장음표시 사용
151쪽
26 T. WopKENs LllcTIONUM adhiberi quis negaverit 8 Exempla videre licet in iis, quae contulimus ad Tusc. V C. 26. Cap. XXII. Epicurus vero tuus quid dicit, quod non modo philosophia dirnum e et, sed mediocri prudentia ρ Codex Ursini cum in multis fidei sublestae est, tum hic quoquc fraudem dare videtur, quum pro esset resert st. Hoc quidem, fateor, δε μεια
grammatica flagitat, quum praecesserit praesentis temp. verbum dicit: illud tamen ne respuas, Plurima faciunt similis enallages exempla, quae intacta dimiserunt interpretes. sic supra caP. I s. Idemque di putat , aethera esse eum, quem homines yovem appellarent: quique aer per maria manaret, dcc. infra lib. ΙΙ. c. s6. avertunt ab oculis -- ea quae - - tetri essent aliquid habitura. lib. III. C. 18. Huic loco se sioletis occurrere, non idcirco non optime a Diis nobis proviseum esse, qu)d multi eorum benescio se verse uterentur. pro utantur. Tusc. lib. V. C. 7.
Nam quid prosuetur ρ perfecturum se, qui legibus seis parui et, ut es et c. f. s. armatus. de Finibus
lib. II. c. X i. quod ita interpretantur , viver cum inte, ligentia earum rerum . quae natura evenirent, eligente ea qMe essent &c. lib. III. C. LI. defenditur nunquam aequitatem ab utilitate posse sie, i, , quicquid
aequum justumque esset, Mettim honesum- - fore. lib. I. c. s. sientiri hoc putat s Epicurus), ut calere ignem , nivem esse albam, dulce mel 3 quorum nihil opomieret pro oporteat 3 exquisitis rationibus confirmare erantum satis eje admonere; interesse enim dcc. non erat cur literatores hic de conjectura reficerent, quorum nihil oportere dcc. est enim subjunctivus talis, 'qualem illustrabimus infra ad lib. III. c. 7 de hujusmodi autem imperfecto alia quaedam dabo ad Iib II. 4T. Cap. XXIV. Sed ubi es veritas' in mandis,
152쪽
TULLIANARUM LIB. II. CAP. II. Ia credo, innumerabilibus an in individuis corpusculis&c. Emendabat editor Cl. In mundis, cedo, r numerabilibus, quia haec ipsi non εἰρωνικως, sed ερω- ματικως proferri Videbantur. At praeterquam quod verbum cedo numquam apud Tullium, quantum ego quidem adsequi potis sim , sic mediam
sententiam occupare soleat 3 non video , quare ista in mundis &C. , usque ad interrogationem illam, an incorpusculis &c. 8 absolute sensu ironico nequeant accipi; cujusmodi ironiae, in repellendis erroribus, passim inservire solet verbum credo. ut infra cap. 4o. quorum Iandem p voluptatum , credo, nempe ad corpus pertinentium . de Divin. lib. II. cap. 67. quem enim tu Marium visum a me putas p speciem, credo, ejus imaginem, ut Democriso via Iur. Tusc. lib. V. cap. 33'. cur igitur divitiae desiderentur ρ signis, credo, tabulis, ludis. vide etiam
Cap. 37. di alibi. Atque ita mihi nullum dubium est, quin lib. IV. ad Fam. ep. s. legendum sit,
An illius, credo, vicem doles. Quoties&c. non Uero, AG - - doles p ut pessime editum est.
Cap. XXVI. In Deo quid sit quas corpus aut quasi languis, intelligere non possum. Cur velit doct.
walherus quas corpus quas sanguis, id quidem,
ut plurima alia, quae eXcutere non vacat, nulla ratione, quae fatis polleat, probaVit. Cap. sequente: - - rem uullo modo probabilem. Omnium quis tam caecus Scc. Z Transponunt, suis omnium tam caecus
Zec. 8 sed , salva ista lententia, verborum ordo inusitatior quidem ille, sustentari tamen posse vis detur his Caesaris B. Gall. lib. VII. cap. 76. nec erat omnium qui uam , qui &c. Cic. de Leg. lib.
