Mich. Archangeli Lupuli ...Theologiae dogmaticae lectiones

31쪽

processu discor sua debuisset sollertia i 3 iquo ceu sonte immunitas ab errore manabat. Quamvis enim non omnia noΝSet , asSODSumtamen in iis quae Ignoraret, facile cohibebat. Diserte hinc Augustinus Lib. III. de Lib. urb. XVIII. a robare futia pro Meris , ut

erret inrittis , non est natura instituti homiωnis , sed Poena damnati. Ex quo pronum ESι intelligore , Adainum transgredientem non suiS se deceptum , sed coniugi ultro obsequutum; Evam vero duceptam quidem namque ait a i 3 Hinc Pythagoras illum omnium sapientissi-uiu in dixit, qui nomina rebus itui dit primus. Cu

mutatam vero sapientiam homini persecto nemo ne gabit , modo per uas in habeat, ignorationem , malorum omnium pessimum esse malum. Sunt vero qui ultra fines omnes Ad Mni extendunt sapientiam, sic ut xlx aliquid ignoraverit. Eximium logicum illum praedicant Struvius minui . logic. Hebraeor. et Koctilus Increm . Pothist. logic. Egregium geo,

metr m , a Siro uou. um , chymicum , medi sum Κir cherus A. ds. AN νι μοι. u. clas. II. c'. I. Rerum omnium scientissimurn Mersennus in Genes

cv. I Mers. ao. Quaest. XXIX. et Lambecius Prodrom. Hist liit. lib. L cv. I. Qui plura aveat, conserat Bergium Philos. ante diluo. Goedinquum de gem. ρhιlos. natalib. Toer rerum de philosoph. Adami. Fevertinum lib. de Adam. philos. et M derum de Adam. logia.

32쪽

CAP. I. DE UOM. INNOC. SECT. I l. 25

ser 'ens de mil me sed eius deceptioni Pec-- Culum internae elationis Praecessisse, Augu-ουιinus auctor est Lib. XI. de Gen. ad litter. V. Longe praeclarum et innocentis naturaedonum Immortalitas erat. Numquam enim vi- Surum mortem primum hominem , nisi peccasset , Catholica Ecclesia constantissime sa-tetur. Cuius dogmatis auctoritas Scripturis innititur. Scriptum est enim SV. G. Deus fecit hominem inexterminabilem Graece ad incorruptibilitatem inuidia autem diaboli

mors introiuit in Orbem torrarum. Et Apostolus ad Rom. V. II. Per unum hominem peccatum in hunc mundum intravit , et ρer PeoCatum mora ; et ita in o mnes homines mors pertransiit , in quo omnss Peccaverunt. Quod dum iam ipsa Dei interminatio aperte insinuat Gen. II, in quocumque dis comederis exro , morte morieris. Egregie Marius Victor Lib. II. in Gen. Tali lege data ratio docet optima , quod non Morialem Deus in Primaevo tempore fecit Primum hominem : quin ille sibi mortem a se

tulit iatro. Id quod Augustinus adversus Pelagianos contentione i quanta maxima Propugnabat,quip-UD cousuras praeter loc. eu. et Lib. V L

33쪽

pe qui Adamum , vel si uora peccasset , suturum fuisse mortalem docebant, atque haude re in Africana Synodo damnati , mox et in Tridentina Ses. G. Can. i. de Pac

de Genes. ad litter. et lib. XIII. de Cloit. Dei σώρ. XV. ex quo non piget pauca huc transferre: Unde eonstat inter Christianos peraeiter Catholi- eam tenentes idem, etiam ipsam nobis corporis mortem , non naturae lege, qua nullam mortem homini Deus feeit'. sed merito infictam esse ρες- cati: quoniam peccatum Mindieans Deus dixit homini , in quo tune omnes eramus, Terra es , et in terram ibis.

i5 Coneeptis verbis primum Canonem habes ex iis, qui sub Myleritanae Synodi nomine editi sunt: Plaeuit, ut quicumque dicit, Adam primum hominem mortalem faetum, ita ut siMe

Pecearet, sise non Peccaret, moreretur in conPore , hoc est de eor ore exiret, non Peccati merito , sed necessitate naturae, anathema sit. Ita eumdem sensum scripsere Africani Patres in Sardinia ex uiales apud Fulgentium Lib. de Incarnat. Cap. XI v. Tum et sequiora Cone ilia , ae demum Tridentinum oseumenicum Ioc. su p. cit. Si quis non eou stetur , Adam, eum mandatum Dei fuisset transgressus , incurrisse Per ostensom Praeσarieation shuiusmodi iram, et indignationem Dei , atqMeadeo mortem, quam antea illi comminatus fueriar Deuti asathema lit.

