장음표시 사용
541쪽
cap. V. Quomodo se ete. 639 ne ebhe datio virito delia Chissa, edi SAgnone , e delia Natura dei Sac ramento, si quale non solamente δ giudicio , ma d . medicina sa
4. Plura autem sutit haeo signa , prout doceni DD. a) Ii Major dolor manifestatus per lacrimas modo sunt verae compunctionis ) ,
aut per verba ex corde procedentia , quae aliquando certiora signa quam lacrimae esse possunt. 11. Minor sumeres peccatorum intellige cum Poenitens fuerit in eisdem occasionibus et tentationibus peceandi aut si Ρoenitens post ultimam Consessionem perseveravit in Gratia per notabile tempus , puta per et O. aut 25.
dies , ipse qui prius pluries in hebdomada pr
labi solebat ἔ aut vero si relapsus fuerit post magnam resistentiam s aut etiam si antequam ad Consessionem aceederet, diu se abstinuerit a stul- pia mortalibus. III. Diligentia adhibita pro emendatione , ut esset si Poenitens diligenter ω- casionem vitaverit , media praescripta a Conses-llario executioni mandaverit , aut si adhibueritiei uvia, preces , eleemosynas , etc. ad vitium extirpandum. IV. Si ipse petit a Consessario rein media , aut nova media ad emendationem; iterusi promittit implere media quae tunc ei suggerit Consessarius i maxime si numquam monitus suerit ad illa adhibenda ; sed his promissionibus censeo omnino fidendum , si alia signa desint ;cum Poenitens , ut Absolutionem carpant , &cile promittant, sed postea difficulter attendant. V. Spontanea Consessio , nempe si Ρoenitens a cedit non jam ad implendum Praeceptum Pa AChale , neque ex quodam usu pro se confitendi in aliquibus temporibus , prout in die Nativi-
542쪽
5io Praxis Consessarii. latis Domini , in Festivitatibus Dei parae , et similibus , , neque accedit impulsus a Pareulibus, a Domino , aut Magistro : sed Venil omnino sponte , et vere inspiratus a Divino lumine , ad solum finem , ut Divinam Gratiam recipiat. Praesertim si ad se consitendum longum iter agia gressus fuerit , abstinuerit a lucro uotabili , grave substinuerit incommodum , aut magnum Conianicium iniernum vel externum superaverit. VI. Si venerit . motus ab aliquo extraordinario impulsu , puta ob concionem auditam , aut moris lem amici , obve metus alicujus imminentis naiagelli , prout terraemotus , pestis etc. VI l. Si Poenitens confiteatur peςcata anterius Per Uereiacundiam iacila. V IlI. Si poenitens , antequam accedat , restituerit rem , vel .samam ablatam. IX. Si propter monitionem Consessarii ostendit apprehendisse novam cognitionem et horrorem sui peccati , periculique suae dam uationis. Alii alia signa addunt , prout si Poenitens magnam libρnter acceptat poeni leni iam i si asserit poeuli uisse peccati statim ac illud patravit ; si prolesiatur velle mori potius 'stiam peccare. Sed haec signa nescio an sola satis esse Possunt i potius dicerem quod possent deservire ad alia signa ,
b. Denique semper ac aliquod adest signum, quo prudenter positi judi rari Poenitens mulasse voluntatem , bene absolvi potest i quamvis enim Confessarius , ut Pinui leniem v bsolvore Possii , uiora litet certus esse debeat ejus dispositionis , allamen advextendum , quod in aliis Sacramentis , in quibus materia est pli .ica , Physica etiam debet esse certitudo ; sed in hoc Sacramento Poenitentiae , cum materia sit moralis , Pro ui sunt actus Pinui lentis , susscit moralis
543쪽
