장음표시 사용
631쪽
AD M. FRATREM. IO nitus ab ipsὸ, uide per homines amantes tui, quod est facile, ut haec genera tollantur epistolarum, primum iniquarum, deinde contrariarum, tum absurde, inanctitatesicriptarum, postremo in aliquem contumeliosarum. Atque haec tam esse , quam audio , non puto: , si sunt, occupationibus tuis minus animaduersa ;nunc perstrice, re purga. legi epistolam, quam ipsiscripsisse Ulla nomenclator dictus est, non probandam. legι non nullas iracundas .sed tempore ipso de epistolis: nam, eum hane paginam tenerem, L. Flauius, praetor designatus, ad me uenit, homo mihi ualde familiaris: is mihi, te ad procuratores suos litteras misisse, quae miαbi uisesiunt iniquissimae, ne quid de bonis, quae L. Octavii Nasionis fuissent , cui L. Flauius heres est, demisnuerent ante, quim C. Fundanio pecuniam potuissint; items misisse ad Apollonidenses, ne de bonis, quae Octauit fuissent, deminui paterentur prius, quim Fundanio debitum solutum esset. haee mihi uerisimilia non videns tur: sunt enim a prudentia tua remotissima. ne demisnuat heres quid, si inficiatur 'quid, se omnino non
debet quidi praetor solet iudicare, deberit quid' ego
Fundanio non cupios non amicus sium t non seria cordia moueor ἰ nemo magis: sed uia iuris elusimodi est quibusdam in rebus, ut nihil si loci gratiae . atque ita, mihi dicebat Flauius , scriptum in ea epistola, quam tuum esse dicebat te aut quasi amicis tuis, gratias, acturum , aut, quasi inimicis, incommoda laturum. quid multa 'ferebat grauiter :,id vehementer mecum querebatur rorabatq; , ut ad te quamdiligent sime scri, berem: quod facio te prorises uehementer etiam
632쪽
atqlie etiam rogo, ut re procuratoribus Flau3 remitatas de deminuendo, Apolloniensibus ne quid praei scribas, quod contra Flauium sit; amplius, Flauii ea Ia , scilicet Pompeii faetas omnia. nolo medius fadius ex tua iniuria in illum tibi luberalem me uideri. sed
te oro, ut tu ipsi auctoritatem,' monimentum
aliquod decreti, aut litterarlim tuarum relinquas, qAddst ad Flauii rem adeaussamaeeommodatum . fert
enim grauiter homo π mei obstruantismus, diuris dignitatis retinens , si apud te neque amicitia , neque iure ualuis σ, ut opinor, Flauii aliquando re Pompeius, Caesar tibi commendarunt ; A ad te scripserat Flauius, ego certe . quare, se ulla res est, quam tibi me faciendam petente putes, haee ea fit.
s me amas, cura, elabora, perfice, ut Flauius m tibi , mihi quammaximasgratias agat. bde te ita rogo, ut maiore studio rogare non possim. Quod ad me de Hesemia seribis, mihi mehercule ualde molestum fuit. Litteras ad te parum fraterne fert eram; quas, oratione Diodoti, Lucalii liberti, commotus, de pactione statim quod audieram, iracundius scripseram., er reuocare cupiebam. huic tu epistolae, non fraterne scriptae , fraterne debes ignoscere. De censorino, Antonio, Cassio, Scaeuola, te ab uis diligi, ut Feribis, vehementergaudeo. eetera fuerunt in eadem epistola grauiora,quὰm uellem
Meae obiurgationes fuerunt amoris plenisse , qη sunt non ulla, sed tamen mediocria, π parva potius.
ego te nunqliam ulla in re dignum minima reprehensi
ni putassem, cum te sanctissime gereres, nisi inimicos
633쪽
AD QU. FRATRε M. 3 os multos haberemus. quae ad te aliqua admonitione, alit
obiurgatione scripsi, siri propter diligentium Gutionis meae in qua maneo, Ο manebo ' σ, idem ut tu facias, nondesistam rogare. Attalus Hyphemenus meta
egit, ut si ne impedires, quo minus, quo ad in Publiueeni statuam decretum est, erogaretur. quod ego te rogo, admoneo, ne talis viri, tamq; nostri necessarii bonoavem minui per te, aut impediri uelis. Praeterea Aesopi tragoedi, nostri familiaris , Licinius siemus tibi notus aufugit. is Athenis apud Patronem Epicureum pro libero fuit: inde in Asiam uenit: postea Plato quidam Sardianus, Epicureus, qui Athenis flet esse multum, qui tum Athenis fuerat, eum Licinius eo uenisset; cum eum fugitiuum postea esse ex Aesopi litteris egnosset, hominem eomprehendit, et in eustodiam Ephesi irradidit, sed in publicam, uel in pistrinum, non satis ex litateris eius intelligere potuimus. tu, quequo modo,qlio iam
Ephesi est, hominem inuestiges uelim, siummas diligenatia uel tecum dedueas. noli stectare , quanti homo sit: parui enim pretii est, qui iam nihil sit: sid tanto dolore Aesepus Ui affectus propterseruiseelus, audaciam, ut ninit ei gratius facere possis, quim si illumper te re
euperarit. Nunc ea cognoste, quae maxime exoptas.
