장음표시 사용
61쪽
Volentem pellit a corpore , Secunda mors animam nolentem tenet in corpore. CV. XII. Quando ergo dixit Deus primo illi homini , quem in Paradiso constituerat, de cibo Metito : quaeumque die ederitis ex eo, morte moric-mini , non tantum primae mortis partem Priorem , ubi anima ρrioatur Deo, nec tantum ρOsteriorem, ubi eorpus pri tur anima , nec solum ipsam totam Primam , ubi anima, et a Deo, et a corpore separata punitur; sed quidquid mortis est usque adnoMissimam , quae secunda dicitur , qua est nulla Porterior, comminatio illa complexa est. Sed iterum redit dissicultas quoad corpus , quomodo nimirum ex Divina lege statim post peccatum mortuum fuerit. Sane ego illud existimo , eo quidem die qno facinus patrarunt, quo et mortis legem , qua in senium vergerent , acceperunt, mori COe-Pisse. Ita quidem Chrysostomus Hom. XYII. in Genes. n Quamvis multorum annorum spatio vixerint , tamen ex quo audierunt illud : Terra es, et in terram redibis ; et sententiam mortis acceperunt, mortales saeti sunt; atque ex eo tempore illos esse mortuos , aliquis merito dixerit. Hoc vero Scriptura significans ita dixit : quacumque dici Comederitis , morte moriemini; quasi diceret , sententiam hanc accipietis , ut mortales deinceps Sitis n. In quem sensum expresse scripsit et San
eius Hipponensis Episcopus Lib. I. de peccat.
62쪽
IV. Porro autem originalis iustitiae donum non sibi uni , sed universo hominum generi
merit. et remis. Cap. XVI. Id quod in humanis indiciis passim videmus, ut qui capite damtiantur, eo die mori dicantur, quo mortis pronuueiata est sententia , tametsi damnationis exequutio disseratur , diuque in carcere ferro constringantur. Unde Symmachi interpretalio , qui verba, mortamorieris , interpretatur mortalis eris , , quam S. Hieronymus Lib. de tradit. Hebr. adprime probavit, aptissima omnium mihi videtur, quamquatenuerunt Chrysostomus , Theodorctus , Augustinus , Prosper , et Fulgentius. Quod vero ad auteram pertinet quaestionem , utrum omnino mortis necessitate omnes urgeantur , an vero sub mundi finem sint aliqui sine morte ad immortalitatem transituri; prorsus intactam relinquo. Video Lati nos in priorem sententiam Propensiores, Graecorum vero plerosque in alteram. Nolo immisceri. Ut autem ad interpretationem του morae morieris revertar , addam et hoc: si Basilio ae Prospero eadem sic interpretantibus: ad mortem quotidianapirium, et comoris defectione progredieris , adsentiaris, haud contra ego stabo. Vitae enim h
ius principium verba Prospexi sunt Lib. II. MVocat. Gent. Cap. VIII. ) mortis exordium est; nec prius incipit augeri aetas nostra, quam minui. Cui si quid adiicitur spatii temporalis, non ad hoc accedit, ut maneat , sed ita hoc Hansit ut pereat. At modo subit in mentem insignis Gre.
63쪽
acceperat Adam. In eo enim veluti human;
generis capite posterorum omnium Voluntates gorii Nyssent Iocus in oratione , quam liabuit in
funere Pulcheriae Augustae , quo sermonem hunc de divino praecepto mortem interminante Oppor tune claudam. Nimirum mors poena peccati est ;sed poena ipsa mortis , Deo indulgente, in magnum peccantis Adae posteri tatisque eius versa est Commodum ; sic ut misericors Deus humanum gemus ex labe illa sanaturus , et quae primorum
parentum vitio erant amissa reparaturus , commuis
nis legis illius morte morieris gratiam sacere no-Iuerit. Hoc autem quidquid est commodi , quantivisque pretii ex Nysseno habeas , ex cuius verbis non parum solaminis accipio , dum haec inter la-ermas scribo ob carissimae matris iacturam , quae Deo vocante vitam hanc mortalem aerumnosissimam
eum immortali commulavit VII. Kalendas Decem-hres huius anni MDCCCIII. Sed ad Gregorium Nyssenum redeo : s Nihil aliud , inquit, morsa est in hominibust, quam vitiosi talis expiatio. Eten nim quum initio natura nostra tamquam Vasu quoddam honorum capax a Deo omnium con-v ditore procreata suisset, ac hostis animarum non strarum malum in nos fraudolenter infudisset, v nee ideo locus amplius hono relictus esset; otin hanc caussam , ne insitum nobis vitium peren-n naret, meliori providentia , vas ad tempus mor-n te dissolvitur, ut, elapsa vitiositate, humana na n tura reformetur, et ab omni Iabe sincera in vin tam pristinam in3lauretur. Hoc enim resurrectio
64쪽
e P. ii. DE HOM, INNOc. Sh T. Ii. 57 constituit Deus; ut si in aecema perseveras set iustitia , eamdem , et posteri omnes Cum anima ipsa in prima sui origine accepiSsent. Quocirca praeclaro illo dono a latronibus , Angelis scilicet noctis , et tenebrarum EXPO
liatus , iustitiam quam sibi posterisque omnibus acceperat , sibi posterisque omnibus amisit. In illo enim omnes peccaverunt quia omnes ille unus fuerunt , ut loquitur Augustinus.
