장음표시 사용
161쪽
xiis T. Wo PRENS LECTIO NuM non quaelibet nempe, sed probabilibus rationibus sussulta. Atque eodem plane sensu similis occurrit dictio , in or. XII. Philipp. cap. 9. Nunc,
qυ o, attendite, num aberret a conjectura suspicio periculi mei. qui locus, ut rei propoli tae compronandae adcommodatissimus, utinam viro doctissimo prae oculis fuisseti Cave autem , mihi ista objicias, ad Att. lib. XIV. c. 23. quamquam vereor, ne nibu conjectura aberrem. nisi enim inde exciderit praepositio a , quemadmodum ab his rusc. I. c. 3 . sed te de aeternitate dicentem, abe νare proposio facile patiebar : excidisse credebat Lambinus; potest aberrare conjectara resolvi , ut sit errare a conjectura; aut ceteroquin alio, eoque sommuni sensu vox conjectura intelligi.
Tullius in I. de N. D. ur quaterve defenditur ; terquoad lectionem aut disinctionem emendatur; semel luce ad perimitur. Frui dc uti. Rationis mintus. Asendeta participia duo. Apollodorus defen-Hiar. Pobuenus emendatur. Idem pro tamen. L Manlius emaculatur. Cicero defenditur. Θno- νmia illustratur. Duo loca Tullii ac Pomp. --ἐos a eruntur. Veli. Paterc. Ο Caprianus Ientan-
PBrsurremus jam reliqua capita lib. I. Ciceronis
de Nat. Deor. Cap. XXXVII. Utatur enim
suis bonis oportet F fruatur , qui beatus futurus est. Haud moveor codicibus istis, qui copulam non agnoscunt : quibus enim Iurisconsultorum locis lectioncm istam stabilire conatus est vir exi-
mivii ing inibi quidqm videntur per se haud satis
162쪽
TULLIANAn UM LIB. II. CAP. IV. I 3 probare. Tullii adjungenda fuit auctoritas, qui
tamen copulam quoque addidit, infra lib. II. cap. 6o. & alibi. Eodem cap. sequitur : Nam locus quidem his etiam naturis , quae stine animis seunt, suus es cuique proprius, ut terra infmum teneat, hanc ininundet aqua , superior aether , ignibus altissima ora reddatur. Ut varia exstat loci lectio, sic quoque non una est interpretum de vera ac genuina illius
scriptione sententia. Antiqui libri quidam dant superior aether, alii dant superius aer, alii supremum
aer, alii denique supremum a ber; unde conjiciunt critici, legendum superiorem aer Q. locum teneat, vel superior aeri sic. ora reddatur, vel denique δε- ferior aetheri. At quum plerique codices stent pro ista lectione, quam etiam edidit Gruterus, superior aether , cumque Tullius aetheris Voce nusquam, quod sciam, in hujusmodi certe locis , aerem appellaverit ; rescribendum est, - γ ἐμοὶ S G
FERIOR SIT AER ; quod vide . quam
proximum sit depravatae scripturae SUPERIORAE THE R, si characteras spectes.
Ibidem : ad quam denique rem motu mentis ac rationis utatur Q. Deus. Volebat vir cl. moiu mentisae ratione e sed quamvis huic emendationi codex, unus & alter faveat , stare tamen vulgata lectio potest: cum enim mens & ratio passim συνονύμως accipiuntur, tum quoque versari dc in motu esse non raro de ratione dicitur. infra lib. III. c. 26. Suid ille funestas epulas fratri comparaΠ 8 nonne versat huc sei illuc cogitatione rationem Z Lactantius lib. VI. cap. XvII, 22. sudent animum perturbationibus liberare - - βuod feri non tantum non potes , quia Uis ' ratio ejus in motu es occ.
