Theologia moralis divi Alphonsi De Ligorio 9

511쪽

cap. II. De Interrogationibus etc. 5m

tum motiva sufficietilia adsunt sie judicandi de aliquo iacto , judicium non est temerarium, sed iustum , et Propterea culpa caret. a. Quod plerumque haec non sunt judicia , sed suspiciones, in quas domini, Patresfamilias aliquando tene tur induci, ut aliquod peccatum impediant, e .gr. ne servi surentur , ne filiae peccent , cum viris versando etc. Tantummodo eos de hoe moneat , ne hujusmodi suspiciones sine necessitate cum aliis conserant. ν47. Reliquum csset sermonem sacere de Praeceptis Ecclesiae , sed de iis , nempe de obligatione audiendi Missam , et de noti laborando die festo , jam satis supra diximus n. 32. et 33. Circa jejunium autem , tria in conses3arii memoriam revocamus. I. Nou omnes labores exeu-

are a jejunio , sed eos dumtaxat, qui multam corporis agitationem causant sq. II. Operarios iis solis diebus excusari a jejunio , in quibus actu Iaborant , aut cum sperant crastina die laboraturos , et non posse nisi die praecedenti comedant b . III. Non sufficere ad jejunium satisfaciendum extra prandium et coenam non comedere , aut vespere minus solito coenare , ut

falso multi credunt ; jejunium enim importatunicam comestionem sacere in die ; et vesperi aliud non permittitur quam simplex Collatiun

cula octo unciarum juxta communem consuetudinem , aut ad plus decem unciae possunt cou-cedi illi , qui ob majorem exigentiam usus suisset majori quantitate ordinariam excedente se . Pa VPeres Vero , quibus mane non fuisset cibus sufficiens , et non possunt substentari sola col-

512쪽

6io Praxis Consessarii. Iatiuncula serotina , hi excusantur α). Quod si vespere hi haberent sufficieii tetit cibum , dicunt DD. hos teneri jejunium , antevertendo Coenuintam ad meridiem ; sed multi alii hoc negant , quia hujusmodi ieiunium incommodo extraordinario esset illis. observentur quae in opere ha

Postquam tale examen a rudibus exegerit , quomodo postea consessarius se gerere de heat , ut disponat poenitentem ad dolorem , et adjuv-gat poenitentiam , iam supra actum est n. io. et M. ). Sed ante omnia advertat tale e Tamen non negligendum , ubi cognoscitur OPus esse , dum invenitur consessariorum major Pars in hoc puncto derase. mm. I 23. o. Secundo.

513쪽

Cap. III. De Interrogationibus ele. SI x

CAPUT III.

De snterrogationibus adhibendis eum Persona diperei sta tis , aut conditionis , quin sunt conscientis Parum meticulosin.

8. I Ie ad Vertitur, quod eirca obligationes

proprii status , aut officii non semper suffici consessario Poeni lentem tu terrogare tantum , ausuam obligationem impleverit, cum poenitens videtur esse conscientiae parum meticulosae , aut consessarius aliunde habet rationabilem suspicionem quod ille suis obligationibus desit ; tunc oportet ut ipsum interroget tu particulari , sautem circa ejus obligationes principaliores. 49. Et primo, si est Sacerdos qui ad eonfitendum accedit, interrogetur I. an satisfecerit horis canonicis , es oneribus Μissarum , vel an has per multum tempus distulerit celebrare 7 a. an negotiationem exercuerit 3 3. an nimis sest=nanter Missam absolvat ' Nam si infra quadrantem horae illam terminat , ipse a culpa gravi nequit excusari etiamsi Missa sit de requiem , ut non sine magno sundamento plures DD. docent a): infra enim tam breve spatium non est possibile Missam absolvere si ne magna verborum et caerimoniarum negligentia ; saltem nequit Missa celebrari eum ea gravi late et decentia , quae tanto Sacrificio convenit. Insuper ex Mi Sanimis sestinanter celebrata , Oritur etiam gra Vescandalum laicorum , quibus , ut ait Bellar minus b) , videtur hujusmodi Sacerdotes non cre- a) Tom. VI. lib. 6. n. 4 O.

514쪽

. 5i I. Praxis Consessarii. dere quod in Missa realiter sit praesens Divina Christi Domini Majestas.

