Critica vannus in inanes Joannis Cornelii Pavonis paleas

261쪽

mihi non placet. Et potius Erudit. G. Αmaldum sequerer, qui in Mimaaversionibus C. XXIV. p. t 3 h. lubens legerit ut ultima aspiratione se sustineat. Quid si rascribatur

ΚυΘηρει' tenella Venus f

. t. . . .

certe vi hic corripi, & magis m apud Menandrum, valde durum mihi videtur. contraria exempla habes apud Euripidem in Alcestide. ipis initio. δωμα ' 'A'4 τM' G οις ἔτλί- ἔγω.

& in Hercule Fur. s18. F 9. 833. 326s.. II I 3. apud Aeschyl. Prom. 6y. 72. apud Aristophan. Plui. I 2. Nub. I iis. Iao I. & non definiendis locis. xpud Phea tamen lego Us. 997. Μηδει M. At firmiora vel saltem aliqua exempla adducenda ab illo, qui similia tentat. in Menandro certe nemo talia lanus admiserit. P. 86.-ευγνῆ. ει meis αλας En notam Celeb. Bentirii se me ex Michaele Apo- solio attulit V. C. cur autem ex homine, qui post inventam opographiam Sixit, potius quam ex Nerere scriptore Diogeniano. ex eo enim hauserat Aposolius. jam autem quale est, ne illud quidem Virum Cl. v disse, male hic postum esse pro εωνημενο- t scanim Graeci semper, alteram numquam. denique Uversus hujus lGem nou animadverti e , cui una sit ka descit. Tu repone ex Zenobio. Θωξ μγ ς ει, προς αλας -- - νγ. ιν

262쪽

En jam stolidas sycophantias Pavonis in hanc justis.

simam centuram. is pro 1μον legendum ἡγορασμέ- non ex Diogmiano, ut Auctor Monymus narrat, ii ii Zenobio in V. 'Aλ-καον ὐδροποδον. nam ubi

Bentlejus ἡγονασωὲν ex Diogeniano legendum ala limo aperte ex Zenobio emendat. ebrium suisse oportet, dum haec evomeret. rursus eodem modo delinquit Clericus p. 37 . Vide Phileleuth. P. I 3 .& me p. 229. P. 8 . A-νγ' eργομεν ι ανθ ρωπ mιM, Te τ υ ρον λάβοις αν η κ μενοι. is a personarum mutatio 'Aν' oraro' ποιεῖ; λαβρις αν mihi non arridet N dicti gratias enecat. lege λάΘοπ.Pavo. Ego dubito valde an in Medio hic locum habeat. auctoritatem Classici Auctoris adductam oportebat. Personae mutatio obvia: &, si ita usu venisset Pavoni, sorte elegantias miras haberet. exempla congerere in scripto extemporali non licet. p. 7 I. Ι 8.ὶ ponitur pro τle,& ita comprehendit personam, ad quam sermo fit.

est, rogat ille, si moriarist quasi vero line dubium esseti Si iij in hae formula idem qνod cum Ο οταν. Si umquam inspexisses libros Pandeciarum, scires nibiI inteflamentorum tabulis fuisse frequentius ista locutione, si moriar, si moriamur. si moritur. quam tu suspectam habes, quia praeter metrum S tuas qui quilias, nihil curas aut intelligis. Erualtissimus Gr rius, qui sam formulam centies legerat, in scriptara vulgata provide adquievit. Grotius numquam tam inepte cogitavit, ut has formulas conferret. nam s morrar in jure non quan- da

263쪽

da moriar notat. Sed conditionale est. di formula potest locum habem in DonMionibu4 mortis causa. vellem non ita ero more tuo, quoties ad incitas redactus es, laudasses ἀπ e Pandectas. loca sistenda suissent. jam tua adsertio suspecta. nam non solebantita Romani: qui male ominatis abstinebant verbis, vel praecipue in testamento: ae potius dicebant. Si quid humanitas accideris. A discesserim. Dein quale argumentuml Si apud Latinos, cum notat. igitur se notat οταν. apud Graecos. Menander in Comoediaa, dixit: quia Icti Romani λ-lam f mο-riar subtiliter interpretati steriat cam. quia in si moriar , tempus per conditionem, in cum moriar, conis ditio per tempus significatur. L. XLV. F. f. 3. de vera. Oblit talia mehercule stringunt. Malus es Grammatista, Pavo . prior Legista.