Cap. XXXVIII. -- vos autem adventum in an
mos , introitum imaginum dicitis. Genim Tib. Grac-
163쪽
r38 Τ. Wo PKENs LECTIONUM chum cum videor conrionantem in Capitolio videre, de M. Octavio deferentem sitellam , tum eum motum animi dico esse inanem; tu autem U Gracchi ces Octavi imagines remanere, quae, in Capitolium cum pervenerint , tum ad animum meum referantur. Hoc idem feri in Deo, cujus crebra facie pellantur animi &C. Attende locum , confestim sordere interpunctionem istam intelliges. Quid enim ista Hoc idem feri
in Deo, nonne constituunt ἀποδοσιν antecedentium,
Ut enim &c. p Ea igitur minoris distinctionis nota
a προτάσει disjungamus, hoc modo, -- referantur:
hoc idem fieri in Deo, &c. atque ita nunC video distinctum esse in nupera es. Verburgii editione. Quod autem doct. Boherius ista de M. Octavio δε- ferentem stellam, conjunctione ces cum praecedentibus connectenda esse retur, ego vereor, ne ista emendatio minus necessaria sit. Quamvis enim diversae actiones designentur , quam correctionis suae causam adfert vir amplissimus , possunt tamen illae duae actiones aliquomodo unius instar considerari, quatenus Gracchus eo tempore, Cum in Capitolio concionaretur, de M. Octavio litellam
quoque deserebat. Quidquid est , saepissime sic
-συνδετως junguntur duo aut plura participia. Tusc. lib. i. c. I. retuli me. . ad ea sudia, quae re-renta animo, remissa temporibus , longo intervallo intermissa re*ocavi. lib. II. cap. 7. Itaque exclamat auxilium expetens, mori cupiens. de Divin. II cap. 4 . qui laetens cum Junone, Fortunae in gremio δε- dens , mammam appetens, eastissime colitur a matriabus. Livius lib. XXXVII. cap. contemplatus Eudamus hoses claudas mutilasque naves apertis vibus remulco trahentes , viginti paulo amplius integras abscedentes. Nepos Dat. cap. 4. Hac delatus in Ciliciam , egressus inde , dies noctesque iter faciens,
164쪽
TULLI ANARUM LIB. II. CAP. IV. r3o Taurum transit. Vide Paus. C. 2. Caesar B. Gal. lib. I ΙΙ. c. g. ut, impedimentis relictis, eruptione facta ad salutem contenderent. Ammianus lib. XX. c. 8. Suae cum frequentibus nuntiis didici 'et Constantius, metuens expedisiones Parthicas, hiemem apud Constantinopolin agens, impensore &c. sic ille 1iepius. Pariter Graeci. Xenoph. Κορου παιδ. IV.
την-: sed cuspidem a quodam comisum accipiens, percutiendo in pestas adigens , flium vita privavit.& Hist. Graec. lib. VII. p. 62 . ἐπεὶ ὁ ξεναγος τῆς
προλαβεβωτας λαβων, ἀπολι/ων αλὰς, ωχεlo: cum mercenariorum ductor, adnumtis qui antecesserant, iis
relicti sic ille passim. Apollodorus Biblioth.
lib. III. p. et s. i. θειρε καὶ ταυτην, εἰπων τεθνῶναι Προκνην, κρυπΤ- ἐπὶ τῶν --: corrupit illam, diacens Procnam esse mortuam , abscondens eam in agris. Tan. Faber legebat , καὶ κecari ν επὶ τῶν χωμων:absque causa quidem solida , ut ego puto. Ρolyaenus lib. I. cap. 3I. αλληλων λαβομενοι, τῆς πολεως προελθοντες , εἰς ταυlον εκάτερος την δεριῶν πεῖρα καθιέντες, συνηγμέ ων των δαέυλων ἐπεφωνουν : se mutuo apprehendentes , extra civitatem procedentes , in unum uterque manum dextram demittentes, complicatis digitis, acclamarunt. lib. II. C. 3. g. 8.
