장음표시 사용
121쪽
ς6 T. Wo PKENs LECTIONUM rem moveri, ut non mbis non internoscat. . sed ut in his nihil intersit omnino p ut si qui tremerent N exa bescerent.. nihil ut e et qui disingueretur tremor ille G pallor, neque ui quicquam intere ei. vide quoque Fin. III. I9. dc V. 9. de Seriech. cap. 8. uid quod etiam addiscunt aliquid Z ut Solonem versibus gloriam rem videmus , qui . . dicit : ut ego feci , qui Graecas kiteras senex didici. Haec cum silentio suo comprobarint viri eximii, uti dc plura talia; ratissimum inde testimonium adferri posse videtur, pro sanitate loci quem propoluimus , & sequentium etiam istorum. Fin. V. Σ. ita enim se Athenis collocavit , ut sit paene unus ex Atticis , ut id etiam cognomine videatur habiturus. Acad. ΙΙ. I 6. aeu modo autem sumis, ut si &c. sequatur tit etiam di*ciliter internosci possint 8. . postremo ut eadem snt 8 ut,
s lupi canibus similes, eosdem dices lego dicas ad extremum. Davis ita , s lupi &c. supra lib. III.
Nec vero tanta praeditus sapientia ui quam es, qui aliorum aerumnam dictis a
levam sNon idem, cum fortuna mutata, impetum Convertat, ut cladi subita frangatur sua: in illa ad alios dicta , praecepta excidant. Nescio , cur prius ut a Latini sermonis ratione recipi neget vir cl. Ueli. Paterc. II. C. 33. . . in v petendis honoribus immodicus, in gerendis verecundise us: ut qui eos ut libenti me iniret, ita sniret aequo animo. ubi illud ut tam brevi intervallo gemin tum, crucem figebat viro celeb. qui conjiciebat, at qui eos ut &c.
Cap. XXV. Num aut egisse umquam iratum ΣΕ -
122쪽
TULL ANARUM LIB. I. C A P. I VII. D
'um existimamus p Cur, quaeso, ex imas legendum, non exis amus P An quia paucis verbis interjectis antecesserat, an tibi irasci tum videmur pAt vero Enallages illius exemplorum Omnia plenas una. An quia, cum Cicero prima pluralis numeri persona se ipsum comprehendat , stultum foret quaerore, quid ipse juxta eum aliis sentiret Vix auiim talia movere incommoda: . quam saepe enim sic impersonaliter adhibetur prima persona plura lis p sic ex. gr. infra c. 26. Libidinosum igitur. . . censemus esse sevieniem y. . in hanc tu igitur. . per turbationem cadere tibi dixisti videri y Αt pluribuslioc docere non opus est; sufficit ut talia tantum
Cap. XXVI. ἀuid es quod tantam gravitatem consantiamque perturbet 8 an improvisum aliquid aut repentinum p uid potest accidere tale , o cui nihil
quod homini evenire potes ρ Logendum ,-- tale ei, cui Praeter hocce mendum , omnia putem sana ac proba, quamvis alius de genuina loci scripatura aliter harioletur.
Cap. XXVlΙ. de quibus tanimis) hoe etiam et
merita natura) melius , quod corporum ad=umenta extrinsecus , animorum salus inclusa in his ius es. Sed quo major es in iis praestantia S divinior, eo majore indigeni diligentia. Itaque bene adhibita ratio cernit, quod optimum μὴ neglecta multis implicatur erroribus. Si codices eos audire volumus, qui indiget pro indigent repraesentant, verbum hoc ad praestantiae vocem referre licebit ; ut de praefantia animorum sic loquatur Tullius, tamquam de ipsis animis praestantibus loqueretur; quam formam pluribus illustrabamus, ad lib. II. c. 21. Pari quo que modo adhibita ratio cernere dicitur. Cum tamen Proprie mens vel homo cernat, adhibita ratione
123쪽
x8 v. Wo PRENS LECTIONUM. Quin autem adhibere rationem Latinissime dicatur; nemo dubitet. Vide modo cap. XI.&de Har. Resp. cap. Io. & Q. Cic. Petit. Cons. cap. 4. Audax
igitur & licentiosa crisis est viri ingeniosissimi. qui sic legebat Sed quo major est mentis praefantias, divinior, eo majore indiget diligentia. Daque bene