non recessit hic ab arte sua Cl. Clericus cum enim Gratias vitio opinor typographi hic edidisset, vertisset autem Latine fingis: arripuit id flatim nosin N.πυ-οιεις erudite emendavit. Atqui, o bone, id ne Graecam quidem est pro fingere, simulare. Recte

ποιω. quod longe aliud. Ad haec Pavo. imo rectius longe. Stobaeus συασοιν . id tibi concedo I bens, mi Phileleuthere: nec tamen Clerici sagitium est ita enorme, ut tu blateras . nam ποιεω nosti, mihi adsumo. denotat. Hic selito more Sycophantam agit, & simul ipse turpiter labitur. nam nou negarat Bentirius συιποιων bene. -- cum esse, sed in activo habete significationem σμgere, semulare. Deinde --οῶμα significat mihi adsumo, mihi adquiro. numquam ..αMω, quod

significat alii ad umor alii adquiro. Audi Metissimum L. Κusterum in aureo de Verbis Mediis Labebi

264쪽

CH. VIII. ' VANNUS. a ilo. p. 3o. quem librum tibi commendo, ubi tamen

Rudimenta GraeEa bene memoriter callueris, & bonam partem Uollianae Grammaticae edidiceris. ποιέω & προασοι' ια H. Stephanus plane confunditeat Vero συοποιω , in activo , est , facio, ut alteri aliquid accedar, vel adquiraIur. επυ- in medio, facio, ut mihi aliquid accedat, vel adquiratur eseu, meum aliquid facio: vel mira aliquid a uiro vindico, tribuo , sumo, seu rebus meis adjicio . . . unde adparet, quam facile in Graecis scriptoribus interpretandis tibi N errare possimi, qui verum discrimen inter verba media N activa ignorant. hactenus Κusterus. dicta apud ipsum certis documentis confirmata Inveneris. habemus hic igitur & Clientem &Patronum eodem crimine turpiter reos. mox ruris deosculatur dilectam suam γέ, & ει γ longe pulcriusquam Benitrii pronunciat. P. 83. Menandri verba sunt ex emendatione Phileleutheri. p. 83. Τινι δεδουλύ αι πίτει

his inter alias Britannus Censior hanc notam inponit proximum Cl. Curici facinus est, qui versu qua=io Siobaeo N Grotio relictis, pro τά- supposuit

ταύἱω 0ων. . . haud vidi Coricum infeliciorem. Tune ex Plutarchi verbis hic repones hωνῖ atqui de ea re jam tribus versibus Frioribus egerat Merander: ad

Q. aliud

265쪽

aliud transit, concubitum scilicet. ubi necessario legendum est εχων habenS. honestum in re Venerea vocabulum. quod bis terque in his fragmentis occurrit, ut es apud Terentium. quis heri Chrysidem habuit 8 Nonne tibi, Lector, justa crisis haec videtur, nec ulli resutationi obnoxia 8 At non Pavoni ,, sa vox ων, ait, nihil habet subturpiculi. jungenda enim est cum ἡδονη συνουσίας, LI sensu accipienda primitivo. quae ex Terentio adducit auctor anonmus, o de altera no-.zione garrit, non sunt unius assis hominis sapiunt

INDOLEM.

Cum haec lego, & in memoriam revoco, quae p. 61. & aliis locis in virum Celeberrimum eructavit, stomachum moveri sentio, nec possum, quamvis de ejus maledicentia verbum me Iacturum nega verim, quin inpudentem istam petulantiam detester, qua ex inter relatione Iusta, nec quidquam habente, quod castas aures offendat,' labem adspergere viri re vera Venerandi moribus conetur. atque id illum facere, cujus tot interpretationes exstant, quarum obscoenitas cum stoliditate de palma certati Quod ne frustra asseruisse videar, ut varietur quoque paullum haec Critica tela, loca quaedam hic inte

texenda duxi. qualia & ipse hic libellus suppeditat. P. III. Ubi sermo de publicis prostibulis ex Solonis lege, legitur

