Critica vannus in inanes Joannis Cornelii Pavonis paleas

221쪽

1ώ8 CRITICA . CH. VII. esto. Sed quid ἰδία hie significabit Z an propriis sum

tibus, non δημοσία t At, Pave , inspice triginta &lius epigrammata, quorum hoc sere medium, in quibus donaria, sicut hoc, puerperii causis oblata memorantur, & vide, an ullum publicis inpenses factum invenias. Si unum inveneris 'Iδία hic vim aliquam habere agnoscemus. In principibus seminis sorte id locum habuerit, ut vota fierent publica pio felici partu , vel ut Provinciales tale feliK puerperium aeternare voluerint Inscriptione aliqua, ut illae arae oa

AGRIPPINAE PUER PER P Μ in Troviris a Suetonio

in Calig. C. VIII. memorantur. Sed quid haec tempora ad illa Sapphus, cujus hoc epigramma satis probabiliter 8 quare uiα profici statur in Morboniam una cum Ethnico & inventore horum. ego secutus fui hic Gujetum . qui patronymicum putat a

velim autem ex Pavone scire, cur hic Σαιe, hunc Hermoclidem putet, & tam longe ex Aempto ar- Cessat. nam Aegypti urbs. Clar. Benti ejus in Eε ιιι,κλμ δαο intelligit Filia. Ego Uxor. de hac ellipsi videantur Salmas. ad Inscripti. Herodis Attici p. o. Perizon. in Dissert. Triade p. I9. N Burinan laus ad Sueton. Ill. Gramm: C. Io. & in Vita Caes C. 4. Nam mater, Aristo, dedicarat hanc statuam: & proinde pater pueri etiam potiore jure memoratur: quam avus maternus. Sic inEpigrammate quod secvnuo ab hoc loco in Codd. ponitur.

222쪽

videatur Κusterus ad Suidam in Λεχω. selix Grictus,

quod Pavus hoc epigramma non ediderit: nam ad corvos missus esset cum suo dist. Θεροςοδ pro Θυγα- ρ: quod adnotarat, reserens Θερειςοδί η & - eamdem ad pers am: cum Q Κιχησίου sit pater dedicati infantis. Eadem autem Aristo mox vocatur LIροπολωτhιιδ γ, id est Nεω-ρ , vel saltem ex iis, quae praecipuo cultu eam Deam prosequebantur. quare non mirum infantis essigiem Dianae dedicari a puerpera Dianae aeditua. ita in hoc epigrammate Παγκώτους.

Ubi Aristodice & Ameno, filiae Clionis, aediluae

Dianae, optant, ut pro una matre ipsas accipiat duas neocoros Diva. Epigramma non quidem omnino sanum; nam quia in versu tertio Nou occurrit: in primo accusetivi desiderarentur. nisi velis intelligere cujus Ellipseos exemplum vide in Anthol. L. VII. p. 36 A Ut ά,ἐΘηκε saepe. vide Scal. ad Catalecta. p. 2 2. hoc malim, quam caluS refingere. I ta igitur & nostra Aristo fuit neocoros. quare & Dianaea laetari dicitur. α συ χαρεισα. Precatur autem infans,

ut Diana genus nostrum: id est, ipsus infantis, patris & matris, velit prosiperare. hic sensus. haec occasio Epigrammatis. Si jam nugas Vere nugaS, prae ter eas quas jam hic memoravimus , legere velis: inspice in Anacreonte Pavonis notain: quae inscitia

223쪽

N e λογισμοῖς cum ceteriS ejus tortuosis scriptiuis culis certat. Nempe misellus noster Criticus non vidit vocem Προπολφ reserendam esse ad Aristonem, matrem

hujus puellulae dedicatae: sed retulit ad ipsam infantem. unde ita: , , Nam attende. ubi statua dici Σάπροπολγ . . . iasue sine dubio ipsam Puellam dedia cantem to caput insulsum' quid ais y puellam dedicantem l imo dedicatam in rejiciunt. an statua habebat fami iam forte: nam tu statua es, lapis, stipes, nec tamen es sine similia, reor) . . . id αμmes aperte ingerit: & adeo insulsum est, ut non potuerit

alicui sano in mentem venire mox Minus Venuste δέσποινα γυναικῶν dicitur Diana, quae virginibus praeest: & rectius diceretur δε mοινα

