장음표시 사용
91쪽
a M. MINUCII FELICI sposuit antiquitas, qui uterque nullos deos asseverando, timorem omnem , quo φ humanitas regitur , Venerationemque penitus sustulerunt: numquam tamen in haCimpietatis disciplina simulatae Philosophiae nomine atque auctoritate pollebunt. 3 Cum Abderitem Protago
Diagoras Melius, evi albeoneognomen J Scribit Rigestius, quod unusquisque satis videt , nempe Diagorae cognomen appositum Atheo. Atqui id obscuritatem parit cur id placuerit Minucio facere, quum aeque tali cognomine sit insignitiis Theodorus, & praeter hunc alii, ut docet locus Clementis Alexandrini ab Howerio allegatus. Quod ut hac occasione illustretur, sciri oportet Theodorum quidem etiam primo Αθειν nominatum esse , sed id postea mutatum in Θεον, ut discimus ex Suida in Α-ς- Αρυτά ti , cuius nepotis junioris Aristippi scribitur illic auditor fuisIe ΘιοΔρος,
voces ille descripsit ex Diogenis Laertii Aristippo, & Menagius
tantum citare incepit ad mentionem parabatae. Et quod scribit cum Laertio Suidas, verum esse patet etiam ex Stilponis vita apud eundem Laertium, ubi legimus τ ἐπίκλήν Θεον , li ec pOtuit illic pati Henr. Stephanusi
cuius occasionem& originem ejus cognominis sic adsumti docet invita Aristippi, notantς etiam Cais saubono. Gron . 6 Cui Atheon cognomen apposuit antiq. Diagorae cognomen appositu in Atheo. Proscripsere Athenienses talenti oretium illi qui Diagorae caput adferret. Rigati. I TAmorem omnem, quil marvitas regitur J Zeno Veronensis sermone de patientia: Etsi beata diversis vita virtutibus quaeritur , eujus cupidinem flagrans .bumanitas per momenta suspirat. Herald. 2 Humanitas J Genus humanum . ita humanitatis inimicos: &, Ddaeorum misera gentilitas, pro ipsa gente. Sic mortalitas apud Ulp. l. 2. D. depact. dot. uomuer. Humanitatem J Humanitas progenere humano , ut insta mortalitas pro ipsis hominibus. Ulpianus l. 6. Digest. de Officio praesidis : Mediso imputari evensus mortalitatis non debet. Plinius
Epistola I. lib. 2. Firmicus Α-stron. lib. 3. cap. I. Eucherius Epistol. paraenetica 4d valerianum cognatum pag. O. Lactant. Lb. 4 cap. 2. . August. Io. Sermon. de tempore sol. 6c s. Et de catechiZand. rudibus cap. 18. Observat. nostrae ad Arnobii lib. l. fol. 6.& 7. Elmenhors. 3 Cum Ab eriten Protagorami Cic. I. de Nat. Dcorum. T heodoret. serm. 6. Theophil. lib. 3. ad Autolyc. Lactant. lib. I. cap. 2.
Abderitem Protagoram J Lactant. I. I. c. a. de Ira , cap. 2.
Theophilus ad Autolycum lib. 3.
pag. 267. Cicero lib. I. de Natur. Deor. p. l TI. IT T. I 8 . 292. Epiphanius lib. 3. contra Haereses.