Rem' funditus amismus, adeo, ut Cato adolesiens, nullius eonsilii, sed tamen eluis Romanus,' ato, uix vivus est geret, quδd, eum Gabinium de ambitu uellet postulare, neque praetores diebus aliquot adiri possent, Melpotestatemfui facerent, in eoncionem sendit, o P ompeium priuatus dictatorem appellauit. propius nishil sfactum, quam ut occideretur . ex hoc , qui sit sta
634쪽
llis totius reip. urdere potes . nostrae tamen eatisse nouidentur homines defuturi: mirandum in modum proastentur, o sterunt ρ , pollicentur. π quidem cum iste
sum maxima, tum maiore etiam animo. si ero superiores fore nos: confido animo, ut in hac re . ne casunt
qaidem ullum pertimescim. sed tamen se reiseo se ho
bet. si diem nobis Godius dixerit, tota Italia concurret, ut multiplicata gloria disicedamus : n autem vi agere
eonabitur , stero fore stud is non flum amicorum , sit
etiam alienorum, ut vi resistamus. Omnes π se, σsuos liberos , amicos, clientes, lιbertos, Aruos, pecunias denique siuas pollicentur . nostra antiqua manlis bonorrum ardet studio nostri, atque amore. si qui antea aAt alieniores fuerant, aut languidiores, nunc, horum regum dio, si cum bonis coniungunt. Pompeius omnia pol licetur, re taesar. quibas ego ita eredo, ut nihil de mea comparatione deminuam. Tribuni pl. des. sunt nobis amici. eonJules si optime ostendunt. praetores habemus amicismos, acerrimos cilies, Domitium, Ni dram, Memmium, Lentulum, bonos etiam alios id hos singulares. quare magnum fac animum habeas, bonam. de singulis tamen rebus, quae quotidie gerantur, faciam te erebro certiorem . Vale.
MI FRATER , mi frater, mi frater, tu ne id sieritus es ne ego iracundia aliqua adductus pueros ad te ne litteris miserim' aut etia, ne te uidere noluerim Ust tibi iraserer tibi ego possem irasci scilicet. tu enim miujuxisti, tui me inimici, tua me inuidiab ac non ego it
635쪽
A D . FRATREM. 3os m creperdidi. meus ille laudatus confiniatus, nubi te, ier liberos, patriam , fortunas, tibi uelim ne quid eripueritor praeter unum me. sed tarte P te mihi omnia semper hones 'i D , er iucunda ceciderunt; ae me tibi luctus meae cuti- . mitatis, metus tuae, desiderium, maeror , flitudo . ego te uidere noluerim i immo uero me ὰ te uideri nolui. non usa enim uidisses fratrem tuum; non eum, quem relliqueaois ras , non elim, quem noras ; non eum, quem flens penais se , prsequentem proficiscens dimiseras ; ne uestigium ti qμidem eius , nec simulacrum , sd quandam effigiem rantis mortui. atque utinam me mortuum prius uisis dissis , aut audisses . utinam te non flum uitae , sed etiam dignitatis meae supersiιtem reliquissim . sed tisior
' omnes deos , me hac lina uoce 2 morte esse reuocatum, is, qua d omnes in mea uita partem aliquam tuae uitae reposta sitam ess dicebant. quare peccaui, sicelerauit, feci nam, si ποῶ m m ni ipse me ampietatem , amorems in te ile defenderet . nunc commisi , ut uilio me careres, uiuo me alijs indigeres, mea vox in domesticis periculis ' potissim m. cccideret, quae sepe alienissinus praesidio. '--m quod ad te puerisne litteris uenerunt, qlios niam uides non fuisse iracundiae caussa, eerte pigritia fuit quaedam in ita uis lac marum, dolorum. haec ipsa me quo flatuputas seripsisse s eodem , quo te M legere certo scio. an ego pollum aut non cogitare alia bi 'rando de te, alit unqNam sine lac mis eogitare t eum enim te desidero , fratrem flum desidero . ego uero
uitare prepe fratrem prope aequalem, obsequio fra ,, ιβm , consilio parentem. quid mihi sine te unquam, aut 'Fης mς iucAndum fusti quid, quod eodem tempo.
