
24. Tertia est, quod perieulum sit , ne Confessarius manI-festet peccata, quae in secreta consessione audivit. Respondeo. Nihil hoe est. r. Quia Consessarius arctissime obligatus est adservandun secretum. a. Si non servat , suspectus est . Nemo prudens illi eredit . q. Nec obest eonfitenti , etiamsi pucata ipsius a Consessario detegantur . Nam testimonium Confessarii in hoc neeotio nullum est . 4. Qui metuunt , ne. a Con sessario progantur, metuant potius, ne prodantur ab iis, cum quibus peccarunt. Hoc frequentius sit, quam illud. x s. Hactenus secundum Praeludium , cuius summa est tres causas esse , quae multos impediunt , ne ad Catholicam E elesam aecedant. Prima est , quia Praedicantes suis mendaciis faciunt illam eoram populo odiosam. Vae illis . Altera , quia privat laicos altera parte haereditatis . Falsum est . Τertia , quia urget Confessionem , quae est onus importabile . Non ita
est. Non, inquam , est onus, sed medicina , sine qua laevus esse non potest, qui peecavit.
28쪽
controversias communet, quas sura enum-ii , ires Ann* praeipua , a quibus reliquae omnet de findent. I. De Ecelesia . 2. De Imrice eon ν- versiarum . 3. De Vocatione Iinnistrorum . Ex singulis definiri possvns omnes eoiroversiae , falxem ala quo modo . Nam si semeι constet , Ecelesiam non poste in me , nee alibi eam reperiri , quQm apud catholicos , seu Pont cios , evidenter sequitur , omnes a s DLMIOs Fidei, ac REligionis, Ecclesia catholiea, seu Ponitamia prosii Hur , Hos esse 2, quos reiicir , falsos , ct erroneos. S miώιον F eonster , Iudicem controversiarum non alium ese , qtiam eandem Ecclesiam carbolicam, quae est Iumna, & fundamentum verItatis, idem sequi necesse es , quod ex priori 6-quabatων. Denique, si Uet Mnistros Iutheranae , aux Calviamsana religion/s non esse legitime voeatos ad Minserium , sicuo hactenus suam νος φ onem probare non potiserunt , iterum sequia i- ab illis neque Evangelium legitime praedieaνi , neque Sacramenta rite admon strarν posse : ac proinde ad Melesiam catholiis eam eonfviendum, in qua es constans, legitima , ct nunquam snteremta Pont ficum , O Di ορον-m μcesso , quae alibi non reperitur. Hoc obirer monui propφer eos , quibus non vacat si xuias controversias si vinari , ct examinare . Hi enim poterunsianam ex illis tribus pro suo actioris seligere , O ,Axta illivi deesonem de vera me, ae vera religione statuere . Nunc Anguis Iaa eo Ordine, quo antea proposita sum, aggrediamur.
29쪽
IN Scriptura tria spectari possunt. r. Canon , seu Catalogus
librorum Scripturae . a. Versio seu translatio ex Hebraeo , di Graeeo textu in Latinum , Germanicum , Gallicum , aut quemvis alium. 3. Sensus litteratis, & mysticus. In his tribus discrepant a nobis Adversarii. Habent alium Canonem, quam nos: aliam versionem , aliam sensus interpretationem . Utri rectius. sentiant, nos , an illi , disquirendum est hoc ordine . a. Qui libri Scripturae sint CanonicI. 1. Quae sit legitima Scripturae versio. 3. Quis sensus litteratis, & quis mystieus. q. At sensus Scripturae sit obseurus. 3. Quae sit eausa hujus obscuriatatis . 6. An Adversarii habeant veram Scripturam . Et, arrex ea contra nos disputare possint.