U. Atque peccatum istud originis per communem originem , Seu propagationem in omnes homines ab illo , qui totius humani generis caput erat , derivari , atque trans
landi , dogma fidei est 35 . Quod mox a
x sibi vult, ut sit naturae nostrae priorem in sta n lum restitutio. Quamobrem, si impossibile est, o naturam in melius instaurari sine resurrectione,n haec autem , nisi mors antecesserit, fieri nonn possit; bona utique mors est , quae mutationis v ia melius initium nobis sit et via. M Vide et Gregorium Nagiangenum Hom. XLII. Titum Bois strensem Lib. II. contr. Man. Macarium Homia. XV. Chrysostomum Iram. XC. Et Augustinum Lib. LL de peccat. merit. et remis. Cv. XXXI.
353 Quidquid de Theodoro Mopsuesteno sit, qui primus, si Mario Mercatori fides, capitale hoe Cluistianae Religionis dogma oppugnavit; quidquid
65쪽
versus Pelagianos accuratius ; eX utriusque
Foederis tabulis , Patrumque perpetua traditione vindicabimus , siquidem in eo Christianae Religionis summa , ejusque fundamenta,
ut Augustinus inquit , consistunt. Enimvero an modicum admittet , qui se sanum eXistimat y aut redemptorem agnoscet , qui nescitae fuisse captivum Z Ut ergo sciamus quae , et quanta nobis Christus attulerit, prius noscamus oportet quid in Adam amiserimus.
et de veteribus Gnosticis , et Manichaeis, de quibus conseratur Cl. Garnorius in Dissert. de Pelag. mereri , Prosecto Pelagius in eo labefactando dogmate adeo laboravit , ut ab eius nomine Iagiana Haeresis passim audierit. Huius Augustino teste Lib. de nat. et grat. Cv. PI. duo
erant Metali surema evita . nimirum naturam h minum , neque in pamulis medico , qtata sana exi, neque in maioribus gratiae adiutorio egere , quia Fiabi sinetens est ad iustulam. Pelagio Coelestius accessit , mox et Iulianus Episcopus Eculanensis. Tametsi Calliolicorum validissimis pressi argumeutis Pelagiani eo posthac devenerint , ut mortem ita mundum per Adami peccatum intrasse lassi sint , non Vero Peccatum ipsum. Ex quo absurdissimum illud consequebatur, poenam transisse sine culpa, et innocentes parvulos iniusto supplicio puniri ,
trabendo morte in sine meritis mortis. Quod de u-
66쪽
Peccati originalis in omnes homines
transfusio ex Veteri Testamento vincitur. I. Iurgo ut ex Veteris Testamenti tabulis ordiar , insignis est Psalmi quinquagesimi Iocus et Ecce enim in iniquitatibus conceptus Sum , et in peccatis concepit me mater mea. Scilicet, inquit Ambrosius, antequam nascimur , maculamur contagio , et ante usuram lucis , originis ipsius excipimus iniuriam, in iniquitate concmimur. Quo invictissimo ic-stimonio Pelagianos abunde exagitarunt Hier
no tantum Dei hominumque mediatore Christo Catholica fides novit, qui pro nobis mortem, Peccati poenam , sine Peccato subire dignatus est. Mitto dicere invictissime quantum tantae haeresis depravationi universa restiterit Ecclesia qua de re vide quae infra adnotabimus donec ubique tandem prostrata. Sed post Saeculum XVI. pugnam integrare Viricus Zuvinglius in Declaris de Pec. Orig. tum et Socinus in Praeseet. Theolog. connisi sunt. Quamobrem Tridentina Synodus antiquas Pelagianae liaeresis damnationes cou
67쪽
nymus , et Augustinus , et qui hos subsequuti
sunt Patres. Neque enim ullum omnino patet effugium abs eo, quem ante Pelagianam
pestem nonnisi de originali iniquitate antiqui Patres acCeperunt 36). Origenes quidem Ho- mil. VIII. iu Leuiticum Psalmi verba ex- Pendens , quaecumque , inquit, anima in me nascitur , iniquitatis et Peccati sordes
polluitur 37 . Nec minus expresso S. Ililarius in Ps. XC VIII. Scit homo sub peccati
origine , et sub Peccati lege se nutum. II. Testimonium alterum ineluctabile ex liabro Iobi habemus Cap. XIV. in quo ex Septuagintavirali versione legitur : Nemo mundias a sorde , nec infans , cujus est unius
36 In lextu Hebraico expressius numeria Si gulari legitur: in iniquitata eone tus sum , et in Peccato peperit me mater mea; quemadmodum et S. Hieronymus vertit, consonatque versio Chaldaica , Siriaea, et Arabica. Celerum pluralis proesingulari saepissime in Scripturis usurpatur, ut alibi adnotasse memini. 3 Origenem hoc in dogmate orthodoxe sensisse , ponderosis argumentis ostendit Cl. Bossuetus ita Defensa de la Tradition, et des sainta Peres Lib. VIII. Cap. XXVIII. Confersis et Danielem Buelium in Origenianis Lib. II. cap. II.
