장음표시 사용
621쪽
bemus . haec est una, si uere cogitare volumus, in toto imperio tuo difficultas. ram esse abstinentem, continere omnes cupiditates, suos coercere, er iuris aeqvabilem tenere ratronem , facilem te in rebus cognoscendis, in hominibus audiendis, admittendisq; praebere, praeclararum magis est, quam difficile. non est enim positum in labore aliquo, sed in quadam inductione animi, atque. voluntate . alia caussa publicanorum quantam acet bistatem a ferat βociis, intelleximus ex civibus, qui nuper in portoriis Italiae tollendis non tam de portorio, quim de non nullis iniurijs portitorum querebantur . eliare non ignoro , quid focujs accidat in ultimis terris, elim audiuerim in Italia querelas civium. hic te ita versari,
ut m publicanis satisfacias , pressertim publicis malexedemptis, o socios perire non simas, diuinae cuiusdamnirtutis esse uidetur, id est tuae. Ae primum G raecis id , quod acerbismum est, quod siunt uectigales, non ita ascerbum uideri debet: propterea quod sine imperio populi R. puis institutis per se ipsi ita fuerunt: nomen autem publicani aspernari non possunt, qui pendere ipsi ne ctigal sine publicano non potuerunt, quod uis aequaliter ulla descripserat. non esse autem leniores in exigendis uectigalibus Graecos, quim nostros publicanos , hinc intelligi potest, quod Caunij nuper omnes ex insulis, quae erant ab Ulla Rhodijs attributae, confugerant ad senatum, nobis ut potius uectiga qΗim Rhodiis, penaderent . quare nomen pablicani neque si debent horre-νe , qui semper uectigales fuerunt, neque ii asternari, qui persee pendere uectigal non potuerunt neqM ii reseus re, qui postulauerunt. Simul π illud Afra cogitet, nullam
622쪽
nullam ὰ se neque belli externi, neque distordiarum dea mesticarum calamitatem abfuturam fuisse , si hoc imporio non teneretur. id autem imperium cum retineri fisne uectigalibin nullo modo posit, aequo animo parte aliqua suorum fuctuum pacem sbi sempiternam redimat,
atque ocium . quid si genus inum, nomen publiconi non iniquo animo sustinebunt , poterunt iis consilio, rar prudentia tria reliqua uideri mitiora. p sunt in pactionibus faciendis non legem lectare censeriam, sidpotius commoditatem conficiendi negocsj, liberationem molestiae. potes etiam tu id facere, quod fecissit egregie , facis , ut commemores quanta sit in publιcanis dignitas, quantum nos illi ordini debeamus; At , remoto imperio, ae ui potestatis , fascium , publicanos cum Graecis gratia, atqlie auctoritate coniungas.
sed π ab iis, de quibus optime tu meritus es, qui tibi omnia debent, hoc petas, ut facilitate sua nos eam necessitudinem, quae est nobis cum publicanis, obtinere, conseruare patiantur. sid quid ego te .haec hortor, quae tu non modo facere potes tua stonte sine cui quam praeeltis, sil etiam magna iam ex parte perfecisti ' non enim desistunt nobis agere quotidie gratias honestisimae, maximae societates. quod quidem mihi iccirco iucundius est, qlud idem faciunt G raeci. d licile est autem, ea, qliae commodis, utilitate, prope natura diuersa sunt, uoluntate coniungere. At ea quidem, quae supra scripta sunt, non, ut te instituerem , seripsi: neque enim prudentia tua cuiusquam praecepta desiderat) sed
me inscribendo commemoratio tuae uirtutis delectati it .
