Critica vannus in inanes Joannis Cornelii Pavonis paleas

251쪽

22.8 CRITICA C p. VIII. qui tuum praeserat: in quo duo Anapaesti, duo Tria braches. & Creticus siVe per συνί is Spondeus: cum in Grotiano sint duo Anapaesti & unus Tribrachys. De συνιζωrii mox loquemur. Sed prius non possum , quin mirer hominis pessimam fidem in Lectores suos. Se mirari ait, Grotium induxisse το ὲςιν Grotius saltem id monuit a se factum. at ego non satis mirari possum, cum in Joanne Stobensi exstet in Mitione Ueneta MDXXXV.

di in aliis: ες' ἀθελιώπιρ γ δ πλάιπα γῶν εΘίψ ματην. Pavum ausum fuisse V in lii mutare, & loco suo movere instio lectore, & sic vim versui inserre intolerabilem 'quid enim t Ceterum ut, ait, versui Iambico plenissime satisfar, necesse est , moneo , ut tel in voce διπλάσια vel altera duas ollabas per Bnizesin intinam contrahas. rursus commentum cerebello Pavonino condignissimum. nam quis unquam tales Syn geses in Aristophane vel Menandro vel per somnium vidit Z At vidit Pavo vigilans. nam p. Io. exprobra it jam Bentllo, quod non tulerat in

de legi jusserat jure optimo ex prima Suidae Mitione το νεοδον. At ut contractionem locum habere ostenderet Pavus, allegarat vulgatissimum Θεο . in qua VO-ce sane locum habet apud Tragicos etiam. Sed id in omnibus velle fingere temerarium. in Hexametris

252쪽

Car. VIII. U ANNUS. 229xametris similia, ut saepius jam tetigi, facilius ferumtur, quam in Iambis Comicis, ex quibus exemplum

adductum oportebat. nec deerant tamon aptiora exempla ex ipQ Aristophane. apud quem ια, &alia contracte occurrunt. ipse p. 63. talem nobis prodit Iambum.

imo apud Comicos. sed dandum exemplum, Pave, ubi 'lias ita contrahitur, ut hic in διπλα,ια Vel in ἔςu dandum e Comicis. ne Qrte pro tua υσία hic advoces quae Hephaest. habet pag. 9. nam talia exempla a Socci facilitate plane aliena sunt. Atat ipse Menander in incerta Comoedia p. 22O.

- Mώπα, πιλλ' ἔκ mω- κια ubi mωκή fit dissyllabum notante Pavone P. 9 I. ut pronunciarint σιωπι , ut obiice, pariete. hoc potenterudita corcula. at quo auctore tu nobis hoc fragmentum sanum praestabis. cur non, quod Tu & Cleriricus monere debueratis, cum margine Edit. Tigur.

Stobaei C XXXIII.legerim sed laudatur exApostolioὶ

& sic procul dubio legendum. mutatum ab ineptis idem sonantium syllabarum aucupibus, Qui semper echo illam prioris vocis in posteriori periodo exaudire amant. Quo futili praetextu non semel auctores P 3 tuos

253쪽

CRITICA CAp. VIII.

tuos corrupisti, ut videbimus in sequentibus. vidimus autem p. 18s. Vanni, saepe Synonyma commutari. quidquid sit, talia non temere mutanda ubi consentiunt libri: verum, ut Sepe monuimus Gh- trudere auctoribus est κα κηλον. ' P- 37. O -ν μεΜ- en τόκουρύλ , , Ἀχιν- ει. γω, ομολογων. Pavo. Gratius ὀ

riflenti ad cubitum adstitissem, inpu

254쪽

eadem voce idem utitur us. 84. Πολλακι ω ψαἐὲ 1ν αλ ετερειδέα λευωων. At ultra progreditur & conjicit αλιαν. vox soli Suidae, quantum ipsi notum , memorata. & incertae significationis; nam αλία redditur ἡ πορεια;jam ἡ πορεία multas habet σημασίας. in utraque emendatione igitur ἀκοσία ejus selita deprehenditur.

P. 43. Modestia Pavonina sic loquitur. Asentio,

recte an male, elegantiores saluant. quibus V me Nomnia mea permιιιo lubens. vellem cognoscere illos Pavoninos Elegantiores, qua specie essent. non certe Scaligeris, Salinasiis, Valesiis, Menagiis, Grotiis,

Hemitis, Camerariis, hominibus abnormibus, erunt ulla parte similes: nedum ulli Eruditorum , qui hodie Elegantiorum numero celebrantur, sed vulgo judice, non PaUone. P. 4 . ait, minima mutatione lego Tῶ βορεα δ Iu σας, ἰδου. At apud Athenaeum est ἴλιμησας τῶ βορεα ηπίον' sane minima haec est mutatio, si ad audaciora Pavonis facinora respicias : si ad sanae cris eos regulam, longe maxima. tu tibi consilens, Leetor , elegantissimam hujus loci διομωim, Benti Hanam sequere. & hic idem barbicola est, qui mox P. 47--ait. Sed ne quid calidius: --daces fortuna juvar, non Dea Critica, cujus Sacra nunc obimus. Suare hic sane ampliandum censeo: non omnia possumus omnes.