5o. Ρraeterea , nou erit improprium Sacerdotes interrogare, an in ipsorum patria magna sit penuria consessariorum Z Eo enim casu posset aliquis Sacerdos teneri ad sae reddendum idoneum ad consessiones excipiendas, ut validis rationi-hus probavimus sa) ; quibus addatur doctrina D. Thomae , qui mi qucrat. 34. art. I. inquit , Deum ad hoz instituisse in Ecelesia ordinem Peesbyterorum , ut ipsi aliis Sacramentaministrarent ; Et ideo Verba S. Doctoris ) μο-stiit ordinem in ea, ut quidem alus Sacramenta traderent. Idcirco Sacerdos appellatur lux mundi, sal terrae , et coadjutores Dei. Cum igitur finis Sacerdotis sit Sacramenta ministrare, quomodo ipse petierit a culpa excusari , si viderit

suos conterraneos carere coosessariis et ideo plures eorum in peccato manere , cum magno

damnationis periculo et ipse Domini finem ob quem ad Sacerdotium fuit evectus. a Deci 'frustraneum reddit , negligendo ex pigri ita ido

neum estici. ad ministraudum poenitentiae Sacramentum , quod saluti Animarum , excepto Baptismo , prae aliis necessarium est 3 Nimis vexenda sunt verba Domini adversus eos Sacerdotes , qui salutem proximorum parum curam S dicente me ad in im , morte morieris, non annunt aseeris ei. ... ωSe i ius in iniquitaιe stia morietur, sanguinem ejus de manu matrequiaram. Erech. 3. I 8. Si autem Sacerdos ille soexcuset adducendo suam insufficientiam , audiatdi. 2 ranciscurn Salesium , qui salsam vocat humilitatem eorum Sacerdotum qui renuunt Animarum saluti incumbere , sub titulo suae imbecillitatis. Ista ait Sanctus malitiosa est hu-

515쪽

Cap. III. De Interrogatiouibus et c. si militas , et inventus amotis pxoprii, qui sub hoc

specioso praetextu propriam qua' rit tegere socordiam. Subdit quod Deus , cum aliquod nobis talentum donaverit, juste petit a nobis, ut illud exerceamus : quapropter qui eo utitur et paret, ille magis humilem se ostendit, Superbi quidem causam habent , ut nullum suscipiant opus, quia tales in seipsis fidunt. Humiles coulra magna ui in mi sunt , quia non proprios perpendunt vires , sed in Deo confidunt cui placet in no tra infirmitate suam omnipotentiam extollere' unde muri

cludit quod humiles omnia aggredi possunt, 5 r. Secundo , si accedit ad consilesndum aliquis consessarius , de cujus idoneitate prude uter dubitatur , interrogetur , au studio susscientem operam dederit , et an studere pergat 2 nam , ut diximus n. i8. in sine , ad bene exercendRm officium excipiendi consessiones, non satis est aliquando studuisse. Item , an absolverit eos qui manebant in occasione Proxima peccati , aut era ut reci civi, nec extraordinaria signa suae dispositionis asserebantὶ Si unquam talis consessa rius aliquam poenitentem solicitasset ad turpia , interrogetur, an sciat eum non posse Sacrurn facere, dum a SS. Ρ. Benedicto XIV. solici

tantibus imposita est inhabilitas perpetua , et

Papae reservata , quae ut ostendimus in opere sa) , non ante omnem Sententiam incurritur. An autem haec incurratur etiam ab ignorantihus t Observa quae dicuntur in eodem opere loco citato , Venetiis edito b).5a. Tertio, si accedit Parochus, interrogetur an attendat ad debitas cprrectiones erga subditos y praecise erga eos qui aliquo tenentur odio, a) Lib. 6. n. 705. ' . b) Haec nostra editio est o mutuo cyn forniis

516쪽

si Praxis Consessarii.