Πως ἡ Nese m ἔ t. αν ανεωγμενη. Habes quomodo janua tibi erit aperta.

quid illel ,, Nis forsan legendum A. Πώς ἡ λή ἀεὶ 'Hωγμενην fasin. Nam id elegans si ac facetum. Media janua, scis suid

266쪽

C F. VIII. VANNUS. 243. quid velim. sensus es turpiculas: ipsa dictis honesta in hac itis esse debet. qualem indolem haec sapiunt lnota praeterea versum duarum apostropharum, &nnius aphaereseos cicatricibus misere deformatum deinde Graecam saltem locutionem esse debuerat commonstrasse, η μένη , isto sensu. In Anacreonte Od. IV. P. I . . 'Em μυράνους Πρών ς ,

Hic poeta Ortoet lato cubans largius bibere se melle profitetur: optat autem ut ipse Cupido Mi misi irae merum, tunicam, miniurantium more, succingens pa-nraceo nodo. Nam papTro utebantur ad vincula conficienda, in Aegypto & aliis locis. Unde in Amthologia L. VI. C. IO. P. 426. Λαμπιδα κηροχιτωνα, κροκου πρηφέα λυπον . Σχοίνω S λετε, --προω. hic est sensus hujus loci & vera interpretatio, quamasi quoque viderant ; saltem partim. Audi nunc prius nugacia mox obscoena interpretamenta PaVi.,, De Papstro A I tia haec recte accipiunt interpretes: Sic tamen intelligi nolim funiculum ex panro con textum , sed via recens panrifolium, vel recentes scapi panracei phibras, ita contortas'convolaras, ut abre pro vinculo esse possint. Eo admis elegans quid referre potes υνωα Poetae, in qua ceteroquin nu

267쪽

nis rusticum θ' agreste. Nam quid aliud, amabo, funiculus verus S proprie dictus Z An scis quo haec

tendant, Lectori debili fulcro hujus α λογισμῆ mox negabit hujus odae esse auctorem Anacreonta; &esse potius Poetam ad Nili ripas natum. Sic ego Antipatrum, auctorem modo laudati Epigrammatis, contenderim eodem jure esse Nilotem , quia meminit vinculi papyracei. Audi jam usum, quem hoc solium recens papyri, Pavone judice, praestiterit.,,

Tunica collecta V panro ad cervicem constricta, nudum referret Cupidinis stomachum & ventrem, eumque non alia de causa constringi volebat poeta, quam uti spectacula iso oculos suos paseeret. ad istam elegantiam & honestam nequitiam quid funis i Putres oculcri in nudo corpore pastere, tu Vocas, Pave, elegantiam S honestam nequitiam I En vobis, qui circa morum disciplinam estis occupati, argumentum plane novum, quo Ethicen vestram locupletetis. de

Honesta Nequitia. sorte & aliud capitulum adjicere potueritis de Elegantius non Ioannis M. sed Τοannis de Passeribus bene masculis). pudet his immorari. potius repetierim funiculam ex papyro aptissimum misisse, quo revinciretur circa collum & cervices tunica

Cupidinis. elegantes hos funiculos fuisse patet ex laudato Epigrammate. Illa lampas enim dono data Pisoni ab Antipatro, ut ex sequenti disticho patet. --Πεισωνι Φερέ με ς. ίω ο εἰ ἀναψας λάμψιω-ἀκουο ν. Non dubito autem, quin hic Piso fuerit ex similia

Calpurniorum, nec alienus a Pisonibus Horatio celebratis. observa obiter personae mutationem in hoc epigrammate. modum autem quo tunica in collo nectebatur, ego jam non dixerim.

268쪽

Ad Od. XIII. p. sa. Philosophus noster. ,, 'Υπο αμενον hic es dogma illud festivum nihil suavius esse aut jucundius, quam bene potum O bene unguentatum cum puella suavicula Iudere S ita Mαν; ναι. ς dogma tale certe meretur assivisimo hoc homine fe

stivum vocari. .