cap. V. Quomodo se etc. 6 reertitudo , sive respectiva , ut probatum est a): nimirum satis est quod Confessarius prudentem .habeat probabilitatem de dispositione Poeni lentis, sine aliqua prudenti suspicione in oppositum , alioquin disticulier unquam posset ullus peccator absolvi , nam omnia signa Pinnitentium aliud non laudant quam probabilitatem quamdam de ipsorum dispositione. Auctor deu Instruatonemr si Noo. Confessori ,- sic inquit : Non nicem east alim ρer amministrare la Penilenaa , cheuu gislato prudente ρrobabile delia divosisioneaeι Pentiente ; onde se te circosinnae non fon dano tin diabbio ρ dente , ch' egii non sis sufciententente disposto, non deoe ii Confessors iu-quiclare se stesso , ne u Penuente , Aer apernel' eoidena a che non 8 possibile b). Et sic uo. tandum Circa malum habitum , quod facilius absolvi possu ut Recidivi in blasphe in iis , quam
in aliis peccatis odii , furti , aut libidinis, quibus habitus sortius inhaeret, causa majoris cou- cupiscentiae , sive inclitiationis , quae in illis in-vmium 76. Dictum est , Consessarium Posse absolu- ionem impertiri Consuetudinario , et Recidivo, quando ille per signum extraordi uarium dis p εitus apparet: sed non dicitur teneri, quia po est etiam absolutionem ei disserre, si hoc censeat expedire , ut communiter DD- docent e); Etenim , licet Poenitens post Cousessionem suorum peccatorum jus habeat ad Absolutionem , tameti non habet jus ut statim absolvatur; nam Consessarius tamquam Medicus beue potest, imo quandoque lenetur Absolutionem disterre , cum
544쪽
iudicat tale remedium necessario prodesse saluti sui Poetiitentis. An autein expediat ordinarie utilioc remedio , aut non sine consensu Poeniteri
tis Τ Certum est non expedire , quod dilatio a ferre potest inagis detrimentum , quam Pros eium ; et idem dicunt DD. quando ob dilatimnem Poenitens subire deberet aliquam infamiae notam, aut periculum sa). Extra autem hos casus, quidam volunt melius esse, quod huiu modi Recidivis differatur Absolutio. Alii tamen ora munius Censent id raro expedire ; et hoe etiam seulit celebris nostrorum temporum Μ, si arius , R. P. Leonardus de Portu Mauritio in suo docto Sermone Romae edito, cui titulus, Discoras Mistico , e Morale. Melius nihilominua dicendum , quod in hoo puncto nequit certa
statui regula , sed Consessarius iuxta occurrentes circumstantias gerere se debet. Deo se Comme det , et secundum se sentit inspiratum , sieiaciat. Ego ita censeo : Si Poenitens relapsus est
ex fragilitate intrinseca , prout accidit in Pe cutis irae , odii , blasphemia ruin , mollitiarum ,
aut delectationum morosarum , dico Cum gemtentia communissima Doctorum b quod raro expedit differre Absolutionem RecidiVo , cum ille ea dispositus: nam sperari debet magis Gruistiam Sacramenti , quam dilationem Absolutiouis illi prodesse PoMe. I. Dico eae fragilitate intrinseca 3 aliter enim
Uendum cum eo qui relapsus est ob occasionem -trinsecam , quamvis necessariam ; nam occasio vivaciorem excitat concupiscentiam , et Comin. Hiois Praesentia vehementius seusus commovet,
at intensiorem reddit affectum ad peccandum ,
545쪽
quam facit pravus habitus intrinsecus ; et ideo
poenitens in occasione extrinseca magnam sibi
vim inferre debet, non tantum ad superandam tentationem , sed etiam ad se removendum Ria miliaritate et praeseutia complicis , ut Peric tum ex ' imo reddatur remotum. Et ianis magis hoc Procedit , si occasio est voluntaria , et omnino auferri debet , quia luuc recipiens Absolutionem , antequam occasionem amoverit, remanet in mygno periculo frangendi propositum laetum de illa removenda prout ostendimus ita Capitulo praecedenti niam. 6 i. E eonverso iueonsuetudinario ob causam in trivsecam remotius est periculum violandi propositum, dum vx una parte uou adest objectum extrinsecum quod tam violenter eum impellat ad peccandum : et ex altera illi uora est voluntaria retentio mali Minbitus , prout est voluntarium non amovere -- casionem cum possit ; unde in tali necessitate Deus male habitualo magis succurrit , et ideo