P. P. Dum propudiosis istis P πιλέω & ia μελίω intenti fuimus spag. 63. Vanniὶ negleximus aliud vitium in Graeca Rudimenta commissum: ibi enim

ab eodem vir uελἰω deducit αλμελετωσαν. quod in de descendere nequit. non magis quam a -ποιέω,

255쪽

CRITICA

ἡπMετωσαν. vi ποιελωσαν dicitur. & sic dicendum esset σαιριελελωσαν ue si vox quidem ipsa in usu esset.

a s ta venire discat Mulio. P. 13. Inspice Mammacytho nostro dignas , si tanti, inanias, dum legit . -& ride.

P. y7. Re vera vannat, dum fragmentum duarum vocularum, adeoque incertum, ου μα mi , mutat in si μά τώ. eadem chorda P. 6s. ru sus oberrat, & rursius P. III. P. 18. Cum conjicit Παιδίω η 'Εφtirlti, selitos ma nes patitur. Nam qui legit notata a Suida, Photio de aliis Grammaticis de- Εσεσίοις, de Ueritate proditae lectionis dubitare nequit. nam quid lan nescivit Suidas, utrum locus in fabula an

tu 'Eφεσιω exstabat. an contendet Pavo eandem comoediam hoc gcmino titulo, ut in aliis factum, editam suisset id probet, & eum sequemur. P. 6z. εἰς ἰσον o P ογον σφοδρ εμετ' εὐτελῶ.vellem Metricus noster hunc versiculum dimetiretur. Sed sorte τον post Ac & τω ante σιγόδε omissum operis suis inputarit. Porro Clericus loco Sophoclis ex AntiSOne us. I 2 8. hunc locum contra Benti dum bene defendit p. 42. praesar. qui οἶυν Volebat. P. 62. Pr' αμφοτεροι explicat ἐπ' αμφοτερο Γα . qnam, ait , etoce ζατα non indigemus. quae hic subaudienda est. ista quidem ellipsis non inelegans, nec in frequens. Sic Callimachus Εpigr. 32ὶ βλέπειν αμ- Φοτεροις dixit .pro ἔμμμαΣi AMφοτέροις. alia nunc sponte praetereo. At Mo te illudere crodulitati Lectoris, Pavo, cum frequento in adseveras του ζα . ellipsin. nequivisti dare unum exemplum. dc si id dedisses, tamen non sic frequens evaserit haec ellipsis locutiet

256쪽

VANNUS.

CAp. VIII. Iocutio plene effertur apud Poll. II. IV. 84. εκ' -- Φότεμα apud Liban. tamen Epistola

καθευδ. . . similia loca a te proficisci debuissent. P. 63. Contemplare hos Iambos misere intercisos. Παλακαυον se Πυῖ - , -χον λογου, μγ , λω ο, τις σι , ὀαν άν εισαγ . Apud Gellium praeterea Verborum ordo λογου ταχιοs

Sed illud tralatilium in hisce scriptis. P. 64. Apud Stobaeum ita legitur C. LXXIV.

ramen rectius, opinor, acutius.

Oῖον τὸ γνε es mem&α -ἱδων; ρια EUAυπιν, φρονlis, me,ἰς εὐν ουδεἐν. nonne miraris bonitatem & acumen ingenii Pavonini, qui pro κακs, substituit putidum illud μα vita. pro γ as, Quod filum verborum desiderat, γένεα obtrudit notast pag. s8. magis Ebrie nugatus est circa vocem Ma ti . nam ibi saltem vox ta e

257쪽

C p. VIII. stabat. hic semniculosum totum quantum quantum est commentum. circa quod tamen ita philosophatur. Sed nolo nugas repetere. apud ipsum lege. Breviter propudiose primum ματ scriptum fingit. dein illud fictilium μοίου in μα ilia mutandum docet. vellem autem discere ex Pavone, unde illud αα τώ adeo in deliciis Menandro fuisse sciat. deinde unde sciverit esse jusjurandum virorum: & tandem ubi illud μα-elia exstet. de μα τον potest consuli ΕΖ. Spanhem. ad

Mox p. 7 I. eodem modo sibi hippocampos in aere fingit, docens, quomodo :ἀγαθον γαμον irrepsit. audi ipsam lallantem aniculam, si te ista Musica de

lectat.