Ad Od. LI. p. I96. quaeque nefas conspici, ea sola suctus contexit. A male ces incondite; nam ea, in quibus fatum est, non modo regebar unda, sed alia etiam minus sancita. in Italo scilicet his ita ad vibrata erat Dea, ur corpus a capite ad pubem fere supra salum exstaret, ces alia in ipso salo latitarent. uare non solum pars illa qua Venus erat. Pie admodum venerandus Pavo loca illa sancta vocat, & post Juvenalem ponit fatum in partibus illis. Saltem fatum esse videmus credere , ut si quis sectam ejus quaerat, Stoicum esse posthac audacter pronuntiaturi simuS. Sed de his sordibus hic non plura. sed age, unum adhuc locum adjiciamus ex ipso libello, quem recensere institueramus.

uis ferit, dividit. Latina sunt Pavonis: Graeca modo posuerat B in illud ευΘde mihi summopere displicet. si antea praecesserat ora ν ις α si,1ταν , eI gans sit το ευ Θ eo sensu, nunc minus aptam est sy a commodum, ubi agit de eo, quod ultimum est in cupiadinis palaestra. Scis quid velim, quo minus confirmatius hac de re loquar, me prohibet irae pudor, quo amabilius es nihil O rem ridiculam, Cato, P jocosam, Dignamque auribus, S tuo caehinno fPavonem confrmatius da his loqui, prohibet ipse pu-

269쪽

dors Pavonem, cujus modo tot obscoena dicta vidimus, cujus tot videbimus t Pavoni nihil pudore amabilius est. Instar Carthusani Monachi vel Franeigcani nudipedis crederes perpetuae Virginitatis votum . suscepisse. videtur autem Parthenius noster colorem duxisse ex his Didus verbis, Sed mihi vel tellus optem prius ima dehiscat, Vel pater omnipotens adigat me fulmiae ad umbras , . Pallentes umbras Erebi, noctemque profundam, Ante Pudor quam te violo, aut tua jura resolvo. Cum tamen non ita longo post tempore - ' Summo ulatarint vertice NImphae. Sed Spurcitias Pavoninas relinquamus, & ad stuporem Criticum revertamur, quem perstringere sus

ceperamus.

P. 93. Quae divagandi occasionem praebuit, hanc

Clericus mutarat in Q nullo sensu. Bentlejus probabilius M. 3ολῆ. incursu. quod tamen mihi non satisfacit. Nec Pavoni satisfecit, qui igitur esu talis id est Ubi probarit dici τιτρώκειν ινα ως ἔλοσολ- ιυχ ιό τιτρωσκει,4 barbarum non putabimuS. Nisi autem aliquantum abiret a scriptura prodita, te .

gi posset.

ipsum

270쪽

Cis. VIII. VANNUS. 24

ineptit, quando locutionem αν απτ ών, quam recte tamen vindicat, comparat cum os ις quamvis enim in utraque lingua natus, ών & -ο saepe abundent, non tamen omnibus vocabulis promi lcue adduntur. & monstret mihi ιδεο ών, & concedam ο ὐο porro fragm. II 2. apud Clericum p. 23O. non est Menandri, sed Aristophanis Eccles a 4. quod Clericum nesciisie non miror: Κusterum ignorasse demiror. P. 98. E λν ἀπειλειν, ουτ' Vων ερωμεν .Benti ejus jubet scribit εατειλειν. Summo iure. Nam non solent poetae N. κυςntia uti, si apostrophos commode adhiberi possit. frustranea igitur ibi Pavonina. mox plura de hac re.

quia apud Stobaeum legitur Nn-ύδῶ: nec vero simile est a Comico adhibitam vocem οδος pro ουδου. quae tamen Sophocli usiurpata dicitur, Celeb. Beni-llus. proponit conjecturam sane ας κεκινδυνευαενων :nempe Menandrum interposuisse Hexametrum Iambis. modeste tamen: adgit enim ; Sed de hoc, ut quis jue vult, cen eat. non dignus igitur Vir tantus,

cui ab hoc abjectissimo homine ita scurriliter illudatur, praecipue cum res exemplo non careat, ut ob

metrum dispar versus sit interpositus. vid. Hephaest. p. 9. ubi ob vocem Αλκιεῖα δει Iambus pro Pentametro ponitur in Elegiaco carmine. 4. 4 P. I O8.