Theodoret. Orat. 2. contra Graer
92쪽
OCTAVI Us. 73ram, Athenienses viri, ' consulte potius, quam pro, sane de 3 divinitate disputantem, & expulerint suis sini
I Athenienses viriJ Lactant. de ira Dei cap. 9. Primus omnium Protagoras extitit temporibus So-ςratis , qui sibi Eiceret non liquere, utrum set Hiqua divinitas, ne. Quae dissi putatio ejus adeo impia O eontra veritatem O' religionem
judicata es; ut O ipsum Athenienses expulerini suis finibus ς 9 6-bros ejus in concione , quibus hee ntinebantur, exusserint. Libanius Sophist. Apolog. Socratis p. 679. Diogenes Laert. lib. 9. Clemens Alexandrin. Protreptico. Emenbi Athenienses viriJ Rom. Ed. &MS. ignorant vocem, viri. Tertuli. de Pall. principes Africae viri Carthaginenses. Acerrimi vindices contemtae religionis Athenienses, qua spreta aut sublata scie. bant omnia misceri , & imperia everti ἡ ita Anaxagoram cum anseruisset solem , quem ipsi Deum existimabant, μυλὸν εἶ Mππον, πική ολίνοις ψήφους , ut Iosephus 2. adversus App. morte mulctandum judicarunt, & Diagorae caput talenti precio exposuerunt, quod mysteria eorum risisset. Protagoram quoque, nisi aufugisset, capitis supplicio puniisse iit. Tatianus πέος Ελλην. Theodoret. Selm. 3. notat Platonem veritum Socraxis exitum, alioqusn & ipsum Deos sua Republ. ejecturum suisse. ita Cic. t. de Nat. Deor. Epicurum , ne in offensionem caderet Atheniensium verbis reliquisse Deos, re sustulisse. Suid.
1 Consulte magis, quam profa-nri Emendo, inconsulte magis q.
Consulte potius quam profane.J Non habere se dixerat Protagoras quod de diis pronuneiaret; estent, necne. multis impedimentis prohiberi, tam propter rei difficultatem quam propter humanae vitae brevitatem. Huic certe sermoni, pro Ethnici sententia convenire videatur illud Caecilii Minuciani, Consulte potius quam profane. Nam exordium ipsum , ut est a Cicerone positum, abruptius est. atque' ob id jure Protagoras e terminatus. Rigali. Quum Ri- saltius tam egregie aperteque hanc lectionem vindicaverit, miror qui Cessario potuerit placere istud temere jactatum inconsulte , nisi quod agnostam ab eo exprimi contextum , prout ab Wowerici& Elmentior stio datus fuit ; non ab Heraldo aut Rigallio. Et sane non disserebat de eis inconsulte aut projecte , quippe lmeditatus diu. sed ita ut pateret eum adhuc consulere & 1uspensum haerere.
De divinitate disputantem Oe. Busserint J Magnam in restitu 'tione hujus loci partem sibi attribuit Ludovicus Carrio libro II.
tis ad Gellium pag. 92. id repetit. Sed quod nullus posteriorum VO-
93쪽
7ψ . M. MINUCII FELICI sbus , dc in concione ejus scripta deusserint : quid p
luit agnoscere nescio unde. Gro
Ed. MS. deusserint. Apul. Apol. caetera quod tam lepida non erant, igne deussit. Lue ilius apud Non. Exultare. uuin totum purges, δε- hesies me , atque deuras. ubi sortasse scribendum: uuin totum impugnes. Protagorae autem scripta ab Atheniensibus publica animis adversione combusta, Diogenes Laert. & alii produnt. Theoph.
lib. 3. ad Autol. verba Protagorae Ed caussam animadversionis narrat. Usitatum vero in omni republ. bene constituta monumenta improbatae lectionis comburere.
Ulp. l. 4. g I. D. fami l. hercisc. Antiochus Epiphanes libros Iu daeorum comburi jussit. Macchab.
2. Apud Romanos cura magistratus conquirere libros fatidicos, re igne comburere. Ita Numae commentarii, quod sacra recepta convellere viderentur , Senatus. consulto a Petilio pra t. concrematia Plutar. Numa. Liv. lib. 4o. Sueton. Aug. cap. 3I. Valer. lib. I. Lactant. lib. 2. cap. 32. Ita Iibri Magorum igne aboliti Act. I9. Eadem de causia Dioclet. scripta Christianorum flammis exstingui iussit. Euseb. Hist. lib. 7. Arnob. lib. 4. Idem lib. 3. ait, non paucos fugisse libros Ciceronis , tanquam opinionum suarum prae-1umta vincentes, alios dixisse oportere statui per Senatum , ut igne abolerentur , quibus scilicet vetustatis auctoritas opprimeretur. Ita haereticorum libri combusti I. 6. & S. de Haeret. l. . C. de sum. trin. omnes itaque libri.