τος, εἶδον δε καὶ Τἀ οπλα dcc. locus ille, haud dubie corruptus, sic emendabatur a magno Casaubono, ut pro ἰδοντες Τας θυρας legeret εἶδον Τε Τ. s. vel εἶδον tu εν q. θ. sed cum ista verbi εἶδον geminatio minus grate sonet, equidem posterioribus i Ilis verbis Jδον δε καὶ &C. manum medicam potius adhibuerim , itaque legerim, E NΔONδε καὶ &C. quae
165쪽
lyaenus : Postea vero milites cum ducibus in templum ingress , conspicati januas apertas nullo mini rorum praesente, INTUS autem arma, -- clamorem susulerunt. pro επειδη satis usitatum esse, contra
Leunclavium aliosque, qui illud negarunt, plurimis testimontis ostenderem , nisi ista digressio hoc quidem in loco esset nimia. Vide Viger. Idiot. cap. VII. sect. 6, . Cap. XXXIX. Fluentium frequenter transtio flvisionum, ut ὸ multis una videatur. Quamvis imagines infra dicantur continenter ferri, non Cerno tamen satis justam esse rationem istam, cur rescri-hendum putaremus, H. continenter. Ea quae frequenter , h. e. numerose, fluunt, non ideo quidem dici possint continenter ferri; cur autem de iis, qua continenter feruntur aut fluunt, dici nequeat, frequenter fluere, ego sane non video.
Cap. XLIII. Cum enim optimam praefantum mann naturam Dei dicat esse, negat idem esse in Deo gratiam; tollit id, quod maxime proprium es optimae praestantissimaeque naturae. Ut modi convenirent, legebant critici, dicit esse, negat&c. vel dicat esse, negat &c. Est etiam, qui reponat, dicat ine; negat tamen esse &c. Mihi vero nihil innovandum videtur , modo interpunctionem sic restituas, ut verba ullis id &c. ab antecedentibus Τε--ουγ-μji separentur, ut est in priore Davisiana , & nupera cl. Verburgii editione factum. Tum vero vocula idem eandem vim habebit , quam in locis
sequentibus. Tusc. lib. II. c. 26. Saepe enim multi, qui vulnera exceperuat fortiter o tulerunt, i dem , omissa contentione, dolorem morbi ferre non possunt. lib. U. C. IO. ut cum ea, quae supra Gumeram
et , in malis numerent, isdem dicant semper beatum
166쪽
Tu LLIANA RuM LIB. II. CAP. IU. I Iesse sapientem. Seneca de Const. cap. 3. Cum rapientem negastis servum es e, isdem non itis inscias, Nuaeniturum lcc. Lactantius lib. II. C. VIII, I 2. quod is qui providentiae fuerit assertor, . . idem nunc. . providentiam conatus es tollere. & cap. V. 38. Pam Eud quam repugnans S absurdum i quod cum coelesti ignes ceteraque mundi elemenIa deos adfrmant, item ipsum deum mundum dicunt. legendum , IIDEM ipsum d. m. d. Aliquando vocula ista omittitur,
eodem tamen sensu manente. Acad. II. C. 36. Tu, cum me incognito adsentiri vetes , . . tantum tibi arroges, ut exponas &C. ubi pro tantum legendum esse ιamen , conjicit editor cl.; sed ellipsis omnino admittenda videtur. Eodem cap. neminem Deo nec deum nec hominem carum, neminem ab eo amari, neminem diligi' voltis.
Notanda est synonymorum , aut serme synonymorum Coacervatio , quippe quam ad lapsus est Lambinus, in his de Fin. lib. III. c. 2o. Minime autem convenit, cum ipsi inter nos abjecti neglectique simus, postulare, ut Diis inmortalibus cari simus Nab iis diligamur. ubi vir doctus legebat, curae simus. sed cum earum esse ies diligi satis aptum constituunt dictionis antecedentis oppositum, tum simili etiam modo ista conjunguntur ibidem tib V. C. IO... eorum enim haec es querela, qui sbi cari sunt sesequa diligunt. In hanc sermonis abundantiam saepius incidit Cicero, quod natura abhorreret a breviloinquentia atque ariditate Laconica; tum etiam aliquando , ut pluribus nominibus rem unam quam maxime significaret, quod declarat Tusc. II. C. I9. Age quaedam adhuc exempla enumeremus, unde Constet, quantopere sibi in iungendis ἔσοδον -- indulgeat Tullius. Tusc. lib. I. c. 9. in cerebro
dixerunt animi esse sedem cae lacum. l. II. c. 7. res ad
167쪽
I 2 T. Wo PRENs LECTIO NuM patiundum tolerandumque dijcilis. & cap. I 3. hoenim Ie. . relinquet , deseret. de Legibus lib. I. c. s.cujus muneris colendi oriendique causa nati S in lucem editi simus. cap. 22. ad obtinendam adipiscendamque sapientiam. lib. III. cap. 2. ut obtemperent obediantque magi ratibus. cap. 13. emendari S corrigi continentia. de N. Deor. I. c. 8. obedire N parere voluntati. Fam. lib. III. ep. 7. accipe N cognosce aequitatem ex sulationis meae. de Fin. lib. IV.C. 9. Haec videlicer est conrectio philosophiae veteris S emendatio. cap. 23. procedere S progredi in vim lute. de Divin. II. C. 43. quod extremum atque ultrimum mundi es. Et quis, si pergeremus, depromendorum ex Tullio exemplorum esset finis 3 Praeter illum , etiam omnes alii. Cyprianus Idol.