I. cap. 7. non vereor , condi ipulorum ne quis exau
153쪽
soleret, referendum censevit. lc cap qi Hunc circum αρκτοι duae ferunIur. Tusc. lib. II. c. 6. Hunc post Rhodius Hieronymus dolore vacare summum bonum dixit. Acad. lib. II. cap. z. quorum ad -- laudes has alungimus. & Graece Polyaenus Strat. lib. II. c. q. ςρατοπεδε ιις τῶ ποτ προ Θεν, castris ad fluvium positis. Jamblichus V. Pythag. Cap. XXXV pag. 2 I.
κρατησαντος αυτου τον κίνδυνον υ πο Se αγους , cum eum
in ipso pugnae disicrimine vicisset Theages. transponebat Lud. Κusterus , -ο τον γων δυνον , quod haud scio an sit recte factum. Cap. XXX. Speculatorem venatoremque naturae. Vocis venator usum elegantem docte illustrat Davisus ; sed locum Cyrilli, cui obiter medicinam facere conatur, sicco pede praeterire non possum.
Scilicet ita loquitur ille auctor, in Julian. lib. X.
ubi legebat vir doctissimus Φιλοθηρευειν, Pro γλο- θηρεῖν. At cur illud tandem y haud dube, quamvis rationem reserre non placuerit, quod simpliciter dicatur θηρευειν, non θηρεῖ, . Haec autem si ratio valeat, eodem jure, imo potiore, mutatione quippe minore, pro φιλοθηρεῖ, reponi pollet γλοθηρανοῦ quemadmodum etiam video, cel. Peri Zonium, quia simplex θηραώ, dicatur, ideo si ιλοθηρωσιν proci ιλοθηροῦ ν reponendum conjicere, in his AEliani
Var. Hist. lib. IX. C. 3. Λεοννατω καὶ Mενελα Φιλοθηροῦ ν -- ἐκολύεάν. Falli arbitror hosce duumviros insignes , qui terminationem verbGrum Cominpositorum parum considerate simplicium sono metiantur; quum nihil sit certius, quam composita verba, hac in parte , saepissime a simplicibus degenerare. Ita cum simplicia sint λύω,
154쪽
Adde, quod cum dicatur spιλόθηρος, ac φ, hoc nos veluti manu ducit ad φιλοθηρεω: quemada modum ex . gr. a φιλοσος ος descendit φιλο . atque hinc diιλοσοφία.
Aliquot Rullii loca in vulgata lectione sabiliuntdr.
Unus ex codice ad vatur. Personae siecundae aeterris permutatio. Locus in Tusc. Diop. unusta alter defenditur. Elii is ἀπο κοινg supplenda. Numerare, censiere. Cicero in transtu defendiatur. Inscitia, imperitia. Cicero bis vindicatur. Ita fit, i. e. inde sequetur. Dicendi ambages in Tullio tolerandae. Ad pro quoad. Enallage, Humana vir. tus accedit Deo, pro Divina. Aberrare a conjectura.
CIcero lib. eodem 1. de Nat. Deorum, cap.