qui morem majorum everterent, aut alicui infamiam irrogarent, aut optimis moribus nocerent, flammis extincti. Seneca lib. Io.
controv. Scauri rationes combusta; & Labieni libros incenssis,
tanquam nimiae libertatis reos. Tacit. Annal. 4. Cremutii Cordi annales patres cremandos censui L.
se , quod Brutum laudasset , dc Cassium ultimum Romanorum dixisset. & in Agric. Aruleni Rustici, & Herennii Senecionis libros in comitio, ac soro deustos, quod Thrasea, & Pristus Helvid.
Seripta deriserint J Emendo, Seripta deusserint. Diogen. Laert.
Seripta deusserintJ In observationibus Arnobianis ad lib. 3. pag. 6'. notavi, moris fuisse in bene constitutis civitatibus, libros qui religionibus derogabant , igne comburere. Adde quae hoc loco
notat D n. Wowerus, & praeterea Photius Nomocanone tir. o. cap.
3. Abdias de vita Apost. lib. 4. Eusebius lib. 3. Demonst. 8. Freis culphus Chron. t m. I. lib. 3. cap. I 3. August. lib. . de civitate Dei c. 34. Elias Cretensis in Orat. Nazianzeni contra Julian. sol. 3i8
Seripta deusserint J Verissima
lectio, quam edit. Rom. & MS. Regius nobis suppeditarunt. Ediderat
94쪽
OCTAVIUS. 7 homines sustinebitis enim me impctum susceptae
derat Gelenius derisierint, inepta
Scripta deusserint J Cicero: Librique ejus in concione combusti. Laertius: κατέκαυσαν - τη ἀγορα. Rigali.
1 Susinebitis me impetum fusaEI. lib. exser.J Formulam hanc
notavit & illustravit Cl. Pricaeus ad Acta Apostol. cap. 2 f. 2 Q, etiam repetens ad Apulejum T. Miles. p. 6 I. Gronov. 2 Homines, inquam, deploratae,
inlicitae ae desperatae factionis. JVerissima lectio quam e M S. Reg. restituimus. Christianos autem vel ex eo criminabantur, quod factionem illicitam inirent ; quam quidem criminationem purgat Tertuli. Apolog. c. 38. ubi plura observabamus heic non repetenda. Heras.
3 Deploratae , inelitae ae desperatae factionisJ Ajunt in MS. legi,
inquinatae Sed codicem antiquum alium a Regio exemplari nemo hactenus protulit. In Regio disertissime scribitur, inciliιae. Et merito quidem exploditur quod Ferrarius & Priscianensis ediderant . inclitae. Illud vero, inlieitae, etsi defendatur antiquitate exemplaris , nihilominus friget inter illa duo , deploratae ac de peratae. Itaque , si conjecturae locus est, legam, incitae, quod est incitatae, furiose, rabidae. Catullus in Galliambo: Alios age incitatos, alios age rabidos. Incitus, quemadmodum percitus. In Prudentii Vincentio ubi de spiritibus immundis : uui vos latenter incitos, In omne eo edunt nefas. Rigali. Deploratae inlicitae ac re perata factionis J Quod de voce postrema huc affertur sub nomine Ourelii collectum , sere universum videas tum in Commentario Heraldi ad Tertulliani Apologet, pag. IAT, tum in notis Pricaei ad ApulejiMilesia vel pag. 334, Vel 4' , ut id nihil pollit lectorem morari. Item quod in eodem nomine ponebatur ad verba desperatae factionis, sive de generosa Christianorum constantia, sive de locis Lactantii & Eusebii ex edicto Ma- 'ximini, totum est ejusdem Heraldi p. I 8s, atque adeo id ipsum, ad quod ipse Heraldus lectorem mittit, ut profecto sic ille descriptor exsuperet omnem impudentiam , & utrumque ideo expuli, raesertim quum verba Lactantii abeat & Heraldus. Est autem notabile dissidium in voce secunda , quae utique non venit ex 'MS. quippe in quo exstet inrititae, ut testatur Rigaltius. Itaque