636쪽
me desidero filiam uua pietate, qua modestia, quo ingeranio, effigiem oris, sermonis, animi mei t quid filium me,nustissimum, mihis dulcissimum quem ego ferus, ac
ferreus e eomplexu dimisi meo , sapientiorem puerum, quam uestem: sentiebat enim miser iam, quid ageretur. quid uero tuum filium t quid i imaginem meam ; quem
meus Cicero re amabat ut fratrem, iam, ut maior rem fratrem, uerebatur. quid, quod mulierem misere
mam , Melissimam coniugem me prosequi non sum passius; ut esset, quae , reliquias eommunis calamitatis, communes iteros tueretur sed tamen, quoquo modo potui, siris,. dedi litteras ad te Philogono, liberto tuo, quas credo tibi postea redditas esse: in quibus idem te hortor, rogo, quod pueri tibi uerbis meis nunclamat, ut Romam protinus pergas, er properes. primum enim te praesidio esse uolui,si qui essent inimici, quorum er delitas nondum esset nostra ealamitate satiata: deinde eongressus nostri lamentationem pertimui, digressum Mero non tulissem: atque etiam id ipsium, quod tu scri bis, metuebam, ne ae me distrahi non posses. his de ea fis hoc maximum malum , quὰd te non uidi, quo nihil amantissimis, eoniunctissimis fratribus acerbius, aemiserius uidetur accidere potuisse, minus acerbum,
nus miserum fuit, quim fuisset eum congressio, tum uera digressio nostra . nune, si potes, id quod ego, qui fortis tibisemper uidebar, non possum, erige te, σ confirma, si qua subeunda dimiratio erit. stero, si quid meastes babet auctoritatis, tibi integritatem tuam , eramorem in te esuitatis, aliquid etiam misiericordiam
637쪽
ages stilicet , si quid agi posse de nobis putabis. δε quo scribunt ad me quidem multi multa, ct f lerare δε- monstrant: sed ego, quid sterem, non disticio; eum inismici plurimum ualeant, amici partim desiruerint me , partim etiam prodiderint; qui in meo reditu fortassis reprehensionem uisiceleris pertimestant sid, ista qua/lia sint, tu uelim persticias, mihis declares. ego tame, quim tibi opus erit, si quid periculi siubeundum uidebis, uiuam. diutius in hae uita esse non possum. neque enim tantum uirium habet ulla aut prudentia, aut doctriana, ut tantum dolorem possit sustinere. scio fuisse honestius moriendi tempus, utilius: sid non hue f. lum, multa alia praetermis: quae si queri uelim praeterita, nihil agam, nisi ut aligeam dolorem tuum, indiseemstultitiam meam . illud quidem nee faciendum est, nee feri potest, me diutius, quam aut tuum tempus, alit firma stet postulabit, in tam mistra, tamq; turpi vita commorari ; ut, qui modo fratre fuerim, liberis, eona iuge, copiis, genere ipse pecuniae beatissimus ; dignit te, auctoritate , existimatione , gratia non inferior , quam qui unqram fuerunt amplissimi , is nune in hae tam a s licta , perditas fortuna neque me, neque meos
lugere diutius possim. quare quid ad me seripsisti de p ramutatione t quasi uero nune me non tuae facultates μηstineant. qua in re ipsi uideo miserinsint id , quid 'leris admiserim, eum de uisieribus tuis, re flui tui βαtisfacturussis, quibus debes, ego acceptam ex aerario pecuniam tuo nomine fustra dissiparim, fod tamen e M. Antonio, quantum tu seripseras, caepioni tantun-rim flatum est. mihi ad id, quod cogito, hoc quod ba;
638쪽
beo, satis est . siue enim restituimur, siue deleramur, nihil amplius opus est. tu , si forte quid erit molestiae, te
ad crassum, ad calidium conferas censio. qliantum H ortensio credendum sit, nescio. me siumma simulatio: ne amoris , summaq; aspiduitate quotidiana scelerat pi me, insidiosissimes tractauit , adiisncto quoque Arrio quorum ego conplijs, promissis, praeceptis destitutus in bene calamitatem incidi. sed haec occultabis, ne quid obsint . illud caveto re eo puto per Pomponium fouenα dum tibi esse lysium Hortensium , ne ille uerses , qui in te