68쪽
diei Mita sver terram 38 . Quae enim ista immundities est, quae Sordes ista , qua nascimur , nisi originalis labes 2 Scriptura diserte inquit Origenes Toni. VII. in Leuit. de illo qui nascitur pronunciat, quod non sit mundus a sorde , etiamsi unius diei suvita ejus. Urget et argumentum Augustinus Daων. Dei Lib. XX. cv. XXVI. Ex quo
commissa Prae ricationis caussa, inde primi parentes dimissi sunt , atque humama in eis natura damnata est, exceρto uno Mediato re , et Post Loacrum regenerationis quibusque adhuc ParMMlis, nemo mundus a Somde , sicut Scriρtum est , nec infans , cujus est otia unius diei suster terram. III. Quod ipsum Iex ad Abraham data Gen. Cap. XVII. luculentissime adstruit: MawIus cuius caro P mutii circumcisa non tuerit, Peribit anima eius de Populo Suo , quia pactum meum irritum fecit; qua veluti armatus Augustinus Lib. de Pec. orig. P. XXX. iterum iterumque in Pelagianos irruit. Quid enim peccati, quaeso , Parvulus P -
38 Hebraicus textus : Quis detur mundαε δε immundo p non unus. Vulgata vero: quis Polear acere mundum de immundo conceptum semine enonne tu qui solus es p
69쪽
pria voluntatae com n. isit, ut alio negligentct , et eum non circiamcidente , ime damnetur damnatione tam Se em , ut Pereat anima illa de ργulo suo Z Quid sibi ergo puli , pro nullo propriae uoluntatis a misso tanta damnatio ' nisi quia infans stemtinet ad massam damnationis , et iuste , ex Adam natus , nisi inde fuerit , non Secundum debitum , sed secundum gratiam liberatus. Id quod Iuliano Aeculanensi opponit Lib. II. de nuρt. et concuρ. Cv. XI. Diacat iste, si Potgst, quomodo Puer ille testamentum Dei disssaoit octo dierum 39 : quantum ad psum attinet, innocens infans Tunc ergo disssavit testamentum Dei o , 39 Genesis locum Septuaginta Interpretes
ita vertunt: masculus, evius praeputii caro Octa- die circumcisa non fuerit, quam Versionem sequutus Augustinus Lib. XVI. de CiM. Dei Cap. XXVII. nec non Origenes Lib. II. in D. ac Rom. Nec velim quis obiiciat clausulam eam , setapa die , in textu Hebraico non legi, nam Memsu Ia. scriptum : infans Octo dierum circumcidetur in Mobis, quibus Mers. i . subditur: Masculus cuius νωγαι ii eam cireumcisa non fuerit cet. 4οὶ Probe Augustinus docet, Genesis verba: pactum meum irritum fecit, de pacto Adamitico intelligenda non comedenti de ligno scientiae ho
70쪽
quando per unum hominem peccatum intrapit in mundum , et Per Peccatum mora , et ita in omnes homines Per transiit, in quo
IV. Neque tamen quievit hine Iulianus, quin acrius Augustinum 4 i) celebri illa Et chielis XVIII. 20. sententia lacessebat: An ma , quae Peccarit , φω morietur: Filius non portabit iniquitatem Patris , et Rater non portabit iniquitatem Ilii , iustitia super eum erit , et impietas i ii erit suer eum 4a .
ni , et mali, in Adamo ab omnibus violato; noα vero de paeto Abrahamitico. Verum quid si de Abrahamilico circumcisionis pacto illa accipias Psemper id constabit, animam pueri incircumcisi non alio damnari, quam ob originalem maculam, quae in veteri lege nonnisi Per circumcisionem d Iobatur. Illud tamen per trausennam adnotare non piget, circumcisionem veteris . legis in eo disserra a baptismo novae legis , quod in baptismo eouis sertur gratia ex virtute ipsius haptismi, qui persectae Christi passionis instrumentum est, in circumcisione autem conserebatur gratia ex virtute fidei passionis Christi, non vero ex circumcisiciis nis vi.