plus quam a dilatione Absolutionis, sperari pota est emendatio a gratia Sacramenti , quae illum sortiorem reddet , reddetque essicaciora media quae ipse adhibebit ad habitum extirpandum. Cur enim , recte dicunt Salmantieenses sa) , magis sperari debet quod peccatori Gratia carenti pro sit dilatio Absolutionis, quam prosit amico Dei Absolutio qua gratiam recipit. Et Cardinalis Toleius bὶ , loquendo praecise de peccato pollutionis , censet ad tale vitium vitandum non esse remedium essicacius quam saepe se munire Sacra mento Poenitentiae ; subditque hoc Sacramentum maximum esse frenum hujusmodi peccatum committentibus : et qui eo nou utuntur, inquit quod
546쪽
544 Praxis Consessarii. non sibi promittant emendationem nisi per mira culum. Et in facto S. Philippus Nerius ut legitur in ejus vita a) ) maxime hoc medio Da
quentis Consessionis utebatur pro Recidivis in tali vitio. Huic quoque confert id quod ait Rituale Romauum , agendo de Poenitentia et Lamecata facile recidentibus utilissimum ferit core sulere , ut ScePe confiteantur ; et si ex ediae , communicent. Et dicendo facile reciden tibus , certe intelligit loqui de eis qui nondum pravum habitum extirpavere. Aliqui Auctores qui ρον se solam rigoris viam videntur velle Animas , salvas sacere , dicunt Recidivos pejores fieri ,
cum unte emendationem absolvuntur. Sed ipsa scire vellem ab his Magistris meis , an omnes Recidivi , cum sine Absolutione dimittuntur , C rentes gratia Sacramenti , omnes evadaut somtiores , et omnes emendentur ' Quot ego mis ros novi tu exercitio Missionum, qui dimissidae Absolutioue , vitiis et desperationi se abjecerunt , et per plurimos annos omiserunt confiteri r Ceterum repeto : quisque se dirigere debet , iuxta lumen quod donatur a Deo. IIoecerium est , quod in hac materia tam erra ut ii
qui plus justo sunt faciles, quam ii qui sunt disti uiles ad absolvendum. Multi quidem propter
nimiam facilitatem sunt in causa; quod tot Animae perdantur et negari non potest isti in m tori sint numero , et majus damnum asserant , dum isti in majori numero accedunt Peccatores
habituati ; sed alii ob nimium rigorem etiam
magno su ut damno Animarum saluti. Et nescio, an Consessarius debeat lautum si hi scrupulum injicere, quando absolvit indispositos, et non etiam
quando dispositos sine Absolutione dimittit. Coa- 4 Cv. 6. num. a.
547쪽
cap. v. Quomodo se ete. 5 5etudo hic , et dico : Non nego' quod aliquando bene' prodesse potest Recidivo disposito dilatio
Absolutionis: Dico secundo r semper proderit quod Consessarius hujusmodi Recidivos terreat, ostendatque ac si non posset eos ahsolvere. 'Dico tertio et ordinarie loquendo , Recidivis ex fragilitate intrinseca, et per signum extraordinarium
iam dispositis , magis Absclutionis beneficium proderit , quam dilatio. Utinam et Consessarii
neci divos absolverent tum solum cum signa e
traordinaria afferunt i id quod lugendum est 3 quod major, ne dicam maxima, Consessariorum pars universaliter Recidivos abso vunt sine distin-olione , sine signo extraordinario , sine admonitione , et sine aliquo saltem remedio praestito ad emendationem 3 et hinc vere Procedit , non iam ab absolvendis dispositis, tot Animarum universalis pernicies. 8. Hoc tamen quod dictum est, communiter loquendo de Habituatis , et Recidi vis, non procedit jam circa Initiandos in Sacris ordinibus habituatos in aliquo vitio praesertim in peccato turpi ; circa hoc enim alia currit ratio. Laicus habituatus absolvi potest, semper ae est dispositus ad suscipiendum Sacram eulum Poenitentiae , sed ordinandus habituatus, si vult ipse ad sacrum ascendere ordinem , non sufficit , quod sit dispositus ad Sacramentum Poenitentiae, sed oportet quod etiam dispositus sit ad recipiendum Sacramentum ordinis; alioquin ad neu uum dispositus erit; cum enim sit indignus ascendendi ad Altare qui vix egreditur e statu Peccati , nec habet probitatem Positivam , necessariam respectu ab sublimitatem status in quem immitti inhiat , ipse graviter peccat, si absque illa vult sacrum ordinem suscipere, etiamsi PQ natur in statu Gratiae. Quapropter tunc Cou-