quanquam in his litteris longior fui, quim aut uellem,
623쪽
AD Q. FRATREM. 3Ooelit quam me putaui fore. Vnum est, quod tibi ego praecipere non desinam ; neque te patiar , qliantum in me erit, cum exceptione laudari. omnes enim , qui sine Aeniunt, ita de tua virtute, integritate, humanitate commemorant, ut in tuis summis laudibus excipiant unam iracundiam . quod uitium cum in hae priuata, quotidianas uita leuis esse animi, atque infirmi uide tur : tum vero nihil est tam deforme, quam ad summum imperium etiam acerbitatem naturae adiungere. 'lia. re illud non suseipiam, ut, quae de iracundia dici flentὰ doctissimis hominibus, ea tibi nunc exponam; cum et nimis longus esse nolim , er ex multorum scriptis ea facile possis cognoscere . illud, qncd est epistola proprium, ut is, ad qκem scribitur, deis rebus, quas ignorat, certiorsat, praetermittendum esse non puto. Sic ad nos osmnesfere deferunt, nihil, cum absit iracundiu , te feripospe iucundius sed cum te alicuius improbitas , perversitasq; commouerit, siete animo incitari, ut ab omniabus tua.desideretur humanitas. quare, quoniam in eam rationem vitae nos non tam cupiditas quaedam gloriae, quim res ipsa, ac fortuna deduxit, nsempiternus seramo hominum de nobis futurus sit: eaveamus, qliantumescere, π eosqui possumus, ut ne quod in nobis insagne uitium fuisse dicatur . neque ego hoc nunc contendo quod fortasse cum in omni natura, tu iam in nostra aetate difficile est, mutare animum , , si quid est penitus insitu moribus, id sibito euellere sed te illud admoneo, ut, se hoc plene vitare non potes, quod ante occupatur animus ab iracundia, quam providere ratio potuit, ne occuparetur; ut te ante compgres, illotidies meditere,
624쪽
LIB. I. EPIST. resistendum esse iracundiae ; elims ea maxime animlim 'moueat, tum tibi esse dilgentissime linguam contine dam : quae quidem mihi uirtus non interdum minor uidetUr, qNam omnino non irasci. nam illud est non solum gravitatis ,sed non nunquam etiam lenitudinis. molarari vero iv animo orationi, eum sis iratus, alit etiam tacere, tenere in silia potestate motum animi,
dolorem, etsi non est perfectae sipientiae, tamen est
non mediocris ingenij . atque in hoc genere multo te esse iam commodiorem, mitiorems nunciant. nullae illae uehementiores animi concitationes, nulla maledicta ad nos, nullae eontumeliae perferuntur: quae elim ab ravent E litteris, ab humanitate, tum uero eontrariasiunt
imperio, ae dignitati . nam se implacab&les sunt tracans diae, summa est acerbitas: sin alitem exorabiles, sui ma leuitas: quae tamen, ut in malis, acerbitati anteposnenda est. Sed quoniam primus annus habuit de hae re, prehensione plurimum Frmonis ' credo propterea, quod tibi hominum iniuriae, quod auaritia, quod insolentia praeter opinionem aecidebat, intolerabilis uidebatitur; secundus autem multo lenior ; quid σ eo ιetuo do, er ratio, re , ut ego arbitror, meae quoqlie litterae te patientiorem, leniorems fecerunt: tertius ann us ita esse debet emendatus, ut ne minimam quidem rem quisquam possit ullam reprehendere . Aetam hoc loco non hortatione, neque praeceptis, sed preciblis tecum frateranis ago, totum ut animum , cliram, cogitationemq; tua
ponas in omnium laude undique colligenda. quod se in mediocri statu sermonis, ac praedicationis nostrae res essenni nihil abs te eximium, nihil praeter aliorum empsea, tudinem
625쪽
AD FRATREM. Io Itudinem postularetur . nunc uero propter earum rara, in ci uibus uersiti sumus 'lendorem magnitudine, nisi pummam laudem ex ista prouincia assequimur, uix uidemur summam uituperationem posse uitare. ea noα ira ratio est, ut omnes boni eum faueant, tum etiam 2 nobis omnem Aligentium, uirtutems postulent, expectent; omnes autem improbi, quod eum uis berulumsuscepimus sempiternum, uel minima re ad repres hendendum eontenti esse uideantur. Quare, quoniam elusimodi theatrum est totius Asiae, eelebritate refert sitimum, magnitudine amplissimum, iudicio eruditissima, natura autem ita resonans, ut usique Romam significattiones, vocesq; referantur: eontende quaeso, atque etiabora, non modo ut his rebus dignus fuisse ,sid etiam ut illa omnia tuis artibus superasse uideare. π quoniam mihi easius urbanam in magistratibus administrationem reip. tibi prouineialem dedit ; si mea pars nemini redit ' fae, ut tua ceteros uineat. simul π illud e ita, nos non de reliquast sterata gloria iam laboraria id de parta dimicare: quae quidem non tam expetenda fuit, quam tuenda nobis est . Aes mihi quidquam esset abs te separatum, nihιl amplius desiderarem hoe statu, qui mihi iam partus est: nune uero res sie si e habet, ut, nisi omnia tua facta, atque dicta nostris rebus istine restondeant, ego me tantis meis laboribus, tantisq; periculis, quorum tu omnium particeps fuisti, nihil eonfeeutam putem. quid si, ut amplissimum nomen consiqueremur,