Quid prius : quid posterius demirabori an ipsi

λογοςοκ , λογεία 'επις ignota Z an non legit Callimachum in Dian. 2I. ita canentem Z

Aen ιν δι' 'Eκάτω γυ- νωκων λοχους εφορευων. Quae autem statua dicit, ea esse accipienda, quasi prolata ab illo, qui statua repraesentatur, nemo docendus praeter bardus hic Sophista. Ex his omnibus jam patet, quam Uana, quam inepta sint, quae nimis verbose disiputat de noc ultimo disticho. quod omnia turbare & ad aliud epigramma pertinuisse suspicatur. περιῶον hoc epigramma tΟ- tum a

224쪽

tum, non in hac sola parte, dixit librarius, Pave. Si codicem versasses ipsum, hoc scires : jam cum caeco de coloribus plura verba facere nolim. & tecum tuis nugacibus chartis Divo Stercutio Do, Dico, Dedico, Lubens Libensque.

- . l . . . .

. S Rc Tio UI. EXcutiamus rursus aliud epigrammatidion . Sed, dicas sorte Lector; quidi an igitur fatale fuit ipsi in Epigrammatibus delirare : imo fatale fuit. non tamen magis, Lector, quam circa cetera: ut jam ex speciminibus credere potes. Versiis hi Simonidis leguntur apud Hephaemonem p. 64. & in Anthol. H. Stephani p. II 3,

frui Iubens libensque frit. Datisquejus quoque Pavonem suis perfrui sineret, licet in Orthographiae T. Ii. pag. I 83 . jam Icripserit de hac inepta formula: genus loquendi in viro literat smiror. In te tamen non mireretur quippe homine illiteratissimo. Perearum autem Sc Perebarum fecerit mihi Pavunculus, si docuerit differentiam inter lubens s libens , Iubido libido, lubenter libenter, tabeι π libet. Sed Latina aliquantum Pejus icit quam Graeca.

225쪽

Pavo dicit fors. rogatum igitur Velim, an 'Αρινο- etiam locum habere potest Z ut Stephanus tamen ediditi & hic in Juntina Mitio. An nescit

igitur, quae a δαμνα ' componuntur penultimam corriperet Iπποδαμέα & alia hoc ipsum docuisse debebant. quare ἀριςοδάα- omnino vitiosum: ast autem necessario legendum ob dialectum. Aristodemi multi memorantur. Sed p. 166. de hoc ipse Epigrammate etiam ineptiora promit. ,, Elegantiora habet . . . omnis dis' scultas in una voce , quae primam habet brevem. scilicet est Iambus) an sericus, quia os saepe breve est, Illabam produxit conIra usum vulgarem Nempe quia literae A. I. T. etiam quando natura langae sunt, tamen non diveris charactere exarantur, ut Ε & Ο, quae quando longae literae, H & Ω scribuntur: ideo produci a Poeta florentissimae aetatis statuit hic syllabam Θεα auod sene aeque stolidum est, ac si quis in Latina Poesi, in qua nun si lummodo A. I. U. Y. sed & Ε & Ο. semper e

dem charactere exarantur,suspicaretur, vel Horatium vel Uirgilium contra usum syllabam produxisse, quae natura erat brevis, quia a. e. i. o. u. y. saepe producuntur. & tamen sic noster Proidicus ratiocinatur.

Vidistine, Lector , putidiorem suspicionem y non vidisse te adfirmabis, scio. ego tamen vidi. En eam,& hic, quia indole non diversa est. Apud Calabrum L. XIII 3o . legimus

226쪽

Oid continet, quod minus re vera quadrat. πολιε enim

.sVMχηι sicin dici solet, non hoc quisque intellia git alim. An autor nimium fesinans, Hllabam brevem forte adhibuit pro ollaba longa, o loco Dactyli posuiti id verum esse potes, sed plerique verum spe negabunt.