Van. pag. 396. sic copulat fallit , decipit , in his: Horum autem ratio est illa quae fallit o decipis, Npraesulis caecantibus veritatem, saltum N prodigum vulgus inducit. legendum putem, suIium N improvidum vulgus. Tacitus lib. IV. Hiit. C. 6 . lucem
diemque hominibus aperuit. ubi consule Pichenam. Min. Felix Oct. cap. XXIV. sciunt, norunt. Cum nota Davisii. quo etiam conser, quae Cortius ad Sallust Cat. cap. 1 3, 2 s. dc Duherus ad Florum lib. ΙΙ. c. XII, a. lib. III. c. Xum, s. dc lib. IV.C. II, 6. Hinc forsitan colligi licet, imo necesse est, operam perdidisse viros illos doctissimos, qui
litem sequentibus locis moverunt. Cicero supcii cap. XV. communemque naturam , universa atque omnia continenIem. Vellejus Paterc. lib. II. cap.
Xxv II, 3. cujus abscissum caput ferri gestarique circa Priense Sulla , . sed ibi tamen scriptum fuisse jam suspicor , c. a. c. EFFERRI gesarique &c. Pompon. Mela in prooemio : Id quo facilius sciri post atque accipi, paulis altiuἷ summa repeteIur. .
168쪽
TULLIANARUM LIB. II. CAP. V. 143 lib. I. c. I 2. diversas opes maris atque terrarum facili commercio permutar ac miscet.
Tria loea mullii in lib. II. de N. D. adseruntur. Coninstructionis confusio illustratur. Lactantius vindicatur, atque etiam cum Caesare, distinctionem quod
attinet, emendatur. Indicativus in altero oratio- nis membro ad vatur, emendatisque Senecae byaliquot Tullii locorum dubia redditur. Aκυρολογιοι,
qua voces eaedem aut Onoumae si invicem sub ciantur, illustratur, cum defensione Tullii Veliorique Paterculi, ac redargutione Philonis Tudaei.
Virgamus jam ad librum secundum de Nat.
Deorum. Ibi Cap. IV. sic loquitur Ciceronis Balbus : Ne aegri quidem, quia non omnes convalescunt, idcirco ars nulla medicina es 8 Non sunt haec interrogatorie, sed absolute intelligenda, ideoque nullius loci est signum ἐπερωΤηρ διμον, quod apposuerunt. Malo etiam omine comma post quidem irrepsit, quandoquidem Vox aegri ad verbum coninvalescunt est reserendum : ut aegri quia non omnes convalescunt, syntaxi Ciceroni familiarissima, dicatur pro quia aegri non omnes convalescunt. Sic supra
Cap. 38. Gracchum cum video contionantem. Tusc.