licet ubique de collegiis licitis Millicitis sermo fiat, & cap. 3I dicat in illieita proruere; tamen animadverti debuit sententia Rigallii, statuentis et si istud inti ita defendatur antiquitate exemplaris, ad quod nempe proxime accedit, nihilominus frigere inter illa duo deploratae ac d peratae. Id enim verum est, & hinc Cellarius abstinere debuit ab explicatione longe frigidiore snon tolerandaeJ. Sed neque Rigaltius tam libere debuit abire ab unico libro, ut ex ejus scriptura literas duas
95쪽
6 M. M INUCII FELICI sploratae, inlicitar ac ' desperatae factionis grassari in deos non ingemisccndum cst Θ qui de ultima faece
eraderet. Quaeri debet aliquid propius, & vide an non legendumst deploratae, inevitae ac desperatae. Haec conveniunt ad amussiim , &sunt tria effcacissima ad concitandum in periculosa. Inculti tanquam , & incultus coetus quam sit periculosus . non aliunde cognoscitur clarius, quam ex Carthaginiensium bello cum
suis mercenariis , ut narratur ab
Polybio sine libri primi. Etiam jun
de ossi c. prael. urb. D. Severus re
ferinis, eo s qui idicitum eoIlegium coiisse Heantur , apiad praesectum urbis accusandos. quamvis alii hanc legem de Judaeis intelligant. Tertuli. A pol. Haee eoitio sano Chrisianorum merito idieita , si
1 ElieitaeJ In L Sacraria terer sima impiae coitionis. Tertullianus Apolog. c. 38. N 3'. Illicita coi-rio. Illicitae faniones, i. I . Cod. Theodos. de pagan. sacrific. eaetus illieiti. Arnobius i. 4. contra gentes sol. 9 o. conventicula. Anianus ex Chrysost. in Mat
3 Desperatae J Lactant. lib. s.ctui autem cultores se Dei non abnegaverint , in eos totis carnificinae suae viribus ineumbunt , 9 desperatos vocant, quia corpori suo minime parcunt: quasi quicquam δε Iperatius esse posse , quam torquere, ae Hilaniare quem scias innocentem.
Adeo nec pudor opud eos superes,
9 retorquent in homines binos coninvitia tibi congruentia. In Vet, Goli ario inedito : Desperatus παραδελες. Ita appellati bestiarii, qui auctorati bestias depugnabant, ab audacia & animae prodigalitate. Socrates Hist. Eccles. lib. 2.
contra Celsum Tertullianus Apolog. c. Jo. Lactantius lib. s. c. 9.& Epitome c. I. notant Christianos stultos & desperatos vocari solitos, quod , cum quiete viverς& libere sine noxa abire negata Christo poterant, torqueri αmori voluerint. Elmenh.
cap. ult. Propterea enim desperati
9 perditi exsimamur. Vide sis quae ibi observabamus. Herat .r Qui d. v. f. collectis imperitioribus, O mulieribus4 Hoc Christianis usitato ptobro ab Ethnicis objectum Tatianus& alii docent. imo ne ipsi quidem Christiani negant. Theodor. Serm. g. Christianos ait non divites, aut doctos,
Qui de ultima faece collenis imperitioribus , ct mulieribus ere Iis J Pagani communi fere confitio id Christianis objiciebant.