aut cum aliqua turpiter conversantur , aut domos sponsarum frequentant ' Et de hac materia aoquendo hiatu modi Parochus valde advertatur ad non accipiendas Promissiones mutuas matrimonii , nisi parum ante, quam Nuptiae sint conistrahendae, ut prudentes Parochi agunt; alioquin omne tempus illud usque ad matrimonium , peccatorum tempus erit. 2. An invigilet , ut sui subditi absque exceptione personarum Paschale impleant praeceptum Z Quot personas in Μissio-mibus invenimus , praesertim majoris existimati nis , quae Per multos annos praeceptum implere omiserunt , quin Parochus eos admonuerit , et opportuna adhibuerit media ad ipsorum resipiscentiam' 3. An Sacramenta ministraverit praecipue poenitentiae ) in periculo mortis, aul cum requisitus fuerit per seipsum sa) ῖ Dico per sei-Psum , quia , cum ipse potest , non satisfaciti ira per alios ministrando b). 4. An mori hundis debitam praestiterit assistetitia in 7 5. An in

Dominicis conciones habuerit; etenim Parochus cum non est legitime impeditus, omittendo con-esonari per mensem continuum , aut Per tri sinenses discontiti uos intra a unum , a DD. nore

excusatur a gravi culpa sc . 6. An debitas largitus sit eleemosynas habens heneficium pingue,

eongruam excedens y 7. An attenderit ad instruendos in Doctrina Christiana pueros , et rusti- eos circa mysteria fidei , et media ad salutem 2 Praesertim an instruerii rudes circa dolorem peccatorum Necessarium ad obtinendam ahsolutionem ; necnon pueros circa communionem aetate

qua jam ad eam sunt idonei , nimirum ordinarie loquendo ab anno decimo usque ad duodeci- a Num. 6 et 3. a. Rem a. et Rem. 3.

517쪽

Cap. III. De Interrogationibus ele. sismum, vel ad summum ad decimum quartum lay

Sciendum enim , β. Carolum Borro maeum suis Parochis praecepisse quod ad communionem idoneos redderent pueros , statim ne ad decimum annum pervenissent b). At quidam Parochi renuunt etiam pueris , qui ad annum pervenerint duodecimum , Eucharistiam ministrare , et cur tui incommodum effugiant illos instruendi. 8. Interroget sedulo , an iacile , et ob humanos respectus attestationes tu scriptis dederit initia adis necessarias , ut illi possint ordines suscipere t in hoc enim oportet quod Parochi non sola votitia negativa si ut contenti, cum debeant

hahere positivum de ipsorum Probitate , et Sacramentorum frequentia ; et ideo tenentur pa*ticulariter de his omnibus certiorari. Quandoque inveniuntur ordinandi mille culpis onerati, qui

vix semel in anno communionem acceperint , immo qui etiam praeceptum Paschale omiserint, et deinde audacter attestationes Parochi praeseu taut de morum honestate , et Sacramento ium

equentia. Isti jam postea ordinea suscipiunt , et scandalum fiunt populo i et de omnibus ips ruin flagitiis Parochus equidem rationem Deo

reddere debet se nam Episcopi in hos Parochis

credunt: sed Episcopi seduliores fidem non praestant Parochis in hac materia tam gravi a qua salus pendet populorum . .

53. Quario , si accedit Episcopus negligentis

eoi scientiae , consessarius interroget t. Aa debl

tam adhibeat diligentiam praeter scientiae examen ) in se certiora udo de positiva probitate ordinaudorum prout Sacri Cationes , I ridentinum , et Apostolus imponunt, minime acquie- a) Lib. 6, n. 3ioi. D. Sed iac.

518쪽

516 Praxis consessarii. scendo Paro horum attestalionibus , quaa ut

diximus ut plurimum ausi salsae sunt , o ut suspectar. 2. An approbet ad consessiones Sacerdotes sat in moribus et doctrina expertes Τ Aliter illi plus damni quam utilitatis asserent. 3. Qti modo redditus mensae expendat, et applicet λ Ut

enim probavimus α) , Episcopi demta honesta

Sua sustentatione, reliqua tenentur pauperibus elargiri. 4. Quomodo residentiae obligationi satisfacit λ Etenim nec etiam per tres menses a Tridentino coiicessos , ipse a sua dioecesi potest abscedere , ut Pontifex Benedictus XIV. declaravit , si ex sutili causa sive ob meram oblectationem abesset. 5. Quomodo invigilet ad inquirenda suarum ovium ficandala , ut ipsa reparet meliori modo quo poterit , implorando ei iam subsidium brachii saecularis , si oportet λ 6. In terroget quomodo se gerat in bono exemplo ex hi hendo λ certe enim Praelatus speciali modo leianetur exemplarem Se Praebere: alioquin quomodo poterit suos Ecclesiasticos corripere ; putane eum mulieribus versentur , neque ludos vetitos frequentent , si de his malum ipse tribueret exemplum.

