Critica vannus in inanes Joannis Cornelii Pavonis paleas

발행: 1737년

분량: 733페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

1 6 CRITICA C p. VII

cum osχάνειν & συμβαλλειν. Vel potius, ut ιαψειν seres dicuntuia, quae se tangunt , vicinae sunt: sic quam do conjectura sere, vel etiam omnino, quis aliquid assequitur, dicitur ιαυειν ο λογου, si οἰινιγματ . & sic plane resipondebit vocibus vi σεγγίζω, & συνεθους ει- να. quae Occurrunt in similis argumenti Epigram

quae etiam te nostram hanc formulam debuissent docere, cum ex Plutarchi libro de Genio Socratis T. II. p. 1 89. F. laudent Oiis.' εςιν ἔπη ψαυ ὐ-s τὸ aecidit ut'fabulae seritatem adsequantur, attingant. Guietus praeterea notaverat. - άγ suis paseniore par lis. quod non Videtur ndire Chanοine de M aavret , elon l' prit, intellexisse, Gallicae Dialecti forte ignarus. certe hic de oberrante in tenebris cogitabit nemo nisi tenebrio noster. Praeterea jubet τηδε mutare in τἀ . . per me licet. mirum tamen in Theocrito in quibusdam locis et, δε codices constanter sine ulla mutatione retinere. econtrario ubi τἀδε habetur vacillare, & in aliud quid mutare diversum a qua de re jam nunc non agendi tempus. sed hic quoque malim. Vs. IE. sam in us. I 2. habemus omnium maxime ridiculam notulam, quae unquam ex ridiculo illo cerebello prosiliit. cum enim in ejus palimpsestis legatur. νυν δῆIta ad haec commentatur, ,, τω vertendum

se quo curras, & quid tibi velisi locutio iterum rarior, ,, cui smilem promit fingua rastra. obstrinxisset patrii sermonis amatores , si elegantias Graecas cum vernaculis contulisset. nunc frustra illas quaeremus, nisi ipse indicaverit. at hic jam ille acutus, ingeniosus &Graece doctus criticus.: ad quem ceteri modo ceu

162쪽

umbrae voletat; ille qui Graecos auctores intelligit& edere deberet selus, hic, hic non potuit simulac

Mox ἐφ ιμάμαν quoque nescio an intellexerit. puto tamen. non ex se, sed quia Gujetus adverti allevit, ut vertendum. adverti, intellexi. pessime autem saepe 4γωσαδεω dicere interpretati sunt. Nam c- α τωτισκει est verum dicere. Vide Anthol. I. 68. I. Ita male in illo Theocriti, die, reddunt:

163쪽

1 8 CRITICA C p. VII.

I 2. P. 229.

NA Σφιγγος Οιὰ, ν προσαμαν. ibi enim ex fide Codd. restitui, ut hie edidi. edidit & Pavo : nescio an fide libri sui. Secundum cujus effatum Dorismus revocandus ubique. at vi de rursus, quam callide ignorantiam suam celet. ubique ait. at in quibus vocibus t an ergo υ Φαρπασδων. an τὶ πιν. an τυ an talis αις Vel iaοι ἄκρ& in his vocibussime posset. at novimus jam Pavonem, Doricae dialesti ignorantissimum. & proinde forte partem ex his omisisset, & alia sorte incongrua in Dorisinum intrusisset. caute igitur, ne peccet, ubique revocandum ait Dorisinum. Sed tu qui adeo gnaviter hoc epigramma te emendaturum gloriabaris, putidissime diligentiae propriae praeco, cur non & hac in parte editoris accurati lanctus es munere ρVS. I . & I . Minutus animadverBr hic nihil animadvertit. poterat tamen lectorem remittere ad

illustres duumviros L. Holstentum & Ε. Spanhemium, quorum hic T. I. de Numisis, Praest. pag. 343'. ille ad Stephanum p. 333. docuit palmam saepe conspici in numis Tyri,& insigne hujus urbis suis. se. ibi & lector didicisset, quo jure Tyros

ων vocetur. Sed talibus dapibus non delectatur aridarum arrosor noster literularum. nec vult descrio ere, quae alii scripsere, ut in Anacreont. P. 3 s. ait. cum exscribere millies seleat docta maia nus tamen dignata fuerat laudare Holstentum &Spanhemium qui male ,Ἀγαυχοι jactat. legit. IIολμαιδα. sorte non minus bene ad Vocem quam ad vocem Tu ο, referri possit. Sed Vs. 13 haereo. Nam palmam victoriam notare, nemo dubitabit. at quae victoria tangitur λ an

ipsius

164쪽

ipsius Tyritan potius Antipatrit in primam sentemtiam plura dici possent: sed illa nihil ad Antipatrum

facerent. at quae victoria Antipatro obtigerit, ego Conjicere me non posse fateor. An de aemulis poetis vel similibus 8 sortasse sic haec capi debent. acutiora, & indubitatiora dabit Pavus. Vs. Is & I6. inscitiae & stuporis nova & insignia documenta praebent. prius nostram lectionem declarabimus : tum de ineptiis Pavoninis breviter. Vox ορνι. hic significat Gallum, ut patet ex tota serie. & saepe per excellentiam ita haec avis. ut apud Latinos ales. Anthes . Ined.