Iulianus Imperator apud NaZia .. Tenum Orat. h. l. 3 es. &Cyrillum lib. 6. sol. I x. ridet Christianos , quod cum pueris & decrepita aetate mulierculis Ecclesias frequentarent, simulque psali
rent , & crebris vigiliis, diuturunisquet
96쪽
collectis imperitioribus & mulieribus credulis, sexus sui facilitate labentibus, ' plebem profanae conjurati
nisque jejuniis sese conficerent. Celius apud Origeriem lib. 3. Pergit Celsus , ω quae de B doctrina
dicuntur is paucis e Christianorum numero non prudentioribus, ut ipse putat , sed rudioribus , ait pracepta esse nostrorum hominum: nemo accedat e uditus, nemo sapiens, nemo prudens, arcemus enIm tales,
sed si quis ess indoctus, insipiens,
infans , fidenter veniat. Hoe pacto, inquit, filis apparet, quo solos fatuos, ignavos, soridos,
mane pia, mulierculas, puero cop-sent et, pelliciant. Et menti. Ae ultima sece coIDAIIs -- pertitoribus J Hoc vulgo ex pro brabant, Christianorum pietatem non nisi ab imperitis & a plebecula coli , qua de re dicebamus ad Arnobium , &nonnihil etiam supra. μγόνους τους--, dicebat Cebius apud Origenem ,-ώγεννεῖο , si ἁναειβητους, νς ανδάπολι, 6γύ
Aναντα . Prudentius in agone Romani: venιilator urbis, O levis Proeelia, mentes inquietas mobiles 3
Ne se imperita turba dedat Iegibus. Herald. I Et mulieribus credulis sexus fui facilitate labentibusJ Prudentiustia agone Fructuoli: Tu qui doctor, ais, seris nove
Commenti genus , ut LEVES a PUELLAE Aue os desiluant , Fovem relinquant.
DOGMA. Lactantius lib. s. cap. II. Si feminae sexus infirmitate Iabuntur Nam interdum si muliebrem oranilem supersitionem vocanνὶ viri certe baptist. Eodem etiam spectabat quum ista scriberet cap. 2 ejusdem libri. Doceant isti seu modo P si qua EIis Adueia veritatis est, loquantur, biseant, audeant, inquam, di titare nobseeum ali
uniculis , quas contemnunt, O apueris nostratibus error ictorum 4c pullitia irridebitur. Heralis. 2 Plebem profane conjurationisJ'Paulo post : Sacraria teterrima impiae eoitionis. Apud Prudent . hymno Io. περὶ σap. Praeses Chri
stianos appellat profanos-i iati seculi reos. Christiani communi convicio orem & impii. hine illa populi Levientis exclamatio apud Euseb. Hist. lib . 4. α ρε τους
ἀθέους , τε Θώ Πολυκοππος. Aris 'nob. lib. I. Errone impia religionis apud vos rei frimus. vide eun .dem lib. s. Laetant. lib. s. cap. 9.
Plebem profanae conjurationis insituunt J Existimabant enim conjurationes ac factiones adversus Deorum cerimonias, ipsam que adeo Rem p. a Christianis foederari , atque eos idcirco solemnibus jejuniis, inhumanis cibis & ceteris piaculis fidem suam invicem astringere , qua de re plura observabamus ad Tertulliani Apologet. Profana autem conjuratio
97쪽
ratio propter piacula illa, quibus
contesserari existimabatur. Sic profanus princeps apud Tacitum, diro scelere implicitus & impiatus, ita ut a Deorum fanis & ceremoniis longe sit arcendus, & ab hominum convictu & commercio longe relegandus. lib. I 4. Annal. Pervulgatum ese incessum glorian-
re matre , nec toleraturos milites
profani prineipis imperium. Sic profanos iis impiati seculi reos dicebat Christianos Asclepiades in agone Romani: Luos ut profanos , impi et Osculi Reos , necesse es te magistro iv. tersi. Hera id. Nonurnis congregationibusJ Plinius epist. ad Trajan. Asrma-
ιani Christiani summam eulpae suae , quo essent soliti salo die
ante Leem convenire , carmenqueCbrso , quas Deo dicere secum
inυίcem. nocturnas preces appellat Tettuli. Apol. scilicet cum metu prohibiti de die solennia sacrorum celebrare nou poterant, noctia conveniebant. Tertuli. defuga in persecut. jubet noctu conis venire , & lucere luce Christi luminosi, si interdiu colligere non Iicet. hoc ortu indubie natae nocturnae preces , quae deinde remanserunt in ecclesia, & ratio ritui quaeri coepta ex illis Matth.