548쪽
sessarius nequit eum absolvere , nisi promittat abstinere ab ordine suscipiendo, ad quem ascendere non potuerit , nisi post longi temporis , saltem plurium mensium probationem. id pi ne probatum est in Dissertatione Operi iti serta sal , cum communi sententia Doctorum h ibi relatorum , qui docent quod ad sacri in ordinem suscipi eudum non satis est bonitas Cominmunis , id est simplex immanitas a peccato mor . tali , sed requiritur honi as specialis virtute euius Initiandus sit a pravis habilibus depuratu ut docuit D. Thomas γ) : ordines sacri Pro exigunt sanctitatem, tauri Aonias ordiniam i-yone iam Purielibus jam ρω saneti alem desi emis , idest ab humore olliorum. Et ratio est, quia si ordiuaudias hane non habet specialemaanctitatem , indignus est super plebem constitui, ad altissima Altaris Ministeria mercenda : Sicul
illi loquitur idem S. Docior qui Ordinem
3ver Plebem eonstituuntur gradia oririnis , itam sumniones sine merito sanetua/is sci). Et al, hi ' expressius praelat am rationem confirmat . dicens : Quis ρer sacrum Oriunem dePutaeiar ad dignissima Ministeria , quibus i si Christo sempitiar in Sacramento Altaris , aia q&od reqαir,
tur major sanctitas tutersor, quam reqtarit e iam Religionix statras. 9. Verumta inen excipitur casus quo a Deo donaretur quis tam ea traordinaria compunction
quae ipsum liberaret ab antiqua fragilitate ; nain,
549쪽
Cap. V. Quomodo se etc. 647nt ait idem Angelicus a). Qtiandoque runta commotione conrertit Deus ) cor hominis , ut subiιο ρerfecte conseqtiatur Sauctitatem Viritualem. Rarae quidem sunt hujusmodi conversio ues , et praesertim in Ordinandis , licet aliquam petant Domum religiosam , ut spiritualia agant Exemuitia i isti enim ui plurimum non ultro , sed coacti accedunt ; sed quando vere quis tantum reciperet gratiam a Deo cujus admirabiles summisericordiae 3 quae ipsum taliter mulatum redis deret , quod licet adhuc aliquod pravum motum
sentiret, magnum tamen concepisset horrorem adversus peccatum , et simul notabiliter dimis nutum in se cognosceret ardorem concupiscentiae, ita ut a gralia munitus facite jam inciperet tentationibus obsistere , et insuper firme statuisset in Posterum , non tantum vitare peccata, et Do casiones, sed etiam media opportuniora suscipere ad vivendum ut Sacerdotem decet, et jam simul in episset ad suam conversionem confirmandam instanter preces effundere pro sua perseverantia, cum magua et tali in Deum fiducia, quae eum redderet moraliter securum de quadam magna mutatione vitae , eo casu bene posset Consessarius eum ahsolvere , etsi ipse vellet statim post consessionem ordiuem sacrum suscipere. Attamen adhuc in huju,modi casu Ρoeniteris magnam habuerit compunctionem , consessarius quantum
Iotest adhibere se debet , ut illum inducat adisserendam susceptionem ordinis , ad hoc , ut
melius a pravo habitu se purget, et melius concepta proposita exequatur. Imo ad hunc effectum, ri ille nolit disserre susceptionem , potest etiam Consessarius tanquam Medicus, ad majorem eius
prosectum , disserre ipsi Absolutionem , M lui- a 3. ρ. quceat. 86. art. 5. ad i.
550쪽
tiandus ordinis susceptionem differat. Hoe tamen intelligendum , modo ex tali dilatione non subis eat ille periculum alicujus infamiae , aut uotae , tune enim prout notatum est n. 76. Poenitens habet jus , ut statim absolvatur. Ceterum Coninsessarii debent esse dissiciles , quantum fieri potest , in absolvendis hujusmodi ordinandis, qui postmoduin ordinarie pessimi evadunt, et sic populis et Eccleotae perniciem masuam afferunt a . a Vide lib. 6. ex n. 69.