habita cernit &C. Cap. eodem e. utrum ad universam perturbationem -- an ad singulas. . melius adhibeaIur oratio: Nutrum illudne non videatur aegre ferendum, ex quo fuscepta si aegritudo, an omnium rerum tollenda omnino aegritudo. Quamvis ista S utrum &c. planius tantummodo eXplicent , quod proxima periodo dictum fuerat; non tamen propterea adduci' posisum, ut aut pro ij utrum, id es utrum legendum existimem, aut totum illud glosatori nugivendulo acceptum reseram. Nam saepissime duae sententiae sic connectuntur, ut posterior explanet tantum modo & illustret priorem, nihil amplius. supra cap. 12. . . in aliis iracundia dicitur , quae ab irad eri, sque aliud iracundum ein , aliud irarum. quae Posteriora cum omnem glossematis speciem prae 1e serant, impunita tamen ab init. dimissa sunt; credo, quod eadem quoque commemorat Nonius v. Iracundus. Pergam ad alia. lib. II. C. q. quod in vicis , cujus magser esse volt, labitur, ar- remque vitae professus delinquit in vita. Fin. ΙΙΙ. 2I. numquam aequitatem ab utilitate posse se jungi, ij quid quid aequum iustumqae esset , id etiam honestum; vicissimque &c. lib. II. . verbum Latinum par Graeco, ω quod idem valeat. N. Deor. III. I 2. corpuS au tem immortale nullum esse, ne individuum quidem, nec quod dirimi dissrahive possis. Acad. I. . illam autem Socraticam dubitationem de omnibus rebus, Nnulla ais'matiora adhibita, consuetudinem disserendi
124쪽
TULLIANARUM LIn. I. CAP. XVIII. 9 reliquerunt. Lactant. lib. I c. XX, I 6. apud quam gentem ipsa vitia religiosa sunt, eaque non mθdo
non visantur sorte legendum vetantur , verum Iiam coluntur. i. e. νConsecrantur. adde quae Cl.
Jac. Gronovius ad Pomp. Melae prooemium. Hinc nil quoque novandum lib. III. c. 33. illum suo judicio , ω quod se iIa putet oportere facere, maerere. ubi conjunctionem deletam voluit cl. Benti. de Fin. I. c. IO. Iemporibus autem quibusdam, S aut inciis debitis, aut rerum necessitatibus , sepe eveniet dcc. ubi Lamb. illa, V a. o. d. a. r. necessitatibus , aliena & inculcata putat; Grut . probi, id es sub-st i tu it; Davis. sic tentat, ut aut victis impedientiabus acti rerum necessitatibus &c. Quid veris, inquit; stat debitae rerum nere lates, haud equidem intelligo. Sed nil opus est, ut vocem debitis quemadmodum cum osseus; sic etiam cum nec talibu Construas. Cum priore autem substantivo saepius jungitur. vide ad Att. XII. ep. a. . Fam. V. Cp. 8. Sed hoc οἱς ἐν παρόδω . Aliquando autem Conjunctio copulativa in istiusmodi explanationibus omitti solet, ut docuit cl. Conius ad Saluit. Cat: d. II. 3.
In lib. IV. Tusc. vastigata Ciceronis lectio aliquoties ad seritur N illuseratur. Premere omnia humanat Comprimere animum. Cicero defenditur. Andronicus Rhodius, Xenophon U He chias emendantur.
CIcero Tusc. N. cap. Xxurit. Inter omnes enim
convenire oportet, conmoriones animorum a recta
ratione aversas esse vitiosas; ut etiam nec mala Ditilla, quae merum aegritudinemve, nec bona , quae cupidi G a. ω-
125쪽
1oo T. WoPTENS LECTIONUM ratem laetitiamve moveant, tamen vitio si conmotio. Scnsus est, constare inter omnes , tametsi res illas, quae perturbationes & conmotiones in nobis concitent, esse indifferentes co edatur, ipsas tamen conmotiones, a rebus illis indisserentibus concit ira , vitiosas esse , siquidem a recta ratione deflectant. Hunc sensum cum verba per se, tum quoque sequentia evincunt: aeuare omnium philo-yophorum, ut antea dixi, una ratio est medendi; ut
nihil, qualest illud, quod pertu uet animum, sed de ipsa si perturbatione dicendum. & antecedentia. sed omnis ejusmodi perturbatio animi placatione abluatur illa quidem, cum doceas nec bonum illud esse, ex quo
laetitia aut libido oriatur, nec malum, ex quo aut me
rus aut ritudo. lege quoque seqq. & cap. 3I. ut s jam di iust persuadere, nihil earum rerum, quae
perturbent animum, aut in malis aut in bonis esse Ba- bendum snon erat, cur mutato ordine mallet vir acutissimus, aut in bonis, aut in malis esse halen.