lib. I. c. I9. Euseb. Hist. eccles. lib. 6. Greg. Nyssi. orat. de festo Paschae. Tertuli. ad Uxorem lib. 2. eum etiam per noctem exsurgis
uratum. Ammian. lib. 18. sesol die in eeelsa chrisiani perno Iabant. Hinc Hieronym. Vigilantium accusat , quod vigilias, Mpernoctationes in Basilicis martyrum negligendas existimarit, ne Pascha 1ae pius celebrari videretur.
Sed hoc ipso Christiani rei Romanis legibus cautum enim m. Τab. ne nocturni coetus in Urbe agitarentur. Auctor declamat. In Catilin. Cic. 2. de leg. Omnia sacrat nocturna ne nos sorte duriores videamur Diagondas Thebanis sustulit. Tosimus l. 4. de Ua
Nocturnis congregationibus J Isidorus Hispalensis de ossiciis Εeclesiast. lib. I. cap. 22. Antiquas vigiliarum devotio , famitiare bonum omnibus functis. Christiani igitur in omnibus sanctorum monita imitati , & secuti exempla , crebras pervigilationes obibant , & tapius noctu conveniebant ad hymnos Christo ut Deo
decantandos. Tertullianus Apologet. cap. 2. Augustin. to m. IO. Serm. 23 I. de tempore. Cyprianus de Orat. Concilium Aqui-granense I. c. I o. Concilium O-ΣOniense 2. cap. Is . Rabanus Maurus de institui. Clericorum lib. 2. cap. 9. Hieron. in Daniel. lib. I. cap. q. & de observat. vigiliarum tom. θ. Epist. 6. Chrysost. in act. Apost. c. l 2. Homit.
26. Pervigilium quoque solenne in sesto Paschatis. Chrysost. in
Genes. cap. 9. Homil. ID. CON-cilium Antisiodorense cap. 2. Nicetas in h. Orat. Naeti anzeni de
98쪽
ὶ nitution. Apostol. lib. s. cap. 18. Nicephorus Callistus Ecclesiast.
Hist. lib. 2. cap. I 6. lib. S. cap.
ι. a. s. Aldhelmus de laude virginit. a fol. 484. Alcimus Avitus de pri-ὶ ma festi rogation. instit. pag 7. i. Isidorus Orig. lib. o. cap. II. Rationem hujus pernoctationis: reddit Hieronymus lib. 4. in, Matth. cap. 23. fol. 66. Traditio. yudaeorum es, Chrsum media no-i He venturum in similitudinem AE- ptii temporis , quando Paschaeelebratum es , ω exterminator veniι , 9 Dominus iuper tabernacula transiit, ω sanguine agni poses nostrarum frontium consecrati sunt. Unde reor ει traditionem apostolicum permansesse , ut in die vigiliarum paschae ante no Ais dimidium populos dimittere non Iiceat , exspectantes adventum Chri- si .Et postquam illud tempus transierit, securitate prafumpta , sessum evnctos vere diem. Unde O PHLani Za dicebai: Media nosti fingeham .4E infundum tibi superju-efic-19VFcutionis tua. Elmen- hocstius. Nocturnis congregationibusJ Ferventibus persecutionibus Christianos de nocte & ante lucem convenisse observabamus ad Apologet. Sed & eorum άτάτην ad lumina celebratam notum est. Dei vigiliis, quae ubi martyrum memoria coli coepta est, celebratae sunt, alia res est. Sola enim Paschae solemnia perviligi a Minucii
aevo celebrata. Sed ea quandoque accidebant , ut fideles etiam de nocte convocari oporteret. Teris ruilianus lib. 2. ad uxorem, cap. q. Luis no Iurnis eonvocationibus, siria oporisterit, a latere suo eximi
nibus Paschae abnoflantem securus sustinebit' Herald.