Et silmmo jure negabunt omnes, qui non inruniunt. nam illud circa vocem ineptum, sed circa vocem longe ineptius. in hoc Calabri loco enim veritas prae oculis posita erat. in illo epia grammatis loco haec hominem nullarum literarum saltem latebat. Sed utrumque aleo stultum, ut ipsa Stultitia stultius quid excogitare nequeat. plura de Calabri Ioco jam non : redeamus igitur ad Epigra ma. pergit ita is Nescio quid dicam S mens es in bia se vis. maιim s liceat, F licere videtur certe. 'Αρμοδαο πάλα. D Pave, Pave, tua imcredibilis ignorantia ubique ita elucet, ut si quis tibi posthac vel inter infimae classis eruditos locum relinquendum censeat, eum eruditionis ne insomniis vidisse negaturus sim. Nam nonne te legisse& sibi observasse decebat hunc locum Pausaniae ex

Θυ δ' 'Aλεῖ , παλα Sed quod & minus tibi condonandum, hic locusante sesqui seculum fere sic restitutus. at a quot ubi e in raro & sorte alioquin indocto libro. forte a proletario Critico. Non, PaVe, non, a principe virorum J. J. Scaligero sic emendatum in immortali opere ad

227쪽

2 Cav. m. Eusebii Chronicon p. 266. ubi ita emendans ad Pa saniam remittiti Δις Video referri ad 'Oλύμπια. sic ego distinxerim, Id μι- ι , Nέμεα Aς, 'Oλυμ πα ἱ φανωλν. ne autem cavilletur Simonidis aetatem esse remotam ab Olympiade XCVIII. qua traditur vicisse Arist demus 'Oλυμπι- , sciat varios fuisse Simonides. nec objiciat quoque a Paulania 'thia duo b Nemea momorari : hic Isthmia, Nemea sit Obmpia. at saepe in omnibus quatuor locis vidiores exstiterunt. cur autem Simonides non meminerit Pythiorum, Pausanias autem Isthmia nescivisse videatur, variae causiae esse possunt. Sed eundem designari vel inde patet, quod & in hoc epigrammate, & in Africani Olympi Dician Catalogo πάλη vicisse tradatur. Quin jam n hil ad me utrum sit idem. debebat haec observata, quae ipsum ignorasse turpiter cuique patet. Ceterum id Ed. Florent. vestigium rursus veteris script rae in πάλα Pro πάλα.SEc Tio VII.

JAm ultimus labor nobis instat circa Epigrammata:

quem creavere mihi animadversiones quaedam in Aristaeneto p. I73. re vera Augiae stabulum. ubi L. I. Ep. 26. J. Mercerus hoc Epigramma ex Anthol. IV. C. XXIV. p. 62. laudat.

228쪽

VANNUS.

C L p. VII. Eos Doctissimus Mercerus hic animadvertit Caput Anthologiae sic ὀ male esse conceptum ab iis, qui Caramalluin hic putabant esse seminam: quia

υδας. emarunt certe in Inscriptionc Capitis hujus. nam penultimum etiam epigramma in Xenophontem Smyrnaeum: ultimum est Antipatri ue H. λάδὰ recte igiturMercerusInscriptionem jubet, fieri sie Etiam in eo non errat, quod compellationem Mκσων δεκατη minime putet Obstare, quo minus intelligatur mas. Nam sic Sophocles Siren inticae Val. Cato Siren Larina. Sic in Anthol. L. I. C. 66. P. 92. Πίνδαρε Mουσάων Λών -ααι, ἡ λαλε Σωρ ὰ Σαπφῶς τ' Αιολίδες

LIII. p. 2o8. Rhinthon vocatur Mουσαων ολίγη πις ἀηδονὶς. ita apud Sueton. de Illustr. Gramm, XVI. Q. Caecilius vocatur, Epirota tenellorum ni tricula vatum. nihil obstat igitur cur non Caramalius Musarum δε- cima vocetur: & si haec compellatio conveniat ei, reliquas nemo damnarit. '