Ηιτουρι , λ/Aίω et νιν Mox sequitur, - εἶ m θυω τ ἁλεκπυ. In Symbolis autem Gallus inter alia, tria indicat. Stentoream vocem: Vel hominem, qui Voce praecellit ut orator,praeco. & quia non solummodo magna Oce praeditus hic volucris, sed etiam canora, hinc notat siaepe poetam & quidem magniloquum: tertio, quia avis salacior, designat hominem in Uenerem procliviorem. ultimum illud non opus ut probemus, praesertim non Pavoni, qui cum tam a curate passerum bene masculorum coitus rimatus suerit, oculo non minus eurio2 Gallorum inpetus in Venerem observaverit, κετν τ , οτ ῶ χῆερον ἀυτις ω κα.

Poetam designari Gallo multis exemplis constat. Theocr. Idyll. VII. 48.

165쪽

1m CR 1 TICA CD. VII.

consulatur ibi D. Heinsit elegantissima nota, &quae viri deusti observarunt ad Horatii L. I. Od. 6. Scriberis Vario fortis N Bostium

Victor Maeonii carminis alite. υnde εχ αοιδός per excellentiam. Idyll. I 8. vs. 16. Plura alia etiam significat Gallus, ut studium pugnandi, quare Meleager supra cogitavit de Minoήχοριικαενὶ . Vide do 'immum , Potterum ad Lycophron. Ic9 . Xenoph. 882. c. Aristoph. Avib. o. Sed hoc

in loco tria modo in Antipatrum convenire adseverat. In voce autem . ἐπ intelligitur, ut modo φοίνιξ -πέ,& mOX άς γαλος cενέσrd. Vocatur autem Antipater primo loco 'Arili γε - το e. hoc Vocabulum γεγωνος descendit a γεsωνμ: quod apud Homerum & alios significat, ita clara V magna voce proclamare, ut exaudiaris. & passim ς ο, βοιαν. γεγωνεν. ηγωβη ἐγνωβη redditur. pro indiears adhibetur in Anthol. III. 2 . p. 28 O. Σος επιων, 'Hό ποι, κοιλος πινο- ου σε γεγωνἀ

et Sid Cod. vulgo

166쪽

CAP. VII. Vir qui omnia omnibus Xenocrates clare dixerat. vulgo editur γείας vel γείονάς. Sed Cod. Reg. teste ipse Menagio γε-νως. Sed perperam ἀ-ω κυτη. quia versus est Iambicus. At fallitur vir doctissimus: est Iambus re vera, sed Iambus syllaba una productior. quali metro Laertius saepe utitur, ut mox g 27.

καὶ συ Aia taeeict νυν χαυρεις, λογων ο τ σων Σηρη ε κεν Ἀκαδημεια, ins Σολοὶ, -πὶς σευ. Illud γενωνὼe aliquando passive accipitur. Videantur Eruditissimus Abr. Gmnovius & alii ad Aelianum L. II. V. H. 4 . γεγωνός μἐλ . hinc Venit adjectivum γε.νος. Hesych. γε νός. ἐξακους . μεγα λοοω, . Mich. Apostolii Lex. γεγωνος. audituis.

tuo utor beneficio praestantissimorum virorum. Grammii & J. Christoph. Wolfit. Sed vocis naturam & significationem, quam ignoravit Pavo, optime explicabit Eustathii locus ad Il. Μ. p. 9 9.

rit; sed nolit indicare, ne forte alter Κείκκεδν audiat i est enim diligentissimus in auctoritatibus en tandis. Iniice Aelianum in H. R. L. IX. C. MII.

167쪽

Ros cieadis in ebrietatem sufficit. sed potae I s Qenis magis rinnulum cantum edunt.& apud Dionys Halicarn. L. V. Antiq. Rom. C. 24.