Nocturnis eongregationibust Pervigiliis , ποιν υνο ει ι . Rigali. Nocturnis congregarionibuν ωjejuniis solemnibuι ω inhumanis e bis J An ista sibi conveniunt, de se satisfacere possunt lectori gnaro, quam invidiosa sint in Latino sermone & primum & postremum medium vero quam probatum ac receptum in sacris &
omnibus plane laudabilibus Quid
poterat ad excusandos hos mores,
quos impugnat, dici auspicatius, quam jesuuia solemnia, quae tam fuerunt culta ipsis gentilibus Cette jejunia solemnia non supponuiit inhumanos cibos nec Ia cturnas congregationes ad conjurandum . aut quod tertium his
adjicit Gallica versio par Her sa-
erileges , des assemblees nocturnes, des jeusnes solemnias, des vian Hes horriotis. Quis jejunia solem nia intelligit alia, quam innocua purgamina mentium , ut acrius
in sacris hoc agant ὶ Denique quomodo solemnia dicentur jejunia , quti in locus Tertulliani apud Herat iam stationes illas novitatis oomin ecusent At plenus malevolentiae hic locus est & sinistrae suspicionis , aut si mitissime velis, ridiculi ac scedi. Quum capite Ix. dicitur ad epulas solemni die coeunt , sane dies solemnis in invidia non est. Quid lateat aut perierit, nescio an ad Iequar. Forian vero scripserit jejuniis plentibus. Sane tu malam partem, ut
in Ecloga I i. Allia serpiliumque
herbas contundit olentes. Notus est
ex Petronio Spiritω ieiunio maere& apud Graecos ογοεβλία & apud Martialem jejunia Sabbatariorum.
99쪽
jejuniis solemnibus , & y inhumanis cibis, non sacro
i Bjuniis solemnibus J Luci an .
γρυπνου lari. De jejuniis Christiariorum pleni veterum libri. Ignatius epist. 8. Tertuli. advers. Psych. Hieron. ad Marcellam. Augustiti. epist. 86. Basilius περὶ νησειας; Canon. Apost. Niceph. Greg. ad
yejuniissolemnibusJ Id est, die-bin quadragesimae , O quarta se sexta septimanae die. Cyrillus in
Levit. lib. Io. sol. 7 I. interprete Trapezuntio : Habemuε quadragesimae dies jejuniis consecratos rHabemus quartam Osextam septimanae diem , in quibus solenniter jejunamus. Philaltrius de Haeresibus sol. 66. Per rium quatiare ieiunia in Ecelsis ceθbtuntur; In lNatali primum , deinis in Pasia,
tertium in Epipbania ; quartam, in Pentecoste. D. Clamens Constitui. Apost. lib. s. cap. I'. lib. a . Phocius NOmocanone tit. T. cap. I. Clem. Alexand. lib. I. stromat. p. 336. Theodulphus
issensis Episcopus in Epist. ad bovios . Synodus Turonica cap. as. Calixtus PP. Epistol. ad ἰBenedict. mpisc. Tom. I. concit. sol. Ico. concilium Laodicensecap. 3O. Concit. Matisconense I.
eap. 9. Epiphan. de fide Cath. lEccles. Part. a. tract. . Epist. 3i . l& de regulis Monach. cap. 2. I sidorus Hispalens. de ossic. Ecclest. I. cap. 36. & seq. Rabanus Maurus Archiepiscopus Moguntinensis de Clericorum institutiosis ne lib. i. cap. II. S seq. Buris chardus Vormaciensis Episcop. Iib. I 1. decret. cap. i. & seq. Elmenh.