XXX. Suam bellum erat, Vellei, confieri po tius, nescire quod nescires, quam issa e tientem nauseare, atque ipsum sibi displiceres Observa formas diversas, confieri nescire quod nescires, dc ipsum sibi displicere 3 quae permutatio peisonae secundae ac tertiae offendiculo doctissimis suit commentatoriis bus, ut, renitentibus libris omnibus scriptis ac cdiώtis , ipsum tibi displicere legendum esse conjicerent. Ego vero & quae in secunda, & quae in tertia perasona esseruntur , impersonaliter credo intelligenda, ut si dixistet Tullius: aeuam bellum, erat confateri potius quemquam ignorantiam suam , quam sa&c. quem tam secundae , quam tertiae persona: usum satis eme vulgarem, probare non opus est, sufficit monere. tertiae personae vim impersonalern jam quoque adstrua imus ad Acad. I. c. i. Eodem
155쪽
t3o T. Wo PRENS LEcT ONUM modo interpretor ista, quae similem formam repraesentant, Tusc. lib. I. c. 38. suare licet etiam, mortalem esse animum iudicantem aeterna moliri, non gloriae cupiditate, quam sensurus non sit; sed virtutis , quam necessario gloria, etiam tu id non agas, consequitur. ubi Viri docti rursum de conjectura scribunt, quam sensurus non sis. at post judicantem potest subaudire quempiam, atque ita tertia personavim exseret impersonalem; quo sensu etiam intelligi illud potest , etiams tu id non agas, Belgice,
Ichoon men daar nis; op wer t. Ita duo haec loca, vicissitudinem illam personarum quod attinet, mutuo se vindicant & confirmant. Addamus lib. I l. Tusc. cap. ult. Ut enim s cui naviganti ε, praedones si insequantur , Deusque qui dixerit Oice te de navi praesto est qui excipiat vel equi Pelopis --
excipient te, S quo velis perferent , omnem omittat timorem: sic &c. ubi ista excipient te, ta quo velis perferent, compara cum antecedente s cui, & subsequente omittat; cui omittas, Cum summo viro, substituere mihi quidem religio est. Haud sane lenior variatio est personae primae pluralis, ectertiae singularis, in his Min. Felicis Oct. cap. XI. inceps malum S gemina dementia I coeta Uris, qvie sic relinquimus ut invenimus , interitum denuntiare,sbi mortuis, h. e. nobis mortuis) qui scutnascimur tes interimus, aeternitatem repromittere. Rursum quum scribit Seneca epist. secunda: ce ris ingeniis immorari S innutriri oportet, s velis at quid trahere, quod in animo Meliter sedeat: nonne ad diligentiam grammaticam aptius hoc modo locutus fuisset , --s homines velint aliquid&c. y aut si in antecedente membro dixiss et in ungulari numero.
certo ingenio immorari dic. Quid vero P. Syrus, cum in sententiis dicit,
156쪽
ΤυLLIANARUM LIB. II. CAP. III. I 3r Patria sua est, ubicunque vixeris bene. s modo scriptio ista vera sit, quod tamen nemo pro racte inficias eat, nonne de industria captasie ejusmodi iν videtur pSequitur eodem cap. eis hoc loco non populum metuis , sed ipsos deos. Novi ego Epicureos omnia sigilla
numerantes: quamquam Uideo &c. Pro numerantestentant venerantes , inhiantes, muneranies, quarumtamen conjecturarum nulla mihi scopum attingere videtur. Nemo quidem de loci sanitate dubitaret, si legeremus, omnia sigilla deos numerantes, h. e. prodiis habentes; quippe cum ista phrasiologia Latinissima sit, maximeque Tullio propria. ut supra cap. I 3. ubi deinde Iot dii, si numeramus etiam caelum deum p infra lib. III. c. I 6. singulas enim sellas numeras deos. & cap. II. Age, porro , yovem ,
Neptunum deos numeras. Tusc. V. cap. I f. quaei bona numerant. Synesius Epist. XLVII. καὶ Πέτρον οργην Πενταπολεως ζ numera etiam Perrum serniciem Pentapolis. Ut tamen verum fatear, VOX
illa deos facillime mihi subaudiri posse videtur in verbo numerare, quum modo praecesserit sed ipsos deos. Talis ellipsis est in his, de Finibus lib. ΙΙ. C. 3. - - qui si unus, quod sciam , sapientem profiterist ausus: nam Metrodorum non putant ipsum professum, sta cum appellaretur sc. sapiens in ab Epicuro, repudiare tantum bene sicium noluisse. Septem autem illi non suo, sed populorum su=ragio omnium, nominati seunt Q. sapientes. lib. V. cap. I 3. Animi
autem - - plures sunt virtutes, sed duo prima genera: unum earum, quae ingenerantur suapte natura, sine tanturque non voluntatisr, alterum autem earum, qua
in voluntate positae , magis proprio nomine appellari sc. virtutes) solent. non erat, cuT conjicerctur, I a p o
157쪽
rsa T. Wo PMENf LECTIONUM proprie eo nomine. Quin loco illi , quem jam prae manibus habemus , similis ac par est ibidem, lib.