erat collatus , cum aedilitatem petebas, de lege Aurelia, falso testimonio confirmetur . nihil enim tam timeo, quam ne, cum intelligant homines quantum misericors diae nobis tuae preces, O' tua salus allatura sit, oppuαgnent te uehementius. Messallam tui studio m esse arbis tror: Pompeium etiam simulatorem puto. sed haec uti, nam non experiare. 'Aod precarer deos, nisi meas preces audire defuissent: ueruntamen precor, ut his infiniatis nostris malis contenti sint: in quibus non modo tamenullius inest peccati infamia, sed omnis dolor est, quὰd
optime factis poena est maxima constituta. Filiam mea, tusin, Ciceronemq; nostrum quid ego mi frater tibi commendem quin illud maereo, quod tibi non minorem dolorem illorum orbitas a feret, quam mihi. pd, te incolumi, orbi non erunt. reliqua, ita mihi salus aliqua deutur, potestasq; in patria moriendi, ut me lacomae non sinunt scribere. etiam Terentiam velim tueare, mih sde omnibus rebus rescribas . sis fortis, qκord rei naturae patietur. vilis Iun. Thessalonicae. Uale. MARCUS
639쪽
M AR cvs QOMNCTO FRATRI S. AMABO te mi frater, ne, si uno meo facto π tri omnes mei corruistis, improbitati, cir sceleri meo potius, qliam imprudentiae, misericordiaes , assignes. nubium est meum peccatum , ns quὰd ijs credidi, i quibus nefas putaram esse me decipi, alit etiam quibus ne id exapedire quidem arbitrabar. intimIs,proximus, familias risimus quisque aut sibi pertimuit, aut mihi inuidit . ita mihi nihil misiero, praeter sidem amicorum. Glit mraum consilium fuit . quid si te satis innocentia tua, π mi fricordia hominum vjndicat hoc tempore i molestia
persticis profecto, ecquaenam nobis salutis stes relinquatur . nam me Pomponius, Sextius, Piso noster aduhuc Thessalonicae retinuerunt, cum longius discedere propter nescio quos motus vetarent. uerum ego magis
exitum illorum litteris, quam Je certa, expectabam. naquid sterem, potentissimo inimico, dominatione obtrectatorum, infidelibus amicis, pluribus inuidis De nouis autem tribunis pl. est iste quidem in me olyciosismus Sextius, , stero, Curtius, Milo, Fadius, Gratidius, sidualde aduersante Clodio : qui etiam priuatus eadem maranu poterit conciones concitare: deinde etiam intercessor
parabitur. haec mihi proficiscenti non proponibantur ;sed sepe triduo summa es gloria dicebar esse rediturus. quid tu igitur, inquies t quid multa conuenerunt, quae
mentem exturbarent meam, subva dfectio l ompeii, alienatio consiuium, etiam praetorum timor, publica: norum arma. lacrγma meorum me ad mortem ire proη.hibuerunt
640쪽
LIB. I. EPIST.hibuerunt: quod certe'ad honestatem, re ad effugiendos intolerabiles dolores fuit aptismum . sid de hoe scripsi ad te in ea epistola, quam Phaetonti dedi. Nunc
tu, quoniam in tantum luctum, laborems detrusus es, quantum nemo unquam ; si releuare potes communem casium misericordia hominum, scilicet ineredibile quid. dam assequeris. sin plane Oecidimus ' me miserum , ego omnibus meis exitio fuero ; quibus ante dedecori non eraram . sed tu, ut ante ad te scripsi, perstice rem, et pira tenta , ad me, ut tempora nostra, non ut amor tulis fert , uere perscribe. ego uitam, quoad putabo tua inuteresse, aut adstem feruandam esse, retinebo. tu nobis amicismlim Sextium cognostes, eredo tua caussa uel Lentulum, qui erit eossul. quanqram fiuntfacta ue
bis difficiliora. tu quid opus sit, re quid sit , uidem
bis omnino . si tuam solitudinem, communems ealamistate nemo destexerit: aut per te eonfici aliquid, aut nullo modo poterit. sin te quoque inimici vexare coeperint: ne cessiris. non enim gladi s mecum Jed litibus agetur. uerum haec absint uelim. Te oro, ut ad me de omnibusvebus scribas, in me animi potius, aut eonsilui putes minus esse, qsam antea, amoris uero osseui non