Et jejuniis solemnibus J Christianorum jejunia quaedam stata
ac solemnia erant: alia indictiva necessitate exigente. De his Tertullianus adversus Psychicos, cap. I . Bene autem, quod O' Episcopi universe plebi mandare jejunia af- solent , interdum ex aliqua solicitudinis Ecclesiasteae caussa. Idem lib. 2. ad Uxorem , cap. 4. Ut flsatio facienda est , maritus de Hacondieat aa balneis; SI IEIUNIA OBSERVANDA SUNT, maritus
Quare furente persectavi s.' j unia crebrius frequentata & resigiosiua observata ostendit idem Tertulli nus lib. de fuga in persequutione, cap. I. In tempore persecutionu 'Ecclesia in attonito est. Tune Ofidelis in experitione foritatior, Odisciplinatior in jejuniis , Osationibus , O orationibus , ωc. Sed praeter ea jejunia ; erant etiam altastata & solemnia , quemadmodum quae ante Pascha; &die Pa- se hae , ut loquitur Tertullianus, id est, die passionis, ut recte in
terpretatur Pa melius; ac praetere astationum dies. Tertuli lib. de Oratione, cap. ult. Sic&die Pa- suae , quo communis es' quasi publiea jejunii religio es, merito pρη imM osculum , nihil cur res in
100쪽
oeevisanri quod eum omnibus faei-b mus. Similiter ωflationum diebus, non putant plerique sacrificiorum orationibus interυeniendum, quod statio solvenda sit accepto eorpore a Domini. Sic enim recte emendant hune locum , libris optimis au-ε ctoribus. Habes igitur heic so- P Iemne ac publicum Paschae jeju- nium , ac itationum dies, seriam quartam & sextam. His enim diebus celebrabantur in Ecclesia stationes , in quibus Christi mi-1 Iites veluti in excubiis stabant, i quemadmodum ostendit Tertul- lianus sub finem ejusdem libri. Lachantius sub finem lib. 7. Et li Eum spiritus bos regit artus, insa sitabilem militiam Deo militemus, sationes , vigiliasque celebremus, Oe. Stationum autem istarum Partem maximam jejunium efficiebat ; quo religio, & , ut loquuntur , devotio accendebatur;
quapropter simul cum statio uel 1olvebatur jejunium , id est horai nona apud Catholicos . Nana ad 1 Vesperam usque stationes suas Montanistae extendebant, qua dei re Tertullianus adversus P 'chicos, locis compluribus. Sed haec i, c. IO. Namque stationes noseras, , ut indignas , quasdam vero iis in li. ferum consitutas noυitatis nominei ἰncusant, hoe quoque mureus cis exi arbitrio esse duentes, O non ultra, nonam Hetinendum , de suo silicet more. Quem in locum Pa melius, Tertullianum calumniae accusat, immerito; cum id, quod ille ibii ait, idem & alii uno ore affirment, stationem hora nona fuisse disso-
Epiphanius. Elegans locus est in agone Fructuosi Tarraconensis
Episcopi, cujus acta exstant apud
Surium. Cumque multi ex frater ina charitate aromatibus condituis
poculum illi porrigerent ut sumeretyropondit Fructuosus: Non es, i
quit , hora solvendi bellunium sationis. Agebatur enim hora disi quarta. Siquidem O in eareere
quarta seria sationem folemniter
celebraverat. Sexta igitar feria; Letus atque Iecurus festinabat eurumartyribus in paradiso Dei satio nem iuvere. Quaenam autem solvendae stationis fuerit hora, quam nondum advenisse dicebat Fructuosus, docet Prudentius in eo
njunamus , ait , recus potum. Nondum nova diem resignat ho
Quin ergo hora nona stationem solverint dubium nullum esse potest. Nam quae firmandae suae suspicioni proponit Pamelius, ea ne refutatione quidem egent. Debuerat observare, stationes differrea stractioribus illis jejuniis, quae ex aliqua solicitudinis Εeclesiast cae caulla indicebantur ,. & ab iis ipsis quae die Paschae celebrantur, quae ad usque galli cantum quandoque extensa scribit Epiphanius.
Caeterum haec jejunia notat Caecilius , quia ea numerabant Nationes inter conjurationis argumenta, quod iis praecipue diebus Christiani frequentes convenirent. Quare & Tertullianus adversus Psychicos, cap. I . Itaque si ω ex hominis edicto , O in unum