54. Quinto , si confitetur Monialis , interrogetur. I. An aliquem desectum commiserit cir ea vota , praesertim paupertatis , aecipiendo vollargiendo sine licentia Z I. An satisfecerit horis

ea nonicis i opinio enim quod Moniales iti privato non teneantur ossicium recitare , non est

satis probabilis , ut ostendimus b). 3. An erga aliquem mutuam nutrierit benevolentiam periculosam , puta si adsuerint saltem Verba , aut litterae amatoriae t Et eo casu , si Monialis sa-

519쪽

cap. III. De Interrogationibus etc. si

miliaritalem illam nollet relinquere , coustans sit consessarius in neganda ei absolutione in hujusmodi enim familiari latibus , licet sinis po-

siisve pravus absit, semper tamen periculum uriget : saltem adest scandalum , et malum exemplum respectu aliarum sa). 4. An aliquo lenea tur odio in suas sorores. 5. Si Monialis alia quod exercet officium , interroget de illo in Particulari; puta notarice, an asterat litteras aut nuncia de malo suspecta λ Portiuarise , an oscitanter januam reseratam teneat , cum periculo scandali monialium , aut aliorum y Abatissis , an debitam adhibeant diligentiam , cum viri in monasterium ingrediuntur , aut Inorantur ; autaci novis abusi has conniveant 2 Advertendo quod licet particulares Moniales peccent leviter , Ie-vem regulam transgrediendo , superiores tamen, quae non cura ut impedire cum possint obseruauintiae relaxationem , peccant in re gravi b).55. Sexto , si accedit quis judicis ossicio sun-

gens , interrogetur a. Ati fuerit personarum acceptor e a. An causas expediverit. 3. An in judicando conveniens studium praemiserit, omiserit , vel ex aliqua animi affectione motus erga alteram ex partibus sententias dixerit. 56. Si autem accedit labellio , interrogetura. Quomodo se gerat in capiendis informationi iabus t a. An intermiserit interrogationes sugg silvas 2 3. An testium dopositiones dimia uerit , , Vel auxerit λ5 . Septimo si accedit medicus interrogetur. H. An satis fuerit versatus in studio medicinae, ei in praxi medendi 8 necnon an studium adhi

beat ut tenetur in casibus dissicilioribus qui

520쪽

5i8 Praxis Consessarii. occurrunt 3 2. An alicui impertierit licentiam

endi carnes ob merum humanum respe tum , iane justa causa Τ 3. An aliquod periculosum rin, medium applicaverit infirmo, non adhuc de vita desperato sa) ῖ 4. An fuerit causa ut remedia aeciperentur ab aliquo pharmacopola suo amico , quem tamen noverit parum esse fidelem , vel peritum , aut ineptas vendere medicinast 5. An intenderit ad curandos pauperes, si ad hoc stupendium exegerit ; vel sine stipendio , si Pauperes fuerint in gravi necessitate b)ῖ 6. An euraverit suos monere infirmos, ut tempore debito cini silerentur, juxta praecepta pontificiaῖ De Loo noto in pluribus operis locis sermonem se imus se , ubi dictum est quod Iunoeentius III.

medicis praecepit, ne alicujus tu firmi curam susciperent , nisi prius ille consessus suerit 3 et S. Plus v. confirmans tale Praeceptum, insu Per iussit , ut medicus post tertium diem relinquat infirmum , nisi sciat ipsum fuisse consessum ἐitem mandavit quod omnes medici , antequam gradum doctoratus assumani , dent juramentumo haervandi hoc praeceptum ἔ idque mandatum est omnibus cor legiis. Sed dubium sit , quomodo hujusmodi praecepium , et juramentum icitelli-gMitur. Plures DD. tenuerunt ea procedere , oum infirmitas est Periculosa ; vel saltem cum dubitatur an sit periculosa; et in hoc sensu dixerunt Bullam S. Pii recepiam fuisse. Sed communior sententia vult quod praelatum praeceptum quamvis non obliget ιn quocumque morbo levi, tamen non intelligendum tantum urgere in mor a) Tom. I. lib. I. n. 28. ν. Qiacvn. m.