Quid Pavo noster hie t ille siupercilio bene attracto ita pro auctoritate Critica pronunciat ad haec verba

Aristaeneti. is ενα I μονον προσφυῶς μιμουμενη Φ Καρ- μαλλον, ε πανυ. Aperte probat, non modo viros, sed

etiam feminas studiose fuisse imitaras Caramaltam , Ps ad vivum eum exprimerent , figurate dici potuisse ΚασαάHου p. nam in eo nihil quod absoηum aut ingra-

229쪽

tum litane credemus magno magistro quia ι ejφα. Et sc igitur adparet una, Mercerum Durax ma Leoniis male de ipse Caramalis accepisse. nam haud dubie mulierem laudat illud quo de quaeritur , homo ἀλογι ταθε, illudne pro argumento adhibebisρὶ

quae ita accurate exprimebat Caramalium, ut apse

Caramallus videri posset plane. plura alias. Crederes Leontii manes consuluisse, ita firmiter de re loquiatur certe dubia: imo, ut mox patebit, plane falsa. Nam ut hoc primum notem; nonne saltem exemplum adductum oportebat, ex quo pateret ita vete res umquam locutos fuisset e. g. ut eximia semina Philosophans vocaretur ita abBlute Πλιάτων, vel Poe- tria abΕlute ληργ. vel eloquens mulier vocaretur Δωμοβ e. ego id nunquam factum fuisse credam, donec exemplum producat, quo hoc constet; nam

video passim ipsi absurda placere: in primis Ut modo aliis obloquatur. Si adjectivum aliquod aesdaturrite fieri posse nemo dubitabit. ita Antipater Anthol. I. 67. P. 9Ι , Mυρω, Ἀνυ ς ώμα , θῆλυν Ομηρον. Sic Caligula proaviam Liviam Ulixem stolatum adpellara solebat teste Suetonio in ejus Vita C. XXIII. In Anthol. L. VII. P. 4ss. Τηλεφο. εἰμι is νη, σὲ γ γινεο ΣΠ ς re Vera & sine adjectivo DA. u. de semina dici posilet. sed res ibi plane diversa. At hoc in loco si vel adjectivuin accederet, plane stultum foret. nam One ut legatur ειλυι quis unquain in audem alicujus carmen condeus, & quidem eum

230쪽

tam eximio & pulcro ornans elogio figurate non tum adpellavit: sed, ut nunc fit, simul ita ambigue, ut nemo scire possit, utrum laudetur is qui vero nomine sic vocetur, an is qui figuratet Quod si jam aetas Caramalli Pantomimi & Salta,

tricis eo nomine celebratae, longo satis intervallo discreta, ambiguitatem hanc tollere perhibeatur: at non ita tolletur, quod ita cetera quoque concepta sint, ut possint & in feminam & in virum convcnire. quam ultimam de viro sententiam tuetur Me cerus, & procul dubio multi cum illo tuiti fuerint; quicquid ogganniat catellus noster. Verum enim vero licet singulae illac adpellatione in virum facile conveniant : vix verosimile mihi fit, omnes comparationes sic a semininis personis sorte sortuna, nedum dedita opera, desumtum iri ad os nandum virum. & licet ad id colorandum dici posset Pantomimos saepe seminas in scena exhibuisie: tamen& viriles persenas saltasse multis exemplis patet. Leontii quoque in eodem capite leguntur alia quinque epigrammata: quae omnia in saliatrices. & hoc

esse in feminam conditum Inseriptio tum illa ipsi huie epigrammati addita, tum illa sequenti praeposita

εἰς μώνα 'ET EPA Σ-ctiam testantur. deinde

hic Leontius Ialtatricibus delectatus inpensius videtur, quam ut tam praecipuam laudem saltatori tribuerit. Epigrammate enim ab hoc tertio canit Θῆλυς ω ορχηθμοῖς κρρι vi κῶροι,

Quin aetates Caramalli & Leontii hujus vix permittunt, ut hic illum viventem laudarit. uti hoc in epigrammate fit. Caramallus enim Aristaeneto cel

bratur. Jam si is idem sit Aristaenetus cum illo, ad

quem