P. 72. J. Clericus 'contra Salmasii sententiain, quem nimis properanter verba Menandri legisse causatur, αλμιοκ. V em nihili, reduXerat pro αλίοις. At prius illud Graecum esse negarat jure Bentirius. enquam inpudenti Sycophantia revera reum defendere contendat Pavusi se 'Αλμίοις , ait, per μεταθεσιν positum pro αλίμοις & advocat exempla άι Θμισαι apud Callimachum vide fragm. Benti. CCCXXXI κὶ Suidae

nam rursus sine judicio obtrudit Comico , qualia nunquam sibi arrogaverunt, nisi sorte ut Tragicos. & alios illuderent. dein in primis probandum restabat vocem ipsam αλιμεν apud Atticos vel alios bonae notae auctores legi. Et uc errata Clericana ille colorare studet passim. sed cum infinita nulla veri specie defendi Potuerint, ingenue potius culpa re temeritas in tractanda materia, quae aliena erat a studiis Philosophi, agno enda fuisset. P. II. 'Aφες τον αν'ωmν. m μέλιε.

Inperite sane Clericus pro is μέλι sic edidit. quod tamen

258쪽

VANNUS.Cάν. VIII.

tamen Sycophanta noster contra Benitrii liquidissimas rationes defendere suscipit. Vide p. 2 3 i. de Syni- gessi: quam stultum est hic advocare, cum centies

Clericus acceperat ου in tenta perisna, cum tamen non nisi i dicatur; plane ut amicus ejus postea in erravit. ridicule autem Noster ex verbo substantivum facit OG visui. O i. & sic in tertio versu quoque accipit. vide in hoc loco frustra Clericum sudantem p. 23. Praefationii, & Acta Lipsiensia MDCCXI. p. 3o I. ubi merito Pavuncu. lus quoque cum suo δι ετα exploditur. P. 77. ἀγροὶ,--βῶοes, διαπιβοή. D pro κλέπτα interim, non di eor scripserim lubens, ur Mecgermana μης, --πη. κλεμον, ut nosti, τὸ κλεμ- quae verba quid sibi velint, hariolari ne quidem posse me fateor. πλέmr γ το - κλεπτia, sive Attico tono κλεπτ', furax noVi; non furtum significans. κλεία fur . an voluit hic potius furta quam Iures: ut omnia sint res non personae: οχλ' tamen etiam promiscuam turbam significare potest. Sed Poetae talia non curant. Aristoph. Nub. Io68. II δων, γυνήκων, -βαβων, ἔψων, - των , καλισμων.

ita haec demum germana sutura autumat. Sed puto sic fatis his vocabulis gratiam firmam fore , etsi non sunt sic germana. κλέπ)η furtum mihi ignorabilis

259쪽

vius aut elegantius videtur.

Eadem pagina alias ineptias pullulat. nam cum in Stobaeo & Clericana Edit. legatur, 'o 3 is πάσας ἀπωλεον. eoque merito Benil ejus nihil inquinatius se vidisse profiteatur, proindeque non male legat, 'o προσλακίβων ο , ram ασας ι πελαπ.

nisi sorte cum Lipsiensibus augmenti absentia objici posset in ἀπἐλασε. Pavus, quo nihil venustius excogia

rari potes, legit,

nec suis deliciis γὲ contentus & verbo Mπαζω , quod an Comicis usurpatum sit dubito, mox ad putidiora commenta delabitur. quippe M πιάσαι retineri posse putat is nam participia ma culina in A Σ, quod nunc forte fortuna memoria 's fugerit, ultimam aliquando corripiunt. N σας απω erit anapaesus. At utinam locum unum alterumve ex Aristophane , vel alio comico: imo ex aliis probae notae poetis protulis-

- - seti

260쪽

set, ne memoriam illam. sutilem & mendacem bono illusisse jure crederemus. Sed esto. quid unum alterumve exemplum, serte dubium, ad Menandri s cilitatem l mihi semper illa participia in ea syllaba

erunt productissima. & sic pronunciatio serebat. unde & Dores νικὰσaiae pro νικασας dicebant. ut apud Pindarum & alios. Inter fragm. Athenaei in Casau ni Animadversionibus L. XI. C. ΙUι occurrit Xen phanis hoc distichon. odδε κεν 'Eγχέας

Sed qui hoc possit excusari, facile quivis videt. si

locus sanus. Sed quid, quaeso , talia huc faciunt videtur tamen Clericus eadem sensisse, qui p. Is hunc Iambum nobis propinavit, qui effugit Criticos.

. . . . .

de voce πέμπον actum p. 63. Uanni. Sed animadverte mollitiem numerorum tertio in pede, ubi primum fieri vides apocopen αθη ex deinceps sic tamen syllabamai corripi. quis talia concoquat

aequo stomachol & querimur, quod & similia corripiat ' Sed etiam in Hephaestione simile quid &ineptius tentat p. 34. in Νotis p. 124.

. t . . ,

ri Scribe κυγι ta ' ρῆς. Et hic exemplum habemus, quo pes primus Anti asi resolvitur in Tribrac n. vide pag. Iraec. ubi ea de re Phaesion. commentum

mihi