tinus praeter ceteros adiuvisti: certe idem, ut id retineas mus, praeter ceteros elaborabis. non est tibi bis solis utendum existinitionibus, se iudiciis, qui nune punt, bomi'
626쪽
LIB. I. E PIST.num , sed his etiam, qui futuri sunt. quanquam illorum
erit uerius iudicium, obtrectatione, maleliolentia liberatum. Denique illud etiam debes cogitare, non te ibbifli gloriam quaerere: quod si esset, tamen non negli,
seres , presertim cum amplissimis monimentis consecra, re uoluisses memoriam nominis tui: sed ea tibi est coma municanda mecum, prodenda liberis nostris: in qua canendum est, ne , si negligentior fueris, non flum tibi parum confluisse,sed tuis etiam inuid se uidearis. Atique baee non eo dicuntur , ut te oratio mea dormientem excitasse, sed potius ut eurrentem incitasse videatur. facies enim perpetuo, quae fecisti, ut omnes aequitatem. tuam, temperantiam, severitatem , integritatemq; laudent . sid me quaedam tenet , propter pingultirem am rem, in inita in te auiditas gloriae. quanquam illud extostimo, cum iam tibi Asia, sicut unicuique siua domus, nota esset debeat , cum ad tuam siummam prudentiam tantus usus accesserit, nihil esse , quod ad laudem ait,neat , quod non tu optime persticias,'tibi non, sine Guusquam hortatione , in mentem ueniat quotidie. sed ego, qγi, cum tμα lego, te audire , π qui , eum ad te seriba y tecum loqui uideor, iecircora tua longislsima
quaqlie epistola maxime delector, ipse in scribendo sepefm longior. Illud te ad extremum π.oro., hortor, ut, tanqIam poetae boni, actores industrj Ρ-le ni , sic tu in extrema parte, o conclusione muneris,
a negocj tui diligentissimus sis, ut h ic tertius annus imperii tui, tanquam tertius actus , perfectissimus, atque ornatissimus fuisse uideatur. id facillime facies , si me, cui simpςr uni magis, quim uniuersis, placere uolui-
627쪽
AD in. FRATRε M. 'o 2 fili, tecum semper esse putabis, re omnibus iis rebus,
quas dices, ac facies, interesse. Reliquum est, ut te ore , ut ualetudini tuae ,si me, omnes tuos ualere uis, dilis
MARcvs QEINCTO FRATRI S. a s T A TIV s ad me venit ad VIII. Kal. N Oli. eius aduentus, quod ita sesipsisti, direptum iri teὰ tuis, dum is abesset, molestus mihi fuit . qκjd autem expina tronem tui, concursium; eum, qui erat futurus ,si una tecum decederet, neque antea uisus esset , fustulit, id mis. bi non incommode uisum est accidisse. exhaustus est enim sermo hominum: π multae emissae iam eiu modi uoces, ἀλλ αὐεί τινα φωτα μἄγαν. quae te absente confecta esse
laetor. Quod autem iccirco a te missus est, mihi ut se purgaret ; id necesse minime fuit. primum enim nunquam ille mihi fuit lectus: neque ego, quae ad te de illo seris psi,s ripsi meo iudicio: sed cum ratio, salusq; omnium nostrum, qui ad remp. accedimus, non veritate solum,sid etiam fama niteretur; siermones ad te alioru semper, non mea iudicia, perscripsi. qui quidem quam frequentes essent, q mgraues, adlientu suo Statius ipse cognouit. etenim interuenit non nullorum querelis, quae apud
me de illo ipso habebantur; sentire potuit,sermones iniquorum in Ρu potissimum nomen erumpere . quod autem me maxime mouere flebat, cu audiebam illum plus αpud te posse, quam grauitas illius aetatis, et imperii prudentia postularet: quam multos enim meca egisse putas, ut se Statio emendaret quam multa aute ipsum
628쪽
mecum in sermone ita protulisse id mabi non placuit; monui ,1 uasi, deterrui. quibus in rebus etiamsi friti,
lassium est; quod prosus eredo, quoniam tu ita illa dicas: tamen 'ecies ipsa ramgratis liberti, aut serui dignitatem habere nullam potest . atque hoc sic habeto, nibιl enim nee temere dicere, nee astute reticere debeo materiam omnem Frmonum eorum, qui de te detraheare velint, Statium dedisse: π antea tantum intelligi potuisse, iratos tuae siveritati esse non nullos ; boe ma numisso, iratis, quod loquerentur, non defuisse. Nune restodebo ad eas epistolas, quas mihi reddidit L. Caesius: cui , quoniam ita te uelle intelligo, nullo loco deero. quorum altera est de Blaudento Zeuxide: quem peribis ceratissimum matricidam tibi i me intime commendari. qua de re, de hoe genere toto, ne forte me in Graecostam ambitiosum factum esse mirere, pauca cognosce. Ego, cum Graecorum querelas nimium ualeresentirem,