IV. C. I 6. - - qui in una virtute consituunt frum bonorum : quodque dicitis, informari non posse virtutem, si quicquam, ηis quod honestum fli, numeretur sc. bonum , vel bonorum finis); idem dicetur ab illis , quos modo nominavi. frustra esse Lambinum puto, qui duabus vocibus adjectis , legendum censet,
Cap XXXI. Suod ille inscitia plane loquendi fecerit , fecisse consulto. Quum codex aliquis repraesentaret inscientia, quod etiam voluerat Lambinus, illud omnino adsciscendum putabat cl. Davisius, causatus quod institia, Festo testante, idem valeat quod stultitia. At si hanc ejus vocis constantem significationem esse voluerit Festus, falli eum liquet, primo quod ingens locorum vis est, in quibus institia imperitiam denotet. Sic de Orat. lib. I.
C. 22. disputationis in olentia, atque earum rerum --
inscitia. Et ne quae vel ex lexicis abunde possunt peti, operosius enumeromus, sic Tacitus inscitiam dixit aediscandi, inscitiam regendi, inscitiam reip. Horatius, inscitiam rerum , insitiam veri &C. in quibus Horatii exemplis non potuit per scribendi compendium depravatio fieri. Jam vero secundo loco argumentemur ex ipsa analogia. Quis vero negabit infitium passim denotare ignarum , rudem& inconcinnum p unde quoque inscius & imperitus, tamqUam ι οδυναμα, copulantur de Leg. II. C. F. Quod si vox inscius imperitum designet, cur non inscitiae nomen , quod inde directe profluit, imperitiam exprimat Z Per me igitur stet etiam illud , neeotii gerendi inscitia, orat de Provinc. Cons. cap. s. ubi Lambinus rursus inscientia voluit; ac pristina lectio repetatur de Fato cap. I 6. miserabi . lem
158쪽
diderunt inscientiam. Eodem cap. Tollamus ergo omnia, quae aut historia nobis aut ratio nova adfert. Ita fit, ut mediterrami mare esse non credant. Amplector hanc lectionem quorumdam codicum, prae illa vulgata, Ita sit, ut &c. locumque hanc in sententiam enam ro: Hinc illud de mediterraneis statuendum erit,
ut mare esse non credant. Illud ita j idem plane exprimit, quod ita set, quemadmodum Tullium scripsisse augurabatur vir illustrissimus; nec potest ista codicum scriptura hac ratione improbari, quod
falsum est , mediterraneos mare esse non credudisse. Pari enim modo praesens illud futuri vim habet infra cap. 43. Ita si, i. e. inde sequetur, ut non modo homines a dis, sed ips A inter se ab aliis risi negligantur. quod aeque salsum Ciceroni fuit,
quam mare negari ab iis, qui illud non viderint. supra cap. I . Ita fit, ut Deus -- n quam prorsus pareat. quod velut absurdum ex sententia, quam commemoraverat, deducebat Velleius. Tulc. II. cap. 6. Ita si, ut omnino nemo esse possi beatus. de
Legibus lib. I. cap. rs. Ita si, ut nulla st omnino justula. Atque eo sensu dicitu etiam, ex quo esscitur. vide, sis, Acad. lib. II. c. 6. dc de Fato
Ibidem : aeuae sunt tantae animi angustiae , ut fSeriphi natus esses, nec unquam egressus ex insula, in qua lepusculos vulpeculasique sepe vidisses, non crederes leones V pantheras esse , cum tibi quales Gent diceretur dcc. In his verbum eos suppositicium putant docti, qui tamen ad similes loquendi ambages passim nem quidem. Sic vel hoc ipso cap. Non animadvertunt, inquit Cotta, his eum ambigue lycutum
esse; sed multis aliis locis N illum Metrodorum
159쪽
tam aperte , quam paulo ante te. Omnino animadvertebant Epicurum ambisue locutum , sed hoc vult Tullius , ut si dixisset : non animadvertunt eum, qui hic ambigue locutus st , multis aliis in locis