34쪽

VI. Non minus detestanda illorum praviatas videtur ex adverso statuentium , Adamum Plena immortalitate donatum , qualem et Christus in corpore post resurrectionem habuit, et beati omnes in siue rerum sunt adepturi. Fi mus , et adversus tale hoc opinamentum Stetit

Augustiuus i 6 cuius celebris illa sententia est Lib. de Corr t. ea Grat. Cv. XIL Pr ma immortalitas Adami erat 'sis non mori . nooissima beatorum erit non ρ samori. Quod diserte explicat Lib. de Gen.

Litteri Cap. XXL Illud Adami corpus

ante Peccatum et mortale Secundum aliam , et immortale secundum aliam caussam ic1Poterat: idest moriale , quia poterat mori , immortale quia Poterat non mori. Mortalis ergo erui primus homo conditione coryoris animiaι s , immortalis autem benescio conditoris. Si enim corPus anis de , utique mortate : quia et mori Poterat: quamois et immor tale ideo quia et non mori ροterut 17 . U i 6 Legesis quae hanc in rem Augustinus

eonsert Lib. VI. de Gen. ad lit. ev. XX. et Lib. r. de ρee. merit. et rem. ev. III.

17 Hinc sane Patet, quo sensu quibusdam placuit , Adami corpus , et immortale , et in 1 ta. te fuisse. Mortalis enim non is tantum dicitua.

35쪽

de ex Augustini sententia Atiuai corpus animale , non spirituale erat , quin et cibo po-

tuque indigebat duplici 18 , vulgari quidem

qui reipsa moriturus est, sed qui etsi mortem numquam experietur , tamen mori posset , nisi Dei cura peculiaris a morte eum vindicaret. Uno ver-ho. Immortalis Adam ibit aetti , potestate vero mortalis.

i8 Habebaι inquit Augustinus Lib. I. M

pec. mer. et rem. Cv. III. quantum existimo et de Iignorum inruetibus refectionem contra dese- . Gionem , et de ligno pilae stabilitatem contra Me tustatem. Qui locus nos probe monet, ut Genesis illud ex ligno Paradisi comede , de vero ei bo et pastu homini, in beato illa innocentis vitae statu, necessario intelligamus, non vero de allegorico, quemadmodum multis placuit. Quam in rem , ne in queo me continere quominus Augustini verba expressissima conseram Lib. XIII. de Cloit. Dei ev. XX. Licet morituri non essent primi Parentes, nisi peccassent, alimentis tamen utebantur , nQn dum spiritualia, sed adhue animalia corpora temrena gestantes , quae licet senio non Deterascerent, ut adducerentur ad mortem , qui status eis de ligno pilae, quod in medio paradisi cum arbore petita simul erat, mirabili Dei graιia praestabatur tamen alios sumebant eibos. Alebantur ergo aliis , quae sumebant, ne animalia cor ora molestiae aliquid esuriendo, ac sitiendo sentirent. De Iigno stitem pilae propιerea SM3labatur , ue νιο

36쪽

Dino ad rosiciendus vires , altero ex ligno vitas ad arcendam mortem.

VII. At vero ut paucis omnia conssciam igaudebat et primus homo immunitatem ab qua vis an inlae , Corporisque miseria sis .

eis undeciamque subreρeret, νel senectute eonfecti decursis temporum spatiis interirent ; tamquam cetera essent alimento , illad sacramento.

is) Gentilium Theologi sive ex traditione

transmissum , sive ex Iudaeorum memoriis edocli, primi hominis indolentiam , beatitatemque ad prime norunt. Unum producam Hesiodum EργOtς ii 6. se Deorum instar degebant securiam animum habentes Longe ab laboribus, et aerumna : neque mO lesta Senectus aderat: sen er pero pedibus , manibusque similes Obleetabantur in convistis , extra mala, omnia. Moriebantur autem, Melut romno domiti : ae bona omnia

Illis erant: et fruetum ferebat fertilis tellus

Onte sua multum , et costissum. Ubi ad Christiani dogmatis sensum exacta omnia vides ; nisi quod aurea aetata illa , quasi somno quodam suavissimo , sic morte ait extinctos. Huc

et fortasse spectat quae Homerus de insulae Syriae incolis canit Od. O 4o6. Illine diri fames procul, et ris tabida morbi

37쪽

v Non enim inquit Maximus Martyr ad Tlia

is lassium scribens moestitia, voluptas spPU- is titio . et eiusmodi assectiones , quae hodiem insunt humanae naturae. prius erant in ho- is mine . sed propter amissionem persectionis.. postquam homo condemnatus est tartimn velut ingressae sunt I parti naturae nostrae. n magis aliquanto brutae adhaerescentes Μ Io . His consonantissima scripsit Gregorius Nagi-angenus, itemque Chrysostomus , cuius locum non heic praeteream. Nec enim corpus msi us interitui obnoxium erat e sed instar aureae statuae recens eductae de fornace . miri in eque splendentis , ab omni comus illud interitu erat immune. Non illi molestus erat Iabor ullus , non a sudore laedebatur, non insidiabantur ei curae , non moeroreS φSum Ορ- Pugnabant , non sordes , non lacrimae . non aliud quidquam eiusmodi a ectionum vexisat.