dum: similiter enim hoc loco, quem jam defendimus, etiams nec mala snt nec bonae ad quem ille silet.) tamen alia ad alium morum &C. Quae cum Ita sint, non possum sane comminisci , cur menti Ciceronis contrarius visus fuerit is sensiis , quem lectio haec vulgata fundit. Ibidem: constantem enim quemdam volumus, β-
datum, graTem, humana omnia prementem illum esse quem magnanimum*fortem virum dicimus. Tentatur, humana omnia spernentem. Premere autem
calcandi notione accipitcl. Davisius. Bene quidem, si additum fuisset veluti pedibus, aut simile quid;jam vero haud minore jure premere hic supprimendi significatu accipi possie videtur. Apposite quadrat illud Senecae de Ira III. 6. Eodem modo sublimis animus, quietus semper , in satione tranquilia
126쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. XVIII. Iot
collocatus , intra se premens quibus ira contrahitur.
ita hic quoque Tullius de constringendis & supprimendis iis principiis loqui videtur, quibus quaeque conmotio aut perturbatio concitari soleat. Idem dici arbitror animum comprimere, supra lid. II. c. 2I. Atque haec cogitatio-- non solum animum comprimis, sed ipsum etiam dolorem - - mitiorem facit. nam animus notat illic partem animi παι Τικὴν : ut pro Marcello C. g. animum vincere I ira cundiam cohibere: cum nota Buchneri. Comprimere duas partes animi temerarias, ex Platone dixit noster de Divin. I. 29. Sic nihil esse videtur, cur viri cli. pro comprimit in eo loco legerent confrmat aut componis; quod idem eruditissimum Schroderum, jam video praecepisse, quem Vide. Cap. XXXI. Mihi quidem in tota oratione ea, quae pertinet ad animi perturbationem, una res vide- rur causam continere , omnis eas esse in nos potestate, omnis judicio Fusiceptas , omnis voluntarias. Hic igitur error est eripiendus, haec detrahenda opinio. Hic igitur &c. h. e. Quum itaque perturbationes ita sub potestate sint hominis, ut iis non percellatur nisi velit, dum sic fieri oportere opinetur; pravum hoccc judicium opinioque ista perversa, qua sic fieri oportere sibi persuadeat. discutienda est. Non sunt haec tam rigide ac morose urgenda, ac si his verbis non posset alius sensus extundi, nisi ut omnes perturbationes este in nostra potestate&c. error sit eripiendus , ac detrahenda opinio. Cap.XXXIV. Amorem ipsum conatum amiciriae faciundae. Loco huic illustrando conferebat D visius verba ista Andronici Rhodii, περl πα θων p.
πονίας ἐμφαινομενον. 4ed cum lugebat
127쪽
εις ναῶν κατὰ κοσμησιν καλων, sic potius refecerim: ἐπιειμία Θ Η P Ι ΩΔ ΗΣ NE Ω N κατα κ&μησιν καλῶν. In voce autem γλοποiος , temeratus quoque
videtur locus Xenoph. Κυρου παιδ. lib. II. p. FI. A. ubi manipularius quidam rogatus, cur quotidie secutri haberet adolescentem, hirsutum quidem ac deformem, cujus consuetudine & conspectu maxime delectaretur, hujus benevolentiae suae causam commemorat summam adolescentis observantiam ac sedulitatem. Tum excipiens manipularius, Iu Vero, inquit, cum talis sit, non oscularis eum uti Cognatos soles 8 Et deformis ille adolescens , μοὶ Δία,
clavius : Nis profecto , ait; minime laborum est rolerans ; quippe s me vellet osculari, omnium hoc ei certaminum loco esset. Quid Θ an non legendum potius p μοὶ Δία, ἡ γαρ y ΙΛΟΠ Os O Σ ἐστιν dic Minime vero, ait 3 neque enim is est, μι -- citiis contrahendis operam det ; quandoquidem si me osculari veliet, haec ei una citra omnes alias exercitatis friceret. Evidens quoque vitium occupavit
Cap. XXXV. Sic igitur adfecto haec adhibenda curatio es, ut Nillud sod cupiat, ostendat quam leve. . c. - 2bdure ius emis est 1- nonnumquam ad alia Nota c)njunctionem N. sequitur .si 'Cicero, ruis additurus Ivisset , S nouan ram . etiam ad alia
128쪽
TULLIANARUM LIB. I. CAP. XIX. Io 3 abducat; cum tamen, praeciso orationis filo, addat, abducendus etiam es nonnumquam ad alia. Hoc non concoxit vir cl. qui substituebat, at ei illud
quod cupiat, ostendatur. Nos illud osendat jam tuiti sumus ad Acad. I. I. Nunc illud porro velim observari, pronomen ei facillime abesse posse, secundum omissionem longe usitatissimam , de qua ad N. D. II. 48. Deinde similem conjunitionis usum in notis ad epist. ad Att. probabat alicubi P. Manutius; cujus observationis locus quamvis ad manum non sit, satis tamen habere me exillimo, in quo acquiescam.