Nec enim soli Philoni haec vox usurpata, qui λόγοι γεγωνον, id est, τ dixit, sed & eidem Di n3sio rursus L. VIII. C. LVI. dicitur Φω - εὐσυν. δος τε - γεγωνός. & aliis. quin Diogeni Laertio L. V. f. 6y. - γ Lνὼς notum, quamvis ibi quoque

rum N nimis, ut sic dicam, vocalem. omnino re fle. videatur & Menagius. eleganter igitur noster Antipater poeta,& sorte Sophista Vel Rhetor, hic vocatur γεεινοe. vocalis: instar Galli Gallinacei, cujus vox quam longe lateque penetret, qui nondum aere la-Vantur , sciunt. unde etiam a Luciano in Gallo T. II. p. Is 8. ipse Gallus dicitur ψτορον , - γεγωνοe οἰναλοαν. abi nunc, dupondiorum Criticorum levissime, abi & repone hic tuum vapidum γε- G. ἔδ. Quod sequitur mι-Κυπευου Πρέα . nihil difficultatis jam habet. vocula που corroborat dictum illud. eodem modo ipse de se Meleager L. III.

P. 28 I.

168쪽

CL p. VII. Et rursus p. 28 o.

& passim Antipatri Epigrammata amatoria idem teis

flantur.

Tertio loco similis Gallo ob cantum celebratur. Κ' ν Μουσας- ινο ἐπις in Cod. Palatino lis legitur. sed liber ille, quem non traducem Codicis Palat. multis ex locis conjicimus, servavit optimam & sacillimam nobis lectionem. κ' νουσαω. Et in Musis, inter Musas. ita centies apud Theocritum, ipsium Meleagrum & Antipatrum N alios pro 6 , occurrit. Antipater autem hic vocatur υ,νοθετηe. id est, poeta. Pavus noster vocem Latinis lectoribus adprime declaravit, cum vertit 'mnothetes. utrum putarit nomen muneris esse, Ut ΘεσμοΘέτης, αγα νογάτης, Vel indolem vocis avem sari versionem, nescio. & -νοέτηe re vera fuit in choris, praecentor: at dμνοθετει passim quoque O currit pro poeta: idem qui υανοπολγ. & ut dicitur saepe αοιδοπολγ sic & αοιδοθέτης in Anthol. L. III. c. 2 s. p. 27δ. Vocatur autem ποικίλν poeta: quia Vario carminum genere lusit. verti numerosus. ut Ovid. IV. Trist. IO. 49. Et tenuis nostras numerosus Horatius aures. ita passim poetae , carmina , instrumenta musica ποικίλα audiunt. Pindaro Olymp. III. I . φορμissi ποικιλογαρυς. Olymp IU. 4. πο ποικιλοφος λιγ

169쪽

Oppiano Halieul. I. 728. inde αιολόφων - άηδων. nam ita vocantur Poetae ad exemplar volucrum canentium. Anthol. L. IV. c. I 6. P 348. ιολον υ κι αρα νομον ε ευν.LTcoph. 67I. αιολον μελ. . in laude quoque ponit. loquitur enim de suavi Sirenum cantu. alioquin α - λον ςομα, apud eumdem principio carminis, in ma- Iam partem: in quam& ποικίλ' aliqUando. ut ποικιλο-

sed rursus. Theocr. Idyll. XVI. M. 'Eι mi δεινος οἰοιδος ο-άαλα φωάων. desino. Pavus non amat Gargaridationes: at Pavi stupor eas sacit necessarias. nemo autem offendatur, quod Antipater dicatur numerosius poeta inter Musas pro inter poetas. Musae passim pro poetis vel Musicis S poeticis studiis. eadem locutio occurrit in Anthologia inedita, & quidem in Stratonis Moi, quam e X parte, ut hoc obiter dicam, edi posse reor: hic illic enim quaedam ad Ling. Graec. ampliorem cognitionem facientia continet. alia autem non nulla epigrammata ejusdem Sylloges, tenebris damnanda censeo. quamvis & severissimi ordinis homines novi,

170쪽

qui hanc partem verterint. Sed ad rem. in hoc epigrammate eadem locutio occurrit. Eἰς ο ν m αδων λιμενα ξένον , οῦ Κυαι, θεῖα .

star similes locutiones. In Damageti Epigr. Anthol. L. III. 22. p. 24 . Ἐν R' ωνηρ μουσων bιανη μεώς, ηδε οδανω χαίροις Ανθιε Προιξιτ ες. lectio autem -νοθέταις non est unius assis. licet etiam in Palat. inveniatur. nemo enim, puto, concedet υμνο- ΘῆΨήι sequiori cum sexu posse jungi, quamvis adjectivi formam induere queat, non m MVS quam υμνω πολ . quod adjective & genere seminino occurrit in Agathiae Prooemiis in Anthol.

Et idem in Epign

SEARCH

MENU NAVIGATION