III. Cap. s. Eos enim fanos quoniam intelligere necessees... qui conrra assecti sunt, eos insanos appellari necesse est. i. e. quoniam enim eos sanos &c. ubi Lamis binum , το quoniam exscindentem , merito redaris
suit cl. Davisius; qui tamen idem illud commisit, in his Lactantii Epit. cap. XU. Ergo hoc Terentius a philosophia sumtum cum tam commode dixerit, i. e. Cum ergo hoc Terentius dic. nos. . non Et dicemus&c. ρ
169쪽
1 4 V WopKENs LECTIO Nu M&cp ubi voculam cum delebat vir cl. juxta libruin Ursini , quae tamen a librariis videtur omissa potius, quam injecta. Sic Seneca epist. XXVII. Scelera etiam non sunt deprehensa , . . sollicitudo non eum i s abii. Lactantius lib. VI. cap. q. haec enim vita temporalis quia brevis es , idcirco S bona ejusta mala brevia snt necesse es. huc quoque , post
vocem temporalis, comma se importune ingesserat; quemadmodem etiam, post vocem Caesar, in locum istum Caes. B. Gal. lib. IV. cap. XI. Caesar quum ab hoste non amplius XII. millibus abesset, . . legati ad eum reverIuntur. Iam vero quod το nequidem in loco proposito, interjecta voce aegri, dis- scinditur , hoc etiam illustratum cernere licebit, in iis quae ad Divin. l I. cap. 72. conferemus. His ego omnino permoveor, ut locum Ciceronis pro. positum omni eX parte sincerum csse cum Jano Grutero existimem, quamvis eum virum pervicaciae accuset cl. Davisius, qui prava disti nectione uepastus induci, legebat A e aegris quidem, quia &c. Cap. V1. Animum denique illum spirabilem siquisqni aerat unde habemus, apparet dic. Latinitas , inquit vir cl. , flagitat ut lcgatur habeamus. Gramismaticam, sive rigidas grammaticorum vix ulla cum exceptione regulas hoc flagitare, concedo; an vero
Latinitas sagitet, hoc mihi quidem haud ita constat, quin rationem dubitandi exhibeant, quae observavit jam Vechnerus Hellen. lib. II. cap. 36. Adde Corn. Severum in AElna p. 274.
Scire quid occulto naturae terra coercet.
sc saepius poetae. Praeter hos autem Seneca epist. IV. extr. 1 eis quos nobis terminos flatuit. epist. XlII.
eXtr. videbimus utrum veniet. vide quoque epist.
XXXIV. di CXVI. di dubiam haec sacient ra
170쪽
ΤυLLIANA Ru Μ LIB. II. CAP. V. r xtionem correctionis clar. Schultingit, qui ire dam verit pro trepidavit legendum putabat , in his Sti
sor. I. . de qua dixit, quomodo illa trepidavit, etiam quod Granicum transturus eras. Min. Felix Oct. cap. V. uanquam tibi -- de quo cummaxime quaeri mus , non si ambiguum. cap. XVIII. Caelum vide quam late tenditur &c. Lactantius Epit. cap. XLV videamus ergo, s sermones illius veri sunt, θ' tenuis, eventura seunt illi. cap. XIV. cur ita tra ditur , ratio certa est. ubi tradatur conjicit vir cl. Salust. Iugurth. cap. Iv, 4. Squi si reputaverint, caequibus ego temporibus magistrius adeptus sum, &c.
Quin ita quoque Cicero multis, imo plurimis in locis, quorum quaedam conjecturis suis aggressi sunt interpretes , quaedam vero incastigata elabi siverunt. infra lib. III. o. 6. Sed qui ista intellecta sunt , is philosophis debeo distere. de Divin. II. c. 7 I.
ut mihi mirum videatur , ... quomodo si. . non ex multis potius uni sdem derogant, quam ex uno innumerabilia confrmant. Acad. lib. II. c. I s. ut quan-ra luce ea circumfusa sunt, possint agnoscere. de Fin. I. c. 7. Et quod quaeritur saepe , cur tam multi sunt Epicurei; sunt &c. sic lib. IV. c. 2 . & lib. V. c.
9 Tusc. III. cap. r. Graeci autem μ uis unde appellant , non facile dixerim. Haec loca cum emen datricem manum experta sint, nil tamen monitum est ad illa, Tusc. U. cap. I 6. parumve cognitum es , . . an delectationis. . causa locuti sumus p & cap. 2. In quo quantum ceteris profuturi seumus, non facile dixerimus. de N. Deor. I. c. I. qui quamobrem colendi sunt non intelligo. Cap. IX. .. eaque sterrast hieme si densor, ob
eamque causam calorem inserum in terris contineat ar
rius. Ad h. l. Pronomen, inquit ei. Davisius ι,, ad terram dubio procul est reserendum, quod