propter hominum ingenia ad fallendum parata ; quocunque de te queri audiui, quacunque potui ratione placavi. primum Diovisolitas, qui erant inimicissimi mei, lenilii; quorum principem Hermippum non solum permone meo ,sed etiam familiaritate deuinxi. ego Apas mensim Hephaestum, ego levissimum hominem Megaris
stum Antandrium, ego Niciam S rnaeum, ego nugas maximas omni mea comitate complexus sum, mphonatem etiam colophonium. quae feci omnia , non quo me aut ij homines , aut tota natio delectaret . pertaesum est enim leuitatis assentationis, animoru non officiis, se te poribus seruientium sed, ut ad Zeuxim reuertar, tu is de
Μ. capst sermoneycum habito , quae tu scribis, ea ipsi
629쪽
AD Q. FRATREM. 'O' loqueretur, obstiti eius sermoni, et hominem in familio
vitatem recepi. tua autem q- fuerit eupiditas tanta,
nescio, quod feribis, cupjsse te, quonia S rnae duo sos insu pes in culium , simile insiuperiore parte prouinaeis edere exemplum severitatis tuae , idcirco Zem 'xim elicere omni ratione uoluisse: quem , adductum in iudicium , fortasse dimitti non oportuerit ' conquiri uesro,stetici blandicijs, ut tu scribis, ad iudicium necesse non fuit, eum presertim hominem, quem ego π ex suis ciuibus, ex multis aljs quotidie magis cognosco nobiliorem prope esse , quim riuitatem suam. at enim Graecissetis indulgeo . quid L. Caecilium non ne omni ratione placaui quem hominem qua ira quo stiri, tu i quem denique, praeter Tuscenium, cuius ea Iasas nari non potest, non mitigaui ecce siupra caput homo leuis, ae sordidus ,sed tamen equestri censu, Catienris. etiam is lenietur . cuius tu in patrem quid fuisti ale, Flor, non reprehendo. certo enim scio, te fecisse cu eausi
sa sed quid opus fuit elusimodi litteris, quas ad ipsum mi
sistis sirum erueem sibi ipsi constituere, ex qua tu eum
ante detraxisses: te curaturum , fumo ut comburereatur, tota plaudente prouincia. quid uero ad C. Fabium iescio quem nam eam quoque epistolam T. Catienus circumgestat) renuntiari tibi, Licinium plagiarium eusuo pullo Miluino tributa exigere. deinde rogas Fasbium, ut m patrem, filium uiuos eomburat , si posisit: sin minus, ad te mittat, uti iudicio comburantur. litterae abs te per iocum misse ad C. Fabiumsi modo simit , eum leguntur, inuidiosam atrocitatem verborum babent. ae si omnium mearum litterarum praecepta res
630쪽
petes , intelliges esse nihil a me, nisi orationis aeerbitate, iracundtam, π, si forte, raro litterarum missarum indiligentiam reprehensam . quilus quidem in rebus si apud te plus auctoritas mea, quam tua sκe natura paulo acrior , siue quaedam dulcedo iracundiae, siue dicendis l, facetiaes valuissent: nihil sane esset, qued nos
poeniteret. π mediocri me dolore putas affici, cum Gadiam, qua sit existimatione Virgilius, qua tulis uicinus C. Octauius nam si te interioribus uicinis tuis, ciliaciensi, π Uriaco anteponis, ualde magnum facis. ataque is dolor est, quod , cum ij , quos nominaui, te inn centia non uincant, uincunt tamen artificio beneuollentiae colligendae, qui neque Cyrum Xenophontu , ηeaq; e Agesilaum nouerint; quorum regum summo in imperio nemo unquam uerbum ullum asterius audiuit. sed haec 2 principio tibi praecipiens, quantum profece rim , non ignoro . nunc tamen decedens, id quod mihi iam facere uideris, relinque, quaesio , quamlucundissemam memoriam tui . fuccessorem habes perblandum. cetera ualde illius aduentu tua requirentur. In litteris
mittendis , ut sepe ad te scripsi, nimium te inexorabis lem praebusi. tolle omnes, si potes, iniquas, tolle inus,
. tatas tolle contrarias. Statius mihi narrauit,scriptas ad
te flere ab erri, ab se legi, er , si iniquae sint , feri u
certiorem ἰ ante quam uero ipse ad te uenisset, nullum delectum litterarum fuisse ; ex eo esse uolumina flectam .rum epistolarum, quae reprehendi solerent. hoc de ge-inere nihil te nunc quidem moneo: sero est enim: ae sicia ire potes , multa me uarie, diligenters monuisse . illud tamen, quod Theopompo mandaui, cum essem admρ