juxta cum Metrodoro tam aperte loqui, quam te. Secundum censuram, cui locum, quem defendimus, subjiciunt viri cli., legendum hic esset : non an, madvertunt his eum ambigue locutum, multis aliis i cis cum Metrodoro tam aperte &c. Rursum de Fato
Cap. Xm. Ut si esset dictum , Luctabitur Olmpiis Milo ue V referret aliquis Ergo sive habuerit adversarium, sue non habuerit , Iactabitur ; erraret 2 es enim copulatum &c. hic legi oporteret: ur s, quum esset dictum Luctabitur Ob iis Milo, refereti aliquis &c. Plura jam ad Acad. lib. II. 3 o. p. XXXIV. Ad smilitudinem enim Deo propius accedebat humana virtus, quam figura. Non erat quod Lambinus Dei pro deo legeret, quamvis huic emendationi applauserint posteriores interpretes. Ante omnia enim observa, ad smilitudinem hic esse similitudine, vel quod attinet ad similitudinem, quo praepositionis usu nihil est elegantius. ut infra lib. II. c. 3 . omnes mundi partes ita eo litutae sunt i ut neque ad usum meliores potuerint esse, neque ad peciem pulcriores. & cap. 36. nu
la es enim infatiabilior species , nulla pulchrior , Uad rationem sollertiamque praestantior. de Ι .eg. III. cap. 8. insegnis ad deformitatem puer. & lib. I. C. 6. Commodius vero, ces ad rationem instituti sapientius sc. hoc fiet. Velleius Paterc. lib. II. cap. 12 .
Caldus Coelius ad vetustatem familia suae dignissimus. sc enim illic legendum, non verusale s. f dignifismus , fidem facit editio princeps. juxta cum autographi vestigiis, licet aliter visium fuisse intelligam viris insignibus. Plura de hac praepositionis
160쪽
ΥULLIANARUM LIB. II. CAP. III. I 3rvi suppeditantur in Turseil. de Particulis. Quod
autem porro in loco proposito adnotari meretur, est enallage ista , qua forma vel virtus humana dicitur accedere Deo, h. e. formae vel virtuti Dei. At neque hoc sane quicquam habet, quod nos iam bini emendationi subscribere cogat. sic enim Acad. I. Cap. I 2. . Comprehensionem appellabant, Ii milem iis rebus, quae manu prenderentur. i. e. Ut eX plicat Guietus, similem comprehensioni earum re rum , quae manu comprehenduntur. lib. II. c. Sed neque Saturninus simile quicquam habuit veterum illorum , i. e. ejus quod veteres habuerunt illi. Tusc. I. cap. i. yam illa, quae natur 4 -- adsecuti sunt, neque cum Graecia neque ulla cum gente sunt conferenda. i. e. cum iis, quae Graecia, vel ulla omnino gens adsecuta sit. suae enim, pergit, tam excellens in omni genere virtus in ullis fuit, ut si cum majoribus nostris comparanda p i. e. Cum majorum nostrorum virtute. lib. U. c. I 6. Huic ergo Epicuro ut dixi, non multum disserenti a iudicio ferarum &C. i. e. cujus judicium nori multum disserta j. f. sic quoque de Amic. cap. 28. Lactant. lib. V. C. XI, I. Vellej. rit. lib. I. c. I 2. & sibi. Cap. XXXVI. qui etiamsi aberrant is conjectura, video tamen quid sequantur. Legit cl. Walherus, aberrant conjectura, quod aberrare a coniectura. aut plane nihil, aut hoc saltem in loco nihil ipsi significare vide tur. Mihi autem, per hominem a tum, aliter sentire liceat . qui phrasin istam hic facillime stare posse credo, dummodo per coniectu ram pleno sensu intelligas conjecturam cum effectu,
a bonis principiis bene procedentem, & qua quis
proinde veritatem aut probabilitatem adsequatur. Sic accipio hanc vocem, ad Fam. lib. IX. ep. Σ. uamquam quo me conjectura ducat, habeo. conjectura