p. XXXVI. Muid enim es quis non progrediain Iur eodem ira quo furor 8 Habeat haec loquendi ratio ingratum quidpiam auribus nostris , sitque asia perior illa appositio eodem quo furor ; languidam
sane, vixque Tullio dignam efficere orationem v vdentur , qui hanc nobis lectionem propinaiar, Muid e. e. q. n. p. imp eo demum quo furor. Locum Potius sanum esse habeam, quemadmodum etiam habuit P. Faber ad Acad. II. 23. Relativum quod saepius ita, quemadmodum hic quo , eXplicatur verbis sequentibus , ut quaedam vis constructioni inferatur. vide quae ad Divin. II. I. di sturi sumus, ubi similia plane ostendes quamvis genuina, glossematum tamen sormam repraesentantia, quemadmodum inconsiderato lectori in hoc loco trigalita eodem quo furor, nugatoris cujusdam Commentum videri posset. Porro etiam construistionis istiusmodi turbas saepius dari, demonstrabimus ad N. Deor. II. 24.
129쪽
Pergitur ad lib. V. Cic. Tusc. in quo quinque loca vindicantur, unus emendatur. Congruere cum aliquare. Constructio a relativo pron. inchoata itur. E. Paterc. defenditur. Ordo orationis adfruitur observandus. Cicero ter, Min. Felix bis defende, rur, cum uno loco Lactantii V Ruine Issiani. Enim Is interrogationem. Cicero defenditur N emen
1 Ransimus ad lib. V. Tusc. cap. I. Vereor enim ne natura. . animos quoque dederit S comporum doloribus congruentes, S separatim suis ango'ribus bi molestiis implicatos. Animi corporum doloribus congruentes sunt qui, cum doleant corpora, dolore simul assiciuntur, eaque ratione Cum corporibus concordant. Uariis modis ingenium suum Lambinus exercuit ; infaustis vero, uti saepissime solet, avibus. Sin autem conruentes legamus, pro congruentes, Videndum erit, si qua adjungi exemplorum auctoritas possit. Quamdiu vero ea res mihi haud satis constabit, lectionem vulgatam re- 'tinebo; quum prauertim pari modo loquatur auctor infra ς 2. . cum totius mundi motiis conversonesque perspexerit, Ideraque viderit influmera caelo inis haerentia cum ejus ipsius motu congruere, cerris infra sedibus: i. e. simul cum eo moveri: ut in hoc loco cum doloribus congruere, est simul cum iis do.
Cap. III. quem, ut sicribit auditor Platonis, P. v. d. i. p. Phliuntem ferunt venisse, eumquemm Leonte &c. Pronomen eum sistit quidem illud συντάξεωs cursum, si spectes relativum suem , sed
130쪽
. TULLIANARUM LIB. I. CAP. XIX. Iosparilis est impeditae constructionis durities in his exempli S. Acad. I. 8. quam vim animum esse dicunt mundi, eandemque esse mentem sapientiamque perfec-ram. lenius haud dubie hoc modo flueret oratio. . ae meutem sap. pers. de Fin. II. c. a. nam hunc ipsum s. f. s. e. s. v. doriebat id esse, quo omnia referrentur, neque id ipsium inquam referretur. elegantius dixisset Cicero ad analogiam , qaodque ipsum 'nusquam referretur. N. Deor. II l. 4o proque urbis muris, quos vos. . sanctos esse dicitis , diligenti que urbem religione , quam ipses moenibus cingitis, &c. tu hoc vel tali modo voluisses -- dicitis, qui diligentius urbem &c. Virgil. X. AEneid. p. y 19.ctualiuor hic juvenes -- Viventes rapit, inferias quos immolet umbris, Captivoque rogi perfundat sanguine sammas. h. e. utque captivo rogi d C. Lactant. Inst. U. 2, II. . . qui S gloriam q. s. non es adeptus , S gloria
quam captavit, in culpam r. q. conversa est. i. e. cuinisque gloria, quam&C. Vide quoque C. XIX, 2. Et D. Lucas Act. III. I 3. ον υριεῖς παρεδ ιατε, καὶ ἡρνησοι δε αυτον &c. Durius quidem illud Veli. Paterc. lib. II. C. VI, 4. . . Fulvium Flaccum. . . quem C. Gracchus i. I. T. f. triumvirum nominaverat,
eumque socium regalis adsumserat potentiae; amrte a ficis. sed nescio tamen an nil ibi movendum sit, quod quidem pace dixerim acuminis virorum insitagnium, qui Pro eumque, eoque , dein, & denique
conjecerunt. Cap. U. ut ad eas cur perrectura , nec eas
beata vita a se desertas passura videatur. Ordinem verborum sic constituit editor cl. perrectura beata vita, nec eas a see desertas passura videatur. Paria