gui libri seripturae sint canonici. I. ANON duo significat. I. Normam, seu regulam, quam sequimur . a. Catalogum , seu numerum aliquarum rerum . Utroq; sensu Libri Seripturae vocantu Canonsci. Priori quidem , quia continent normam, seu regulam, quam infide, & motibus sequi debemus. Posteriori, quia in Catalogum librorum divInorum relat I sunt . a. Est ergo ouaestio , quinam Librἱ veterIs, & novI testamenti sint Canonici hoc posteriori sensu , id est , quInam relati sint in Lanonem seu Catalogum librorum Seripturae , tanquam Diviani, seu a Deo inspiratI ' Respondeo. In Canonem, quo utuntur Catholici, rei ti sunt libri veteris testamenti, Genetis , Exodus , Leviticus, Numeri, Deuteronomium, Iosue, Iudices, Ruth , quatuor Iibri Regum, diis Paralipon enon, duo Esdrae , Tobias, Iudith, Esllier, Iob, Psalterium, Proverbia , Ecelisasses, Cantica , Sapient Ia , Ecclesiasticus , quatuor maiores Prophetae, duodecim minores, duo libri Machabarorum . Iten hi libri novi Testamenti, quatuor Euangelia, Actus Apostol rum, quatuordecim Epistolae Pauli, tres Ioannis, duae Petri, una Iacobi, una Iudas, Apocalynsis Ioannis. 3. Hic Canon habetur in Concilio Tridentino sess. 4. Et Pa-
30쪽
De scr0tura. Irres illius Concilii acceperunt illum per traditionem ab Eugenio Papa in Concilio Florcntino, ut videre est apud Bartholomaeum Carran Zam in Summa Conciliorum . Rursu in Eugenius illum accepit a Gelasio Papa in Concilio Romano , ut patet ex 2. tomo Conciliorum , in decretis Gelasii circa finem. Iterum Gelasius ab Augustino , lib. a. de doctrina Christiana cap. 8. Et Augustinus a Concilio Carthaginiens tertio, quod alii quintum , alii sextum vocant . Denique patres hujus Concilii ab Innocentio, Epist. 3. ad
Exuperium, cap. 7. Vixit autem Innocentius ann. Christi ψox. Igitur ab Illo tempore prImitivae Ecclesiae ad nos usq; per contintiam Traditionem perseverat idem ille Scripturae Canon, quem nos Catholici nunc tenemus, & amplectimur. q. Ex hoc Canone non paucos libros Adversarii nostri expunxerunt. Calvinistae quidem ex Canone veteris Testamenti, T
hiam , Iudith , Sapientiam, Ecclesiasticum , Machabaeos. Lutherani vero, tum illos eosdem; tum etiam ex canone novi testamenti Epistolam ad Hebraeos, Epistolam Iacobi, Epistolam Iudae,
ει Apocalypsim Ioannis . In quos optime quadrat, quod de M nichaeis scripsit Augustinus in lib. de bono perseverantiae, cap. II. Scripιuras, inquit, sic accipiunt, ut suo quodam privilegio , imo Iacrilegio, quod volunt, sumant; quod nolunt, rejiciant. s. DIces I. Tobias , Iudith , Sapientia, Ecclesiasticus , & Machabaei non fuerunt in Canone Iudaeorum: Ergo etiam debent excludi a nostro Canone . Respondeo. Neg. conseq. Non enim necesse est, ut illi soli libri habeantur Canonici apud nos Christianos, qui tales habiti sunt apud Iudaeos, ut recte notat Augustinus, lib. I 8. de CIvitate Dei, c. 36. cum ait: Machabaeorum libros non Iudaei, sed Ecclesia pro canonicis habet. Et ratio manifesta est, quia Canon Iudaeorum consignatus suit ab Esdra, vel saltem tempore Esdrae, ut plerique tradunt. At tempore Esdrae nondum
scriptI erant libri Machabarorum . Quid ergo mirum , si in illum
Canonem relati non fuerint' Idem post Augustinum notavit Isidorus in libro prooemiorum de libris veteris, ac novi testamenti. Haeretici, inquit, non recipiunt Γbros Tobiae, IudIth, o Ma-ebabaeorum , Ecclesia tamen eosdem inter canonicas scripturas enmmerat. Et ibidem e Sapientia , ct Ecclesiasticus parem cum reliquis canonicis libris tenere nostintur anthoritatem .
6. Dices, non soli Iudaei, sed etiam multi Christiani, prae se
tim antiqui Patres , qui scripserunt ante Innocentium, & Augustinum , excluserunt supra dictos libros a Canone. Respondeo. Canon, quo nunc utuntur Chi istia ni, nondum erat consignatus tempore istorum Patrum. Extabant quidem varii dibri tam vete- . Aa ria,