VIII. is Vivebat itaque homo Augustini

Omnia abest, quae damna trahat mortalibus aegris. ao Unde Marius victor Lib. I. in Gen. Nee prorsum obnoxia morbisCoryora gestabant. Non hos eogebat ad esum Maa ignara fames: qui si mandata svremi Semassent integra Dei, crudelia mortis I eris, et diros neseissent usque dolores

38쪽

ω vesrhis concludam Lib. XIV. de Civit. Dei, Cap. XXVI. in paradiso sicut volebat,

is quamdiu hoc volebat, quod Deus iusserat: is vivebat Duens Deo , ex quo bono erat bo- is nus : Vivebat sine ulla egestate ; ita sempern vivere habens in potestate. Cibus adem rat, ne esuriret : lignum vitae , ne il-M lum senecta dissolveret : nihil corruptionis B in corpore , vel ex corpore ullas molestiasis ullis eius sensibus ingerebat. Nullus intrinis secus morbus : nullus ictus metuebatur ex-n trinsecus. Summa in carne sanitas ; in animan tota tranquillitas. Sicut in Paradiso nullus M aestus , aut frigus : ita in eius habitatore M nulla ex cupiditate , vel timore accedebatn bonae voluntatis ostensio. Nihil omninon triste, nihil inaniter laetum , gaudium Ve- ' rum perpetuabatur ex Deo , in quem flan grabat caritas ex corde puro. Non lassit is do satigabat otiosum . non somnus Prem is bat invitum n.

39쪽

Do Paradiso ooluptatis nonnulla attin guntur. Quid sit Eden. Septuaginta obalis Uersio inter Aretatur. 1. Hi, itaque donss dot busque c umulatus

Paradisum voluptatis , quem plantaverat a principio Deus , ingressus est horno. Sed aliquantisper consistamus hic , et quis iste locus fuerit disquiramus. Primum autem nihil Phi- Ionem morabor , a quo , ceu solatsi , ut Plio tius scribit , allegorica interprotundae Scr pturae ratio in Ecclesiam manavit , nec qui Phi lonem sequutus est. Origenem , qui allegorias Per omnia somnians Divini Verbi maiestatem ad humani ingenii commenta deduxit. Undo quoad propositum nostrum pertinet . merito illum redarguit Hieronymus in 'ist. ad Patλι- machium , quod sic Paradisum allegoriget ut historiae auferat veritatem , pro arboribus An. gelos . pro fluminibus virtutes coelestes intelligens 23 .

dii Videsis et S. Epiphanium in Ancoralo; nec non Methodium apud Epiphanium metes. LXIV.

40쪽

II. Proprio igitur sensu . Paradisi nomine Ioeus amoenissimus venit et a) , quod sane Persicae originis vocabulum esse Pollux testu tur . pluribusque suadent Xenophon , aliique Graeci scriptores . quibus docemur apud Persas maximo in usu Paradisos fuisse. Porro Xenophontis παραδεtσον Τ ullius interpretatur agrum consePtum . ac diligenter cons eum . quemque Gellius Visarium dixit. Nec abludit vox Hebraica UT B Pardes eadem notion pluries in veteri Testamento usurpata. a 3 Nisi quod heic non Pardes, sed ra Gun, idest hortus , legitur.

22 Hinc sane confictum ab Homero Alcinoi hortum nemo unus ignorat, quod et Sanctus Iustinus Martyr animadverterat in Cohortatione ad Graeeos. Quid p si et Iovis hortum ex huius horti allegoria expresserit PIato p Bem sane haud inexpIoratam habuit Eusebius Prae . Eoang. Lib. XII. Cap. XL. quem vide. 23 Paradisi vocem ex orientali pardes si etam contendit Magochius ie. Bibl. in hune Genesis Iocum, ubi et contra VOssium non eam esse vocem compositam adstruit, sed simplicem, et quidem ex Hebraico parad derivatam quod est seiungere , assumpto sibilo in fine ex Syri seriamonis Chaldaeique ingenio. Quo sit eamdem significationem constare voci Pardes , quam Mogatis eae loci huius Gan, tum et Horto latinorum.